معتبر
آییننامه اجرایی ماده ۵۳ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
ماده ۵ هیأت و زیران در جلسه مورخ ۲۴ /۴ /۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۳۴۸۷ ۸۱۴ /۱۰۵ مورخ ۲۹ /۱ /۱۳۸۰ سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و به استناد آیین نامه اجرایی …
معتبر
عدم هماهنگی مالیات مورد مطالبه با سوابق مالیاتی- منبع مالیات: مشاغل- اداره کل مربوط: گیلان
شماره: 3823/4/30 تاریخ: 1380/05/08 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1431- 1379/08/09 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 شماره حوزه مالیاتی 50622 شماره سر ممیزی مالیاتی 5062 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان گیلان تاریخ ابلاغ رأی: 1379/09/01 شماره و تاریخ ثبت شکایت 8599-4/30- 1379/10/03 خلاصه واخواهی: اینجانب اصالتا از طرف خود و به وکالت از طرف سایر شرکاء، در سال 74 مکانی را به عنوان نمایندگی همراه با تعمیرگاه دایر و پروانه کسب دریافت نمودیم. حوزه مالیاتی اقدام به تشخیص مالیات برای 5 نفر نمود تا اینکه یکی از شرکاء مکان مذکور را برای مدت یک سال از سایر شرکاء اجاره نمود و پس از سپری شدن مدت اجاره سند مزبور در تاریخ 1377/01/23 فسخ و باطل گردید. برگ تشخیص برای سال 76 به نام اینجانب صادر و ترتیب پرداخت مالیات آن داده شد ولی برای عملکرد سال 77 نیز حوزه مالیاتی بدون توجه به ابطال سند اجاره، برگ تشخیص را فقط به نام اینجانب صادر نمود و هیات حل اختلاف بدوی بدون توجه به موضوع شراکت مبادرت به صدور رای نمود و هیات حل اختلاف تجدید نظر نیز علیرغم مدارک مستند ارائه شده اقدام به صدور رای نمود. لازم به توضیح است ذیل برگ رای اخیر الذکر عنوان گردیده نماینده مجمع امور صنفی با دعوت قبلی حضور ندارد لیکن با صحبتی که با ریاست نماینده اتحادیه صنف به عمل آمد معلوم شد از نماینده دعوت نشده که به نظر می رسد خود جزء مبانی نقص پرونده باشد. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه مستندات موجود در پرونده حاکی از آن است که جایگاه نمایندگی متعلق به 5 نفر می باشد و ذیل تصویر پروانه کسب شماره 487 مورخ 1376/07/24 تصریح گردیده که پروانه مزبور به صورت مشارکت مدنی صادر شده و اجاره نامه نیز فسخ گردیده (اقرار نامه شماره 126824 مورخ 1377/01/23- برگ 23 پرونده) و به سبب آن اظهارنامه سال 77 نیز به نام ایشان تکمیل و تسلیم حوزه مالیاتی مربوطه گردیده است و از طرفی سوابق مالیاتی نشان می دهد که امر مشارکت برای سنوات عملکرد 75 و 74 توسط حوزه مالیاتی پذیرفته شده است در حالیکه هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون توجه به موارد یاد شده و رسیدگی لازم، صرفا به دلیل آن که حق العمل دریافتی و 5% علی الحساب مالیاتی مکسوره به نام مودی بوده، ادعای نامبرده را مردود دانسته است علیهذا این شعبه رای مورد واخواهی را بنا به دلایل فوق و نیز روشن نبودن دلیل عدم هماهنگی مالیات مورد مطالبه با سوابق مالیاتی مذکور نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی دقیقتر پیرامون صحت و سقم اظهارات مودی به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. صدیقه کاتوزیان علی اکبر نوربخش غلامرضا نوری
نامشخص
آئین نامه اجرایی ماده 53 برنامه سوم و معافیت دفاتر کاریابی از موضوع بند ب ماده 113 معافیت صادرات
شماره: 23161/ت 24527ه تاریخ: 1380/05/08 پیوست: دارد وزارت کار و امور اجتماعی- وزارت امور خارجه وزارت امور اقتصادی و دارایی- بانک مرکزی ایران هیأت وزیران در جلسه مورخ 1380/04/24 بنا به پیشنهاد شماره 87/34-814/105 مورخ 1380/1/29 سازمان مدیریت وبرنامه ریزی کشور وبه استناد ماده (53) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1379 آئین نامه اجرایی ماده (53) قانون یاد شده را به شرح ذیل تصویب نمود: "آئین نامه اجرایی ماده (53) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی وفرهنگی جمهوری اسلامی ایران" ماده 1- کارگروه موضوع ماده (53) قانون برنامه سوم توسعه به ریاست وزیر امور خارجه وعضویت وزیرکار وامور اجتماعی وامور اقتصادی ودارایی ورئیس کل بانک مرکزی ایران تشکیل می گردد. تبصره – دبیر خانه موضوع این ماده در وزارت امور خارجه تشکیل می شود. شرح وظایف دبیرخانه و نحوه تشکیل جلسات کارگروه به پیشنهاد وزارت امور خارجه و تصویب کارگروه می باشد. ماده 2- وزارت امور خارجه در چار چوب وظایف خویش مورد ذیل را انجام می دهد: الف- تهیه گزارش از نیازها و تحولات بازارهای کار و زمینه های آموزش فنی و حرفه ای در کشورهای خارجی و ارائه آن به کارگروه یاد شده ومراجع ذیصلاح جهت اتخاذ تصمیم لازم. ب- مذاکره جهت انعقاد موافقتنامه های اعزام نیروی کار با کشورهای خارجی به منظور اعزام نیروی کار و کسب سهمی از بازار بین المللی و ارائه نتایج آن به کمیسیون مشترک. پ- حمایت های کنسولی از نیروی کار اعزامی. تبصره – در کشورهایی که وابسته کار در آنها مستقر می باشد، اجرای بند (الف) از وظایف وابسته کار بوده که با هماهنگی رئیس نمایندگی جمهوری اسلامی ایران انجام می گیرد. ماده 3- وزارت کار و امور اجتماعی اقدامات زیر را انجام می دهد: الف- تشویق، تقویت، ایجاد تسهیلات و حمایت از دفاتر کاریابی غیر دولتی. ب- تقویت و حمایت های لازم از متقاضیان تشکل های کاریابی غیر دولتی. پ- ارائه اطلاعات به نیروی کار متقاضی. ماده 4- بانک مرکزی ایران امکانات بانکی و تسهیلات مالی و اعتباری مناسب را برای جذب درآمد ارزی نیروی کار اعزامی موضوع ماده (53) قانون برنامه سوم، از طریق موسسات اعتباری، شعب بانک ها و سایر مبادی مربوط فراهم نماید. ماده 5- دفاتر کاریابی غیر دولتی موضوع بند (الف) ماده (3)، حسب قراردادهای منعقد شده با اشخاص حقیقی و حقوقی خارجی از معافیت های مالیاتی اعطایی موضوع بند (ب) ماده (113) قانون برنامه سوم توسعه برخوردار خواهند بود. ماده 6- دبیرخانه موظف است عملکرد اقدامات انجام شده در زمینه اعزام نیروی کار ونتایج حاصل شده از آن را در قالب گزارش های شش ماه تهیه و به کارگروه یاد شده جهت ارائه به هیأت دولت گزارش نماید. ماده 7- کلیه دستگاه های اجرایی در ارتباط با قراردادهای دوجانبه و چند جانبه با کشورهای خارجی، در حد امکان شرط استفاده از نیروی کار ایرانی را با هدف ایجاد اشتغال، کسب دانش فنی، مدیریت تولید و فراگیری مهارت های لازم ضمن شرایط قرارداد منظور نمایند. ماده 8- دفاتر مشاوره شغلی و کاریابی غیر دولتی موظفند یک نسخه از قرارداد تنظیم شده با پیمانکاری ها، شرکت های متقاضی نیروی کار خارجی، اتحادیه های کار فرمایی، اطاق های بازرگانی و صنعتی و موسسات کاریابی خصوصی کشورهای پذیرنده نیروی کار را به وزارت کار و امور اجتماعی جهت جمع آوری، ثبت و به روز نگهداشتن اطلاعات مربوط به نیروی کار شاغل در خارج از کشور ارسال نمایند. حسن حبیبی معاون اول رئیس جمهور
نامشخص
ابطال بخشنامه دارایی مبنی بر وصول 3% عوارض شهرداری موضوع تبصره 50 قانون برنامه توسعه اول
رای شماره ۱۴۶ مورخ ۱۳۸۰/۰۵/۰۷ هیات عمومی دیوان عدالت اداری ۱۳۸۰/۰۵/۰۷ : تاریخ تصویب کلاسه پرونده: ۲۴۵/۷۹ شماره دادنامه: ۱۴۶ تاریخ رای: یکشنبه ۷ مرداد ۱۳۸۰ شاکی: آقای حسین میرابزادهاردکانی موضوع: ابطال بخشنامه شماره ۲۸۵۴۱/۸۶۸۱ ۴۳۰ مورخ ۱۳۷۴/۸/۴ وزیر امور اقتصادی و دارایی مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، وزارت امور اقتصادی و دارایی به استناد تبصره ۵۰ قانون برنامه اول توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مکلف گردید تا در طول اجرای این برنامه از درآمد مشمول مالیات قطعی شده مودیان از موارد تصریح شده در تبصره مذکور عوارضی به میزان ۳% درآمد به نفع شهرداریها وصول و در اختیار وزارت کشور قرار دهد. با اتمام مهلت اجرای برنامه توسعه اول، وزارت دارایی با تشبت به بخشنامه مورد شکایت تا به امروز همچنان نسبت به وصول ۳% مذکور بدون مجوز قانونی عمل و اقدام مینماید. با عنایت به دلایل زیر صدور بخشنامه فوق و به تبع آن وصول ۳% موصوف از سال ۱۳۷۳ (پایان برنامه اول) فاقد هرگونه وجهه قانونی بوده است.۱.در انتهای تبصره ۵۰ قانون برنامه اول توسعه، صراحتاً وزارت کشور را مکلف به ارایه طرحهای درآمدی برای شهرداریها بهعنوان جایگزین این منبع درآمد (۳%) نموده و اعلام میدارد که «…… به نحوی که در پایان اجرای برنامه اول شهرداریها به این منبع درآمد نیاز نداشته باشند.»۲.در بخشنامه فوق مستند وصول ۳% عوارض را موافقت رییس جمهور با توجه به اختیار مصرح در ماده ۳۰ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۷۳/۱۲/۲۸ عنوان نموده است. آنچه در ماده ۳۰ بهعنوان اختیارات رییس جمهور احصاءگردیده است صرفاً وضع عوارض جدید و افزایش عوارض موجود در محدوده قوانین و مقررات شهرداریها با پیشنهاد وزیر کشور میباشد همچنین مخاطب در ماده ۳۰ وزارت کشور میباشد که میبایست پیشنهاد وضع عوارض و یا افزایش عوارض مورد عمل را به رییس جمهور داده و وصول کننده شهرداریها خواهند بود.در حالی که در تبصره ۵۰ قانون برنامه اول توسعه، مخاطب و مجری وصول ۳% وزارت دارایی بوده است که در پایان برنامه دیگر دارای چنین اختیار و تکلیفی نبوده است. تبصره ۵۰ بعد از پایان برنامه اول توسعه دیگر موجودیت و یا موضوعیت قانونی ندارد و احیاء مجدد آن مستلزم وضع قانون جدید توسط قانونگذار میباشد. در خاتمه ابطال بخشنامه شماره ۲۸۵۴۱/۸۶۸۱-۴-۳۰ مورخ ۱۳۷۴/۸/۴ وزارت امور اقتصادی و دارایی را به علت خروج از محدوده اختیارات قانونی دارم.معاون دفتر امور حقوقی دولت در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۴۱۶۷۲ مورخ ۱۳۷۹/۱۱/۲۴ اعلام داشتهاند، هر چند مهلت اعتبار تبصره ۵۰ قانون برنامه اول توسعه مصوب ۱۳۶۸ پایان پذیرفته است معهذا با توجه به اختیار ناشی از بند (الف) ماده ۴۳ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۶۹ که وضع عوارض جدید و افزایش عوارض موجود جهت شهرداریها را بهطور علیالطلاق و اعم از اینکه همراه با مالیات یا مستقل از آن باشد بر عهده ریاست جمهور محول نموده است.لذا ریاست جمهوری به استناد این ماده و بنا به پیشنهاد شماره ۱/۵۶۱۶/۳۴/۳ مورخ ۱۳۷۳/۳/۲۲ وزارت کشور با وضع عوارض در تاریخ ۱۳۷۳/۳/۲۴ موافقت نموده است بنابراین انقضای مهلت تبصره ۵۰ قانون برنامه اول مانع از اعمال ماده ۴۳ قانون وصول نمیباشد. ضمناً قانونگذار اخذ عوارض موضوع ماده مذکور را محدود به زمان خاصی ندانسته است.لذا با انقضای مدت اجرای ماده ۴۳ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت، عوارضی که به استناد این ماده وضع شده بهعنوان آثار اجرای ماده مذکور مجری خواهد بود کما اینکه آثار اجرای تبصرههای بودجه سالیانه بعد از گذشت سال مالی مربوط زایل نمیگردد. علیهذا با توجه بمراتب فوق تقاضای رد دادخواست مطروحه را مینماید.مدیرکل دفتر حقوقی وزارت امور اقتصادی و دارایی نیز در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۱۸۹۹/۹۱ مورخ ۱۳۸۰/۲/۱۸ ضمن ارسال تصویر نامه شماره ۲۶۵۹-۵/۳۰ مورخ ۱۳۷۹/۱۱/۲۴ دفتر فنی مالیاتی اعلام داشتهاند، با عنایت به اینکه وفق بند (الف) ماده ۳۰ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۷۳/۱۲/۲۸ پس از مکاتبات بین وزارت کشور و دفتر ریاست جمهوری به موجب نامه محرمانه شماره ۴۸۰۵-۷۴/م مورخ ۱۳۷۴/۷/۱۲ دفتر ریاست جمهوری وصول ۳% درآمد مشمول مالیات قطعی شده بهعنوان عوارض به نفع شهرداریها به تایید و تنفیذ ریاست جمهوری رسیده است. بنابراین صدور بخشنامه یاد شده منطبق با قوانین و مقررات قانونی میباشد. علیهذا با ملحوظ نمودن نامههای فوقالذکر رد شکایت شاکی مورد استدعا است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلاموالمسلمین درینجفآبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید. رای هیات عمومی مدلول تبصره ۵۰ قانون برنامه اول توسعه اقتصادی مصوب ۱۳۶۸ منحصراً مفید جواز وصول عوارض به میزان ۳% درآمد مشمول مالیات قطعی شده منابع مذکور در این تبصره به نفع شهرداری در طول اجرای برنامه مذکور است و به صراحت قسمت آخر تبصره فوقالذکر وزارت کشور مکلف گردیده است که در طول اجرای برنامه مزبور طرحهای درآمدی لازم را برای کسب درآمدهای جدید برای شهرداریها به منظور جایگزین کردن با درآمد موضوع این تبصره تهیه نماید به نحوی که در پایان اجرای برنامه اول شهرداریها به این منبع درآمدی نیاز نداشته باشند و چون ادامه وصول عوارض مذکور پس از پایان برنامه اول توسعه اقتصادی به ادعای اعمال اختیار مقرر در ماده ۳۰ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۷۳ به لحاظ مغایرت آن با حکم خاص مقنن به شرح تبصره فوقالاشعار جواز قانونی ندارد. بنابراین بخشنامه شماره ۲۸۵۴۱/۸۶۸۱-۴-۳۰ مورخ ۱۳۷۴/۸/۴ وزارت امور اقتصادی و دارایی خلاف قانون تشخیص داده میشود و مستنداً به قسمت دوم ماده ۲۵ قانون دیوان عدالت اداری ابطال میگردد. رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - درّی نجف آبادی
نامشخص
در طول یک دوره مالی بیش از یک بار مالیات از اشخاص خارجی مطالبه نشود
شماره:26966 تاریخ:07/05/1380 پیوست: اداره کل نظر به اینکه حسب گزارشات واصله،حوزه های مالیاتی ذیربط مطالبه کننده مالیاتهای تکلیفی برای بعضی از اشخاص حقیقی خارجی مشمول مالیات بردرآمد حقوق،در طول یک دوره مالی بیش از یکبار مطالبه مالیاتی نمایند و برای هر بار نیز در صورت بروز اختلاف،پرونده امر جداگانه به هیأت حل اختلاف مالیاتی ارجاع می گردد که این امر سبب تطویل مراحل رسیدگی می شود. لذا پیرو بخشنامه های شماره 52726/1616/4/30 مورخ 6/11/1377 و 42176/9124/4/30 مورخ 22/8/1378 به منظور اجتناب از تکرار چنین مواردی موکدا متذکرمی گردد هر گاه برای مدتی از یک دوره مالی مطالبه مالیات می گردد و پرونده امر به هیأت حل اختلاف مالیاتی احاله و منجر به کاهش درآمد مشمول مالیات می شود چنانچه ماموران تشخیص مربوط ظرف یک ماه مهلت مقرر موضوع بند 2 ماده 247یا ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به رأی صادره اعتراض ننمایند،این امر به مفهوم قبول تعدیل مذکور می باشد در این صورت چنانچه برای بقیه مدت دوره مالی مورد بحث مستندی دال بر افزایش دریافتی مودی تحصیل ننموده اند مجاز نخواهند بود بیش از حقوق ماهیانه مندرج در رأی مزبور مطالبه مالیات نمایند. بدیهی است متعاقب خاتمه دوره مالی مربوطه،ارایه رونوشت اظهارنامه مالیاتی تسلیمی به مقامات مالیاتی در کشور ذیربط(موضوع ردیف چهارم از فرم اطلاعات ضمیمه بخشنامه شماره52726 ضروری می باشد .ممیزین کل مربوط مسئول حسن اجرای این دستورالعمل خواهند بود. علی اکبرعرب مازار معاون درآمدهای مالیاتی
نامشخص
اطلاعیه در مورد اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی لازم الاجرا در سطح کشور
شماره: 1766/13 تاریخ: 1380/05/04 پیوست: دارد به پیوست یک برگ ((اطلاعیه مهم وزارت امور اقتصادی و دارایی)) در مورد ((اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی لازم الاجرا در سطح کشور)) جهت درج در روزنامه ارسال می گردد. ((اطلاعیه مهم وزارت امور و اقتصادی و دارایی در مورد اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی لازم الاجرا در سطح کشور)) سازمان حسابرسی بر اساس بند 4 تبصره 2 قانون تشکیل و مواد 6و7 (بند ز) قانون اساسنامه مصوب 1366/06/17 مجلس شورای اسلامی،به عنوان مرجع تخصصی و رسمی تدوین اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی در سطح کشور تعیین شده است. آن سازمان در اجرای وظایف قانونی خود،مجموعه استانداردهای حسابداری (شامل 22 استاندارد)، آیین رفتار حرفه ای و استانداردهای حسابرسی را برای اولین بار در کشور با در نظر گرفتن آخرین استانداردهای حسابداری بین المللی، مقتضیات و نیازهای اطلاعاتی، رویه های معمول و متداول در واحد های تولیدی،تجاری و خدماتی کشور و نتایج حاصل از دو سال اجرای آزمایشی تدوین نمود که به تصویب مراجع قانونی ذیربط رسیده است. اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی مزبور که در گیرنده استانداردهای حسابداری، آیین رفتار حرفه ای و استانداردهای حسابرسی است به موجب مصوبات قانونی برای کلیه واحد هایی که سال مالی آنها از اول سال 1380 و بعد شروع می شود، لازم الاجراست، از این رو کلیه واحد های مشمول موظفند مفاد آنها را در تهیه صورتهای مالی حسابرسی آنها به کار گیرند. خاطر نشان می شود که به موجب بند ((ز)) ماده 7 قانون اساسنامه سازمان حسابرسی ،صورتهای مالی که در تنظیم آنها اصول و ضوابط مذکور رعایت نشده باشد،در هیچیک از مراجع دولتی قابل استفاده نخواهد بود. مجموعه اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی در قالب نشریات 123،145و 124در مرکز انتشارات سازمان حسابرسی واقع در خیابان ولیعصر نبش زرتشت غربی شماره 8 در دسترس است. وزارت امور اقتصادی و دارایی
نامشخص
حذف تبصره ماده 1 آئین نامه اجرائی بند"ب" ماده 113 برنامه سوم
شماره: 20765/ت 24955ه تاریخ: 1380/05/03 هیأت وزیران در جلسه مورخ 1380/04/07 با توجه به نظریه ریاست مجلس شورای اسلامی، موضوع نامه شماره 3358ه /ب مورخ 1380/04/13 تصویب نمود: تبصره ماده (1) آئین نامه اجرائی بند (ب) ماده (113) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی وفرهنگی جمهوری اسلامی ایران، موضوع تصویب نامه شماره 4520/ت 24152 ه مورخ 1380/02/09 حذف می شود. حسن حبیبی معاون اول رئیس جمهور تصویب نامه فوق الذکر طی بخشنامه شماره 2505-5/30 مورخ 1380/05/20 ابلاغ گردیده است.
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام مرکز تحقیقات ایمونولوژی، آسم و آلرژی در مرکز طبی کودکان موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به است…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام مرکز تحقیقات گوش، گلو، بینی و سر و گردن مجتمع رسول اکرم (ص) موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به است…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام مرکز ملی تحقیقات علوم پزشکی موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به است…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام بنیاد امیرکبیر موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/ف مورخ ۳۰/۰۳/ ۱۳۸۰ وزارتخانههای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به اس…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام پژوهشگاه مواد و انرژی موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به استن…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام پژوهشگاه بینالمللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم, تحقیقات و فناوری و بهداشت, درمان و آموزش پزشکی و به استن…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم, تحقیقات و فناوری و بهداشت, درمان و آموزش پزشکی و به استن…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام مرکز ملی تحقیقات مهندسی ژنتیک و تکنولوژی زیستی موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم, تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به استنا…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام مرکز بینالمللی علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به استن…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام کتابخانه منطقه ای علوم و تکنولوژی شیراز موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم, تحقیقات و فناوری و بهداشت, درمان و آموزش پزشکی و به استن…
معتبر
تصویبنامه راجع به وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام بنیاد دانشنامه فارسی موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم, تحقیقات و فناوری و بهداشت, درمان و آموزش پزشکی و به استن…
معتبر
تصویب نامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام پژوهشگاه پلیمر ایران موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم, تحقیقات و فناوری و بهداشت, درمان و آموزش پزشکی وبه استنا…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام پژوهشگاه علوم انسانی موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/ف مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم, تحقیقات و فناوری و بهداشت, درمان و آموزش پزشکی و به استن…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام مرکز ژنتیک موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/ف مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم, تحقیقات و فناوری و بهداشت, درمان و آموزش پزشکی و به استن…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام دانشگاه علوم انسانی مفید (قم) موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/ف مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم, تحقیقات و فناوری و بهداشت, درمان و آموزش پزشکی و به استن…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام مؤسسه اقیانوس شناسی موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/ف مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به استن…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/ف مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به استن…
معتبر
تصویبنامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام انستیتو تحقیقات تغذیه وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید پزشکی موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰وزارتخانههای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به است…
معتبر
محسوب شدن چهار دستگاه بیل مکانیکی و جرثقیل اهدایی از مصادیق تبصره (۱) قانون مستثنیشدن ماشینآلات، خودروهای اهدایی و قطعات و لوازم مربوط به آنها از شمول تبصره (۱۷) ماده واحده قانون چگونگی محاسبه و وصول حقوق گمرکی, سود بازرگانی ومالیات انواع خودرو، ماشین آلات راهسازی وارداتی و ساخت داخل و قطعات آنها
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۰/۰۴/۲۷ بنابه پیشنهاد شماره ۱۲۲۳/۵۲۰ مورخ ۱۳۸۰/۴/۶ سازمان اوقاف و امور خیریه و بهاستناد تبصره (۱) قانون مستثنیشدن ماشینآلات، …
معتبر
عدم رعایت ماده 76 و 77 قانون مالیاتهای مستقیم- منبع مالیات:اشخاص حقوقی- اداره کل مربوط: اصفهان
شماره: 3632/ 4/30 تاریخ: 1380/04/31 شماره و تاریخ رأی موردواخواهی: 4/748- 1378/06/03 مربوط به مالیات اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: منتهی به 1377/06/31 شماره حوزه مالیاتی 201411 شماره سرممیزی مالیاتی 20141 اداره:کل امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان تاریخ ابلاغ رأی: 1379/08/09 شماره و تاریخ ثبت شکایت 7409- 4/30- 1379/08/18 خلاصه واخواهی: گرچه حکم ماده 77 قانون مالیاتهای مستقیم صریح و روشن می باشد، متاسفانه ممیز حوزه مالیاتی سود حاصل از فروش زمین را که شرکت از سود ابرازی کسر نموده، مشمول مالیات دانسته و هیچ دلیلی برای اخذ مالیات از فروش زمین ارائه ننموده اند. با توجه به حساب سود و زیان تسلیمی اولین سال فعالیت که مبلغ 15 میلیارد سود ویژه داشته در ستون محاسبه مالیات مبلغ 927/4 میلیارد ریال سود ویژه فروش زمین از درآمد مشمول کسر گردیده و ضمنا سازمان حسابرسی فارغ از اظهارنظر مالیاتی نسبت به مورد اختلاف فوق حسابهای شرکت را تائید نموده است.این شرکت سود سهم زمین را به نسبت پیشرفت کار و ضابطه اصلی که 33% کل قرار داد قیمت زمین می باشد براساس کار کارشناسی و محاسبات دقیق، سود سهم زمین را معادل 6/48% فروش واحدها تعیین و بر این اساس مبلغ 927/4 میلیارد ریال از سود ابرازی را در اجرای مفاد ماده 77 قانون و دستورالعمل شورای عالی مالیاتی خارج نموده است و ممیز مالیاتی و هیأتهای حل اختلاف مالیات دلیلی برای عدم پذیرش آن ارائه ننموده اند. اعضاء محترم شورا بهتر می دانندکه از متن ماده 77 چنین استنباط می شود که مالیات زمین در هنگام نقل و انتقال رسمی و با نرخ ماده 59 وصول خواهد شد و مفهوم مخالف آن این است که سود زمین در موقع رسیدگی به حساب عملکرد تولید کنندگان مسکن محاسبه و منظور نمی شود و چنانچه یکبار مالیات سود زمین در مقاطع رسیدگی و یک بار هم در موقع انتقال وصول شده محاسبه مالیات مضاعف مطرح خواهد شد. با توجه به عرایض فوق به علت نقص رسیدگی پرونده و نقض مقررات قانونی و دستورالعمل های اجرائی توسط هیأت محترم تجدید نظر، درخواست نقض رأی صادره و دستور رسیدگی مجدد با توجه به ماده 77 و دستورالعمل اجرائی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی را دارد. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط، به شرح زیر مبادرت به انشاء رأی می نماید: فعالیت شرکت ساختمان سازی و از لحاظ مالیاتی با رعایت مقررات صدرتبصره ماده 77 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 66 مشمول مالیات بر درآمد بساز و بفروشی است. حوزه مالیاتی هر چند سود ابرازی اظهارنامه اولیه شرکت را که متکی به دفاتر قانونی بوده، ملاک و ماخذ درآمد مشمول مالیات قرارداده است، لکن قسمت اعظم این سود مربوط به پیش فروش آن قسمت از واحدهای ساختمانی است که با استفاده از روش درصد پیشرفت کار به دست آمده و حاصل فروش، مربوط به ارزش عرصه و اعیان ملک می باشد که می بایستی ارزش عرصه ملک که هنگام انتقال قطعی مشمول ماده 59 قانون مذکور بوده و به موجب ماده 76 همان قانون مالیات دیگری به آن تعلق نمی گیرد را با استنباط از حکم ماده 77 یاد شده و رعایت مفاد دستورالعمل شماره 17238/3703-4/30 مورخ 1377/04/16 معاونت محترم درآمدهای مالیاتی از بهای فروش کل ملک (عرصه و اعیان) کسر و صرفا درآمد حاصل از فروش اعیانی مبنای مالیات بساز و بفروشی قرار می گرفت. نظر به اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به لایحه شماره 2072 مورخ 1379/06/21 شرکت خصوصا در این زمینه توجهی ننموده و بدون رعایت مقررات قانونی یاد شده مبادرت به صدور رأی نموده،لذا به رأی صادره از هیأت مذکور از این حیث ایراد وارد است و این شعبه رأی مورد واخواهی را به دلیل نقض مقررات قانونی نقض و پرونده مربوط را جهت رسیدگی مجدد و صدور رأی مقتضی به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. عباس رضائیان روح ا... باباسنگانی علی عزیزی
معتبر
عدم رعایت شرایط معافیت موضوع ماده 144 قانون مالیاتها- منبع مالیات: اشخاص حقوقی- اداره کل مربوط: مالیات بر شرکتها
شماره: 3602/4/30 تاریخ: 1380/04/31 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 141-1379/05/16 مربوط به مالیات اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75 شماره حوزه مالیاتی 1052 شماره سر ممیزی مالیاتی اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1379/06/16 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6515-4/30-1379/07/16 خلاصه واخواهی: این شرکت با توجه به موضوع فعالیت و اجرای پژوهش و تحقیقات بنیادی در زمینه سخت افزار و نرم افزار در صنعت انفورماتیک و پروانه تحقیق مشمول معافیت موضوع ماده 144 قانون مالیاتهای مستقیم و آئین نامه اجرائی آن می باشد. شرایط احراز معافیت مذکور منوط به تسلیم اظهارنامه به همراه فهرست لیست طرحهای تحقیقاتی انجام شده و لیست طرحهای در دست اجراء می باشد که در سال مورد رسیدگی این امر به موجب مدارک موجود در پرونده مالیاتی شامل اظهارنامه و لیست فهرست های مذکور به صورت جداگانه به حوزه مالیاتی تسلیم و تحت شماره 448 مورخ 1376/04/31 دفتر حوزه به ثبت رسیده است. ممیز محترم مالیاتی عدم اعطای معافیت را عدم تسلیم فهرست طرحهای تحقیقاتی و پژوهشی از سوی این شرکت اعلام می دارد. ضمن بررسی پرونده از سوی کارشناس مجری قرار هیئت بدوی مشخص می گردد که فهرست طرحهای تحقیقاتی در پرونده موجود می باشد و مجددا اعلام می گردد فهرست های مذکور خارج از موعد تسلیم شده است که چنانچه فهرست مذکور خارج از مهلت مقرر صورت می گرفت حوزه مالیاتی می بایستی ورود آن را طی نامه رسمی از سوی این شرکت طی شماره ای خاص در دفتر اندیکاتور ثبت می نمود که این امر اتفاق نیافتاده، به نظر این شرکت و با عنایت به مطالب مطروحه مبنی بر ارائه کامل مدارک به همراه اظهارنامه می بایستی معافیت موضوع ماده 144 اعطاء گردد. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله، مطالعه و بررسی اوراق و مدارک پرونده مالیاتی به شرح آتی انشاء رأی می نماید: حسب محتویات پرونده و گزارش رسیدگی حوزه مالیاتی، مودی فهرست طرح های تحقیقاتی و پژوهشی انجام شده سال مالی مربوط و نیز فهرست طرحهای در دست اجرای خود را به ضمیمه اظهارنامه مالیاتی و صورتهای مالی به حوزه مالیاتی تسلیم ننموده است. هیئت حل اختلاف مالیاتی بدوی به منظور رسیدگی بیشتر به اعتراضات مودی قرار تحقیق و بررسی صادر نموده و کارشناس مجری قرار نیز به شرح گزارش موجود در پرونده عدم تسلیم فهرست های مذکور را به همراه اظهارنامه مالیاتی صراحتا تائید و در رأی صادره نیز قید شده است. در مرحله تجدید رسیدگی نیز هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر ضمن عدم قبول درخواست شرکت مبنی بر معافیت مالیاتی موضوع ماده 144 قانون مالیاتهای مستقیم به دلیل عدم انجام تکالیف قانونی در وقت تعیین شده که همانا تسلیم فهرست های مذکور همراه اظهارنامه مالیاتی بوده و با تعدیل درآمد مشمول مالیات اقدام به صدور رأی نموده است. بنا به مراتب و از حیث مندرجات شکوائیه واصله و با توجه به تبصره ماده یک آئین نامه اجرائی ماده 144 اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم، ایراد قانونی به رأی مورد واخواهی وارد نبوده، رد شکایت شاکی اعلام می شود. علی عزیزی محمد علی بیگ پور اسماعیل ملکان
معتبر
تعیین درآمد اتفاقی باستناد ماده 119 و تعیین درآمد با توجه به ماده 120 قانون مالیاتها توسط ممیز مالیاتی- منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی- اداره کل مربوط: مالیات بر شرکتها
شماره: 3616/4/30 تاریخ: 1380/04/31 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 6510-1379/09/14 مربوط به مالیات: سال مالیات یا تعلق مالیات: 1376 شماره حوزه مالیاتی: 2031 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1379/10/11 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8850-4/30-1379/10/12 خلاصه واخواهی: یک قطعه زمین بلاعوض توسط معاونت آموزش و تحقیقات وزارت جهاد سازندگی به شرکت مودی واگذار شده است که شرکت مذکور دردفاتر خود ثبت نکرده است حوزه مالیاتی با توجه به سند صلح فوق به استناد ماده 119 درآمد اتفاقی برای شرکت در نظر گرفته وبر اساس آن با توجه به ماده 140 قانون مالیاتها از مودی مطالبه مالیات نموده است. هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بر خلاف رأی صادره، هیأت بدوی وبه استناد ماده 128 قانون مالیاتها نسبت به مطالبه مالیات از این قسمت از درآمد رفع تعرض نموده است. توضیح اینکه هیأت یاد شده اعلام نموده است که شرکت در سال های آتی درآمد فروش زمین را در دفاتر خود ثبت کرده است، لذا به رأی صادره اعتراض داشته و تقاضای نقض آن را دارد. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی پس از ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده بشرح زیر اعلام رأی می نماید: حسب محتویات پرونده، ممیز مالیاتی بموجب مفاد ماده 119 قانون مالیاتهای مستقیم، واگذاری بلاعوض یک قطعه زمین از طرف معاونت آموزش و تحقیقات وزارت جهاد سازندگی به شرکت مودی را درآمد اتفاقی تلقی وبرابر مفاد ماده 120 قانون یاد شده مشمول مالیات قرار داده است، هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بر خلاف نص صریح ماده 119 و باستناد ماده 128 و اینکه شرکت مودی در سال بعد درآمد حاصل از فروش زمین را در دفاتر ثبت نموده، با کسر درآمد اتفاقی اقدام به صدور رأی نموده است، بنا به مراتب فوق این شعبه رأی صادره را با لحاظ مغایرت با مقررات قانون مالیاتهای مستقیم از جمله ماده 119 نقض وپرونده را برای بررسی مجدد از این جهت به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید. محمد علی بیگ پور علی عزیزی اسماعیل ملکان
معتبر
تبصره ماده 193 در خصوص عدم تععلق معافیت ماده 132- منبع مالیات: مشاغل- اداره کل مربوط: جهرم
شماره: 3598/4/30 تاریخ: 1380/04/31 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1185- 1379/07/17 مربوط به مالیات سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 شماره حوزه مالیاتی 2721 شماره سرممیزی مالیاتی 272 اداره: امور اقتصادی و دارائی شهرستان جهرم تاریخ ابلاغ رأی: 1379/08/30 شماره و تاریخ ثبت شکایت 8709/4/30- 1379/10/06 خلاصه واخواهی: ماموران مالیاتی بارها اسناد و مدارک مربوط به کارگاه را ملاحظه و از نزدیک محل کارگاه را مشاهده و این واحد تولیدی را به عنوان کارگاه شناسائی و مراجع ذیصلاح با توجه به نوع تاسیسات و دیگر ضوابط پروانه تاسیس به شماره 2875 مورخ 1375/07/16 به عنوان کارگاه تولیدی صادر نموده اند،ممیز مالیاتی بدون توجه به مقررات ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم این واحد تولیدی را معاف از مالیات ندانسته و هیات های حل اختلاف مالیاتی نیز این واحد تولیدی را محروم از معافیت ماده 132 نموده است و به عنوان یادآوری و به استناد آراء مذکور متذکر شدم که حکم مذکور در ماده 193 صرفا شامل کارخانه داران و اشخاص حقوقی است و کلیه اشخاص حقیقی موضوع ماده 96 به استثنای کارخانه داران در صورت عدم تسلیم اظهارنامه در دوران معافیت محروم از معافیت قانونی نخواهد بود بلکه با توجه به ماده 110 قانون مذکور این شرط شامل حال کارخانه داران است لذا به رای صادره اعتراض داشته و تقاضای نقض آن را دارد. رای: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده به شرح زیر اعلام رای می نماید: حسب محتویات پرونده جواز تاسیس شماره 3377-14 مورخ 1378/02/19 که متعاقب کارت شناسائی شماره 2875 مورخ 1375/07/11 صادر گردیده حکایت از موافقت وزارت جهاد سازندگی با تاسیس یک واحد تولیدی به منظور تولید ظروف یک بار مصرف و قطعات پلاستیکی و نایلون و نایلکس دارد، نظر به اینکه ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم واحدهای تولیدی و معدنی را مشمول معافیت قرار داده و بند 2 ماده 96 قانون مالیاتهای مستقیم نیز کارخانه و کارگاه را واحد تولیدی تلقی و تفاوتی بین آنها قائل نشده است. لذا به استناد تبصره ماده 193 قانون فوق الذکر واحدهای تولیدی و معدنی که دارای معافیت مدت دارمی باشند در صورت عدم تسلیم اظهارنامه، ترازنامه و حساب سود و زیان در دوران معافیت نمی توانند از معافیت موضوع ماده 132 استفاده نمایند، بنابراین از لحاظ مندرجات شکوائیه واصله ایرادی متوجه رای مورد واخواهی نبوده، رد شکایت واصله اعلام می گردد. هزینه رسیدگی موضوع ماده 260 قانون مالیاتهای مستقیم قابل وصول می باشد. محمد علی بیگ پور علی عزیزی اسماعیل ملکان
