راوی حساب
راوینکس
بخشنامه‌ها
۱ فیلتر فعال
شماره بخشنامهشماره بخشنامه را با خط تیره جدا کنید. نمونه: ۱۶-۹۹-۲۰۰
از تاریخ انتشار
تا تاریخ انتشار

بخشنامه‌های پرکاربرد

پرمراجعه‌ترین بخشنامه‌های منتخب که بیشترین کاربرد را برای حسابداران دارند

۲-۱۵۳۳۰۴کلیه بخشنامه‌های وزارت اقتصاد

معتبر

آیین‌ نامه مربوط به نوع دفاتر، اسناد و مدارک و روش‌ های نگهداری و نمونه‌ اظهارنامه‌ مالیاتی و نحوه‌ ارائه برای رسیدگی و تشخیص درآمد مشمول مالیات موضوع ماده‌ (۹۵) قانون مالیات‌ های مستقیم

۱۴۰۴/۰۸/۲۱
۲۰۰-۱۰۲۳۸-۱۵۰۴۴۶دستورالعمل مالیاتی

بخشی منسوخ

دستورالعمل اجرایی ماده (238) قانون مالیات های مستقیم اصلاحی 1400/03/02

۱۴۰۰/۰۹/۲۱
۲۰۰-۹۹-۵۲۲دستورالعمل مالیاتی

معتبر

دستورالعمل تبیین انواع و ترتیبات حسابرسی مالیاتی مواد (29) و (41) آیین­ نامه اجرایی موضوع ماده (219) قانون مالیات ­های مستقیم

۱۳۹۹/۱۱/۲۷
۵۱۰۹۱آیین نامه‌های مالیاتی

معتبر

آیین‌ نامه موضوع ماده 26 قانون پایانه‌های فروشگاهی و سامانه مودیان مصوب 1398/07/21

۱۴۰۱/۰۳/۲۲
۱۸۰۷۱۸آیین نامه‌های مالیاتی

معتبر

آیین نامه اجرایی موضوع ماده ۲۱۹ قانون مالیات - اصلاح شده توسط بخشنامه ۲۱۰/۳۸۴۱۲/د مورخ ۱۴۰۳/۰۵/۲۹

۱۳۹۸/۰۹/۱۳
dadresi-۱۴۰۵دستورالعمل مالیاتی

معتبر

‫دستورالعمل دادرسی مالیاتی (خرداد ۱۴۰۵)

۱۴۰۵/۰۳/۳۱
۸۹۶۰۶۱نمونه آراء شعب۱۳۸۰/۰۵/۲۷

معتبر

کسر مالیات تکلیفی موضوع تبصره 9 ماده 53 وماده 104 قانون مالیاتهای مستقیم- منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی- اداره کل مربوط: ماهشهر

شماره: 4353/4/30 تاریخ: 1380/05/27 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 4-1379/08/23 مربوط به مالیات: تکلیفی اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: تکلیفی 1376 شماره حوزه مالیاتی: 21 شماره سر ممیزی مالیاتی: 2 اداره: امور اقتصادی و دارائی شهرستان ماهشهر تاریخ ابلاغ رأی: 1379/09/19 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8909-4/30-1379/10/14 خلاصه واخواهی: دراجرای ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم به رأی تجدید نظر به دلایل زیر و مدارک پیوست معترض بوده تقاضای نقض رأی و تجدید نظر رسیدگی را دارد. 1- در مورد مبلغ ............. ریال مالیات مطالبه شده بعنوان مالیات اجاره هتل که به استناد تبصره 9 ماده 53 بخش املاک از مأخذ پرداختی بابت هزینه از دو اتاق هتل در طول سال 76 مطالبه شده استحضاد دارند صراحت تبصره مذکور مربوط به تکلیف مودیان در ارتباط با مالیات فصل اول یعنی مالیات بر درآمد املاک می باشد. در صورتیکه هتلداری به موجب بند 5 ماده 96 قانون مالیاتهای تابع فصل چهارم یعنی درآمد مشاغل می باشد. که مطالبه مالیات منطبق با قانون نمی باشد. 2- در مورد مبلغ ............. ریال مالیات مطالبه شده بابت هزینه اجاره هواپیما پرداختی به شرکت حمل ونقل هوائی به اطلاع می رساند شرکت جهت تهیه بلیط کارکنان با شرکتهای هواپیمایی قراردادهای جداگانه منعقد نموده است که شامل بلیط هواپیما (به نرخ مصوب) به اضافه 10% بابت هزینه های جنبی می باشد. که این شرکت اصل مبالغ بلیط های فروش رفته را با تعرفه دولتی و در وجه شرکتها پرداخت و مالیات علی الحساب موضوع ماده 104 را کسر و در وجه دارائی پرداخت می نماید. آنچه از این رهگذر عاید شرکت می شود فقط 10% بهای بلیط بعنوان هزینه های جنبی می باشد که شرکت نسبت به درصد مذکور علی الحساب مالیات ماده 104 قانون را پرداخت نماید. حال چنانچه اساس نظر ممیز عمل شده و نسبت به کل مبلغ 5 درصد مالیات کسر گردد از وجوه پرداختی دو بار مالیات موضوع ماده 104 کسر خواهد شد که این امر وجهه قانونی ندارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با مطالعه و بررسی پرونده امر و ملاحظه شکوائیه واصله بشرح ذیل مبادرت به انشاء رأی می نماید: رأی اکثریت: نظر به اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در خصوص اعتراضات مندرج در لایحه تسلیمی مودی بطور مدلل و مستند بشرح ذیل: اولا- مفاد ماده یک و دو توافقنامه مورخ 1374/07/01 منعقده فی ما بین شرکت وصاحب امتیاز هتل و الحاقیه آن مضبوط در پرونده (برگهای شماره 288 الی 290 پرونده) حاکی از عقد قرارداد اجاره واز موارد مصرح در تبصره 9 ماده 53 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی می باشد. ثانیا- در مورد قرارد منعقده فی مابین شرکت یا شرکتهای حمل و نقل هوائی ایران (برگهای 280 الی 283 پرونده) مفادا از مصادیق ماده 104 قانون مذکور می باشد، اظهار نظر و سپس مبادرت به صدور رأی نموده است. بنابراین به رأی مورد واخواهی بدلیل کفایت رسیدگی ایرادی وارد نسیت، و نیز از حیث مندرجات شکوائیه واصله موجبی برای نقض آن مشهود نمی باشد. لذا رد شکایت شاکی اعلام می گردد (در ضمن هزینه رسیدگی موضوع ماده 260 قانون مالیاتهای مستقیم قابل وصول می باشد) غلامحسین مختاری غلامعلی آبائی نظر اقلیت: صرفنظر از اینکه بدلیل عدم کفایت رسیدگی به رأی مورد واخواهی ایراد وارد است چون با در نظر گرفتن مفاد ماده 182 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی، که کسانی را که مطابق مقررات قانونی فوق مکلف به پرداخت مالیات دیگران می باشند از نظر وصول بدهی یعنی پس از قطعیت مالیات در حکم مودی محسوب کرده است و همچنین با عنایت به حکم ماده 90 قانون یاد شده که در مورد مطالبه مالیات حقوق از پرداخت کنندگان حقوق حکم خاص داده شده است واین حکم در خصوص سایر مالیاتهای تکلیفی از جمله مالیات اجاره یا مالیاتهای موضوع ماده 104 قانون مذکور وجود ندارد. بنابراین مالیاتهای تکلیفی از مکلفین به کسر آنها به استثناء مالیات حقوق قابل مطالبه نمی باشد و هیئت تجدید نظر بدون در نظر گرفتن مقررات فوق اقدام به صدور رأی مورد واخواهی نموده که بدلیل عدم رعایت مقررات قانونی معتقد به نقض رأی صادره می باشم. محمد علی سعیدزاده

۸۹۱۳۱۳نمونه آراء شعب۱۳۸۰/۰۵/۲۷

معتبر

عدم توجه به بند2 ماده 247 قانون مالیاتها- منبع مالیات: مشاغل- اداره کل مربوط: بجنورد

شماره: 4340/4/30 تاریخ: 1380/05/27 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 468- 1379/10/25 مربوط به مالیات بر درآمد مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 74و75 شماره حوزه مالیاتی 9812 شماره سر ممیزی مالیاتی 981 اداره: امور اقتصادی و دارائی شهرستان بجنورد تاریخ ابلاغ رأی: 1379/12/0 شماره و تاریخ ثبت شکایت 10219-4/30-1379/12/07 خلاصه واخواهی: 1- رای بدوی مورد اعتراض اینجانب قرار نگرفته و بر آن اساس مالیات قطعی و تقسیط گردیده، حوزه مالیاتی بدون توجه به بند 2 ماده 247 پس از گذشت 8 ماه از تاریخ صدور و ابلاغ رای بدوی به آن اعتراض نموده،از ممیز به عنوان شاکی برای شرکت در جلسه کمیسیون دعوت نشده و بدون توجه به موارد رای تجدید نظر صادر شده. 2- اینجانب فقط خواستار اجرای رای بدوی بودم، لذا تعدیل صحیح نبوده و مورد ایراد می باشد. 3- به استناد ماده 248 قانون، تعدیل بایستی بر اساس درآمد مودی باشد، اعضاء کمیسیون بدون توجه به متن ماده مذکور نسبت به تعدیل ضریب مالیاتی اقدام نموده که وظایف و اختیارات آنان نبوده و جزء وظایف کمیسیون بند 3 ماده 154 می باشد. به رای تجدید نظر معترض و تقاضای رسیدگی و نقض رای مذکور را دارم. رای: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه مودی و پس از مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رای می نماید: حسب محتویات پرونده رای شماره 641 مورخ 1378/12/08هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی در تاریخ 1378/12/15 تحت شماره 5748 در دفتر حوزه مالیاتی ثبت شده (برگ 303 پرونده) در حالیکه اعتراض مامور تشخیص مربوطه نسبت به رای مذکور به شماره 1760 در تاریخ 1379/08/16 ثبت دفتر حوزه مالیاتی گردیده است (برگهای 306 و 307 پرونده)، نظر به اینکه مامور تشخیص ذیربط بدون توجه به مفاد رای اکثریت شماره13272-4/30 مورخ 1374/11/23 هیات عمومی شورای عالی مالیاتی خارج از مهلت مقرر در بند 2 ماده 247 قانون مالیاتهای مستقیم به رای بدوی مزبور اعتراض نموده و هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون رعایت مقررات قانونی یاد شده مبادرت به رسیدگی و نهایتا ضمن نقض رای بدوی، اقدام به تعیین ضریب مالیاتی خارج از وظایف قانونی خود نموده است لذا این شعبه رای مورد واخواهی را به دلیل عدم حصول شرایط لازم جهت طرح در پرونده مورد بحث در هیات تجدید نظر و نقض مقررات قانونی فاقد اعتبار اعلام و پرونده امر را جهت صدور رای مقتضی با رعایت مقررات قانونی فوق الاشاره به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. روح ا... باباسنگانی عباس رضائیان علی عزیزی

۲۴۸۷۲-۲۴۵۵۹تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۲۷

نامشخص

کمک به انتفاضه فلسطین جز هزینه های قابل قبول است

شماره: 24872/ ت 24559ه تاریخ: 1380/05/27 هیأت وزیران در جلسه مورخ 1380/05/24 بنا به پیشنهاد شماره 40249/ 397-5/30 مورخ 1380/02/05 وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد ماده (147) قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366 تصویب نمود: کلیه وجوه پرداختی اشخاص برای کمک به انتفاضه فلسطین، به عنوان هزینه های قابل قبول مالیاتی عملکرد سال پرداخت محسوب می شود. حسن حبیبی معاون اول رییس جمهور

۲۴۸۴۶-۲۴۴۶۹تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۲۷

نامشخص

آیین نامه اجرایی بند الف ماده 175 برنامه سوم توسعه اقتصادی

شماره: 24844/ت 24469ه تاریخ: 1380/05/27 پیوست: دارد وزارت کشور- وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح- وزارت امور اقتصادی و دارایی هیأت وزیران در جلسه مورخ 1380/05/21 بنا به پیشنهاد مشترک وزارتخانه های دفاع وپشتیبانی ونیروهای مسلح و امور اقتصادی و دارایی، موضوع نامه شماره 10357/65/121/24206 مورخ 1380/04/20 و به استناد بند (الف) ماده (175) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران – مصوب 1379- آئین نامه اجرایی بند یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود: آئین نامه اجرایی بند (الف) ماده (175) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ماده 1- کلیه اشخاص حقیقی وحقوقی می توانند به منظور تقویت وتوسعه رده های مقاومت ارتش بیست میلیونی (اعم از تجهیز، احداث و سایر کمک ها در اجرای برنامه ها) و تقویت و توسعه پاسگاه های نیروی انتظامی اقدام نمایند وهزینه های مربوط به شرح ذیل به عنوان هزینه های قابل قبول مالیاتی تلقی می شود. ماده 2- هزینه احداث یا خرید امکانات موردنیاز رده های پایگاه های مقاومت، پاسگاه ها یا کلانتری های انتظامی باید صرف و یا به یکی از رده های ذیل تحویل و گواهی هزینه دریافت شود. رده های مقاومت بسیج و پاسگاه های نیروی انتظامی مشمول بند (الف) ماده (175) قانون یاد شده عبارتند از: الف- پایگاه های مقاومت بسیج که در محلات، شهرها و روستاها، شرکت ها و کارخانه ها، ادارات، مدارس و مراکز آموزش عالی تشکیل می گردند. ب- کانون های فرهنگی – ورزشی مساجد. پ- حوزه های مقاومت بسیج که مسئولیت اداره پایگاه های مقاومت مذکور در بند (الف) این ماده را عهده دار هستند. ت- مراکز مقاومت بسیج محلات واقشار و صنوف که اداره حوزه های مقاومت را به عهده دارند. ث- کانون های فرهنگی – ورزشی جوانان بسیج که در شهرها ایجاد می گردند ویا وجود دارند. ج- مراکز اردویی، آموزشی و فرهنگی بسیج که در شهرها واستان ها وجود دارند یا تشکیل می گردند. چ- پاسگاه ها یا کلانتری های نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران. تبصره – این کمک ها و هزینه ها ویژه رده های مقاومت بسیج و پاسگاه ها و کلانتری های نیروی انتظامی می باشد و نمی توان آن را درستاد مناطق و نواحی و پادگان های آموزشی کادر و وظیفه هزینه نمود. ماده 3- مصادیق کمک ها و هزینه ها به شرح زیر تعیین می شود: الف- بسیج: 1- وجوه نقدی. 2- کالا و اجناس و مصالح و یا حواله های آن . 3- کارهای خدماتی نظیر خدمات فرهنگی، درمانی، فنی و تخصصی، رفاهی، ترابری، تأسیساتی و ساختمانی. 4- احداث بنا و واگذاری ساختمان و زمین و کمک به بازسازی و نوسازی. 5- سایر هدایا و نیاز مندی ها. تبصره – لیست سایر کمک ها و هدایای قابل واگذاری به رده ها همه ساله توسط نیروی مقاومت تعیین و به رده های مقاومت اعلام و یک نسخه نیز به وزارت امور اقتصادی ودارایی ارسال می گردد. ب- پاسگاه ها یا کلانتری های نیروی انتظامی: احداث بنا و واگذاری ساختمان، زمین و تجهیزات، وسایط نقلیه و تعمیر و نگهداری. ماده 4- مصادیق و محل مصرف کمک ها به شرح زیر تعیین می شود: الف- احداث، تکمیل، بازسازی و تعمیر و نگهداری ساختمان ها و تأسیسات رده ای مقاومت ب- تأمین امکانات و تجهیزات مورد نیاز رده ها اعم از اداری، پشتیبانی، ترابری، مخابراتی، فرهنگی، درمانی و بهداشتی. پ- هزینه های اجرای برنامه های رده های مقاومت بسیج. ت- هزینه های ایجاد و توسعه رده های مقاومت جدید. ث- هزینه تشویق و ترغیب خیرین و تبلیغات مربوط. ج- هزینه تقویت و توسعه پاسگاه ها یا کلانتری های نیروی انتظامی. ماده 5 - رده های مقاومت بسیج مجازند کلیه کمک ها را از اشخاص حقیقی و حقوقی و معادل ریالی آن را گواهی و رسید آن را در (3) نسخه صادر نمایند که یک نسخه آن به شخص کمک کننده و یک نسخه آن را به اداره دارایی محل و یک نسخه آن را در رده مقاومت ذی نفع یا پاسگاه نیروی انتظامی یا کلانتری ارائه نمایند. ماده 6- نیروی مقاومت بسیج ونیروی انتظامی موظفند قبوض متحدالشکلی را به منظور گواهی یا رسید دریافت کمک تهیه نمایند ودر اختیار رده ها یا پاسگاه ها یا کلانتری ها قرار دهند. تبصره 1- یک نسخه از قبوض یاد شده به منظور هماهنگی به وزارت امور اقتصادی و دارایی جهت اطلاع و اقدام مقتضی ارسال می شود. تبصره 2- وزارت امور اقتصادی و دارایی موظف است دستورالعمل اجرایی این ماده را به همراه قبض مربوط به ادارات تابع ابلاغ نماید. ماده 7- نیروی مقاومت بسیج و نیروی انتظامی حسب مورد موظفند برای حسن اجرای این آئین نامه کلیه دستورالعمل های مورد نیاز را تهیه و به رده های تابع ابلاغ نمایند. حسن حبیبی معاون اول رئیس جمهور

۲۴۱۶۲-۲۴۶۵۰تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۲۲

معتبر

استرداد معادل وجوه پرداخت شده توسط شرکت ملی نفت‌کش ایران و شرکت ملی صنایع پتروشیمی و... بابت مالیات

پیشنهاد شماره ۳۲۰۱ مورخ ۲۳/۲/۱۳۸۰ معاو‌نت حقوقی و امور مجلس رییس جمهور درخصوص استرداد معادل و‌جوه پرداخت شده توسط شرکت ملی نفت‌کش ایران و شرکت ملی صنایع پترو‌ش…

۱۸۲۷۹بخشنامه‌های مالیاتی۱۳۸۰/۰۵/۲۲

نامشخص

دستورالعمل اجرایی تعیین درآمد مشمول مالیات شرکتهای موضوع تبصره یک ماده 110 بوسیله سازمان حسابرسی

شماره:18279 تاریخ:22/05/1380 پیوست:دارد پیرو بخشنامه شماره 18471 مورخ 18/5/1378، بدینوسیله دستورالعمل اجرایی تعیین درآمد مشمول مالیات شرکتهای موضوع تبصره یک ماده 110 قانون مالیات های مستقیم مصوب اسفند ماه 66 و اصلاحیه های بعدی به وسیله سازمان حسابرسی، که به تایید هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی نیز رسیده است، جهت اجرا و اقدام لازم ارسال می گردد. حسین نمازی وزیراموراقتصادی ودارایی پیوست: دستورالعمل تعیین درآمد مشمول مالیات بر اساس بخش اخیر تبصره 1 ماده 110 قانون مالیاتهای مستقیم 1- مقدمه 1-1- هدف از تدوین این دستورالعمل، ارایه راه کارهای اجرایی برای تعیین درآمد مشمول مالیات شرکتهای موضوع مفاد تبصره 1 ماده 110 قانون مالیاتهای مستقیم برای حسابرسان، به عنوان ارایه دهندگان نظرات کارشناسانه، تنها به منظور استفاده مقامات مالیاتی است. 2-1- بخش اخیر تبصره 1 ماده 110 قانون مالیاتهای مستقیم، مصوب سال 1366 مقرر می دارد: ((... در صورتی که دفاتر و ترازنامه و حساب سود وزیان شرکتهای مزبور مورد رسیدگی موسسات حسابرسی دولتی قرار گرفته باشد پس از تصویب مجمع عمومی یا مراجع صلاحیتدار شرکت از لحاظ مالیاتی محتاج رسیدگی مجدد نخواهد بود. 3-1- طی بخشنامه فنی مورخ 5/2/1371 کمیته فنی سازمان حسابرسی اشاره شده است که: ((... حسابرس باید از صحت درآمد مشمول مالیات اطمینان حاصل کند، بنابراین لازم است حسابرس از قوانین و مقررات مالیاتی آگاهی کافی داشته باشد...)) 4-1- طی نامه شماره 18471 مورخ 18/5/1378 جناب آقای دکتر حسین نمازی، وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی خطاب به سازمان حسابرسی (پیوست بخشنامه شماره 926/78/ م مورخ 18/7/1378 سازمان مزبور) که تصویر آن توسط معاونت محترم درآمد های مالیاتی به ادارات کل مالیاتی و سایر افراد ذیربط ابلاغ شده، تاکید شده است که: ((... در مواردی که صورتهای مالی شرکت دولتی مورد رسیدگی، به نحوی مطلوب مورد اظهارنظر حسابرسان آن سازمان قرار می گیرد، در گزارش حسابرسی ، درآمد مشمول مالیات شرکت دولتی مورد گزارش را با توجه به مقررات ناظر بر شرکتهای دولتی مربوط نیز مشخص و به واحدهای مالیاتی ذیربط اعلام دارند تا پس از وصول مصوبه ارکان صلاحیتدار شرکت در مهلت قانونی مربوط، مبنی بر تصویب صورتهای مالی ، مبلغ اعلام شده به عنوان درآمد مشمول مالیات ، مبنای صدور برگ تشخیص مالیات بر درآمد شرکت مربوط قرار گیرد.بدیهی است در مورد گزارشهای حسابرسی که قبلا تهیه و به مراجع ذیصلاح ارسال شده است، چنانچه تاکنون برگ تشخیص مالیات قطعی برای دوره مالی مورد نظر صادر نشده باشد، ضرورت دارد در اسرع وقت طی یاد داشت جداگانه درآمد مشمول مالیات سال مالی مربوط را طبق ضوابط فوق الذکر تعیین و به واحدهای مالیاتی ذیربط اعلام دارند.)) 5-1- بر اساس موارد بالا، بخشنامه اجرایی شماره 925/78/م مورخ 12/7/1378 سازمان حسابرسی صادر شده است. دستورالعمل حاضر راه کارهای اجرایی برای موارد زیر را تشریح می کند: الف- نحوه تعیین و انعکاس درآمد مشمول مالیات در گزارش حسابرسی (بندهای 1-3و 2-3) ب- نحوه ارایه یادداشت جداگانه موضوع بخش اخیر نامه شماره 18471 مذکور در بند 3-1 فوق در مورد شرکتهایی که گزارش حسابرسی آنها صادر شده اما مالیات آنها تاکنون قطعیت نیافته است(بند 3-3 زیر) گفتنی است، درآمد مشمول مالیات این شرکتها پس از در یافت درخواست حوزه مالیاتی مربوط اعلام خواهد شد. پ- نحوه ارایه نتایج رسیدگی به منابع مالیاتهای تکلیفی: 6-1- شرکتهای مشمول تبصره 1 ماده 110 عبارتند از : شرکتهایی که بیش از پنجاه درصد سرمایه آنها متعلق به وزارتخانه ها یا شرکتهای دولتی یا موسسات وابسته به دولت می باشد و همچنین شرکتهایی که موقتا توسط مدیران دولتی اداره می شوند. تعاریف مربوط به شرکتها و موسسات دولتی در قانون محاسبات عمومی درج شده است. ضمنا، شرکتهای مشمول تبصره 1 ماده 110، گروههای زیر را در بر نمی گیرد: الف- نهادها و موسسات عمومی غیر دولتی (1) و سایر نهادهای انقلاب اسلامی غیر مصرح در لیست نهادها و موسسات عمومی غیر دولتی و شرکتهای تحت پوشش آنها. ب- شرکتهای تحت پوشش بانکها و بیمه ها. 2- مفروضات مفاد بخش اخیر تبصره 1 ماده 110قانون مالیاتهای مستقیم، مصوب سال 1366 با توجه به موارد زیر، توسط این سازمان قابل اجرا است: 1-2- حسابرسی این سازمان با اهداف اظهار نظر نسبت به صورتهای مالی در چارچوب استانداردهای حسابرسی انجام می گیرد و درآمد مشمول مالیات با رعایت مقررات مالیاتی تعیین می شود. 2-2- مبنای تعیین درآمد مشمول مالیات شرکتهای دولتی و دیگر شرکتهای موضوع تبصره (1)مذکور، قانون مالیاتهای مستقیم و مقررات مربوطه است که با در نظر گرفتن قانون تجارت، قانون محاسبات عمومی، قوانین بودجه سالانه و اساسنامه قانونی شرکتهای دولتی، و سایر قوانین موضوعه و همچنین با توجه به اصول و ضوابط حسابداری (در حال حاضررهنمودهای حسابداری تا آن حد که مغایر با مقررات قانون مالیاتهای مستقیم و آیین نامه های مربوط نباشد)اعمال می شود. در تعیین درآمد مشمول مالیات: الف- هر جا قوانین و مقررات مالیاتی صراحت داشته باشد، قوانین و مقررات مربوط حاکم است. ب- هر جا قوانین و مقررات مالیاتی صراحت نداشته، اما سایر قوانین و مقررات موضوعه نسبت به مورد صراحت داشته باشد، سایر قوانین و مقررات موضوعه حاکم است، با این توضیح که در موارد سکوت و ابهام، تبعیت از آراء هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی الزامی است. 3-2- ملاک هزینه های قابل قبول و استهلاک در تعیین درآمد مشمول مالیات به شرح فصل دوم از باب چهارم قانون مالیاتهای مستقیم (مفاد مواد 147تا 151) و مقررات مربوط مالیاتی است. در این خصوص توجه به نکات کلیدی زیر در مورد هزینه های قابل قبول ضروری است: الف- هزینه ای قابل قبول است که: در حد متعارف متکی به مدارک مثبته باشد. منحصرا مربوط به تحصیل درآمد واحد مورد رسیدگی در دوره مالی مربوط، با رعایت نصابهای مقرر باشد. ب- در مواردی که هزینه ای در این قانون پیش بینی نشده یا بیش از نصابهای مقرر در این قانون بوده ولی پرداخت آن به موجب قانون و یا مصوبه هیأت وزیران صورت گرفته باشد ، قابل قبول خواهد بود. 4-2- با عنایت به بند 3-2 بالا، توجه خاص به بودجه های مصوب شرکتهای دولتی مورد رسیدگی نیز از اهمیت برخوردار است ، اما صرف برقراری حد یا سقف معین در قانون بودجه موجب پذیرفتن هزینه های مغایر با احکام مقررات مالیاتی نخواهد بود. 5-2- معافیتهایی که درآمد های شرکت مورد رسیدگی، حسب مورد و قانونا مشمول آن است، باید توسط واحد مورد رسیدگی اظهار شود. 6-2- تعیین درآمد مشمول مالیات با فرض تحقق شرایط زیر امکانپذیر است. الف- تسلیم ترازنامه و حساب سود وزیان به حوزه مالیاتی در موارد مصرحه قانونی و امکان دسترسی به آن. ب- دسترسی به دفاتر و کلیه اسناد و مدارک دیگر مورد نیاز حسابرسی و تعیین درآمد مشمول مالیات از جمله سوابق مربوط به سنوات قبل. پ- دسترسی به اطلاعات و سوابق مالیاتی مورد نیاز موجود در پرونده مالیاتی و ضرورت همکاریهای ماموران تشخیص مالیات ذیربط. ت- مقبولیت صورتهای مالی تسلیمی. 3- راه کارهای اجرایی 1-3- با توجه به موارد بالا، راهکارهای اجرایی به شرح زیر مقرر می شود: الف- در تعیین درآمد مشمول مالیات، فرم تعیین درآمد مشمول مالیات(به شرح پیوست شماره 1) باید توسط حسابرس تکمیل و نسخه اصلی این فرم به همراه مستندات مربوط در پرونده جاری و تصویر آنها در پرونده دایمی حسابرسی نگهداری شود. این فرم باید به ضمیمه گزارش اصلی به مجمع عمومی شرکت تقدیم و تصویب یا عدم تصویب آن در صورتجلسه مجمع عمومی ذکر و از طریق شرکت در اختیار حوزه مالیاتی قرار گیرد. ب- فرم رسیدگی به مالیاتهای تکلیفی باید توسط حسابرس تکمیل و در خصوص آن نیز طبق بند الف فوق عمل شود. پ- هزینه های غیر قابل قبول باید با توجه به مفروضات مندرج در بند 2، به ویژه بند 2-2- و رهنمودهای ارایه شده در پیوست شماره 3 این دستورالعمل، تعیین شود. ت- بدیهی است چنانچه تعیین درآمد مشمول مالیات توسط حسابرس به دلایلی (از جمله امکان تشخیص مالیات بر مبنای علی الرأس به دلیل قابل اتکا نبودن دفاترو ... ، و عدم امکان برآورد آثار ریالی بندهای شرط مندرج در گزارش حسابرس بر درآمد مشمول مالیات) امکانپذیر نباشد، با موضوع طبق بند 3 بخشنامه اجرایی شماره 925/78/م مورخ 12/7/1378 سازمان حسابرسی برخورد خواهد شد. ث- در شرایطی خاص که علاوه بر سال مورد گزارش، مالیات سال/ سالهای قبل نیزتا کنون قطعیت نیافته است، با رعایت موارد مندرج در بند 3-3( توجه به گزارش حسابرس در سالهای قبل) می توان درآمد مشمول مالیات سال/سالهای قبل را نیز گزارش کرد. 2-3- در مورد درآمدهای مشمول مالیات به نکات خاص زیر توجه شود: الف- فرض آن است کلیه درآمدهای ابرازی مشمول مالیات است،مگر آنکه شواهدی دال بر معافیت تمام یا برخی اقلام ارایه و معافیت ارایه مزبور توسط حسابرس احراز شود. ب- کلیه اقلام بستانکار حساب تعدیلات سنواتی به درآمد مشمول مالیات اضافه می شود مگر آنکه در درآمد مشمول مالیات سنوات قبل منظور شده یا از معافیت قانونی برخوردار باشد و در مورد اقلام بدهکار حساب تعدیلات سنواتی، چنانچه ماهیت هزینه قابل قبول داشته باشد (در صورتیکه قبلا به حساب هزینه منظور نشده باشد)جزء هزینه قابل قبول محسوب شود. پ- درآمد حاصل از تسعیر داراییها و بدهیهای ارزی (موضوع ماده 136 قانون محاسبات عمومی با توجه به رأی شماره 5471-4/30مورخ 17/5/1375 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی) مشمول مالیات است. ت- مبالغی که سال قبل جزء هزینه های غیرقابل قیول تلقی شده است و در سال جاری توسط شرکت برگشت می شود، درآمد مشمول مالیات محسوب نمی گردد. 3-3- در وضعیتهایی که گزارش حسابرسی بدون درج مبلغ درآمد مشمول مالیات صادر و اعلام درآمد مشمول مالیات از سوی حوزه مالیاتی ذیربط درخواست شده باشد(گزارشهای صادره قبل از بخشنامه شماره 926/78/م مورخ 18/7/1378 سازمان، حسب مورد، به شرح زیر برخورد می شود: الف- در مواردیکه به دلیل کفایت ذخایر مالیاتی موجود در حسابها، در گزارش حسابرسی اشاره ای به مسئله مالیات نشده باشد، باید درآمد مشمول مالیات / زیان قابل قبول طی نامه ای با استفاده از متن زیر به شرکت مربوط جهت تصویب آن توسط مجمع عمومی شرکت اعلام و رونوشت آن به حوزه مالیاتی ذیربط ارسال شود (پیوست شماره 4)،این اقدام باید به نحوی صورت گیرد که مصوبه مجمع حداقل تا 15 روز قبل از انقضای زمان مقرر به حوزه مالیاتی واصل شود. ((....بنا به مقررات قسمت اخیر تبصره 1 ماده 110قانون مالیاتهای مستقیم ، بر اساس رسیدگیها و محاسبات به عمل آمده توسط این سازمان، درآمد مشمول مالیات / زیان قابل قبول شرکت برای سال مورد نظر به مبلغ ................ریال اعلام می گردد تا پس از طی مراحل قانونی نتیجه را قبل از خاتمه مهلت مقرر به حوزه مالیاتی شماره ............اداره کل .............ابلاغ فرمایند. ب- در مورد کلیه گزارشهایی که در آنها مبلغ مالیات سال مورد نظر اعلام شده اما بنا به دلایلی ضمایم آن در اختیار حوزه قرار نگرفته باشد، باید حداکثر تا 15 روز قبل از انقضای زمان مقرر، درآمد مشمول مالیات طی نامه ای با استفاده از متن زیر به حوزه مالیاتی مربوط، اعلام و رونوشت آن به شرکت مورد رسیدگی ارسال شود(پیوست شماره5) ((... در گزارش حسابرسی مورخ....... این سازمان که با هدف اظهار نظر نسبت به صورتهای مالی، در چارچوب استاندارد های متداول حسابرسی صادر شده است، مالیات شرکت برای عملکرد سال ××13 به میزان ............ریال اعلام شده که مبنای محاسبه آن، تعیین درآمد مشمول مالیات به مبلغ ............ریال بوده است. توضیح اینکه آن حوزه مالیاتی عنداللزوم برای اخذ مصوبه مجمع عمومی در این خصوص باید به خود شرکت مراجعه نمایند. پ- در مورد گزارشهایی که موضوع مالیات مطرح شده، اما به دلایلی مبلغ آن در بند شرط مربوط درج نشده است(شامل گزارشهای مردود و عدم اظهار نظر)موضوع باید حداکثر تا یک ماه قبل از انقضای زمان مقرر طی نامه ای با استفاده از متن زیر به حوزه مالیاتی مربوط اعلام و رونوشت آن به شرکت مورد رسیدگی ارسال شود (پیوست شماره 6): ((به دلیل..........،محاسبه و تعیین درآمد مشمول مالیات یا زیان شرکت برای عملکرد سال ××13 امکانپذیر نبوده است.)) بدیهی است چنانچه در این شرایط به هر دلیل، درآمد مشمول مالیات / زیان شرکت قابل تعیین باشد، این موضوع به نحو مناسب به شرکت و حوزه مالیاتی مربوط اعلام می شود(پیوست شماره 7). این اقدام باید به نحوی صورت گیرد که مصوبه مجمع عمومی شرکت در این خصوص حداقل 15 روز قبل از انقضای زمان مقرر به حوزه مالیاتی واصل گردد. 4-3- نتیجه رسیدگی به منابع مشمول مالیاتهای تکلیفی شرکت بایستی طبق پیوست شماره 2 تنظیم و ضمیمه گزارش اصلی و رونوشت آن به حوزه مالیاتی ذیربط ارسال شود. 5-3- چنانچه پس از ارسال گزارش یا مکاتبات انجام شده با حوزه مالیاتی معلوم شود که در تعیین درآمد مشمول مالیات یا مالیات متعلق اشتباهی رخ داده است، موضوع اشتباه بایستی طبق فرم پیوست شماره 8 در اسرع وقت به حوزه مذکور ابلاغ شود. 4- سایر موارد 1-4- در شرایط استثنایی چنانچه به هر دلیل، امکان حسابرسی یک یا چند شرکت از شرکتهای مشمول تبصره 1 ماده 110 فراهم نشد، موضوع باید جهت تعیین تکلیف وضعیت مالیاتی به حوزه مربوط اعلام شود. زمان مناسب برای این منظور، محدوده زمانی ارایه گزارش حسابرسی در شرایط عادی است. 2-4- نسخه ای از مکاتبات موضوع ماده این دستورالعمل باید به مدیریت طرح و برنامه ارسال شود. 3-4- هر گونه ابهام در خصوص بر آورد درآمد مشمول مالیات باید به کمیته مالیاتی ارجاع شود. کمیته مزبور موظف است به فوریت به موضوع رسیدگی و پاسخ لازم را ارایه کند. 4-4- در هر مورد که طبق نظر ماموران تشخیص مالیات و یا هیأتهای حل اختلاف مالیاتی مورد یا مواردی از گزارش حسابرسی یا مکاتبات انجام شده نیازمند اداء توضیح باشد، حسب استعلام آن مراجع، واحد های ذیربط سازمان حسابرسی ملزم به اداء توضیح و رفع اشکال خواهند بود. 5-4- فرمهای پیش بینی شده در این دستورالعمل جزء لاینفک گزارشهای حسابرسی می باشند که حسب مورد بایستی به ضمیمه گزارش، تسلیم مراجع ذیربط و حوزه مالیاتی مربوط گردد. پیوست شماره1 فرم تعیین درآمد مشمول مالیات عملکرد سال مالی منهتی به ........ عطف به کاربرگ مبلغ ریال ریال سود قبل از کسر مالیات طبق سود و زیان اضافه (کسر)می شود- تعدیلات عمده موثر بر سود بر اساس مندرجات گزارش حسابرس: شماره بند موضوع سود قبل از تعدیلات مالیاتی اضافه می شود: هزینه های غیر قابل قبول از لحاظ محاسبه مالیات به شرح فهرست ضمیمه (1) خالص اقلام بدهکار و بستانکارحساب تعدیلات سنواتی موثر بر درآمد مشمول مالیات (2) درآمد مشول مالیات قبل از معافیتهای قانونی کسر می شود: معافیتهای قانونی( 3) _________________________________________________ (1)- بایستی فهرست هزینه های برگشتی با ذکر دلایل برگشت ضمیمه این برگ باشد. (2)- در محاسبه این رقم توجه به نکات زیر ضروری است: الف- اقلام بدهکار، ماهیتا جزو اقلام قابل قبول باشد. ب- اقلام بستانکار، ماهیتا جزو اقلام مشمول معافیتهای مالیاتی نباشد. پ- اقلام بدهکار و بستانکار قبلا در محاسبات درآمد مشمول مالیات لحاظ نشده باشد. (3)- در مورد شرکتهای دولتی که بخشی از سهام آن متعلق به اشخاص دیگر است، در گزارش حسابرس (یا نامه های اعلام درآمد مشول مالیات)، درآمد مشمول مالیات باید به تفکیک بخش دولتی و غیر دولتی درج شود. بدیهی است در صورتی که تر کیب سهامداران بیش از دو گروه باشد، فرم فوق و همچنین گزارش حسابرس (یا نامه های اعلام درآمد مشمول مالیات). حسب مورد تعدیل می شود. پیوست شماره 2 فرم مربوط به اعلام وضعیت مالیاتهای تکلیفی عملکرد سال منهتی به.... منابع مالیاتهای تکلیفی شرکت مورد وارسی قرار گرفت که نتیجه آن به شرح زیر می باشد: 1- در مورد مال الاجاره موضوع تبصره 9 ماده 53 قانون مالیاتهای مستقیم - مالیات اجاره پرداختی بابت ملک ......به قرار مال الاجاره ماهانه.....کسر و طی .........فقره قبض رسید مالیاتی جمعا به مبلغ........ریال پرداخت شده است. - در کسر و پرداخت مالیات، مقررات موضوعه کلارعایت نشده، در نتیجه مبلغ .........ریال در خارج از مهلت مقرر پرداخت شده دقیقا مالیات............پرداخت نشده که بایستی حوزه مالیاتی اقدامات لازم را دراین خصوص به عمل آورد. 2- در مورد درآمد حقوق ماده 85ق.م.م 3- در مورد درآمد حقوق موضوع ماده 86ق.م.م 4- در مورد مضاربه موضوع ماده 102ق.م.م 5- در مورد حق الوکاله موضوع تبصره 2 ماده 103ق.م.م 6- در مورد مالیات ها موضوع ماده 104ق.م.م 7- در مورد مالیات موضوع بند الف ماده 107ق.م.م 8- در مورد مالیات حق بیمه موضوع تبصره 5 ماده 109 ق.م.م 9- در مورد مالیات نقل وانتقال سهام و حق تقدم سهام موضوع تبصره های 1و2 ماده 143ق.م.م پیوست شماره 3 راهنمای تعیین هزینه های قابل قبول نوع هزینه شرایط قابل قبول تلقی شدن هزینه های خدمات و مواد مصرفی در تولید در صورت انطباق با بند 1 ماده 148 ق.م.م و اصول و ضوابط حسابداری هزینه مطالبات مشکوک الوصول در صورت مطابقت با بند 11 ماده 148 قانون مالیاتها هزینه پایان خدمت و خسارت اخراج و باز خرید کارکنان در صورت تحقق پرداخت و یا ایجاد ذخیره طبق جزء "و" بند2 ماده 148 قانون مالیاتها هزینه کارمزد مالی(پرداخت شده یا قابل پرداخت به سیستم بانکی و یا موسسات اعتباری غیر بانکی) در صورت مطابقت با بند 18 ماده 148 ق.م.م زیان حاصل از تسعیر داراییها و بدهیهای ارزی در صورت مطابقت با بند 24 ماده 148 قانون مالیاتها سایر هزینه ها در صورت انطباق با مقررات فصل هزینه های قابل قبول و استهلاک و یا مصوبات هیأت وزیران و یا قوانین خاص استهلاک زیان سنوات قبل در صورت احراز زیان با توجه به بند 12 ماده 148 قانون مالیاتها هزینه های مربوط به سنوات قبل در صورت مطابقت با بند 27 ماده 148 قانون مالیاتها پیوست شماره 4 (مربوط به بخش الف بند 3-3 دستورالعمل) شرکت........... احتراما; پیرو نامه شماره مورخ منضم به گزارش حسابرسی این سازمان، چون زیان قابل قبول آن شرکت راجع به درآمد مشمول مالیات در گزارش مزبور اظهارنظری نشده است، اینک برای عملکرد سال/ دوره مالی منتهی به ، باعنایت به رسیدگیهای انجام شده با هدف اظهار نظر نسبت به صورتهای مالی در چارچوب استانداردهای متداول حسابرسی و رعایت احکام قانونی مالیاتهای مستقیم، بنا به مقررات قسمت اخیر تبصره 1 ماده 110قانون مالیاتهای مستقیم، بر اسا س رسیدگیها و محاسبات به عمل آمده، توسط این سازمان، درآمد مشمول مالیات/ زیان قابل قبول شرکت برای سال مورد نظر به مبلغ ...............ریال تعیین و اعلام می گردد تا پس از طی مراحل قانونی نتیجه را قبل از خاتمه مهلت مقرر به حوزه مالیاتی شماره ............ اداره کل ..........ابلاغ فرمایند. سازمان حسابرسی مدیرفنی عضو هیأت عامل پیوست شماره 5 (مربوط به بخش ب بند 3-3 دستورالعمل) حوزه مالیاتی شماره احتراما; عطف به نامه شماره مورخ آن حوزه درباره تعیین درآمد مشمول مالیات شرکت برای عملکرد سال / دوره مالی منتهی به ،به استحضار می رسد" در گزارش حسابرسی مورخ این سازمان که با هدف اظهارنظر نسبت به صورتهای مالی، در چارچوب استاندارد های متداول حسابرسی و با رعایت مقررات مالیاتی صادر شده است ، مالیات عملکرد سال ××13 به میزان ریال اعلام شده که مبنای محاسبه آن، تعیین درآمد مشول مالیات به مبلغ ریال بوده است."توضیح اینکه آن حوزه مالیاتی عنداللزوم برای اخذ مصوبه مجمع عمومی در این خصوص باید به خود شرکت مراجعه نماید. سازمان حسابرسی مدیر فنی عضو هیأت پیوست شماره 6 (مربوط به بخش پ بند3-3 دستورالعمل) حوزه مالیاتی شماره احتراما; عطف به نامه شماره مورخ آن حوزه درباره تعیین درآمد مشمول مالیات شرکت برای عملکرد سال/ دوره مالی منتهی به ، به استحضار می رسد این سازمان حسابهای سال ××13 شرکت مزبور را با هدف اظهارنظر نسبت به صورتهای مالی، در چارچوب استانداردهای متداول حسابرسی رسیدگی کرده، اما به دلیل ..........محاسبه و بر آورد درآمد مشمول مالیات یا زیان شرکت برای عملکرد سال ××13 امکانپذیر نبوده ." محض اطلاع و همکاری نظر آن حوزه مالیاتی را نسبت به نکات زیر که از دفاتر و اسناد و مدارک شرکت استخراج گردیده است، جلب می نماید: سازمان حسابرسی مدیر فنی عضو هیأت عامل پیوست شماره 7 ( مربوط به انتهای بخش 3-3 دستورالعمل) حوزه مالیاتی شماره احتراما; عطف به نامه شماره مورخ آن حوزه درباره تعیین درآمد مشمول مالیات شرکت برای عملکرد سال/ دوره مالی منتهی به ، به استحضار می رسد که این سازمان حسابهای سال ××13 شرکت مزبور را با هدف اظهار نظر نسبت به صورتهای مالی، در چارچوب استانداردهای متداول حسابرسی رسیدگی کرده است. بر این مبنا و با عنایت به بخش اخیر تبصره 1 ماده 110 قانون مالیاتهای مستقیم، بر اساس رسیدگیها و قضاوتهای بع عمل آمده مشمول مالیات مصوب.................، درآمد مشمول مالیات / زیان قابل قبول شرکت برای سال مورد رسیدگی به مبلغ .............ریال برآورد می شود. توضیح اینکه آن حوزه مالیاتی عنداللزوم برای اخذ مصوبه مجمع عمومی در این خصوص باید به خود شرکت مراجعه نماید. سازمان حسابرسی مدیر فنی عضو هیأت عامل پیوست شماره 8 فرم اطلاعیه مربوط به اصلاح گزارش یا مکاتبات قبلی حوزه مالیات شماره............. پیرو گزارش تقدیمی به شرکت پیرو نامه شماره مورخ منضم به اعلام می دارد: در تعیین زیان به شرح بنا به دلایل و توضیحات زیر اشتباه رخ داده، در نتیجه اقلام مذکور به درآمد مشمول مالیات و مالیات ترتیب ریال و ریال بیشتر شناسایی شده اند که بدینوسیله به ترتیب به مبالغ ریال و کمتر ریال اصلاح می شوند. ضمنا در خصوص انطباق موضوع با مصوبه مجمع عمومی، آن حوزه مالیاتی باید عنداللزوم به خود شرکت (یا مدارک ارسالی آن مضبوط در پرونده مالیاتی مربوط) مراجعه نماید. سازمان حسابرسی مدیر فنی عضو هیأت عامل پیوست شماره 9 مستخرجه از قانون فهرست نهادها و موسسات عمومی غیر دولتی ماده واحده- واحدهای سازمانی مشروحه زیر و موسسات وابسته به آنها ، موسسات و نهادهای عمومی غیر دولتی موضوع تبصره ماده 5 قانون محاسبات عمومی کشور مصوب 1366 می باشند: 1- شهرداریها و شرکتهای تابعه آنان مادام که بیش از 50 درصد سهام و سرمایه آنها متعلق به شهرداریها باشد. 2- بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی. 3- هلال احمر. 4- کمیته امداد امام. 5- بنیاد شهید انقلاب اسلامی. 6- بنیاد مسکن انقلاب اسلامی. 7- کمیته ملی المپیک ایران. 8- بنیاد 15 خرداد. 9- سازمان تبلیغات اسلامی. 10- سازمان تامین اجتماعی. مستخرجه از قانون لایحه الحاق بندهای (11)و(12) به قانون فهرست نهادها و موسسات عمومی غیر دولتی ماده واحده- عبارتهای زیر به عنوان بندهای (11)و (12) به قانون فهرست نهادها و موسسات عمومی غیر دولتی مصوب 1373 اضافه می شود: 11- فدراسیونهای ورزشی آماتوری جمهوری اسلامی ایران. 12- موسسه های جهاد نصر، جهاد استقلال و جهاد توسعه زیر نظر جهاد سازندگی. مستخرجه از سایر نهادهای عمومی غیر دولتی 13- بنیاد امور بیماریهای خاص. 14- کتابخانه حضرت ایت ا... مرعشی. 15- دفتر تبلیغات اسلامی (قم)

۳۰-۵-۱۹۳۲-۲۹۶۴۶بخشنامه‌های مالیاتی۱۳۸۰/۰۵/۲۱

نامشخص

بنای مفید ملاک است و بالکن، راه پله، پارکینگ و نورگیر و.... جزء بنای مفید نمی باشد

شماره: 29646/1932/5/30 تاریخ: 1380/05/21 نظر به اینکه در خصوص چگونگی احتساب مساحت زیر بنای مفید ساختمان در ارتباط با اجرای مقررات ماده 11 قانون تشویق احداث و عرضه واحد های مسکونی استیجاری مصوب 1377/03/24 ابهاماتی مطرح شده است با توجه به بررسی های معموله و در پی اعلام نظر وزارت مسکن و شهر سازی، مقرر می دارد: مساحت ملحقاتی از ساختمان مانند بالکن، راه پله، پارکینگ، انباری، (خارج از واحد مسکونی)، نورگیرهای غیر مسقف یا با سقف شیشه ای، زیر زمینهای غیر مسکونی جزء زیر بنای مفید ساختمان منظور نگردد مفاد این بخشنامه مورد تایید هیأت عمومی شورای مالیاتی قرار گرفته است. علی اکبرعرب مازار معاون درآمدهای مالیاتی

۲۳۶۸۵-۲۴۹۶۴تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۲۰

معتبر

اتخاذ تصمیماتی در خصوص مسائل و مشکلات خاص شرکت­های کاشی کسری، سپیده بهار، زردفلز، ایران پویا، شمس اراک، پلاستیک باختر، فاستونی اردستان، چرم سنقر و خوشه گندم خراسان

و‌زرای عضو کمیسیون منتخب دو‌لت مأ‌مور رسیدگی به مشکلات و‌احدهای تولیدی در جلسه مورخ ۱۷ /۴ /۱۳۸۰ با رعایت تصویبنامه شماره ۴۱۹۵۵/ت۲۰۱۵۳ه مورخ ۱۴ /۱۰ /۱۳۷۷ و به ا…

۲۳۷۵۸-۲۴۴۹۵تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۲۰

نامشخص

شرکتهای دولتی و شرکتهای تابعه وابسته موظفند 1% سود ناخالص قبل را به حساب خاصی واریز نمایند بند ب ماده 175

شماره: 23758/ ت 24495ه تاریخ: 1380/05/20 هیأت وزیران در جلسه مورخ 1380/05/10 بنا به پیشنهاد شماره 77/143/56 مورخ 1380/01/25 وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب نمود: 1- کلیه شرکتهای دولتی و شرکتهای تابعه و وابسته به آنها و شرکتهایی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است مکلفند یک درصد (1%) از ود ناخالص سال قبل خود را (درآمد حاصل در طول سال مالی پس از کسرهزینه ها در همان سال و قبل از وضع ذخیره مالیاتی) به حساب خاصی که به منظور واریز درآمد موضوع بند (ب) ماده (175) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در خزانه افتتاح می گردد واریز نمایند. 2- منظور از شرکت تابعه و وابسته شرکتی است که بیش از پنجاه درصد (50%) سهام و یا سرمایه آن متعلق به شرکت دولتی مربوط باشد. 3- این تصویب نامه تا پایان دوره برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران لازم الاجرا است. حسن حبیبی معاون اول رییس جمهور

۲۳۷۰۸-۲۴۵۳۷تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۲۰

نامشخص

تعریف شرکت وابسته و تابعه یک دستگاه اجرایی

شماره: 23708/ ت 24537ه تاریخ: 1380/05/20 هیأت وزیران در جلسه مورخ 1380/05/10 بنا به پیشنهاد شماره 2197/1107/56 مورخ 1380/02/01 وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد اصل یکصدو سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب نمود. شرکت وابسته و تابعه یک دستگاه اجرایی جز در مواردی که ترتیب دیگری مقرر شده باشد به شرکتی اطلاق می گردد که بیش از پنجاه درصد (50%) سرمایه یا سهام آن متعلق به دستگاه اجرایی مربوط می باشد. حسن حبیبی معاون اول رییس جمهور

۳۰-۵-۲۶۶۷-۲۹۵۱۴بخشنامه‌های مالیاتی۱۳۸۰/۰۵/۲۰

نامشخص

تصویر دادنامه شماره 41 مورخ 1380/02/16 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری دائر به عدم مغایرت بخشنامه های مورد واخواهی با قوانین موضوعه

شماره:29514/2667/5/30 تاریخ:20/05/1380 پیوست:دارد اداره کل امور اقتصادی و دارائی شورای عالی مالیاتی اداره کل دفتر فنی مالیاتی دفتر هیأت عالی انتظامی مالیاتی دبیرخانه هیأتهای موضوع ماده 251 مکرر دادستانی انتظامی مالیاتی دانشکده امور اقتصادی پژوهشکده امور اقتصادی تصویر دادنامه شماره 41 مورخ 16/2/1380 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری دائر به عدم مغایرت بخشنامه های مورد واخواهی با قوانین موضوعه جهت اطلاع و اقدام لازم و رعایت مفاد آنها به پیوست ارسال می گردد. علی اکبر عرب مازار معاون درآمدهای مالیاتی شماره دادنامه:41 تاریخ:16/02/1380 کلاسه پرونده:79/141 مرجع رسیدگی:هیأت عمومی دیوان عدالت اداری شاکی :شرکت دوو موضوع شکایت و خواسته: ابطال بخشنامه های شماره 3705- 4/30 مورخ 16/4/1377 و 57324 مورخ 16/11/1378 معاون درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی و دارائی. مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، معاونت درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی و دارائی بدون در نظر گرفت ماده 3 قانون ثبت شرکتها و این واقعیت بدیهی حقوقی که شعبه ثبت شده در ایران فاقد شخصیت حقوقی مستقل و مجزی از خود شرکت است و به همین دلیل پرداخت کمیسیون از طرف شرکت اصلی به شعبه آن در ایران برای کالائی که شرکت به ایران می فروشد فاقد هر گونه توجیه قانونی است و ضمن بخشنامه ای مقرر فرموده اند که شرکتهای خارجی فروشنده کالا به ایران به شعبه خود در ایران کمیسیون می پردازند و لذا شعب این شرکتها باید مالیات کمیسیون فرضی خود را به دولت ایران بپردازند. وزارت امور اقتصادی و دارائی در بخشنامه دوم بدون آن که هیچ گونه دلیلی برای حدس و گمان خود در زمینه پرداخت کمیسیون به شعب شرکتهای خارجی در ایران بیاورد حتی میزان این کمیسیون را نیز تعیین کرده که البته این میزان بیش از هزار درصد بیشتر از کل سود و شرکت اصلی از یک معامله است. طبق قوانین اکثر کشورها از جمله قانون تجارت ایران و قانون جمهوری کره پرداخت کمیسیون از جانب دفتر مرکزی یک شرکت به شعبه خود، توزیع منافع موهوم تلقی و قابل تعقیب کیفری است. شرکت دوو گورپوریشن در ایران یک شخصیت حقوقی مستقل از شرکت دوو گور پورشین کره نیست و به همین نمی تواند از دفتر مرکزی خود حق الزحمه یا کمیسیون دریافت کند و وزارت امور اقتصادی و دارائی فاقد هر گونه مجوز برای وصول مالیات از ثمن معاملاتی است که به فروشندگان خارجی پرداخت نمی شود. ضمنا وزارت امور اقتصادی و دارائی با وصول مالیات بابت کمیسیون فرضی خود موجب اضرار آن دسته از شرکتهای خارجی را که در ایران شعبه دارند فراهم نموده است.زیرا رقبای این شرکتها که در ایران فاقد شعبه هستند می توانند کالای خود را به دلیل نپرداختن مالیات ارزانتر به مشتریان ایرانی بفروشند . بنا به مراتب فوق در صورت احراز مراتب مفروضه و عدم انطباق بخشنامه های مذکور با قانون ثبت شرکتها و قانون تجارت بلحاظ فقدان شخصیت حقوقی مستقل و مجزای شعب شرکتهای خارجی در ایران نسبت به اینگونه شعب ابطال و ملغی الاثر گردد. نماینده قضائی وزارت امور اقتصادی و دارائی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 13143- 91 مورخ 12/11/1379 مبادرت به ارسال تصویر نامه شماره 31632/2118- 5-30 مورخ 27/9/1379 معاون درآمدهای مالیاتی نموده است. در این نامه آمده است، قطع نظر از اینکه دادخواست مورد بحث بر مبنای استنباط شخصی شاکی از بخشنامه های مورد بحث تنظیم شده و متضمن مصادیق عملی نیست، لکن بخشنامه شماره 17236/3705- 4/30 مورخ 16/4/1377 که مودی درخواست لغو آن را نموده است نه تنها ناقض قوانین و مقررات مالیاتی جاری از رای شماره 1653- 4/30 مورخ 7/2/1372 هیات عمومی شورای عالی مالیاتی نموده بلکه متمم و مکمل آن می باشد و در ضمن شقوق مختلف آن از جمله بند 6 بخشنامه مذکور به مامورین تشخیص مالیات توصیه شده که با دقت بیشتر با بدست آوردن اسناد و مدارک و توجیهات لازم مبادرت به تشخیص مالیات نمایند که این موضوع تلویحا ماموران تشخیص را به رعایت مقررات قانون مالیاتهای مستقیم در تشخیص درآمد مشمول مالیات ترغیب و مورد تأکید قرار داده است و لذا از این حیث ایراد و شکایت مودی وارد نمی باشد. مضافا اینکه در تکمیل بخشنامه یاد شده بخشنامه دیگری به شماره 30984/ 6177- 4/30 مورخ 3/7/1379 صادر و ابلاغ گردیده است که با توجه به مفاد آن در صورتی که مطالبه مالیات مطابق مقررات انجام نشده باشد نسبت به تعدیل آن یا رفع تعرض از مودی اقدام خواهد شد که هر دو بخشنامه عمدتا آموزشی و یاد آوری وظایف و تکالیف ماموران تشخیص در رعایت واقعیت امر و مطالبه مالیات بر اساس اسناد و مدارک مثبت و نیز چگونگی رفع اختلاف و احقاق حق مودیان در صورت مطالبه مالیات بر خلاف موازین قانونی می باشد. ضمنا دستورالعمل شماره 57324 مورخ 16/11/1378 نیز به منظور اطلاع ماموران تشخیص و ایجاد هماهنگی در تعیین درآمد مشمول مالیات شعب و نمایندگی موصوف با توجه به نرخ کمیسیون کالا و خدمات،جمع آوری شده توسط اداره کل اطلاعات و خدمات مالیاتی صادر گردیده و حکم آمرانه و لازم الرعایه در تمام موارد نبوده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجت الاسلام و المسلمین دری نجف آبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدید نظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می نماید. رای هیات عمومی نظر به اینکه مفاد بخشنامه های مورد اعتراض از حیث موضوع ارتباطی با ماده 3 قانون ثبت شرکتها و مقررات قانون تجارت ندارد و مقررات قوانین فوق الذکر منصرف از شمول یا عدم شمول مالیات بر درآمد شرکتهای تجاری و شعب یا نمایندگی آنها در نقاط مختلف است، بنابراین بخشنامه های مزبور مفاد بر قوانین مورد استناد نمی باشد. رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری قربانعلی دری نجف آبادی

۲۳۵۱۱-۲۴۶۵۳تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۱۷

معتبر

آیین­نامه بند «و» ماده (۱۴) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران موضوع شیوه­های قیمت گذاری سهام، تخفیفها و چگونگی پرداخت قیمت توسط خریداران

جزء ۲ بند ب ماده ۴ هیأ‌ت و‌زیران در جلسه مورخ ۲۷ /۴ /۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۴۶۵۳۱ مورخ ۱۰ /۱۲ /۱۳۷۵ و‌زارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد بند «و» ماده (۱…

۲۳۵۰۱-۲۴۸۶۱تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۱۷

معتبر

اجازه امضای موقت موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف و تبادل اطلاعات در مورد سرمایه بین دولت‌های جمهوری اسلامی ایران و هلند به وزارت اقتصادی و دارایی

هیأ‌ت و‌زیران در جلسه مورخ ۱۰/۰۵/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۱۱۹۲۳/۱۷۸۸‌‌۵/۳۰ مورخ ۱۱/۰۴/۱۳۸۰ و‌زارت امور اقتصادی و دارایی و در اجرای ماده (۲) آیین‌نامه چگونگی ت…

۲۳۵۰۴-۲۵۰۳۷تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۱۷

نامشخص

اضافه نمودن یک تبصره به ماده 124 اساسنامه جامعه حسابداران رسمی ایران

شماره: 23504/ ت 25037 ه تاریخ: 1380/05/17 هیأت وزیران در جلسه مورخ 1380/05/14 به استناد تبصره (2) ماده واحد قانون استفاده از خدمات تخصصی و حرفه ای حسابداران ذیصلاح به عنوان حسابدار رسمی – مصوب 1372- تصویب نمود: متن زیر به عنوان تبصره (2) به ماده (24) اساسنامه جامعه حسابداران رسمی ایران، موضوع تصویب نامه شماره59218/ ت 17321ه مورخ 1378/06/29 اضافه می شود و تبصره قبلی به عنوان تبصره(1) محسوب می شود: تبصره2- شرط مالکیت خصوصی شرکاء استثنائا در مورد حسابرسی مفید راهبر مشروط به رعایت کلیه ضوابط دیگر و انجام امور حرفه ای از طریق حسابداران رسمی اعمال نخواهد شد. حسن حبیبی معاون اول رییس جمهور

۸۰۹۴۹۹نمونه آراء شعب۱۳۸۰/۰۵/۱۶

معتبر

تعیین درآمد از طریق تسعیر حسابهای ارزی وامانی شرکت با نرخ روز ارز از سوی ممیز مالیاتی- منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی- اداره کل مربوط: مبارکه

شماره: 4116/4/30 تاریخ: 1380/05/16 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 34-1379/06/30 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: منتهی به 1377/09/30 شماره حوزه مالیاتی: 208422 شماره سر ممیز مالیاتی: 20842 اداره: امور اقتصادی و دارایی مبارکه تاریخ ابلاغ رأی: 1379/09/23 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9030-4/30-1379/10/21 خلاصه واخواهی: هیأتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر در صدور رأی ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم را رعایت نکرده اند وبا صدور قرار رسیدگی از خود سلب اختیار و مسئولیت نموده اند عینا بر اساس مندرجات گزارش کارشناسی که بدون مراجعه به اسناد و مدارک شرکت و سند رسمی تنظیم گردیده رأی خود را صادر کرده اند، و در آخرین جلسه هیئت حل اختلاف که بدون حضور نمایندگان این شرکت منعقد گردیده (این شرکت طی نامه ای درخواست به تعویق انداختن جلسه را بدلیل عدم دریافت گزارش مجریان قرار نموده که مورد توجه واقع نشده است). همانطور که در لوایح تقدیمی به هیأتهای بدوی و تجدید نظر دلایل اقامه گردیده مبلغ 5/12 میلیارد ریال از هزینه های پرسنلی شرکت که متکی به سند استخدامی شرکت بوده و عینا منطبق با اجزاء الف وب بند یک ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم بوده که تماما برگشت شده است. ممیز مالیاتی بر خلاف حکم صریح آراء شماره 5741-4/30 و 5449-4/30 مورخ 1375/04/17 هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی حسابهای ارزی شرکت و وجوه امانی شرکت ، نزد این شرکت را بدون توجه رویه متخذه شرکت از سالهای گذشته تاکنون با نرخ ارز روز تسعیر و به درآمد مشمول مالیات شرکت اضافه کرده است. سایر اقلام برگشتی نیز در لایحه های تقدیمی به هیأتهای حل اختلاف به طور صریح تشریح گردیده است درخواست رسیدگی دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی اعلام رأی می نماید: هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر رأی مورد واخواهی را باستناد به گزارش اجرای قرار وارده به شماره 2535 مورخ 1379/06/30 کارشناسان مالیاتی انشاء کرده است و این در حالی است که کارشناسان مذکور طی بند ه گزارش یاد شده، در رسیدگی به مفاد بند 5 لایحه شماره 325/100 مورخ 1379/05/13 مودی تسلیمی به هیئت تجدید نظر، در خصوص تسعیر نرخ ارز، ضمن تأیید نظر مجریان قرار (مرحله بدوی) نظر هیئت تجدید نظر را به بخشنامه شماره 35354 مورخ 1375/08/03 معاونت درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی ودارایی جلب کرده اند. که با در نظر گرفتن مفاد ماده پیش گفته اظهارنظر کارشناسان فوق در تأیید نظر مجریان قرار (مرحله بدوی) از یک طرف و اشاره به بخشنامه مزبور از طرف دیگر، متناقض بوده وبه این ترتیب رسیدگی کارشناسان به این قسمت از اعتراضات مودی وافی به مقصود نمی باشد و حق این بود که هیئت تجدید نظر با در نظر گرفتن آراء هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی و بخشنامه های صادره در این باره، از جمله بخشنامه فوق الذکر و ماهیت حسابهای ارزی مورد نظر نسبت به اعتراض مودی رسیدگی و اظهار نظر قانونی معمول می داشت و چون در رأی مورد واخواهی چنین رسیدگی و اظهار نظری از سوی هیئت تجدید نظر به عمل نیامده است بنابراین رأی صادره به دلیل عدم کفایت رسیدگی قابل تنفیذ نبوده و شعبه ضمن نقض آن پرونده را به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی احاله می نماید. ضمنا از حیث سایر موارد شکایت، با عنایت به رسیدگی های انجام شده توسط هیأت های بدوی و تجدید نظر، ایرادی به رأی صادره وارد نیست. محمد علی سعید زاده غلامحسین مختاری غلامعلی آبائی

۲۲۳۰۱-۲۴۸۵۹تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۱۳

معتبر

تصویب نامه در خصوص وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام پژوهشگاه دانش‌های بنیادی موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیاتهای مستقیم

هیأ‌ت و‌زیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰و‌زارتخانه‌های علوم، تحقیقات و فناو‌ری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و‌به استن…

۲۲۳۶۴-۲۴۶۷۱تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۱۳

معتبر

احتساب شش دستگاه خودرو میتسوبیشی از مصادیق تبصره ۱ قانون مستثنی شدن ماشین آلات، خودروهای اهدایی از شمول تبصره ۱۷ماده واحده قانون چگونگی محاسبه و وصول حقوق گمرکی، سود بازرگانی و مالیات انواع خودرو

هیأ‌ت و‌زیران درجلسه مورخ ۱۳۸۰/۰۵/۱۰ بنابه پیشنهاد و‌زارت بهداشت, درمان و آموزش پزشکی, موضوع نامه‌های شماره ۲۶۰۲ مورخ ۱۳۸۰/۰۲/۳۱ و ۶۱۶۹ مورخ ۱۳۸۰/۰۴/۲۷ و به اس…

۲۳۳۰۱-۲۴۸۵۹تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۱۳

نامشخص

واریزی به حساب 90161 به نام پژوهشگاه دانش های بنیادی از جمله وجود ماده 172 می باشد

شماره: 23301/ت 24859ه تاریخ: 1380/05/13 هیأت وزیران در جلسه مورخ 1380/04/13 بنا به پیشنهاد شماره 2999/و مورخ 1380/03/30 وزارتخانه های علوم، تحقیقات وفناوری وبهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به استناد ماده (172) قانون مالیات های مستقیم – مصوب 1366- واصلاحات بعدی آن تصویب نمود: کلیه وجوه پرداختی بلا عوض اشخاص حقیقی وحقوقی به حساب شماره 90161 ( بانک ملی ایران شعبه خیابان نیاوران) به نام پژوهشگاه دانش های بنیادی از جمله وجوه موضوع ماده (172) قانون مالیات های مستقیم تلقی و از درآمد مشمول مالیات عملکرد سال پرداخت منبعی که مودی انتخاب خواهد کرد کسر می شود. حسن حبیبی معاون اول رئیس جمهور

۲۲۲۹۲-۲۴۸۵۹تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۱۳

نامشخص

پرداختی به حساب 90078 به نام بنیاد ایران شناسی قابل کسر از درآمد مشمول مالیات به انتخاب مودی می باشد

شماره: 22292/ت 24859ه تاریخ: 1380/05/13 هیأت وزیران در جلسه مورخ 1380/04/13 بنا به پیشنهاد بنیاد ایران شناسی و به استناد ماده (172) قانون مالیات های مستقیم – مصوب 1366- واصلاحات بعدی آن تصویب نمود: کلیه وجوه پرداختی بلا عوض اشخاص حقیقی وحقوقی به حساب شماره 90078 (بانک ملی ایران شعبه باغ فردوس) به نام بنیاد ایران شناسی از جمله وجوه موضوع ماده (172) قانون مالیات های مستقیم تلقی و از درآمد مشمول مالیات عملکرد سال پرداخت منبعی که مودی انتخاب خواهد کرد کسر می شود. حسن حبیبی معاون اول رئیس جمهور

۷۳۳۵۲۸نمونه آراء شعب۱۳۸۰/۰۵/۱۰

معتبر

اجرای تبصره 5 ماده 59 قانون مالیاتها- منبع مالیات: ارث- اداره کل مربوط: یزد

شماره: 3908/4/30 تاریخ: 1380/05/10 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 725- 1379/06/26 مربوط به مالیات: بر ارث سال عملکرد یا تعلق مالیات:74 شماره حوزه مالیاتی 123 شماره سرممیزی مالیاتی 12 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان یزد تاریخ ابلاغ رای: 1379/08/24 شماره و تاریخ ثبت شکایت 8073-4/30- 1379/09/12 خلاصه واخواهی: احتراما موارد اعتراض خود را نسبت به رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعلام و خواهان رسیدگی و نقض رای صادره می باشیم.یکی از اقلام ماترک مورث اینجانبان ملکی است که به موجب اوراق تشخیص برای آن حقوق تجاری و سر قفلی تعیین نموده اند: 1- ملک مذکور فاقد هر گونه سابقه و فعالیت شغلی و جواز کسب و آب و برق و دیگر امتیازات شغلی بوده و فقط به صورت یک قطعه زمین محصور دارای یک باب اطاق کاه گلی و بدون کف سازی و سایر تاسیسات می باشد که آنهم مخروبه گردیده است 2- با توجه به جوابیه شهرداری کاربری ملک مسکونی اعلام گردیده (نامه شماره 15718-1378/07/11) در حالیکه متاسفانه ممیز محترم و به دنبال آن هیات حل اختلاف تجدید نظر به صرف واقع شدن ملک در موقعیت سطح شهر آن را دارای حقوق سر قفلی دانسته اند. لذا مستندا به جوابیه شهرداری و رای شماره 3814-4/30 مورخ 1379/04/26 هیات عمومی شورای عالی مالیاتی که حکایت از حقوق ناشی از موقعیت تجاری به رسمیت شناخته شده توسط مراجع ذیصلاح برای واحدهای تجاری دارد، بالنتیجه اظهارنظر هیات مغایر با دستورالعمل فوق الذکر بوده و لذا فاقد وجاهت قانونی است. است دستور فرمائید ضمن استعلام از مراجع ذیصلاح پرونده مجددا مورد رسیدگی قرار گیرد. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای مینمایند: مودیان در لوایح اعتراضیه تسلیمی به هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، با ارائه مستنداتی از جمله نامه شهرداری نسبت به تعیین مالیات سرقفلی در خصوص یکی از املاک موروثی خود کرارا اعتراض نموده اند. ​​​​​​​ هر چند هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با توجه به شکوائیه مودیان مبادرت به صدور قرار تحقیق و کارشناسی نموده اند لیکن نظر به اینکه گزارش کارشناس مجری قرار در اینمورد از کفایت رسیدگی برخوردار نمی باشد و هیات مزبور صرفا با استناد به گزارش مزبور و مغایر رای شماره 3814-4/30 مورخ 1379/04/26 هیات عمومی شورای عالی مالیاتی که به موجب آن منظور از حقوق ناشی از موقعیت تجاری محل موضوع تبصره 5 ماده 59 قانون مالیاتهای مستقیم حقوق به رسمیت شناخته شده توسط مراجع ذیصلاح برای واحدهای تجاری می باشد و تجاری تلقی نمودن ساختمانهای دارای کاربری مسکونی را به صرف وقوع اینگونه املاک در مناطق تجاری یا صنعتی موجه ندانسته اند و بدون در نظر گرفتن مستندات ارائه شده و یا استعلام مجدد از مرجع ذیصلاح اقدام به صدور رای نموده اند علیهذا این شعبه رای مورد واخواهی را به سبب عدم کفایت رسیدگی و نقض مقررات قانون نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مزبور احاله می نماید. صدیقه کاتوزیان علی اکبرنوربخش غلامرضا نوری

۱۶۶۵۵بخشنامه‌های مالیاتی۱۳۸۰/۰۵/۱۰

نامشخص

در مورد مالیات اشخاص خارجی و اینکه مطالبه مالیات بر اساس حدس و گمان و دستور شفاهی یا کتبی مقامات قبلی مالیاتی صحیح نمی باشد

شماره: 16655 تاریخ: 1380/05/10 گزارشهای واصله و اطلاعات بدست آمده حاکی از آن است که برخی مامورین تشخیص و مراجع مالیاتی در مورد وصول مالیات از مودیان خارجی بدون رعایت مقررات موضوعه و عمدتا بر مبنای درآمدهای بدون اتکاء به اسناد و مدارک و دلایل مثبته و ماخذ واقعی از شعب و دفاتر نمایندگی آنها در ایران اقدام می نمایند. شکایاتی نیز دال بر عدم رعایت مقررات در خصوص مطالبه مالیات از شعب و نمایندگیهای موسسات و شرکتهای خارجی در ایران واصل گردیده است. بررسیهای به عمل آمده مبین آن است که بر خلاف روال قانونی گذشته،مالیاتهای مطالبه شده از شعب و نمایندگیهای موصوف در سنوات اخیر بعضابر اساس سوء استنباط از بخشنامه ها و اظهار نظرهای مکتوب موردی برخی از مقامات مالیاتی و بدون احراز کسب درآمد و عدم قبول غیر موجه و خلاف قانون قرار دادهای منعقده ابرازی و مبتنی بر درآمدهای فرضی و غیر واقعی صورت گرفته است. لذا با ملاحظه اهمیت موضوع و لزوم رعایت و اجرای صحیح و دقیق مقررات موضوعه توسط مجریان قوانین مالیاتی و به منظور اعاده امور به مجاری قانونی و با تاکید بر لزوم اجرای صحیح و کامل مقررات به ترتیبی که ضمن دستورالعملهای شماره 30984/6177-4/30 مورخ 1379/07/03غ و 10085 مورخ 1380/03/30 تصریح شده است،لازم است در خصوص مالیات بر درآمد شعب و نمایندگیهای موسسات و شرکتهای خارجی در ایران مواردی را به شرح آتی دقیقا و به طور کامل مورد توجه قرارداده و مطابق آن عمل نمایند: 1- هیچیک از دستورالعملهای صادره قبلی و اظهار نظر های کتبی و شفاهی مقامات مالیاتی در مورد مودیان مذکور نباید به مفهوم تجویز مطالبه مالیات بدون اتکاء به اسناد و مدارک و دلایل مثبته تلقی شود و مطالبه مالیات مغایر مقررات مربوط به ویژه حکم ماده 237 قانون با استناد به آنها مطلقا موجه نمی باشد و خلاف مقررات است. 2- نادیده گرفتن و عدم رعایت مقررات و دستورالعملهای مکتوب به استناد اظهار نظر یا دستورات شفاهی مقامات مافوق از جانب مامورین و مراجع مالیاتی ذیربط تحت هیچ شرایطی موجه نبوده و نخواهد بود. 3- در اجرای مقررات مالیاتی تفاوتی بین مودیان ایرانی و غیر ایرانی نبوده و مقررات مربوط باید حسب مورد بدون تبعیض و به طور یکسان نسبت به عموم مودیان اعم از ایرانی و خارجی با توجه به نوع منبع مالیاتی اجرا شود. 4- مطالبه مالیات بر درآمد ازشعب و نمایندگی های موسسات و شرکتهای خارجی در ایران الزاما باید بر اساس اسناد و مدارک مرتبط و متقن و غیر قابل تردید و تحقیقات از منابع مورد اعتماد و قابل استناد و ابراز در امور مالیاتی و اطلاعات موثق که تماما در کلیه مراجع و محاکم قابلیت قبول و استناد داشته و کسب درآمد به موجب آن اسناد و مدارک و تحقیقات و اطلاعات از هر حیث محرز و غیر قابل انکار باشد،صورت پذیرد و گزارش مبنای صدور برگ تشخیص مالیات و برگ تشخیص صادره باید کاملا متضمن رعایت مقررات ماده 237 قانون مالیاتهای مستقیم باشد. 5- شعب و دفاتر نمایندگی موسسات و شرکتهای خارجی که با رعایت مقررات مربوط در ایران تأسیس و ثبت شده و با فعالیت در امور جمع آوری اطلاعات و بازار یابی و تبلیغات و ارایه اطلاعات و مشخصات کالا و سایر تسهیلات مرسوم در امور تجاری بین الملل موجب می شوند اشخاص حقیقی و حقوقی با رعایت مقررات مربوطه از قبیل دریافت مجوز از مراجع ذیصلاح قانونی و ثبت سفارش و گشایش اعتبار از طریق بانک کارگزار و انجام سایر تشریفات قانونی لازم اقدام به خرید کالا از موسسه یا شرکت اصلی در خارج از کشور و ورود آن به ایران نمایند،به طوریکه شخص حقیقی یا حقوقی با توجه به اسناد حمل و بیمه و اوراق گمرکی حسب مقررات جاری کشور وارد کننده و صاحب کالا محسوب شود،فعالیت شعب و دفاتر نمایندگی در موارد فوق: اولا- با توجه به اینکه اصولا شعب و دفاتر نمایندگی مزبور به موجب موارد مندرج در بندهای ماده یک آیین نامه اجرایی ماده واحده قانون اجازه ثبت شعبه یا نمایندگی شرکتهای خارجی مصوب 1387/02/12 هیأت محترم وزیران مجاز به فرو ش کالا در ایران نیستند، فروش کالا و تحصیل درآمد در ایران محسوب نمی شود. ثانیا- این فرض که شعب و دفاتر نمایندگی یاد شده بابت فعالیت در امور مذکور از موسسه یا شرکت اصلی واقع در خارج مبالغی به عنوان حق الزحمه یا کمیسیون (کمیسیونری) دریافت می نمایند،بدون در دست داشتن اسناد و مدارک معتبری که تحصیل درآمد به عنوان کمیسیون را عنوانا و ماهیتا به طور مسلم ثابت نمایند،فرض موجه و معقولی نیست زیرا علی القاعده مرسوم نیست که موسسه یا شرکتی به شعبه یا نمایندگی که خود مبادرت به تأسیس وثبت آن نموده و به کارکنان آن بابت وظایفی که باید در شعبه یا دفتر نمایندگی انجام دهند حقوق پرداخت می کند و هزینه های مربوط به اجاره محل و آب و برق و روشنایی و مخابرات و دیگر هزینه های شعبه یا دفتر نمایندگی را نیز می پردازد وجهی به عنوان حق الزحمه یا کمیسیون پرداخت کند، ​​​​​​​لذا در این قبیل موارد،موضوع از مصادیق رأی شماره 1653-4/30 مورخ 7/2/72 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی که معطوف به رأی شماره 17/16441 مورخ 1366/11/26 بوده و کماکان به قوت و اعتبار خود باقی است،محسوب و باید مطابق آن اقدام شود. بدیهی است شعب و نمایندگیهای مزبور اگر بابت ارایه خدمات بعداز فروش یا سایر فعالیتها در ایران درآمدی تحصیل نموده باشد،مالیات درآمد مزبور طبق مقررات قابل مطالبه خواهد بود. 6- در مواردی که طبق دفاتر واسناد و مدارک و قرار دادهای ارایه شده یا بدست آمده و تحقیقات و اطلاعات واجد صفات مذکور در بند 4 این دستورالعمل محرز شود شعب و دفاتر نمایندگی موسسات و شرکتهای خارجی در ایران علاوه بر وظایفی که در مورد موسسه یا شرکت اصلی خود عهده دار بوده اند،وظایف و خدماتی را برای سایر موسسات و شرکتهای خارجی انجام داده اند و از این بابت تحصیل درآمد نموده اند مالیات متعلق به این درآمدها با رعایت مقررات مربوط قابل مطالبه خواهد بود. 7-در مواردیکه اشخاص حقیقی و حقوقی ایرانی به موجب قرار دادهای منعقده عهده دار نمایندگی موسسات وشرکتهای خارجی هستند مامورین تشخیص و سایر مراجع مالیاتی مجاز به نادیده گرفتن مفاد قرار دادهای منعقده که مورد تصدیق مراجع ذیربط قرار گرفته نمی باشد و در موارد تشخیص علی الرأس نیز باید قرار دادهای مذکور را مورد توجه قرار دهند مگر آنکه به دلالت اسناد و مدارک مثبته محرز شود قرار دادهای در سال مورد رسیدگی فاقد اعتبار بوده اند. 8- اشخاص مذکور در بند فوق بابت خدماتی که بر اساس قرار دادهای منعقده به عنوان نمایندگی موسسات و شرکتهای خارجی برای آنها انجام می دهند قطعاتحصیل درآمد می نمایند که در این درآمدها بر اساس دفاتر قانونی که اشخاص یاد شده ملزم به نگهداری و ارایه آنها هستند قابل تشخیص و مطالبه بوده و در موارد تشخیص علی الرأس به هر یک از دلایل قانونی که باشد باید با انتخاب قرینه متناسب با فعالیت و تعیین میزان آن به ترتیب مقرر در قانون و اعمال ضریب مربوط مبادرت به تشخیص و مطالبه مالیات شود. 9- در مواردی که اشخاص حقوقی ایرانی نمایندگی موسسات یا اشخاص حقوقی خارجی را عهده دار هستند و دارای سهامدار یا صاحب سهم الشرکه خارجی نیز می باشند و دولت متبوع سهامدار یا صاحب سهم الشرکه خارجی با دولت جمهوری اسلامی ایران دارای قرارداد اجتناب از اخذ مالیات مضاعف است، رعایت مقررات قرارداد در موقع محاسبه مالیات سهامدار یا صاحب سهم الشرکه خارجی الزامی است،همچنین هر گاه دولت متبوع موسسه یا شخص حقوقی خارجی که شخص حقوقی ایرانی نمایندگی آن را عهده دار است با دولت جمهوری اسلامی ایران دارای قرار مذکور باشد،بررسی روابط تجاری یا مالی آنها از حیث انطباق با حکم ماده 9 قرار داد ضروری بوده و در صورت حصول یکی از موارد مقرر در بندهای الف و ب ماده مزبور باید اقدام لازم به عمل آید. 10- وظیفه کمیسیون تعیین ضرایب مالیاتی به موجب قانون مالیاتهای مستقیم معین شده است و چون برای فعالیت (بازار یابی کالاهای خارجی کمیسیونر خارجی) در ردیف 29 صفحه 63 جدول ضرایب مالیاتی عملکرد سال 1378 ضریبی معادل شصت درصد دریافتی سالانه تعیین شده است،لذا برای این فعالیت قرینه و ضریب هر دو معین بوده و بدین ترتیب مندرجات بند 6 صفحه تذکر جدول ضرایب موصوف و جداول ذیل آن که در واقع تعیین قرینه نبوده، بلکه تعیین رقم قرینه است که به دلالت حکم ماده 98 از وظایف مخصوص مامور تشخیص مالیاتی در موارد تشخیص علی الرأس می باشد به لحاظ اینکه خارج از وظایف کمیسیون یاد شده است و همچنین مفاد بخشنامه شماره 57324 مورخ 1378/11/16 به همان دلیل لغو و بلااثر می شود. بدیهی است در هر مورد که تحصیل درآمد کمیسیونری محرز و مامورین تشخیص به علت ارایه دفاتر و اسناد و مدارک قانونی از طرف مودی یا رد قانونی آنها ملزوم به تشخیص علی الرأس باشند،باید به شرحی که ضمن ماده 98 مقرر شده است رقم قرینه (مبلغ کمیسیون دریافتی) را معین نمایند. 11-در مورد مالیاتهایی که در سنوات اخیر بدون رعایت مفاد بخشنامه شماره 30984/6177-4/30 مورخ 1379/070/3 و این دستور العمل مطالبه و مورد اعتراض مودیان واقع شده است،مراجع مالیاتی حسب اینکه پرونده امر در چه مرحله ای باشد باید مطابق وظایف و اختیاراتی که دارند با استفاده از امکانات قانونی در اختیار نسبت به تصحیح مورد و اعاده امور به مجاری قانونی بدون فوت وقت و تردید اقدام نمایند. 12- شعب شورای عالی مالیاتی نیز با توجه به مقررات مرتبط و موارد مقرر در دستورالعمل شماره 10085 مورخ 1380/03/30 و بخشنامه فوق الاشاره،شکایات واصله را در اسرع وقت رسیدگی و چنانچه آراء مورد شکایت متضمن رعایت کامل قوانین موضوعه و مقررات و آیین نامه ها و مصوبات قانونی و آراء لازم الاتباع شورای عالی مالیاتی و ترتیباتی که به موجب این دستورالعمل تصریح و مقرر شده است، نباشد نسبت به نقص آراء مزبور و فراهم شدن شرایط قانونی رسیدگی مجدد به موارد اختلاف در هیأت حل اختلاف موضوع ماده 257 اقدام خواهند نمود و هیأت اخیر باید با رعایت نظر شعبه شورا و تعلیمات بخشنامه ها و دستورالعمل های یاد شده رأی مقتضی صادر نماید. در خاتمه کلیه دستورالعمل ها و بخشنامه ها و دستورات کتبی و شفاهی موردی که در خصوص مودیان مذکور از طرف دیگر مقامات مالیاتی صادر و ابلاغ شده و مغایر بخشنامه شماره 30984/6177-4/30 مورخ 1379/07/03و این دستورالعمل می باشد در قسمتهای مغایر لغو و کان لم یکن و مقرر می شود دادستان انتظامی مالیاتی و مدیران کل مالیاتی حسب وظایف محوله به طور کامل و با دقت کافی بر طرز عمل و اقدامات مامورین و مراجع حل اختلاف مالیاتی موضوع فصل سوم از باب پنجم قانون نظارت و ضمن راهنمایی و دادن تعلیمات لازم از بروز تخلف پیشگیری و موارد وقوع تخلف را پیگیری و اقدامات قانونی معمول و نتیجه را مستمرا گزارش نمایند. حسین نمازی وزیراموراقتصادی ودارایی

۳۱۶۱-۲۴۵۲۷تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۰۸

معتبر

آیین­نامه اجرایی ماده ۵۳ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران

ماده ۵ هیأت و زیران در جلسه مورخ ۲۴ /۴ /۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۳۴۸۷ ۸۱۴ /۱۰۵ مورخ ۲۹ /۱ /۱۳۸۰ سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و به استناد آیین نامه اجرایی …

۷۰۲۴۸۲نمونه آراء شعب۱۳۸۰/۰۵/۰۸

معتبر

عدم هماهنگی مالیات مورد مطالبه با سوابق مالیاتی- منبع مالیات: مشاغل- اداره کل مربوط: گیلان

شماره: 3823/4/30 تاریخ: 1380/05/08 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1431- 1379/08/09 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 شماره حوزه مالیاتی 50622 شماره سر ممیزی مالیاتی 5062 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان گیلان تاریخ ابلاغ رأی: 1379/09/01 شماره و تاریخ ثبت شکایت 8599-4/30- 1379/10/03 خلاصه واخواهی: اینجانب اصالتا از طرف خود و به وکالت از طرف سایر شرکاء، در سال 74 مکانی را به عنوان نمایندگی همراه با تعمیرگاه دایر و پروانه کسب دریافت نمودیم. حوزه مالیاتی اقدام به تشخیص مالیات برای 5 نفر نمود تا اینکه یکی از شرکاء مکان مذکور را برای مدت یک سال از سایر شرکاء اجاره نمود و پس از سپری شدن مدت اجاره سند مزبور در تاریخ 1377/01/23 فسخ و باطل گردید. برگ تشخیص برای سال 76 به نام اینجانب صادر و ترتیب پرداخت مالیات آن داده شد ولی برای عملکرد سال 77 نیز حوزه مالیاتی بدون توجه به ابطال سند اجاره، برگ تشخیص را فقط به نام اینجانب صادر نمود و هیات حل اختلاف بدوی بدون توجه به موضوع شراکت مبادرت به صدور رای نمود و هیات حل اختلاف تجدید نظر نیز علیرغم مدارک مستند ارائه شده اقدام به صدور رای نمود. لازم به توضیح است ذیل برگ رای اخیر الذکر عنوان گردیده نماینده مجمع امور صنفی با دعوت قبلی حضور ندارد لیکن با صحبتی که با ریاست نماینده اتحادیه صنف به عمل آمد معلوم شد از نماینده دعوت نشده که به نظر می رسد خود جزء مبانی نقص پرونده باشد. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه مستندات موجود در پرونده حاکی از آن است که جایگاه نمایندگی متعلق به 5 نفر می باشد و ذیل تصویر پروانه کسب شماره 487 مورخ 1376/07/24 تصریح گردیده که پروانه مزبور به صورت مشارکت مدنی صادر شده و اجاره نامه نیز فسخ گردیده (اقرار نامه شماره 126824 مورخ 1377/01/23- برگ 23 پرونده) و به سبب آن اظهارنامه سال 77 نیز به نام ایشان تکمیل و تسلیم حوزه مالیاتی مربوطه گردیده است و از طرفی سوابق مالیاتی نشان می دهد که امر مشارکت برای سنوات عملکرد 75 و 74 توسط حوزه مالیاتی پذیرفته شده است در حالیکه هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون توجه به موارد یاد شده و رسیدگی لازم، صرفا به دلیل آن که حق العمل دریافتی و 5% علی الحساب مالیاتی مکسوره به نام مودی بوده، ادعای نامبرده را مردود دانسته است علیهذا این شعبه رای مورد واخواهی را بنا به دلایل فوق و نیز روشن نبودن دلیل عدم هماهنگی مالیات مورد مطالبه با سوابق مالیاتی مذکور نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی دقیقتر پیرامون صحت و سقم اظهارات مودی به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. صدیقه کاتوزیان علی اکبر نوربخش غلامرضا نوری

۲۳۱۶۱-۲۴۵۲۷تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۰۸

نامشخص

آئین نامه اجرایی ماده 53 برنامه سوم و معافیت دفاتر کاریابی از موضوع بند ب ماده 113 معافیت صادرات

شماره: 23161/ت 24527ه تاریخ: 1380/05/08 پیوست: دارد وزارت کار و امور اجتماعی- وزارت امور خارجه وزارت امور اقتصادی و دارایی- بانک مرکزی ایران هیأت وزیران در جلسه مورخ 1380/04/24 بنا به پیشنهاد شماره 87/34-814/105 مورخ 1380/1/29 سازمان مدیریت وبرنامه ریزی کشور وبه استناد ماده (53) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1379 آئین نامه اجرایی ماده (53) قانون یاد شده را به شرح ذیل تصویب نمود: "آئین نامه اجرایی ماده (53) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی وفرهنگی جمهوری اسلامی ایران" ماده 1- کارگروه موضوع ماده (53) قانون برنامه سوم توسعه به ریاست وزیر امور خارجه وعضویت وزیرکار وامور اجتماعی وامور اقتصادی ودارایی ورئیس کل بانک مرکزی ایران تشکیل می گردد. تبصره – دبیر خانه موضوع این ماده در وزارت امور خارجه تشکیل می شود. شرح وظایف دبیرخانه و نحوه تشکیل جلسات کارگروه به پیشنهاد وزارت امور خارجه و تصویب کارگروه می باشد. ماده 2- وزارت امور خارجه در چار چوب وظایف خویش مورد ذیل را انجام می دهد: الف- تهیه گزارش از نیازها و تحولات بازارهای کار و زمینه های آموزش فنی و حرفه ای در کشورهای خارجی و ارائه آن به کارگروه یاد شده ومراجع ذیصلاح جهت اتخاذ تصمیم لازم. ب- مذاکره جهت انعقاد موافقتنامه های اعزام نیروی کار با کشورهای خارجی به منظور اعزام نیروی کار و کسب سهمی از بازار بین المللی و ارائه نتایج آن به کمیسیون مشترک. پ- حمایت های کنسولی از نیروی کار اعزامی. تبصره – در کشورهایی که وابسته کار در آنها مستقر می باشد، اجرای بند (الف) از وظایف وابسته کار بوده که با هماهنگی رئیس نمایندگی جمهوری اسلامی ایران انجام می گیرد. ماده 3- وزارت کار و امور اجتماعی اقدامات زیر را انجام می دهد: الف- تشویق، تقویت، ایجاد تسهیلات و حمایت از دفاتر کاریابی غیر دولتی. ب- تقویت و حمایت های لازم از متقاضیان تشکل های کاریابی غیر دولتی. پ- ارائه اطلاعات به نیروی کار متقاضی. ماده 4- بانک مرکزی ایران امکانات بانکی و تسهیلات مالی و اعتباری مناسب را برای جذب درآمد ارزی نیروی کار اعزامی موضوع ماده (53) قانون برنامه سوم، از طریق موسسات اعتباری، شعب بانک ها و سایر مبادی مربوط فراهم نماید. ماده 5- دفاتر کاریابی غیر دولتی موضوع بند (الف) ماده (3)، حسب قراردادهای منعقد شده با اشخاص حقیقی و حقوقی خارجی از معافیت های مالیاتی اعطایی موضوع بند (ب) ماده (113) قانون برنامه سوم توسعه برخوردار خواهند بود. ماده 6- دبیرخانه موظف است عملکرد اقدامات انجام شده در زمینه اعزام نیروی کار ونتایج حاصل شده از آن را در قالب گزارش های شش ماه تهیه و به کارگروه یاد شده جهت ارائه به هیأت دولت گزارش نماید. ماده 7- کلیه دستگاه های اجرایی در ارتباط با قراردادهای دوجانبه و چند جانبه با کشورهای خارجی، در حد امکان شرط استفاده از نیروی کار ایرانی را با هدف ایجاد اشتغال، کسب دانش فنی، مدیریت تولید و فراگیری مهارت های لازم ضمن شرایط قرارداد منظور نمایند. ماده 8- دفاتر مشاوره شغلی و کاریابی غیر دولتی موظفند یک نسخه از قرارداد تنظیم شده با پیمانکاری ها، شرکت های متقاضی نیروی کار خارجی، اتحادیه های کار فرمایی، اطاق های بازرگانی و صنعتی و موسسات کاریابی خصوصی کشورهای پذیرنده نیروی کار را به وزارت کار و امور اجتماعی جهت جمع آوری، ثبت و به روز نگهداشتن اطلاعات مربوط به نیروی کار شاغل در خارج از کشور ارسال نمایند. حسن حبیبی معاون اول رئیس جمهور

۱۴۶دیوان عدالت اداری۱۳۸۰/۰۵/۰۷

نامشخص

ابطال بخشنامه دارایی مبنی بر وصول 3% عوارض شهرداری موضوع تبصره 50 قانون برنامه توسعه اول

رای شماره ۱۴۶ مورخ ۱۳۸۰/۰۵/۰۷ هیات عمومی دیوان عدالت اداری ۱۳۸۰/۰۵/۰۷ : تاریخ تصویب کلاسه پرونده: ۲۴۵/۷۹ شماره دادنامه: ۱۴۶ تاریخ رای: یکشنبه ۷ مرداد ۱۳۸۰ شاکی: آقای حسین میرابزادهاردکانی موضوع: ابطال بخشنامه شماره ۲۸۵۴۱/۸۶۸۱ ۴۳۰ مورخ ۱۳۷۴/۸/۴ وزیر امور اقتصادی و دارایی مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، وزارت امور اقتصادی و دارایی به استناد تبصره ۵۰ قانون برنامه اول توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مکلف گردید تا در طول اجرای این برنامه از درآمد مشمول مالیات قطعی شده مودیان از موارد تصریح شده در تبصره مذکور عوارضی به میزان ۳% درآمد به نفع شهرداری‌ها وصول و در اختیار وزارت کشور قرار دهد. با اتمام مهلت اجرای برنامه توسعه اول، وزارت دارایی با تشبت به بخشنامه مورد شکایت تا به امروز همچنان نسبت به وصول ۳% مذکور بدون مجوز قانونی عمل و اقدام مینماید. با عنایت به دلایل زیر صدور بخشنامه فوق و به تبع آن وصول ۳% موصوف از سال ۱۳۷۳ (پایان برنامه اول) فاقد هرگونه وجهه قانونی بوده است.۱.در انتهای تبصره ۵۰ قانون برنامه اول توسعه، صراحتاً وزارت کشور را مکلف به ارایه طرح‌های درآمدی برای شهرداری‌ها به‌عنوان جایگزین این منبع درآمد (۳%) نموده و اعلام میدارد که «…… به نحوی که در پایان اجرای برنامه اول شهرداری‌ها به این منبع درآمد نیاز نداشته باشند.»۲.در بخشنامه فوق مستند وصول ۳% عوارض را موافقت رییس جمهور با توجه به اختیار مصرح در ماده ۳۰ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۷۳/۱۲/۲۸ عنوان نموده است. آنچه در ماده ۳۰ به‌عنوان اختیارات رییس جمهور احصاءگردیده است صرفاً وضع عوارض جدید و افزایش عوارض موجود در محدوده قوانین و مقررات شهرداری‌ها با پیشنهاد وزیر کشور می‌باشد همچنین مخاطب در ماده ۳۰ وزارت کشور می‌باشد که میبایست پیشنهاد وضع عوارض و یا افزایش عوارض مورد عمل را به رییس جمهور داده و وصول کننده شهرداری‌ها خواهند بود.در حالی که در تبصره ۵۰ قانون برنامه اول توسعه، مخاطب و مجری وصول ۳% وزارت دارایی بوده است که در پایان برنامه دیگر دارای چنین اختیار و تکلیفی نبوده است. تبصره ۵۰ بعد از پایان برنامه اول توسعه دیگر موجودیت و یا موضوعیت قانونی ندارد و احیاء مجدد آن مستلزم وضع قانون جدید توسط قانونگذار می‌باشد. در خاتمه ابطال بخشنامه شماره ۲۸۵۴۱/۸۶۸۱-۴-۳۰ مورخ ۱۳۷۴/۸/۴ وزارت امور اقتصادی و دارایی را به علت خروج از محدوده اختیارات قانونی دارم.معاون دفتر امور حقوقی دولت در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۴۱۶۷۲ مورخ ۱۳۷۹/۱۱/۲۴ اعلام داشتهاند، هر چند مهلت اعتبار تبصره ۵۰ قانون برنامه اول توسعه مصوب ۱۳۶۸ پایان پذیرفته است معهذا با توجه به اختیار ناشی از بند (الف) ماده ۴۳ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۶۹ که وضع عوارض جدید و افزایش عوارض موجود جهت شهرداری‌ها را به‌طور علیالطلاق و اعم از این‌که همراه با مالیات یا مستقل از آن باشد بر عهده ریاست جمهور محول نموده است.لذا ریاست جمهوری به استناد این ماده و بنا به پیشنهاد شماره ۱/۵۶۱۶/۳۴/۳ مورخ ۱۳۷۳/۳/۲۲ وزارت کشور با وضع عوارض در تاریخ ۱۳۷۳/۳/۲۴ موافقت نموده است بنابراین انقضای مهلت تبصره ۵۰ قانون برنامه اول مانع از اعمال ماده ۴۳ قانون وصول نمی‌باشد. ضمناً قانونگذار اخذ عوارض موضوع ماده مذکور را محدود به زمان خاصی ندانسته است.لذا با انقضای مدت اجرای ماده ۴۳ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت، عوارضی که به استناد این ماده وضع شده به‌عنوان آثار اجرای ماده مذکور مجری خواهد بود کما این‌که آثار اجرای تبصرههای بودجه سالیانه بعد از گذشت سال مالی مربوط زایل نمیگردد. علیهذا با توجه بمراتب فوق تقاضای رد دادخواست مطروحه را مینماید.مدیرکل دفتر حقوقی وزارت امور اقتصادی و دارایی نیز در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۱۸۹۹/۹۱ مورخ ۱۳۸۰/۲/۱۸ ضمن ارسال تصویر نامه شماره ۲۶۵۹-۵/۳۰ مورخ ۱۳۷۹/۱۱/۲۴ دفتر فنی مالیاتی اعلام داشتهاند، با عنایت به این‌که وفق بند (الف) ماده ۳۰ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۷۳/۱۲/۲۸ پس از مکاتبات بین وزارت کشور و دفتر ریاست جمهوری به موجب نامه محرمانه شماره ۴۸۰۵-۷۴/م مورخ ۱۳۷۴/۷/۱۲ دفتر ریاست جمهوری وصول ۳% درآمد مشمول مالیات قطعی شده به‌عنوان عوارض به نفع شهرداری‌ها به تایید و تنفیذ ریاست جمهوری رسیده است. بنابراین صدور بخشنامه یاد شده منطبق با قوانین و مقررات قانونی می‌باشد. علیهذا با ملحوظ نمودن نامههای فوقالذکر رد شکایت شاکی مورد استدعا است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلاموالمسلمین درینجفآبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به ‌صدور رای مینماید. رای هیات عمومی مدلول تبصره ۵۰ قانون برنامه اول توسعه اقتصادی مصوب ۱۳۶۸ منحصراً مفید جواز وصول عوارض به میزان ۳% درآمد مشمول مالیات قطعی شده منابع مذکور در این تبصره به نفع شهرداری در طول اجرای برنامه مذکور است و به صراحت قسمت آخر تبصره فوقالذکر وزارت کشور مکلف گردیده است که در طول اجرای برنامه مزبور طرح‌های درآمدی لازم را برای کسب درآمدهای جدید برای شهرداری‌ها به منظور جایگزین کردن با درآمد موضوع این تبصره تهیه نماید به نحوی که در پایان اجرای برنامه اول شهرداری‌ها به این منبع درآمدی نیاز نداشته باشند و چون ادامه وصول عوارض مذکور پس از پایان برنامه اول توسعه اقتصادی به ادعای اعمال اختیار مقرر در ماده ۳۰ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۷۳ به لحاظ مغایرت آن با حکم خاص مقنن به شرح تبصره فوقالاشعار جواز قانونی ندارد. بنابراین بخشنامه شماره ۲۸۵۴۱/۸۶۸۱-۴-۳۰ مورخ ۱۳۷۴/۸/۴ وزارت امور اقتصادی و دارایی خلاف قانون تشخیص داده میشود و مستنداً به قسمت دوم ماده ۲۵ قانون دیوان عدالت اداری ابطال میگردد. رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - درّی نجف آبادی

۲۶۹۶۶بخشنامه‌های مالیاتی۱۳۸۰/۰۵/۰۷

نامشخص

در طول یک دوره مالی بیش از یک بار مالیات از اشخاص خارجی مطالبه نشود

شماره:26966 تاریخ:07/05/1380 پیوست: اداره کل نظر به اینکه حسب گزارشات واصله،حوزه های مالیاتی ذیربط مطالبه کننده مالیاتهای تکلیفی برای بعضی از اشخاص حقیقی خارجی مشمول مالیات بردرآمد حقوق،در طول یک دوره مالی بیش از یکبار مطالبه مالیاتی نمایند و برای هر بار نیز در صورت بروز اختلاف،پرونده امر جداگانه به هیأت حل اختلاف مالیاتی ارجاع می گردد که این امر سبب تطویل مراحل رسیدگی می شود. لذا پیرو بخشنامه های شماره 52726/1616/4/30 مورخ 6/11/1377 و 42176/9124/4/30 مورخ 22/8/1378 به منظور اجتناب از تکرار چنین مواردی موکدا متذکرمی گردد هر گاه برای مدتی از یک دوره مالی مطالبه مالیات می گردد و پرونده امر به هیأت حل اختلاف مالیاتی احاله و منجر به کاهش درآمد مشمول مالیات می شود چنانچه ماموران تشخیص مربوط ظرف یک ماه مهلت مقرر موضوع بند 2 ماده 247یا ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به رأی صادره اعتراض ننمایند،این امر به مفهوم قبول تعدیل مذکور می باشد در این صورت چنانچه برای بقیه مدت دوره مالی مورد بحث مستندی دال بر افزایش دریافتی مودی تحصیل ننموده اند مجاز نخواهند بود بیش از حقوق ماهیانه مندرج در رأی مزبور مطالبه مالیات نمایند. بدیهی است متعاقب خاتمه دوره مالی مربوطه،ارایه رونوشت اظهارنامه مالیاتی تسلیمی به مقامات مالیاتی در کشور ذیربط(موضوع ردیف چهارم از فرم اطلاعات ضمیمه بخشنامه شماره52726 ضروری می باشد .ممیزین کل مربوط مسئول حسن اجرای این دستورالعمل خواهند بود. علی اکبرعرب مازار معاون درآمدهای مالیاتی

۱۳-۱۷۶۶بخشنامه‌های مالیاتی۱۳۸۰/۰۵/۰۴

نامشخص

اطلاعیه در مورد اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی لازم الاجرا در سطح کشور

شماره: 1766/13 تاریخ: 1380/05/04 پیوست: دارد به پیوست یک برگ ((اطلاعیه مهم وزارت امور اقتصادی و دارایی)) در مورد ((اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی لازم الاجرا در سطح کشور)) جهت درج در روزنامه ارسال می گردد. ((اطلاعیه مهم وزارت امور و اقتصادی و دارایی در مورد اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی لازم الاجرا در سطح کشور)) سازمان حسابرسی بر اساس بند 4 تبصره 2 قانون تشکیل و مواد 6و7 (بند ز) قانون اساسنامه مصوب 1366/06/17 مجلس شورای اسلامی،به عنوان مرجع تخصصی و رسمی تدوین اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی در سطح کشور تعیین شده است. آن سازمان در اجرای وظایف قانونی خود،مجموعه استانداردهای حسابداری (شامل 22 استاندارد)، آیین رفتار حرفه ای و استانداردهای حسابرسی را برای اولین بار در کشور با در نظر گرفتن آخرین استانداردهای حسابداری بین المللی، مقتضیات و نیازهای اطلاعاتی، رویه های معمول و متداول در واحد های تولیدی،تجاری و خدماتی کشور و نتایج حاصل از دو سال اجرای آزمایشی تدوین نمود که به تصویب مراجع قانونی ذیربط رسیده است. اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی مزبور که در گیرنده استانداردهای حسابداری، آیین رفتار حرفه ای و استانداردهای حسابرسی است به موجب مصوبات قانونی برای کلیه واحد هایی که سال مالی آنها از اول سال 1380 و بعد شروع می شود، لازم الاجراست، از این رو کلیه واحد های مشمول موظفند مفاد آنها را در تهیه صورتهای مالی حسابرسی آنها به کار گیرند. خاطر نشان می شود که به موجب بند ((ز)) ماده 7 قانون اساسنامه سازمان حسابرسی ،صورتهای مالی که در تنظیم آنها اصول و ضوابط مذکور رعایت نشده باشد،در هیچیک از مراجع دولتی قابل استفاده نخواهد بود. مجموعه اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی در قالب نشریات 123،145و 124در مرکز انتشارات سازمان حسابرسی واقع در خیابان ولیعصر نبش زرتشت غربی شماره 8 در دسترس است. ​​​​​​​وزارت امور اقتصادی و دارایی

۲۰۷۶۵-۲۴۹۵۵تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۰۳

نامشخص

حذف تبصره ماده 1 آئین نامه اجرائی بند"ب" ماده 113 برنامه سوم

شماره: 20765/ت 24955ه تاریخ: 1380/05/03 هیأت وزیران در جلسه مورخ 1380/04/07 با توجه به نظریه ریاست مجلس شورای اسلامی، موضوع نامه شماره 3358ه /ب مورخ 1380/04/13 تصویب نمود: تبصره ماده (1) آئین نامه اجرائی بند (ب) ماده (113) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی وفرهنگی جمهوری اسلامی ایران، موضوع تصویب نامه شماره 4520/ت 24152 ه مورخ 1380/02/09 حذف می شود. حسن حبیبی معاون اول رئیس جمهور تصویب نامه فوق الذکر طی بخشنامه شماره 2505-5/30 مورخ 1380/05/20 ابلاغ گردیده است.

۲۰۰۴۳-۲۴۸۵۹تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۰۱

معتبر

تصویب­نامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام مرکز تحقیقات ایمونولوژی، آسم و آلرژی در مرکز طبی کودکان موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیات‌های مستقیم

هیأ‌ت و‌زیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰و‌زارتخانه‌های علوم، تحقیقات و فناو‌ری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و‌ به است…

۲۰۰۳۹-۲۴۸۵۹تصویب‌نامه و تصمیم‌نامه‌ها۱۳۸۰/۰۵/۰۱

معتبر

تصویب­نامه در مورد وجوه پرداختی بلاعوض اشخاص حقیقی و حقوقی به نام مرکز تحقیقات گوش، گلو، بینی و سر و گردن مجتمع رسول اکرم (ص) موضوع ماده (۱۷۲) قانون مالیات‌های مستقیم

هیأ‌ت و‌زیران در جلسه مورخ ۱۳/۰۴/۱۳۸۰ بنا به پیشنهاد شماره ۲۹۹۹/و مورخ ۳۰/۰۳/۱۳۸۰و‌زارتخانه‌های علوم، تحقیقات و فناو‌ری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و ‌به است…

نمایش:از ۸٬۷۹۵ بخشنامه
برو به:از ۲۹۴

دسته‌بندی بخشنامه‌ها و مقررات