راوینکسدستیار هوشمند مالیاتی۰۹۲۰۸۵۲۱۱۸۵
مشاوره و پشتیبـانی
نامشخص
شماره: 9301/201 تاریخ: 27/12/1382 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 2418-18/5/1382 مربوط به مالیات: بردرآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1379 شماره حوزه مالیاتی: 0443 شماره سر ممیزی مالیاتی: 044 سازمان امور اقتصادی ودارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 7/7/1382 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 5863-201-28/7/1382 خلاصه واخواهی: به استناد ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366 به دلیل عدم رعایت مقررات ونقص رسیدگی به شرح ذیل درخواست تجدید رسیدگی دارد. فعالیت این شرکت تولید قطعات خودرو بر اساس قراردادهای منعقده می باشد. وهزینه های تعمیر ونگهداری قالبها که فعالیت وایجاد درآمد شرکت بدون بهره گیری از آنها مفهومی نخواهد داشت از جمله هزینه های شرکت می باشد، ولی حوزه مالیاتی این هزینه ها را برگشت داده است وهیأت حل اختلاف بدوی هم بدون توجه نظر ممیز را تأئید کرده است. وهیأت تجدید نظر هم فارغ از نظریه غیرقانونی وغیر واقعی رأی هیأت بدوی را مصون از تعرض اعلام داشته است. البته در هیچ یک از جلسات هیأت های حل اختلاف نماینده قوه قضائیه حضور نداشته است. به همین لحاظ هیأت تجدید نظر عنایت نفرموده اند که: اولا هزینه های انجام شده با ماده 148 قانونی منافاتی ندارد زیرا الف- مربوط به فعالیت شرکت است. ب- وجود خسارت محقق می باشد. ج- موضوع ومیزان آن مشخص است. د- طبق مقررات وقرادادهای موجود جبران آن بر عهده دیگری نبوده است. بنا به مراتب درخواست احقاق حقوق قانونی شرکت را دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با مطالعه شکوائیه شاکی و بررسی محتویات پرونده امر به شرح ذیل مبادرت به انشاء رأی می نماید: هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلیل عدم مالکیت مودی نسبت به قالبها هزینه تعمیرات آنها را از لحاظ مقررات مالیاتی غیر قابل قبول تشخیص و بر این مبنا رأی مورد واخواهی را صادر نموده است. در حالیکه عدم مالکیت دارائیها نمی تواند دلیل برگشت هزینه های تعمیرات آن دارائی ها که برابر قرارداد به عهده استفاده کننده است، باشد وحق این بود که هیأت مزبور با در نظر گرفتن مفاد قراردادهای مربوط وبا مراجعه به اسناد ومدارک ودفاتر اشخاص طرف قرارداد وبا عنایت به مقررات ماده 147و 148 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 واصلاحیه های بعدی واز جمله بند 20 ماده 148 قانون مذکور نسبت به قبول یا عدم قبول این قبیل هزینه ها اظهارنظر می کرد وچون رأی صادره بیانگر چنین بررسی نمی باشد. بنابراین به دلیل عدم کفایت رسیدگی رأی مورد واخواهی نقض وپرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون یاد شده احاله می گردد. غلامحسین مختاری محمدعلی سعیدزاده محمدعلی تراب زاده
نامشخص
شماره: 9420/201 تاریخ: 1382/12/27 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 7641-1381/08/28 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1377 شماره حوزه مالیاتی: 2045 شماره سر ممیزی مالیاتی: 204 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: امور مالیاتی شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1382/06/12 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5610-201-1382/07/09 خلاصه واخواهی: 1- این موسسه در سال مالی 1377 مبلغ 1.263.773.462 ریال زیان داشته و کلیه اسناد و مدارک مربوطه در اختیار ممیزین ذیربط قرار گرفته و برگشت هزینه های انجام شده در سال مالی مذکور که در چارچوب مقررات و ضوابط پرداخت گردیده، غیر موجه می باشد که مراتب طی نامه 222930-1379/06/13 به سر ممیز حوزه مالیاتی 2045 اعلام گردید. 2- به موجب نامه های 20235/1-5/2/72 و 35168/1-7/2/77 دفتر مقام معظم رهبری و بخشنامه شماره 3477/1151-4/30 مورخ 1377/03/18 معاونت درآمدهای مالیاتی، این موسسه از اول سال 1377 از پرداخت مالیات معاف می باشد که یک نسخه از کلیه مصوبات و نیز تأئیدیه معاونت نظارت و حسابرسی دفتر مقام معظم رهبری در موعدهای مقرر در اختیار ممیزین قرار گرفته است. 3- در ارتباط با مالیات عملکرد سال مذکور طی نامه شماره 223548 مورخ 1380/08/14 کلیه مدارک و مستندات مربوطه به معافیت مالیاتی این موسسه فرهنگی و اعتراض به مالیات مورد مطالبه جهت دادستان انتظامی ارسال گردیده. با توجه به مکاتبات مکرر و سوابق موجود در حوزه مالیاتی، ضمن اعتراض مجدد به برگشت هزینه های واقعی انجام شده، نظر آن شورا را به این مسئله جلب می نماید که علاوه بر معافیت مالیاتی مصوب دفتر مقام معظم رهبری، در صورت پذیرفتن هزینه های برگشتی این موسسه در سال مالی مذکور باز هم دارای زیان بوده و مشمول پرداخت مالیات نمی باشد، خواهشمند است ضمن برگشت رأی صادره هیأت تجدید نظر نسبت به صدور معافیت مالیاتی و استرداد سپرده این موسسه اقدام فرمایند. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله و پس از مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه نتیجه رسیدگی معاونت نظارت و حسابرسی دفتر مقام معظم رهبری در خصوص درآمد و هزینه وفعالیتهای عملکرد سال 1377 موسسه ، توسط مودی یا معاونت یاد شده و یا موسسه حسابرسی مربوطه، در مراحل رسیدگی و حل اختلاف مالیاتی ارائه نگردیده و از طرفی حکم مقام معظم رهبری به شرح نامه شماره 20235/1 مورخ 1373/02/05 دفتر معظم له و همچنین مفاد بخشنامه شماره 3477/1151-4/30 مورخ 1377/03/18 معاونت درآمدهای مالیاتی حاکی از برقراری معافیت مالیاتی خاصی برای موسسه شاکی نمی باشد، لذا از جهت عدم تعلق معافیت مالیاتی به مودی موصوف ایراد قانونی و شکلی به رأی مورد واخواهی وارد نبوده و شکایت مودی از این بابت مردود می باشد، لکن در ارتباط با هزینه های برگشتی چون هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض مودی به شرح لوایح تسلیمی (برگ های 208 تا 210 و 223 پرونده) را مورد توجه قرار نداده و بدون رسیدگی لازم واظهارنظر موجه و مدلل نسبت به صحت و سقم ادعای مطروحه مبادرت به صدور رأی نموده است لذا از این حیث عدم کفایت رسیدگی مشهود بوده و این شعبه ضمن نقض رأی مورد واخواهی پرونده را جهت رسیدگی مجدد و صدور رأی مقتضی بر اساس واقعیت امر به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید. روح الله باباسنگانی عباس رضائیان علی عزیزی
نامشخص
شماره: 9406/ 201 تاریخ: 1382/12/27 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 12/627- 1382/04/29 مربوط به مالیات حق واگذاری محل سال عملکرد: 1381 شماره حوزه مالیاتی 621 شماره سرممیزی مالیاتی 62 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان مشهد اداره کل تاریخ ابلاغ رأی: 1382/05/14 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4808- 201- 1382/06/09 خلاصه واخواهی: اینجانب به استناد مواد 251 و 256 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به رای هیات به شرح ذیل معترض می باشم: 1- به علت ورشکستگی و استیصال کلیه دارائی خود را از دست داده ام که به شرح کامل آن در پرونده منعکس می باشد و از هیات تقاضا دارم به آن رسیدگی نمایند. مالیات اینجانب به استناد ماده 59 قانون مورد محاسبه قرار گرفته در متن ماده صراحت دارد که " انتقال حق واگذاری محل به ماخذ وجوه دریافتی مالک" مورد محاسبه قرار گیرد. هیات به این موضوع رسیدگی نکرده و طبق ماده 248 اظهارنظر موجه و مدلل نکرده است. لذا تقاضای نقض رای را دارم. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با مطالعه و بررسی محتویات پرونده و ملاحظه شکوائیه شاکی به شرح ذیل مبادرت به انشاء رای می نماید: درست است که هیات حل اختلاف مالیاتی در رابطه با مورد اعتراض و روشن شدن وضعیت پرونده ابتدا قرار تحقیق و رسیدگی صادر نموده و سپس با دریافت گزارش کارشناس مجری قرار وارده به شماره 18479- 1382/04/03 ضمن تعدیل درآمد مشمول مالیات مبادرت به اصدار رای نموده است، لیکن از آنجائیکه هیات یاد شده به مفاد گزارش کارشناسی که به صراحت ورشکستگی مودی را مورد تائید قرار داده است، و نهایتا ارزش واگذاری محل را در مقایسه با ارزش سر قفلی مغازه هائی که از نظر موقعیت مکانی در وضعیت بهتری قرار دارند کمتر از مبلغ مندرج در رای صادره اعلام داشته، توجهی ننموده و هیچگونه استدلالی هم نفیا یا اثباتا در رد نظر کارشناس به عمل نیاورده است،بدین لحاظ به رأی صادره به دلیل نقص در رسیدگی و از حیث مندرجات شکوائیه رسیده ایراد وارد است. لذا شعبه ضمن نقض رای مورد واخواهی پرونده را جهت رسیدگی مجدد به هیات موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی احاله می نماید. غلامحسین مختاری محمدعلی سعید زاده محمد علی تراب زاده
نامشخص
شماره: 9419/ 201 تاریخ: 27/12/1382 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 18376- 17/2/82 مربوط به مالیات بر درآمد مشاغل سال عملکرد: 78 و 79 شماره حوزه مالیاتی 1424 شماره سرممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امورمالیاتی شهرستان اداره کل کل مالیاتهای مرکز تهران تاریخ ابلاغ رأی: 22/5/82 شماره و تاریخ ثبت شکایت 3906- 201- 12/5/82 خلاصه واخواهی:1- با توجه به اینکه مودی نسبت به رأی بدوی اعتراض ننموده است هیات برخلاف تبصره3 ماده 247 از طرف مودی وارد رسیدگی شده و اقدام به صدور رای نموده است. 2- با توجه به اینکه حوزه مالیاتی گزارش موضوع ماده 25 آئین نامه تشخیص را به شماره 14-5530 مورخ 14/2/82 تهیه و ضمیمه پرونده نموده است هیات مذکور هیچگونه اشاره ای به اعتراض مامور تشخیص و دلایل ابرازی درآن ننموده است، لذا در این مورد نیز دچار نقص رسیدگی می باشد. لذا تقاضای رسیدگی را دارد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله و محتویات پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی انشاء رأی می نماید: پرونده مالیاتی امر در اجرای مفاد بند 2 ماده 247 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفندماه 1366 و اصلاحیه بعدی آن، بر اساس اعتراض مامور تشخیص مربوط به رأی هیأت بدوی،در هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مطرح گردیده است و چون مودی در اجرای بند یک ماده یاد شده اعتراض خود را تسلیم نداشته، لذا بنا به حکم تبصره3 ماده 247 قانون فوق الاشاره هیات تجدید نظر فقط می بایست اعتراض مامور تشخیص را مورد بررسی قرارداده و در خصوص آن نفیا یا اثباتا اظهارنظر می نمود، در حالیکه این هیات علاوه بر اینکه نسبت به اعتراضات مامورتشخیص رسیدگی به عمل نیاورده، با تعیین درآمد مشمول مالیاتی کمتر از مبالغ مشخصه در رای بدوی دچار اشتباه شده که طبعا این نحوه عمل حاکی از نقص رسیدگی و نقض مقررات قانونی است. بنا به مراتب ضمن نقض رأی مورد واخواهی پرونده به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. اسماعیل ملکان محمد رزاقی علی اصغرزندی فائز
نامشخص
شماره: 9431/ 201 تاریخ: 27/12/1382 پیوست: شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 8/142- 18/2/1382 مربوط به مالیات نقل و انتقال ملک و حق واگذاری محل سال عملکرد: 1380 شماره حوزه مالیاتی 1326 شماره سرممیزی مالیاتی 132 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل امور مالیاتی استان خراسان تاریخ ابلاغ رأی: 12/07/1382 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6052- 201- 30/7/1382 خلاصه واخواهی: در سال 1380 ملکی را به علت نامناسب بودن محل به مبلغ 000 000 275 ریال فروختم که مبایعه نامه آن ضمیمه پرونده است. ممیز مالیاتی ارزش محل را مبلغ 000 000 370 ریال برآورد کرده و پرونده به هیاتهای حل اختلاف مالیاتی احاله گردیده. مجریان قرار در مراحل بدوی و تجدید نظر صحت عرایضم را تائید نمودند. هیات بدوی ماخذ مشمول مالیات را مقداری تعدیل ولی هیات تجدید نظر ضمن قبول اینکه ملک کلا به مبلغ 000 000 275 ریال فروخته شده،ارزش ملک را در شرایط غیر تجاری که توسط ممیز مالیاتی مبلغ 000 000 200 ریال تعیین گردیده تغییر داده، به نحوی که مالیات آن چنان کاهش پیدا نکند. به رای شماره 8/142- 18/2/1382 هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض داشته، درخواست رسیدگی دارد. رای: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت شاکی و ملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رای می نماید: به قرار محتویات پرونده، حوزه مالیاتی بنا به جزء ب از بند 3 بخشنامه شماره 17758/ 1258/5/30 مورخ 23/4/1371 معاونت درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی و دارائی، اقدام به تعیین ارزش ملک و حق واگذاری محل تواما به مبلغ 000 000 370 ریال، ارزش روز ملک در شرایط غیر تجاری به مبلغ 000 000 200 ریال و ارزش حق واگذاری محل به مبلغ 000 000 170ریال نموده و مودی به شرح نامه وارده به شماره 69652 مورخ 1/8/1380 ضمن درخواست تجدید نظر در ارزش حق واگذاری محل مدعی بوده که ملک و حق واگذاری محل را کلا به مبلغ 000 000 275 ریال فروخته و این ادعا به موجب گزارشهای کارشناسی شماره 25075 مورخ 13/5/1381 و 56961 مورخ 29/11/1381 که در اجرای قراردادهای شماره8/102 مورخ 14/2/1381 و 8/749 مورخ 16/8/1381، صادره از سوی هیات حل اختلاف مالیاتی تنظیم شده، تائید گردیده است. با توجه به مراتب فوق و از آنجا که هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون عنایت لازم به گزارشهای کارشناسی فوق الذکر، من عندی و بدون ذکر هر گونه دلیل موجهی، ارزش ملک در شرایط غیر تجاری را کاهش داده و انجام این امر مانع تعیین حق واگذاری محل و مالا ماخذ مشمول مالیات به میزان واقعی گردیده، از این حیث به رای مورد واخواهی ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض آن پرونده را به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می نماید. حسن عباسی پناه غلامحسین مختاری علی اصغرزندی فائز
نامشخص
شماره: 9429/201 تاریخ:27/12/1382 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1102- 15/10/81 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد: 61و68 لغایت 72 و عملکرد 74 شماره حوزه مالیاتی 1011 شماره سرممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل کل مالیاتهای مرکز تهران تاریخ ابلاغ رأی: 6/12/81 شماره و تاریخ ثبت شکایت 26190- 27/11/81 خلاصه واخواهی: 1- با توجه به مفاد ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده مذکور مرجع رسیدگی به اختلافات ناشی از عملیات اجرائی بوده و تبصره ماده مورد اشاره نیز ناظر بر اختلافاتی می باشد که مالیات قبل از قطعیت به موقع اجرا گذاشته شده است.در رسیدگی هیات بخشنامه شماره 25616/ 7655-4/30- 14/6/69 و 12382/3400- 4/30 مورخ 27/3/75 مورد توجه قرار نگرفته است. 2- هیات مذکور در انشاء رأی هیچگونه اشاره ای به دلایل ورود خودرو در پرونده مذکور ننموده است آیا ورود هیات در اجرای متن ماده 216 بوده یا تبصره یک آن. 3- با توجه به تعیین درآمد مشمول مالیات جهت پرونده سالهای مذکور هیات حل اختلاف مالیاتی در اجرای تبصره یک ماده مذکور اقدام به ورود و رسیدگی پرونده نموده است که در این خصوص بخشنامه 52748-11921-4/30 مورخ 10/11/75 رعایت نگردیده است. 4- رأی مذکور حاوی اظهارنظر در خصوص سال 61 در اجرای تبصره ماده 157 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه1366 می باشد که به نظر صحیح نمی باشد. 5- از مفاد تبصره ماده 216 چنین بر می آید که هیات مذکور چنانچه تشخیص دهد که مالیات قبل از قطعیت به مرحله اجرا گذاشته شده است در مقام هیات حل اختلاف بدوی یا تجدید نظر وارد رسیدگی شده و اظهارنظر نماید در حالیکه پرونده مذکور مراحل قطعیت را به شرح ذیل طی نموده است. - عملکرد سالهای 61 و 68 و69 لغایت 72 برگ قطعی بر اساس آراء هیاتهای حل اختلاف مالیاتی که با حضور مودی تشکیل گردیده صادر شده است. - عملکرد 74 برگ قطعی بر اساس بند یک تبصره5 ماده 100 صادر گردیده است. پرونده های مذکور کلیه مراحل قطعیت را با حضور مودی و همچنین با صدور قرارهای متعدد کارشناسی و با تائید اظهارنامه مودی طی نموده است. آیا در خصوص قطعیت این پرونده ها می توان تردیدی نمود که پس از قریب20 سال مجددا آنها را به جریان انداخت و وصول آن را باز هم به تاخیر انداخت. 6- اعتراض مودی بر این اساس استوار است که در سالهای فوق دارای شریک بوده و حوزه مالیاتی به این امر توجه ننموده است حال آنکه پرونده مودی در این سالها بر اساس اظهارنامه تسلیمی وی که به تنهائی تهیه و تنظیم گردیده است و همچنین دفاتر قانونی ارائه شده از طرف وی رسیدگی شده است.با توجه به سوابق ثبت شده در پرونده و طی دهها فقره نامه که به صورت اعتراض یا اعلام وضعیت بوده است هرگز به این امر اشاره نشده و حتی چنین اعتراضی نیز بیان نگردیده است که مورد رسیدگی قرار گیرد. مودیان تنها در زمان حضور در محضر هیات حل اختلاف ماده 216 سند اجاره به حوزه تسلیم نموده و همواره در مکاتبات خود را به عنوان مالک سر قفلی معرفی کرده است.حال چنانچه حوزه در سالهای مذکور اطلاع هم داشت که نامبرده دارای شرکائی بوده است می بایست از فرزندان صغیر نامبرده مطالبه مالیات اجاره می نمود که این امر هم با توجه به نسبت مودیان و همچنین دفاتر قانونی مودی که در آن هزینه اجاره ای ثبت نشده بود نمی توانست دارای پایه و اساس محکمی باشد. لذا تقاضای رسیدگی دارد. رأی اکثریت:شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله و محتویات پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی انشاء رأی می نماید: به حکایت پرونده های مالیاتی و اجرائی حسب مقررات تبصره2 ماده 58 آئین نامه اجرائی وصول مالیاتهای مستقیم موضوع ماده 218 قانون،طرح موضوع در هیات حل اختلاف مالیاتی ماده 216 قانون یاد شده وفق مقررات قانونی صورت پذیرفته و از این حیث به رای مورد واخواهی ایرادی مترتب نمی باشد، پس از بررسی پرونده های امر موارد زیر قابل ذکر می باشد. الف- هر چند مودی اظهارنامه های مالیات خود را بدون ذکر نام شرکاء تسلیم حوزه مالیاتی مربوط نموده و تا قبل از تشکیل هیات موضوع ماده 216 نیز در هیچیک از مراحل رسیدگی و مراجع حل اختلاف مالیاتی در خصوص شراکت با فرزندان خود مطلبی عنوان ننموده، اما با عنایت به مفاد تبصره ماده157 قانون فوق الاشاره که طرح موضوع را به هر علت و در هر مرحله ای که باشد تجویز نموده و همچنین به علت عدم تشکیل پرونده اجاره داری دست دوم و عدم مطالبه مالیات آن از فرزندان مودی،رأی هیات حل اختلاف مالیاتی یاد شده مبنی بر اجرای تبصره ماده 157 قانون مالیاتهای مستقیم در مورد عملکرد سنوات 68 و69 و70 و 71 و72 و74 از وجاهت قانونی برخوردار بوده و در این خصوص رد شکایت آقای ممیز کل اعلام می گردد. ب- نظر به اینکه تاریخ اجرای قانون مالیاتهای مستقیم مصوب سال 1366 از ابتدای سال 68 می باشد بنابراین مفاد تبصره ماده 157 قانون صدرالاشاره قابل تسری به عملکرد سنوات قبل از آن نبوده و به این استدلال اظهارنظر هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم مبنی بر اجرای تبصره ماده 157 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به عملکرد سال 1361 از محمل قانونی برخوردار نمی باشد،لذا ضمن نقض رای مورد واخواهی پرونده جهت رسیدگی به مالیات عملکرد سال 61 به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 احاله می گردد. اسماعیل ملکان علی اصغرزندی فائز نظر اقلیت: درست است که تبصره ماده 157 قانون مالیاتهای مستقیم در موارد مطالبه مالیات از غیرمودی رسیدگی به این موضوع را در هیاتهای حل اختلاف مالیاتی تجویز نموده است، اما این بدان معنی نیست که مودی بدون دلیل خاصی طرح این بخش از اعتراض خود را " که در محل کسب افراد دیگری هم شریک بوده اند" به مرحله اجرا موکول نماید. جالب توجه است که آقای همواره خود را به عنوان مودی واحد کسبی مورد نظر معرفی و اظهارنامه های مالیاتی را به نام و به عهده خود تنظیم و تسلیم و همه ساله پس از دریافت اوراق تشخیص مالیات با مراجعه به هیاتهای حل اختلاف مالیاتی اعتراضات خود را عنوان و تخفیفهای ممکن را اخذ نموده و در یکی ازسنوات مالیاتی نیز عینا اظهارنامه وی مورد قبول واقع شده است. با عنایت به مواد 237و 238 و 239و 246و 247 و سایر مقررات قانون مالیاتهای مستقیم، اصولا مودی ظرف سی روز از تاریخ ابلاغ برگ تشخیص مالیات بایستی تمامی اعتراضات خود را به طور مستدل به واحد مالیاتی ذیربط اعلام و یا موقع حضور در مراجع حل اختلاف مالیاتی تمامی دفاعیات و اعتراضات خود را مطرح نماید ، نه آنکه حسب دلخواه طرح قسمتی از اعتراضات خود را به آینده موکول نماید و وجود تبصره ماده 157 نیز به منزله مجوز این طرز عمل نمی باشد. بنا به توضیحات فوق، طرح و رسیدگی پرونده در مرحله وصول و اجرا توسط هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم قانونی و موجه نبوده است و با این ترتیب شکایت ممیز کل شاکی را وارد دانسته، نظر به نقض رأی مورد واخواهی می دهد. محمد رزاقی
نامشخص
شماره: 9212/201 تاریخ: 25/12/1382 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 1098-25/5/82 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 79 شماره حوزه مالیاتی: 0313 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی ودارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: امور مالیاتی استان آذربایجان غربی تاریخ ابلاغ رأی: 16/6/82 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 5580-201-8/7/82 خلاصه واخواهی: 1- این شرکت برابر پروانه بهره برداری صادره از اداره کل صنایع آذربایجان غربی یک واحد تولیدی وصنعتی است وبا توجه به جدول شماره 3 معافیتهای صنعتی موضوع ماده 132 مشمول معافیت مربوط به اولویت 3 با کد شناسائی محصول به شماره 15135011 می باشد، اما هیأت های حل اختلاف مالیاتی فعالیت این شرکت را خدماتی دانسته ومشمول معافیت مالیاتی موضوع ماده 132 ندانسته است. 2- برابر صورت جلسه شماره 17/935 مورخ 23/10/59 شورای عالی مالیاتی سردخانه جزء کارخانه شناخته شده ومشمول معافیت صنف می باشد، در نتیجه به استناد ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم به مدت 4 سال از تاریخ بهره برداری معاف از مالیات بوده ونسبت به آراء صادره هیأت های حل اختلاف مالیاتی معترض وتقاضای رسیدگی دارد. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله وبررسی اوراق پرونده به شرح زیر اعلام رأی می نماید: حسب محتویات پرونده، هیأت های حل اختلاف مالیاتی بدوی وتجدید نظر هرکدام جداگانه پس از بررسی اعتراض شرکت مودی ومدارک موجود در پرونده وارائه شده از جمله پروانه بهره برداری صادره برای استفاده از سردخانه جهت نگهداری میوه به شماره 102230 مورخ 18/3/77 (برگ شماره 12 پرونده) وبا توجه به اینکه حکم ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم در خصوص معافیت واحدهای تولیدی ومعدنی بوده وشامل واحدهای صنعتی (سردخانه) نمی باشد اقدام به صدور رأی نموده اند، ضمنا صورت جلسه شماره 17/935 مورخ 23/10/59 شورای عالی مالیاتی مورد اشاره مودی نیز در خصوص معافیت مالیاتی صدر مواد 97و98 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب سال 1345 مربوط به واحدهای صنعتی موضوع جداول معافیتهای صنعتی است وصورت جلسه مذکور نسبت به واحدهای تولیدی و معدنی موضوع ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 تسری ندارد، بنا به مراتب از لحاظ شکوائیه واصله ایرادی متوجه رأی مورد واخواهی نبوده، رد شکایت شاکی اعلام می گردد. محمدعلی بیگ پور علی عزیزی اسماعیل ملکان
نامشخص
شماره: 9220/201 تاریخ: 1382/12/25 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 6723- 1381/09/03 مربوط به مالیات حق واگذاری محل سال عملکرد: 1381 شماره حوزه مالیاتی 1114 شماره سرممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل مالیاتهای مرکز تهران تاریخ ابلاغ رای: 1382/02/23 شماره و تاریخ ثبت شکایت 2014-201- 1382/03/13 خلاصه واخواهی: هیات حل اختلاف مالیاتی صرفا به دلیل اینکه شهرداری منطقه 12 محل را در اراضی مسکونی اعلام کرده و هیچ اشاره ای به نوع کاربری ملک فوق نکرده از ماخذ هشتاد میلیون ریال نسبت به ششدانگ سرقفلی محل اقدام به صدور رای نموده است. لذا چنانچه محل در منطقه مسکونی و هیچ ارزش سرقفلی ندارد تعدیل سر قفلی از یک میلیارد ریال به هشتاد میلیون ریال وجهه قانونی نداشته و از طرفی وکیل قانونی مودیان اظهارنامه حق واگذاری تسلیم و سر قفلی محل را پنجاه میلیون ریال عنوان کرده، مراتب اعتراض اعلام، تقاضای نقض رای را دارم. رای: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله، مطالعه و بررسی اوراق و مدارک پرونده مالیاتی به شرح آتی انشاء رای مینماید: حسب محتویات پرونده و تسلیم اظهارنامه مالیاتی در خصوص دریافت حق واگذاری محل و بخشنامه شماره 59648/12126-4/30 مورخ 1374/10/21، فارغ از نوع کاربری ملک، دریافت حق واگذاری محل احراز گردیده است ولی هیات حل اختلاف مالیاتی در مورد میزان دریافتی از این بابت رسیدگی لازم و کافی معمول نداشته، در صورتی که صحیح این بود با عنایت به اینکه ملک و حق واگذاری تواما مورد انتقال واقع شده و با توجه به بخشنامه و دستورالعمل های صادره در این خصوص و قولنامه و مبایعه نامه و تحقیقات بیشتر و با توجه به بخشنامه شماره 17034/1200- 5/30 مورخ 1372/04/13، پس از تعیین و مشخص نمودن میزان واقعی وجوه دریافتی بابت حق واگذاری محل مبادرت به صدور رای می نمود، بنا به مراتب و از حیث مندرجات شکوائیه واصله و به جهت نقص رسیدگی به رای مورد واخواهی ایراد قانونی وارد است و ضمن نقض آن پرونده برای رسیدگی مجدد بر طبق مقررات قانون به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگری ارجاع می شود. علی عزیزی محمد علی بیگ پور اسماعیل ملکان
نامشخص
شماره: 9209/201 تاریخ: 25/12/1382 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی:9698- 27/7/1381 مربوط به مالیات بر ارث سال عملکرد: 1380 شماره حوزه مالیاتی 345 شماره سرممیزی مالیاتی 34 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره کل مالیاتهای مرکز تهران اداره امور مالیاتی شهرستان تاریخ ابلاغ رأی: 17/9/1381 شماره و تاریخ ثبت شکایت 8630- 201- 15/10/1381 خلاصه واخواهی: پدرمان در سال 1380 فوت نموده و پس از فوت آن مرحوم ورثه مواجه با طلبکاران گردیدند، حوزه مالیاتی ضمن رسیدگی دو فقره دادنامه های صادره از شعب 101 و 106 دادگاه عمومی را پذیرفته و از ماترک کسر نموده پس از صدور برگ تشخیص دو نفر طلبکار دیگر مراجعه نمودند که به موجب سه فقره دادنامه ورثه محکوم به پرداخت طلب آنها گردید هیاتهای حل اختلاف از قبول بدهیهای مذکور و با در نظر گرفتن آراء دادگاه خودداری نموده اند در حالیکه حوزه قبلا دو فقره دادنامه مشابه را پذیرفته درخواست رسیدگی دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی اعلام رای می نماید: صرفنظر از چگونگی و اعتبار گزارشهای اصلاحی که از سوی مودیان در مرحله رسیدگی هیئتهای حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر موضوع ماده 37 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی آن، ارائه گردیده، با توجه به اینکه برابر ماده 19 قانون مذکور شرط قابل قبول بودن دیون متوفی در محاسبات مالیات بر ارث، محقق بودن آنها می باشد. بنابراین حق این بودکه هیئت مزبور فارغ از اینکه گزارشهای اصلاحی مزبور برای اشخاص ثالث معتبر می باشد یا خیر، محقق بودن دیون مورد نظر را مورد بررسی قرار داده و نسبت به چگونگی و واقعیت دیون مذکور و اصالت آنها رسیدگی و سپس رای خود را اعلام می نمود و چون رای مورد واخواهی بیانگر چنین رسیدگی و اظهار نظری نمی باشد علیهذا رای فوق الذکر(مورد واخواهی) به دلیل نقص رسیدگی نقض و پرونده به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون پیش گفته احاله می گردد. محمد علی سعیدزاده محمدعلی تراب زاده غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 9204/201 تاریخ: 25/12/1382 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 487- 9/4/1382 مربوط به مالیات بر ارث سال عملکرد 1380 شماره حوزه مالیاتی 342 شماره سر ممیزی مالیاتی 34 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره کل اداره امور مالیاتی شهرستان کرمان تاریخ ابلاغ رأی: 11/6/1382 شماره و تاریخ ثبت شکایت 5555- 201- 7/7/82 خلاصه واخواهی: اینجانب به وکالت از سوی وراث مرحوم در اجرای مفاد ماده 251 ق.م.م نسبت به رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به شماره 487 مورخ 9/4/82 معترض بوده و دلایل شکایت خود را به شرح ذیل به استحضار می رساند: الف- در خصوص بند یک رای هیات مذکور راجع به عدم قبول دین محقق آن مرحوم به شرکت سهامی بیمه ایران که برابر دادنامه شماره 1199 مورخ 29/8/80 شعبه دوم دادگاه کرمان به قطعیت رسیده است به دلیل عدم ذکر نام شرکت در ماترک فاقد وجاهت قانونی بوده و مورد اعتراض است.ب- در زمینه انتقال 25 سهم از یکصد سهم شرکت مسافربری به آقای و سه دانگ از گاراژ واقع در ترمینال و سه دانگ از موسسه مسافربری و انتقال سه دانگ از املاک به آقای برابر سند شماره 130343 مورخ 30/2/80 دفتر خانه شماره 4 کرمان همگی وقوع انجام معاملات راجع به رقبات فوق الذکر در زمان حیات آن مرحوم بوده و صراحتا در دادنامه شماره 613 و 612 مورخ 10/7/81 به آن اشاره گردیده است در نهایت با التفات به عدم رعایت قوانین و مقررات موضوعه و نقص رسیدگی و عنایت به دلایل فوق تقاضای نقض رای و تجدید رسیدگی را جهت جلوگیری از رفع اجحاف را دارم. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی انشاء رای می نماید: در مورد بند الف شکوائیه تسلیمی از سوی وکیل مودیان نظر به اینکه در دادنامه شماره 1199 مورخ 29/8/80 (مورد اسنادی شاکی)تجدید نظر خواه شرکت با وکالت آقای ذکر گردیده و از طرفی در اظهارنامه تسلیمی نیز رابطه مرحوم با شرکت باربری مشخص نشده علیهذا شکایت وارد نیست ولی در مورد بند ب شکوائیه با در نظر گرفتن اینکه مفاد قولنامه به موجب دادنامه های صادره از مراجع صالحه مورد تایید قرار گرفته است لذا عدم ثبت مالکیت رقبات اموال به نام خریدار در دفتر اسناد رسمی موثر در مقام نبوده، بنابراین به این قسمت از رای صادره به دلیل عدم کفایت رسیدگی ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض رای مورد واخواهی پرونده را جهت بررسی به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی احاله می نماید. محمد علی تراب زاده محمد علی سعید زاده غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 9177/201 تاریخ: 1382/12/24 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 2514-1382/05/13 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد:1379 شماره حوزه مالیاتی: 0344 شماره سر ممیزی مالیاتی: 034 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: امور مالیاتی شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1382/06/25 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5571/201-1382/07/08 خلاصه واخواهی: این شرکت نسبت به رأی شماره 2514 مورخ 1382/05/13 شدیدا اعتراض داشته و مجددا خاطر نشان می سازد که مبلغ 256.657.865 ریال اهدائی این شرکت به منظور تأمین تختهای مخصوص بیمارستانی برای افراد صعب العلاج و در حال مرگ بوده که با حمایت مقام ریاست جمهوری و موافقت با اختصاص ارز دولتی این عمل خیرخواهانه و انسانی انجام گرفته است و مراتب از طریق انجمن حمایت از کتبا به وزارت امور اقتصادی و دارائی و سرپرست امور مالیاتی اعلام شده است، از جائی که این مبلغ قابل برگشت نبوده صرفا یک هزینه می باشد متأسفانه این شرکت خود را متهد و ملزم به پرداخت مالیات متعلقه نمی داند لذا خواهشمند است مراتب را با دید انسانی بررسی کرده و ابطال رأی بفرمائید در غیر این صورت این شرکت قادر به تحمل خسارات مربوطه نبوده و در مرحله تعطیل شدن قرار گرفته است. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله و پس از مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: درآمد مشمول مالیات عملکرد 1379 مودی از طریق رسیدگی به دفاتر قانونی شرکت و برگشت قسمتی از هزینه های ابرازی مربوطه تعیین و مبنای مطالبه مالیات قرار گرفته، هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی اعتراض مودی نسبت به برگشت مبلغ 256.657.865 ریال از حساب هزینه های شرکت بابت وجوه پرداختی به جمعیت حمایت از را مورد توجه قرار داده و ضمن ادای توضیحات لازم با عنایت به رسیدگی های انجام شده در مرحله تشخیص مالیات و به دلیل تعلق 40% از سرمایه شرکت به جمعیت مذکور، ضمن رد اعتراض مودی با تأئید درآمد مشمول مالیات مندرج در برگ تشخیص، اصدار رأی نموده، هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز اعتراض مجدد مودی به رأی بدوی با مضامین قبلی را مورد بررسی قرار داده و با عنایت به محتویات پرونده و دستور ذیل نامه شماره 187/1/ج مورخ 1379/06/28 جمعیت یاد شده مبنی بر پرداخت مبلغ مورد بحث از محل سود سهام آن جمعیت در شرکت مودی، با تأئید مالیات عملکرد 1379 طبق برگ تشخیص مبادرت به صدور رأی نموده است، بنا به مراتب و نظر به اینکه مستندات مورد ادعای مودی حکایت از انطباق موضوع مورد اختلاف با مقررات ماده 172 قانون مالیاتهای مستقیم وضوابط اجرائی مربوطه نداشته و تصویب نامه هیأت وزیران دایر بر تعیین حساب خاص جهت واریز کمکهای اشخاص حقیقی و حقوقی به انجمن موصوف و پذیرش کمکهای مزبور به عنوان هزینه های قابل قبول پرداخت کنندگان تاکنون صادر نشده، ضمنا مقررات مالیاتی قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی و قانون بودجه سال 1379 کل کشور نیز در این زمینه مسکوت می باشد، لذا از حیث شکوائیه واصله و روند رسیدگی ایراد قانونی و شکلی به رأی مورد واخواهی وارد نبوده، این شعبه رد شکایت مودی را اعلام می نماید. روح الله باباسنگانی عباس رضائیان علی عزیزی
نامشخص
شماره: 8494/201 تاریخ: 1382/11/28 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1317-1382/04/17 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1379 شماره حوزه مالیاتی: 1244 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: مالیات بر شرکتها (تهران) تاریخ ابلاغ رأی: 1382/06/09 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5016-201 مورخ 1382/06/18 خلاصه واخواهی: از سال 1379 که هیأت مدیره جدیدی با توسل به شیوه های غیر اسلامی و خلاف هدایت اتحادیه را به عهده گرفتند، اتحادیه موقتا دچار مشکلات عدیده ای منجمله ارائه بیلان های غیر واقعی در سال 1379 و 1380 گردید. بلافاصله پس از انتشار بیلان عملکرد سال 1379 توسط هیأت اجرائی وقت، سه نفر از 7 نفر اعضای هیأت مدیره طی گزارش مبسوطی بیلان مذکور را مورد رسیدگی قرار داده صراحتا اعلام نمودند که بیلان غیر واقعی بوده و اتحادیه نه تنها سودی ندارد، بلکه در سال مورد بحث زیان نیز داده است. بیلان عملکرد سال 1379 که به وزارت دارائی و سایر نهادها تسلیم شده، نه تنها به امضاء یک نفر از اعضای هیأت سه نفره بازرسی رسیده و دو نفر از بازرسان طی گزارش به مجمع عمومی بیلان مذکور را غیر واقعی اعلام نموده، متأسفانه عدم تأئید هیأت بازرسی در زمان رسیدگی مورد توجه و مداقه ممیز حوزه مالیاتی قرار نگرفته و مدارک مورد نیاز مطالبه نشده است. در سال 1380 گروهی از تعاونیهای عضو اتحادیه جهت رسیدگی به تخلفات هیأت مدیره اقدام به طرح موضوع در مراجع قضائی نمودند که موضوع به کارشناسی رسمی دادگستری احاله و موضوع غیرواقعی بودن بیلان سال 1379 وارائه سود واهی مورد تأئید کارشناسی واقع گردید. توضیح اینکه در صورتهای مالی عملکرد 1379 موجودی پایان دوره با انبار گردانی انجام شده تطبیق نمی نماید و به صورت دستی و غیر واقعی مقدار کالاها افزایش داده شده و علاوه بر اینکه درآمد مشمول مالیات ابرازی در اظهارنامه تسلیمی به حوزه مالیاتی به مبلغ 446.866.953 ریال منجر به پرداخت 122.836.377 ریال مالیات غیر واقعی شده، در نهایت موجب افزایش سود سال 1379 به طور واهی به مبلغ 1.130.466.933 ریال گردیده است. با توجه به موارد مطروحه استدعا دارد با توجه به ضرر و زیان جبران ناپذیر که حسب عملکرد هیأت مدیره سابق به این نهاد مردمی وارد آمده، نسبت به صدور قرار رسیدگی مجدد اقدام فرمایند. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله وپس از اخذ وبررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی اعلام رأی می نماید: ضمن تذکر این نکته که حوزه مالیاتی اصولا موظف به رسیدگی به اظهارنامه و صورتهای مالی تسلیمی است و وظیفه و تکلیفی برای جستجوی وقوع یا عدم وقوع اختلاف یا مسائل داخلی خاص موسسات ندارد، پرونده امر حاکی از آن است که حوزه مالیاتی با قبول دفاتر و صورتهای مالی تسلیمی بخشی از هزینه های ابرازی را برگشت داده و بر مبنای جمع سود ابرازی و هزینه های برگشتی اقدام به صدور و ابلاغ برگ تشخیص مالیات نموده، سپس اتحادیه نسبت به هزینه های برگشتی اعتراض و هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با قبول آن بخش از اعتراضات مودی که موجه بود، درآمد مشمول مالیات را تعدیل کرده است. بعد از صدور وابلاغ رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی، اتحادیه موضوع جدیدی راجع به سوء عملکرد هیأت مدیره سابق عنوان ونسبت به رأی هیأت بدوی بر این اساس اعتراض نموده، حال آنکه چنین وقایعی تا مرحله رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی مطرح نبوده و مأموران و مراجع مالیاتی نیز خودسرانه محق به جستجو و تحقیق در این قبیل موارد نبوده اند، بنا به مراتب، در رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، چون در مراحل رسیدگی قبلی نارسائی به طور اخص در میان نبوده است تا این هیأت نسبت به آن در مقام رفع اشکال برآید، از حیث شکایت عنوان شده ایراد قانونی خاصی مشهود نیست و ضمنا به لحاظ رعایت عدالت مالیاتی درآمد مشمول مالیات توسط هیأت اخیر نیز مجددا تعدیل گردیده است. علیهذا شکایت شاکی را وارد ندانسته، رد آن را اعلام می دارد. محمد رزاقی اسماعیل ملکان علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 8476/201 تاریخ: 27/11/1382 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 226-1/5/82 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 74و76 شماره حوزه مالیاتی: 1613 شماره سر ممیزی مالیاتی: 161 سازمان امور اقتصادی ودارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: امور مالیاتی استان مازندران (شهرستان ) تاریخ ابلاغ رأی: 30/5/82 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 5245-201-26/6/82 خلاصه واخواهی: به موجب آگهی تغییرات شماره 564 مورخ 18/1/73 نام شرکت به تعاونی وخدمات توزیع (چند منظوره) کارکنان وبه موجب آگهی تغییرات شماره 2583 مورخ 9/3/77 به شرکت تعاونی چند منظوره عام کارکنان تغییر یافته است. نامه های اداره ثبت اسناد و املاک شهرستان به شماره 23667 مورخ 11/12/81 و 22178 مورخ 10/12/81 و 9767 مورخ 29/4/82 نام شرکت را از سال 73 لغایت 76 شرکت تعاونی تولید وخدمات توزیع (چند منظوره) کارکنان دولت شهرستان اعلام داشتند وقرارهای تحقیق به عمل آمده توسط مجریان قرار به شماره های 5102 مورخ 28/9/81 و 33273 مورخ 28/8/81، در اجرای رأی شماره 7481-4/30 مورخ 8/7/75 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی که شرکت تعاونی چند منظوره را از شمول حکم مقرر در ماده 133 قانون مالیاتهای مستقیم خارج ومشمول پرداخت مالیات دانسته است لذا با توجه به موارد اشاره شده، به دلیل عدم رعایت قوانین اعتراض به رأی شماره 226 مورخ 1/5/82 اعلام داشته ودرخواست تجدید رسیدگی نسبت به مالیات عملکرد سنوات 74و 76 را دارم. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله وپس از مطالعه وبررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رأی می نماید: اکثریت هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون توجه به نحوه رسیدگی ومطالبه مالیات عملکرد سالهای 74و 76 شرکت مودی ومفاد گزارشهای مجریان قرارهای صادره از هیأت های حل اختلاف مالیاتی بدوی وتجدید نظر واسناد ومدارک ثبتی مربوط به تغییرات به عمل آمده در عنوان وموضوع شرکت تعاونی مذکور، ضمن نقض رأی بدوی کل درآمد در سالهای فوق الذکر را مشمول معافیت مالیاتی ماده 133 اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم اعلام ونسبت به مالیاتهای مطالبه شده از وی رفع تعرض به عمل آورده است، چون اکثریت هیأت حل اختلاف یاد شده در رسیدگیهای خود مقررات رأی شماره 7481-4/30 مورخ 8/7/75 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی در خصوص شرکتهای تعاونی چند منظوره وهمچنین مفاد بخشنامه شماره 27996/1727-4/30 مورخ 21/5/74 در مورد فعالیتهای منطبق با عنوان شرکتهای تعاونی وحکم رأی شماره 316 مورخ 25/12/75 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مبنی بر تأئید بخشنامه مذکور را مورد توجه قرار نداده وبدون توجه به اسناد ومدارک ثبتی ومکاتبات انجام شده مربوطه وصرفا با استناد به اظهارنظر اداره تعاون شهرستان در خصوص تاریخ تغییر عنوان شرکت یاد شده به تعاونی چند منظوره وبدون ارائه دلائل موجه ومدلل نسبت به صحت وسقم رسیدگیهای انجام شده قبلی وذکر جهات ودلائل نقض رأی بدوی، مبادرت به صدور رأی نموده است، بنا به مراتب از حیث شکوائیه آقای ممیز کل مالیاتی روند رسیدگی به رأی مورد واخواهی ایراد وارد بوده لذا این شعبه رأی مذکور را به دلیل عدم کفایت رسیدگی ونقض مقررات نقض وپرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله تا با رعایت کامل قوانین ومقررات مالیاتی مربوطه موضوع را دقیقا مورد رسیدگی قرار داده وضمن اظهارنظر صریح نفیا یا اثباتا نسبت به کلیه موارد اختلاف رأی مقتضی بر اساس واقعیت امر صادر نمایند. روح الله باباسنگانی عباس رضائیان علی عزیزی
نامشخص
شماره: 8378/201 تاریخ: 1382/11/25 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 2312- 1382/05/07 مربوط به مالیات: بردرآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1379 شماره حوزه مالیاتی: 0551 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1382/05/22 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5021-201-1382/06/18 خلاصه واخواهی: نماینده وزارت امور اقتصادی و دارائی در هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، ممیز کل وقت حوزه مربوط بوده و در ظهر برگ تشخیص مالیات درآمد مشمول مالیات مندرج در آن را تأئید کرده و در هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به نوعی نظر قبلی خود را تأئید نموده است. در حالیکه صورتحسابهای مربوط، از شماره 1001 لغایت 1060 که در دفاتر ثبت و اسناد هزینه اجرای تور ضمیمه اسناد حسابداری بوده و تقدیم شده، به صرف عدم ارائه قرارداد تورهای خارجی که این قرارداد وجود ندارد، درآمد مشمول مالیات مربوط به تور را از طریق علی الرأس تعیین نموده اند و هیئت موضوع را مورد توجه قرار نداده. در نتیجه تشخیص درآمد مشمول مالیات مربوط به فروش بلیط از طریق رسیدگی به دفاتر و با برگشت هزینه و تشخیص درآمد مشمول مالیات مربوط به تور وعدم توجه لازم، درآمد مشمول مالیات به طور مضاعف تعیین گردیده. بنا به مراتب فوق به رأی شماره 2312 مورخ 1382/05/07 اعتراض داشته، درخواست نقض آن را دارد. رأی: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت شاکی وملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رأی می نماید: به قرار محتویات پرونده، ممیز کل مالیاتی در ظهربرگ تشخیص مالیات نسبت به اعتراض مودی اظهارنظر نموده و متعاقبا با حضور در جلسه رسیدگی هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به عنوان نماینده وزارت امور اقتصادی و دارائی در رسیدگی و اظهارنظر راجع به اعتراض مطروحه مشارکت داشته که این امر با توجه به اصول دادرسی از مقبولیت حقوقی برخوردار نمی باشد. به دلیل مذکور و به لحاظ عدم اظهارنظر مدلل نسبت به اعتراضات شرکت مودی به شرح لایحه وارده به شماره 6621/253 مورخ 1382/05/07 (برگهای 189 و 190 پرونده)، به رأی مورد واخواهی ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض آن پرونده را به هیئت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می نماید. حسن عباسی پناه علی اصغر زندی فائز غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 8208/ 201 تاریخ: 1382/11/14 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 221-7 مورخ 1382/02/31 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد: 1377 شماره حوزه مالیاتی : 200942 شماره سرممیزی مالیاتی 20094 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان اداره امور مالیاتی شهرستان اصفهان اداره کل تاریخ ابلاغ رأی: 1382/04/26 شماره و تاریخ ثبت شکایت : 4395- 201- 1382/05/26 خلاصه واخواهی: نسبت به رأی هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلایل زیر معترض بوده و درخواست نقض رأی و رسیدگی مجدد دارد: 1- بر اساس فهرست تعرفه کالای صنعتی صادراتی مصوب هیات وزیران برای برزنت صادراتی که از الیاف پنبه ای توسط کارخانه اینجانب تولید شده بود بایستی صد درصد از معافیت مالیاتی استفاده می نمودم در صورتیکه حوزه مالیاتی 50% معافیت در نظر گرفته است 2- در زمان صادرات سیب درختی و برزنت تولیدی کارخانه اینجانب، گمرک اصفهان در مقابل هر متر برزنت مبلغ 4 دلار پیمان ارزی از ما تعهد گرفته است و در ارمنستان مجبور شدیم برزنت را متری یک دلار و بیست سنت به فروش برسانیم که در نتیجه در هر متر دو دلار و هشتاد سنت ضرر کردیم و در بازگشت به اصفهان کلیه اسناد و مدارک مطالبات ارزی به همراه دفاتر و اسناد و مدارک مربوطه به سرقت رفت و سارقین پس از دستگیری اعلام نمودند که اسناد و مدارک را سوزانده اند و مراتب مورد گواهی اداره آگاهی نیز می باشد. در اثر از بین رفتن مدارک و مطالبات ارزی قادر به پرداخت مبلغ 418 487 37 ریال بدهی گمرک نبوده و گمرک جلفا سه دستگاه ماشین آلات وارداتی ما را ضبط و به مبلغ 000 824 82 ریال به فروش رسانده است. هیاتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر هیچ توجهی به مدارک ارائه شده ننموده اند و با تعدیل 20% درآمد مشمول مالیات اقدام به صدور رأی کرده اند،در صورتیکه طبق ماده 165 قانون مالیاتهای مستقیم معادل خسارت وارده باید از درآمد مشمول مالیات اینجانب کسر می گردید. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه مودی طی نامه اعتراضیه مورخ 1381/05/05 تسلیمی به حوزه مالیاتی (برگ ردیف 34 پرونده مالیاتی) ضمن اعتراض به رأی هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی ادعا نموده پارچه برزنت صادراتی که با الیاف پنبه ای در کارخانه وی تولید و صادر گردیده طبق تصویب نامه شماره 54914/ت/ 552 ه مورخ 1371/12/23 هیات محترم وزیران جزو کالاهای 100% معاف از مالیات می باشد، در صورتیکه حوزه مالیاتی بدون ذکر هیچگونه دلیل موجهی آن را مشمول 50% معافیت دانسته است و هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز بدون رسیدگی و اظهارنظر لازم نیست به صحت و سقم ادعای مودی مبادرت به صدور رای نموده است، علیهذا شکایت مودی از این حیث وارد است و این شعبه رای مورد واخواهی را به علت نقص رسیدگی نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید تا با رسیدگی لازم و تطبیق مورد مذکور با مندرجات تصویب نامه یاد شده و همچنین تصویب نامه شماره 53436/ت/21900 ه مورخ 1378/10/28 هیات محترم وزیران که طی بخشنامه شماره 56474/ 12480- 4/30 مورخ 1378/11/11 ابلاغ گردیده مبادرت به صدور رای نماید. ضمنا سایر موارد اعتراض مودی با توجه به نحوه تشخیص مالیات و رسیدگی های انجام شده توسط هیات های حل اختلاف مالیاتی که از طریق صدور قرار کارشناسی و بر اساس گزارش مجریان قرار صادره با تعدیل درآمد مشمول مالیات مبادرت به صدور رای گردیده، وارد نبوده و مسموع نمی باشد. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 7938/ 201 تاریخ: 1382/10/30 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 36- 1382/02/20 مربوط به مالیات بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1378 شماره حوزه مالیاتی: 1023 شماره سرممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1382/03/07 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 2557-201 مورخ 1382/03/31 خلاصه واخواهی: این شرکت اظهارنامه و ترازنامه و سود و زیان خود را بر اساس دفاتر قانونی در موعد مقرر تسلیم نموده است پس از رسیدگی این شرکت را مشمول بند 3 ماده 97 دانسته اند. متاسفانه اعتراضات شرکت مورد توجه هیأت مذکور قرار نگرفت و در نتیجه مالیات از طریق علی الرأس مشخص گردید. هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی اعتراضات شرکت را مورد قبول قرار نداده نظر حوزه مالیاتی را تائید نمودند. پرونده امر در هیأت تجدید نظر مطرح و منجر به صدور قرار گردید، کارشناسان منتخب پس از بررسی در خصوص ضریب اعمال شده به جمع ریالی مبالغ ارسالی شرکت از طرف حوزه 7% اعمال شده است مقرر نمودند که (ولی از نظر اعمال ضریب 7% این موضوع قابل تامل بوده و با توجه به مقررات I.C.C وانیکو ترمز نرخ فعالیتهای کمیسیونری معادل 2 تا 3 درصد ارزش کالای مورد مبادله می باشد بنابراین با توجه به اینکه اعتراض مودی با ضرایب نمایندگی و اعمال نرخ این نوع فعالیت می باشد به نظر اینجانبان اصلح است به جای نرخ 7 درصد از اعمال نرخ 3% استفاده کرد) و با تجدید محاسبه درآمد مشمول مالیات بر این اساس تعدیل گردید. در جلسه بعدی هیأت به جهت رعایت عدالت مالیاتی و مجموعه جهات دیگر و اختتام پرونده درآمد تعیین شده توسط کارشناسان را مورد تائید قرار داده اند. اما اعتراضات شرکت نسبت به رأی صادره و درآمد مشمول مالیات مورد رأی به شرح زیر می باشد: 1- در خصوص بند (1) اخطار بند (3) ماده 97 در خصوص نمایندگی این شرکت از شرکت هیچ درآمدی تشخیص نشده و جز در اخطاریه مذکور هیچ بحث دیگری از نمایندگی نشده است لذا ظاهرا در این خصوص اعتراضات شرکت را پذیرفته و از بابت آن درآمدی تشخیص نفرموده اند. 2- در مورد شرکت یادآور می گردد که نامبرده یک شرکت خارجی بوده و این شرکت از طریق روابط بازرگانی خود بازاریابی نموده و خریدار برای تولیدکنندگان ایرانی پیدا نموده است و در این رابطه حق العمل خود را از تولید کنندگان داخلی دریافت و در دفاتر منعکس نموده است عدم شناسائی درآمد از به علت عدم وجود درآمد بوده است. 3- تاکنون برای این شرکت معلوم نشده است که منظور از ( عدم شناسائی درآمد) از شرکت چیست؟ آیا منظور این است که درآمدی تحصیل ولی منعکس نشده است؟ یا اینکه درآمد باید تحصیل می شد ولی تحصیل نشده است و مثلا کارمجانی انجام شده است؟ (الف) اگر منظور این است که درآمد تحصیل شده و در دفاتر منعکس شده است مراتب زیر مورد توجه است. اولا- بر اساس چه دلیلی عنوان می فرمایند که درآمد تحصیل شده ولی در دفاتر ثبت نشده است؟ اینکه ضریب مالیاتی توسط کارشناسان از 7 درصد به 3 درصد تنزل پیدا کرده موید این است که هیچ دلیل و مستند و قانونی موجود نیست بلکه صرفا اعمال نظر و سلیقه حاکم است و لاغیر. ثانیا- اگر معتقدند درآمدی تحصیل شده ولی ثبت نگردیده، در صورت وجود دلیل مستند و کتبی موضوع از مصادیق ماده 201 قانون مالیاتهای مستقیم بوده و باید طبق این ماده تعقیب می گردید، اینکه ممیز و سرممیز محترم گزارش موضوع را منعکس نکرده اند نیز موید بی دلیل و بی پایه بودن نظراتشان می باشد. (ب) اگر منظور از عدم شناسائی درآمد این است که کاری انجام شده ولی حق العمل دریافت نشده یعنی کار مجانی و بلا عوض انجام شده، اولا- طبق بند4 ماده یک قانون مالیاتهای مستقیم در صورتیکه درآمدی تحصیل شده باشد باید مالیات پرداخت گردد در صورتیکه درآمدی تحصیل نشده باشد فرض پرداخت مالیات منتفی است ثانیا- اگر حق العمل از شرکت دریافت نشده معنی فی الواقع، آن شرکت یک درآمد اتفاقی تحصیل کرده است که چون در ماده یک قانون مالیاتهای مستقیم مجوز وصول مالیات از آن شرکت خارجی وجود ندارد و لذا شرکت خارجی از این بابت مشمول مالیات نیست و هیچ مجوزی برای انتقال این مالیات به شرکت ایرانی وجود ندارد. 4- سایر موارد اعتراض به تفصیل در لوایح تقدیمی به هیأت سه نفره حسابرسی و هیأت بدوی و تجدید نظر منعکس می باشد و توجه به آن لوایح مورد تقاضا می باشد. 5- با توجه به لوایح تقدیمی مفاد ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم رعایت نگردیده لذا به دلیل نقض قانون و نقص رسیدگی تقاضای بررسی و صدور رأی عادلانه را دارد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله و محتویات پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی انشاء رأی می نماید: فعالیتهای دلالی (واسطه گری) و حق العمل کاری هر یک طبق احکام قانون تجارت دارای قواعد مخصوص به خود است. برابر ماده 357 قانون تجارت " حق العملکار کسی است که به اسم خود ولی به حساب دیگری (آمر) معاملاتی کرده و در مقابل حق العملی دریافت می دارد". با این ترتیب، چون شرکت طبق بند چهارم لایحه اعتراضیه شماره 15958 BL مورخ 1381/01/17 خود عنوان هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر عنوان نموده است که شرکت آن شرکت را واسطه خرید کیسه های پلی پروپیلن از شرکتهای تولید کننده ایرانی نموده است، لذا این ادعا با ادعای دیگر مودی که حق العمل خود را صرفا از فروشندگان ایرانی دریافت کرده است، مغایر می باشد، بلکه نوع معامله اعلامی مودی منطبق با ماده 335 قانون تجارت در باب دلالی است (طبق این ماده دلال کسی است که در مقابل اجرت واسطه انجام معاملاتی شده یا برای کسی که می خواهد معاملاتی نماید،طرف معامله پیدا می کند). ضمنا شرکت قرارداد و مدارک متقنی دایر بر اینکه حق العملکار شرکتهای تولید کننده ایرانی بوده، ارائه نموده است. بنا به مراتب، از حیث موارد مندرج در شکوائیه، نسبت به ترتیبات رسیدگی و در نهایت صدور رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بر اساس تشخیص به طریق علی الرأس و تعیین درآمد مشمول مالیات بابت دریافتی از شرکت خارجی یاد شده ایرادی وارد نیست، لذا رد شکایت شاکی اعلام می گردد. محمد رزاقی اسماعیل ملکان علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 7934/201 تاریخ: 1382/10/30 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1019/4-1381/09/12 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1376 شماره حوزه مالیاتی: 0152 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: قزوین اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1382/04/05 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3827-201-1382/05/06 خلاصه واخواهی: مهمترین مورد که هیأتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر در خصوص آن در آراء صادره کوچکترین اظهارنظری ننموده اند عدم معرفی ناظر از طرف اداره دارائی جهت رسیدگی و اظهارنظر به حسابهای صندوق مذکور که یک موسسه عام المنفعه غیر انتفاعی است می باشد این عدم معرفی ناظر که یکی از ارکان رسیدگی است، موجب گردیده که بقیه رفتار و محاسبات و برخوردهای حوزه مالیاتی به طور کلی مغایر قوانین و مقررات و اساسنامه صندوق و نادیده گرفتن غیرانتفاعی بودن صندوق باشد، هرچند پس از اجرای قرار رسیدگی مجدد، مجری قرار زیان صندوق را صریحا اعلام و پذیرفته است و هیأت حل اختلاف مالیاتی نیز در متن رأی زیان را تأئید نموده ولی متأسفانه این امر صورت نگرفته است و نماینده هیأت حل اختلاف تجدید نظر به صراحت قید نموده که صندوق دارای زیان می باشد ولی مجددا فقط نسبت به تعدیل درآمد اقدام شده است و لذا تقاضای نقض رأی و طرح پرونده در هیأت همعرض را دارد. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده به شرح زیر اعلام رأی می نماید: حسب محتویات پرونده مودی مالیاتی برای سال مورد رسیدگی اظهارنامه مالیاتی تسلیم حوزه مالیاتی ننموده و در اجرای دعوت حوزه مالیاتی دفاتر و اسناد و مدارک به حوزه مذکور ارائه نکرده است هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به منظور تحقیق و بررسی پیرامون اعتراض مودی قرار رسیدگی صادر و پس از دریافت گزارش کارشناس مجری قرار که صراحتا اعلام نموده است صندوق در سال مورد رسیدگی دارای فعالیت انتفاعی نبوده و زیان داشته و با تعدیل درآمد مشمول مالیات اقدام به صدور رأی نموده است در حالیکه به استناد بند "ب" ماده 105 قانون مالیاتهای مستقیم در صورتیکه اشخاص حقوقی ایرانی غیر تجاری (غیرانتفاعی) دارای فعالیت انتفاعی بوده و در جمع فعالیتهای خود سود داشته باشند مشمول مالیات می باشند، بنا به مراتب رأی مورد واخواهی به دلیل مغایرت با مقررات قانون مالیاتهای مستقیم و عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده برای بررسی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می گردد. محمدعلی بیگ پور علی عزیزی اسماعیل ملکان
نامشخص
شماره: 7932/201 تاریخ: 1382/10/30 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 678/1-1382/02/10 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: متمم 1376 شماره حوزه مالیاتی: 1016 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1382/02/23 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 1809-201-1382/03/05 خلاصه واخواهی: این چاپخانه به صورت حقوقی اداره نشده و کماکان به طور حقیقی با مدیریت و مالکیت ماشین های چاپ آن به نام آقایان و اداره می شود و هر نوع فعل و انفعالات در مورد ماشین های چاپ و صحافی به صورت حقیقی صورت گرفته و می گیرد، لذا تقاضا می شود نسبت به مدارک موجود در پرونده بذل توجه نموده و این رأی را مختومه و این موسسه فرهنگی را که با حداقل دستمزد کتابهای بچه های این کشور را در دسترسشان قرار می دهد یاری و همراهی فرمائید. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و مطالعه و بررسی اوراق و مدارک پرونده مالیاتی به شرح آتی انشاء رأی می نماید: حسب محتویات پرونده عمده اعتراض مودی در مراحل تشخیص و هیأتهای حل اختلاف مالیاتی این بوده که مالکیت ماشین آلات چاپ به فروش رفته متعلق به شرکت نبوده و مربوط به اشخاص حقیقی می باشد و نظر به اینکه خرید و فروش دستگاهها و ماشین آلات چاپ با موافقت و اطلاع اداره کل چاپ و نشر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام می پذیرد، صحیح این بود که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر رأسا یا با صدور قرار تحقیق و استعلام از اداره کل چاپ و نشر و مشخص شدن مالک واقعی ماشین آلات مذکور، چنانچه تعلق آنها بر شرکت احراز می گردید ضمن رسیدگی به سایر اعتراضات از جمله ارزش برآورده شده آنها و در غیر این صورت با مد نظر قرار دادن مقررات تبصره ماده 157 مبادرت به صدور رأی می نمود بنا به مراتب و از حیث مندرجات شکوائیه واصله و به جهت نقص رسیدگی به رأی مورد واخواهی ایراد وارد است و ضمن نقض آن پرونده برای رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری ارجاع می شود. علی عزیزی محمد علی بیگ پور اسماعیل ملکان
نامشخص
شماره: 7933/201 تاریخ: 1382/10/30 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 8/43-1382/01/23 مربوط به : مالیات مستغلات سال عملکرد: 1378 شماره حوزه مالیاتی : 512 شماره سر ممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل کل مالیاتهای غرب تهران تاریخ ابلاغ رای: 1382/03/25 شماره و تاریخ ثبت شکایت : 2912- 201- 1382/04/10 خلاصه واخواهی: حوزه مالیاتی طبقه دوم منزل مسکونی اینجانب را اجاری تلقی و برای سالهای 1376 و 1377 و 1378 مالیات محاسبه نموده است. با ارجاع پرونده به هیات حل اختلاف مالیاتی و تعیین کارشناس در نتیجه هیات نسبت به سالهای 1376 و 1377 و سه ماهه اول سال 1378 رای به رفع تعرض صادر ولی 9 ماه باقی مانده سال 1378 را مشمول مالیات دانسته با اعتراض به رای مزبور تقاضای تجدید نظر شد ولی متاسفانه هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر هم بدون توجه به مدارک موجود و متن اعتراض اینجانب رای بدوی را تائید فرموده اند طبقه دوم منزل از سال 1374 تا تاریخ 3 خرداد 1378 مشترکا در اختیار پسرم و همچنین دخترم و دامادم بوده که در پایان خرداد 1378 تخلیه ولی طبقه مزبور تا پایان نیمه اول سال 1379 در اختیار پسرم و خودم بوده و در سال 1380 به اجاره واگذار شده است اینجانب کارمند بازنشسته و بدون هیچگونه درآمدی می باشم و قادر به پرداخت مالیات غیر قانونی نمی باشم استدعای رسیدگی و نقض رای صادره و رفع تعرض از اینجانب نسبت به 9 ماهه آخر سال 1378 را دارم. رای: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله، مطالعه و بررسی اوراق و مدارک پرونده مالیاتی به شرح آتی انشاء رای می نماید: حسب محتویات پرونده هیات های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر هر کدام جداگانه با صدور قرار تحقیق و بررسی و پس از احراز اجاری بودن ملک در 9 ماهه آخر سال 1378 مبادرت به صدور رای نموده اند که ایرادی از این بابت به رای مورد واخواهی وارد نمی باشد و استواری رای و رد شکایت مودی اعلام می گردد.ضمنا در خصوص اینکه مودی اعلام داشته که بازنشسته بوده و هیچگونه درآمد دیگری ندارد با توجه به رای شماره 17049-4/30- 1369/12/2 هیات عمومی شورای عالی مالیاتی، قطعیت درآمد و مالیات مانع استفاده مودی از معافیت مقرر در ماده 57 قانون مالیاتهای مستقیم نبوده و چنانچه مودی خود را مشمول معافیت مقرر در این ماده می داند می تواند با مراجعه به حوزه مالیاتی مربوط و تسلیم اظهارنامه در صورت شمول از تسهیلات و معافیت مزبور استفاده نماید. علی عزیزی محمد علی بیگ پور اسماعیل ملکان
نامشخص
شماره: 7883/201 تاریخ: 1382/10/30 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 7642-1381/08/28 مربوط به مالیات: بردرآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1378 شماره حوزه مالیاتی: 2045 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1382/04/11 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3833-201-1382/05/06 خلاصه واخواهی: 1- این موسسه در سال مالی 1378 مبلغ 2.405.175.626 ریال زیان داشته و کلیه اسناد و مدارک مربوطه در اختیار ممیزین ذیربط قرار گرفته و برگشته هزینه های انجام شده در سال مالی مذکور که در چارچوب مقررات و ضوابط پرداخت گردیده غیر موجه می باشد که مراتب طی نامه شماره 223423 مورخ 1380/05/16 اعلام گردیده است. 2- جهت چاپ همزمان روزنامه در اروپا و آمریکا دفتر نمایندگی این موسسه در سال 1373 در لندن تأسیس گردید هزینه چاپ و انتشار همزمان روزنامه از سال 1373 لغایت 1377 در سال 1378 به دفتر مرکزی ارسال و طبق مستندات مربوطه در حسابها منظور گردید لیکن با وجود زیان شرکت مبلغ 4.680.066.261 ریال هزینه های دفتر نمایندگی لندن برگشت داده شده است. 3- طبق قوانین وزارت کار و امور اجتماعی حداقل بایستی معادل یکماه آخرین حقوق به عنوان پاداش بازنشستگی پرداخت گردد که در این رابطه مبلغ 1.999.721.369 ریال طبق ضوابط به عنوان ذخیره سوابق خدمتی در پایان سال 1378 محاسبه گردید که متأسفانه بدون دلیل برگشت داده شده است. 4- مبلغ 206.360.000 ریال هزینه خرید و اهداء سکه بهار آزادی که به عنوان پاداش حسن انجام کار به کارکنان اهداء گردیده برگشت داده شده است. 5- مشخص نیست به چه علت مبلغ 152.839.755 ریال هزینه های مربوط به کمکها و هدایای پرداختی، هزینه های تبلیغات و پذیرائی، هزینه های ملزومات مصرفی و نیز یکسری هزینه های عمومی موسسه که ریز مدارک و مستندات آنها ارائه گردیده برگشت شده است. 6- مبلغ 8.980.934 ریال اضافه موجودی انبار لوازم یدکی در سال 1378 که مربوط به کسر موجودی سنوات قبل می باشد و اصلاح گردیده، توسط ممیز مالیاتی به عنوان درآمد مورد محاسبه قرار گرفته است. 7- به موجب نامه های شماره 20235/1 مورخ 1372/02/05 و 35168/1 مورخ 1377/02/07 دفتر مقام معظم رهبری و نیز بخشنامه شماره 3477/1151-4/30 مورخ 1377/03/18 معاونت درآمد مالیاتی، این موسسه از اول سال 1377 از پرداخت مالیات معاف می باشد. 8- با توجه به اینکه این موسسه تأئیدیه معاونت محترم نظارت و حسابرسی دفتر مقام رهبری در خصوص معافیت مالیاتی را جهت هیأت حل اختلاف مالیاتی و حوزه ذیربط ارسال نموده و مراتب اعتراض خود را نسبت به برگشت مبلغ 306/950/047/7 ریال هزینه های واقعی انجام شده در سال 1378 را ابراز داشته مشخص نیست به چه علت هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی در تاریخ 1381/06/19 بدون دعوت از این موسسه و اظهاراینکه مودی هیچگونه اعتراضی ندارد ضمن رد معافیت مصوب توسط مقام معظم رهبری اقدام به مطالبه مالیات نموده است. 9- هیأت تجدید نظر به اعتراضات موسسه ترتیب اثر نداده است. 10- با توجه به سوابق پرداخت مالیات این موسسه قبل از معافیت و با توجه به زیان عملکرد 1378 به مبلغ 2.405.175.526 ریال، مطالبه مبلغ 2.845.654.508 ریال مالیات نشان دهنده عدم توجه ممیز محترم در رسیدگی به مالیات عملکرد 1378 می باشد. با عنایت به مراتب فوق تقاضای رسیدگی و اعطاء معافیت و استرداد سپرده این موسسه را دارد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه وبررسی شکوائیه واصله و محتویات پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه نتیجه رسیدگی معاونت وحسابرسی دفتر مقام معظم رهبری در خصوص مالیات عملکرد سال 1378 توسط مودی مالیاتی و همچنین موسسه حسابرسی به هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر ارائه نگردیده و از طرفی نامه شماره 3477/1151-1377/03/18 معاونت درآمدهای مالیاتی نیز مشعر بر تعلق معافیت خاصی به موسسه شاکی نمی باشد، لذا از این حیث رأی مورد واخواهی دائر بر عدم تعلق معافیت مالیاتی به مودی مصون از ایراد و تعرض بوده و شکایت مودی در این خصوص مردود می باشد. اما راجع به هزینه های برگشتی از آنجا که هیأت یاد شده موارد اعتراض مودی در لایحه شماره 223423 مورخ 1380/05/16 (برگ های 112 و 113 پرونده مالیاتی) را مطمح نظر قرار نداده و برای هر یک از موارد مذکور نفیا یا اثباتا اظهارنظر موجه و مدلل به عمل نیاورده و در نتیجه عدم کفایت رسیدگی از این حیث در صدور رأی مورد واخواهی مشهود می باشد، لذا ضمن نقض رأی صادره از سوی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. اسماعیل ملکان محمد رزاقی علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 7820/201 تاریخ:1382/10/29 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 35/4-1382/01/25 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1379 شماره حوزه مالیاتی: 0112 شماره سر ممیزی مالیاتی: 011 سازمان امور اقتصادی ودارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: قزوین اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1382/02/15 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 2126-201-1382/03/18 و 5782-201-1382/07/22 (تاریخ تحویل به پست 1382/03/14) خلاصه واخواهی: به رأی شماره 35/4-1382/01/25 هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلیل عدم رعایت قوانین ومقررات موضوعه ونقص رسیدگی به شرح زیر معترض بوده تقاضای نقض رأی وتجدید رسیدگی را دارم الف- هیأت به اظهارات این جانب در جلسه مورخ 1382/01/25 توجهی ننموده و در صدور رأی به مفاد بخشنامه شماره 8820-1375/03/02 که اعتراض ممیز فاقد شرایط ذکر شده در بخشنامه فوق بوده توجهی نکرده که مورد اعتراض است. ب- هیأت حل اختلاف به بخشنامه شماره 63/24486 معاون کل دارائی قزوین که صریحا قید گردیده بر اساس اعتراض و لایحه تسلیمی توسط و کلا رأی مقتضی صادر نگردد توجه شده که مورد اعتراض است. ج- در رسیدگی به پرونده رعایت بخشنامه شماره 11694-1378/03/16معاونت محترم وقت وزیر دارائی واساسنامه شرکت و بند 6 آن و آئین نامه داخلی شرکت که به تصویب مجمع عمومی رسیده توجه نگردیده، به نامه شماره 3114-211-1381/06/19 دفتر فنی که تأئید نموده بخشنامه شماره 3912/368/5/30-1372/08/02 کماکان به قوت خود باقی است توجهی نشده و به بخشنامه شماره 24304-1372/11/12 معاونت درآمدهای مالیاتی وزارت دارائی که به تأئید شعبه ششم دیوان عدالت محترم اداری رسیده توجه نشده. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده وپس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی انشاء رأی می نماید: با توجه به اینکه معافیت مالیاتی اتحادیه شرکتهای تعاونی برابر ماده 133 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی آن ناظر به درآمدهائی می باشد که در حدود اساسنامه تنظیمی بر اساس قانون بخش تعاون و منطبق با عنوان وتعریف شرکت تعاونی مقرر در ماده 73 قانون شرکتهای تعاونی مصوب خرداد 1350 کسب شده باشد و از آنجا که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر که در اجرای بند 2 ماده 247 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 تشکیل گردیده و بدوا جهت روشن شدن واقعیت امر قرار بررسی صادر و مجریان قرار پس از بررسی هائی که به عمل آورده اند طی گزارش وارده به شماره 63/21452/127 مورخ 1381/11/29ضمن تأئید انجام معامله مودی با غیر اعضاء اتحادیه که مغایر با مفاد ماده 73 قانون پیش گفته ومشمول مالیات می باشد تسلیم هیأت نموده و هیأت مذکور نیز با در نظر گرفتن گزارش مجریان قرار و محتویات پرونده امر و ضمن تعدیل درآمد مشمول مالیات رأی خود را صادر نموده است. بنابراین از حیث شکوائیه رسیده موردی که موجب نقض رأی مورد واخواهی را فراهم نماید در روند رسیدگی مشهود نمی باشد رد شکایت شاکی اعلام می گردد. محمدعلی تراب زاده محمدعلی سعیدزاده غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 7829/201 تاریخ: 1382/10/29 شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 98 مورخ 10/3/82 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1378 شماره حوزه مالیاتی: 0213 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی ودارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1382/04/24 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3904-201-12/5/82 خلاصه واخواهی: دفاتر و اسناد و مدارک شرکت پیوسته مورد قبول واقع گردیده و بر اساس رسیدگی به اقلام و مدارک تعیین مالیات گردیده است. در سال مورد رسیدگی ممیز حوزه بدون توجه به اقلام هزینه های استهلاک، برگشت از فروش و هزینه پرداختی بابت تولید صندلی که قرارداد آن نیز ارائه شده است را بدون توجه به اقلام و مدارک سر جمع دفتر را برگشت داده و اقلام غیر قابل قبول را در محاسبه منظور و برگ تشخیص صادر نموده که متأسفانه هیأت حل اختلاف بدوی مبلغ جزئی از آن را برگشت داده ولی هیأت تجدید نظر هیچگونه توجهی به لایحه و مدارک شرکت ننموده واستهلاک کارخانه را طی سالهای متمادی به همین منوال محاسبه و کسر می شده را سرجمع برگردانده وبرگشت از فروش که مدارک آن نیز ارائه شده است مربوطه به اجناسی است که به دلیل مختصر اشکالی یا وقتی امکان فروش ندارند آن را مرجوع می نمایند و همچنین مبلغ کارمزدی که برای تولید صندلیهای این شرکت پرداخت شده و متکی به مدارک است مورد قبول واقع نشده است در حالیکه مورد قابل سوال از حوزه مالیاتی اصفهان بوده است. بنا به مراتب تقاضای رسیدگی به موارد اعتراض شرکت را دارد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله ومحتویات پرونده مربوط به شرح آتی انشاء رأی می نماید: پرونده مالیاتی مشعر بر آن است که هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی در خصوص صحت وسقم اعتراضات مودی قرار رسیدگی صادر ودر نهایت با عنایت به گزارش اجرای قرار مبنی بر پذیرفتن پاره ای از هزینه های مودی که منطبق با موازین قانونی بوده، مبادرت به کاهش درآمد مشمول مالیات نموده، همچنین هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در خصوص آن قسمت از هزینه های انجام شده توسط شرکت که مورد پذیرش هیأت بدوی قرار نگرفته، قرار رسیدگی مجدد صادر کرده وبا توجه به مستندات ارائه شده از سوی مودی که موثر در مقام بوده مبادرت به قبول آنها نموده، و نیز با عنایت به محتویات پرونده مالیاتی در خصوص عدم قبولی هزینه استهلاک و کارمزد پرداختی بابت ساخت صندلیها اظهارنظر موجه به عمل آورده که از حیث شکوائیه واصله نسبت به این موارد ایرادی به رأی مورد واخواهی مترتب نمی باشد، اما اظهارنظر راجع به موضوع برگشت از فروش از کفایت رسیدگی برخوردار نبوده زیرا هیأت تجدید نظر برگشت از فروش مودی را به استناد عدم قید آنها در فاکتورهای فروش نپذیرفته، حال آنکه برگشت از فروش و کالای مرجوعی الزاما در فاکتور فروش اولیه نوشته نمی شود و در نتیجه موضوع قابل تأمل بوده وضرورت نیل به واقیعت ایجاب می نمود که هیأت مذکور رأسا ویا با صدور قرار اسناد مرتبط به اقلام مرجوعی ارائه شده از سوی مودی را بررسی کرده تا اگر تمام یا قسمتی از کالاهای مورد بحث به لحاظ انطباق با فاکتورهای فروش از حیث نوع وتعداد وارزش وسایر قراین مربوط، به طور قطع و یقین مرجوع شده وبر آن مبنا ثبت دفاتر قانونی گردیده باشد، آن را مورد پذیرش قرار می داد در حالی که رسیدگی بر این منوال نبوده است، لذا به دلیل یاد شده رأی مورد واخواهی نقض و پرونده جهت رسیدگی به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. اسماعیل ملکان محمد رزاقی علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 7796/ 201 تاریخ: 28/10/1382 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 6144- 31/4/1382 مربوط به مالیات شغلی سال عملکرد: 1377 شماره حوزه مالیاتی 0134 شماره سرممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل مالیاتهای شرق تهران تاریخ ابلاغ رأی: 22/5/1382 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4355- 201- 25/5/1382 خلاصه واخواهی: اظهارنامه مالیاتی، ترازنامه و حساب سود و زیان تسلیم نشده و مالیات از طریق علی الرأس تعیین گردیده، با توجه به وارداتی که به نام مودی است واردات مزبور کتمان شده، همچنین یاد آور می شود که بنا به اطلاعیه های رسیده واردات به نام شرکت که دارای شخصیت حقوقی است،نمی باشد و در دفاتر قانونی شرکت تحت سرفصلهای مربوط ثبت نگردیده و در دفاتر یاد شده به صورت یک سند کلی و بدون درج به ریز و تفکیک ثبت شده.علیهذا به ادله فوق و اینکه واردات متعلق به آقای بوده و ربطی به شرکت مورد اشاره نداشته و هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون عنایت به مقررات و جهات و جوانب امر مبادرت به صدور رای نموده، به رای شماره 6144 مورخ 31/4/1382 اعتراض داشته،درخواست نقض آن را دارد.(مشروح مطالب در دو صفحه ضمیمه پرونده است). رأی: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه مشروح شکایت شاکی و ملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رأی می نماید: به موجب فهرستهای ارسالی از شرکت سهامی ماشینهای محاسب الکترونیکی مضبوط در پرونده امر،ظاهرا مالک کالاهای موضوع برگهای سبز گمرکی مندرج در آنها، مودی آقای بوده و مدارک مورد استناد هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر دلالت متقن بر نفی مالکیت مزبور ندارد و استدلال و نتیجه گیری و پیشنهاد کارشناسان مجری قرار شماره 9151 مورخ 27/ 6/1381 هیئت مذکور از استحکام لازم برخوردار نمی باشد، لازم بوده است هیئت راسا یا از هر طریق مقتضی دیگر اسناد و مدارک خرید کالاهای مورد نظر را مورد رسیدگی لازم و کافی قرار داده و پس از احراز واقعیت امر نسبت به ادعای مطروحه به طور مستدل و مستند نفیا یا اثباتا اظهارنظر و اقدام به صدور رای نماید.علیهذا چون به نحو مذکور عمل نگردیده، رأی مورد واخواهی من حیث نقص رسیدگی نقض و پرونده به هیئت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می گردد. حسن عباسی پناه علی اصغرزندی فائز غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 7800/201 تاریخ: 1382/10/28 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 5952 مورخ 6/7/81 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1378 شماره حوزه مالیاتی: 2045 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی ودارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 9/9/1381 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8496-201-1381/10/08 خلاصه واخواهی: 1- این موسسه زیر مجموعه سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی ودر کل وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بوده و طبق بند 2 ماده 2 قانون مالیاتهای مستقیم از پرداخت مالیات معاف می باشد. 2- با توجه به نامه شماره 3805/84 مورخ 1381/07/04 ذیحسابی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی وهمچنین نامه شماره 452-33 مورخ 1380/04/08 سازمان برنامه و بودجه چون این موسسه انتفاعی نبوده و برای پرداخت هزینه های مربوطه به آن ردیف بودجه ای در نظر گرفته شده است که بر حسب نیاز از طرف سازمان فرهنگ وارتباطات اسلامی پرداخت می شود لذا درآمدی که مشمول مالیات شود نداشته. 3- به موجب تبصره 6 ماده 132 و همچنین بند ل ماده 139 قانون مالیاتهای مستقیم کلیه انتشارات و مطبوعاتی که از طرف وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی مجوز بهره برداری دریافت نمایند از پرداخت مالیات معافند. 4- طبق بند ه ماده 139 قانون مالیاتهای مستقیم کمکهای نقدی به نهادهای انقلاب از پرداخت مالیات معاف است و این موسسه نیز زیر مجموعه سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی است که یکی از نهادهای انقلابی نظام محسوب می گردد. 5- نماینده محترم هیأت حل اختلاف مالیاتی زحمت مطالعه پرونده را به خود نداده و با توجه به اینکه تاریخ مجوز نشر این موسسه سال 1378 می باشد اعلام نموده است که بیش از 5 سال از تاریخ نشر این موسسه گذاشته است. با توجه به موارد فوق واینکه این موسسه به صورت شرکت نبوده وهیچگونه سهامداری هم ندارد که سود وزیان بین آنها تقسیم شود وموسسین این نشریه از افراد ذیصلاح و مسئولین رده بالای ارگانها و وزارتخانه های مملکت می باشد وفعالیت این موسسه انتشار کتب و مجلات تبلیغاتی در چهارچوب نظام جمهوری اسلامی و برای تداوم و بقاء آن انجام می شود و با توجه به نمایندگی هائی که در خارج از کشور وجود دارد اکثر این کتب ونشریات به صورت مجانی عرضه می گردد و برای جبران قسمتی از این هزینه ها ناچار مبالغی تحت عنوان بودجه سازمانی برای این موسسه از طرف سازمان برنامه و بودجه در نظر گرفته شده است لذا تقاضای رسیدگی به موارد مطرح شده را دارد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه وبررسی شکوائیه واصله ومحتویات پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی انشاء رأی می نماید: اولا راجع به ادعای شمول بند 2 ماده 2 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به موسسه مورد بحث یادآور می شود اگر منظور بند 2 ماده 2 قانون فعلی بوده، حکم قانون فعلی در این باره قابل تسری به دوره عمل سال 1378 نیست وچنانچه مقصود بند 2 قانون قبل از اصلاح بوده باشد، باید گفت که این موسسه به هیچ وجه جزء موسسات و نهادهای احصاء شده در بند 2 ماده 2 سابق نمی باشد. ثانیا این مدعی که موسسه مشمول معافیت موضوع تبصره 6 سابق ماده 132 قانون مزبور بوده، مردود است، زیرا تغییر نام و وضعیت اداری ومدیریتی موسسه سبب تعلق معافیت نمی گردد وبا این ترتیب چون حسب گزارش حوزه مالیاتی ذیربط، مدت پنج سال دوره معافیت موضوع تبصره یاد شده سپری گردیده و چنانچه مودی مستحق معافیت بوده، می بایستی در گذشته منظور شده باشد، اعمال معافیت از سال 1378 فاقد جایگاه قانونی است. ثالثا حکم ماده 139 اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1380/11/27 عطف به ما سبق نمی شود وارتباطی به دوره عمل سال 1378 ندارد. با عنایت به مراتب فوق و اینکه سایر مطالب عنوان شده از سوی شاکی نیز با در نظر گرفتن احکام و مقررات مربوط موثر در مقام نمی باشد، از حیث موارد مندرج در شکوائیه نسبت به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر ایرادی مترتب نیست، لذا رد شکایت شاکی اعلام می گردد. محمد رزاقی اسماعیل ملکان علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 7732/201 تاریخ: 1382/10/24 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 5744-10/9/81 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 78 شماره حوزه مالیاتی: 3912 شماره سر ممیزی مالیاتی: 391 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان آذربایجان شرقی اداره امور مالیاتی شهرستان: تبریز اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1381/10/11 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9040-201-1381/10/29 خلاصه واخواهی: مودی به شرح 3 صفحه لایحه تسلیمی ضمن تشریح وضعیت ثبتی و مالیاتی خود نسبت به رأی صادره از هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر معترض وبه دلایل مذکور در خلاصه درخواست خود در قسمت اخیر شکوائیه یاد شده تقاضای نقض رأی مذکور وتجدید رسیدگی نموده است که ذیلا نقل می گردد: طبق تبصره ماده 2 قانون تأسیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران و شرکت از لحاظ قوانین و مقررات مالیاتی مشمول مقررات مربوط به شرکتهای خصوصی (غیر دولتی) بوده و بند و تبصره استنادی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر ناظر به لغو معافیتهای شرکتهای دولتی بوده و شامل شرکتهای خصوصی نمی باشد و ماده 146 قانون مالیاتهای مستقیم کلیه معافیتهای مدت دار قبلی را تا انقضاء مدت معتبر تلقی می نماید که این موضوع در سالهای 74 لغایت 77 و طبق نامه شماره 9938 مورخ 1380/06/28 در مورد درآمد مشمول مالیات عملکرد سال 78 این شرکت به تأئید سازمان حسابرسی و جلسه مورخ 180/09/10 هیأت حل اختلاف بدوی قرار گرفته است لذا معافیت ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم و تبصره 4 آن ومعافیت ماده 141 در مورد درآمد حاصل از صادرات این شرکت وحذف جریمه ماده 190 طبق مواد 22 و 23 آئین نامه سازمان تشخیص مصوب 1367/12/28 مورد تقاضا است. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله و پس از مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رأی می نماید: هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض مأمور تشخیص مالیات به رأی شماره 5017 مورخ 1380/09/10 هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی به شرح لایحه تسلیمی (برگ 39 پرونده) مبنی بر عدم شمول ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم به شرکت مودی در عملکرد 78 را مورد توجه قرار داده وپس از صدور قرار رسیدگی و استعلام با عنایت به مفاد گزارش مجری قرار مستند به نامه شماره 13718 مورخ 1381/08/27 سازمان حسابرسی (برگهای 17 و 18 پرونده) و به دلیل تعلق بیش از پنجاه درصد سهام شرکت به سازمان دولتی گسترش ونوسازی ایران واستناد به مقررات بند ش تبصره 2 قانون بودجه سال 78 کل کشور، شرکت یاد شده را در سال مذکور از شمول معافیت مالیاتی موضوع ماده 132 قانون فوق الذکر خارج و ضمن ابطال رأی هیأت اختلاف بدوی، با اعلام استواری برگ تشخیص مالیات مبادرت به صدور رأی نموده است، با عنایت به مفاد رأی شماره 4796-4/30 مورخ 1369/03/29 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی مبنی بر ملغی الاثر بودن تبصره ماده 2 قانون تأسیس سازمان گسترش ونوسازی صنایع ایران از اول سال 68 ومشمول مقررات قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 66 از جمله مقررات بند الف ماده 105 وتبصره 1 ماده 110 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به سازمان مذکور وشرکتها و واحدهای تابعه و وابسته به آن و سایر اظهارنظرهای به عمل آمده در خصوص شمول مقررات مالیاتی مربوط به موسسات وشرکتهای دولتی حسب میزان سرمایه دولت در سازمان موصوف وشرکتهای تابعه آن سازمان وهمچنین حکم بند ش تبصره 2 قانون بودجه سال 78 کل کشور مبنی بر "لغو کلیه معافیت های مالیاتی سازمانها وشرکتهای دولتی و موسسات انتفاعی وابسته به دولت .... به استثنای معافیت ماده 138 قانون مالیاتها در سال 78"، از حیث شکوائیه واصله و روند رسیدگی ایراد قانونی و شکلی به رأی مورد واخواهی وارد نبوده و رد شکایت مودی اعلام می گردد. روح الله بابا سنگانی عباس رضائیان علی عزیزی
نامشخص
شماره: 7598/201 تاریخ: 1382/10/20 شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 265-1382/02/14 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 79 شماره حوزه مالیاتی: 208826 شماره سر ممیزی مالیاتی: 20882 سازمان امور اقتصادی ودارائی استان کاشان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 8/4/82 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 3361-201-1382/04/23 خلاصه واخواهی: احتراما دفاتر شرکت با تأئید هیأت بند 3 ماده 97 ق.م.م مردود اعلام گردیده وحوزه مالیاتی وفق مقررات وقوانین موضوعه اصلاحیه مورخ 1380/11/27 وبا توجه به تاریخ صدور پروانه بهره برداری (1381/02/11) واظهارنامه مالیاتی تسلیمی که فاقد سود ابرازی می باشد از طریق علی الرأس اقدام به تشخیص و مطالبه مالیات نموده است با اعتراض شرکت وطرح پرونده در هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی اکثریت اعضاء هیأت مزبور (نمایندگان دادگستری و اتاق بازرگانی) علیرغم نظر نماینده محترم دارائی و مجری قرار رسیدگی به رفع تعرض و اعطای معافیت موضوع ماده 132 ق.م.م صادر نموده اند که با اعتراض حوزه مالیاتی و طرح پرونده در هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مجددا نمایندگان دادگستری واتاق بازگانی (اکثریت) بدون در نظر گرفتن اعتراضات حوزه مالیاتی اقدام به تأئید رأی بدوی مبنی بر معافیت ماده 132 ق.م.م نموده اند که آراء فوق الاشاره فاقد وجاهت قانونی می باشد لذا به استناد ماده 251 ق.م.م ضمن اعتراض به رأی فوق الذکر نقض رأی تجدید نظر و تأئید برگ تشخیص مورد تقاضا می باشد. رأی: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی محتویات پرونده به شرح آتی مبادرت به انشاء رأی می نماید: محتویات پرونده مشعر به آن است که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به منظور بررسی بیشتر پیرامون ادعای مودی مبنی بر استفاده از معافیت مقرر در ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم مبادرت به صدور قرار تحقیق مجدد نموده وپس از حصول گزارش مجری قرار (برگ شماره 38 پرونده)، اکثریت اعضاء هیأت مزبور ضمن تأئید معافیت مذکور از تاریخ بهره برداری عملی که پروانه بهره برداری (برگ شماره 14) نیز به آن اشاره شده، اقدام به انشاء رأی کرده است، لذا با التفات به مراتب فوق ومعطوفا به مفاد ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم (اصلاحی 1376/11/26) ومدلول ماده 146 قانون اخیرالذکر و مستندا به اظهارنظر شماره 10213-4/30 مورخ 1375/11/20 رئیس وقت شورای عالی مالیاتی مبنی بر اینکه تاریخ شروع بهره برداری، تاریخ بهره برداری عملی است که در صورت احراز سایر شرایط توسط حوزه مالیاتی تعیین و به تأئید سر ممیز مالیاتی نیز رسیده باشد، بنابراین در ما نحن فیه و از حیث مفاد شکوائیه واصله، موجبی برای نقض رأی مورد واخواهی فراهم نبوده، رد شکایت شاکی اعلام می گردد. غلامعلی آبائی داریوش آل آقا محمدرضا مددی
نامشخص
شماره: 7565/201 تاریخ: 1382/10/17 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 600- 1381/12/14 مربوط به مالیات بر ارث سال عملکرد 74 شماره حوزه مالیاتی 1532 شماره سر ممیزی مالیاتی 153 سازمان اموراقتصادی و دارائی استان مازندران اداره کل اداره امور مالیاتی شهرستان چالوس تاریخ ابلاغ رأی: 1/2/82 شماره و تاریخ ثبت شکایت 1545- 201- 1382/02/30 خلاصه واخواهی:بدینوسیله اعتراض خود را به رای هیات حل اختلاف تجدید نظر به شرح زیر مطرح می کنیم: کمیسیون ماده 37 نتیجه رای خود را به بعد از قطعی شدن پاسخ دادگستری نسبت به دعوی جعل اداره دارائی در مورد ما موکول کرد که مغایر ماده 23 آئین نامه تشخیص می باشد، پس از قطعی شدن رای دادگاه و حکم برائت برای ما کمیسیون دیگری تشکیل شد.مامورین محترم دارائی علیرغم اظهارنظر مساعد قاضی ترتیب پرداخت دین را مورد توجه قرار داده پس از دریافت استعلامات بانکی و خلاف نظر شفاهی خود که به میزان استعلامات پرداخت بدهی پذیرفته شود رای به بی حقی ورثه داده است. هیات حل اختلاف به شکایت غیر قانونی اداره دارائی علیه ما اشاره کرده اما توجهی به اینکه دادگاه در این زمینه رای به برائت ما داده نشده است دوما نماینده اداره دارائی مطابق کدام قانون از ما تقسیم نامه تقاضا می کند و آیا این تقاضا قانونی است؟ ثالثا اینکه آقای تاجر نبوده که در دفاتر تجاری کلیه اقدامات را ثبت کند که در اسناد و مدارک به توان آن را یافت ضمن اینکه هیات به طور ضمنی پاسخ خود را داده اند و متعقد شده اند که رای میان ما وراث و طلبکار معتبر است. اداره دارائی موظف است از میزان موجود دارائی مالیات اخذ کند نه میزان دارائی که در گذشته وجود داشته است ضمن اینکه در بند سوم بخشنامه شماره 20/3385/ 13689 آمده از رد دفاتر و اسناد و مدارک قانونی مودیان به استناد دلایل ضعیف و غیر اصولی خودداری شود حتی در بند ششم آن هیاتهای حل اختلاف را ارشاد می کند که اگر اسناد و مدارکی خلاف اظهارات شفاهی مودیان ندارند اظهارات آنها را بپذیرند. بنابر توضیحات فوق تقاضای بررسی پرونده مالیاتی و صدور رای وفق موازین قانونی را داریم. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای مینماید: طبق قسمت اخیر مفاد ماده 37 قانون مالیاتهای مستقیم در صورتیکه پس از قطعیت مالیات اسناد و مدارک تازه ای مربوط به بدهی متوفی ارائه شود و در محاسبه مالیات موثر باشد پرونده امر جهت صدور رای مقتضی به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده مذکور ارسال خواهد شد.نظر به اینکه دلایل و استنادات هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر جهت عدم پذیرش اصالت بدهی متوفی فاقد توجیه قانونی بوده و علاوه بر آن مفاد دادنامه های شماره 126/2 مورخ 1378/05/30 (برگ شماره 159 پرونده) و 270 مورخ 1379/04/19 و 866 مورخ1379/08/23 (اوراق شماره 211 و 214 پرونده) که به ترتیب حاکی از تائید بدهی متوفی و برائت وراث از اتهام جعل بوده، مستندات لازم الرعایه برای هیات حل اختلاف مالیاتی مورد بحث می باشد علیهذا این شعبه رای مورد واخواهی را به سبب عدم کفایت رسیدگی و نقض قانون و مقررات موضوعه نقض و پرونده امر را به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مزبور احاله می نماید تا با رعایت موارد مذکور مجددا مورد رسیدگی قرار گیرد. صدیقه کاتوزیان علی اکبرنوربخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 7543/201 تاریخ: 1382/10/17 شماره و تاریخ رأی موردواخواهی: 29-1382/02/15 مربوط به مالیات بردرآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 79 شماره حوزه مالیاتی: 0212 شماره سرممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل مودیان بزرگ مالیاتی تاریخ ابلاغ رأی:1382/02/30 شماره و تاریخ ثبت شکایت 2474-201- 1382/03/28 خلاصه واخواهی: شاکی به شرح 11 بند لایحه سه صفحه ای تسلیمی به شورای عالی مالیاتی اعلام نموده است که به استناد ماده 93 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی مقرر گردیده مبلغ 5000 میلیارد اوراق مشارکت ویژه توسط دولت منتشر و وجوه حاصله به عنوان افزایش سهم دولت در سرمایه بانک ها منظور شود و در طول سال های برنامه تا زمان تسویه کامل اصل و سود اوراق مشارکت مذکور، سود سالانه بانکها قبل از کسر مالیات به شرح زیر تخصیص گردد. الف- معادل نسبت مانده بازپرداخت نشده اوراق به کل سرمایه بانک به عنوان سود اوراق مشارکت. ب- باقیمانده سود سالانه هر بانک به مصرف بازپرداخت قسمتی از اصل اوراق مشارکت ویژه. با این ترتیب به استناد ماده مذکور تا استهلاک کامل اصل و سود اوراق منتشره، بانکها مجاز به انجام هیچگونه پرداختی از جمله مالیات نیستند. 2- هیأت بدوی مرقوم داشته اند مقررات ماده 93 قانون برنامه سوم در مورد نحوه تقسیم سود می باشد و صراحتی بر معافیت مالیاتی ندارد،رأی هیأت تجدید نظر نیز حاکی است که معافیت مورد ادعای مودی در قانون برنامه سوم تصریح نگردیده است. 3- با توجه به نص صریح ماده فوق مبنی بر ترتیب توزیع سود سالانه بانکها قبل از کسر مالیات و تاکید و اشاره شده به عبارت" سود قبل از کسر مالیات" مشخص می گردد تا هنگام استهلاک کامل آن مجاز به انجام هیچگونه پرداختی از محل سود خود نیستند. 4- سازمان حسابرسی در بند 6 گزارش خود به مجمع عمومی بانک بابت عملکرد سال 79 صراحتا به استناد ماده 93 قانون توسعه این بانک را فاقد درآمد مشمول مالیات تشخیص داده است. 5- مدیریت محترم کل اعتبارات بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران به استناد آئین نامه اجرائی ماده 93 پرداخت سود قبل از مالیات را بر مبنای فرمول مندرج در آئین نامه منظور نموده اند. 6- در قانون بودجه سال 80 کل کشور و نیز مصوبات مجمع عمومی بانک کل سود بانک به صورت اندوخته سرمایه ای منظور و با توجه به مفاد ماده 93 رقمی بابت مالیات در حساب تقسیم سود مندرج در پیوستهای قانون بودجه منظور نشده است. 7- مطابق ماده 199 قانون برنامه سوم اجراء، قوانین و مقررات مغایر با مفاد این قانون در طی سالهای برنامه سوم متوقف می گردد. 8- در صورت پرداخت تمام سود سال(قبل از کسر مالیات) به بانک مرکزی دیگر محلی برای پرداخت مالیات وجود نخواهد داشت. 9- به نظر این بانک " سود قبل از مالیات" مندرج در ماده 93 قانون برنامه سوم، بیانگر معافیت مالیاتی طی سالهای برنامه سوم، بیانگر معافیت مالیاتی طی سالهای برنامه سوم (تا هنگام استهلاک کامل اوراق مشارکت) می باشد در غیر این صورت تفاوتی بین عبارت" سود قبل از مالیات" و " سود بعد از مالیات" وجود نخواهد داشت. 10- مورد فوق در جلسه ای با حضور وزیر محترم امور اقتصادی و دارائی، تعدادی از مسئولین بانکها و ریاست سازمان امور مالیاتی تشکیل و مقرر گردید راه حل لازم تعیین گردد. 11 - با توجه به تفاوت استنباط بانکها و سازمان حسابرسی از یک سو و وزارت امور اقتصادی و دارائی از سوی دیگر در خصوص ماده 93 و عدم رعایت ماده مزبور توسط مراجع مالیاتی تقاضای نقض رأی تجدید نظر را دارد. رأی: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت واصله و بررسی محتویات پرونده به شرح زیر اقدام به صدور رأی می نماید: با عنایت به محتویات پرونده، شاکی به شرح لایحه تسلیمی اوراق 209 لغایت 211 مضبوط در پرونده مدعی گردیده است که به استناد ماده93 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، تا استهلاک کامل اصل و سود اوراق منتشره، بانکها مجاز به انجام هیچگونه پرداختی از جمله مالیات نیستند متعاقبا هیأت حل اختلاف مالیاتی صادر کننده رأی مورد واخواهی پس از بررسی پرونده و مطالعه لایحه مودی با اشاره به اینکه در قانون برنامه سوم معافیت مودی تصریح نگردیده ادعای وی را وارد ندانسته و با تائید رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی مبادرت به اصدار رأی کرده است. فلذا عدم پیش بینی مالیات در بودجه بانکها به منزله اعطاء معافیت مالیاتی نبوده و تعلق و مطالبه مالیات منحصرا با احکام قانونی خاص مقرر گردیده، از طرفی به موجب ماده 38 قانون محاسبات عمومی کشور وصول درآمدهائی که در بودجه کل کشور منظور نشده طبق قوانین و مقررات مربوط به خود، مجاز می باشد" مفاد ماده93 قانون برنامه سوم توسعه نیز متضمن معافیت مالیاتی نمی باشد که از این حیث ایرادی به رأی مورد واخواهی مترتب نمی باشد بنا به مراتب فوق و با عنایت به مفاد بخشنامه های شماره72942/110/230 مورخ 1382/01/30 و 20374 مورخ 1382/04/22 موجبی برای نقض رأی مورد واخواهی فراهم نبوده لذا رد شکایت اعلام می گردد. داریوش آل آقا محمدرضا مددی غلامعلی آبائی
نامشخص
شماره: 7498/ 201 تاریخ: 1382/10/16 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 886- 6/3/82 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد: 79 شماره حوزه مالیاتی 351 شماره سرممیزی مالیاتی 35 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان همدان اداره امور مالیاتی شهرستان همدان اداره کل تاریخ ابلاغ رأی: 1382/04/23 شماره و تاریخ ثبت شکایت 3733- 201-1382/05/01 خلاصه واخواهی: اینجانب به استناد تبصره 1 ماده 132 اصلاحی و جدول شماره 3 مربوطه به مدت 4 سال مستحق برخورداری از معافیت مالیاتی بوده که از تاریخ پروانه بهره برداری و شروع فعالیت از معافیت مورد بحث برخوردار بودم تا در سال 79 برابر مجوز شماره 25576 مورخ 1380/08/18 اداره کل صنایع همدان، محل کارگاه را به داخل شهر انتقال دادم که برابر پروانه قبلی و اقدامات حوزه مشمول معافیت بودم، این انتقال نافی معافیت مزبور نبوده، فعالیت کارگاه جدید همان عملیات قبل است و مجوز جدیدی برای آن صادر نشده بنابراین نسبت به رای تجدید نظر معترض بوده و نظریه اعلام شده در رای را که انتقال به محل جدید را موجب لغو معافیت برای مدت باقیمانده تلقی نموده خلاف قانون مالیاتی و متن ماده 132 اصلاحی دانسته، خواهان استقرار و ادامه معافیت صنعتی در 8 ماه و 6 روز سال 79 و رفع تعرض می باشد. رأی:شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله و پس از مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رأی می نماید: هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر صرفا به دلیل جابجائی کارگاه تولیدی به محل دیگر و با این استدلال که مزایای قانونی پروانه بهره برداری به محل مندرج در پروانه تعلق دارد، مودی را برای باقیمانده دوره معافیت موضوع اولویت 3 ماده 132 اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم مصوب1371/02/07 (از 1379/01/01 لغایت 1379/08/06) از شمول معافیت مالیاتی مورد بحث خارج دانسته، و بدون اظهارنظر موجه و مدلل نسبت به صحت و سقم ادعای مطروحه به شرح لایحه تسلیمی مورخ 1382/02/17 ، با تعدیل درآمد مشمول مالیات مبادرت به صدور رای نموده است، نظر به اینکه حسب محتویات پرونده معافیت مالیاتی مورد بحث از تاریخ 1375/08/06 به مودی موصوف اعطاء شده و شرایط استفاده از معافیت مزبور برای باقیمانده دوره 4 ساله در سال 79 نیز فراهم بوده و از طرفی حکم ماده 132 یاد شده با رعایت سایر مقررات مربوطه و احراز کلیه شرایط لازم، ناظر بر نوع فعالیت تولیدی بوده نه محل اسقرار واحد تولیدی، و صرف تغییر محل کارگاه مانع از برخورداری مودی ذینفع از معافیت مالیاتی مربوطه نمی باشد، لذا بنا به مراتب یاد شده، از حیث شکوائیه واصله و روند رسیدگی به رای مورد واخواهی ایراد وارد بوده و این شعبه رای مذکور را به دلیل نقص رسیدگی و نقض مقررات نقض و پرونده را جهت رسیدگی مجدد با رعایت موازین قانونی و صدور رای مقتضی بر اساس واقعیت امر به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید. روح اله باباسنگانی عباس رضائیان علی عزیزی
نامشخص
شماره: 7360/201 تاریخ: 1382/10/10 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 92-1382/02/15 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1376 شماره حوزه مالیاتی: 132 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی ودارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اراک اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی:1382/03/10 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 2907-201-1382/04/09 و 4157-1382/05/19 خلاصه واخواهی: این شرکت دارای پروانه بهره برداری در زمینه تولید پروفیل آلومینیوم می باشد که طبق ماده 132 قانون مالیاتها با توجه به پروانه بهره برداری واستعلام شماره 18644 مورخ 1381/12/18 صنایع استان مرکزی، این شرکت از 1372/08/17 به بعد برای مدت چهارسال معاف از مالیات می باشد ولی متأسفانه ممیز مالیاتی به استناد استعلام شماره 10213-4/30 مورخ 1375/11/20 ریاست محترم شورای عالی مالیاتی، تعیین زمان معافیت این شرکت را به عهده خود دانسته واین شرکت را از ابتدای سال 76 مشمول مالیات نموده است و نسبت به تشخیص مالیات اقدام نموده، کمیسیون بدوی با صدور رأی شماره 546 مورخ 1378/04/12، پایان معافیت این شرکت را 1376/08/17 اعلام نموده واین شرکت با توجه به رأی فوق نسبت به پرداخت مالیات خود اقدام کرده ولی ممیز وقت پس از 32 روز از تاریخ ابلاغ به رأی صادره اعتراض نموده وپرونده به هیأت تجدید نظر ارجاع گردیده است، کمیسیون تجدید نظر نیز نظر ممیز مالیاتی را تأئید نموده است. با توجه به مدارک ارائه شده آیا شرکت تا 1376/08/17 معاف از پرداخت مالیات نبوده؟ و آیا اعتراض ممیز پس از گذشت یک ماه قابل طرح در هیأت تجدید نظر می باشد؟ بنا به مراتب تقاضای رسیدگی دارد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه وبررسی شکوائیه واصله ومحتویات پرونده مالیاتی امر به شرح آتی انشاء رأی می نماید: با عنایت به محتویات پرونده مالیاتی، چون علیرغم ادعای مودی، اعتراض ممیز مالیاتی مربوط به رأی بدوی شماره 1757 مورخ 1379/12/07 که تاریخ ابلاغ آن به مأمور تشخیص مربوط 1380/02/11 بوده وطی لایحه شماره 132/262 در تاریخ1380/02/27 (در مهلت مقرر قانونی) صورت پذیرفته، از این حیث ایرادی به طرح موضوع در هیأت تجدید نظر مترتب نمی باشد و از لحاظ معافیت موضوع ماده 132 نیز از آنجا که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با بررسی هائی که در خصوص تاریخ بهره برداری واقعی شرکت به عمل آورده و آن را از ابتدای سال 71 اعلام نموده لذا با مطمح نظر قرار دادن اولویت مربوط، شرکت مودی در سال 76 مشمول معافیت مالیاتی ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم نمی گردد. بنا به مراتب چون از حیث شکوائیه واصله مواردی از نقض مقررات ویا نقص در رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مشهود نیست، رد شکایت شاکی اعلام می گردد. اسماعیل ملکان محمد رزاقی علی اصغر زندی فائز
