بخشنامه‌های مالیاتی

شماره: 9301/201 تاریخ: 27/12/1382 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 2418-18/5/1382 مربوط به مالیات: بردرآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1379 شماره حوزه مالیاتی: 0443 شماره سر ممیزی مالیاتی: 044 سازمان امور اقتصادی ودارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 7/7/1382 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 5863-201-28/7/1382 خلاصه واخواهی: به استناد ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366 به دلیل عدم رعایت مقررات ونقص رسیدگی به شرح ذیل درخواست تجدید رسیدگی دارد. فعالیت این شرکت تولید قطعات خودرو بر اساس قراردادهای منعقده می باشد. وهزینه های تعمیر ونگهداری قالبها که فعالیت وایجاد درآمد شرکت بدون بهره گیری از آنها مفهومی نخواهد داشت از جمله هزینه های شرکت می باشد، ولی حوزه مالیاتی این هزینه ها را برگشت داده است وهیأت حل اختلاف بدوی هم بدون توجه نظر ممیز را تأئید کرده است. وهیأت تجدید نظر هم فارغ از نظریه غیرقانونی وغیر واقعی رأی هیأت بدوی را مصون از تعرض اعلام داشته است. البته در هیچ یک از جلسات هیأت های حل اختلاف نماینده قوه قضائیه حضور نداشته است. به همین لحاظ هیأت تجدید نظر عنایت نفرموده اند که: اولا هزینه های انجام شده با ماده 148 قانونی منافاتی ندارد زیرا الف- مربوط به فعالیت شرکت است. ب- وجود خسارت محقق می باشد. ج- موضوع ومیزان آن مشخص است. د- طبق مقررات وقرادادهای موجود جبران آن بر عهده دیگری نبوده است. بنا به مراتب درخواست احقاق حقوق قانونی شرکت را دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با مطالعه شکوائیه شاکی و بررسی محتویات پرونده امر به شرح ذیل مبادرت به انشاء رأی می نماید: هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلیل عدم مالکیت مودی نسبت به قالبها هزینه تعمیرات آنها را از لحاظ مقررات مالیاتی غیر قابل قبول تشخیص و بر این مبنا رأی مورد واخواهی را صادر نموده است. در حالیکه عدم مالکیت دارائیها نمی تواند دلیل برگشت هزینه های تعمیرات آن دارائی ها که برابر قرارداد به عهده استفاده کننده است، باشد وحق این بود که هیأت مزبور با در نظر گرفتن مفاد قراردادهای مربوط وبا مراجعه به اسناد ومدارک ودفاتر اشخاص طرف قرارداد وبا عنایت به مقررات ماده 147و 148 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 واصلاحیه های بعدی واز جمله بند 20 ماده 148 قانون مذکور نسبت به قبول یا عدم قبول این قبیل هزینه ها اظهارنظر می کرد وچون رأی صادره بیانگر چنین بررسی نمی باشد. بنابراین به دلیل عدم کفایت رسیدگی رأی مورد واخواهی نقض وپرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون یاد شده احاله می گردد. غلامحسین مختاری محمدعلی سعیدزاده محمدعلی تراب زاده

شماره: 9420/201 تاریخ: 1382/12/27 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 7641-1381/08/28 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1377 شماره حوزه مالیاتی: 2045 شماره سر ممیزی مالیاتی: 204 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: امور مالیاتی شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1382/06/12 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5610-201-1382/07/09 خلاصه واخواهی: 1- این موسسه در سال مالی 1377 مبلغ 1.263.773.462 ریال زیان داشته و کلیه اسناد و مدارک مربوطه در اختیار ممیزین ذیربط قرار گرفته و برگشت هزینه های انجام شده در سال مالی مذکور که در چارچوب مقررات و ضوابط پرداخت گردیده، غیر موجه می باشد که مراتب طی نامه 222930-1379/06/13 به سر ممیز حوزه مالیاتی 2045 اعلام گردید. 2- به موجب نامه های 20235/1-5/2/72 و 35168/1-7/2/77 دفتر مقام معظم رهبری و بخشنامه شماره 3477/1151-4/30 مورخ 1377/03/18 معاونت درآمدهای مالیاتی، این موسسه از اول سال 1377 از پرداخت مالیات معاف می باشد که یک نسخه از کلیه مصوبات و نیز تأئیدیه معاونت نظارت و حسابرسی دفتر مقام معظم رهبری در موعدهای مقرر در اختیار ممیزین قرار گرفته است. 3- در ارتباط با مالیات عملکرد سال مذکور طی نامه شماره 223548 مورخ 1380/08/14 کلیه مدارک و مستندات مربوطه به معافیت مالیاتی این موسسه فرهنگی و اعتراض به مالیات مورد مطالبه جهت دادستان انتظامی ارسال گردیده. با توجه به مکاتبات مکرر و سوابق موجود در حوزه مالیاتی، ضمن اعتراض مجدد به برگشت هزینه های واقعی انجام شده، نظر آن شورا را به این مسئله جلب می نماید که علاوه بر معافیت مالیاتی مصوب دفتر مقام معظم رهبری، در صورت پذیرفتن هزینه های برگشتی این موسسه در سال مالی مذکور باز هم دارای زیان بوده و مشمول پرداخت مالیات نمی باشد، خواهشمند است ضمن برگشت رأی صادره هیأت تجدید نظر نسبت به صدور معافیت مالیاتی و استرداد سپرده این موسسه اقدام فرمایند. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله و پس از مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه نتیجه رسیدگی معاونت نظارت و حسابرسی دفتر مقام معظم رهبری در خصوص درآمد و هزینه وفعالیتهای عملکرد سال 1377 موسسه ، توسط مودی یا معاونت یاد شده و یا موسسه حسابرسی مربوطه، در مراحل رسیدگی و حل اختلاف مالیاتی ارائه نگردیده و از طرفی حکم مقام معظم رهبری به شرح نامه شماره 20235/1 مورخ 1373/02/05 دفتر معظم له و همچنین مفاد بخشنامه شماره 3477/1151-4/30 مورخ 1377/03/18 معاونت درآمدهای مالیاتی حاکی از برقراری معافیت مالیاتی خاصی برای موسسه شاکی نمی باشد، ​​​​​​​لذا از جهت عدم تعلق معافیت مالیاتی به مودی موصوف ایراد قانونی و شکلی به رأی مورد واخواهی وارد نبوده و شکایت مودی از این بابت مردود می باشد، لکن در ارتباط با هزینه های برگشتی چون هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض مودی به شرح لوایح تسلیمی (برگ های 208 تا 210 و 223 پرونده) را مورد توجه قرار نداده و بدون رسیدگی لازم واظهارنظر موجه و مدلل نسبت به صحت و سقم ادعای مطروحه مبادرت به صدور رأی نموده است لذا از این حیث عدم کفایت رسیدگی مشهود بوده و این شعبه ضمن نقض رأی مورد واخواهی پرونده را جهت رسیدگی مجدد و صدور رأی مقتضی بر اساس واقعیت امر به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید. روح الله باباسنگانی عباس رضائیان علی عزیزی

شماره: 9406/ 201 تاریخ: 1382/12/27 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 12/627- 1382/04/29 مربوط به مالیات حق واگذاری محل سال عملکرد: 1381 شماره حوزه مالیاتی 621 شماره سرممیزی مالیاتی 62 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان مشهد اداره کل تاریخ ابلاغ رأی: 1382/05/14 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4808- 201- 1382/06/09 خلاصه واخواهی: اینجانب به استناد مواد 251 و 256 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به رای هیات به شرح ذیل معترض می باشم: 1- به علت ورشکستگی و استیصال کلیه دارائی خود را از دست داده ام که به شرح کامل آن در پرونده منعکس می باشد و از هیات تقاضا دارم به آن رسیدگی نمایند. مالیات اینجانب به استناد ماده 59 قانون مورد محاسبه قرار گرفته در متن ماده صراحت دارد که " انتقال حق واگذاری محل به ماخذ وجوه دریافتی مالک" مورد محاسبه قرار گیرد. هیات به این موضوع رسیدگی نکرده و طبق ماده 248 اظهارنظر موجه و مدلل نکرده است. لذا تقاضای نقض رای را دارم. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با مطالعه و بررسی محتویات پرونده و ملاحظه شکوائیه شاکی به شرح ذیل مبادرت به انشاء رای می نماید: درست است که هیات حل اختلاف مالیاتی در رابطه با مورد اعتراض و روشن شدن وضعیت پرونده ابتدا قرار تحقیق و رسیدگی صادر نموده و سپس با دریافت گزارش کارشناس مجری قرار وارده به شماره 18479- 1382/04/03 ضمن تعدیل درآمد مشمول مالیات مبادرت به اصدار رای نموده است، لیکن از آنجائیکه هیات یاد شده به مفاد گزارش کارشناسی که به صراحت ورشکستگی مودی را مورد تائید قرار داده است، و نهایتا ارزش واگذاری محل را در مقایسه با ارزش سر قفلی مغازه هائی که از نظر موقعیت مکانی در وضعیت بهتری قرار دارند کمتر از مبلغ مندرج در رای صادره اعلام داشته، توجهی ننموده و هیچگونه استدلالی هم نفیا یا اثباتا در رد نظر کارشناس به عمل نیاورده است،بدین لحاظ به رأی صادره به دلیل نقص در رسیدگی و از حیث مندرجات شکوائیه رسیده ایراد وارد است. لذا شعبه ضمن نقض رای مورد واخواهی پرونده را جهت رسیدگی مجدد به هیات موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی احاله می نماید. غلامحسین مختاری محمدعلی سعید زاده محمد علی تراب زاده

شماره: 9419/ 201 تاریخ: 27/12/1382 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 18376- 17/2/82 مربوط به مالیات بر درآمد مشاغل سال عملکرد: 78 و 79 شماره حوزه مالیاتی 1424 شماره سرممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امورمالیاتی شهرستان اداره کل کل مالیاتهای مرکز تهران تاریخ ابلاغ رأی: 22/5/82 شماره و تاریخ ثبت شکایت 3906- 201- 12/5/82 خلاصه واخواهی:1- با توجه به اینکه مودی نسبت به رأی بدوی اعتراض ننموده است هیات برخلاف تبصره3 ماده 247 از طرف مودی وارد رسیدگی شده و اقدام به صدور رای نموده است. 2- با توجه به اینکه حوزه مالیاتی گزارش موضوع ماده 25 آئین نامه تشخیص را به شماره 14-5530 مورخ 14/2/82 تهیه و ضمیمه پرونده نموده است هیات مذکور هیچگونه اشاره ای به اعتراض مامور تشخیص و دلایل ابرازی درآن ننموده است، لذا در این مورد نیز دچار نقص رسیدگی می باشد. لذا تقاضای رسیدگی را دارد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله و محتویات پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی انشاء رأی می نماید: پرونده مالیاتی امر در اجرای مفاد بند 2 ماده 247 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفندماه 1366 و اصلاحیه بعدی آن، بر اساس اعتراض مامور تشخیص مربوط به رأی هیأت بدوی،در هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مطرح گردیده است و چون مودی در اجرای بند یک ماده یاد شده اعتراض خود را تسلیم نداشته، لذا بنا به حکم تبصره3 ماده 247 قانون فوق الاشاره هیات تجدید نظر فقط می بایست اعتراض مامور تشخیص را مورد بررسی قرارداده و در خصوص آن نفیا یا اثباتا اظهارنظر می نمود، در حالیکه این هیات علاوه بر اینکه نسبت به اعتراضات مامورتشخیص رسیدگی به عمل نیاورده، با تعیین درآمد مشمول مالیاتی کمتر از مبالغ مشخصه در رای بدوی دچار اشتباه شده که طبعا این نحوه عمل حاکی از نقص رسیدگی و نقض مقررات قانونی است. بنا به مراتب ضمن نقض رأی مورد واخواهی پرونده به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. اسماعیل ملکان محمد رزاقی علی اصغرزندی فائز

شماره: 9431/ 201 تاریخ: 27/12/1382 پیوست: شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 8/142- 18/2/1382 مربوط به مالیات نقل و انتقال ملک و حق واگذاری محل سال عملکرد: 1380 شماره حوزه مالیاتی 1326 شماره سرممیزی مالیاتی 132 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل امور مالیاتی استان خراسان تاریخ ابلاغ رأی: 12/07/1382 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6052- 201- 30/7/1382 خلاصه واخواهی: در سال 1380 ملکی را به علت نامناسب بودن محل به مبلغ 000 000 275 ریال فروختم که مبایعه نامه آن ضمیمه پرونده است. ممیز مالیاتی ارزش محل را مبلغ 000 000 370 ریال برآورد کرده و پرونده به هیاتهای حل اختلاف مالیاتی احاله گردیده. مجریان قرار در مراحل بدوی و تجدید نظر صحت عرایضم را تائید نمودند. هیات بدوی ماخذ مشمول مالیات را مقداری تعدیل ولی هیات تجدید نظر ضمن قبول اینکه ملک کلا به مبلغ 000 000 275 ریال فروخته شده،ارزش ملک را در شرایط غیر تجاری که توسط ممیز مالیاتی مبلغ 000 000 200 ریال تعیین گردیده تغییر داده، به نحوی که مالیات آن چنان کاهش پیدا نکند. به رای شماره 8/142- 18/2/1382 هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض داشته، درخواست رسیدگی دارد. رای: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت شاکی و ملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رای می نماید: به قرار محتویات پرونده، حوزه مالیاتی بنا به جزء ب از بند 3 بخشنامه شماره 17758/ 1258/5/30 مورخ 23/4/1371 معاونت درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی و دارائی، اقدام به تعیین ارزش ملک و حق واگذاری محل تواما به مبلغ 000 000 370 ریال، ارزش روز ملک در شرایط غیر تجاری به مبلغ 000 000 200 ریال و ارزش حق واگذاری محل به مبلغ 000 000 170ریال نموده و مودی به شرح نامه وارده به شماره 69652 مورخ 1/8/1380 ضمن درخواست تجدید نظر در ارزش حق واگذاری محل مدعی بوده که ملک و حق واگذاری محل را کلا به مبلغ 000 000 275 ریال فروخته و این ادعا به موجب گزارشهای کارشناسی شماره 25075 مورخ 13/5/1381 و 56961 مورخ 29/11/1381 که در اجرای قراردادهای شماره8/102 مورخ 14/2/1381 و 8/749 مورخ 16/8/1381، صادره از سوی هیات حل اختلاف مالیاتی تنظیم شده، تائید گردیده است. با توجه به مراتب فوق و از آنجا که هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون عنایت لازم به گزارشهای کارشناسی فوق الذکر، من عندی و بدون ذکر هر گونه دلیل موجهی، ارزش ملک در شرایط غیر تجاری را کاهش داده و انجام این امر مانع تعیین حق واگذاری محل و مالا ماخذ مشمول مالیات به میزان واقعی گردیده، از این حیث به رای مورد واخواهی ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض آن پرونده را به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می نماید. حسن عباسی پناه غلامحسین مختاری علی اصغرزندی فائز