راوینکسدستیار هوشمند مالیاتی۰۹۲۰۸۵۲۱۱۸۵
مشاوره و پشتیبـانی
نامشخص
شماره: 2391/201 تاریخ: 1382/03/26 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 9664-1381/12/06 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 79 شماره حوزه مالیاتی: 0411 شماره سر ممیزی مالیاتی: 041 سازمان امور اقتصادی ودارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1381/12/27 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 242-201-1382/01/20 خلاصه واخواهی: احتراما بدینوسیله در اجرای ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم مراتب اعتراض خود را نسبت به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به شرح زیر اعلام می دارد: انبار کالای شرکت در 1379/10/14 دچار سانحه آتش سوزی گردید، این شرکت در همان سال به جهت برخورداری از تسهیلات مقرر در ماده 165 ودر اجرای ماده 5 آئین نامه هیأت محترم وزیران و برآورد خسارت وارده توسط سازمان آتش نشانی مراتب را به حوزه مالیاتی اعلام نموده است که مابه التفاوت خسارت وارده مندرج در دفاتر قانونی عملکرد 79 و میزان دریافتی از شرکت بیمه آسیا می بایست از درآمد مشمول مالیات در آن سال و سنوات بعد کسر گردد. این شرکت در موعد مقرر مراتب را به حوزه مالیاتی اعلام لیکن حوزه مالیاتی ظرف مهلت مقرر مدارک ارائه شده را به کمیسیون ماده 4 آئین نامه فوق الذکر ارسال ننموده و نهایتا میزان خسارت توسط کمیسیون تعیین و اعلام نشده، با توجه به مواد 1،2 آئین نامه مبلغ 110 163 396 1 ریال می بایست از درآمد مشمول مالیات عملکرد 80 ،79 و 81 شرکت کسر گردد که مورد رعایت نشده است همچنین با توجه به لوایح اعتراضیه شرکت که تسلیم هیأتهای حل اختلاف بدوی و تجدید نظر گردیده هیأت های نامبرده با نقض ماده 248 نسبت به اعتراضات هیچگونه اظهارنظر موجه و مدللی ننموده و صرفا با تعدیل درآمد مشمول مالیات انشاء رأی نموده اند لذا این شرکت به دلیل نقض قوانین موضوعه درخواست طرح شکایت در یکی از شعب آن شورای عالی را دارد. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه شرکت مودی کتبا به حوزه مالیاتی ذیربط اعلام نموده که در تاریخ 1379/10/14 دچار سانحه آتش سوزی گردیده و متعاقبا طی نامه شماره 79/2868-1379/11/12 (برگ شماره 22 پرونده) گزارش سازمان آتش نشانی مبنی بر تعیین میزان خسارت وارده را ارائه نموده در حالیکه ممیز مالیاتی مربوطه بدون رعایت مفاد مواد 2 و 5 آئین نامه اجرائی ماده 165 قانون مالیاتهای مستقیم بدون ارسال مدارک ارائه شده به کمیسیون موضوع ماده 4 آئین نامه مزبور اقدام به صدور برگ تشخیص نموده و هیأتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر بدون رسیدگی به لوایح اعتراضیه شرکت مودی از این لحاظ بدون اظهارنظر مستدل و موجه مغایر مفاد ماده 248 قانون مذکور ضمن تعدیل درآمد مشمول مالیات شرکت اصدار رأی نموده اند، علیهذا به رأی مورد واخواهی ایراد عدم کفایت رسیدگی و نقض مقررات موضوعه مترتب می باشد و این شعبه رأی صادره را نقض وپرونده امر را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون یاد شده احاله می نماید تا با توجه به موارد ذکر شده مجددا مورد رسیدگی قرار گیرد. صدیقه کاتوزیان علی اکبر نوربخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 2366/ 201 تاریخ: 25/03/1382 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1173 مورخ 1381/06/06 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 80 شماره حوزه مالیاتی 050216 رشت شماره سرممیزی مالیاتی 05021 رشت سازمان امور اقتصادی و دارائی استان گیلان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1381/06/28 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6219- 201- 1381/07/27 خلاصه واخواهی: طبق نص صریح تبصره ماده 77 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 هر شخص حقیقی که در یک سال مالیاتی، بیش از یک واحد مسکونی که خود احداث نماید و بفروشد بساز و بفروش محسوب می شود، در صورتیکه مالکین هر یک از واحدها فقط یک واحد آن هم برای اولین بار بفروش رسانده اند بنابراین مشمول مالیات بر بساز و بفروشی نمی باشند و این امر توسط دفتر فنی مالیاتی طی شماره 3474-5/30 مورخ 1380/07/11 نیز تائید شده و در تمام اداره کل مالیاتهای تهران اجراء شده و می شود. از طرفی تسهیلات ماده 138 قانون برنامه سوم توسعه جهت افرادی در نظر گرفته شده که فعالیتشان ساخت و ساز و فروش مجتمع های مسکونی با طرح و الگوی وزارت مسکن و شهرسازی بوده و قانون مالیاتهای مستقیم را نقض نکرده است و در دستورالعمل وزارتی به شماره 8229/1374-5/30 مورخ 1380/05/28 صریحا در بند 7 اعلام شده که استفاده از این تسهیلات منوط به درخواست کتبی مودی می باشد و این درخواست از طرف مالکین صورت نگرفته است ضمن اینکه در بند1-4 دستورالعمل فوق صریحا اعلام شده که مبنای محاسبه مالیات زیر بنای مفید واحد مسکونی می باشد در حالیکه حوزه مالیاتی کلیه مشاعات را به اعیانی مفید اضافه نموده است، متاسفانه نمایندگان محترم کمیسیون حل اختلاف بدوی و تجدید نظر بدون توجه به اعتراض و قانون مالیاتهای مستقیم و دستورالعمل فوق الذکر نظر حوزه مالیاتی را تایید کرده اند، بنا به مراتب اعتراض خود را نسبت به رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر صادره اعلام و درخواست رسیدگی می نماید. رأی: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی با مطالعه شکوائیه واصله و ملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رأی می نماید: با توجه به مقررات ماده 138 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و آئین نامه اجرائی آن و همچنین دستورالعمل شماره 8229/ 1374- 5/30 مورخ 28/5/1380 وزارتی، به ویژه بند 7 آن و دلایل و جهات صدور بخشنامه شماره 4201/ 461-211 مورخ 1382/02/06 برای اجرا از 1381/01/01 و امعان نظر به واقعیت امر و از آنجا که شاکیان به موجب شکوائیه مورخ 1380/08/30 (برگ 30 پرونده) تقاضای اجرای تبصره ماده 77 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی آن را داشته اند و رأی مورد واخواهی نسبت به اعتراض و درخواست مطروحه، فاقد اظهارنظر مدلل می باشد، لذا به رأی مذکور به علت نقص رسیدگی ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض آن پرونده را جهت رسیدگی لازم و کافی به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید. علی اصغرزندی فائز حسن عباسی پناه غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 2249/201 تاریخ: 1382/03/24 شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 77-1381/04/24 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 78 شماره حوزه مالیاتی: 209411 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان شاهین شهر اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1381/05/20 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4768-201-1381/06/12 خلاصه واخواهی: بر طبق قسمت اخیر ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم به مدت معافیت مالیاتی واحدهای تولیدی که در نقاط محروم واقع شده اند را به میزان 50 درصد اضافه نموده و تبصره 5 ذیل همان ماده واحدهای تولیدی که قبل از تصویب اصلاحیه مصوب 1371/02/07 نیز به بهره برداری رسیده اند را نسبت به بقیه مدت مشمول معافیت دانسته است. برابر تصویب نامه هیأت محترم وزیران در جزء 5 ردیف 11 استان اصفهان محدوده جغرافیایی دهستان مورچه خورت جزء نقاط محروم بوده و استدلال هیأت محترم حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر که شهرک صنعتی واقع در محدوده این دهستان را استثناء نموده است به هیچگونه پایه و مدارکی استوار نمی باشد. با توجه به تاریخ بهره برداری شرکت (سال 70) این شرکت در عملکرد سال 78 مشمول مالیات نخواهد بود. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله، مطالعه و بررسی اوراق و مدارک پرونده مالیاتی به شرح آتی انشاء رأی می نماید: حسب محتویات پرونده، هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با توجه به اینکه واحد تولیدی در محدوده شهرک صنعتی واقع شده و شهرکهای صنعتی تابع قوانین و مقررات مربوط به خود بوده و بدون استناد به مدارک مثبته و مستند قانونی معافیت مناطق محروم را مشمول شرکت مودی ندانسته است در حالیکه چنانچه شهرک صنعتی در محدوده جغرافیائی مناطق محروم واقع شده باشد طبق قانون و مقررات مربوطه هیچگونه منعی برای استفاده از معافیت مزبور برای واحد تولیدی مستقر در شهرک صنعتی وجود ندارد، بنا به مراتب و از حیث مندرجات شکوائیه واصله به رأی مورد واخواهی ایراد قانونی وارد است و ضمن نقض آن پرونده برای رسیدگی مجدد بر طبق مقررات قانون به هیئت حل اختلاف مالیاتی دیگری ارجاع می گردد. علی عزیزی محمدعلی بیگ پور اسماعیل ملکان
نامشخص
شماره: 2187/201 تاریخ: 1392/03/20 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 578-1381/06/09 موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم مربوط به مالیات: غیر مستقیم سال عملکرد: 80 شماره حوزه مالیاتی: شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: اداره کل: مالیاتهای غیر مستقیم تاریخ ابلاغ رأی: 1381/08/11 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7642/201-1381/09/05 خلاصه واخواهی: احتراماو در اجرای ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 216 به دلیل نقص رسیدگی و عدم رعایت قانون و مقررات ذیربط معترض بوده تقاضای رسیدگی و نقض رأی مذکور را دارد: الف- شرکتهای تولید کننده خودرو به موجب بند ب تبصره 35 قانون بودجه سال 80 موظف بودند 10% قیمت فروش اتومبیل را از خریداران اخذ وبه حساب درآمد عمومی دولت واریز نمایند. این شرکت بر اساس محاسبات اداره کل صنایع ماشین سازی ونیروی محرکه وزارت صنایع ومعادن 10% مالیات را واریز نموده واداره مالیات خودرو با دریافت مالیاتهای وصول شده و صدور رسید (به تعبیری مفاصاحساب) به نحوه عمل شرکت صحه گذاشته در حالیکه چنانچه این ارقام مغایر قانون و نظر مسئولین اداره مذکور می بود می بایست از دریافت وجوه و صدور برگ رسید خودداری می شد. ب- هیأت حل اختلاف مذکور هرگز به ماهیت و خصوصیت مالیات غیرمستقیم مذکور عنایت نداشته و با اشاره به بخشنامه شماره 71432/4/87-4/30 مورخ 1380/11/28 وزارتی اعتراضات شرکت را وارد ندانسته است. آیا بخشنامه مذکور که در 1381/01/17 از طرف وزارت صنایع و معادن جهت اجرا به شرکت ابلاغ شده می تواند مستند مطالبات مالیاتی که دوره اجرای آن در پایان سال 1380 منقضی شده قرار گیرد؟ چگونه می توان چنانچه مابه التفاوتی وجود داشته باشد از خریداران وصول نمود؟ آیا این شرکت خصوصی سزاوار است که به دلیل برداشت متفاوت دو وزارتخانه از مفهوم اصطلاح "قیمت فروش" رقم گزافی به عنوان مابه التفاوت مالیات پرداخت نماید؟ نظر به اینکه هیأت مذکور به وظیفه قانونی خود در اجرای تبصره 2 ماده 216 عمل ننموده و نیز خلاف ماده 248 رأی مورد اعتراض متضمن اظهارنظر موجه و مدلل نمی باشد، تقاضا می نماید به پرونده مورد بحث رسیدگی و ضمن نقض رأی صادره دستور رسیدگی مجدد صادر فرمائید. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: با توجه به مفاد بند (ب) تبصره 35 قانون بودجه سال 80 کل کشور وصراحت بند 2 دستورالعمل اجرایی شماره 49731 مورخ 1379/12/28 وزارتی مبنی بر اینکه شرکتهای تولید کننده خودرو موظفند معادل 10% قیمت فروش نقدی هر دستگاه خودرو .... را قبل از کسر هرگونه تخفیف و ..... اخذ وبه حساب مربوطه واریز نمایند وهمچنین مفاد بخشنامه شماره 71432/14/87-4/30 مورخ1380/11/28 وزارتی از حیث مندرجات شکوائیه واصله به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم مبنی بر تأئید برگ اجرائی شماره 24 مورخ 1381/03/21 اداره کل مالیاتهای غیر مستقیم، ایراد نقض مقررات موضوعه مترتب نمی باشد و بنا به مراتب فوق شعبه رد شکایت رسیده و استواری رأی صادره را اعلام میدارد. صدیقه کاتوزیان علی اکبرنوربخش رضاسعیدی امجد
نامشخص
شماره: 1950/201 تاریخ: 1382/03/12 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: ه/ت /317- 1381/04/11 مربوط به مالیات بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1377 شماره حوزه مالیاتی 223- 27 شماره سر ممیزی مالیاتی 22-27 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان ایلام اداره امور مالیاتی شهرستانایلام اداره کل تاریخ ابلاغ رأی: 1381/05/22 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4543- 201- 1381/06/05 خلاصه واخواهی: نسبت به رای تجدید نظر معترض بوده و مراتب به شرح ذیل اعلام می گردد. 1- مبلغ حق تخصص خارج از حکم کارگزینی بوده و به تعدادی از پرسنل در راستای جذب نیروی متخصص و به صورت غیر مستمر پرداخت می شود. 2- با توجه به صدر بند 13 ماده 91 قانون مالیاتهای مستقیم پرداختیهای از محل اعتبارات دولتی به کارکنان بابت مزایای غیر مستمر مشمول بند قانونی فوق بوده و مالیات مقطوعی به نرخ ده درصد به آن تعلق می گیرد. 3- در تائید مراتب در بند (2) پرداخت حق کارانه از سوی دستگاههای دولتی مشمول بند 13 ماده 91 قانون مالیاتهای مستقیم و مالیات آن به نرخ 10% درصد می باشد. 4- هیات حل اختلاف تجدید نظر به اعتراض شرکت توجهی ننموده است،درخواست رسیدگی و نقض رای را دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با مطالعه و بررسی اسناد و مدارک مضبوط در پرونده امر و ملاحظه و شکوائیه رسیده به شرح ذیل مبادرت به انشاء رای می نماید: به موجب بند 13 ماده 91 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366و اصلاحیه مورخ 1371/02/07، وجوهی که از طرف وزارتخانه ها و ......... شرکتهای دولتی و ......... بابت مزایای غیر مستمر پرداخت می گردد به طور کلی مشمول مالیات مقطوعی به نرخ ده درصد می باشد. از طرفی مودی در تمام مراحل رسیدگی مدعی بوده که وجوه پرداختی بابت حق تخصص که به برخی از کارکنان پرداخت شده، مزایای غیر مستمر بوده و مشمول مقررات مزبور می باشد. اینک از آنجائیکه رسیدگی هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به این قسمت از اعتراض مودی از استدلال و توجیه قانونی برخوردار نیست بنابراین از حیث عدم کفایت رسیدگی به رای مورد واخواهی ایراد وارد است. و شعبه ضمن نقض رای مورد واخواهی پرونده را به هیات حل اختلاف موضوع ماده 257 قانون مذکور احاله می نماید. غلامحسین مختاری محمد علی سعید زاده محمد علی تراب زاده
نامشخص
شماره: 1911/201 تاریخ: 1382/03/11 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 100/5-1380/12/18 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 78 شماره حوزه مالیاتی: 211 شماره سر ممیزی مالیاتی: 21 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان زنجان اداره امور مالیاتی شهرستان زنجان اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1381/02/14 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 1413-4/30-1381/02/29 خلاصه واخواهی: شرکتهای تابعه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از پرداخت مالیات معاف می باشد. متأسفانه هیأت های محترم حل اختلاف بدوی و تجدید نظر استان به مدارک و مستندات شرکت هیچگونه توجهی نکرده و اقدام به انشاء رأی نموده اند. علیهذا با ارسال مدارک و مستندات دستور فرمائید با عنایت به اینکه صد در صد سهام این شرکت تحت پوشش بنیاد تعاون سپاه پاسداران می باشد، مطابق قوانین و مقررات نیروهای مسلح نسبت به معافیت 100% سهام شرکت اقدام لازم مبذول فرمایند. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط، به شرح زیر مبادرت به انشاء رأی می نماید: به موجب صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده مورخ 1378/05/12، 100% سهام شرکت به شرکت که از شرکتهای وابسته به بنیاد تعاون سپاه می باشد تعلق دارد وبه این لحاظ شرکت به تصور اینکه چون بنیاد تعاون سپاه مشمول مقررات ماده 133 قانون مالیاتهای مستقیم می باشد، خود را محق این معافیت می داند. نظر به اینکه به موجب رأی شماره 12702-4/30 مورخ 1372/11/05هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی فقط بنیاد تعاون سپاه، شعب وموسسات تابعه آن می توانند از معافیت مذکور در ماده 133 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366 و اصلاحیه بعدی آن استفاده نمایند، لذا شرکت که دارای شخصیت حقوقی جداگانه و مستقل می باشد مشمول حکم قانونی مذکور نبوده و از حیث شکوائیه واصله و روند رسیدگی ایرادی به رأی مورد واخواهی وارد نبوده رد شکایت مودی اعلام می گردد. ضمنا بخشنامه شماره 4936/337-211 مورخ 1382/02/06 سازمان امور مالیاتی کشور نیز در همین رابطه و وفق رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی اخیرا صادر گردیده است. عباس رضائیان روح اله بابا سنگانی علی عزیزی
نامشخص
شماره: 1650/201 تاریخ: 1382/02/31 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 12/412-1381/04/19 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78 شماره حوزه مالیاتی: 208422 شماره سر ممیزی مالیاتی: 20842 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان اداره امور مالیاتی شهرستان مبارکه اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1381/07/15 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6418-201-1381/07/29 خلاصه واخواهی: مودی به شرح شکوائیه تسلیمی ضمن اعتراض به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر وبا تأکید بر لوایح تسلیمی در مراحل قبلی اعلام نموده است: الف- محور اصلی اعتراضات شرکت در مراحل مختلف از جهت نقص رسیدگی وبرگشت بدون قید دلیل ومستند قانونی هزینه ها بوده که هیأت تجدید نظر به کلیه موارد اعتراض به شرح لایحه 256/100 مورخ 1381/04/17 که با اقامه دلیل قانونی در نقص یا رد نظرات اعلام شده در گزارش کارشناسان عنوان شده اعتنایی ننموده ونقص رسیدگی مشهود ومحرز می باشد. ب- کارشناسان محترم برای رد ادعاهای شرکت به شرح بندهای 1 تا 8 لایحه مذکور بدون اقامه دلائل قانونی مشخص نظر شرکت را مردود دانسته اند. از آنجا که هیأت محترم تجدید نظر عین مندرجات گزارش کارشناسان مجری قرار را مبنا و مستند صدور رأی خود قرار داده و نقص رسیدگی و عدم اقامه دلیل قانونی مشخص، مشهود است لذا درخواست صدور رأی مبنی بر رسیدگی مجدد و مدلل و احقاق حقوق قانونی شرکت را در موارد مزبور دارد. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله وپس از مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر ایرادات وارده از سوی مودی به شرح لایحه تسلیمی مورخ 1381/04/17 (برگهای 184و 185 پرونده) در خصوص "عدم کفایت رسیدگی های انجام شده در مراحل قبلی و همچنین رد اعتراضات مطروحه طی لایحه مورخ 1380/10/29 (برگهای 165و 168 پرونده) توسط کارشناسان مجری قرار صادره از آن هیأت بدون اقامه دلائل قانونی" را مورد توجه قرار نداده و بدون اظهارنظر موجه و مدلل نسبت به صحت و سقم ادعاهای مودی به شرح لوایح یاد شده، صرفا بر اساس نتیجه گزارش مجریان قرار مذکور (برگهای 175 تا 177 پرونده) با تعدیل مجدد درآمد مشمول مالیات بدون ذکر جهات و دلائل قانونی آن، مبادرت به صدور رأی نموده است، لذا از حیث شکوائیه واصله و به دلیل نقص رسیدگی و نقض مقررات ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم به رأی مورد واخواهی ایراد وارد بوده و این شعبه ضمن نقض آن پرونده مالیاتی مربوطه را جهت رسیدگی مجدد و اظهارنظر صریح قانونی نفی یا اثباتا نسبت به کلیه موارد اعتراض مودی و صدور رأی مقتضی بر اساس واقعیت امر به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید. روح اله باباسنگانی عباس رضائیان علی عزیزی
نامشخص
شماره: 1660/201 تاریخ: 1382/02/31 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 957-1381/06/18 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 78 شماره حوزه مالیاتی: 51923 شماره سر ممیزی مالیاتی: 51920 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان گیلان اداره امور مالیاتی شهرستان رودبار اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1381/07/27 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7069-201-1381/08/21 خلاصه واخواهی: احتراما با عنایت به مفاد ماده 251 شکایت شرکت نسبت به رأی هیأت تجدید نظر را به استحضار می رساند: 1- عدم توجه دقیق به توضیحات مستدل شرکت ومراعات نشدن مفاد ماده 248 وبه استناد گزارش کارشناسان مجری قرار در مورد برگشت ذخیره موضوع ماده 138 قانون مالیاتهای مستقیم به دلیل آنکه طرح مورد بحث موجب تولید محصول جدیدی نخواهد شد، می باشد. 2- این شرکت حدود سی سال پیش بنا و احداث شده که با توجه به لزوم انجام تغییرات تکمیلی به مرور زمان تغییراتی در سیستمهای اولیه ایجاد شده و بر اساس دستورالعملهای صادره موظف به انجام تغییرات زیربنائی می گردد که به لحاظ اجرای آن ملزم به انجام امور تکمیلی و پروژه توسعه بر پایه اصول فنی قابل قبول روز است، مجوز طرح بنام شرکت صادر و شرکت نیز وظایف خود را در اخذ ذخیره ماده 138 بر اساس مصوبه مجمع عمومی به انجام رسانیده است. 3- با توجه به مفاد قانونی شرکت مجوز توسعه و تکمیل واحد خود را احراز نموده و در هیچ قسمت ماده 138 لزوم تولید یک محصول خاص یا جدید شرط نشده است و آنچه که شرکت در شرف تکمیل آن است دقیقا با موارد مصرحه قانون "تکمیل و توسعه" مطابقت دارد. 4- آنچه شرکت هزینه نموده و برای آن مجوز نیز اخذ نموده خارج از چارچوب تکمیل و توسعه نبوده و در غیر این صورت نیازی به موافقت یا اخذ مجوز از وزارت صنایع را نداشت. 5- معافیت ماده 138 امکان توسعه و تکمیل واحدهای قدیمی را میسر می سازد و در غیر این صورت کلیه واحدهای قدیمی به دلیل عدم تطابق با استانداردهای فعلی می بایست تعطیل شوند. 6- در زمان تشکیل جلسه هیأت تجدید نظر فقط نماینده محترم دارائی در جلسه حضور داشته و بعد از تحریر رأی مراتب به امضاء نماینده دادگستری رسیده و فاقد امضاء و اظهارنظر نماینده مجمع امور صنفی می باشد. با عنایت به مراتب مذکور استدعا دارد دستورات لازم در خصوص نقض رأی صادره و ارجاع پرونده به هیأت همعرض را صادر فرمایند. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله وبا مطالعه وبررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه شرط استفاده از معافیت موضوع ماده 138 قانون مالیاتهای مستقیم توسعه یا تکمیل واحدهای صنعتی موجود با کسب اجازه قبلی از وزارتخانه ذیربط می باشد بنابراین استدلال کارشناس مجری قرار هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی مبنی بر قابل قبول ندانستن معافیت ذخیره شرکت مودی به دلیل آنکه محصول جدیدی تولید نگشته فاقد وجاهت قانونی است، در حالیکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون رسیدگی به لایحه اعتراضیه تسلیمی شرکت در مورد گزارش مذکور و بدون اظهارنظر مستدل و موجه صرفا با استناد به گزارش مورد اعتراض و مغایر مقررات ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم اصدار رأی نموده است علیهذا این شعبه رأی مورد واخواهی را به سبب نقض قانون و عدم کفایت رسیدگی نقض وپرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مزبور احاله می نماید. صدیقه کاتوزیان علی اکبر نوربخش رضاسعیدی امجد
نامشخص
شماره: 1525/201 تاریخ: 1382/02/30 شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 173/2-1380/10/08 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1377 شماره حوزه مالیاتی: 225 شماره سر ممیزی مالیاتی: 22 سازمان امور اقتصادی و دارائی اداره امور مالیاتی شهرستان زنجان اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی:1381/06/27 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5970-201-1381/07/16 خلاصه واخواهی: در سال 1377 طبق شماره 1371 که متکی به اعلامیه بانک در ارتباط با اصلاح جرائم بانکی می باشد، مبلغ 899 822 828 1 ریال در ستون بستانکار و مبلغ 544 249 756 2 ریال و 228 379 056 ریال در ستون بدهکار حساب سود و زیان سنواتی ثبت گردید که نتیجه آن مانده بدهکار می باشد. حوزه مالیاتی بدون عنایت به مفاد اعلامیه بانکی، طرف بستانکار سند مذکور را به درآمد مشمول مالیات سال 1377 اضافه نموده وطرف بدهکار آن را نادیده گرفته است. کارشناس مربوط به موضوع توجه نکرده و هیأت بدوی نسبت به اعتراض شرکت در این مورد اظهارنظری ننموده هیأت تجدید نظر به دلیل واهی (بستانکاری حساب مذکور موجب کاهش سود دوره های قبل شده لذا درآمد مکتوم تلقی می شود و چون برای طرف بدهکار حساب مذکور نیز ذخیره ای منظور نگردیده، لذا اصول وموازین متداول حسابداری و مقررات قانون مالیاتهای مستقیم در نظر گرفته نشده) و بدون اشاره به اصول وموازین ومقررات مورد نظر، اعتراض شرکت را وارد ندانسته به رأی شماره 173/2 مورخ 1380/10/08 هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلیل عدم توجیه قانونی و به خصوص اینکه تعدیلات مذکور مربوط به دوران معافیت موضوع ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم، شرکت می باشد، اعتراض داشته وبا توجه به بند 7 ماده 148 قانون مورد اشاره، درخواست نقض آن را دارد. رأی: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت شاکی وملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رأی می نماید: به موجب بند 27 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند 1366 واصلاحات بعدی آن هزینه های قابل قبول مربوط به سالهای قبلی که پرداخت یا تخصیص آن در سال مالیاتی مورد رسیدگی تحقق می یابد، در زمره هزینه های قابل قبول می باشد، لازم بوده است در هنگام احتساب بستانکار حساب سود وزیان سنواتی به درآمد، بدهکار حساب مزبور نیز از حیث قابلیت احتساب آن به هزینه با رعایت بند 27 مارالذکر ملحوظ نظر ومورد بررسی قرار گیرد. علیهذا به رأی مورد واخواهی به لحاظ عدم عنایت به این امر ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض آن پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید. حسن عباسی پناه علی اصغر زندی فائز غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 1012/201 تاریخ:1382/02/15 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 7/584-1381/05/12 مربوط به مالیات: درآمد اتفاقی سال عملکرد: 1378 شماره حوزه مالیاتی: 8223 شماره سر ممیزی مالیاتی: 822 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان: قوچان اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1381/06/05 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5243-201-1381/06/31 خلاصه واخواهی: الف: به موجب سند صلح مشروط تنظیمی شماره 50624 مورخ 1376/04/23 پدرم در سال 1376 حقوق عینی سه دانگ عرصه و اعیان مغازه محل کسب خود را با شرط خیار فسخ تا زمان فوت به اینجانب انتقال داده. حوزه مالیاتی به تاریخ فوت (1378/09/04) مبادرت به مطالبه مالیات بر درآمد اتفاقی از مأخذ مال الصلح شامل ارزش عرصه و اعیان و حقوق متصوره مترتب بر مغازه نموده. حال آنکه به صراحت صفحه 14 وصیت نامه عادی متوفی که مفاد آن به موجب دادنامه شماره 1929/104 مورخ 1379/08/23 شعبه اول دادگاه عمومی شهرستان مشهد ودادنامه شماره 1670/110 مورخ 1379/10/26 شعبه یازدهم دادگاه تجدید نظر استان تنفیذ گردیده، حقوق متصوره مترتب بر مغازه به اینجانب واگذار گردیده ودر مطالبه مالیات بر سهم الارث اینجانب مأخذ تعیین سهم الارث و تعیین مالیات بر ارث قرار گرفته و نتیجتا اقدام حوزه مالیاتی در تعیین ارزش مورد مصالحه همراه با برآورد و تعیین حقوق متصوره برای مال الصلح غیر مستند و برخلاف مفاد وصیت نامه و برخلاف ماده 124 قانون مالیاتهای مستقیم می باشد. ب: هیأت حل اختلاف مالیاتی در رسیدگی به مبانی تشخیص مالیات بر سهم الارث اینجانب ارزش ماترک متوفی را به مبلغ 988 130 68 ریال تعیین که سرقفلی سه دانگ مغازه پس از کسر ارزش عرصه واعیان منزل مسکونی وعرصه واعیان سه دانگ مغازه (بر اساس ارزش معاملاتی) به تاریخ حین الفوت (سال 1378) معادل مبلغ 787 830 53 ریال می گردد. حال آنکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در صدور رأی صدرالاشاره مربوط به مالیات بر درآمد اتفاقی ارزش سرقفلی سه دانگ همان مغازه را در همان تاریخ مبلغ 287 109 96 ریال تعیین نموده است که ازاین جهت نیز رسیدگی ورأی صادره دچار نقص می باشد. با عنایت به مراتب فوق و در اجرای ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم به رأی شماره 7/584 مورخ 1381/05/12 هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض داشته، درخواست نقض آن را دارد. رأی: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت شاکی و ملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رأی می نماید: وکیل مودی در جلسات هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با طرح این ادعا که به موجب وصیت نامه تنفیذ شده به موجب دادنامه شماره 1929/104 مورخ 1379/08/23 شعبه اول دادگاه عمومی شهرستان مشهد ودادنامه شماره 1670/110 مورخ 1379/10/26 شعبه یازدهم دادگاه تجدید نظر استان، سرقفلی (منافع) شش دانگ مغازه محل کسب متوفی وصایتا به مودی و سایر ورثه واگذار گردیده و سرقفلی مزبور جزء ماترک متوفی مورد محاسبه و مطالبه مالیات بر ارث موکل وی واقع گردیده، موضوع را از مصادیق ماده 124 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند 1366 دانسته و درخواست رفع تعرض از موکل خود را نموده و گزارش شماره 14849 مورخ 1380/12/08ورأی معترض عنه که با امعان نظر به گزارش مذکور صادر گردیده، در رد ادعای مطروحه از استحکام کافی برخوردار نمی باشد، لازم بوده است، هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر رأسا یا از هر طریق مقتضی دیگر به ادعای وکیل با مطالعه پرونده ارث مرحوم (در صورت وجود) رسیدگی بیشتری معمول و نسبت به آن به طور مستدل نفیا یا اثباتا اظهارنظر و اقدام به صدور رأی نماید. علیهذا رأی مورد واخواهی به لحاظ نقص رسیدگی نقض می گردد تا پرونده در هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر مورد رسیدگی لازم و کافی قرار گیرد. حسن عباسی پناه علی اصغر زندی فائز غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 619/201 تاریخ: 1382/01/31 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 739 تا 744 1381/06/31 مربوط به مالیات حق واگذاری محل سال عملکرد: 77 شماره حوزه مالیاتی 1131 شماره سر ممیزی مالیاتی113 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان مشهد اداره کل تاریخ ابلاغ رای: 138/07/22 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6616- 201- 1381/08/05 خلاصه واخواهی: اعتراض خود را از آراء شماره 744،743،742،741،740،739 همگی مورخه 1381/06/31 هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در اجرای مقررات ماده251 قانون مالیاتها به شرح ذیل به استحضار می رساند. مرحوم (پدرمان) در تاریخ 1377/10/22 طی قولنامه عادی یک باب ساختمان پلاک ثبتی 5956/6 شامل 9 دستگاه آپارتمان مسککونی و سر قفلی از فروشگاه را به مادرمان پس از انجام تعهدات قید شده در قولنامه و آماده شدن شرایط لازم جهت واگذاری در دفتر اسناد رسمی واگذار نماید. به علت بروز مشکلات در اخذ گواهی شهرداری موفق به تنظیم سند واگذاری نشده و زمان حیات پدرمان ملک مذکور در تصرف و محل فعالیت نامبرده بوده و هیچگونه تصرفی از طرف خریدار فوق الذکر انجام نگرفته که مطالبه مالیات شغلی چه قبل از فوت و چه بعد از فوت موید این مطلب است از طرف حوزه مالیاتی به استناد قولنامه مطالبه مالیات حق واگذاری پلاک مورد بحث از ماخذ 000 000 250 5 ریال گردیده در صورتیکه در قولنامه ارزش کل ملک 000 000 650 3ریال می باشد.بنا به مراتب فوق اعتراض داشته تقاضای نقض رای و تجدید رسیدگی را دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه مطالبه مالیات حق واگذاری محل بر اساس مبایعه نامه مورخ 1377/10/23 به پیوست نامه شماره 1660/5 -1380/10/12 دفتر شعبه پنجم دادگاه عمومی شهرستان مشهد صورت گرفته و هیات حل اختلاف مالیاتی در مرحله تجدید نظر با در نظر گرفتن اعتراضات مودی و توجه به مفاد دادنامه (گزارش اصلاحی) شماره 629/133 مورخه 1381/04/22 شعبه 3 دادگاه عمومی شهرستان مشهد مبنی بر تائید انجام معامله قبلی و صدور حکم بر فسخ آن و با عنایت به اینکه فسخ و اقاله معاملات، نمی تواند تاثیری در حکم مالیاتی معامله انجام شده قبلی داشته باشد، ضمن تائید رای بدوی اصدار رای نموده است از طرفی مواردی از شکوائیه در مرحله رسیدگی هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر عنوان نگردیده تا مورد رسیدگی قرار گیرد بنابراین چون از حیث شکوائیه رسیده ایرادی به رای مورد واخواهی وارد نیست رد شکایت شاکی اعلام می گردد. محمدعلی تراب زاده محمد علی سعید زاده غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 497/201 تاریخ: 30/01/1382 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1/278-1381/05/16 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 76 شماره حوزه مالیاتی: 324 شماره سر ممیزی مالیاتی: 32 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان خوزستان اداره امور مالیاتی شهرستان اهواز اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1381/06/13 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5844-201-1381/07/14 خلاصه واخواهی: نسبت به رأی صادره از هیأت تجدید نظر با عنایت به موارد ذیل اعتراض ودرخواست رسیدگی دارد. 1- به استناد تبصره 1 ماده 110 قانون مالیاتهای مستقیم زیان سازمان به تأئید سازمان حسابرسی وبازرس قانونی شرکت رسیده وصورت حسابهای سال مذکور توسط مجمع عمومی شرکت نیز تأئید وتصویب گردیده لذا سال عملکرد 1376 سازمان فاقد درآمد مشمول مالیات می باشد. 2- طبق نامه وزیر محترم وقت امور اقتصادی ودارایی از ابتدای سال 1374 و طی برنامه دوم با عنایت به مفاد ک تبصره 19 سود ویژه شرکت مشمول مالیات نخواهد بود. 3- به استناد بند ک تبصره 19 قانون برنامه دوم و با عنایت به کلیه طرح های تولیدی وانتقال شرکت دارای موافقتنامه با سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور بوده و در چارچوب بودجه مصوب که به تأئید وزیر محترم امور اقتصادی ودارائی رسیده انجام گردیده است ضمن اینکه صورتهای مالی سال 1376 به تصویب اعضای مجمع عمومی رسیده است. 4- مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی مورخ1377/08/06 عدم شمول مالیات وجوه سرمایه گذاری از محل سود ویژه شرکتهای وزارت نیرو را طی برنامه دوم توسعه اقتصادی به تصویب رسانده است. لذا مطابق رأی شماره 741-4/30 مورخ 1376/07/10 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی سود شرکت مشمول مالیات نخواهد بود. رأی: شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با مطالعه و بررسی محتویات پرونده ومفاد شکوائیه رسیده به شرح ذیل مبادرت به انشاء رأی می نماید: محتویات پرونده سال عملکرد 1376 شرکت حاکیست اولا- هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی در خصوص ادعای مودی نسبت به اجرای مفاد تبصره یک ماده 110 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 واصلاحیه های بعدی رسیدگی های معموله را انجام داده و به دلیل عدم تطابق آن با بند 2 دستورالعمل شماره 2/122/279-5/30 مورخ 1379/04/16 معاون درآمدهای مالیاتی که به تأئید هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی نیز رسیده است آن را نپذیرفته است. ثانیا- در رابطه با ادعای استفاده از معافیت بند (ک) تبصره 19 قانون برنامه دوم توسعه به لحاظ اینکه علیرغم زیان ابرازی مودی حوزه مالیاتی پس از رسیدگی به دفاتر درآمد مشمول مالیات برای شرکت محاسبه و تعیین نموده است واین درآمد قابل صرف برای هزینه های سرمایه ای نیست لذا مشمول مقررات فوق الذکر نمی باشد. هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر هم پس از رسیدگی به موارد اعتراض مندرج در لایحه تسلیمی مودی رأی صادره از هیأت بدوی را کافی به مقصود دانسته با صدور رأی مورد واخواهی آن را تأئید نموده است. بنا به مراتب از آنجائیکه از جهت مندرجات شکوائیه رسیده به رأی مورد واخواهی ایرادی وارد نیست. شعبه رد شکایت شاکی را اعلام می دارد. غلامحسین مختاری محمد علی سعیدزاده محمد علی تراب زاده
نامشخص
شماره: 573/201 تاریخ: 1382/01/30 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1247 مکرر-1380/11/28 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد: 76 شماره حوزه مالیاتی: 326 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان مازندران اداره امور مالیاتی شهرستان ساری اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1381/03/01 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 2212-4/30-1381/03/25 خلاصه واخواهی: با استعلام راجع به چگونگی تعلق مالیات قراردادهای منعقده فی مابین شرکت صنایع (کارفرما) و شرکت (پیمانکار)، دفتر فنی مالیاتی طی اظهار نظر 4958-5/30-1380/09/06 درآمد حاصل از قراردادهای مذکور را منطبق با فعالیتهای ماده 81 قانون مالیاتهای مستقیم دانسته و هیأت حل اختلاف مالیاتی اقدام به صدور رأی رفع تعرض مالیات قراردادهای مورد اشاره را نموده است. مجددا طی استعلام از سازمان امور مالیاتی کشور جهت طرح در هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی برابر جوابیه شماره 422-4/30-1381/01/28 شورای عالی مالیاتی سود و زیان نهائی حاصل از انجام فعالیتهای موضوع قراردادهای پیمانکاری یاد شده متعلق به کارفرما بوده و پیمانکار در قبال انجام کار حق الزحمه را دریافت میدارد لذا دریافتی های شرکت منطبق با فعالیتهای کشاورزی موضوع ماده 81 محسوب نشده واز مالیات نیز معاف نخواهد بود با توجه به موارد پیش گفته و اظهارنظر صریح ریاست محترم شورای عالی مالیاتی درخواست رسیدگی مجدد و نقض رأی را خواستارم. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله، مطالعه و بررسی اوراق و مدارک پرونده مالیاتی به شرح آتی انشاء رأی می نماید: حسب محتویات پرونده، هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر صرفا بر اساس پاسخ استعلام از دفتر فنی مالیاتی به شماره 4958-5/30-1380/09/06 وبدون توجه ورعایت مفاد نامه شماره 2604-4/30-1378/03/16 رئیس شورای عالی مالیاتی و شماره 4433-111-20/2/80 معاون درآمدهای مالیاتی استان ودادنامه های موجود در پرونده در خصوص موارد مشابه که تماما قراردادهای پیمانکاری مودی با شرکت صنایع را مشمول معافیت مالیاتی موضوع ماده 81 قانون مالیاتهای مستقیم ندانسته وبدون ذکر دلیل ومستند قانونی در رد اعتراض مأمور تشخیص مبادرت به صدور رأی مبنی بر معافیت مالیاتی مودی نموده واگر چه در متن رأی به بخشنامه شماره 56636/44/90-4/30-1377/11/29 اشاره نموده لکن در صدور رأی مفاد بخشنامه مزبور را نیز رعایت ننموده است. بنا به مراتب و از حیث مندرجات شکوائیه واصله به رأی مورد واخواهی ایراد قانونی وارد است وضمن نقض آن پرونده برای رسیدگی مجدد طبق مقررات قانون مالیاتهای مستقیم به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری ارجاع تا با توجه به مراتب فوق ونامه شماره 412-4/30 مورخ 1381/01/28 شورای عالی مالیاتی که بعد از صدور رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی در پاسخ استعلام اداره کل مربوطه در خصوص موضوع صادر گردیده مبادرت به صدور رأی نمایند. علی عزیزی محمد علی بیگ پور اسماعیل ملکان
نامشخص
شماره: 600/201 تاریخ: 30/01/1382 پیوست: شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 19295- 27/4/81 مربوط به مالیات حقوق سال عملکرد: 79 شماره حوزه مالیاتی 0511 شماره سر ممیزی مالیاتی 051 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان سقز اداره کل تاریخ ابلاغ رأی: 1/5/81 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4095- 201- 23/5/81 خلاصه واخواهی: در سال 1375 با اجراء طرح طبقه بندی مشاغل کارگران اداره کل ، مزایای گردو غبار ناشی از شرایط محیط کار در مزد مبنا ادغام گردید و از آنجا که بر اساس بند 6 ماده 91 قانون مالیاتهای مستقیم فوق العاده درآمد ناشی از شرایط محیط کار معاف از پرداخت مالیات می باشد و برابر نظریه مورخ 16/8/75 اداره کل بهره وری و مزد وزارت کار و امور اجتماعی اجراء طرح طبقه بندی مشاغل مانع شمول معافیت مالیاتی نمی گردد. بنابراین از آنجا که در سال 1375 برابر درصدهای مشخص شده از حقوق مبنا به عنوان فوق العاده شرایط محیط کار نسبت به اعمال معافیت مالیاتی اقدام گردیده است لیکن در سنوات بعدی تا تاریخ 31/6/80 با وجود افزایش دستمزد سالیانه به دلیل اشتباه، معافیت مالیاتی ناشی از شرایط محیط کار که تابعی از میزان دستمزد سالانه است و افزایش دستمزد سالیانه مستقیما در میزان معافیت مالیاتی تاثیر دارد افزایش داده نشده و بدین جهت بیش از میزان واقعی مالیات برداشت و به حساب وزارت دارائی واریز شده است لذا پس از کشف اشتباه در محاسبه مالیات بر درآمد و احراز اضافه پرداختی با استناد به مواد 242 و 243 قانون مالیاتهای مستقیم و رای شماره 1094/4/30 مورخ 10/2/68 هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی از هیئت حل اختلاف درخواست رسیدگی شد و هیئت مذکور بدون توجه به مقررات و دلائل و اسناد موجود اعتراض اداره کل را رد نموده است. اینک با عنایت به مراتب فوق و با توجه به صراحت بند ب بخشنامه شماره 4946/2140-4/30 مورخ 28/2/80 معاون درآمدهای مالیاتی درخواست رسیدگی دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی اعلام رای می نماید: استناد هیئت حل اختلاف مالیاتی به نامه شماره 30315 مورخ 28/5/80(برگ 7 پرونده) و همچنین نامه شماره 88688 مورخ 7/9/64(برگ 33 پرونده) جهت رد ادعای نماینده مودیان(کارفرما) در مورد استرداد مالیات اضافه پرداختی، کافی به مقصود نمی باشد. بلکه حق این بوده هیئت مزبور با توجه به مندرجات نامه وارده به شماره50979 مورخ 25/10/80 اداره کل به طریق مقتضی از جمله صدور قرار رسیدگی، مقررات استخدامی و تعیین حقوق و مزایای شرکت را بررسی و با در نظر گرفتن مقررات مالیاتی از جمله رای شماره 1094-4/30 مورخ 10/2/68 هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی و بخشنامه شماره 4946/2140-4/30مورخ 28/2/70 معاون وقت درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی و دارائی نسبت به مورد اظهارنظر می کرد و چون رای مورد واخواهی بیانگر چنین رسیدگی و اظهارنظری نمی باشد بنابراین رای مذکور نقض و پرونده به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی احاله می گردد. محمد علی سعید زاده محمد علی تراب زاده غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 582/201 تاریخ: 1382/01/30 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1051/2- 1/37- 1381/04/15 مربوط به مالیات براملاک سال عملکرد: 74 و 75 شماره حوزه مالیاتی 0633 شماره سرممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان تهران اداره کل تاریخ ابلاغ رای: 1381/04/25 شماره و تاریخ ثبت شکایت 3830-4/30- 1381/05/14 خلاصه واخواهی: در تاریخ 1373/12/24 ملک مورد نظر را خریداری نموده و طبق بنچاق به فروشنده مدت 6 ماه جهت تخلیه ملک مهلت داده شده است که به موجب تبصره 8 ماده 53 قانون مالیاتهای مستقیم اجاری تلقی نمی شود. که مورد توجه هیئت تجدید نظر قرار نگرفته است.اینجانب در متن رای بدوی نوشته ام از زمان تخلیه فروشنده قبلی خودم با خانواده ام در آن ساکن بوده ایم و کارشناس مجری قرار خلاف این تعبیر و تفسیر کرده است.همچنین کارشناس مجری قرار نامه مورخ 1380/07/24 حوزه مالیاتی 114- 48 استان تهران را نیز تعبیر و تفسیر نموده است. اینجانب در زمان مرمت ساختمان با توجه به اینکه ساختمان دو طبقه است در طبقه دیگر ساختمان سکونت داشتم. هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر هیچگونه توجهی به لوایح نماینده اینجانب و اظهارات و توضیحات شفاهی نامبرده ننموده است و صرفا بر اساس گزارش کارشناس که به دلایل مورد اشاره فاقد وجاهت قانونی است اصدار رای نموده اند. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی اعلام رای می نماید: ایرادات زیر به رای مورد واخواهی وارد است: 1- هیئت حل اختلاف مالیاتی بدوی طبق رای شماره 3005 مورخ1379/09/21 از ماخذ اجاره ماهیانه 000 600 3 ریال رای خود را صادر نموده در حالیکه هیئت تجدید نظر برابر رای مورد واخواهی از ماخذ 000 000 4 ریال اجاره ماهیانه مبادرت به صدور رای مورد واخواهی کرده است و این در حالیست که رای صادره از هیئت بدوی به استناد مفاد بند 1 ماده 247 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 در اثر اعتراض مودی،در هیئت تجدید نظر مطرح رسیدگی بوده است و هیئت تجدید نظر بایستی با در نظر گرفتن مقررات تبصره 3 ماده 247 مزبور صرفا نسبت به اعتراض مودی وارد رسیدگی می شد. 2- همانگونه که مودی بارها عنوان نموده فروشنده ملک مورد نظر در بنچاق برای تخلیه ملک مورد معامله تا تاریخ 1374/06/25 مهلت داشته و برابر مقررات تبصره 8 ماده 53 قانون فوق الذکر سکونت فروشنده تا تاریخ فوق در مورد معامله اجاری تلقی نمی شود. 3- حوزه مالیاتی شماره 1114- 48 اداره کل امور اقتصادی و دارائی استان تهران طی نامه شماره 6591 مورخ 1380/07/24 در پاسخ استعلام اداره امور هیئتهای حل اختلاف مالیاتی استان تهران اعلام نموده که آقای در سنوات 74 (خرید ملک) لغایت حال یعنی تاریخ تحریر نامه (سال 1380) در آپارتمان ملکی همسر خود واقع در ولنجک- خیابان سکونت داشته است که متن نامه مزبور به شرح فوق بدون توجیه قانونی از طرف هیئت تجدید نظر مورد قبول قرار نگرفته است. بنا به مراتب فوق شعبه رای مورد واخواهی را به دلیل نقض مقررات قانونی و عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده را به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مذکور احاله می نماید. محمدعلی سعید زاده محمد علی تراب زاده غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 447/201 تاریخ: 1382/01/27 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی:8653- 1381/09/25 مربوط به مالیات تکلیفی (حقوق) سال عملکرد منتهی به 1387/07/30- 1379/07/30، 1379/10/10و 1380/10/10 شماره حوزه مالیاتی 1724/ 37 شماره سرممیزی مالیاتی 172/ 37 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1381/10/16 شماره و تاریخ ثبت شکایت 9242- 201- 1381/11/02 خلاصه واخواهی: این شرکت از رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلیل نقض قوانین و عدم رعایت مقررات و نقص رسیدگی معترض بوده و شکایت خود را به شرح ذیل به استحضار می رساند: 1- ممیز محترم مالیاتی با زمان کم و بررسی سطحی مبادرت به صدور برگهای مطالبه مالیات حقوق نمودند. 2- این شرکت اعتراض خود را به اوراق مذکور اعلام داشت. 3- ممیز محترم مالیاتی پرونده را به هیات بدوی ارجاع و هیات مزبور به بهانه واهی که لایحه از طرف اعضاء هیات مدیره و صاحبان امضاء مجاز نبوده برگهای مطالبه را عینا تایید نموده. 4- شرکت به رای صادره اعتراض و لایحه اعتراضیه را تسلیم نمود و هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مبادرت به صدور قرار نمود. 6- ماحصل اعتراض شرکت به رای هیات تجدید نظر عبارت است از عدم قبول موارد ذیل که مربوط به ماموریتها، حق الزحمه، اضافه کار،حق جذب، اعمال ضریب 30% به جای 45% می باشد که این شرکت مالیات حقه خود را همان رقمی می داند که بازرسین محترم کل کشور بعد از رسیدگی در شرکت به آن رسیده اند. 7- کارشناسان ماموریتها، حق الزحمه ها، اضافه کار انجام شده را تا حدودی پذیرفته اند لیکن رقم پرداختی بابت حق جذب طبق مفهوم بند 6 ماده 91 قانون را تایید ننموده اند و از قبول ضریب 30% نیر سرباز زده اند که اعمال ضریب 45% با احتساب مالیات پرداختی اولیه به 65% می رسد که فراتر از ماده 131 قانون می باشد. هر چند طی لوایح ارائه شده اعلام گردیده که مطالبه مالیات اتباع خارجی مطالبه مالیات از غیر مودی تلقی می شود و مطالبه مالیات مذکور متعلق به پیمانکار طرف قرارداد شرکت می باشد و لی آنان نیز ممیز محترم مالیاتی را تایید نمودند که این شرکت به شدت نسبت به موارد اعلام شده در سطح کارشناسان اعتراض خود را اعلام نموده است. ضمنا نظر ممیز محترم در ارتباط با اشتباه بودن نحوه محاسبه اضافه کار توسط کارشناسان وارد نبوده و اظهار نظر کمیسیون مبنی بر اینکه همه ماهه اضافه کار اعلام شده موجه نیست و خواهشمند است در وهله اول محاسبه اضافه کار کارشناسان را مورد مداقه قرار داده و یا رقم اضافه کار مورد مغایرت را از سقف درآمد مشمول مالیات ممیز مالیاتی لحاظ نمایند. 8- با امعان نظر به رای صادره هیات موارد ذیل را مورد تایید قرار ندادند. معافیت حق جذب به مبلغ 837 747 598 2 ریال قبول رقم اضافه کار طبق مدارک ارائه شده توسط شرکت 264 075 569 ریال – رفع تعرض بابت مالیات اتباع خارجی به دلیل مطالبه از غیر مودی- اعمال ضریب 30% به جای 45% به دلیل کاهش میزان مالیات که تقاضا دارد برای اینکه شرکت به مراجع دیگری تظلم نکند نسبت به رفع نواقص و صدور رای عادلانه اقدام لازم مبذول دارند. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: به نحوه محاسبه مالیات بر درآمد تکلیفی حقوق شرکت مودی ایرادات ذیل مترتب می باشد: 1- گزارش های رسیدگی حاکی از آن است که ممیز مالیاتی ذیربط علیرغم مفاد قسمت اخیر بخشنامه شماره64802/ 13043-4/30 مورخ 1374/11/16، کل پرداختهای حقوق شرکت مودی طبق لیست ارسالی را از کل هزینه حقوق مندرج در دفاتر شرکت کسر و با اعمال ضریب 45% نرخ مقطوع اقدام به تعیین مالیات حقوق و مطالبه آن نموده که این امر خلاف مقررات و قوانین موضوعه می باشد و جهت مطالبه مالیات بر درآمد حقوق می بایست، حقوق و مزایا، اضافه کاری، پاداش و سایر وجوه دریافتی هر حقوق بگیر به طور جداگانه محاسبه و برای هر یک از آنها منفردا (با احتساب درآمد اظهار شده در لیست ارائه شده) پس از کسر معافیتهای متعلقه به نرخ های مقرر در ماده 131 قانون مالیاتهای مستقیم محاسبه گردد. 2- هر چند هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با توجه به موارد مطروحه در لایحه اعتراضیه شرکت مودی جهت رسیدگی مجدد به پرونده مالیاتی مورد بحث مبادرت به صدور قرار کارشناسی نموده است لیکن گزارش کارشناس مجری قرار دارای ایرادات قانونی است که اهم آنها به شرح زیر می باشد: الف- علیرغم استنباط کارشناسان مذکور، قراردادهای منعقده فی مابین شرکت مودی با اشخاص حقیقی جهت ارائه خدمات تمام وقت، پاره وقت، مشاوره و غیره .... که نمونه هایی از آنها در پرونده موجود می باشد از مصادیق ماده 82 قانون مذکور بوده و حق الزحمه های پرداختی از این بابت می بایست حسب مقررات مربوط به فصل مالیات بر درآمد حقوق با اعمال معافیت مالیاتی و به نرخ ماده 131 قانون محاسبه شوند و طبق مفاد بخشنامه شماره 34304/1064-5/30 مورخ 1372/05/19 صرفا اشخاصی که به عنوان مامور از سایر سازمانهای دولتی به شرکت مودی اعزام شده باشند مشمول کسر 10% مالیات موضوع ماده 86 قانون فوق الاشعار بوده اند و سایر موارد پس از کسر معافیت مقرر در سال مربوطه به نرخ ماده 131 مشمول مالیات می باشند. 3- از حیث نحوه محاسبه درآمد حقوق و تایید نرخ 45% مقطوع اعمال شده کلی، که به شرح مذکور در بند 1صورت گرفته فاقد وجاهت قانونی است. بنا به مراتب فوق این شعبه رای مورد واخواهی را که بدون توجه به ایرادات مذکور صادر گردیده نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به خصوص از حیث موارد فوق الذکر به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. ضمنا با توجه به توضیحات مندرج در صفحات 7 و 8 بند 3 گزارش کارشناسان مجری قرار از لحاظ مطالبه مالیات بر درآمد اشخاص خارجی از شرکت مودی به رای صادره ایرادی مترتب نمی باشد. صدیقه کاتوزیان علی اکبرنوربخش ر ضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 373/201 تاریخ: 1382/01/25 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 15389-1381/04/16 مربوط به مالیات: شخص حقوقی سال عملکرد: 77 شماره حوزه مالیاتی: 1633/37 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل: مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1381/05/29 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4787-201-1381/06/12 کلاسه شورا: 50130 خلاصه واخواهی: بدینوسیله این شرکت اعتراض خود را نسبت به تعیین مالیات مورد رأی سال 77 به مبلغ 000 000 90 ریال اعلام می دارد وخواهشمند است جهت رسیدگی به اعتراض این شرکت نسبت به رأی هیأت حل اختلاف تجدید نظر اقدامات لازم را معمول فرمائید. شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از رسیدگی به شکوائیه شاکی و محتویات پرونده مالیاتی به شرح آتی اقدام به صدور رأی می نماید: رأی: حوزه مالیاتی به شرح گزارش خود، فعالیت مودی را در سال 77 منحصر به درآمد حاصل از پیمانکاری گازرسانی به مبلغ 000 693 147 ریال متکی به قراردادهای موجود در پرونده مالیاتی و همچنین فروش لوازم به وزارت راه و ترابری و شهرداری منطقه 3 تهران کلا طی سه فقره و جمعا به مبلغ 880 595 411 1 ریال که مبالغ مذکور عینا در اظهارنامه و دفاتر و اسناد مالی شرکت هم منعکس می باشد. ولی حوزه مالیاتی به دلیل قانونی نبودن فرم فاکتورهای فروش و اسناد درآمدی در اجرای بند 2 ماده 97 قانون اقدام به تشخیص علی الرأس و اعمال ضریب مربوطه به دریافتی های مذکور نموده است. در صورتی که صدور فاکتور فروش در مورد فعالیت پیمانکاری اصولا مصداق عملی نداشته و در مورد سه فقره فروش به دولت و شهرداری، چنانچه اسناد و مدارک ابرازی و فرم فاکتورها به علت عدم رعایت موازین قانونی و یا آئین نامه های مربوطه مورد قبول حوزه مالیاتی نبوده موضوع قابل ارجاع به هیأت موضوع بند 3 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم بوده و لذا اقدام حوزه در تشخیص علی الرأس در اجرای بند 2 ماده 97 متعاقبا اظهار نظر مجری قرار در تأئید نظر حوزه و غیر قانونی بودن فاکتورها و افزایش فروش ابرازی در دفاتر نسبت به اسناد و مدارک موجود مودی و صدور رأی هیأت تجدید نظر بر همین مبنا و بدون رعایت تبصره ماده 169 و قسمت اخیر ماده 229 همان قانون، ایراد عدم کفایت رسیدگی و نقض قانون و مقررات موضوعه مشهود است و لذا پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. اسدالله مرتضوی غلامرضا نوری صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 279/ 201 تاریخ:1382/01/23 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 15- 1381/01/21 مربوط به مالیات ارث سال عملکرد 1376 شماره حوزه مالیاتی 215 شماره سر ممیزی مالیاتی 21 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان یزد اداره کل اداره امور مالیاتی شهرستان تاریخ ابلاغ رأی: 1381/02/29 شماره و تاریخ ثبت شکایت 2250-4/30 – 181/03/27 (کلاسه پرونده شورا 19710) خلاصه واخواهی: ششدانگ پلاکهای ثبتی 7/7310 بخش سه یزد و 1752 بخش چهار یزد که توسط حوزه مالیاتی جزء ماترک مورث اینجانبان محسوب گردیده به علت انتقال آنها طبق قولنامه عادی مورخ سال 1367 و سند مالکیت به نام متعلق به مورث ما نبوده و متاسفانه حوزه مالیاتی و هیات حل اختلاف مالیاتی به اعتراضات اینجانبان توجه و رسیدگی نکرده و رای صادره فاقد وجاهت قانونی است و اصل عدالت مالیاتی را تضییع می نماید. تقاضای بررسی مجدد و نقض رای صادره را دارد. شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله و پرونده مالیاتی ذیربط به شرح ذیل اعلام رأی می نماید: رأی: اگر چه پس از ابلاغ برگهای تشخیص مالیات بر ارث مربوطه، وراث اعلام داشته اند که خانه و انبار جزء ماترک مورث آنان در زمان حیات آن مرحوم به موجب قولنامه ( سند عادی) واگذار گردیده و برای آن مرحوم مالکیتی از پلاکهای مزبور باقی نمانده است ( برگهای 42 الی 44 پرونده) و طی اظهارات بعدی خود (مندرج در صورتجلسه رای بدوی و لایحه اعتراضیه تسلیمی نسبت به رای بدوی برگهای 49 و 55) نیز تقاضای استمهال جهت ارائه اسناد و مدارک مورد تایید مراجع رسمی در این خصوص نموده اند لکن در جلسات هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر که یکبار هم منجر به صدور قرار رسیدگی مجدد گردیده صرفا به مبلغ ارزیابی شده اعیانیهای جزء ماترک توسط حوزه مالیاتی معترض و موضوع واگذاری قبلی پلاکهای مذکور را پیگیری ننموده اند (برگهای 71، 77 و 85 ) لذا با توجه به مراتب فوق و عدم اعتبار سند عادی موصوف در زمان صدور رأی تجدید نظر و صدور اسناد مالکیت اولیه پلاکهای مربوطه به نام مورث آنها، از حیث واخواهی واصله ایراد عدم کفایت رسیدگی و یا نقص مقررات قانونی به رای صادره مترتب نمی باشد و با تائید آن رد شکایت اعلام می گردد. غلامرضا نوری اسد الله مرتضوی صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 224/201 تاریخ: 1382/01/29 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1032/4-1380/11/29 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 78 شماره حوزه مالیاتی: 0153 شماره سر ممیزی مالیاتی: 015 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان قزوین اداره امور مالیاتی شهرستان قزوین اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1380/12/04 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 10393-4/30-1380/12/25 خلاصه واخواهی: آقای ممیز کل مالیاتی با ادای توضیحاتی به شرح زیر تقاضای نقض رأی تجدید نظر فوق ورسیدگی مجدد نموده است: 1- شرکت طی پروانه بهره برداری شماره 7009-1377/01/22 در زمینه تولید قوطی فلزی لاک خورده با کد ICGS به شماره 38190594 مشمول اولویت 2 ولاک زنی ورق فلزی با کد 37200718 مشمول اولویت 3 ماده 132 فعالیت دارد. 2- شرکت بهره بردای عملی خود را در زمینه تولید قوطی لاک خورده از سال 76 با فروش 916 094 333 3 ریال مندرج در اظهارنامه تسلیمی شروع کرده. 3- در زمینه لاک زنی ورق فلزی طبق اسناد ومدارک واظهارنامه تسلیمی و تشخیص حوزه مالیاتی فعالیت عملی از اول سال 74 می باشد، سال 73 نیز فروش داشته که بهره برداری آزمایشی تلقی شده. 4- در متن رأی کمیسیون محترم تجدید نظر معافیت مالیاتی از تاریخ 1377/01/22 اعمال گردیده در صورتی که شروع فعالیت عملی تولید قوطی فلزی لاک خورده از سال 76 و لاک زنی ورق فلزی از سال 74 می باشد. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله وپس از مطالعه وبررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رأی می نماید: حسب محتویات پرونده از جمله مندرجات پروانه بهره برداری شماره 7009 مورخ 1377/01/22 فعالیت تولیدی شرکت دردو زمینه تولید قوطی فلزی لاک خوره با شماره شناسائی 38190594 ولاک زنی ورق فلزی با شماره شناسائی 37200718 بوده ومأمورین تشخیص مالیات ذیربط شروع بهره برداری واقعی از تولیدات مذکور را به ترتیب در سالهای 76 و 74 اعلام وآنها را طبق جدول اولویت های 2 و 3 ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم مشمول معافیت مالیاتی6 ساله و 4 ساله دانسته و به همین استناد مودی را در سال عملکرد 78 بابت فعالیت لاک زنی ورق فلزی از شمول معافیت مالیاتی خارج دانسته اند. نظر به اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون رسیدگی کافی و اظهارنظر موجه و مدلل نسبت به صحت و سقم ادعاهای مأمور تشخیص مالیات وعدم توجه به سوابق مالیاتی مربوطه وعدم اشاره به تاریخ شروع بهره برداری واقعی از تولیدات یاد شده ومشخص نمودن طول دوره های معافیت مالیاتی مربوطه صرفا با استناد به تاریخ مندرج در پروانه بهره برداری، شرکت را در سال مورد رسیدگی بابت تولیدات مورد بحث مشمول معافیت مالیاتی اعلام وبا تأئید رأی بدوی مبادرت به صدور رأی نموده است لذا از حیث شکوائیه آقای ممیز کل مالیاتی و روند رسیدگی به رأی مورد واخواهی ایراد وارد بوده و این شعبه رأی مذکور را به دلیل نقص رسیدگی و نقض مقررات نقض و پرونده مربوطه را جهت رسیدگی مجدد طبق موازین قانونی و صدور رأی مقتضی بر اساس واقعیت امر به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید. روح اله باباسنگانی عباس رضائیان علی عزیزی
نامشخص
شماره: 10854/201 تاریخ: 1381/12/28 شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 1/91-1381/02/28 هیئت موضوع ماده 216 قانون مربوط به مالیات: شخص حقوقی سال عملکرد: 77 شماره حوزه مالیاتی: شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل: مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1381/03/26 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 2873-4/30-1381/04/16 کلاسه شورا: 49815 خلاصه واخواهی: این شرکت در عملکرد 77 مشمول معافیت 100% صادرات میوه بوده است که حوزه مالیاتی 50% معافیت محاسبه نموده است واین امر ناشی از ابلاغ معافیت فوق بعد از صدور برگ قطعی به حوزه بوده است واین شرکت کل مبلغ را پرداخت کرده است. لذا از شورا تقاضای نقض رأی هیئت موضوع 216 را دارد. شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از رسیدگی به شکوائیه شاکی و محتویات پرونده مالیاتی به شرح آتی اقدام به صدور رأی می نماید: رأی: در پرونده مالیاتی هیچ گونه دلیل ومدرکی که حاکی از تمکین مودی نسبت به برگ تشخیص صادره که در تاریخ 1378/10/07به حسابدار شرکت ابلاغ گردیده و یا قطعیت آن در اجرای مفاد مادتین 238 و 239 باشد وجود نداشته و شرکت مودی در تاریخ 1378/11/05ودر مهلت قانونی نسبت به برگ تشخیص صادره معترض بوده، بنابراین صدور برگ قطعی در تاریخ 1378/11/11 توجیه قانونی نداشته است چون هیئت حل اختلاف موضوع ماده 216 قانون قطعیت مالیات را بدون در نظر گرفتن نامه اعتراضی مورخ 1378/11/05 (برگ 51 پرونده) تأئید نموده است ایراد عدم رعایت قانون و مقررات به رأی صادره وارد است و با نقض آن پرونده جهت رسیدگی به هیئت حل اختلاف موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. اسدالله مرتضوی غلامرضا نوری صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 10886/201 تاریخ: 1381/12/28 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 3/552 مکرر-1380/08/14 (هیأت ماده 216) مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 77 شماره حوزه مالیاتی: 323 شماره سر ممیزی مالیاتی: 32 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان خوزستان اداره امور مالیاتی شهرستان اهواز اداره کل: تاریخ ابلاغ رأی: 1380/09/12 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8278-4/30-1380/10/11 خلاصه واخواهی: مالیات عملکرد 77 شرکت مبلغ 041 942 79 ریال بر اساس سود ابرازی و هزینه های برگشتی محاسبه وتعیین گردید، با توجه به تشخیص ناعادلانه مالیات و با اعتراض کتبی از طریق کمیسیون مورد بررسی قرار گرفت و اکثر هزینه های برگشتی مورد قبول واقع شد، نحوه محاسبه سود سهام شرکت غلط بود پرونده جهت اصلاح محاسبات و کسر هزینه های پذیرفته شده به ممیز ارجاع گردید، ممیز بدون کسر هزینه ها فقط با افزودن مالیات سود سهام که رقم اعلام شده را 192 159 84 ریال می نمود بدون تأئید کمیسیون حل اختلاف رأی قطعی صادر و با فرمهای (30 روز مهلت) به شرکت ابلاغ شده طی ده روز مراجعات مکرر جهت اصلاح محاسبات نتیجه ای حاصل نشد و با توجه به مهلت اعلام شده اعتراض شرکت را مردود و از طریق صدور اجرائیه اقدام نمودند. اکنون که کمیسیون تأئید اشتباه ممیز در محاسبات را نموده و استفاده غیر مجاز فرم (30 روزه به جای ده روز) را محرز دانسته و تضییع حقوق قانونی شرکت آشکار می باشد و عدم بضاعت شرکت نسبت به پرداخت مالیات اعلام شده برابر قانون با بطلان اجرائیه نسبت به تعیین مالیات عادلانه قرار رسیدگی صادر نمائید. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله و پس از مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رأی می نماید: حسب محتویات پرونده مالیاتی مربوطه، برگ تشخیص اصلاحی عملکرد 77 شرکت در اجرای قرار رفع نقص صادره از هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی مبنی بر اصلاح اشتباه محاسبه مالیات سهامداران شرکت وبدون تغییر در میزان درآمد مشمول مالیات که قبلا ظرف مهلت مقرر مورد اعتراض مودی واقع شده بود، در تاریخ 1379/12/13 صادر و خارج از مهلت 30 روز مقرر در ماده 234 قانون مالیاتهای مستقیم، در تاریخ 1380/10/22 به حسابدار شرکت ابلاغ و به علت اعتراض مودی بعد از 10 روز از تاریخ ابلاغ برگ تشخیص مذکور، برگ مالیات قطعی صادر و ابلاغ گردیده (برگهای 39 و 44 و 62 و 64 و 68 و 70 و 72 پرونده) و سپس پرونده حسب اعتراض مودی در هیأت حل اختلات مالیاتی موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم مطرح گردیده است. نظر به اینکه هیأت مذکور علیرغم اشاره به تاریخ ابلاغ برگ تشخیص اصلاحی در متن رأی خود، بدون توجه به نقیصه قانونی یاد شده صرفا به علت عدم اعتراض مودی در فرصت قانونی قطعیت مالیات را صحیح اعلام و با رد اعتراض مودی مبادرت به صدور رأی نموده است لذا از حیث زمان ابلاغ برگ تشخیص اصلاحی مورد بحث به روند قطعیت مالیات و رأی مورد واخواهی ایراد وارد بوده و این شعبه ضمن نقض آن پرونده را جهت رسیدگی مجدد با رعایت موازین قانونی و صدور رأی مقتضی و بر اساس واقعیت امر به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید. روح اله باباسنگانی عباس رضائیان علی عزیزی
نامشخص
شماره: 10836/201 تاریخ: 1381/12/28 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 113مورخ 1381/03/04 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد: 1379/10/10 شماره حوزه مالیاتی: 0213/39 شماره سر ممیزی مالیاتی: سازمان امور اقتصادی ودارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل: کل مودیان بزرگ مالیاتی تاریخ ابلاغ رأی: 1381/04/25 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4106-201-1381/05/23 خلاصه واخواهی: شاکی به شرح 6 برگ لایحه تسلیمی، با استناد به مفاد بند 5 ماده یک ونیز بند ج ماده 105 همچنین بند "الف" و "ب" ماده 107 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 66 مدعی گردیده است که در سال مورد رسیدگی بابت کار انجام شده در خارج از کشور مبلغ 79/546/048/17 دلار از شرکت شعبه تهران دریافتی داشته که با استناد به مفاد مواد پیش گفته مشمول مالیات نبوده است اما حوزه مالیاتی مبلغ مزبور را به سایر دریافتی های وی اضافه نموده و نسبت به آن نیز مالیات مطالبه کرده است و هیأت تجدید نظر نیز اقدام آن را تأئید کرده است لذا تقاضای نقض رأی مورد واخواهی به عمل آمده است. رأی: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت واصله و بررسی محتویات پرونده به شرح زیر انشاء رأی می نماید: با عنایت به محتویات پرونده، شعبه شرکت خارجی مورد رسیدگی، پیمانکار طرف قرارداد شرکت بوده وبابت انجام تعهدات خود در ایران از شرکت مزبور دریافتی داشته است اما لزوما قسمتی از تعهدات موضوع قرارداد تنظیمی را توسط اشخاص خارجی در خارج از کشور انجام داده که طبعا این اقدام موجب ایجاد هزینه می گردد. بدیهی است که در این صورت با اعمال ضریب 12% به دریافتی پیمانکار عملا هزینه های مورد نظر لحاظ می شود به این جهت دریافتی پیمانکار بابت آن نیز بایستی جزء سایر دریافتی های مودی محسوب گردد. بنابراین ادعاهای مودی مبنی بر عدم شمول دریافتی بابت آن قسمت از انجام کار که در تعهد وی بوده و توسط اشخاص خارجی انجام شده است منطبق با مقررات موضوعه نمی باشد فلذا از حیث مفاد شکایت واصله ایرادی به رأی مورد واخواهی که با توجه به مقررات و ضمن توجیه و اظهارنظر صریح پیرامون موضوع مورد اختلاف صادر گردیده مترتب نبوده ورد شکایت اعلام می گردد. داریوش آل آقا محمد رضا مددی غلامعلی آبائی
نامشخص
شماره: 10731/201 تاریخ: 1381/12/27 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 6/621- 5/6/81 مربوط به مالیات حق واگذاری محل سال عملکرد: 77 شماره حوزه مالیاتی 340822 شماره سرممیزی مالیاتی سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل مالیاتهای غرب تهران تاریخ ابلاغ رای: 20/6/81 شماره و تاریخ ثبت شکایت 5059- 201-24/6/81 کلاسه شورا 50174 خلاصه واخواهی: اینجانب در سال 77 سرقفلی مغازه خود را به شخصی به نام فروختم و چون ایشان به دلایل عدیده قادر به پرداخت بهای آن نشد معامله فسخ شد در سال 79 دارائی از خریدار درخواست واریز 000 120 1 تومان مالیات سرقفلی نمود که اینجانب به اتفاق نامبرده در کمیسیون شرکت و کمیسیون فسخ معامله با ایشان را تائید نمود.بعد از مدتی مغازه به شخص دیگری فروختم و دارائی از اینجانب 000 280 تومان مالیات سرقفلی دریافت نمود. اما کمیسیون بدوی از استرداد مالیات معامله اول که فسخ شده بود خودداری نمود. دلیل کمیسیون مذکور این بود که درمعامله قطعی مالیات مسترد نمی گردد. لذا تقاضای رسیدگی دارم. شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از رسیدگی به شکوائیه شاکی و محتویات پرونده مالیاتی به شرح آتی اقدام به صدور رای می نماید: رای: به استناد مدارک و مستندات و اقاریر شاکی حق کسب و پیشه مغازه مورد بحث در تاریخ 1377/11/28 از طرف ایشان به آقای واگذار و با تخفیف ممیزکل مالیات متعلقه قبول و پرداخت گردیده و خریدار از تاریخ مذکور محل را تصرف و در آن به مدت حدود یکسال یعنی تا تاریخ 1378/10/14 به کسب اشتغال داشته و از این تاریخ محل کسب مذکور مجدد به فروشنده (شاکی) انتقال داده شده که آقای مودی مالیاتی انتقال مغازه به خود را فسخ قرارداد فروش خود با آقای دانسته و به استناد رای هیات حل اختلاف مالیاتی که از انتقال دهنده ( ) رفع تعرض مالیات نموده و همچنین عدم ثبت معامله خود با ایشان در دفتر اسناد رسمی تقاضای استرداد مالیات پرداختی خود را در اجرای مفاد مادتین 242 و 243 قانون مالیاتهای مستقیم نموده که با توجه به موارد مذکور و مفاد تبصره 5 ماده 59 قانون مالیاتهای مستقیم که یکی از موارد تحقق واگذاری را" تصرف محل" ذکر نموده و خریدار حدود یکسال محل را در تصرف و در آن اشتغال به کسب داشته و همچنین عدم ثبت معامله در دفاتر اسناد رسمی نافی موضوع تصرف نبوده و رفع تعرض مالیات از واگذار کننده محل مذکور به ایشان (موضوع رای شماره 1080 مورخ 1380/07/06 که استدلال هیات صادر کننده رای خود جای تامل داشته) موثر در ما نحن فیه نبوده و من جمیع جهات به رای هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 243 قانون مالیاتهای مستقیم از حیث رد شکایت مودی و عدم استرداد مالیات پرداختی ایراد عدم کفایت رسیدگی یا نقض قانون و مقررات مشهود نیست و با رد شکایت شاکی رای صادره ابرام می گردد. اسدالله مرتضوی غلامرضا نوری صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 10711/201 تاریخ: 1381/12/27 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 4700- 1380/11/03 مربوط به مالیات حق واگذاری محل و نقل و انتقال املاک سال عملکرد 1381 شماره حوزه مالیاتی 8131 شماره سرممیزی مالیاتی 813 سازمان امور اقتصادی و دارای استان تهران اداره امور مالیاتی شهرستان شهر ری اداره کل تاریخ ابلاغ رای: 19/12/1380 شماره و تاریخ ثبت شکایت 148-4/30- 1381/01/18 خلاصه واخواهی: نسبت به رای هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 243 قانون مالیاتهای مستقیم به دلایل زیر معترض بوده تقاضای نقض رای و دستور استرداد مالیات پرداختی را دارم. در سال 78 اقدام به واگذاری حقوق مالکیت و سرقفلی ملکی خود به موسسه آموزشی نمودم و در سند صلح تنظیمی حق فسخ معامله را تا تاریخ 1380/11/01 ( تاریخ آخرین قسط) برای خود پیش بینی نمودم و به لحاظ احتمال ابطال معامله، مورد معامله تحویل متصالح نگردیده تا آخرین چک معامله پرداخت گردد. برای تنظیم سند صلح، مالیات حق واگذاری و نقل و انتقال قطعی بر اساس قانون مالیاتها پرداخت گردید. چون خریدار از پرداخت اقساط خودداری نموده در سال 79 پس از دریافت گواهی های لازم از حوزه مالیاتی طی اقرارنامه تنظیمی معامله فسخ گردید و موضوع نقل و انتقال منتفی شد. ضمن مراجعه به حوزه مالیاتی تقاضای استرداد مالیات سر قفلی پرداختی را نمودم که حوزه مزبور به استناد مواد 63 و 67 و 121 قانون مالیاتهای مستقیم استرداد مالیات سرقفلی پرداختی را منتفی دانست. در هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 243 قانون مالیاتها اعلام نمودم که مواد 63 و 67 مربوط به نقل و انتقال قطعی و ماده 121 قانون مربوط درآمد اتفاقی می باشد و ارتباطی به مالیات سرقفلی ندارد ولی هیات مزبور بدون توجه به مسائل مطرح شده اصدار رای نموده است. لذا با توجه به خیار فسخ مندرج در سند صلح و عدم تحویل مورد معامله به خریدار، تائید فسخ معامله توسط مامورین تشخیص و مفاد ماده 59 قانون مالیاتهای مستقیم که مبنای مطالبه مالیات سرقفلی بوده و به موجب آن وجوه دریافتی مالک یا صاحب حق بابت انتقال حق واگذاری محل را ماخذ محاسبه شناخته است. در صورتیکه در حالت فسخ معامله عملا وجه دریافت شده ای وجود ندارد.علیهذا تقاضای نقض رای و استرداد مالیات را دارد: رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه انتقال قطعی ملک مورد نظر توام با حق واگذاری محل، با تنظیم و صدور سند صلح معوض شماره 451- 1378/08/11 دفتر اسناد رسمی شماره 539 تهران تحقق یافته است لذا مالیاتهای وصول شده بابت انتقال مذکور که وفق مقررات مواد 63 و 59 قانون مالیاتهای مستقیم دریافت شده قابل استرداد نمی باشد و در مواردیکه معامله درمهلت مقرر در ماده 67 قانون مالیاتهای مستقیم فسخ می گردد نیز حکم این ماده صرفا مربوطه به عدم شمول مالیات به سند فسخ معامله به عنوان معامله جدید بوده و استرداد مالیات معامله انجام شده قبلی را در بر نمی گیرد و همچنین مفاد ماده 121 قانون مالیاتهای مستقیم در مورد اسناد صلحی که مشمول مالیات بردرآمد اتفاقی می باشد مصداق داشته و صلح معوض موضوع ماده 63 قانون مالیاتهای مستقیم را شامل نخواهد شد،لذا به رای مورد شکایت که با توجه به مراتب یاد شده صادر گردیده از جهت شکایت مودی ایرادی وارد نبوده و این شعبه رد شکایت رسیده را اعلام می نماید. رضاسعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 10563/201 تاریخ: 1381/12/24 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی:768- 1381/02/16 مربوط به مالیات حقوق سال عملکرد: 1375 شماره حوزه مالیاتی 4013 شماره سرممیزی مالیاتی 401 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان آذربایجان شرقی اداره امور مالیاتی شهرستان تبریز اداره کل تاریخ ابلاغ رأی: 1381/12/31 شماره و تاریخ ثبت شکایت 2441-4/30- 1381/04/01 خلاصه واخواهی: احتراما نسبت به رای هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مربوط به مالیات حقوق مطالبه شده سال 1375 معترض بوده زیرا علیرغم صدور رای بدوی و اجرای قرار برای رسیدگی و در نهایت رفع تعرض از این شرکت هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دنبال اعتراض حوزه مالیاتی و صدور قرار رسیدگی مجدد، مجری قرار بدون توجه به دلائل و توضیحات شرکت و علیرغم اخذ مفاصا حساب سال 1375 به واسطه عدم اتکاء به مدارک کافی و با استنباط شخصی و دلایل بدون سند اقدام به رسیدگی نموده است. از طرفی این شرکت در سال 75 کلیه لیست های حقوق کارکنان را تسلیم حوزه مالیاتی نموده و واحد شماره 2 طی سال 75 در مرحله قبل از بهره برداری و در حال ساخت و احداث بوده و در سال 76 پروانه بهره برداری گرفته است. به علت فصلی بودن تولید و با توجه به رکود کاری در حالت عادی شیفت کاری دچار محدودیت هائی بوده چه رسد به ایجاد اضافه کاری. لذا خواستار نقض رای و صدور حکم بر مبنای واقعی می باشد. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه طبق بخشنامه شماره 64802/13043/4/30 مورخ 1374/11/16 معاون درآمدهای مالیاتی که به تائید هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی رسیده در موارد مطالبه مالیات حقوق از پرداخت کنندگان حقوق بایستی مقررات ماده 237 قانون مالیاتهای مستقیم دقیقا رعایت و مستندات مطالبه مالیات به خصوص نام و مشخصات و سمت حقوق بگیران و نیز مدت اشتغال و میزان حقوق هر یک از آنها در گزارش رسیدگی ممیز مالیاتی قید گردد، در حالیکه ممیز مالیاتی بدون وجود مستنداتی که پرداخت اضافه کار را ثابت نماید و همچنین در نظر گرفتن موارد یاد شده در بخشنامه مزبور به خصوص تعیین نام و نام خانوادگی و میزان اضافه کاری هر یک از حقوق بگیران و مبلغی که مالیات آن کسر و پرداخت نشده و نرخ قابل اعمال به حقوق هر یک از آنها، تعداد کارکنان را بر اساس حدس و گمان و مدت کارکرد و میزان اضافه کاری را به نحو غیر مستند و نرخ تعیین مالیات را برای تمام حقوق بگیران 18% تعیین و اقدام به محاسبه مالیات نموده که اقدام حوزه مالیاتی خلاف مقررات ماده 237 قانون مالیاتهای مستقیم و بخشنامه یاد شده می باشد و چون هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز علیرغم صدور دو فقره قرار رسیدگی و حصول نتیجه اجرای آن بی توجه به موارد قانونی یاد شده صرفا با تعدیل مالیات مشخصه مبادرت به صدور رای نموده است، لذا شکایت وارد بوده و این شعبه رای مورد واخواهی را به علت نقض مقررات قانون و نقص رسیدگی نقض و پرونده امر را به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید تا با در نظر گرفتن موارد یاد شده رسیدگی و رای قانونی صادر نماید. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 10483/201 تاریخ: 1381/12/20 شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 178-1380/12/05 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 76 شماره حوزه مالیاتی: 411 شماره سر ممیزی مالیاتی: 41 اداره: امور مالیاتی شهرستان بروجن تاریخ ابلاغ رأی: 1381/04/06 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 3747-4/30-1381/05/09 خلاصه واخواهی: احتراما به استناد ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم به رأی هیأت تجدید نظر مالیاتی معترض بوده و تقاضای نقض آن را دارد: سازمان صنایع ومعادن استان بر اساس گواهی نامه صادر شماره 8626-21-1379/12/18 خود به طور صریح و روشن با مشخص نمودن کد معافیت مالیاتی شش ساله را به اداره دارائی محل اعلام داشته ولی متأسفانه هیأت تجدید نظر دارائی بروجن بدون داشتن شناخت وت خصص لازم و بدون دقت نظر در اقدامات تشخیص حوزه مالیاتی نسبت به منظور نمودن 6 سال معافیت قانونی به تناقض گوئی پرداخته و برخلاف مفاد صریح ماده 248 قانون بدون کوچکترین توجیه قانونی و ارائه دلیل قانع کننده معافیت حقه و قانونی این واحد تولید را از 6 سال به 4 سال تقلیل داده است که جای بسی تعجب و تأمل دارد و رأی صادره از کفایت لازم برخوردار نمی باشد بنابراین استدعای نقض رأی صادره و استیفای حقوق تضییع شده این واحد تولیدی را دارد. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله وبا مطالعه وبررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه پرونده مالیاتی ذیربط و گزارش رسیدگی ممیز مالیاتی ومفاد لوایح اعتراضیه شرکت مودی به هیأتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر حاکی از آن است که اعتراض شرکت مودی صرفا نسبت به تاریخ شروع بهره برداری موضوع ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم بوده است در حالی که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر ضمن اظهارنظر لازم نسبت به مورد اعتراض، مدت معافیت فعالیت تولیدی را که مورد اختلاف نبوده نیز از 6 سال به 4 سال کاهش داده و بدین ترتیب (صرفنظر از اینکه به طور کلی استدلال هیأت مذکور جهت تقلیل مدت معافیت فاقد توجیه منطقی و قانونی می باشد) خلاف مفاد تبصره 3 ماده 247 قانون مزبور انشاء رأی نموده است علیهذا این شعبه رأی مورد واخواهی را به سبب نقض مقررات قانونی نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد از این حیث به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون فوق الاشعار احاله می نماید. صدیقه کاتوزیان علی اکبر نوربخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 10486/201 تاریخ: 1381/12/20 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 301-1380/08/03 مربوط به مالیات بر درآمد مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 76- 77 شماره حوزه مالیاتی 9211- 14 شماره سرممیزی مالیاتی 921- 14 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان قره ضیاء الدین اداره کل تاریخ ابلاغ رأی: 1380/08/14 شماره و تاریخ ثبت شکایت 7552/4/30- 1380/09/17 خلاصه واخواهی: در اجرای مقررات ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به رأی شماره 301 مورخ 1380/08/03 هیات حل اختلاف تجدید نظر موضوع عملکرد 76 و 77 پرونده داروخانه آقای دکتر به دلایل زیر معترض بوده تقاضای نقض رأی و تجدید رسیدگی را دارم. 1- به موجب تصویب نامه شماره 30338 / ت/ 419/ ه مورخ 1373/01/20 هیأت محترم وزیران و با توجه به نامه شماره 14844/4/30 مورخ 1379/02/04 رئیس محترم شورای عالی مالیاتی شهرهای واقع در بخشهای محروم و مناطقی که در آن شهرداری ایجاد شده از فهرست مناطق محروم خارج شده اند، لذا چون بخش قره ضیاءالدین به مرکز چایپاره با داشتن سابقه چندین ساله شهرداری و بخشداری جزء مناطق محروم نمی باشد. 2- به موجب بند ب تصویب نامه هیات وزیران فوق الذکر اعلام فهرست مناطق محروم از طرف مراجع ذیصلاح در برنامه دوم توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران فقط به لحاظ استفاده از تسهیلات ارزان بانکی و معافیت مالیاتی واحدهای تولیدی بوده بنا به مراتب فوق تقاضای نقض رأی مذکور و تجدید رسیدگی را دارم. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه طبق ماده 139 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه مصوب 1371/02/07 درآمد حاصل از رشته های مختلف پزشکی، بهداشتی و درمانی در نقاط محروم طبق فهرست سازمان مدیریت و برنامه ریزی از مالیات بر درآمد معاف می باشند و از طرفی فهرست مناطق محروم نیز طبق تبصره 2 ماده 132 قانون فوق الذکر در آغاز هر برنامه توسط سازمان مدیریت و برنامه ریزی تهیه و به تصویب هیأت وزیران می رسد بنابراین با توجه به بند 1 تصویب نامه شماره30338/ ت / 419/ ه مورخ 1373/01/20 هیات محترم وزیران در طول برنامه دوم توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران فقط تعداد 997 دهستان در سطح استانهای کشور جزء نقاط محروم شناخته شده اند و شهرها برابر بند 2 تصویب نامه مزبور از لیست مناطق محروم خارج شده اند و فقط از تسهیلات ارزان بانکی و معافیت مالیاتی واحدهای تولیدی همچنان تا پایان برنامه دوم بهره مند می گردند. بنابراین اعطای معافیت موضوع ماده 139 قانون مالیاتهای مستقیم به مودی بابت مالیات عملکرد سالهای 76 و 77 موجه و قانونی نمی باشد و از این حیث شکایت آقای ممیز کل از رأی اکثریت هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر وارد می باشد و شعبه رأی مورد واخواهی را به دلیل فوق نقض و پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون پیش گفته احاله می نماید. محمدعلی تراب زاده محمد علی سعید زاده غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 10412/201 تاریخ: 1381/12/19 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 2254- 1381/04/23 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78 شماره حوزه مالیاتی 3324 شماره سرممیزی مالیاتی اداره:سازمان امور اقتصادی و دارائی استان آذربایجان شرقی تاریخ ابلاغ رأی: 1381/05/13 شماره و تاریخ ثبت شکایت 5041-201- 1381/06/23 کلاسه شورا 50165 خلاصه واخواهی: اینجانب صاحب موسسه ایرانگردی و جهانگردی برای عملکرد 78 تقاضای استفاده از معافیت 50% تبصره 7 ماده 132 قانون م.م را نموده ام که هیات بدوی به آن ترتیب اثر نداد و هیات تجدید نظر با توجه به تبصره ماده 193 ق.م.م تقاضای اینجانب را مردود دانسته در صورتیکه استفاده از تبصره 7 ماده 132، ربطی به تبصره ماده 193 ندارد لذا تقاضای ابطال رای صادره را دارد. شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از رسیدگی به شکوائیه شاکی و محتویات پرونده مالیاتی به شرح آتی اقدام به صدور رای می نماید: رأی: استناد هیات حل اختلاف تجدید نظر به تبصره ماده 193 قانون مالیاتهای مستقیم در عدم شمول معافیت تبصره 7 ماده 132 همان قانون به آقای به دلیل تسلیم ننمودن ترازنامه و حسب سود و زیان با توجه به اینکه مودی اولا از جمله اشخاص ملزم به نگهداری دفاتر قانونی مندرج در ماده 95 قانون مالیاتهای مستقیم نبوده و ثانیا معافیت موضوع تبصره 7 ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم از جمله معافیت های مدت دار مندرج در تبصره ماده 193 نمی باشد. لذا رای هیات مذکور به دلیل نقض مقررات قانونی قابل تنفیذ نبوده و با نقض آن پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیات حل اختلاف موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. اسدالله مرتضوی غلامرضا نوری صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 9985/201 تاریخ: 1381/11/30 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 14912-1381/03/05 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1378 شماره حوزه مالیاتی: 1822 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1381/04/03 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3074-4/30-1381/04/22 خلاصه واخواهی: 1- این شرکت یک دستگاه بلدوزر کاترپیلار D&H به مبلغ 120 میلیون ریال را در سال 70 خریداری نموده واین معامله ثبت دفاتر گردیده است. 2- در تاریخ 1378/03/19 بلدوزر مزبور به علت اسقاط بودن و از رده خارج شدن به موجب بیعانه به مبلغ 65 میلیون ریال به آقای حسن سعید زاده فروخته شده ومبلغ مزبور عینا ثبت دفاتر گردیده. 3- استهلاک محاسبه شده به موجب ماده 151 قانون مالیاتهای مستقیم مبلغ 216 192 83 ریال بوده وارزش دفتری بعد از استهلاک مبلغ 784 807 36 ریال شده و با توجه به قیمت 65 میلیون ریال فروش سود این مورد بالغ بر 216 192 28 ریال گردید و با توجه به زیان عملکرد در سال 78 مالیاتی برای سود فوق ابراز نشد، ضمن اینکه شرکت در سال 78 معافیت مالیاتی داشته است. 4- حوزه مالیاتی بدون کارشناسی قیمت را 000 000 250 ریال برآورد و بعد از کسر استهلاک محاسبه شده سودی مبلغ 772 553 170 ریال محاسبه و به عنوان درآمد مشمول مالیات مورد محاسبه مالیات قرار داده و عنوان نموده اند که تشریفات مزایده انجام نشده در حالی که شرکت خصوصی است و شرکت خصوصی برای خرید وفروش ماشین آلات و سایر دارائیهای خود تکلیف قانونی نسبت به انجام تشریفات مناقصه یا مزایده ندارد. 5- هیأت تجدید نظر به بخشی از توضیحات و مدارک توجه نموده ودرآمد مشمول مالیات را تقلیل داده اند در حالی که شرکت عین عملیات واقع شده را در دفاتر خود ثبت نموده و هیچ قصور یا کتمانی در عملیات خود نداشته است. بنا به موارد یاد شده تقاضای رسیدگی دارد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با بررسی شکوائیه واصله ومحتویات پرونده مالیاتی به شرح آتی مبادرت به انشاء رأی می نماید: هر چند هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با عنایت به نحوه تعیین درآمد مشمول مالیات توسط حوزه مالیاتی مبادرت به تعدیل درآمد مشمول مالیات نموده است اما با عنایت به اینکه تشخیص مالیات توسط حوزه مالیاتی بر اساس رسیدگی به دفاتر قانونی شرکت صورت گرفته، حق این بوده است هیأت حل اختلاف مالیاتی یاد شده رأسا و یا با صدور قرار رسیدگی پیرامون اعتراضات مودی که طی لایحه وارده به شماره 3847 مورخ 1381/03/05 (و لایحه تسلیمی در مرحله رسیدگی هیأت بدوی) عنوان گردیده، بررسی به عمل آورده و در خصوص موضوع نفیا یا اثباتا به طور موجه و مدلل اظهارنظر و بر آن مبنا انشاء رأی می نمود، در حالی که چنین بررسی از سوی هیأت یاد شده به عمل نیامده و رأی صادره از کفایت رسیدگی برخوردار نمی باشد، لذا ضمن نقض رأی مورد واخواهی پرونده جهت رسیدگی به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. اسماعیل ملکان محمد رزاقی علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 9893/ 201 تاریخ: 1381/11/29 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 6284- 1380/06/27 مربوط به مالیات بر درآمد مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75و 76و 77 شماره حوزه مالیاتی 1433 شماره سرممیزی مالیاتی 143 اداره:کل مالیاتهای شرق تهران تاریخ ابلاغ رأی: 1380/12/01 شماره و تاریخ ثبت شکایت 10119-4/30- 1380/12/15 خلاصه واخواهی: مکررا اعلام گشته در سالهای 75 و 76 و77 در کارگاه خیابان سازمان آب که سند آن نیز به نام اینجانب است مشغول تولید یخچال و فریزر بودم و محل عرضه یخچالهای ساخته شده در بوده و این مطالب مورد تائید ریاست محترم اتحادیه نیز می باشد، با توجه به اینکه مالیات ساخت یخچالها را یک بار درحوزه مالیاتی کارگاه پرداخت نموده ام که مدارک آن موجود است چرا باید دوباره مالیات پرداخت نمایم،مالیات خود را تا به حال پرداخته و می پردازم ولی از پرداخت مالیات اضافه و اجباری امتناع می ورزم، خواهشمندم کارشناسان آن شورا با نگاهی دقیق تر به پرونده و محتویات آن و تحقیقات محلی و استعلام از اتحادیه پی به صحت گفتار و حقیقت مطالب ببرند. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله و پس از مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رای می نماید: حسب محتویات پرونده مالیاتی مربوطه، مودی به شرح لایحه تسلیمی(برگهای 90 و 91 پرونده)با ادعای مالکیت کارگاه تولید یخچال خیابان سازمان آب و فروشگاه خیابان و پرداخت مالیات تولیدات مورد بحث، نسبت به مطالبه مالیات مجدد برای فروشگاه مذکور معترض گردیده، هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی علیرغم گواهی پرداخت مالیات حوزه محل کارگاه و برگ مالیات قطعی مضبوط در پرونده (برگهای 88 و89 پرونده) مبنی بر پرداخت مالیات بابت تولید یخچال صنعتی توسط مودی موصوف به دلیل عدم ارائه اسناد و مدارک ادعای مودی را مردود اعلام و با تعدیل درآمد مشمول مالیات اصدار رای نموده است، اگر چه هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به منظور رسیدگی بیشتر به ادعای مودی به شرح لایحه تسلیمی (برگهای 96 و 97 پرونده) قرار تحقیق مجدد صادر و پس از وصول گزارش مجری قرار (برگ 104 پرونده) متضمن رسیدگی و اظهارنظر در مورد وضعیت فروشگاه و تاکید بر تولید یخچال در محل مورد ادعای مودی توسط وی و برادرش، با تایید رای بدوی مبادرت به صدور رای نموده است اما از آنجا که گزارش مجری قرار مزبور در مورد ادعای مودی مبنی بر فروش یخچالهای تولیدی خود با در فروشگاه یاد شده و پرداخت مالیات تولید از آن بابت به حوزه محل تولید و مطالبه مالیات مضاعف بابت فروش همان یخچال ها مسکوت بوده و رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز بدون اظهارنظر موجه و مدلل نسبت به صحت و سقم ادعاهای مودی به شرح فوق صادر گردیده لذا از این لحاظ به رای مورد واخواهی ایراد وارد بوده و این شعبه آن را به دلیل عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده مربوطه را جهت رسیدگی مجدد طبق موازین قانونی و صدور رای مقتضی بر اساس اسناد و مدارک مثبته و واقعیت امر به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید. روح اله...باباسنگانی عباس رضائیان علی عزیزی
