راوینکسدستیار هوشمند مالیاتی۰۹۲۰۸۵۲۱۱۸۵
مشاوره و پشتیبـانی
نامشخص
شماره: 7422/201 تاریخ: 27/08/1381 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 9343-27/11/80 مربوط به مالیات: حقوق سال عملکرد یا تعلق مالیات: 76-77-78 شماره حوزه مالیاتی: 1321 شماره سر ممیزی مالیاتی: 132 اداره: اداره کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 7/12/80 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 10461-27/12/80 خلاصه واخواهی: مغایرتی که حوزه مالیاتی در سال 76 مدعی آن می باشد مبلغ 000 000 2ریال حق الزحمه آقای می باشد که در سال 75 به حساب هزینه منظور و مالیات آن پرداخت گردیده است در حساب هزینه معوق به سال 76 منتقل شده ودر سال 76 به نامبرده پرداخت شده است، حوزه مالیاتی بدون ذکر دلایل ومستندات قانونی وبرخلاف مقررات قانونی مبلغ 000 000 4 ریال دیگر حق الزحمه فرضی برای آقای ، احتساب نموده است وعلاوه بر آن به جای 5% مالیات موضوع ماده 104 ده درصد مالیات حقوق مطالبه نموده است وهیأت حل اختلاف مالیاتی به جای رسیدگی به موضوع وانطباق دفاتر با لیستهای تسلیمی و بررسی موضوع که حق الزحمه آقای مشمول ماده 104 می باشد یا مشمول مالیات حقوق اقدام به تعدیل مالیات نموده است در مورد عملکرد سال 1377 نیز مبلغ 497 288 11 ریال اختلاف حقوق مورد نظر حوزه جزء ارقام هزینه حقوق سال 76 بوده که در لیستهای مربوط منعکس می باشد ودر حساب ذخیره معوق نگهداری ودر سال 77 پرداخت گردیده است ومالیات آن نیز در سال 76 پرداخت گردیده است نسبت به مبلغ 638 813 40 ریال حق الزحمه و حق المشاوره پرداختی در سال 77 مشمول ماده 104 و نرخ 5% مالیات بوده است که حوزه مالیاتی بدون مستندات قانون آن را مشمول مالیات ده درصد حقوق دانسته و علاوه بر آن حوزه مالیاتی مبلغ 000 000 4 ریال دیگر حق الزحمه برای آقای منظور نموده است در مورد سال 78 نیز مبلغ 996 363 2 ریال ذخیره معوق سال 77 را جزء حقوق پرداختی سال 78 احتساب نموده است ومبلغ 126 369 120 ریال حق الزحمه پرداختی مشمول مالیات 5% بوده که آن را مشمول ده درصد منظور نموده است وحوزه مالیاتی مجددا مبلغ 000 000 4 ریال حق الزحمه برای آقای منظور نموده است. در حالیکه حق الزحمه آقای نیز جزء رقم بالا بوده است ودر حالیکه کلیه لیستها وحتی حق الزحمه های پرداختی به حوزه تسلیم گردیده مطالبه جریمه 2% عدم تسلیم لیست حوزه مالیاتی مغایر با مقررات قانونی می باشد. به علت نقص رسیدگی ونقض مقررات وعدم رعایت مفاد ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض نقض آن را دارد. رأی: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی با مطالعه شکوائیه واصله و ملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رأی می نماید: به قرار محتویات پرونده اعتراض شرکت مودی نسبت به مطالبه مالیات حقوق و جریمه عدم تسلیم لیست سالهای مورد نظر به شرح لوایح تسلیمی آن بوده است که اولا مغایرت های مورد نظر حوزه مالیاتی در سنوات گذشته به عنوان هزینه منظور ومالیاتهای متعلقه کسر و پرداخت گردیده است، ثانیا حق الزحمه و حق المشاوره های پرداختی مشمول مفاد ماده 104 قانون مالیاتهای مستقیم بوده که حوزه مالیاتی بر مبنای ماده 86 قانون مارالذکر اقدام به مطالبه مالیات نموده است، ودر بعضی سالها این ارقام مجددا توسط حوزه مالیاتی احتساب گردیده و مطالبه 2% جریمه بابت عدم تسلیم لیست موردی نداشته است. چون آراء هیأتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر مبین بررسی موضوع واظهارنظر مستدل نسبت به موارد مطروحه نمی باشد رأی مورد واخواهی به لحاظ نقص رسیدگی نقض می گردد تا پرونده در هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر مورد رسیدگی لازم و کافی قرار گیرد. علی اصغر زندی فائز حسن عباسی پناه غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 7164/201 تاریخ: 1381/08/25 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1504- 1380/11/07 مربوط به مالیات انتقال حق واگذاری محل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1380 شماره حوزه مالیاتی 231 شماره سرممیزی مالیاتی 23 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان سیستان و بلوچستان- شهرستان زاهدان تاریخ ابلاغ رای: 1380/11/16 شماره و تاریخ ثبت شکایت 9894-4/30- 1380/12/08 خلاصه واخواهی: احتراما به حکایت مدلول رای بدوی شماره 1169 مورخ 1380/09/17 پلاک مورد نظر اساسا مسکونی بوده و فاقد ویژگیهای لازم تجاری می باشد و از طرفی به استناد مدارک موجود رقبه یاد شده مسکونی شناخته شده و می شود بر اساس تشخیص اولیه ملک مورد نظر صرفا در مدت کوتاهی و بدون احداث بنا و علیرغم فقدان مجوزهای قانونی مورد اشتغال انبار مصالح فروشی آن هم به مدت چند ماه قرار داشته است در نتیجه مشخص است که صرف استفاده کوتاه مدت نمی تواند مجوز کسبی بودن محل تلقی شده و از طرفی نمی تواند ماهیت قضیه مطروحه را عوض نماید ملک کماکان مسکونی بوده و در مقطع فروش و حتی بعد از آن نیز مسکونی بوده است و هر ملکی قاعدتا می بایست از نظر فیزیکی نیز واجد اوصاف تجاری باشد تا بتوان با لحاظ اشتغال کسبی مستمر از آن حقوق و عوارض مالیاتی تجاری را بر آن مترتب نموده نه آنکه مثلا نصب چند تیر چوبی بر روی حصار و استقرار چند پاکت سیمان و گچ در یک چهار دیوار محصور موجب تشخیص کسبی بودن محل شود آیا چنانچه برای حفظ ملزوماتی در حیاط یک خانه می توان استقرار چند چوب و چند متر پلاستیک بر روی آن را از مصادیق انبار و آن هم در اوصاف تجاری و کسبی تلقی نمود با وجود مدارک شهرداری و نهایتا اعاده وضعیت چهاردیواری به شکل سابق حوزه بهترین دلیل مثبت ادعاست. نظر به اینکه ملک مورد نظر در سال قبل به صورت مسکونی به فروش رسیده که سند رسمی اخیرالصدور معامله آن نیز موید همین ادعاست لذا تردیدی نیست که ملک از نظر متعاملین و ارگانهای مربوطه رسمی و دفتر خانه مسکونی شناخته شده بنا به مراتب نظر به اینکه کلیه اسناد و مدارک معتبر موجود مثبت مسکونی بودن ملک بوده لذا مستدعی است نسبت به نقض رای تجدید نظر اقدام نمائید. رای: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکوائیه واصله و بررسی محتویات پرونده به شرح آتی مبادرت به انشاء رای می نماید: محتویات پرونده مشعر به آن است که مودی به مالیات حق واگذاری محل تعیین شده از سوی حوزه مالیاتی به علت کاربری مسکونی ملک معترض بوده، از طرفی هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی قبلا با صدور قرار تحقیق مجدد پیرامون ادعای وی و پس از حصول گزارش مجری قرار (برگ شماره 16) مبنی بر مسکونی و غیر تجاری بودن ملک نسبت به رفع تعرض از مودی اقدام نموده است متعاقبا هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز به موجب اعتراض سر ممیز مالیاتی ذیربط (برگ شماره 20) مبادرت به قرار رسیدگی مجدد نموده که با توجه به گزارش مجریان قرار (برگ شماره26) با تائید ارزش حق واگذاری تعیین شده از سوی حوزه مالیاتی اقدام به انشاء رای کرده است که با التفات به مراتب فوق و مستندات مضبوط در پرونده از جمله گواهی پایان کار ساختمان مبنی بر مسکونی بودن ملک (برگ شماره 9) و رای دبیرخانه کمیسیون ماده 100 شهرداری زاهدان (برگ شماره 24) و گواهی شهرداری منطقه 2 زاهدان (برگ شماره 25) و معطوفا به مفاد بندهای 3 و 4 بخشنامه شماره 49928/ 6606/4/30 مورخ 9/10/71 و همچنین بخشنامه شماره 51121/ 11418- 4/30 مورخ 1377/12/16 معاونین وقت درآمدهای مالیاتی، رای مورد واخواهی به دلیل عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده جهت بررسی مجدد به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می گردد تا پس از احراز واقعیت نفیا یا اثباتا اظهار نظر و اقدام به اصدار رای نماید. غلامعلی آبائی داریوش آل آقا روح اله باباسنگانی
نامشخص
شماره: 7152/ 201 تاریخ: 1381/08/25 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 594/ 3/39- 1380/03/21 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 80 شماره حوزه مالیاتی 0551- 48 شماره سرممیزی مالیاتی اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان تهران تاریخ ابلاغ رأی: 1380/04/16 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4090- 4/30- 1380/05/16 خلاصه واخواهی: خانم به اتفاق پدرش سازنده واقع در در 18 طبقه شامل 86 واحد تجاری و 80 واحد اداری مجموعا در 166 واحد احداث نموده است که تعدادی از واحدها را در سالهای 77 لغایت 80 انتقال داده است و پس از قطعیت مالیات سال عملکرد 1378 با ذکر این مطلب که طبق پایان کار ساختمان شهرداری به شماره 9353- 1375/06/27 دو سال از خاتمه بنا گذشته خود را مشمول مالیات ندانسته و این در حالی است که حد نصابهای مندرج در تبصره ماده 77 از جمله گذشت بیش از دو سال از خاتمه بنا شامل اشخاصی که شغل آنها بساز و بفروشی است نمی گردد، لذا تقاضای نقض رای هیات تجدید نظر را دارم. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده به شرح زیر اعلام رأی می نماید: حسب محتویات پرونده هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون توجه به اعتراض ممیز مالیاتی نسبت به رای صادره از هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی وارده به شماره 8324- 1380/03/12 (برگ شماره 22 پرونده) و با استناد به حکم تبصره ماده 77 قانون مالیاتهای مستقیم و اینکه دو سال از تاریخ خاتمه بنا گذشته اقدام به صدور رای نموده است، در حالیکه مفاد تبصره ماده 77 مربوط به اشخاصی است که شغل آنها بساز و بفروش نبوده و سابقه بسازبفروشی ندارد. در صورتیکه در خصوص موضوع برابر مدارک موجود در پرونده مودی اقدام به ساخت و فروش 166 واحد ( 86 واحد تجاری و 80 واحد اداری) در 18 طبقه نموده است، و این موضوع مشمول متن ماده 77 بوده و ارتباطی به تبصره ماده یاد شده ندارد، بنا به مراتب شکایت آقای ممیز کل مالیاتی شاکی از این جهت وارد بوده و رأی مورد واخواهی به دلیل مغایرت با مقررات قانون فوق الذکر نقض و پرونده برای رسیدگی به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می گردد. محمد علی بیگ پور علی عزیزی اسماعیل ملکان
نامشخص
شماره: 7238/201 تاریخ: 1381/08/25 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 949/2-1380/11/29 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78 شماره حوزه مالیاتی: 0161 شماره سر ممیزی مالیاتی: 016 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان قزوین (اداره امور مالیاتی قزوین) تاریخ ابلاغ رأی: 1380/12/21 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 188-4/30-1381/01/19 خلاصه واخواهی: احتراما به دلیل نقض رسیدگی با ادله مشروحه ذیل تقاضای نقض رأی هیأت حل اختلاف تجدید نظر را داریم: 1- با اینکه شرکت در دوران معافیت موضوع ماده 132 قرار داشته هیأت محترم بخش عمده ای از هزینه های اختصاصی تولیدی را در حوزه فعالیتهای غیر عملیاتی، غیر قابل قبول قلمداد نموده که بایستی توجه می فرمودند رقم اعلام شده در اظهارنامه مالیاتی ناخالص است و به دلیل نحوه رسیدگی بایستی کلیه هزینه از آن کسر گردد خواهشمند است با توجه به لایحه شماره 51/11/80-1380/11/19 که هیأت به آن توجهی مبذول ننموده اعلام نظر یه مساعد و قانونی فرمائید. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: محاسبات منضم به گزارش رسیدگی حاکی از آن است که ممیز مالیاتی ذیربط جهت تشخیص درآمد مشمول مالیات شرکت ابتدا درآمد تولیدی معاف را با درآمد حاصل از سایر فعالیتها جمع نموده و سپس هزینه های غیر قابل قبول برگشتی را به کل درآمد حاصله شرکت افزوده است در حالی که حوزه مالیاتی می بایست بدون احتساب هزینه های مرتبط با فعالیتهای تولیدی معاف، صرفا هزینه های برگشت داده شده غیر قابل قبول مربوط به درآمدهای غیر متعارف را تعیین و با آن جمع می نمود. نظر به اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی بدون رسیدگی به این قسمت از لایحه اعتراضیه تسلیمی شرکت مودی اصدار رأی نموده و هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز بدون رسیدگی به یک یک موارد اعتراضیه شرکت نحوه محاسبه به ترتیب فوق را نیز تأئید نموده است علیهذا این شعبه رأی مورد واخواهی را به سبب نقض مقررات قانونی و عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده امر بر را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید تا بر اساس موارد فوق الذکر مجددا مورد رسیدگی قرار گیرد. صدیقه کاتوزیان علی اکبر نوربخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 7156/201 تاریخ: 1381/08/25 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی:2/541- 1380/05/13 مربوط به مالیات املاک (حق واگذاری محل) سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 شماره حوزه مالیاتی 643 شماره سرممیزی مالیاتی 64 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان خراسان (مشهد) تاریخ ابلاغ رای: 1380/05/23 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4926- 4/30- 1380/06/17 خلاصه واخواهی: حق کسب و پیشه و سر قفلی یکباب مغازه محل کسب مشترک موکلین اینجانب در خیابان امام خمینی کوچه اداره ثبت اسناد معروف به مجموعه سابق تجاری مرمر که در محدوده طرحهای اجرای تعریض خیابان امام خمینی و نوسازی و بازسازی محلات قدیمی و فرسوده شهر مشهد بوده است از طریق مراجع قضائی و کارشناسان رسمی دادگستری تعیین و به حساب سپرده دادگستری واریز گردیده، با عنایت به مدارک و مستندات تقدیمی و دلائل قانونی ارائه شده، دریافتی موکلین اینجانب از بابت واگذاری حقوق خود از مصادیق ماده واحده 1724 الحاقی به ماده 70 اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم می باشد. با عنایت به اینکه مجری و متولی پروژه و همچنین مجوزها و موافقت های صادره از طریق مراجع قانونی ذیربط برای شهرداری و به نام شهرداری مشهد بوده است و خرید سر قفلی نیز توسط شهرداری انجام گرفته است، هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با ملاک قرار دادن میزان مالکیت شهرداری از عین که با شرکت سرمایه گذاری مسکن مشاعا مالک می باشند، نصف از سرقفلی دریافتی موکلین اینجانب را مشمول معافیت دانسته است. لذا آراء صادره از هیات حل اختلاف مالیاتی را مغایر با مفاد ماده واحده صدرالاشاره می داند و در اجرای ماده 251 قانون مالیاتها درخواست تجدید رسیدگی دارد. رای: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح زیر مبادرت به انشاء رای می نماید: به موجب نص صریح ماده 70 اصلاحی مورخ 1379/09/26 قانون مالیاتهای مستقیم، چنانچه برای ایجاد یا توسعه ی مناطق نظامی یا مرافق عامه از قبیل ... وجوهی از طرف وزارتخانه ها و موسسات و شرکتهای دولتی یا شهرداری ها بابت عین یا حقوق راجع به املاک و اراضی پرداخت شود از مالیات نقل و انتقال معاف است. نظر به اینکه مجری قرار هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی که به موجب گزارش شماره 57964 مورخ 1379/10/03 (برگ 35 پرونده) اعلام داشته است که شرکت سرمایه گذاری مسکن به صورت یک شخص حقوقی خصوصی اداره می گردد و کارشناس مجری قرار هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر طی گزارش شماره 23311 مورخ 1380/04/24 و با استناد به اسناد و مدارک ضمیمه آنها (برگهای 57 تا 61 پرونده) اعلام داشته است که ملک مورد انتقال بالمناصفه به شهرداری مشهد و شرکت سرمایه گذاری واگذار شده است، از آنجا که طبق رای صادره معافیت مالیاتی مربوط به معاملات سهم شهرداری مرعی بوده و معاملات شرکت اخیرالذکر به دلیل آنکه جزء اشخاص موضوع ماده 70 فوق الذکر نبوده مورد تائید قرار نگرفته است،لذا صدور رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر وفق مقررات قانونی انجام گرفته و خللی به آن وارد نیست و ضمن استواری رای مورد واخواهی رد شکایت آقای وکیل مودی را اعلام می دارد. عباس رضائیان روح ا...باباسنگانی علی عزیزی
نامشخص
شماره: 6355/201 تاریخ: 29/07/1381 پیوست: شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 53- 29/1/1380 مربوط به مالیات بردرآمد حقوق سال عملکرد یا تعلق مالیات: 74 الی 76 شماره حوزه مالیاتی 211 شماره سرممیزی مالیاتی 21 اداره: امور مالیاتی بندر عباس تاریخ ابلاغ رأی: 12/8/1380 شماره و تاریخ ثبت شکایت 7237-4/30- 7/9/80 خلاصه واخواهی: این شرکت به دلایل زیر به رای صادره معترض بوده، خواهشمند است با عنایت به قانون مالیاتهای مستقیم و آئین نامه سازمان تشخیص رسیدگی لازم معمول فرمایند: 1- پرسنل مامور به خدمت این شرکت در شهرستان بندر عباس همگی دارای احکام استخدامی در منطقه آزاد کیش بوده و حقوق و مزایای خود را در کیش دریافت می نمایند و محل استقرار ثابت آنان از نظر سازمانی جزیره کیش است.... لذا با توجه به قانون مناطق آزاد بخصوص مواد 11و 13 و رای شماره2090/4/30 مورخ 24/3/1374 هیات عمومی شورای عالی مالیاتی و اینکه پرسنل به صورت موقت در بندر عباس مستقر شده اند و تا زمانی که مامور خدمت در بندرعباس باشند، فوق العاده ماموریت دریافت خواهند داشت، پرسنل مزبور از پرداخت مالیات بر درآمد حقوق معاف می باشند، اما هیاتهای حل اختلاف مالیاتی به این موضوع توجهی نداشته اند. 2- مطلب دیگری که در لوایح دفاعیه تقدیمی به محضرهیاتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر معروض داشته ایم و مورد قبول آنها واقع نشده، این است که با فرض شمول مالیات نسبت به درآمد حقوق پرسنل، حوزه مالیاتی می بایستی تعداد پرسنل در هر یک از سالهای 1374 تا1376 و حقوق و مزایای دریافتی هر یک در هر ماه را تعیین و مالیات را بر مبنای واقعیات محاسبه نماید،در حالیکه به صورت برآوردی و کلی اقدام به تعیین مالیات نموده و موازین قانونی به خصوص ماده 237 قانون مالیاتی و ماده 13 آئین نامه سازمان تشخیص را رعایت نکرده وگرچه در هیات بدوی به این موضوع توجه شده، اما در نهایت هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر فقط با 7% تعدیل درآمد مشمول مالیات مبادرت به صدور رای نموده است...... رای: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی مبادرت به صدور رای می نمایند: 1- حقوق بگیران شاغل در شهرستان بندر عباس، به عذر اینکه دارای احکام استخدامی از منطقه آزاد کیش بوده و حقوق و مزایای خود را در کیش دریافت نموده اند(و مطالبی از این قبیل)، مشمول معافیت موضوع ماده 13 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری- صنعتی مصوب 7/6/1372 نمی باشد و برخلاف ادعای مودی،رای شماره 2090-4/30 مورخ 24/3/1374 هیات عمومی شورای عالی مالیاتی هم دایر بر تعلق چنین معافیتی نیست. 2- درباره تعداد پرسنل و میزان دریافتی هر یک از آنها در هر ماه باید گفت که اولا دلیل اصلی این نحوه تشخیص توسط حوزه مالیاتی، عدم انجام به موقع تکلیف قانونی موضوع ماده 85 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 بوده است، ثانیا تعداد پرسنل حسب گزارش شماره 546/211 مورخ 30/2/1378 حوزه مالیاتی، با توجه به لیستهای ارسالی شرکت تعیین گردیده،ثالثا تعیین میزان حقوق ماهیانه پرسنل به میزان ارقام مندرج در ضمائم آن گزارش به دلیل غیر قابل استفاده بودن لیستهای ارسالی( به لحاظ وجود پرداختیهای معوقه) شرکت صورت گرفته است. بنا به ملاحظات فوق و اینکه هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با تعدیل درآمد مشمول مالیات اقدام به صدور رای نموده است، شکایت شاکی را وارد ندانسته، رد آن را اعلام می دارد. محمد رزاقی اسماعیل ملکان علی اصغرزندی فائز
نامشخص
شماره: 6480/201 تاریخ: 1381/07/29 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1293-1380/05/14 مربوط به مالیات: بر درآمد شخص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: کل مالیات بر شرکتها شماره حوزه مالیاتی: 1014 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1380/10/10 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8526-4/30-1380/10/23 خلاصه واخواهی: ضمن تقدیم نسخه ای از قرارداد مضاربه بین این شرکت و شرکت بازرگانی همانطور که ملاحظه می فرمائید طبق بند 4 لایحه مزبور شرکت اعلام نموده که سهم سود سرمایه گذار را به ترتیب مذکور در آن بند به ذینفع پرداخت نموده که متأسفانه هم حوزه مالیاتی و هم هیات تجدید نظر بدون طرح ایراد به قرارداد و یا نحوه پرداخت مبلغ 838 154 56 ریال سهم سود سرمایه گذار را که در هر صورت از درآمد مشمول مالیات شرکت می بایست کسر گردد به عنوان هزینه قابل قبول شرکت نپذیرفته اند و هیأت تجدید نظر با لحن تنبیه گونه عدم قبول سهم سود سرمایه گذار را به عنوان هزینه در حسابهای شرکت معلق به کسر مالیات موضوع ماده 102 قانون مالیاتها دانسته که تصدیق می فرمائید مفاد ماده 102 طبق تبصره ماده 93 بخش مالیات مشاغل صرفا ناظر بر مواردی است که مضارب شخص حقیقی باشد و ربطی به این شرکت که شخص حقوقی بوده نداشته ودر هر صورت عدم قبول سهم سود مضارب از سوی هیأت تجدید نظر وجهه قانونی نداشته لذا درخواست رسیدگی ونقض رأی صادره را دارد. رأی: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت واصله و بررسی محتویات پرونده به شرح زیر اقدام به صدور رأی می نماید: اگرچه مودی وفق مفاد ماده 102 قانون مالیاتهای مستقیم مکلف بوده است مالیات درآمد سهم صاحب سرمایه را کسر وبه عنوان مالیات علی الحساب صاحب سرمایه به حساب مالیاتی واریز نماید که در غیر این صورت می بایست ضمن رسیدگی به مستندات مورد لزوم علی الحساب متعلق به وجوه پرداختی همراه با جرائم موضوع مواد 197و 199 طبق مقررات موضوعه مطالبه گردد. در حالیکه مودی مدعی است که کل مبلغ پرداختی به صاحب سرمایه از طرف حوزه مالیاتی پذیرفته نشده و هیأت حل اختلاف مالیاتی صادرکننده رأی مورد واخواهی نیز به اظهارات و مدافعات مطروحه در این زمینه توجه ننموده است. فلذا رأی صادره که در این مورد متضمن رسیدگی کافی و جامع و اظهارنظر قانونی نمی باشد نقض وپرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می گردد. داریوش آل آقا غلامعلی آبائی روح اله باباسنگانی
نامشخص
شماره: 6505/201 تاریخ: 1381/07/29 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 10458-1380/10/18 مربوط به مالیات بردرآمد مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1378 شماره حوزه مالیاتی 0734/35 شماره سرممیزی مالیاتی اداره: کل مالیاتهای شرق تهران تاریخ ابلاغ رای: 1380/10/26 شماره و تاریخ ثبت شکایت 9486- 4/30- 1380/11/24 خلاصه واخواهی: 1- مبنای محاسبه خرید ریالی و ارزی دقیقا محاسبه نشده است در سال 78 یک قلم کالای وارداتی به ارزش 60/24393 پوند انگلیس که با کرایه حمل آن جمعا 60/24811 پوند شده است که تمام مدارک آن اعم از خرید ارز از بورس و اعلامیه فروش ارز و مخارج بانکی و برگ سبز گمرکی به پیوست می باشد که جمع ریالی آن 465/643/347 ریال می شودکه با احتساب خرید کمپرسور به مبلغ سه میلیون تومان جمعا به مبلغ 465/643/377 ریال کل ارزش ریالی خریده بوده است که در محاسبه ممیز مالیاتی مبلغ 831/424/448 ریال در نظر گرفته شده که تفاوت آن مبلغ 366/781/70 ریال است که اضافه حساب شده است 2- در محاسبه تولید نیز فروش سالیانه را دویست دستگاه یخچال در نظر گرفته اند در حالیکه در سال 78 طی چند فقره نامه اعلام تعطیلی نموده ایم که در پرونده موجود است و چون در این سال به علت رکود کلا دو نفر کارگر داشته اگر هم تولید میکردیم با تمام قوا در طول سال بیشتر از 40 دستگاه نمی توانستیم تولید نمائیم. قابل ذکر است که در پروانه تولیدی با دو نفر کارگر ظرفیت سالیانه را 200 دستگاه اعلام نموده اند. 3- در طی دو مرحله رسیدگی با وجود درخواست تعیین کارشناس جهت رسیدگی دقیق به پرونده کارشناس تعیین نگردیده لذا تقاضای رسیدگی و رای عادلانه را دارد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله و محتویات پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی انشاء رای می نماید: هر چند هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی با عنایت به موقعیت محل، وسعت کارگاه، تعداد کارگر و با عنایت به میزان واردات مودی مبادرت به تعدیل درآمد مشمول مالیات مودی نموده و هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز آن را مورد تائید قرار داده است، اما از آنجائیکه مودی طی اظهارنامه تسلیمی و لوایح متعدد از جمله لایحه مورخ 1380/06/05 (برگ 46 پرونده) و لایحه مورخ 1380/04/24 (برگ 58 پرونده) اعلام نموده که در سال مورد رسیدگی فاقد فعالیت تولیدی و کارگاه نیز تعطیل بوده حق این بود که هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در خصوص صحت و یا سقم ادعای مودی بررسی و آنگاه مبادرت به انشاء رای می نمود که به این ترتیب عمل نکرده است. به علاوه از آنجا که سهم درآمد شرکاء با یکدیگر مغایر می باشندو به خصوص درآمد حاصل از واردات مربوط به آقای است،لازم بوده است درآمد مشمول مالیات هر یک از شرکاء پس از وضع تخفیف جداگانه در متن رای مشخص شود تا موجب بروز اختلاف بعدی نگردد که آن نیز نادیده گرفته شده است. لذا به دلیل نقص رسیدگی رای صادره نقض و پرونده به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. اسماعیل ملکان محمد رزاقی علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 6369/ 201 تاریخ: 1381/07/29 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 258- 1380/02/22 مربوط به مالیات بر ارث سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 شماره حوزه مالیاتی 322 شماره سر ممیزی مالیاتی 032 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان فارس( اداره امور مالیاتی شیراز) تاریخ ابلاغ رای: 7/3/1380 شماره و تاریخ ثبت شکایت 2753- 4/30- 1380/04/10 کلاسه شورا 47720 خلاصه واخواهی: مرحوم طبق دادنامه شماره 829- 78 صادره از شعبه هشتم دادگاه عمومی شیراز مبلغ چهارصد میلیون ریال بابت دو فقره چک به شخصی مدیون و بدهکار می باشد که در این رابطه هیات های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر جمعا چهار فقره قرار صادر نموده اند. مجریان قرارهای اول و دوم اعلام داشته اند مورث ها وجوه دین مذکور را صرف خرید چند دانگ از آپارتمان و خانه در شیراز نموده و هیات بدوی براساس آن، طی رای صادره، صرفا ارزش معاملاتی پلاکهای مذکور را قابل کسر از ماترک دانسته است. متعاقبا هیات حل اختلاف تجدید نظر نیز با توجه به اعتراض وارث به رای بدوی ضمن صدورقرار سوم مبنی بر استعلام از دادگاه و وصول پاسخ دادگاه و علیرغم اینکه در قرار چهارم اعلام نموده بدهی مرحوم محرز است لکن هنوز مشخص نیست بدهی بابت چه منظوری صورت گرفته است، اما نهایتا رای بدوی را تائید نموده، بنابراین با چه استدلال و منطقی در حالیکه بدهی مرحوم محرز گردیده فقط معادل ارزش معاملاتی پلاکهای موصوف قابل کسر از ماترک دانسته شده است. طبق ماده 19 قانون مالیاتهای مستقیم مجرد دین محقق متوفی که اصالت آن مورد تائید هیات حل اختلاف قرار گیرد و جوبا قابل کسر از ماترک می باشدو لذا مبلغ مزبور بایستی به عنوان دین محقق از ترکه کسر شود لیکن هیات تجدید نظر با اجتهاد در برابر نص در مقام تفسیر ماده 19 برآمده در حالیکه هیچ قانون و بخشنامه ای در مورد عدم قبول بدهی به شرط تحقق آن نداریم. طی نظریه شماره 1952/4- 1377/02/12 شورای عالی مالیاتی هم اعلام گردیده که قبول دین متوفی منحصرا به شرط تحقق آن بوده و هیچگونه احتمالی حتی عدم تادیه دین ازطرف ورثه نیز به هیچ وجه موثر در مقام نمی باشد. در ضمن به علت فشار طلبکار کلیه بدهی و جرائم متعلقه از محل استقراض دیگر توسط ورثه پرداخت شده است. شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از رسیدگی به پرونده مالیاتی و شکوائیه واصله به شرح زیر اعلام رای می نماید: رای:با توجه به تضاد موجود در متن رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر که از سوئی حاکی از عدم احراز اصالت بدهی متوفی( بابت دو فقره چکهای تسلیمی به آقای - مورد اعتراض و ادعای ورثه) و از سوی دیگر قائل به کسر دین مرحوم معادل ارزش معاملاتی املاک خریداری شده از محل چکهای مزبورشده است. و اینکه تفکیک بخشی از بدهی متوفی موضوع چکهای موصوف و صرفا احراز اصالت و تائید آنها در حد ارزش معاملاتی املاک خریداری شده ازمحل چکهای مزبور نیز وفق مقررات نبوده و فاقد منطق قانونی می باشد و همچنین عدم توجه هیات یاد شده به مفاد دادنامه شماره 829- 78 شعبه هشتم دادگاه عمومی شیراز که حسب نامه شماره 21- 15- 77/8 مورخ 1379/121/3 دفتر شعبه مزبور به علت عدم وصول اعتراض به قطعیت رسیده است(برگهای 195 و 230 پرونده) و قسمت اخیر ماده 13 قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوب 1372/08/11، به رای مورد شکایت ایراد عدم کفایت رسیدگی و نقض قانون مترتب است و ضمن نقض آن پرونده امر به هیات موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. غلامرضا نوری اسدالله مرتضوی صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 6441/201 تاریخ: 138/07/29 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1078- 1380/08/08 مربوط به مالیات تکلیفی (حقوق) سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75 لغایت 77 شماره حوزه مالیاتی 343 شماره سرممیزی مالیاتی 34 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان فارس (اداره امور مالیاتی شیراز) تاریخ ابلاغ رای:1380/08/26 شماره و تاریخ ثبت شکایت 7823-4/30- 1380/09/27 خلاصه واخواهی: احتراما مراتب شرکت را نسبت به رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به شرح زیر اعلام می دارد: بنا به صراحت قسمت اخیر بند11 ماده 91 قانون مالیاتهای مستقیم هزینه ناهار که از مصادیق بارز مزایای غیر نقدی محسوب می شود از پرداخت مالیات معاف است. متاسفانه هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با این عبارت که حق تخصص و هزینه ناهار کارکنان به جهت جذب نیروی ماهر جزء موارد مصرحه و معاف از مالیات نمی باشد عینا رای بدوی را تائید نموده اند در صورتیکه هزینه ناهار به کلیه کارکنان اعم از ماهر و غیر ماهر پرداخت می شود لذا با توجه به ماده 251 قانون از آنجا که رای مورد شکایت بدون رعایت قوانین و مقررات موضوعه صادر گردیده استدعای نقض آن و تجدید رسیدگی را دارد. شایان ذکر است که این شرکت به واسطه مشکلات عدیده از طبخ غذا معذور بوده و مضاف بر این سایر شرکتهای مخابرات استانها از پرداخت مالیات هزینه ناهار کارکنان معاف هستند. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه علیرغم اظهارنظر مندرج در گزارش رسیدگی ممیز مالیاتی ذیربط، معافیت موضوع بند 8 ماده 91 قانون مالیاتهای مستقیم محدود به اشخاصی که صرفا در امر تولید دخالت داشته و در محل کارگاه یا کارخانه مشغول فعالیت باشند نمی گرددبلکه شامل کلیه اشخاصی که بنا به تعریف و به لحاظ قانون کار کارگر محسوب می گردند خواهد بود و از طرفی گزارش کارشناس مجری قرار که رای هیات حل اختلاف مالیاتی بر اساس آن صادر گردیده نیز از این لحاظ فاقد کفایت رسیدگی است و رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون اقامه دلایل موجه و مستدل و مغایر مفاد ماده 247 قانون مذکور اصدار یافته است علیهذا این شعبه رای مورد واخواهی را به سبب نقض قانون و مقررات قانونی و عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده امر را به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون یاد شده احاله می نماید تا با رعایت موارد فوق الذکر مجددا مورد رسیدگی قرار گیرد. صدیقه کاتوزیان علی اکبرنوربخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 6368/201 تاریخ: 1381/07/29 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 402-1380/07/10 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78 شماره حوزه مالیاتی: 151 شماره سر ممیزی مالیاتی: 15 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان قزوین –شهرستان قزوین تاریخ ابلاغ رأی: 1380/09/11 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7488-4/30-1380/09/19 خلاصه واخواهی: احتراما شرکت مذکور نسبت به تسلیم اظهارنامه، تراز نامه و حساب سود وزیان عملکرد منتهی به پایان اسفند ماه 1378 با فروش ابرازی به مبلغ 000 098 268 ریال در مهلت قانونی اقدام نموده است علیهذا شرکت دارای پروانه بهره برداری به شماره 9461-21/10/79 می باشد و به علت عدم ارائه اسناد ومدارک وپروانه بهره برداری قبل از صدور برگ تشخیص مالیات، حوزه مالیاتی پس از بازرسی از محل کارخانه وتحقیقات وبررسی های به عمل آمده نسبت به تهیه گزارش و تشخیص تولید و فروش مبلغ 000 098 568 ریال حاصل از فعالیتهای مندرج در پروانه اقدام نموده است علی ایحال به دنبال اعتراض مودی و تقاضای اعمال معافیت ماده 132 ق.م.م پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی ارسال و هیأتهای بدوی و تجدید نظر بدون اظهارنظر در مورد مبلغ مابه التفاوت فروش ابرازی و تشخیص شده به مبلغ 000 000 300 ریال نسبت به اعمال معافیت مالیاتی ماده 132 ق.م.م اقدام نموده اند و فقط قسمت فعالیت خارج از پروانه بهره برداری را مشمول مالیات دانسته، علیهذا با توجه به استعلام شماره 13/74633/12- 1377/04/18 اداره کل امور اقتصادی و دارائی استان قزوین از شورای عالی مالیاتی مبنی بر اعلام نظر در مورد مابه التفاوت فروش ابرازی مودی وفروش تشخیص شده طبق نظر مأموران تشخیص تاکنون پاسخ مقتضی و راهنمائی لازم ارائه نشده است بنابراین در اجرای ماده 251 ق.م.م صرفا نسبت به اعمال معافیت در مورد مبلغ 000 000 300 ریال (مابه التفاوت فروش ابرازی و تشخیص شده حوزه مالیاتی) به رأی تجدید نظر اعتراض و تقاضای نقض رأی و تجدید رسیدگی را دارم. رأی: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از ملاحظه شکوائیه رسیده و بررسی محتویات پرونده به شرح آتی مبادرت به انشاء رأی می نماید: حسب محتویات پرونده، ممیز کل ذیربط به مفاد رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر از حیث عدم اظهارنظر در مورد مبلغ مابه التفاوت فروش ابرازی در اظهارنامه تسلیمی سال عملکرد 78 و میزان فروش تشخیص شده از طریق علی الرأس توسط حوزه مالیاتی به مبلغ 000 000 300 ریال به علت اعمال معافیت مالیاتی مقرر در ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم به وسیله مرجع حل اختلاف مالیاتی مزبور معترض بوده که معطوفا به قسمت اخیر نظریه هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی به شماره 4462/4/30-1370/03/27، عدم ارائه اسناد و مدارک و دفاتر از طرف مودیان ذیربط در صورتی که اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان در موعد مقرر تسلیم شده باشد موجب عدم استفاده از معافیت نخواهد بود که مبداء شروع دوره فعالیت نیز همان تاریخ شروع بهره برداری واقعی به تشخیص مأمورین مالیاتی مربوطه خواهد بود. بنابراین با التفات به مراتب فوق از آنجا که تشخیص و برآورد حوزه مالیاتی دلالت بر کتمان درآمد یا فروش مودی به موجب اسناد و مدارک متقنن ندارد لذا مابه التفاوت فروش ابرازی و تشخیص شده حوزه مالیاتی به دلیل عدم استناد به مدارک مثبته مانع استفاده مودی از معافیت پیش گفته نخواهد بود و به این لحاظ ایرادی به رأی مورد واخواهی مترتب نبوده، رد شکایت اعلام می گردد. غلامعلی آبائی داریوش آل آقا روح اله باباسنگانی
نامشخص
شماره: 6489/ 201 تاریخ: 1381/07/29 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 10312-1380/09/18 مربوط به مالیات تکلیفی(حقوق آقایان) سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1379/04/25 لغایت 1379/06/06 شماره حوزه مالیاتی 2214 شماره سرممیزی مالیاتی 221 اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رای: 1380/10/17 شماره و تاریخ ثبت شکایت 8532-4/30- 1380/10/23 خلاصه واخواهی: نسبت به آراء صادر شده توسط هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در مورد مالیات تکلیفی مربوط به آقایان اتباع کشور چک به شرح زیر معترض بوده و تقاضای تجدید رسیدگی را دارد. افراد مذکور در ارتباط با خرید یک دستگاه پرس 6300 تن مربوط به طرح ریخته گری (از طرحهای ملی) بوده که دارای سهمیه ارزی دولتی بر اساس هر دلار 1750 ریال می باشد به ایران عزیمت نموده اند و چون یک شرکت دولتی می باشد ارز اختصاصی داشته که تائیدیه شماره 1128/276-27/ 4/80 گواه این موضوع می باشد. افراد مذکور حقوق خود را از شرکت مستقیما دریافت می نموده اند و شرکت مزبور بابت خدمات آنان طی صورتحساب جداگانه ای از بخش خدمات اعتبار وجه صورتحسا بهای آنان را دریافت می نموده و معادل 20% ریالی صورتحساب (به نرخ ارز شناور) بابت مالیات تکلیفی به اداره دارائی پرداخت کرده است. با توجه به موارد فوق مالیات تکلیفی حقوق نامبردگان مصداق بند 4- 5 بخشنامه شماره 52726/1616-4/30 مورخ 1377/11/06معاونت درآمد مالیاتی می باشد و بر آن اساس باید مطالبه شود. ولی هیئت حل اختلاف مالیاتی با این استدلال که نامبردگان حقوق خود را به صورت دلار دریافت نموده اند ولی دلارها را به بانک واگذار نکرده اند، از قبول نرخ ارز اعلام شده توسط بانک صادرات خودداری نموده است. در حالیکه در بخشنامه فوق الذکر هیچ شرطی جهت واگذاری دلار به بانک قائل نشده اند و باید نرخ تخصیصی به قرارداد و نه نرخ واگذاری ارز توسط حقوق بگیر به بانک مورد توجه قرار گیرد. در بند 5-5 بخشنامه مزبور در مواردی که پرداخت کننده سهمیه ارزی نداشته باشد تاکید بر واگذاری ارز به بانک صورت گرفته است.با توجه به تائید بانک صادرات ایران ( ) نرخ ارز تخصیصی ( از محل سهیمه دولتی) شناور بوده است. لذا تقاضای بررسی و نقض رای و تجدید رسیدگی داریم. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون توجه به لایحه اعتراضیه تسلیمی شرکت مودی و اسناد و مدارک اشاره شده مبنی بر اینکه منشاء حقوق حقوق بگیران خارجی شرکت، ارز اعتبار اسنادی با نرخ شناور ( هر دلار 1750ریال) بوده است خلاف مفاد بند 2 تصویب نامه شماره 44327/ ت 20790/ ه مورخ 1379/10/04 هیئت محترم وزیران اقدام ممیز مالیاتی مبنی بر اعمال نرخ ارز با نرخ واریز نامه ای را مورد تائید قرار داده است. علیهذا این شعبه رای مورد واخواهی را به سبب نقض مقررات قانونی نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم ارجاع می نماید. رضا سعیدی امجد علی اکبر نوربخش صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 6191/201 تاریخ: 1381/07/24 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 14-1380/06/04 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1378 شماره حوزه مالیاتی: 9414 شماره سر ممیزی مالیاتی: 941 اداره: امور مالیاتی شهرستان بندرگز تاریخ ابلاغ رأی: 1380/07/01 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6159-4/30-1380/07/28 خلاصه واخواهی: شرکت کارخانه پنبه پاک کنی متعلق به خود با کلیه تأسیسات ماشین آلات، باسکول و غیره را با تنظیم قرارداد عادی به آقای به اجاره واگذار می نماید. ممیز مالیاتی مال الاجاره دریافتی را مشمول حکم تبصره 4 ماده 53 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند 1366 و اصلاحیه های بعدی آن دانسته، در حالی که تبصره مزبور راجع به اجاره محل مسکونی واداری و ماشین آلات و اثاثیه مرتبط به آنها از قبیل ماشین لباسشویی و ظرف شوئی و مبلمان و اثاثیه.... می باشد. عمل شرکت مشمول بخش مشاغل است ودرآمد مشمول مالیات در صورت تشخیص از طریق علی الرأس، به موجب مواد 152،98و 153 قانون مارالذکر با اعمال ضرائبی که در دفترچه ضرایب مالیاتی پیش بینی شده، در قرائن مورد قبول قانون گذار تعیین می شود. به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض داشته درخواست نقض آن را دارد. (مشروح مطالب در دو صفحه ضمیمه پرونده است). رأی: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه مشروح شکایت شاکی وملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رأی می نماید: در تبصره 4 ماده 53 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند 1366 از کارخانه نامی به میان نیامده وبا توجه به حکم ماده 104 قانون مورد اشاره مبنی بر الزام پرداخت کننده وجه به کسر 5% از اجاره بهاء کارخانه، در هر مورد، به عنوان علی الحساب مالیات دریافت کننده وجه و واریز آن به حساب تعیین شده، عمل شرکت مودی در واگذاری کارخانه پنبه پاک کنی از موارد مذکور در تبصره مارالذکر نمی باشد. علیهذا به رأی مورد واخواهی به لحاظ عدم انطباق نتیجه آن با مفهوم فوق ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض آن پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می نماید. حسن عباسی پناه علی اصغر زندی فائز غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 6141/201 تاریخ: 1381/07/23 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1254-1380/07/11 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 76 شماره حوزه مالیاتی: 351 شماره سر ممیزی مالیاتی: 350 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان گیلان (اداره امور مالیاتی رشت) تاریخ ابلاغ رأی: 1380/08/26 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7815-4/30-1380/09/26 خلاصه واخواهی: خلاصه اعتراضات شرکت مودی به شرح زیر می باشد: 1- برگشت دو رقم هزینه بدون مشخص نمودن اینکه این ارقام از چه نوع هزینه و مربوط به کدام سر فصل حسابداری است وطبق اعلام کارشناس مجری قرار ارقام مزبور فاقد شماره سند حسابداری بوده وپیگیری ممکن نمی باشد لیکن تکلیف مشخص نشده است و به سبب نقص از این حیث مورد اعتراض شرکت واقع شد لیکن بدون توجه و اظهار نظر نسبت به آن رأی صادر شده و مجری قرار هیأت تجدید نظر نیز ضمن تأئید فاقد شماره سند بودن ارقام یاد شده اتخاذ تصمیم را به هیأت واگذار نموده که هیأت مزبور نیز بدون رسیدگی و اظهار نظر موجه رأی صادر نموده است. 2- حوزه مالیاتی بدون اقامه دلیل مبلغی از ضایعات صنایع نساجی را (که بین 12 تا 16 درصد می باشد) غیر متعارف قلمداد نموده وکارشناسان مجری قرار نیز بدون احراز و اثبات ناصحیح بودن اعمال درصد مذکور که توسط انجمن صنایع تأئید گردیده نظر حوزه مالیاتی را تأئید نموده اند و هیأتهای حل اختلاف مالیاتی نیز بدون اظهارنظر موجه و مدلل صرفا بر اساس گزارش کارشناسان مجری قرار رأی صادر نموده اند. 3- حوزه مالیاتی بر مبنای برگهای بدون مهر وامضاء شرکت، بهای تمام شده کالای صادراتی را تعیین و به ناحق زیان کالای صادراتی را به مراتب بیش از زیان واقعی قلمداد و به درآمد مشمول مالیات اضافه نمود که با توجه به آنکه دفاتر و صورتهای مالی شرکت توسط سازمان حسابرسی رسیدگی و تأئید و مالیات نیز از طریق قبول دفاتر محاسبه و تعیین شده، غیر منطقی می باشد که متأسفانه کارشناسان مجری قرار عمل حوزه را تأئید نموده و هیأتهای حل اختلاف نیز به اعتراض شرکت توجهی ننموده اند. 4- هزینه 2 در هزار وزارت صنایع که جزو هزینه قابل قبول و محقق شرکتها می باشد به لحاظ آنکه پرداخت آن بعد از سال مالی صورت گرفته برگشت داده شده است که مورد تأئید کارشناسان مجری قرار واقع و رأی صادر شده است. 5- طبق تبصره 4 ماده 132 قانون 20% درآمد مشمول مالیات ابرازی از مالیات معاف می باشد و مشمول حکم تبصره 1 ماده 138 قانون به 20% کل سود فعالیت صنعتی که بدون هر گونه قید وشرط از مالیات معاف است خلاف منطق می باشد، بنا به مراتب فوق تقاضا دارد با نقض رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر احقاق حق فرمائید. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله وبا مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: هر چند هیأتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر هر یک به طور جداگانه مبادرت به صدور قرار تحقیق و کارشناسی پیرامون لوایح اعتراضیه تسلیمی شرکت مودی نموده اند لیکن نظر به اینکه شرکت مودی در آخرین لایحه دفاعیه خود در مورد گزارش مجری قرار هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر ایراداتی را متذکر شده (که به خصوص بعضی از آنها از قبیل برگشت دو قلم هزینه که وجود آنها احراز نشده وبه ادعای مودی ارقامی واهی می باشد، غیر متعارف قلمداد نمودن ضایعات صنایع نساجی، نحوه تعیین زیان صادراتی شرکت که بر خلاف روال معمول هر ساله صورت گرفته و عدم قبول هزینه 2 در هزار وزارت صنایع قابل تأمل می باشد) در حالی که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر صرفا بر اساس گزارش کارشناس مجری قرار بدون استدلال موجه و مدلل پیرامون موارد یاد شده و بدون رعایت مفاد قسمت اخیر ماده 229 قانون مالیاتهای مستقیم اصدار رأی نموده علیهذا به رأی مورد واخواهی ایراد نقض مقررات قانونی و عدم کفایت رسیدگی مترتب می باشد و این شعبه رأی صادره را نقض و پرونده امر را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مزبور احاله می نماید تا از لحاظ موارد مذکور مجددا مورد رسیدگی قرار گیرد. صدیقه کاتوزیان علی اکبر نور بخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 6359/ 201 تاریخ: 1381/07/19 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 5193- 1380/09/18 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78 شماره حوزه مالیاتی 3214 شماره سرممیزی مالیاتی 321 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان آذربایجان شرقی- شهرستان تبریز تاریخ ابلاغ رأی: 1380/10/01 شماره و تاریخ ثبت شکایت 8915- 4/30- 1380/11/06 خلاصه واخواهی: احتراما فرزند اینجانب که دارای کارگاه تولید کفش می باشد در سال 78 کد اقتصادی دریافت کرده بود و با استفاده از کد اقتصادی اینجانب تولیدات خود را به ارسال کرده است و ایشان خودشان در دارائی تبریز دارای پرونده مشاغل می باشد و میزان مالیات متعلقه با توجه به فروش اعلامی پرداخت و اینجانب در امر خواروبار فروشی فعالیت می نمایم با مراجعه به کمیسیونهای بدوی و تجدید نظر بر امر فوق که جهت فروشهای کفش هم اینجانب و هم به آقای فرزندم مالیات تعلق گرفته است،توجه نکرده و میزان فروش اعلامی از دو نفر مطالبه گردیده که این امر دور از عدالت مالیاتی و قوانین مالیاتی می باشد خواهشمند است در مورد حذف مالیات اینجانب که در امر فروش کفش فعالیت نداشته و فرزندم فعال می باشد، اقدام قانونی معمول دارند. رأی: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی محتویات پرونده به شرح آتی مبادرت به انشاء رای می نماید: حسب محتویات پرونده و به شرح لایحه تسلیمی، شاکی مدعی است که فرزندش با استفاده از کد اقتصادی وی تولیدات کفش خود را به شرکت ارسال می نموده و علیرغم اینکه در امر خواروبار فروشی فعالیت داشته، بابت میزان فروش اعلامی کفش که متعلق به فعالیت فرزندش بوده از ایشان مطالبه مالیات نموده اند، متعاقبا هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر ضمن بررسی سوابق و مدارک موجود در پرونده از جمله کد اقتصادی شماره 173- 4185-114 به نام مودی، ضمن رد اعتراض مطروحه با تایید مفاد رای هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی اقدام به انشاء رای کرده است لذا با عنایت به مراتب فوق و مستندا به بند7 دستورالعمل شماره 17541- 1374/05/18 مبنی بر اینکه استفاده اشخاص حقوقی یا حقیقی از شماره کد اقتصادی سایرین تحت هر عنوان غیرمجاز و خلاف مقررات بوده و تعلق مالیات متوجه شخصی خواهد بود که شماره اقتصادی او مورد استفاده قرار گرفته است، به رای مورد واخواهی که با اظهار نظر و توجیه مستدل قانونی اصدار گردیده، ایرادی وارد نبوده، رد شکایت اعلام می گردد. غلامعلی آبائی داریوش آل آقا روح اله باباسنگانی
نامشخص
شماره: 5979/201 تاریخ: 1381/07/16 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 7793-1380/09/05 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78 شماره حوزه مالیاتی: 0744 شماره سر ممیزی مالیاتی: 074 اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 16/10/80 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8637-4/30-1380/10/26 خلاصه واخواهی: احتراما ضمن اعتراض برای هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مراتب زیر را به استحضار می رساند: 1- این شرکت دفاتر قانونی را به موقع تحویل وکلیه هزینه های انجام شده در آن ثبت و ضرر شرکت طبق اظهارنامه تقدیمی ارائه شده وفقط قسمتی از مدارک هزینه ها در کارگاه می باشد که به علت توقیف از طرف کارفرما قابل دسترسی نبوده است. 2- به دلیل فسخ قرارداد مبلغ ده درصد از کل صورت وضعیت ها به اضافه پنج درصد از کل مبلغ پیمان توسط کارفرما ضبط گردیده واز طرفی صورت وضعیت های قطعی شرکت به علت خصومت بیش از دو میلیارد و پانصد میلیون ریال کاهش داده شده وضرر این شرکت محرز می باشد. 3- برای تهیه 14 میلیارد مصالح که سرقت شده شرکت بیش از معادل آن هزینه نموده که خود دلیل تأئید هزینه های انجام شده شرکت است و چون مصالح فوق برای همان پروژه بوده نمی توان آن را در حساب دیگری ثبت نمود. ضمنا با توجه به اینکه 12% سود از کل دریافتی برای شرکتها در نظر گرفته می شود و ضرر شرکت بیش از سه برابر کل درآمد آن بوده بنابراین اخذ مالیات بر ضرر خلاف قانون می باشد لذا مجددا استدعا می گردد طبق حق و حقیقت دستور فرمائید نسبت به استرداد 5 درصد کسور موقت از درآمدهای سال 78 این شرکت اقدام لازم معمول فرمایند. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: هر چند هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر تشخیص علی الرأس توسط حوزه مالیاتی ذیربط را مردود اعلام نموده لیکن نظر به اینکه بدون رسیدگی پیرامون ادعای شرکت مودی مبنی بر قابل دسترس نبودن قسمتی از مدارک هزینه ها به علت توقیف کارگاه توسط کارفرما وبدون رعایت مفاد بخشنامه شماره 18734/3126-4/30-1379/05/01 وقسمت اخیر ماده 229 قانون مالیاتهای مستقیم مبادرت به صدور رأی مبنی بر تأئید درآمد تشخیص شده توسط ممیز مالیاتی مربوطه نموده است علیهذا این شعبه رأی مورد واخواهی را به سبب عدم کفایت رسیدگی ونقض مقررات قانونی نقض و پرونده امر را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مزبور احاله می نماید تا از طریق رسیدگی به دفاتر وبا رعایت بخشنامه مذکور و همچنین دستورالعمل شماره 30309/3283-211-1381/05/27 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور مجددا مورد رسیدگی قرار گیرد. صدیقه کاتوزیان علی اکبر نوربخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 5900/201 تاریخ: 1381/07/14 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1036/76/11/80 مربوط به مالیات بردرآمد حق واگذاری محل سال عملکرد یا تعلق مالیات:78 شماره حوزه مالیاتی 201232 شماره سر ممیزی مالیاتی 20123 اداره: امور مالیاتی اصفهان تاریخ ابلاغ رای: 1380/11/30 شماره و تاریخ ثبت شکایت 10335-4/30- 1380/12/21 خلاصه واخواهی: با توجه به صورتجلسه شماره 3814-4/30- 1376/04/26 شورای عالی مالیاتی، مالیات اخذ شده به مبلغ 000 120 57 ریال مغایر با آن صورتجلسه است ولی کمیسیونهای حل اختلاف بدوی و تجدید نظر اصفهان اصلا به این مساله توجه نکردند و فقط تخفیف اندکی دادند باید پرسید که اگر ذیحق نبودیم چرا تخفیف داده شد از آن شورای عالی تقاضای رسیدگی دارم. رای: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله و محتویات پرونده مالیاتی به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه وفق گزارشهای ممیز مالیاتی و کارشناسان مجری قرار استفاده از زمین مورد معامله به عنوان انبار آهن آلات سبب ایجاد موقعیت محلی حق کسب و پیشه گردیده و این امر با مفاد بند 3 بخشنامه شماره 49928/ 6606-4/30- 1371/10/09 که طی رای هیات عمومی شورای عالی مالیاتی به شماره 3814-4/30- 1379/04/26 مورد تائید قرار گرفته نیز منطبق می باشد، لذا رای مورد واخواهی که بر اساس تحقیقات ممیز مربوطه و گزارش اجرای قرار کارشناسان صادر گردیده، از حیث شکوائیه واصله متضمن مواردی از نقض مقررات و یا نقص رسیدگی نیست، به این ترتیب رد شکایت شاکی اعلام می گردد. اسماعیل ملکان محمدرزاقی علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 5486/201 تاریخ: 1381/06/31 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1/804-1380/12/11 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1375 شماره حوزه مالیاتی: 643 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: سازمان امور اقتصادی ودارائی استان خوزستان (شهرستان اهواز) تاریخ ابلاغ رأی: 1381/01/17 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 384/4/30-1381/01/27 خلاصه واخواهی: به موجب تبصره 3 ماده 148 و نیز تبصره 5 ماده 105 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند 1366 مبلغ 077 419 244 1 ریال ذخیره موضوع بندهای 1و 2 ماده 15 قانون شرکتهای تعاونی جزء هزینه های قابل قبول است و می بایست از درآمد مشمول مالیات شرکت کسر گردد، ولی هیئت های حل اختلاف مالیاتی به آن توجه نکرده اند. لذا به رأی شماره 1/804 مورخ 1380/12/11 هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض داشته، درخواست رسیدگی دارد. رأی: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت شاکی و ملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رأی می نماید: رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی بدوی علیرغم گزارش کارشناسی شماره 82 مورخ 1377/12/26 وارده به شماره 33654 مورخ 1377/12/26، در دفتر اداره کل امور اقتصادی و دارائی استان خوزستان (برگهای 141و 142 پرونده)، که در اجرای قرار هیئت مزبور تنظیم شده، با تعدیل درآمد مشمول مالیات و بدون اظهار نظر مدلل و مشخص راجع به اعتراض شرکت مودی در خصوص ذخایر موضوع بندهای 1و 2 ماده 15 قانون شرکتهای تعاونی انشاء گردیده و رأی مورد واخواهی نیز نسبت به ذخایر مزبور فاقد هرگونه اظهارنظری می باشد، علیهذا رأی معترض عنه به لحاظ نقص رسیدگی نقض می گردد، تا پرونده در هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند 1366 وبا رعایت ماده 248 قانون مزبور مورد رسیدگی لازم و کافی قرار گیرد. حسن عباسی پناه علی اصغر زندی فائز غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 5500/201 تاریخ: 1381/06/31 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی:1992-1378/12/23 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1375 شماره حوزه مالیاتی: 212 شماره سر ممیزی مالیاتی: 21 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان سمنان (اداره امور مالیاتی سمنان) تاریخ ابلاغ رأی: 1379/13/23 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3498-4/30-1379/04/18 خلاصه واخواهی: احتراما نسبت به رأی هیأت حل اختلاف تجدید نظر طبق ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم معترض بوده استدعای رسیدگی و نقض رأی مورد شکایت را دارد: شرکت مردی اظهارنامه مالیاتی را در موعد مقرر تسلیم وچون سال اول تأسیس بوده و شرکت به بهره برداری نرسیده بوده است در صفحه 3 اظهارنامه تسلیمی فقط جداول شماره 1و 5 را تکمیل و تسلیم نموده است و در سال 76 به منظور برخورداری از تسهیلات بانکی مراجعه و بانک فتوکپی اظهارنامه شرکت را جهت تأئید به حوزه مالیاتی مربوطه ارسال می دارد وبه اشتباه صفحه سوم اظهارنامه مالیاتی شرکت دیگری را که شرکت مقاطعه کاری بوده ضمیمه می نماید. ممیز محترم به استناد مغایرت اظهارنامه شرکت و اظهارنامه ارسالی از بانک موضوع را به هیأت سه نفری ارجاع می دهد و علیرغم اینکه بانک متعاقبا اعلام میدارد که صفحه 3 فتوکپی مربوط به شرکت مودی نمی باشد هیأت حسابرسی رأی به رد دفاتر می دهد و ممیز نیز با عنوان اینکه شرکت دارای فعالیت مقاطعه کاری بوده اعمال ضریب نموده و برگ تشخیص صادر می نماید. هیأت بدوی نیز با بدون توجه به مدافعات و خلاف ماده 248 قانون به جای صدور رأی موجه و مدلل با تعدیل بلا جهت درآمد مشمول مالیات رأی صادر نمود و هیأت تجدید نظر نیز بدون توجه به مفاد لایحه تقدیمی ضمن تعدیل درآمد مشمول مالیات اقدام به صدور رأی نمود: 1- اگر استناد به این است که صفحه 3 اظهارنامه از طریق بانک ارسال شده که بانک تأئید نموده که ارسال آن اشتباه بوده است. 2- جدول شماره 4 صفحه مزبور حاکی از آن است که شرکت مربوطه کار مقاطعه کاری با موسسات دولتی داشته و عدم وصول اطلاعیه به حوزه مالیاتی موید آن است که شرکت دارای فعالیت مقاطعه کاری نبوده است. 3- حساب عملکرد وسود وزیان برای دوره 1375/01/01 تا 1375/12/28 تنظیم شده در حالی که شرکت مودی در 1375/06/13 تأسیس شده است. 4- با استناد به لوایح تقدیمی و جلوگیری از اطاله کلام استدعای بذل توجه و رسیدگی را دارد. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون رسیدگی به لایحه اعتراضیه تسلیمی شرکت مودی و اسناد مدارک موجود در پرونده مالیاتی ذیربط و بدون اظهارنظر مدلل و موجه پیرامون صحت ویا سقم ادعای شرکت مودی مبنی بر عدم تعلق صفحه سوم اظهارنامه ارسالی از بانک به شرکت مزبور، مغایر مفاد ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم ضمن تعدیل بدون توجیه قانونی درآمد مشمول مالیات اقدام به صدور رأی نموده علیهذا به رأی مورد واخواهی ایراد عدم کفایت رسیدگی مترتب می باشد و این شعبه رأی مزبور را نقض می نماید، تا پرونده امر با رعایت موارد مذکور در هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مذکور مجددا مورد رسیدگی دقیق قرار گیرد. صدیقه کاتوزیان علی اکبر نوربخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 5493/201 تاریخ: 1381/06/3 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 2680-1380/05/28 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78 شماره حوزه مالیاتی: 3932 شماره سر ممیزی مالیاتی: 393 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان آذربایجان شرقی تاریخ ابلاغ رأی: 1380/06/18 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5816-4/30-1380/07/15 خلاصه واخواهی: احتراما شرکت مذکور بر اساس مجوز تأسیس شماره 42-11-5 مورخ 1372/12/10 تأسیس وطبق پروانه بهره برداری شماره 511939 مورخ 1374/04/07 با تأئید اداره کل صنایع استان آذربایجان شرقی با معافیت مالیاتی 6 ساله به تولید نخ فانتزی با کد محصول 0303-3211 اقدام نموده است حوزه مالیاتی در عملکرد سال 78 سهوا تاریخ جواز تأسیس 1372/12/10 را به جای تاریخ پروانه بهره برداری در نظر گرفته است ودر نتیجه برای 20 روز آخر سال 78 به استناد بر اینکه مدت 6 سال معافیت به اتمام رسیده برگ تشخیص صادر نموده است که با اعتراض این شرکت موضوع به هیئت حل اختلاف ارجاع وهیئت با دریافت مدارک و توضیحات این شرکت اشتباه حوزه در تاریخ بهره برداری را تأئید ولی به جای 6 سال معافیت، 4 سال معافیت مالیاتی در نظر گرفتند مجددا هیئت تجدید نظر با توضیحات لازم و با توجه به جدول 2 اولویت 2 موضوع تصویب نامه شماره 1361/ت11463 ه مورخ 1374/02/11 هیئت محترم وزیران که صراحت در 6 سال معافیت دارد متأسفانه به دلیل عدم وجود کد کالای این شرکت در جدول مورد اشاره معافیت این شرکت را به مدت 4 سال تأئید می نماید لذا با ارسال مدارک مربوطه خواهشمند است دستور فرمائید به موضوع رسیدگی فرمایند. رأی: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی محتویات پرونده به شرح آتی مبادرت به انشاء رأی می نماید: با عنایت به محتویات پرونده در نظر به اینکه محصول تولیدی واحد تولیدی مورد رسیدگی مشمول کد ICGS- 0303-3211 مندرج در ردیف 1409 مجموعه سیستم طبقه بندی محصولات صنعتی که زیر مجموعه کد ICGS – 00000-3211 مندرج در ردیف 3 جدول اولویت 2 بوده و با توجه به نامه شماره 10213-4/30 مورخ 20/11/75 رئیس شورای عالی مالیاتی وقت که اعلام می دارد: چنانچه شرایط واحد تولیدی منطبق با شرایط مقرر در ماده 132 اصلاحی مصوب1371/02/07 و تبصره های آن باشد، مبداء شروع دوره معافیت مالیاتی همان تاریخ شروع بهره برداری واقعی است که تشخیص آن به عهده مأمورین تشخیص خواهد بود، لذا اظهارنظر حوزه مالیاتی دال بر شروع بهره برداری از تاریخ تأسیس و نیز اظهارنظر هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر که تاریخ شروع بهره برداری را از تاریخ صدور پروانه بهره برداری دانسته است، صحیح نبوده منطبق با مقررات موضوعه نمی باشد به این جهت رأی صادره به لحاظ نقض مقررات و عدم کفایت رسیدگی نقض وپرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می گردد تا پس از احراز و تعیین تاریخ شروع بهره برداری واقعی واحد تولیدی مورد رسیدگی حسب جدول 2 اولویت 2 از تاریخ بهره برداری واقعی از معافیت مالیاتی برخوردار گردد. غلامعلی آبائی داریوش آل آقا روح اله باباسنگانی
نامشخص
شماره: 5566/ 201 تاریخ: 1381/06/31 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 979- 1380/07/18 مربوط به مالیات ارث سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1378 شماره حوزه مالیاتی 2733 شماره سر ممیزی مالیاتی 273 اداره: اداره امور مالیاتی شهرستان جهرم تاریخ ابلاغ رای:1380/08/21 شماره و تاریخ ثبت شکایت 7782- 4/30-1380/09/26 خلاصه واخواهی: نسبت به رای هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر معترض بوده و بنا به دلایل زیرتقاضای نقض رای صادره را می نماید: 1- یک قطعه باغ در منطقه جزء ماترک متوفی بوده که به علت انسداد یک حلقه چاه طبق نامه سازمان آب منطقه ای فارس ازحیز انتفاع ساقط و قسمت عمده درختان آن در حال خشک شدن می باشد که متاسفانه در ارزش گذاری و ارزیابی باغ مزبور این موضوع در نظر گرفته نشده است. 2- از سه باب مغازه واقع در پلاک ثبتی 1/6034 بخش 11 فارس- دو دهنه آن قبلا در اختیارمستاجرین قرار گرفته و سر قفلی موجود مربوط به مستاجرین بوده و هیچ ارتباطی با وراث نداردو باید در ارزیابی پرونده کسرگردد و بابت یک دهنه مغازه دیگر نیز به علت نداشتن سابقه در پرونده شهرداری بایستی مبلغ زیادی جهت تغییرکاربری ملک به شهرداری پرداخت گردد که می بایستی به حساب بدهیهای قابل قبول آن مرحوم در پرونده ارث مورد محاسبه قرار گیرد. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: هر چند هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر جهت بررسی بیشتر اعتراضات مودیان اقدام به صدور قرار کارشناسی نموده و کارشناس مجری قرار در گزارش خود به موارد مطرح شده در اعتراض مودیان رسیدگی و اظهارنظر نموده است.لیکن نظر به اینکه هیئت مزبور بدون توجه به اظهارنظر کارشناس، صرفا به این عنوان که هیئت بدوی قبلا تعدیل مناسب انجام داده مبادرت به تائید رای هیئت بدوی و اصدار رای نموده است، در حالیکه تعدیل به عمل آمده توسط هیئت بدوی به حکایت متن رای عمدتا مربوط به بدهی متوفی بابت سه فقره چک ارائه شده توسط ورثه نبوده است علیهذا رای مورد واخواهی علاوه بر مغایر بودن با نتیجه اجرای قرار مذکور، متضمن اظهارنظر موجه نسبت به اظهارات مودی نبوده و بدین لحاظ این شعبه رای مورد واخواهی را نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم ارجاع می نماید. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 5335/201 تاریخ: 1381/06/31 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 2780-1380/06/28 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1375 شماره حوزه مالیاتی: 825 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: کل مودیان بزرگ مالیاتی تاریخ ابلاغ رأی:1380/07/18 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6652-4/30-1380/08/15 خلاصه واخواهی: هیئت بدوی در رأی صادره در ارتباط با معافیت سود حاصل از اوراق مشارکت منتشره توسط توجهی به اعتراض قبلی شرکت ومفاد گزارش کارشناسان مجری قرار ننموده است و منحصرا در ارتباط با عدم تعلق معافیت به سود حاصل از سپرده های بانکی اقدام به صدور رأی نموده است. هیأت تجدید نظر نیز با استناد مجدد به بند الف ماده 105 در رابطه با عدم تعلق هرگونه معافیت بر شرکتهائی که تمام سرمایه آن به طور مستقیم یا با واسطه متعلق به دولت یا شهرداریها باشد (به استثنای معافیت کشاورزی) رأی بدوی را عینا تأئید نموده است. توضیحا اعلام می دارد بر اساس ماده 7 قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت مصوب 1376/06/30 مجلس شورای اسلامی سود متعلق به اوراق مشارکت را مشمول مالیات به نرخ 5% و به عهده صادرکنندگان اوراق دانسته و تصریح نموده که به اوراق مزبور هیچگونه مالیات دیگری تعلق نمی گیرد و بر اساس تبصره ذیل ماده مذکور در قانون فوق سود اوراق مشارکتی که قبل از تاریخ اجرای قانون فوق منتشر شده را نیز شامل نموده و شرکتهای دولتی و شهرداریها را نیز مشمول این قانون تلقی نموده است و در راستای این قانون هم مالیات سود اوراق مشارکت صادره را طی مکاتبات و مستندات موجود پرداخت کرده و از طرفی چون قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت موخر بر قانون مالیاتهای مستقیم بوده و طبق قانون اخیر هیچگونه مالیات دیگری به سود اوراق مشارکت تعلق نمی گیرد و نوع خریداران اوراق مشارکت را نیز جهت برخورداری از این معافیت مستثنی نکرده است درخواست رسیدگی دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده وپس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی اعلام رأی می نماید: هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با استناد به مفاد بند الف ماده 105 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه 1371/02/07 آن، شرکت مودی را محق به استفاده از مقررات قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت مصوب 1376/06/30 مجلس شورای اسلامی نسبت به سود حاصل از اوراق مشارکت تشخیص نداده است در حالی که برابر مفاد بند الف ماده 105 مذکور درآمد مشمول مالیات شرکتهائی که تمام سرمایه آنها به طور مستقیم یا با واسطه متعلق به دولت یا شهرداریها می باشد با رعایت معافیتهای کشاورزی و بدون رعایت معافیتهای مقرر در قانون مالیاتهای مستقیم مشمول مالیات شناخته شده است به این ترتیب مقررات قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت مصوب 1376/06/30 ارتباطی با قانون مالیاتهای مستقیم پیش گفته ندارد و به جهت یاد شده به رأی صادره ایراد وارد است و نقص رسیدگی در صدر رأی مزبور مشهود است بنابراین شعبه ردی مورد واخواهی را نقض و پرونده را به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. محمد علی سعیدزاده غلامحسین مختاری محمدعلی تراب زاده
نامشخص
شماره: 5470/ 201 تاریخ: 1381/06/31 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1416- 1380/11/28 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات:77 شماره حوزه مالیاتی 614 شماره سرممیزی مالیاتی061 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان فارس (اداره امور مالیاتی شیراز) تاریخ ابلاغ رای: 1380/12/15 شماره و تاریخ ثبت شکایت 10490-4/30- 1380/12/28 کلاسه شورا 35440 خلاصه واخواهی: اهم اعتراضات ما که مورد رسیدگی قرار نگرفته است موضوع نرخ ارز بوده است، همواره نرخ سپرده ارزی مورد معامله در بورس تهران که به طور روزانه اعلام می گردد مبنای تعدیل دلار پیمانهای صادراتی می باشدکه در طول سال 77 با توجه به افتتاح معاملات واریز نامه در بورس تهران از (4791=1791+3000) ریال شروع و به (6650=3650+3000) ریال خاتمه پذیرفته است که میانگین آن در هر حال 6450 ریال نمی باشد اما منطقی تر و واقعی تر و عالانه تر است که نرخ ارز را هنگام ثبت سفارش مدنظر قرارداد و نه هنگام ترخیص کالا چگونه است که اداره استان فارس مغایر با سایر نقاط نرخ ارز تعیین می نماید؟برای نمونه استان بوشهر میانگین نرخ ارز را 5500 ریال در نظر گرفته است لذا تقاضای نقض رای هیات حل اختلاف تجدید نظر را دارد. شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از رسیدگی به شکوائیه شاکی و محتویات پرونده مالیاتی به شرح آتی اقدام به صدور رأی می نماید: رأی: حوزه مالیاتی و هیاتهای حل اختلاف مالیاتی به استناد گزارش مجری قرار در تعیین نرخ برابری دلار و ارزش کالاهای وارده مودیان استناد به آمار تغییرات نرخ برابری دلار توسط واحد اقتصادی نموده اند و به توضیحات مودیان در مورد نحوه ورود کالاهای وارده با استفاده از ارز حاصل از صادرات خود و سیستم بانکی و مقررات تعیین نرخ ارز از تیرماه سال 1377 که حاصل جمع قیمت صادراتی ارز به اضافه نرخ واریز نامه ای و قبل از آن ارز صادراتی بوده توجه لازم را ننموده اند،لذا رای هیات حل اختلاف تجدیدنظر به علت عدم کفایت رسیدگی و نقض قوانین و مقررات موضوعه نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد با رعایت موارد مطروحه و بخشنامه شماره 32412/5713- 4/30 مورخ 1369/07/28 که به تائید هیات عمومی شورای عالی مالیاتی رسیده است و سایر مقررات مربوطه به هیات حل اختلاف موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. اسداله مرتضوی غلامرضا نوری صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 5237/201 تاریخ: 1381/06/31 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 12/706-1380/04/30 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377 شماره حوزه مالیاتی: 0312 شماره سر ممیزی مالیاتی: 031 اداره: امور مالیاتی ارومیه تاریخ ابلاغ رأی: 1380/07/08 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6294-4/30-1380/08/02 خلاصه واخواهی: اعتراض شرکت نسبت به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به شرح زیر می باشد: 1- ممیز محترم مالیاتی با استناد به ایرادات جزئی دفاتر شرکت را مردود اعلام واقدام به تشخیص علی الرأس نموده است، در نتیجه شرکتی که در سال 77 متضرر بوده، مشمول مالیات شناخته شده است. 2- در اثر اعتراض به موقع پرونده در هیأت محترم حل اختلاف مالیاتی بدوی مطرح شده، اما با اینکه ترازنامه وصورت سود وزیان منضم به لیست سهامداران در سال 77 در پرونده امر ضبط بوده، هیأت بدوی بدون کوچکترین توجهی به آن و با اظهاراینکه مدارک مربوط به سال 76 می باشد، انشاء رأی نموده است. 3- این شرکت جنبه انتفاعی نداشته و هدفش خدمت به قشر محروم جامعه می باشد، لذا نیاز به حمایت و تشویق دستگاههای دولتی واداره محترم دارائی را دارد.... علیهذا با ارسال فتوکپی آراء وصورت سود و زیان و حساب عملکرد و تراز چهارستونی و ترازنامه و لیست سهامداران خواهشمند است با عنایت به معروضه بالا پرونده شرکت را مطالبه و مورد رسیدگی قرار دهند. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی اعلام رأی می نماید: نسبت به تشخیص درآمد مشمول مالیات به طریق علی الرأس، با توجه به مندرجات اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان تسلیمی و توضیحات ارسالی به شرح نامه شماره 182 مورخ 1379/05/002 در مرحله رسیدگی هیأت موضوع بند 3 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم، ایرادی وارد نیست و از این حیث شکایت شاکی مردود است. در خصوص ارائه فهرست سهامداران، هرچند فهرست مزبور نیز به صورت گویا و روشن ارائه نگردیده و صرفا لیست دریافت و پرداخت سهامداران درطی سال 1377 (برگ 93 پرونده) ضمیمه پرونده امر می باشد و دقیقا مشخصات سهامداران و میزان سهم هر یک از آنها در تاریخ تشکیل مجمع عمومی عادی سالانه برای تصویب صورتهای مالی و اتخاذ سایر تصمیمات مقتضی (که حسب مقررات مالیاتی می بایستی ضمن چهار ماه بعد از پایان سال مالی صورت گرفته باشد) معلوم نیست، اما چون هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در این باره مبادرت به صدور رأی مشروط نموده و متذکر گردیده است که در صورت ارائه صورتجلسه مجمع عمومی و فهرست سهامداران قبل از قطعی شدن، حوزه مالیاتی مالیات را به نسبت سهام هر عضو محاسبه نماید، حال آنکه اصولا می بایستی صحت یا عدم صحت ادعای مودی را از این جهت رسیدگی و حسب نتیجه حاصله صراحتا اتخاذ تصمیم نماید و صدور این گونه رأی مشروط موافق با حکم مواد 248 و 249 قانون مالیاتهای مستقیم ومقررات آئین نامه سازمان تشخیص نمی باشد، علیهذا رأی مورد واخواهی به دلیل این نقیضه نقض و پرونده به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می شود. محمد رزاقی اسماعیل ملکان علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 5441/201 تاریخ: 31/06/1381 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 401-10/7/80 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75 شماره حوزه مالیاتی: 0161 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: امور اقتصادی ودارائی قزوین تاریخ ابلاغ رأی: 28/8/80 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 7014-4/30-5/9/80 خلاصه واخواهی: شرکت با درآمد ابرازی حاصل از خدمات کارمزدی به مبلغ 820 143 51 ریال مبادرت به تسلیم اظهارنامه وترازنامه وحساب سود وزیان عملکرد سال 75 نموده است ودرآمد ابرازی شرکت نیز خارج از فعالیتهای مندرج در پروانه بهره برداری شماره 13345-1375 نمی باشد، لیکن پس از وصول گزارش هیأت محترم موضوع ماده 181 ق.م.م وسایر اطلاعات رسیده در خصوص معاملات شرکت مشخص گردید که شرکت دارای درآمدهای کتمان شده می باشد که حوزه مبادرت به تعیین وتشخیص درآمد مشمول مالیات از طریق علی الرأس از مأخذ 000 000 614 ریال خدمات کارمزدی ودرآمد مشمول حاصل از فروش دارائیهای ثابت به مبلغ 999 999 36 ریال و درآمد مشمول حاصل از فروش صادراتی به مبلغ 256 144 24 ریال نموده است. پرونده امر در هیأتهای بدوی وتجدید نظر مطرح گردید، هیأت های مزبور بدون اظهارنظر در مورد درآمد کتمان شده (موضوع پروانه بهره برداری) نسبت به اعمال معافیت مالیاتی ماده 132 ق.م.م اقدام نموده اند علی ایحال از آنجائی که جوابیه استعلام شماره 63/4633/127 مورخ 17/4/77 این اداره کل از شورای عالی مالیاتی در مورد نحوه رسیدگی به این بخش از درآمد کتمان شده مودیان در دوران معافیت ماده 132 واصل نگردیده تقاضای رسیدگی و نقض رأی تجدید نظر را دارد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه مودی ومحتویات پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی انشاء رأی می نماید: رأی اکثریت: حسب مفاد تبصره ماده 193 قانون مالیاتهای مستقیم عدم تسلیم اظهارنامه وترازنامه وحساب سود وزیان در دوره معافیت موجب عدم استفاده مودی از معافیت مقرر در سال مربوط خواهد شد. از آنجائیکه مودی در خصوص آن قسمت از فعالیتهای کتمان شده که منطبق با مجوز تولید محصول مندرج در پروانه بهره برداری شرکت بوده، اظهارنامه وترازنامه وحساب سود وزیان خود را تسلیم ننموده بنابراین در خصوص فعالیتهای کتمان شده نمی تواند از معافیت قانونی موضوع ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم برخوردار گردد. بنا به مراتب چون رأی مورد واخواهی بدون توجه به مفاد تبصره ماده 193 صادر گردیده، شکایت آقای ممیز کل را وارد دانسته و ضمن نقض رأی موصوف، پرونده را جهت رسیدگی به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. اسماعیل ملکان علی اصغر زندی فائز نظر اقلیت: نظر به اینکه شرکت با وجود داشتن فعالیت تولیدی و تجاری با وانمود کردن اینکه کارکرد خدماتی مربوط به امور قبل از بهره برداری بوده، از تسلیم حساب سود وزیان خودداری نموده (در فرم اظهارنامه تسلیمی حساب عملکرد سود وزیان را تکمیل ننموده)، لذا به استناد نص صریح تبصره ماده 193 قانون مالیاتهای مستقیم به طور کلی در سال مورد بحث مشمول معافیت موضوع ماده 132 قانون یاد شده نبوده است وبدین لحاظ شکایت ممیز کل شاکی دایر بر تعلق مالیات نسبت به درآمد کتمان شده را وارد دانسته، از این حیث با نقض رأی مورد واخواهی و احاله پرونده به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم موافق می باشم. محمد رزاقی
نامشخص
شماره: 5452/201 تاریخ: 1381/06/31 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1793-1380/05/27 مربوط به مالیات: شخص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 شماره حوزه مالیاتی: 0431/37 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1380/06/11 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5697-4/30-1380/07/10 (کلاسه شورا 48316) خلاصه واخواهی: حوزه مالیاتی علیرغم درخواست مهلت 5 روزه برای تسلیم صورت گردش کالا به استناد بند 2 ماده 97 مبادرت به تشخیص علی الرأس نموده وبا مبنا قرار دادن فروش عمده و خرده فروشی لوازم یدکی اقدام به تعیین درآمد نمود وهیئت تجدید نظر در بند 1 رأی مورد واخواهی برای توجیه رد درخواست شرکت، استناد به بند 2 ماده 8 آئین نامه تحریر دفاتر نموده که این استناد با ماده و بند 2 آن مغایرت داشته وچنانچه منظور هیئت تبصره 2 ذیل ماده 12 باشد آن هم از مصادیق این تبصره نبوده زیرا دفاتر شرکت کامل و آماده بوده است و تأخیر ثبت و عملیات موضوعیت نداشته است و درخواست شرکت متکی به مقررات بند 2 ماده 9 آئین نامه سازمان تشخیص بوده و صورت گردش کالا اصولا از جمله اسناد حسابداری مندرج در قانون تجارت نبوده و فقط کاربری مالیاتی داشته وهیئت حل اختلاف هم عنوان نموده که شرکت می توانسته در مهلت زمانی تشکیل هیئت موضوع بند 3 آن را ارائه نماید صحیح نمی باشد چون اصلا پرونده به هیئت سه نفری حسابرسی بند 3 ماده 97 ارجاع نشده بود. همچنین مجری قرار موظف بوده طبق مفاد ماده 152 قانون مالیاتها در ارقام فروش عمده و جزئی اعمال ضریب متناسب نماید و نظر مجری قرار که فروش را به عنوان درآمد مشمول مالیات تلقی نموده خلاف قانون می باشد. همچنین در بند 3 رأی مورد واخواهی هیئت اعلام نموده که گزارش کارشناس نمی تواند مدرک اتخاذ تصمیم باشد و قبولی شرکت تعهدی را برای هیئت به وجود نمی آورد که نظریه مذکور با مفاد مقررات ماده 23 آئین نامه تشخیص مغایرت دارد. در صورتی که در نتیجه گیری بعدی هیئت به همین گزارش مجری قرار در تأئید خرده و عمده فروشی استناد نموده است، و گزارش مجری قرار فقط از این حیث که بر آنها اعمال ضریب ننموده ایراد وارد بوده ولاغیر. لذا با توجه به موارد مذکور تقاضای نقض رأی صادره را دارد. شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از رسیدگی به شکوائیه شاکی ومحتویات پرونده مالیاتی به شرح آتی اقدام به صدور رأی می نماید: رأی: اولا، در اجرای بند 2 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم، شرکت مودی ملزم بوده با توجه به درخواست ارائه دفاتر و اسناد ومدارک موضوع نامه شماره 370431/835-1378/06/21ممیز مالیاتی در تاریخ مراجعه یعنی 5/7/78 لااقل دفاتر قانونی خود را در محل کار جهت رسیدگی در اختیار مأمور مربوطه قرار دهد. در صورتیکه به شرح صورت جلسه تنظیمی در 1378/07/05 (برگ 6 پرونده) که به امضای ممیز وکمک ممیز و آقای مدیر عامل شرکت رسیده، شرکت مودی نه تنها اسناد و مدارکی را ارائه ننموده بلکه از تسلیم دفاتر قانونی هم خودداری نموده و به موجب نامه مورخ 1378/07/05 بدون ذکر دلایل و جهات عدم ارائه دفاتر خود، تقاضای تمدید مهلت به مدت 5 روز برای تنظیم وتسلیم "صورت گردش کالا" نموده است که به آن نیز عمل ننموده و دفاتر و اسناد ومدارک خود را در 1378/07/28 و خارج از مهلت تمدیدی درخواستی خود تسلیم نموده است (برگ 7 پرونده). بنابراین به اقدام حوزه مالیاتی در تشخیص علی الرأس و تنفیذ آن توسط هیئت حل اختلاف تجدید نظر (فارغ از دلایل وتوجهات هیئت مذکور) ایرادی مترتب نمی باشد. ثانیا در مورد درآمد حاصل از خرده وعمده فروشی کالا، با توجه به اینکه مجری قرار نهایتا درآمد مشمول مالیات هر یک را مشخص نموده تقاضای اعمال ضریب مجدد به درآمدهای مشمول مالیات از جانب شرکت مودی توجیه قانونی و منطقی ندارد. ثالثا تمکین مودی به تعیین مالیات از مأخذ یکصد میلیون ریال درآمد مشمول مالیات ارائه شده به مجری قرار، تکلیفی را برای هیئت صادرکننده رأی ایجاد نمی نماید و ماده 23 آئین نامه سازمان تشخیص هم فاقد چنین الزام و تکلیف قانونی برای هیأت های حل اختلاف مالیاتی است، رابعا هیأت های مذکور مخیر به قبول یا عدم قبول تمام یا قسمتی از گزارشات مجریان قرار بوده و گزارشات آنها نمی تواند سالب مسئولیت ها و یا ساقط تکالیف قانونی آنها منجمله ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم باشد. لذا با رد شکوائیه شاکی رأی هیئت حل اختلاف تجدید نظر ابرام می گردد. اسداله مرتضوی غلامرضا نوری صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 5314/ 201 تاریخ: 1381/06/31 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 851 و 852- 1380/09/16 مربوط به مالیات حق واگذاری محل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1379 شماره حوزه مالیاتی 543 شماره سرممیزی مالیاتی54 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان قزوین (اداره امور مالیاتی شهرستان قزوین) تاریخ ابلاغ رای: 1380/07/29 شماره و تاریخ ثبت شکایت 7067-1380/09/03 خلاصه واخواهی: همانطور که استحضار دارید دریافت مالیات فرع بر کسب درآمد است بدین معنی که هر فردی که در انجام معامله ای منتفع گردد بایستی نسبت به درآمد بدست آورده مالیات پرداخت نماید. اینجانبان هر کدام سه دانگ ملک و سرقفلی دو باب مغازه از یک پلاک را با پلاک دیگر که همجوار ملک مزبور می باشد و از نظر مساحت با یکدیگر مساوی بوده اند صلح نموده ایم و هیچکدام هیچگونه نفعی از این معامله نبرده و پولی بین ما رد و بدل نشده است یعنی هیچگونه درآمدی برای هیچکدام از ما بوجود نیامده است. طبق قانون مالیاتهای مستقیم ما باید فقط مالیات نقل و انتقال آنهم با نرخ ارزش معاملاتی املاک پرداخت نمائیم نه مالیات حق واگذاری، لذا نسبت به آراء هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر معترض می باشیم. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه حق واگذاری محل متعلق به هریک از متصالحین توام با عین ملک به موجب سند صلح معوض واگذار گردیده و مالیات نقل و انتقال قطعی هر دو ملک طبق ماده 63 قانون مالیاتهای مستقیم وصول و مالیات حق واگذاری محل آنها نیز برابر مقررات وفق جزء(ب) بند 2 بخشنامه شماره 17758/ 1258-5/30 – 1371/04/23 معاون درآمدهای مالیاتی تعیین و تشخیص و مطالبه گردیده است و هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی با توجه به اظهارات مودی ضمن تعدیل رقم ماخذ محاسبه مالیات حق واگذاری محل مبادرت به صدور رای نموده و هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز با صدور چند فقره قرار تحقیق به اظهارات مودیان رسیدگی و با تعدیل مجدد مبلغ حق واگذاری محل مبادرت به صدور رای نموده است، علیهذا از جهت شکایت واصله موجبی برای نقض آراء مورد واخواهی وجود ندارد و این شعبه رد شکایت رسیده را اعلام می دارد. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 5306/201 تاریخ: 1381/06/31 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 4743-1380/05/24 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377/11/21 الی 1377/12/29 شماره حوزه مالیاتی: 822 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: کل مالیات بر شرکتها (تهران) تاریخ ابلاغ رأی: 1380/9/26 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8425-4/30-1380/10/17 خلاصه واخواهی: لایحه تسلیمی به هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر شامل موارد زیر بوده است: 1- شرکت در موعد قانونی اقدام به تسلیم اظهارنامه نموده و چون دوره انحلال و دوره بعد از انحلال با هم عملکرد سال 1377 را در بر می گیرد، حسابهای شرکت در مقطع انحلال بسته نشده و تا پایان 77 ادامه یافت در نتیجه ترازنامه در واقع تراز پایان سال 77 می باشد و مأمورین تشخیص به همین دلیل اقدام به تشخیص علی الرأس نموده اند ... 2- چون در مرحله بدوی هیأت مربوط فقط به موضوع فروش موجودیهای جنسی قبلی توجه و رسیدگی به عمل آورده بود، در این رابطه اعتراض مجددی مطرح نگردید. 3- حوزه مالیاتی علیرغم مطالبه مالیات از دارائیها در مرحله انحلال، مجددا در مرحله بعد از انحلال (دوره تصفیه) از فروش آنها مطالبه مالیات نموده وعملا مطالبه مضاعف صورت پذیرفته است. چون در شرکتهای منحله ای که فعالیت تجاری آنها ادامه می یابد، فقط درآمد ناشی از آن فعالیت مشمول مالیات خواهد بود، به این موضوع اعتراض و درخواست حذف سود منظور شده در این رابطه گردیده بود. 4- چون حوزه مالیاتی در تفکیک وتعیین اجاره های دریافتی اشتباه نموده و برای دوره انحلال و بعد از انحلال با اتخاذ دو روش مختلف به اجاره ای رسیده که به بیش از اجاره سالانه بالغ می شود، به این موضوع نیز اعتراض و درخواست اصلاح شده بود. هیأت محترم تجدید نظر هنگام صدور رأی بدون توجه به موارد اعتراض مطرح شده با حواله دادن پرونده به گزارش مجریان قرار مرحله بدوی، رأی هیأت بدوی را تأئید نموده است... اگر قرار است هیأت تجدید نظر با یک جمله همه چیز را به مرحله بدوی که خود نیز مورد اعتراض است، حواله دهد، چه ضرورتی برای تشکیل هیأت تجدید نظر و طرح مسائل درآمد می باشد؟ .... در خاتمه امیدوارم که شورای عالی مالیاتی با مطالعه دقیق لایحه تسلیمی و متن رأی هیأت تجدید نظر رأی مذکور را نقص وامر به رسیدگی مجدد نماید. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی اعلام رأی می نماید: پرونده امر مشعر بر آن است که حوزه مالیاتی پس از تعیین و مطالبه مالیات موضوع ماده 115 قانون مالیاتهای مستقیم، بابت فعالیتهای بعد از تاریخ انحلال تا خاتمه سال انحلال (از 1377/11/21 الی1377/12/29) اقدام به تشخیص ومطالبه مالیات دیگری نموده که متعاقب اعتراض مودی و احاله پرونده به هیأتهای حل اختلاف مالیاتی و رسیدگی مأموران مجری قرار، در نهایت رأی بر وصول مالیات از مأخذ 009 016 567 ریال درآمد مشمول مالیات داده شده است. رقم مذکور با توجه به محاسبات حوزه و مجریان قرار شامل 621 184 195 ریال سود حاصل از فروش اسپرم خارجی (از محل سفارشات) و 185 332 7 ریال سود حاصل از فروش لوازم تلقیح (از محل سفارشات) و 203 649 312 ریال درآمد حاصل از اجاره و 000 850 51 ریال سود حاصل از فروش گاوهای نر می باشد. در خصوص اعتراض مودی راجع به اجاره، چون رسیدگی لازم توسط مجریان قرار که گزارش آنها مستند صدور رأی بوده، صورت گرفته است، شکایت از آن لحاظ وارد نیست (ضمنا ناگفته نماند که در صورت ادامه فعالیت کسبی و تجاری وحصول درآمدهائی که مانند اجاره بعد از انحلال، مالیات بر درآمد حاصله بایستی طبق مقررات پرداخت شود)، اما درباره اجناس و دارائی فروش رفته مزبور معلوم نیست حساب سفارشی مربوط به اسپرم و لوازم تلقیح در تاریخ ثبت انحلال شرکت مفتوح بوده است یا خیر ونیز دامهای فروش رفته، در آن تاریخ جزء دارائیهای شرکت موجود بوده اند یا خیر. در حالت اول (یعنی وجود حساب سفارش و موجود بودن دامها) حوزه مالیاتی مکلف بوده است وفق حکم ماده 115 یاد شده ارزش آنها را تعیین ودر احتساب مأخذ مشمول مالیات منظور نماید و اگر موضوع آنها به دلیل عدم درج در اظهارنامه معلوم نبوده است، آن حوزه ملزم بوده است مطابق قسمت اخیر ماده 117 قانون مالیاتهای مستقیم در موعد مقرر نسبت به مطالبه مابه التفاوت مالیات دوره انحلال اقدام کند وچنانچه دامهای فروش رفته بعد از تاریخ ثبت انحلال خریداری شده و همچنین اقدام به سفارش خرید اسپرم ولوازم تلقیح بعد از این تاریخ به عمل آمده است، در این صورت تعیین درآمد مشمول مالیات فوق الذکر توسط هیأتهای حل اختلاف مالیاتی امری قانونی بوده است. النهایه چون وضعیت موارد اخیر حسب اوصاف پیش گفته، در گزارشها و آراء مضبوط در پرونده به وضوح تشریح نگردیده ودر نتیجه، مندرجات رأی مورد واخواهی در پاسخگوئی به اعتراض شاکی دایر بر مطالبه مالیات مضاعف، وافی به مقصود نیست لذا با نقض رأی مزبور پرونده را برای رسیدگی مجدد به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. محمد رزاقی اسماعیل ملکان علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 5107/201 تاریخ: 1381/06/24 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 522/6- 1380/07/10 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 79 شماره حوزه مالیاتی 200143 شماره سرممیزی مالیاتی 20014 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان تاریخ ابلاغ رأی: 1380/07/24 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6292-4/30- 1380/08/02 خلاصه واخواهی: هیات ها به وظیفه قانونی خود عمل نکرده و به جای اظهارنظر نسبت به مورد اختلاف با صدور قرار، پرونده را به مامورین تشخیص محول می نمایند و این موضوع بر اثر عرق هم صنفی باعث می شود که ناخودآگاه و بدون استناد قانونی از همدیگر دفاع نمایند و نظر اولیه تایید گردد.اینجانب شغل بساز و بفروشی ندارم در سال 73 یک دستگاه آپارتمان شراکتی را پس از اتمام ساخت بفروش رساندم و مامورین مالیات علی الحساب بساز و بفروشی اخذ نمودند و چون اطلاعی از قوانین نداشتم بالاجبار پرداخت نمودم. حالیه در سال 79 یک دستگاه دیگر را فروخته مامورین تشخیص نه تبصره ماده 77 را مراعات نموده و نه بخشنامه شماره 17238/ 3702-4/30 مورخ 1377/04/16 وزارتی که در بند 3 و 5 آن صراحت موضوع را دارد. از شورای محترم تقاضا دارد با فسخ رأی فوق دستور فرمائید رعایت قانون و مقررات توسط حوزه های مالیاتی بشود. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر مبادرت به انشاء رأی می نماید: هر چند به موجب مدارک موجود در پرونده، مودیه در سال 73 چهار واحد و در سال 74 دو واحد ساخته شده با شریک خود را به فروش رسانده است، لکن در سال 79 یک واحد از بنای ساخته شده با شرکاء دیگر را که جزء سهمیه خود بود بفروش رسانده و به موجب نص صریح تبصره ماده77 و رای شماره 14347-4/30 مورخ 1372/12/16 هیات عمومی شورای عالی مالیاتی و بندهای 3 و 5 بخشنامه شماره 17238/3703-4/30 مورخ 1377/04/16 جزء اشخاص مشمول مالیات بساز و بفروش محسوب نمی شود. به شرح فوق نظر به اینکه در صدور رأی مورد واخواهی رعایت مقررات قانونی نگردیده، شعبه آن را نقض و مقرر می دارد پرونده در اجرای ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم جهت صدور رای مقتضی به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگر ارجاع گردد. عباس رضائیان روح ا...باباسنگانی علی عزیزی
نامشخص
شماره: 5044/201 تاریخ: 1381/06/23 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 3/749-1380/08/30 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377 شماره حوزه مالیاتی: 201521 شماره سر ممیزی مالیاتی: 20152 اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان (شهرستان اصفهان) تاریخ ابلاغ رأی: 1380/09/12 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8305/4/30-1380/10/12 خلاصه واخواهی: پروانه بهره برداری شماره 1309976/0414675 مورخ 1377/12/15 برای تولید هگزان و پارافین مایع و پروانه بهره برداری شماره 1309986/044237 مورخ 1377/04/24 جهت تولید حلال هپتان وحلالهای آیزوپارافینیک صادر ودرآمد حاصل از تولیدات فوق مشمول معافیت ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم می باشد. هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بر اساس گزارش خلاف واقع کارشناسان با اشاره به اینکه پروانه های بهره برداری مکمل است و نیز بیان اینکه شرکت از معافیت ماده 138 استفاده نموده، شرکت را از معافیت فوق الذکر محروم کرده، در حالیکه اولا پروانه مکمل همان پروانه واقعی است، ثانیا ذخیره های طرح و توسعه سالهای 1374و 1375 توسط حوزه مالیاتی برگشت شده وشرکت از آن استفاده ننموده وفقط از ذخیره سال 1376 که مربوط به تولید تینر روغنی بوده استفاده نموده و به این ترتیب مانعی بر سر راه شرکت جهت استفاده از معافیت ماده 132 وجود ندارد. ضمنا شرکت یک در هزار فروش را در اجرای بند ب تبصره 67 قانون برنامه دوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران به حساب خزانه واریز کرده که به عنوان هزینه قابل قبول مورد پذیرش واقع نگردیده. بنا به مراتب به رأی شماره 3/749 مورخ 1380/08/30 هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض داشته، درخواست نقض آن را دارد. (مشروح مطالب در هشت صفحه ضمیمه پرونده است.) رأی: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه مشروح شکایت شاکی و ملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رأی می نماید: اولا دلیل هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مبنی بر اینکه پروانه های شماره 1309986/44237 مورخ 1377/04/24 و 1309976/0414675 مورخ 1377/12/15، که جهت تولید هپتان و ایزوپارافینیک و هگزان و پارافین مایع صادر گردیده، مکمل پروانه اصلی بوده و آثار آن در عدم استحقاق استفاده از معافیت مورد ادعای مودی تشریح نگردیده، ثانیا استدلال هیئت در عدم اعطاء معافیت مورد درخواست، به لحاظ استفاده شرکت مودی از معافیت مذکور در بند الف ماده 138 اصلاحی مصوب 1371/02/07 قانون مالیاتهای مستقیم نشان از وارسی همه جانبه موضوع نداشته، ثالثا راجع به 001/0 درآمد موضوع بند ب تبصره 67 قانون برنامه پنج ساله دوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران نظر هیئت به اینکه 001/0 مزبور مربوط به سال مورد رسیدگی نبوده و مالا عدم کسر آن از درآمد مشمول مالیات، صرفا به دلیل یاد شده، با مفاد بند 27 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند 1366 مطابقت ندارد. بنا به مراتب فوق به رأی مورد واخواهی ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض آن پرونده را به هیئت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می نماید تا با رعایت مقررات موارد را مورد رسیدگی لازم و کافی قرار داده ودر هر مورد به طور مستدل، نفیا یا اثباتا اظهار نظر و اقدام به صدور رأی نماید. حسن عباسی پناه علی اصغر زندی فائز غلامحسین مختاری
