راوینکسدستیار هوشمند مالیاتی۰۹۲۰۸۵۲۱۱۸۵
مشاوره و پشتیبـانی
نامشخص
شماره: 10601/ 4/30 تاریخ: 1380/12/28 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 2-1380/04/10 مربوط به مالیات بردرآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 74 شماره حوزه مالیاتی 208923 شماره سرممیزی مالیاتی 20892 اداره: امور اقتصادی و دارائی فلاورجان تاریخ ابلاغ رای: 1380/05/08 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4238-4/30- 1380/05/22 خلاصه واخواهی: 1- از درآمد شرکت در طی سال 74 مبلغ 661 488 495 24 ریال درآمد حاصل از صادرات کنسانتره سرب و کنسانتره روی بوده که به موجب مصوبه 20/12380/ت/17469ه مورخ 1375/11/16 هیات محترم وزیران صادرات دو محصول فوق الذکر در طول برنامه دوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی از صد در صد معافیت موضوع ماده 141 برخوردار بوده لیکن کارشناسان مجری قرار و هیات حل اختلاف تجدید نظر به علت اینکه مصوبه هیات وزیران در سال 75 صادر شده است شرکت را مشمول 50% معافیت دانسته اند در حالیکه شروع برنامه دوم از 1374/01/01 لغایت 1378/12/28 می باشد و صادرات شرکت در طول برنامه دوم صورت گرفته است بنابراین نظر کارشناس وجاهت قانونی ندارد. 2- شرکت در سال مورد رسیدگی با رعایت قانون بودجه کل کشور، 50% سود ویژه خود را جهت توسعه و تکمیل موضوع ماده 138 اندوخته کرده و در سال 74 کلیه مراحل قانونی اعم از اخذ مجوز لازم در موعد قانونی و مصوبه مجمع عمومی در ارتباط با ذخیره نمودن مبلغ مذکور را طی کرده که این امر مورد تایید کارشناس محترم مجری قرار، قرار گرفته بنابراین حوزه مالیاتی می بایست پس از احراز شرایط نسبت به اعطاء معافیت اقدام و سپس رعایت تبصره یک ماده مذکور را بررسی می نمود بنابراین اظهارنظر کارشناسان و هیات حل اختلاف در این زمینه که می بایست در زمان ایجاد ذخیره مفاد تبصره یک نیز رعایت گردد وجاهت قانونی ندارد لذا تقاضای رسیدگی دارد. رای: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت واصله و بررسی محتویات پرونده به شرح زیر اقدام به صدور رای می نماید: رای اکثریت: محتویات پرونده مشعر به آن است که هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در رابطه با اعتراض مودی مبنی بر عدم اعمال صد درصد معافیت موضوع ماده 141 و نیز عدم پذیرش ذخیره موضوع ماده 138 قانون مالیاتهای مستقیم با استناد به مفاد بند 2 گزارش مجریان قرار صادره اوراق شماره 324 لغایت 341 مضبوط در پرونده که در تاریخ 1380/02/16 پس از خاتمه مدت مذکور در تبصره ماده 138 ثبت دفتر اداره مربوطه گردیده به لحاظ عدم ارائه مدارک و مستندات مورد لزوم که حاکی از بهره برداری طرح و توسعه مورد نظر باشد، همچنین عدم ارائه تاییدیه وزارت ذیربط مربوط به هزینه های انجام شده در طرح، ذخیره موضوع ماده 138 قانون نپذیرفته، در رابطه با معافیت موضوع ماده 141 قانون مالیاتهای مستقیم نیز چون به شرح مندرج در تصویب نامه شماره 20/122780 مورخ 1375/11/16 صرفا کالاهای صنعتی صادراتی مشمول صد درصد معافیت موضوع تصویب نامه های شماره 6592/ت 15270ه مورخ 1374/08/06 و شماره 54914/ ت 552 ه مورخ 1371/12/22 بر مبنای سیستم H . S تغییر یافته است. بنابراین صادرات کالاهای مورد رسیدگی که در عملکرد سال 74 مشمول 50% معافیت بوده است برای سال مزبور کماکان می توانند از معافیت اخیرالذکر برخوردار گردند فلذا از حیث مفاد شکایت واصله موجبی برای نقض رای مورد واخواهی که متضمن توجیه و اظهارنظر قانونی نسبت به موارد اختلاف می باشد وارد نبوده رد شکایت اعلام می گردد. داریوش آل آقا غلامعلی آبائی نظر اقلیت: اولا،طبق مقررات بند الف ماده 138 اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم شرط تعیین شده جهت برخورداری از معافیت مالیاتی مقرر در آن بند تحصیل اجازه توسعه یا تکمیل یا ایجاد واحد صنعتی از وزارت ذیربط می باشد که در این رابطه مجوز شماره 11133-600 مورخ 1374/12/13 در خصوص ذخیره مورد نظر شرکت مودی در سال 74 توسط وزارت معادن و فلزات صادر و صحت آن مورد تایید مجریان قرارهای صادره از هیاتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر قرار گرفته است(برگهای 214و341 پرونده) ثانیا، به موجب تصویب نامه شماره 20/123780/ ت 17469ه مورخ 1375/11/16 هیات محترم وزیران،کالاهای صنعتی صادراتی تعرفه های تحت پوشش وزارت معادن و فلزات به شرح فهرست ضمیمه آن در طول برنامه دوم توسعه اقتصادی و ...(1374/01/01 لغایت1378/12/29) مشمول 100% معافیت مالیاتی موضوع ماده 141 اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم اعلام گردیده است. نظر به اینکه اجرای مقررات تبصره 1 ماده138 مذکور موکول به سپری شدن مهلت تعیین شده در آن تبصره و پس از انجام رسیدگیهای لازم و استعلام از مراجع ذیصلاح و نهایتا احراز عدم مصرف ذخایر مورد بحث در جهت امور مربوطه به صورت مستند و مستدل بوده و مالیات متعلق به ذخایر مصرف نشده پس از پایان مهلت مقرر به اضافه جرایم مربوطه طبق مقررات تبصره 2 ماده 138 و پس از انجام محاسبات لازم با رعایت مفاد بخشنامه شماره 3704/1110-4/30 مورخ 1375/02/03 قابل مطالبه و وصول می باشد و از طرفی حسب سوابق موجود از جمله نظریه شماره2612-4/30- مورخ 1378/03/16 شورای عالی مالیاتی تاریخ اجرای حکم تصویب نامه مذکور حتی در مورد کالاهای صادراتی اضافه شده به فهرست های قبلی نیز از اول سال 73 اعلام گردیده است و رای شماره 2 مورخ 1380/04/10 صادره از هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر حاکی از توجه و رعایت ترتیبات قانونی و مقررات فوق الذکر نمی باشد لذا از حیث شکوائیه واصله به رای مذکور ایراد وارده بوده و اقلیت به دلیل نقص رسیدگی و نقض مقررات قانونی یاد شده معتقد به نقض رای مورد واخواهی و احاله پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگر و صدور رای مقتضی، منطبق با موازین قانونی و مقررات فوق الاشاره می باشد. روح ا... باباسنگانی
نامشخص
شماره: 10575/4/30 تاریخ: 1380/12/28 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 10204-1380/08/19 مربوط به مالیات بردرآمد حقوق سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77و 78 شماره حوزه مالیاتی 1732 شماره سرممیزی مالیاتی 173 اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1380/09/10 شماره و تاریخ ثبت شکایت 7879-4/30- 1380/09/27 خلاصه واخواهی: حوزه مالیاتی حقوق به دلایل زیر لیست های تسلیمی حقوق کارکنان شرکت را در موعد مقرر تنظیم و به همراه مالیات متعلقه تسلیم حوزه مالیاتی گردیده مردود دانسته است. 1- به علت عدم ارائه دفاتر قانونی شرکت که منجر به تعیین مالیات بر درآمد شرکت از طریق علی الرأس گردیده است. 2- عدم پذیرش لیست های تسلیمی به حوزه که مطابق لیست های ارسالی به سازمان بیمه های اجتماعی می باشد. 3- حوزه مالیاتی اقدام به تعیین مبالغی به عنوان عیدی و حقوق مدیران نموده بدون اینکه ذکری از نام ایشان شده باشد. 4- حوزه مالیاتی در گزارش خود اذعان نموده که 90% کارکنان شرکت خانمها و کارگران ساده می باشند ولی در محاسبه حقوق ماهیانه برای هر کدام 000 600 ریال حقوق در نظر گرفته شده است. 5- ممیز محترم در گزارش تنظیمی خود توجهی به طرح طبقه بندی مشاغل ننموده است. تمام این مطالب مفصلا در هیئت های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر مطرح گردیده است و تمام مدارک در اختیار کارشناسان محترم مجری قرار گذاشته شده ولی کارشناسان محترم در اجرای قرار سلیقه شخصی خود را دخالت داده اند، لذا نسبت به رای هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر معترض می باشد. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی و مطالعه اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: به حکایت پرونده امر علاوه بر اینکه افزایش حقوق کارکنان شرکت مودی که لیست آنها هر ماهه تسلیم حوزه مالیاتی و سازمان تامین اجتماعی گردیده بدون اتکاء به مستندات و مدارک قابل قبول صورت گرفته و نهایتا مطالبه مالیات بابت مابه التفاوت حقوق موجه و قانونی نبوده، حوزه مالیاتی اشخاص مجهول الهویه و بی نام و نشان دیگری را نیز به عنوان حقوق بگیر مودی تعیین و بابت آنها مطالبه مالیات نموده که این اقدام حوزه مالیاتی نیز مغایر مفاد ماده 237 قانون مالیاتهای مستقیم و برخلاف بخشنامه شماره 64802/ 13043/ 4/30 مورخ 1374/11/16 معاون درآمدهای مالیاتی که به تایید هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی نیز رسیده است می باشد. بنابراین و با توجه به اینکه هیئت های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر بدون توجه به مقررات قانونی یاد شده صرفا به استناد گزارش مجریان قرار های صادره که فاقد تعیین نام و مشخصات و سمت حقوق بگیران مجهول الهویه و مدت اشتغال و میزان حقوق هر یک از آنها و مستندات افزایش حقوق سایر حقوق بگیران بوده و از کفایت رسیدگی برخوردار نمی باشد مبادرت به صدور رای نموده اند. علیهذا این شعبه رای مورد واخواهی را به دلیل نقص رسیدگی و عدم رعایت مقررات قانون نقض و پرونده امر را به هیئت موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید تا با در نظر گرفتن مقررات قانونی یاد شده به اظهارات مودی رسیدگی و مبادرت به صدور رای قانونی بنماید. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 10576/4/30 تاریخ: 1380/12/28 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 155/10- 1380/02/12 مربوط به مالیات مشاغل پیمانکاری سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1373 شماره حوزه مالیاتی 200634 شماره سرممیزی مالیاتی 20063 اداره: کل اموراقتصادی و دارائی استان اصفهان تاریخ ابلاغ رأی:1380/04/23 شماره و تاریخ ثبت شکایت 3733- 4/30- 1380/05/03 خلاصه واخواهی: اینجانب در سال 1373 هیچگونه فعالیتی نداشته و درآمدی نیز نداشته ام و مبلغی که در سال 1373 توسط سازمان میادین به عنوان 5% مالیات مکسوره به اداره دارائی پرداخت گردیده مربوط به درآمد دریافتی در سالهای 71 و 72 بوده که سازمان طرف قرارداد دیرتر از موعد قانونی در سال 1373 پرداخت نموده است بنابراین با توجه به اینکه مالیات متعلق به سالهای 71 و 72 طی برگهای تشخیص صادره مطالبه شده و پرداخت گردیده مطالبه مجدد مالیات درآمدهای مذکور تشخیص مضاعف می باشد. در هیئت های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر به اظهارات اینجانب رسیدگی نگردیده است لذا تقاضای رسیدگی و معافیت از پرداخت مالیات مورد مطالبه را دارد. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: به حکایت پرونده امر، حوزه مالیاتی بر مبنای قبض پرداخت مالیات شماره 616677- 1373/1110 به مبلغ 925 707 14 ریال و دو فقره قبض پرداخت مالیات دیگر(برگهای ردیف 7و8و9 پرونده مالیاتی) مجموعا به مبلغ 350 318 15 ریال و مقداری فعالیت غیر دولتی نامشخص برخلاف ماده 237 قانون مالیاتهای مستقیم دریافتی مودی را در سال 1373 به مبلغ 000 000 480 ریال تعیین نمود و با اینکه اقدام حوزه مالیاتی مورد اعتراض مودی قرار گرفته و مودی اعلام نموده که در سال 1373 فعالیت و دریافتی نداشته است و طبق نامه های شماره 2540-1379/07/23 و 1131-3-1380/04/17 سازمان میادین و مشاغل (برگهای ردیف 6 و 34 و 35 پرونده مالیاتی) نیز به مبلغ 925 707 14 ریال مالیات پرداخت شده در سال 1373 بابت 5% مالیات مکسوره از مبلغ 500 158 294 ریال ناخالص دریافتی مودی در سالهای 71 و 72 میباشند مع الوصف کارشناس مجری قرار صادره از طرف هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر دریافتیهای مذکور را در دریافتی سال 1373 قلمداد و با توجیهات غیرموجه درآمد مشمول مالیات مورد رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی بدوی را تائید و هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیر مغایر مفاد ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم در مبنای گزارش مجری قرار مبادرت به صدور رأی نموده است. بنا به مراتب فوق شکایت مودی وارد بوده و این شعبه رأی مورد واخواهی را به دلیل نقض مقررات قانون و نقص رسیدگی نقض و پرونده امر را به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید تا با توجه به مراتب یاد شده به اعتراض مودی رسیدگی و رأی قانونی صادر گردد. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 10578/ 4/30 تاریخ: 28/12/1380 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 114- 7/6/80 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 شماره حوزه مالیاتی 131621 شماره سر ممیزی مالیاتی 13162 اداره: امور اقتصادی و دارائی شهرستان شبستر تاریخ ابلاغ رأی: 17/9/80 شماره و تاریخ ثبت شکایت 8477- 4/30- 22/10/80 خلاصه واخواهی: احتراما با عنایت به ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم به دلایل ذیل درخواست نقض رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر و تجدید رسیدگی در آن را می نماید: 1- هیأت مزبور به استناد پروانه بهره برداری مبادرت به صدور رأی معافیت مالیاتی از تاریخ 11/9/77 (اخذ پروانه بهره برداری) نموده است در صورتیکه در نامه شماره 511602 – 23/9/77 اداره کل صنایع توضیح داده شده که پروانه مزبور از پروانه بهره بهره داری قبلی(7/12/44) منفک شده است لذا با تاسی از نامه شماره 26055/100- 4/30- 28/6/77 مقام عالی وزارت و همچنین رأی شماره 11113-4/30- 4/11/77 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی، این ممیز کلی واحد مذکور را مشمول معافیت ماده 132 در سال 77 تلقی نمی نماید 2- در صورت تایید معافیت از سال 77 نیز ایرادات ذیل به رأی مزبور وارد می باشد الف: چون تاریخ بهره برداری واقعی از 1/4/77 می باشد لذا تاریخ 11/9/77 برای شروع تعلق معافیت صحیح نمی باشد ب- حدود صلاحیت رسیدگی هیأت مزبور صرفا عملکرد سال 77 بوده که هیأت برای سنوات 78 لغایت 80 و قسمتی از سال 81 نیز رأی معافیت صادر نموده که خارج از صلاحیت هیأت مزبور به نظر می رسد. رأی:شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه آقای ممیز کل مالیاتی و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: علاوه بر اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلیل آنکه اعتراض مودیان را از حیث شمول معافیت موضوع ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم پذیرفته،بدون رسیدگی به آن قسمت از اعتراضات مودیان مبنی بر مطالبه مالیات مضاعف اصدار رأی نموده چون ذیل پروانه بهره برداری موضوع نامه شماره 111602- 22/9/77(برگ 94 پرونده) تصریح گردیده که پروانه مورد بحث منفک از پروانه بهره برداری مورخ 7/12/44 می باشد لذا با توجه به اینکه کارخانه جدیدی تاسیس نشده است معافیت مالیاتی موضوع ماده 132 اصلاحی که جهت تاسیس واحد جدید تولیدی در قانون مالیاتهای مستقیم پیش بینی شده است قابل تعمیم به کارخانه مذکور نمی باشد. بنا به مراتب فوق این شعبه رأی مورد واخواهی را نقض می نماید تا هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مزبور با رسیدگی به جمیع جهات، رأی لازم صادر نماید. صدیقه کاتوزیان علی اکبرنوربخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 10508/ 4/30 تاریخ: 1380/12/17 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 8642- 1379/01/31 مربوط به مالیات سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75 شماره حوزه مالیاتی 0812 شماره سرممیزی مالیاتی 081 اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رای: 1379/05/29 شماره و تاریخ ثبت شکایت 5918/4/30- 1379/06/28 خلاصه واخواهی: آقای مدیر تصفیه شرکت منحله اظهار می دارد هیات حل اختلاف تجدید نظر با اعلام اینکه کلیه موارد اعتراض توسط کارشناسان مورد رسیدگی قرار گرفته بدون اینکه نفیا یا اثباتا به موارد اعتراض شرکت مندرج در لوایح تسلیمی وارده به شماره های 9201/39 مورخ 1387/05/09 و 881/39 مورخ 1379/01/31 اظهارنظر نماید خود را از بررسی اعتراضات فارغ دانسته در صورتیکه به دلیل اشتباهات و عدم توجه کارشناسان موارد زیر مورد اعتراض می باشد: 1- اشتباه محاسبه میزان فروش داخلی جهت تعیین هزینه مجاز تبلیغات 2- عدم توجه به بی ارتباط بودن مبلغ 900 988 16 ریال تعدیلی توسط هیات بدوی با مبلغ 680 645 57 ریال توسط کارشناسان مجری قرار و هیات حل اختلاف تجدید نظر. 3- عدم اظهار نظر نسبت به قسمت رابعا لایحه شماره 881/39 مورخ 1379/01/31در خصوص مبلغ 000 367 3 ریال هزینه ماموریت و سفر 4- عدم توجه به مبلغ صحیح سند شماره 1040 5- منظور ننمودن مبلغ 91 میلیون ریال که اضافی در حساب موجودی پایان دوره ثبت گردیده 6- از قلم افتادگی مبلغ 000 000 40 ریال توسط هیات حل اختلاف بدوی مربوط به ذخیره کاهش ارزش سایر دارائیها 7- اعتراض به محاسبه بهای فروش دارائیها توسط حوزه مالیاتی علیرغم وجود نظر کارشناسی 8- عدم رعایت ماده 141 و تبصره 4 ماده 132 و بند12 ماده 148 و بند 2 ماده 145 قانون مالیاتهای مستقیم. بنا به مراتب فوق تقاضای نقض رای مذکور را دارد. رای: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی اقدام به صدور رای می نماید: شکوائیه شرکت نسبت به رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر،حاوی سه مورد به ترتیب: عدم قبول برخی هزینه ها، احتساب خلاف قانون سود حاصل از فروش دارائیها و بالاخره عدم احتساب معافیتها می باشد. الف- در خصوص هزینه ها، وفق محتویات پرونده امر، ضمن گزارش کارشناسی وارده به شماره 11997/39 مورخ 1378/09/23 که در اجرای قرار شماره 15 مورخ 1378/05/09 هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر شماره 19 تنظیم گردیده، نسبت به موارد اعتراض شرکت مودی رسیدگی کافی و لازم به عمل آمده که چون گزارش مزبور مبنای عمل هیات تجدید نظر قرار گرفته، از این جهت رای صادره متضمن نقص رسیدگی نمی باشد. ب- در مورد اعتراض مودی راجع به ارزیابی دارائیهای فروخته شده، چون دفاتر شرکت در عملکرد سال مورد رسیدگی توسط حوزه مالیاتی پذیرفته شده، لذا در شرایط عدم ارائه مدارک مربوط به فروش دارائیهای مذکور، به استناد قسمت اخیر بند 2 ماده 97 ق.م.م می بایستی درآمد مشمول مالیات مربوط به آن از طریق علی الراس تعیین گردد، زیرا در غیر اینصورت موضوع بلحاظ قبول دفتر مودی به منزله دو اقدام متناقض تلقی می شود. ج- راجع به تقاضای اعمال معافیتها، چون در مرحله رسیدگی هیاتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر در این باره مطلبی عنوان نشده است، لذا اعتراض مودی وارد نیست. بنا به مراتب صرفا از جهت نحوه تعیین سود فروش دارائیها که نقص عمل مربوط به آن مورد توجه هیات حل اختلاف مالیاتی قرار نگرفته، شکایت شاکی را وارد دانسته، با نقض رای مورد واخواهی پرونده را به هیات موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. فرخنده پی مجد اسکندری محمد رزاقی علی اصغر زندی فائز
معتبر
شماره: 9991/4/30 تاریخ: 1380/12/13 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 887/3/39- 1380/04/19 مربوط به مالیات املاک سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75-76-77 شماره حوزه مالیاتی 1131-48 شماره سرممیزی مالیاتی 113- 48 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان تهران تاریخ ابلاغ رای: 1380/05/16 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4307-4/30- 1380/05/24 خلاصه واخواهی: اینجانب از 20 سال پیش تاکنون مستاجر بوده و طبق اسناد و مدارک اجاره موجود در پرونده اجبارا از آپارتمان تحویلی در مجتمع تعاونی استفاده ننموده و همچنان مستاجر باقی ماندم. در زمان سکونت اینجانب در آپارتمان استیجاری صاحبخانه اقدام به فروش آپارتمان نموده و با مراجعه به دارائی به این عنوان که آپارتمان مذکور مسکونی مالک می باشد، مفاصا حساب گرفته و آپارتمان را فروخته است. زمانیکه بنده برای استفاده از مزایای ماده 55 قانون مالیاتهای مستقیم به حوزه مالیاتی مربوطه مراجعه نمودم، حوزه مالیاتی ادعا می کند از تاریخ قرارداد جدیدم با مالک جدید می توانم از مزایا استفاده نمایم، لذا به رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض دارم. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: گرچه به استناد نامه شماره2944- 1379/08/24 حوزه مالیاتی 1934/48 (برگ ردیف 19 پرونده مالیاتی) که به موجب آن اعلام گردیده واحد مسکونی واقع در خیابان دکتر شریعتی خیابان شورای خیابان طباطبائی محل سکونت مالک قبلی ملک یاد شده بود و ظاهرا ادعای مودی در مورد استفاده از بخشودگی موضوع ماده 55 قانون مالیاتهای مستقیم وارد نمی باشد، لیکن چون مودی با ارائه دو فقره اجاره نامه عادی و یک برگ استشهادیه محلی (برگهای ردیف 24 الی 26 پرونده مالیاتی) مدعی گردیده که از تاریخ 1375/07/01 لغایت 1377/11/01 در نشانی فوق مستاجر مالک قبلی و از تاریخ 1377/11/01 لغایت 1379/05/01 مستاجر مالک بعدی ملک مذکور بوده و قبلا نیز برای اثبات این مدعا تصویر سند صلح شماره 96572- 1375/09/25 دفتر اسناد رسمی شماره 81 تهران (برگ ردیف 97 پرونده مالیاتی) را ارائه نموده که به موجب آن نشانی محل سکونت مودی در آدرس یاد شده قید گردیده است و استشهادیه اخذ شده از همسایگان واحد مسکونی مذکور (برگ ردیف 26 پرونده مالیاتی) نیز حاکی از تائید ادعای مودی می باشد و هیات های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر بدون رسیدگی لازم و احراز صحت و سقم ادعای مودی و نهایتا تعیین میزان درآمد مشمول مالیات که باید حسب مورد با رعایت یا عدم رعایت حکم ماده 55 قانون مالیاتهای مستقیم باشد اقدام به صدور رای نموده اند بدون اینکه اختلاف موجود بین مودی و حوزه مالیاتی را در مورد کسر اجاره پرداختی از اجاره دریافتی حل نمایند. بنا به مراتب یاد شده این شعبه رای مورد واخواهی را به علت نقص رسیدگی نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
معتبر
شماره: 9523/4/30 تاریخ: 1380/11/27 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 3523- 1380/05/09 مربوط به مالیات اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: دوره انحلال77 شماره حوزه مالیاتی 0422/37 شماره سرممیزی مالیاتی042/37 اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رای: 1380/05/27 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4450-4/30- 1380/05/30 خلاصه واخواهی: احتراما اعتراض خود را به شرح زیر اعلام می دارد: 1- میزان مطالبات لا وصول شرکت مبلغ 190 748 67 ریال می باشد که ضمن مراجعه به مراجع قانونی پیشنهاد نمودند تعیین حکم شود که نهایتا پس از بررسی نتایج کارشناسی 20% از کل مبلغ را اعلام نمودند. 2- یک اطاق به مساحت 20 متر (که متعلق به همسرم می باشد) محل قانونی شرکت بوده است که اطاق فوق به صورت رایگان در اختیار شرکت قرار گرفته و شاهد آن دفاتر قانونی شرکت می باشد که هیچ وجهی اعم از سرقفلی و اجاره پرداخت نگردیده در حالیکه حوزه محترم مبلغی را بابت حق واگذاری به تراز شرکت افزوده است. 3- حوزه محترم مبلغی جهت اثاثیه اداری مشمول درآمد نموده که با تراز تقدیمی مغایرت دارد لذا با توجه به اختلاف ارقام فوق بعضی از لوازم ادارات فاقد هر گونه ارزش و اسقاطی می باشد که در صورت نیاز جهت بررسی کارشناسی، اسنادفوق موجود می باشد ضمن اعلام آمادگی جهت ارائه اسناد حسابداری مربوط به لوازم اداری و اسناد لاوصول بدهکاران و سایر مدارک جهت کارشناسی،متمنی است با بررسی دلایل این لایحه رای عادلانه صادر فرمائید. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء می نماید: شرکت مودی در لایحه اعتراضیه تسلیمی به هیات حل احتلاف مالیاتی بدوی ادعا نموده ملکی که برای آن حق واگذاری محل تعیین شده متعلق به همسر مدیر شرکت است که خود نیز سمت رئیس هیات مدیره را دارد و آن را در اختیار خود، همسر و فرزندان قرار داده تا به اتفاق در آن به فعالیت اقتصادی بپردازند و هیچگونه رابطه استیجاری برقرار نبوده و اجاره ای رد و بدل نشده و وجهی نیز بابت حق واگذاری محل به مالک پرداخت نشده است و مجددا این ادعا را در لایحه اعتراضیه به هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر تکرار نموده در حالیکه هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی بدون رسیدگی به این قسمت از اظهارات نامبرده صرفا با تعدیل ارزش دارائی مشمول مالیات اصدار رای نموده و با وجود آنکه هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر قرار تحقیق و رسیدگی صادر نموده، صرفا بر اساس گزارش مجری قرار مبادرت به انشاء رای نموده در صورتیکه تعلق حق واگذاری محل به شرکت مودی با توجه به شرایط خاص آن نیاز به احراز روابط استیجاری و پرداخت حق واگذاری محل به مالک دارد که گزارش کارشناس مجری قرار از این لحاظ فاقد کفایت رسیدگی است بنا به مراتب فوق این شعبه رای مورد واخواهی را صرفا به جهت نقص رسیدگی از این حیث نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید به سایر موارد اعتراض شرکت در هیات مزبور رسیدگی و ایرادی به آن وارد نمی باشد. صدیقه کاتوزیان علی اکبرنوربخش رضا سعیدی امجد
معتبر
شماره: 9241/4/30 تاریخ: 1380/11/16 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 9696- 1380/07/16 مربوط به مالیات بر درآمد حقوق سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1379 شماره حوزه مالیاتی 1725 شماره سرممیزی مالیاتی 172 اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رای: 1380/08/20 شماره و تاریخ ثبت شکایت 7016-4/30 - 1380/08/29 خلاصه واخواهی: احتراما به رای هیاتحل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در مورد مالیات حقوق عملکرد 1379 مدیرعامل شرکت اعتراض داشته و تقاضای نقض رای و رسیدگی مجدد را دارد. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی و مطالعه اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه و در نظر گرفتن مفاد بند 3-7 بخشنامه شماره10085-1380/03/30 وزیر محترم امور اقتصاد و دارائی به شرح آتی انشاء رای می نماید: به حکایت اوراق مضبوط در پرونده امر (برگهای ردیف 33-35 و 44 پرونده مالیاتی) مودی مستنداتی در رابطه با میزان حقوق پرداختی، به هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر تسلیم نموده که هیچیک از آنها حاکی از پرداخت مبلغ 1400 دلار حقوق و مزایای ماهیانه به نحوی که در رای هیات مذکور تعیین گردیده نمی باشد. زیرا بیشترین پرداختی طبق برگ 33 پرونده مالیاتی مبلغ 775 دلار می باشد که مبلغ 50 دلار آن حق ایاب و ذهاب بوده و به استناد قسمت آخر بند 8 ماده 91 قانون مالیاتهای مستقیم معاف از مالیات می باشد.از طرفی درآمد حقوق مورد رای هیات تجدید نظر ظاهرا هیچگونه تناسبی با درآمد حقوق و مالیات سنوات 77 و 78 شخص مورد نظر که به موجب رای دیگری قطعی گردیده (برگ ردیف 34 پرونده مالیاتی)ندارد. بنا به مراتب یاد شده این شعبه رای مورد واخواهی را که از توجیه و استدلال لازم و کفایت رسیدگی برخوردار نمی باشد نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
معتبر
شماره: 9026/4/30 تاریخ: 1380/11/08 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 57- 1380/01/26 مربوط به مالیات: ارث سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 شماره حوزه مالیاتی 112 شماره سرممیزی مالیاتی 110 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان گیلان تاریخ ابلاغ رای: 1380/03/29 شماره و تاریخ ثبت شکایت 3461- 4/30 – 1380/04/30 خلاصه واخواهی: احتراما با توجه به دلایل و مطالب مشروح زیر 1- به سبب عدم رعایت بخشنامه و مقررات قانون 2- نقص رسیدگی، تقاضای نقض رای صادره هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر را داشته به استحضار می رساند: 1- بند یک: مامورین تشخیص مالیات وفق ماده 246 ق.م.م می بایست جهت اطلاع از اوراق تشخیص در هیات حل اختلاف مالیاتی شرکت نمایند در حالیکه ممیز مالیاتی مربوطه در جلسه هیات بدوی شرکت ننموده است.بند دو: اعتراض ممیز به آراء هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی می بایست نسبت به قوانین موضوعه بوده و ممیز کل مالیاتی نیز آن را تائید نماید. ( اعتراض ممیز مالیاتی حوزه ارث در مورد تعدیل ارزش ماترک بوده و خلاف بند 2 بخشنامه شماره 8820 مورخ 1375/03/02 به تایید ممیز کل مربوطه نرسیده است) بنابراین هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نمی بایست اعتراضات ممیز مالیاتی را که واجد اوصاف فوق نبوده بپذیرد و باید اعتراض ممیز مالیاتی مردود اعلام می شد. 2- عدم توجه به اعتراضیه اینجانب و نهایتا نقص رسیدگی: مجریان قرار ضمن اشاره به اعتراضیه اینجانب، در واقع اعتراض ممیز را مورد رسیدگی قرار داده و قبول نموده اند و حتی در مورد ارزش سهام یکی از شرکتها،ارزش سهام را بیشتر از مبلغ برآوردی ممیز مالیاتی تعیین نموده اند. عمده اعتراض در خصوص تعیین ارزش سهام متوفی می باشد که ممیز مالیاتی مربوط از سر ممیزی مالیات بر درآمد شرکتها استعلام نموده لیکن متاسفانه پاسخ سرممیزی مزبور را نپذیرفته و شخصا اقدام به برآورد ارزش نموده که پس از اعتراض مجددا توسط مجریان قرار ارزیابی و گزارش مجریان قرار (اکثریت) مورد تایید هیات بدوی قرار گرفته و پس از صدور قرار توسط هیات تجدید نظر،هیات گزارش اخیر را وافی به مقصود ندانسته و رای بدوی در این مورد را تایید نموده و حتی مانده ماترک را نیز افزایش داده و کلا بدون رسیدگی، اعتراضیه اینجانب را مردود دانسته علیهذا به دلیل عدم رعایت بخشنامه صادره و قوانین موضوعه و نقص رسیدگی تقاضای نقض رای تجدید نظر و رسیدگی به موارد اعتراض را دارد. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی با توجه به لایحه اعتراضیه مودیان مبادرت به صدور قرار تحقیق و رسیدگی نموده و گزارش مجریان قرار( اکثریت) را که مطابق آن ارزش سهام شرکتهای متوفی تعدیل متنابهی شده پذیرفته و هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مزبور بر اساس لوایح اعتراضیه ممیز مالیاتی مربوطه و مودیان، مجددا قرار کارشناسی صادر نموده و سپس با بررسی پرونده مالیاتی مربوطه و کلیه گزارشات مجریان قرار بنا به دلایلی که در متن رای ذکر گردیده، ارزش سهام مورد رای هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی را پذیرفته و اعتراض ممیز مالیاتی مربوطه و مودیان را از این جهت مردود شناخته و رای لازم صادر نموده است علیهذا از حیث مندرجات شکوائیه واصله به رای مورد واخواهی ایراد عدم کفایت رسیدگی یا نقض قوانین مالیاتی وارد نمی باشد و این شعبه رد شکایت رسیده و استواری رای مزبور را اعلام می دارد. ضمنا با توجه به شکوائیه ممیز مالیاتی از رای هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی که موارد اعتراض به صورت مکتوب در آن مندرج می باشد و ضمن آن ممیز مزبور از گزارش رسیدگی خود مشروحا دفاع نموده ( اوراق شماره 580 تا 588 پرونده) رسیدگی هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به اعتراضات ممیز مالیاتی مربوطه وفق مقررات قانونی می باشد. صدیقه کاتوزیان علی اکبرنوربخش رضا سعیدی امجد
معتبر
شماره: 8791/4/30 تاریخ: 1380/10/30 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 3186/4/39- 1379/10/24 مربوط به مالیات بر درآمد املاک سال عملکرد یا تعلق مالیات: 76 و 77 شماره حوزه مالیاتی 1614 شماره سر ممیزی مالیاتی 161 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان تهران تاریخ ابلاغ رای: 1379/11/19 شماره و تاریخ ثبت شکایت 10510/4/30- 1379/12/17 خلاصه واخواهی: ایرادات و اشکالات شکلی و قانونی وارد به رای هیئت تجدید نظر به شماره 3186/4/39 مورخ 1379/10/24 را به شرح زیر به اطلاع می رسانم: 1- ممیز حوزه مالیاتی در تنظیم و صدور برگ تشخیص مالیات فقط دستور اداری را رعایت نموده و بر اساس نامه 17885/م مورخ 1378/06/29 معاون درآمدهای مالیاتی که به استناد سند مجعول تهیه شده توسط صادر گردیده برخلاف مفاد ماده 237 قانون مالیاتهای مستقیم اقدام به صدور برگ تشخیص مالیات نمود. 2- در تشخیص مالیات رعایت مفاد ماده 152 نشده و به اسناد و مدارک معتبر مودی توجهی نکردند و ظاهرا به دلیل اینکه مستاجر خارجی باید مانند گردشگران خارجی هزینه خود را به دلار بپردازند میزان اجاره بها را غیر واقعی تعیین کرده اند. 3- ممیز مالیاتی در گزارش سالهای قبل خود میزان اجاره بها را بر اساس املاک مشابه تعیین نموده، اما پس از دریافت نامه معاون درآمدهای مالیاتی و در اجرای دستور اداری بر اساس اجاره بهای ماهیانه بیست و دو میلیون ریال اقدام به صدور برگ تشخیص نمود و سپس با در نظر گرفتن تخفیف از طرف هیئت تجدید نظر این مبلغ به هشت میلیون ریال و یازده میلیون ریال رسید و مطلقا اجاره بهای املاک مشابه را که در حکم قانون به آن تصریح شده منظور نظر قرار نداده اند. 4- دستور اداری معاونت محترم درآمدهای مالیاتی مستند به یک برگ فتوکپی به عنوان الحاقیه قرارداد اجاره صادر شده که فتوکپی مذکور طبق رای دادگاه جعلی و متقلبانه می باشد و صدور برگ تشخیص بر مبنای آن از درجه اعتبار ساقط می باشد. بنا به مراتب فوق تقاضای نقض رای هیئت تجدید نظر و رسیدگی مجدد در هیئت دیگری را دارد. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه مودی و مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: به حکایت پرونده امر مودی با ارائه اجاره نامه عادی مورخ 1376/08/03 ( برگهای ردیف 19 الی 22 پرونده) میزان اجاره ماهیانه آپارتمان پلاک ثبتی 6985/6933 را که به اجاره دفتر شرکت درآمده مبلغ نهصد هزار ریال اعلام نموده لیکن حوزه مالیاتی طبق گزارش موجود در پرونده (برگ ردیف 51 پرونده) میزان مال الاجاره را بر اساس اجاره بهای املاک مشابه به مبلغ000 000 2 ریال تعیین نموده است،حوزه مالیاتی قبل از صدور برگ تشخیص بر مبنای مال الاجاره مذکور به استناد الحاقیه مورخ 1376/08/09 اجاره نامه عادی مذکور که از طریق خانم کارمند اخراجی شرکت مذکور برای وزارت امور اقتصادی و دارائی ارسال و به موجب آن بین موجر و مستاجر موافقت شده بود که میزان اجاره بهای مندرج در اجاره نامه عادی مذکور مبلغ نهصد هزار ریال به اضافه 2700 دلار آمریکا باشد اقدام به صدور برگ تشخیص مالیات بر مبنای اجاره بهای ماهیانه مبلغ 000 000 22 ریال نمود که در این رابطه ابتدا با توجه به تقسیم نامه رسمی مورخ 1377/10/06 که آپارتمان مذکور را از تاریخ 1377/10/06 رسما در سهم اختصاص مودی قرار داده و قبل از آن تاریخ سهم مالکیت مودی 75% دانگ بوده، برگهای تشخیص عملکرد سالهای 76 و 77 را صادر و سپس با توجه به گزارش کارشناس مجری قرار شماره 63/4/39 مورخ 1379/01/23 هیئت حل اختلاف مالیاتی بدوی (برگهای ردیف 60 و 61 پرونده) که به موجب آن اعلام شده بود طبق تقسیم نامه عادی مورخ 1376/05/11 آپارتمان مورد بحث از تاریخ 1376/05/11 در سهم اختصاصی مودی قرار گرفته با تنظیم گزارش اصلاحی اقدام به صدور برگهای تشخیص متمم برای سالهای مزبور نمود که اقدامات حوزه مالیاتی با اعتراض مودی مواجه و مودی با ارائه دادنامه شماره 78/867 مورخ 25/12/78 شعبه 409 دادگاه عمومی تهران ( برگهای ردیف 49 و 50 پرونده) مبنی بر اینکه الحاقیه مذکور جعلی و از درجه اعتبار ساقط می باشد به برگهای تشخیص مالیات اعتراض نمود، هیئت حل اختلاف مالیاتی بدوی علاوه بر قرار مذکور قرار رفع نقص و استعلام شماره 1262/4/39 مورخ 1379/05/05را صادر نمود تا از حوزه مالیاتی اداره کل مالیات بر شرکتها راجع به میزان هزینه اجاره شرکت در عملکرد سالهای 76 و 77 استعلام شود و پاسخ استعلام طی شماره 1413/ 623 مورخ 1379/06/02 (برگ 68 پرونده) واصل گردیده است که استناد به آن هم با توجه به اینکه مالیات بر درآمد و تکلیفی مطالبه شده توسط حوزه مالیات بر شرکت ها از شرکت به موجب رای شماره 5001 مورخ 1380/05/30 هیئت حل اختلاف مالیاتی بدوی که تصویر آن توسط مودی به شورای عالی مالیاتی ارسال گردیده کان لم یکن اعلام گردیده جای تامل دارد. بنا به مراتب فوق چون هیئت های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر بدون عنایت به دادنامه فوق الذکر که مفاد آن طبق ماده 9 قانون آئین دادرسی مدنی برای مقامات رسمی و ادارات دولتی لازم الاجرا می باشد و بدون در نظر گرفتن اجاره بهای املاک مشابه و واقعیت امر صرفا با تعدیل اجاره بهای تعیین شده بر اساس سند الحاقیه مجعول یاد شده اقدام به صدور رای نمده اند،علیهذا این شعبه رای مورد واخواهی را به علت نقص رسیدگی و عدم رعایت مقررات قانون نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان رضا سعیدی امجد
معتبر
شماره: 8687/4/30 تاریخ: 29/10/1380 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 2529- 1379/09/22 مربوط به مالیات اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75-76 شماره حوزه مالیاتی 522 شماره سرممیزی مالیاتی 52 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان کرمان تاریخ ابلاغ رأی: 1379/11/28 شماره و تاریخ ثبت شکایت 10520-4/30- 1379/12/17 خلاصه واخواهی: شرکت در سال 1374 جهت احداث ساختمان تجاری مجموعه فرهنگی قراردادی با دفتر منعقد نمود و در پائیز سال جاری ساختمان فوق را تحویل موقت داده است. متاسفانه به علت حجم کاری و فرصت کم همیشه صورت وضعیت ها به صورت علی الحساب پرداخت گردیده و تا سال 1378 تسویه حساب انجام نشده است دفتر طی نامه ای اعلام نموده که برای سالهای 74- 75و76 مبلغ 000 000 120 ریال مالیات علی الحساب به حساب دارائی پرداخت نموده است که حوزه مالیاتی بر اساس آن اقدام به صدور برگ تشخیص برای هر سال نموده است لیکن در سال 1378 با محاسبه صورت وضعیتهای پرداختی دفتر مجددا مبلغ 985 853 76 ریال دیگر به عنوان مالیات به وزارت دارائی واریز نموده که جمعا مالیات پرداختی برای سه سال مبلغ 985 854 196 ریال می باشد متاسفانه دارائی کرمان بر اساس مبالغ مالیات پرداخت شده برای سه سال اقدام به صدور برگ تشخیص متمم برای سالهای 75و 76 نموده است لذا خواستار نقض رای تجدید نظر می باشیم. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی و مطالعه اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه شرکت مودی طی نامه شماره 79125-1379/04/03 (برگ شماره 199 پرونده) اعلام نموده تتمه حساب مبلغ مربوط به قرارداد پیمانکاری منعقده با دفتر در سال 1378 به شرکت پرداخت شده و در اظهارنامه سال 1378 شرکت منعکس گردیده است و در هیاتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی تجدید نظر نیز تصریح نموده که این مبلغ برای کارهای انجام شده طی سنوات 1377 و 1378 نیز می باشد،حق آن بود که هیاتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر با توجه به اظهارات شرکت مودی و نیز نامه شماره 791350-1622-1379/07/17 کارفرما (برگ شماره 203 پرونده) که تاریخ و مبلغ پرداختی به پیمانکار به تفکیک هر سال در آن مشخص شده پس از بررسی پرونده مالیاتی عملکرد سال 1378 شرکت و احراز صحت و یا سقم ادعای شرکت مزبور مبادرت به صدور رای می نمودند که محتوای پرونده مالیاتی مربوطه حاکی از انجام این امر نمی باشد. بنا به مراتب فوق و نیز به جهت اینکه رای مورد واخواهی مغایر مفاد ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم بدون توجه به لایحه اعتراضیه شرکت مودی صادر گردیده علیهذا این شعبه رای مزبور را به سبب عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مذکور احاله می نماید. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
معتبر
شماره: 8626/4/30 تاریخ: 1380/10/26 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 529-1379/08/11 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1375 شماره حوزه مالیاتی111 شماره سر ممیزی مالیاتی 11 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان هرمزگان تاریخ ابلاغ رای: 1379/09/09 شماره و تاریخ ثبت شکایت 8373- 4/30- 1379/09/27 خلاصه واخواهی: اینجانب در رشته تانکر سازی در حومه بندر عباس فعالیت دارم از طریق اجرای ماده 181 در اصفهان اسنادی مبنی بر خرید میلگرد و نبشی(آهن آلات) به نام اینجانب به دارائی بندر عباس فرستاده شد که در پرونده موجود می باشد و حوزه مالیاتی بر اساس آن اسناد برای سال 1375 حدود 000 000 24ریال مالیات تشخیص داده که پس از اعتراض بنده در کمیسیون های بدوی و تجدید نظر به مبلغ 000 000 18 ریال تعدیل یافته است. متاسفانه هیاتهای حل اختلاف مالیاتی به اعتراض بنده و اینکه آهن آلات هیچگونه ربطی به شغل تانکر سازی نداشته و ندارد ترتیب اثری نداده و رای رفع تعرض صادر نکرده اند و باعث تعطیل شدن کارگاه تانکر سازی شده اند لذا نسبت به رای تجدید نظر معترض بوده و تقاضای رفع تعرض را دارم. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی و مطالعه اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه مودی به شرح اظهارات مندرج در برگ رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر تلویحا خرید آهن آلات و میلگرد از اصفهان را پذیرفته لیکن اظهار داشته که میلگرد و نبشی خریداری شده به دردکار تانکر سازی نمی خورد و حوزه مالیاتی نمی بایستی در محاسبه مالیات ضریب تانکر سازی را در مورد آهن آلات خریداری شده به کار می برد و هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون توجه کافی به موارد اعتراض مودی و عنایت به اینکه حوزه مالیاتی در گزارش رسیدگی خود را برای تعیین درآمد مشمول مالیات مربوطه به مبلغ 320 759 428 ریال خرید آهن آلات به جای ضریب 5/2 درصدیردیف یک صفحه 117 جدول ضرایب مالیاتی سال 1375 ظاهرا از ضریب ردیف 113 صفحه 123 جدول مذکور مربوط به سازندگان منبع های آب و مواد نفتی استفاده نموده، صرفا با تعدیل درآمد مشخصه اقدام به صدور رای شماره 529- 1379/08/11نموده است. علیهذا شکایت مودی از این حیث وارد بوده و این شعبه رای مزبور را نقض و پرونده امر را به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید تا با توجه به مراتب یاد شده اقدام به رسیدگی و صدور رای می نماید. رضا سعیدی امجد علی اکبر نوربخش صدیقه کاتوزیان
معتبر
شماره: 8537/ 4/30 تاریخ: 1380/10/23 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1050- 1380/03/09 مربوط به مالیات: بر ارث سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78 شماره حوزه مالیاتی 4034 شماره سر ممیزی مالیاتی اداره:کل امور اقتصادی و دارائی آذربایجان شرقی- تبریز تاریخ ابلاغ رای: 1380/04/26 شماره و تاریخ ثبت شکایت 3917- 4/30- 1380/05/10 خلاصه واخواهی: اعتراض در مرحله تجدید نظر عبارت بوده از اینکه سه دانگ سرقفلی یک باب مغازه واقع در خیابان سهمی متوفی به موجب اسناد موجود در تاریخ 1358/10/12 واگذار شده و به متوفی تعلق نداشته است ولی حوزه مالیاتی آنرا جزء ماترک بحساب آورده است که هیات تجدید نظر پس از بررسیهای لازم موضوع اعتراض را وارد دانسته اما مقرر داشته که ارزش سرقفلی سه دانگ مغازه از ماترک کسر گردد و به اینصورت تعدیل اعمال شده از ماترک برابر رای بدوی نادیده گرفته شده است در حالیکه می بایست ارزش سرقفلی از مبلغ 852 022 326 ریال ارزش ماترک تعیین شده توسط هیات بدوی کسر میگردید لذا از این بابت به رای تجدید نظر معترض بوده تقاضای رسیدگی دارد. رای: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از بررسی پرونده و مطالعه شکایت واصله به شرح زیراقدام به صدور رای می نماید: اگر چه هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر پس از بررسی پرونده و با استناد به اسناد و مدارک ارائه شده از سوی وراث متوفی ضمن توجیه و اظهارنظر صریح اقدام به اصدار رای کرده است اما چون علاوه بر آنکه به اتخاذ تصمیم هیات بدوی مبنی بر کاهش درآمد مشمول مالیات مشخصه توجه ننموده، بر خلاف حکم ماده 249 قانون مالیاتهای مستقیم،ماخذ محاسبه مالیات را نیز در متن رای قید نکرده است لذا صرفا از این جهات اعتراض مودی وارده بوده ضمن نقض رای مورد شکایت پرونده به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می گردد. داریوش آل آقا غلامعلی آبائی روح ا... باباسنگانی
معتبر
شماره: 8527/4/30 تاریخ: 1380/10/23 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی:131- 1379/10/28 مربوط به مالیات: ارث سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1375 شماره حوزه مالیاتی 1643 شماره سر ممیزی مالیاتی 164 اداره:امور اقتصادی و دارائی شهرستان بهشهر تاریخ ابلاغ رای: 1379/12/16 شماره و تاریخ ثبت شکایت 106-4/30- 1380/01/19 خلاصه واخواهی: مودیان ضمن اعتراض به رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلایل زیر خواستار نقض رای و تجدید رسیدگی شده اند. 1- ارزیابی و احتساب حق کسب و پیشه (سرقفلی) چند باب مغازه که سالهاست در اختیار مستاجرین می باشد. 2- ارزیابی و احتساب حق کسب و پیشه (سرقفلی) گاراژ که بیش از 30 سال است در اختیار مستاجرین می باشد و ربطی به متوفی نداشته است. 3- به علت تصرف عدوانی پلاک ثبتی 76 کلیه ارزش عرصه و اعیان محاسبه شده تا تعیین تکلیف قانونی توسط دادگاه ذیصلاح به حالت تعلیق درآید. 4- در مورد اراضی کلچالسر که حدود 10 هکتار آن قبل از فوت متوفی توسط غیر تصاحب گردیده ارزش گذاری آن باید تغییر کند در ضمن ارزش محصولات نیز دور از واقعیت ارزیابی گردیده است. 5- سر قفلی جایگاه مواد سوختی ( پمپ بنزین) بیش از ارزش واقعی آن ارزیابی شده است. 6- خانه واقع در تهران سه طبقه بوده که فقط یک طبقه آن مربوط به متوفی بوده و اشتباها هر سه طبقه قیمت گذاری شده ضمنا این آپارتمان بدهی مالیات مستغلات نیز داشته که باید در نظر گرفته شود. 7- سر قفلی یکباب مغازه واقع در خیابان امام خمینی به علت اینکه 80% آن در طرح تعریض خیابان قرار گرفته بسیار زیاد ارزیابی شده است. 8- یک دستگاه موتور آب که تعلق آن به متوفی ثابت نشده بنام ایشان ارزیابی گردیده که کلا باید مورد توجه هیات حل اختلاف مالیاتی قرار می گرفته. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی با صدور قرار کارشناسی به اظهارات مودیان رسیدگی و با توجه به گزارش کارشناسی مجری قرار که به طور کامل نسبت به کلیه موارد اعتراض مودیان بررسی و تحقیق و پاسخگویی نموده اقدام به تعدیل درآمد مشمول مالیات و صدور رای نموده و مودیان اعتراض خود را در هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر شامل ده بند مجددا به هیات ارائه نموده اند که هیات مزبور کلا و بدون پرداختن به اعتراضات جدید ورثه و اعتراضاتی که نتیجه رسیدگی هیات بدوی در مورد آنها غیر موجه بوده رای هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی را تائید نموده است، در صورتیکه اعتراض موضوع بند 2 لایحه اعتراضیه تسلیمی مودی به هیات تجدید نظر، مودی بوده که قبلا در هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی مطرح نشده بود و احتیاج به بررسی مجدد داشته و همچنین اعتراض موضوع بند1 لایحه اعتراضیه تسلیمی به هیات تجدید نظر نیز با توجه به اینکه اظهارنظر کارشناس مجری قرار و هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی در مورد آن موجه نبوده و برخلاف ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم صورت گرفته نیاز به رسیدگی مجدد توسط هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر داشته است زیرا در حالیکه مغازه های مورد نظر در اجاره مستاجرین هستند سر قفلی آنها را متعلق به مالک دانستن عرفا و قانونا موجه به نظر نمی رسد و از این حیث به رای هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر ایراد وارد است. علیهذا رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به سبب نقص رسیدگی نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به موارد یاد شده به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. سایر موارد شکایت با توجه به اینکه قبلا توسط هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی رسیدگی و در هیات تجدید نظر نیز همان موارد عینا تکرار و ایرادی به رسیدگی مذکور عنوان نشده و بدین لحاظ هیات تجدید نظر با تائید رای هیات بدوی مبادرت به صدور رای نموده وارد نمی باشدو مردود اعلام می گردد. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
معتبر
شماره: 8557/4/30 تاریخ: 1380/10/23 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 9488-1379/12/15 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377 شماره حوزه مالیاتی: 0921/37 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1380/02/30 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 2300-4/30-1380/03/29 خلاصه واخواهی: تخصیص مبلغ 2,357,286,365 ریال از هزینه ها از طرف حوزه مالیاتی به درآمدهای معاف شرکت مغایر با اموال متداول حسابداری وقوانین مالیاتی می باشد. واین به آن معنی می باشد که عملا به میزان هزینه های برگشتی درآمدهای معاف مودی مورد مطالبه مالیات قرار می گیرد. محاسبات ممیز مالیاتی در خصوص تسهیم هزینه ها به درآمدهای معاف، مجموع هزینه های شرکت مشتمل بر هزینه های عملیاتی، مالی و بدون ارتباط منطقی با فعالیتهای شرکت مدنظر قرار گرفته است و لذا برای درآمدهای سپرده گذاری و عملیات فروش سهام (عملیات معاف) 56% هزینه های شرکت تخصیص یافته است که این امر منطقی نمی باشد. فروش سهام و سپرده گذاری در بانکها با در نظر گرفتن فعالیت اصلی این شرکت یکی از فعالیتهای جانبی وغیر اصلی شرکت تلقی می گردد لذا بر اساس کدام سیستم و به استناد چه قرائن و اطلاعاتی 54% از هزینه های اداری مالی شرکت به فعالیت جانبی اختصاص داده می شود. مفاد ماده 143 قانون مالیاتهای مستقیم به وضوح بیانگر فعالیت ارزش فروش سهام (از مجموعه درآمدهای شرکت) پس از کسر نیم درصد مالیات متعلقه می باشد وهیچگونه اشاره ای به معافیت پس از کسر هزینه های اداری و مالی ننموده است. با در نظر گرفتن مفاد بند 2 ماده 145 که سپرده ها از پرداخت مالیات معاف گردیده برای تخصیص هزینه مطلبی عنوان نشده است. ممیز مالیاتی مبلغ 2,957,000,000 ریال از هزینه های مالی شرکت را برگشت داده که مبلغ مزبور مربوط به سهم سود ناشی از 4 فقره قرارداد مشارکت با آن صندوق می باشد که در سال 78 به صندوق مزبور پرداخت و تسویه گردیده است. هزینه مزبور به هیچ وجه ماهیت سود و کارمزد را نداشته که به توان برگشت داد وتماما به عنوان قسمتی از عملیات بازرگانی در رابطه با قرارداد های مشارکت و در محدوده قانون رخ داده است. ممیز مالیاتی با این استدلال که جزء موسسات اعتباری غیر بانکی نمی باشد بنابراین هزینه مالی پرداختی به آن صندوق جزء هزینه های قابل قبول نخواهد بود در حالی که این مبلغ سود کارمزد تسهیلات نمی باشد بلکه سود حاصل از مشارکت است و عدم قبول این هزینه با توجه به انعکاس درآمد آن در دفاتر صندوق مغایر قانون می باشد، در سالهای عملکرد 1375و 1376 نیز هیئت حل اختلاف مالیاتی و حوزه مالیاتی هزینه فوق را قابل قبول دانسته اند. مبلغ 160,000,000 ریال مالیات پرداختی به وزارت دارائی بابت 2 در هزار افزایش سرمایه این شرکت که توسط ممیز مالیاتی برگشت داده شده است توسط هیئت حل اختلاف مالیاتی بدوی به عنوان هزینه قابل قبول تأیید گردیده لیکن به لحاظ تسهیم هزینه ها فقط 62,040,000 ریال آن از درآمدهای مشمول مالیات شرکت کسر گردیده است. رأی: شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده وپس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی اعلام رأی می نماید: شکایت مودی نسبت به رأی هیئت تجدید نظر مشتمل بر سه مورد است: 1- تسهیم هزینه های شرکت نسبت به فعالیتهای معاف و غیر معاف. 2- عدم قبول مبلغ 2,957,000,000 ریال هزینه های مالی شرکت. 3- مبلغ 160,000,000 ریال دو در هزار افزایش سرمایه، پرداختی به وزارت دارائی که به علت تسهیم هزینه ها تعدادی از آن به عنوان هزینه قابل قبول پذیرفته نشده است. در خصوص بندهای 1و 3 فوق یعنی شکایت مودی درباره تسهیم هزینه های شرکت نسبت به درآمدهای معاف و غیرمعاف و همچنین عدم قبول مقداری از 2 در هزار پرداختی، با در نظر گرفتن توضیحات ممیز مالیاتی در گزارش وارده به شماره 0921-37/400 مورخ 1379/03/29 که به تأیید سر ممیز مربوط نیز رسیده است و مبنای صدور برگ تشخیص می باشد. تسهیم هزینه های مشترک که تخصیص آنها به منابع مختلف درآمد شرکت غیر قابل شناسائی بوده است، صحیح می باشد واز این حیث ایرادی به رأی صادره وارد نیست. اما در مورد عدم قبول مبلغ 2,957,000,000 ریال (البته پس از اعمال روش تسهیم هزینه ها و به دست آوردن سهم عملیات مشمول مالیات از مبلغ مذکور) به عنوان هزینه غیر قابل قبول، با توجه به اینکه شرکت در بند 1-2 لایحه تسلیمی وارده به شماره 25305/39 مورخ 1379/12/15 عنوان کرده که مبلغ مذکور سود مشارکت بوده و در محدوده قراردادهای مشارکت پرداخت شده و به هیچ وجه ماهیت سود و کارمزد ندارد و در سنوات عملکرد 75و 76 هم به ترتیب از طرف هیئت حل اختلاف مالیاتی و ممیز مالیاتی به عنوان هزینه قابل قبول پذیرفته شده است، حق این بود که هیئت تجدید نظر پس از بررسی ماهوی موضوع اختلاف و روش ثبت در دفاتر حساب نسبت به موضوع، اتخاذ تصمیم می کرد، در حالیکه بررسی هیئت در این باره برابر رأی صادره کافی به مقصود نمی باشد بنابراین رأی صادره به دلیل فوق نقض و پرونده به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه بعدی آن، احاله می گردد. محمدعلی سعیدزاده محمدعلی تراب زاده غلامحسین مختاری
معتبر
شماره: 8437/4/30 تاریخ: 1380/10/18 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1476-1379/08/14 مربوط به مالیات: دوره انحلال شرکت سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377 شماره حوزه مالیاتی: 321 شماره سر ممیزی مالیاتی: 32 اداره: کل امور اقتصادی ودارائی استان گیلان تاریخ ابلاغ رأی: 1379/09/27 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9151-4/30-1379/10/26 خلاصه واخواهی: این شرکت به علت عدم فعالیت، زمین وسوله خود را در تاریخ 1377/06/20 به شرکت واگذار نموده و در تاریخ 1377/07/25 قرارداد بین این شرکت و فسخ گردیده و بعد از آن در تاریخ 1377/09/05 شرکت منحل شده است. شرکت در تاریخ 1377/11/11 با شرکت (خریدار جدید) قرارداد واگذاری زمین امضاء نموده است. تاریخ های یاد شده بالا مبین این است که شرکت قبل از تاریخ انحلال اقدام به واگذاری زمین وسوله نموده و در زمان انحلال زمین و سوله ای که مبنای محاسبه مالیات قرار گرفته متعلق به شرکت نبوده که هیئت های بدوی و تجدید نظر به این موضوع توجهی نکرده اند. لذا شرکت خواستار نقض رأی تجدید نظر می باشد. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه مدیر تصفیه شرکت مودی در هیئت های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر به موضوع انتقال زمین و سوله قبل از انحلال شرکت با توجه به تاریخ قراردادهای مربوطه اشاره نموده ولی هیئت های یاد شده به خواسته مودی توجهی ننموده و بدون اظهارنظر موجه و مستدل ورسیدگی پیرامون صحت و سقم ادعای شرکت مودی مغایر مفاد ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم فقط اقدام به تعدیل درآمد مشمول مالیات نموده اند. علیهذا رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به سبب نقص رسیدگی نقض وپرونده امر جهت رسیدگی مجدد به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. رضا سعیدی امجد علی اکبر نوربخش صدیقه کاتوزیان
معتبر
شماره: 8014/4/30 تاریخ: 1380/10/02 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 2645-1379/06/06 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: منتهی به 30/9/1997 شماره حوزه مالیاتی: 1412 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1379/07/02 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6781-4/30-1379/07/26 خلاصه واخواهی: شرکت در کشور آلمان به ثبت رسیده و دفتر نمایندگی آن در سال 1351 در اداره ثبت شرکتهای تهران به ثبت رسیده است. از این رو این دفتر نمایندگی مشمول ضوابط قانون اجتناب از اخذ مالیات مضاعف بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری فدرال آلمان خواهد بود و به استناد جزء (ه) بند 3 ماده 5 و بند 1 ماده 7 ومواد 22 و 26 قانون یاد شده مشمول مالیات ایران نمی گردد. و چون دفتر نمایندگی به عنوان پایگاه ثابت شرکت آلمانی در ایران تلقی نمی شود و چون دفتر نمایندگی مجاز به انجام هیچگونه عمل بازرگانی در ایران نمی باشد بنابراین به استناد مقررات یاد شده در فوق دفتر نمایندگی در ایران مشمول مالیات نمی باشد. هیئت بدوی با استناد به گزارش مجریان قرار این دفتر نمایندگی را به عنوان پایگاه ثابت وشعبه تجاری تلقی نموده وبه استناد بندهای 1و 2 ماده 7 قانون اجتناب، مطالبه مالیات از این دفتر را تأیید نموده است که مورد اعتراض می باشد و هیئت تجدید نظر هم بدون هیچگونه تحقیق و رسیدگی، رأی هیئت بدوی را تأیید نموده است. مشکل حقوقی شرکت آلمانی در ایران دفتر نمایندگی است نه شعبه و فعالیت شرکت به استناد بند 3 آگهی تأسیس عبارتست از مطالعه وضع بازار ایران و بازاریابی و همچنین راهنمائی مشتریان شرکت مرکزی به نحوی که دفتر نمایندگی شرکت در ایران به هیچگونه معامله ای اقدام نخواهد کرد و هزینه آن از شرکت مرکزی تأمین خواهد شد. اداره ثبت شرکتها با توجه به این واقعیت که در قوانین جاری کشور از لحاظ حقوقی فرقی بین دفتر نمایندگی و شعبه نمی باشد در آگهی های خود کلمه شعبه را مترادف دفتر نمایندگی به کاربرده است وصحت این مطلب را می توان از اداره ثبت شرکتها که یک سازمان دولتی است کنترل نمایند. و با توجه به مطالب فوق تلقی نمودن دفتر نمایندگی با فعالیت غیر تجاری به عنوان پایگاه ثابت و شعبه تجاری اشتباه محض می باشد. اختیارات تفویض شده به نماینده عمده دفتر نمایندگی برخلاف استنباط مجریان قرار رسیدگی منحصر به موارد پیش بینی شده در موضوع بند 3 آگهی تأسیس دفتر نمایندگی ونحوه اداره آن می باشد. در تشخیص مالیات رأی شماره 1653-4/30 مورخ 1372/02/07 هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی نادیده گرفته شده و بخشنامه و دستورالعمل های صادره بعد از سال مورد رسیدگی را عطف به ما سبق نموده اید. در رسیدگی مفاد بخشنامه شماره 30984/6177-4/30 مورخ 1379/07/03 معاونت محترم درآمدهای مالیاتی که به تأیید هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی رسیده نادیده گرفته اند. به فرض محال چنانچه این دفتر نمایندگی متعلق به شرکت آلمانی نبوده ومشمول ضوابط قانون اجتناب نمی گردید، نرخ فروش آهن آلات در بازارهای جهانی شدیدا رقابتی است و سود خالص شرکتهای فروشنده پس از کسر هزینه های عملیاتی بین 2/0 تا 3/0 درصد ارزش معاملات عمده می باشد برای این دفتر نمایندگی مشخص نمی باشد حوزه مالیاتی بر اساس چه معیار و ضوابطی میزان کمیسیون فروش آهن آلات را معادل 5% فرض نموده است و نرخ مذکور دور از واقعیت است. و در صورت هر گونه ابهام هیأت تجدید نظر می تواند صحت آن را از مراجع ذیصلاح از جمله سندیکای آهن آلات ایران و... استفسار نماید. ضمنا حوزه مالیاتی در تعیین درآمد مشمول مالیات نرخ ارز صادراتی را به جای نرخ ارز شناور رایج به کار گرفته است که این عمل منصفانه نمی باشد. درخواست رسیدگی دارد. رأی: شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی اعلام رأی می نماید: قطع نظر از اینکه استناد به مواد 227 و 157 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 واصلاحیه های بعدی در گزارش اجرای قرار وارده به شماره 751/39-1379/03/21 که یکی از مبانی صدور رأی مورد واخواهی می باشد و همچنین از سوی هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر صادر کننده رأی مذکور، از لحاظ موضوعی مشخص نیست و بیانگر نقص رسیدگی هیئت یاد شده می باشد. چون طبق گزارش شماره 1072 مورخ 1377/10/21 حوزه مالیاتی وهمچنین محتویات پرونده امر اسناد ومدارکی دال بر کسب درآمد از جانب مودی مشاهده نگردیده واز طرفی رسیدگی کارشناسان مجری قرار در مرحله رسیدگی هیئت بدوی طی گزارش وارده به شماره 6149/39 مورخ 1378/04/06 که مورد استناد هیئت تجدید نظر در صدور رأی مورد واخواهی قرار گرفته، به اعتراض مودی در مورد اعمال نرخ 5% جهت تعیین میزان کمیسیون از معاملات انجام شده، کافی به مقصود نمی باشد. بنابراین به دلایل فوق رأی مورد واخواهی قابل تنفیذ نبوده و شعبه آن را نقض و پرونده را به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون پیش گفته احاله می نماید. محمدعلی سعید زاده محمدعلی تراب زاده غلامحسین مختاری
معتبر
شماره: 7967/4/30 تاریخ: 1380/10/02 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 3743/3/39- 1379/1119و 3744/3/39-1379/11/19 مربوط به مالیات بساز و بفروشی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1373 شماره حوزه مالیاتی 0523- 48 شماره سرممیزی مالیاتی 052- 48 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان تهران تاریخ ابلاغ رأی: 1379/12/02 شماره و تاریخ ثبت شکایت 10644-4/30- 1379/12/23 خلاصه واخواهی: عطف به رای کمیسیون ماده 243 به اطلاع می رساند: 1- مودیان به موجب پروانه اقدام به احداث 5 دستگاه آپارتمان نموده و هر یک شروع به فروش نمودندکه در این رابطه قطعات 2و 4 و 5 در سال 1373 و دو قطعه دیگر در سال 1374 به فروش رفته. 2- مودیان در موقع صدور گواهی ماده 187 اقدام به پرداخت مالیات علی الحساب بساز و بفروشی نموده که مدارک در پرونده موجود است. حوزه مربوطه اطلاعیه مربوط به فعالیت بساز بفروشی را به طور مجزا با اعلام عملکرد اعلام لکن مسئولین حوزه با مخدوش نمودن سال عملکرد 1373 به علت مرور زمان هر چهار اطلاعیه را برای سال 1374 قلمداد و اقدام به صدور برگ تشخیص نموده اند در حالیکه مالکیت دو دانگ و چهار دانگ بوده و در ثانی 3 دستگاه آپارتمان در سال 1373 و 2 دستگاه در سال 1374 به فروش رفته است. 3- با ابلاغ اوراق و طرح پرونده در هیات بدوی و تجدید نظر مقرر شد که آقای مالک دو دانگ مشمول مالیات بساز و بفروشی نباشد، و آقای مالک چهاردانگ با کسر پرداختی باقیمانده وسیله حوزه مالیاتی مسترد گردد. 4- با تقاضای استرداد پرونده با موافقت آقای ممیز کل به کمیسیون 243 ارسال که در مرحله اول با استرداد مانده سال 1374 موافقت لکن در مورد 1373 اظهارنظر نشده است. خواهشمند است با رای عادلانه ای که صادر خواهید فرمود نسبت به استرداد مالیاتهای علی الحساب بساز و بفروشی سال 1373 اقدام گردد. شورای عالی مالیاتی با مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی و شکوائیه واصله به شرح ذیل مبادرت به انشاء رای می نماید: محتویات پرونده حاکی است، مودیان در موقع اخذ گواهی انجام معامله موضوع ماده 187 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366و اصلاحیه های بعدی، مالیات تعیین شده بر اساس دستورالعمل های صادره از طرف وزارت امور اقتصادی و دارائی (بنا به اختیار حاصله از ماده 163 قانون مزبور) را پس از مراجعه به هیئت حل اختلاف مالیاتی به صورت علی الحساب پرداخت نموده اند. اینک با توجه به اینکه مودیان در موعد مقرر قانونی از تسلیم اظهارنامه مالیاتی خودداری کرده اند و از طرفی بنا به مفاد ماده 163 قانون یاد شده مالیات علی الحساب مورد بحث به نسبتی از حجم فعالیت، به وسیله وزارت امور اقتصادی و دارائی تعیین می گردد و عدم پرداخت این مالیات از طریق عملیات اجرائی قابل وصول می باشد و اینکه مودی در موقع اخذ گواهی انجام معامله موضوع ماده 187 قانون فوق الذکر، با استفاده از مقررات تبصره 1 ماده 187 مذکور پس از مراجعه به هیئت حل اختلاف مالیاتی و رفع اختلاف، نسبت به واریز آن اقدام کرده است.بنابراین مالیات مورد نظر غیر قابل استرداد بوده و از حیث شکوائیه رسیده ایرادی به آراء مورد واخواهی مترتب نمی باشد و رد شکایت مودیان اعلام می گردد. محمد علی سعید زاده محمد علی تراب زاده غلامحسین مختاری
معتبر
شماره: 7746/4/30 تاریخ: 1380/09/24 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1739- 1379/11/02 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377 شماره حوزه مالیاتی 732 شماره سرممیزی مالیاتی73 اداره: کل اموراقتصادی و دارائی استان فارس تاریخ ابلاغ رای: 1379/12/11 شماره و تاریخ ثبت شکایت 10564-4/30- 1379/12/21 خلاصه واخواهی: مودیان ضمن اعتراض به رای هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اظهار نموده اند مبلغ 230 599 53 ریال به صورت بلا عوض جهت احداث و تکمیل بیمارستان کمک نموده اند که طبق اسناد ارائه شده صرف تکمیل بیمارستان مزبور گردیده و خواستار کسر رقم فوق از درآمد مشمول مالیات سال 1377 خود شده اند که حوزه مالیاتی و نمایندگان محترم کمیسیون بدوی توجه به قانون بودجه سال 1377 به استناد ماده 172 قانون مالیاتهای مستقیم از کسر مبلغ فوق از درآمد مشمول مالیات اینجانبان خودداری نموده اند. لذا خواستار نقض رای و تجدید رسیدگی گردیده اند. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اسناد و مدارک مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه مودیان به شرح مندرج در برگ رای هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با استناد به قانون بودجه سال 77 خواستار کسر وجوه پرداختی در سال 1377 بابت هزینه احداث بیمارستان از درآمد مشمول مالیات سال مذکور شده اند و هیئت یاد شده بدون رسیدگی و اظهار نظر موجه و مدلل نسبت به ادعای مذکور مودیان در مورد قابل کسر بودن هزینه انجام شده از درآمد مشمول مالیات به استناد بند ج تبصره 8 قانون بودجه سال 1377 مغایر بخشنامه شماره 3372 مورخ 1377/03/18 معاون درآمدهای مالیاتی اقدام به صدور رای نموده است. لذا اعتراض وارد است و این شعبه رای مورد واخواهی را به سبب نقص رسیدگی نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
معتبر
شماره: 7709/4/30 تاریخ: 1380/09/21 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی:13/1418- 1379/12/02 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377 شماره حوزه مالیاتی 20721 شماره سر ممیزی مالیاتی 2072 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان تاریخ ابلاغ رأی: 1380/01/19 شماره و تاریخ ثبت شکایت 888-4/30- 1380/02/16 خلاصه واخواهی: موکل اینجانب مالک یک کارگاه تولید رنگ و یک باب مغازه رنگ فروشی می باشدکه در مغازه فقط تولیدات کارگاه را عرضه می نموده و برای هر دو محل اظهارنامه مالیاتی عملکرد 1377 به حوزه های مالیاتی مربوطه تحویل داده است،که حوزه مالیاتی مربوطه به مغازه اقدام به قطعیت مالیات عملکرد1377 از طریق تبصره 6 ماده 100 قانون مالیاتهای مستقیم کرده و این اقدام مورد اعتراض قرار گرفته است زیرا مالیات متعلق به فعالیت رنگ فروشی طبق تبصره1 ماده 100 به حوزه مالیاتی محل کارگاه تولید رنگ پرداخت شده است پرونده مغازه به هیات های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر ارجاع گردیده و هر دو هیات اوراق قطعی سال 1377 را بدون توجه به تبصره 1 ماده 100 قانون تائید نموده اند. لذا خواستار نقض رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر می باشد. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: با عنایت به اینکه برگ قطعی شماره 81- 200721-1379/01/28 (برگ ردیف 8 پرونده) بابت فعالیت شغلی مغازه رنگ فروشی مودی واقع در خیابان صادر گردیده و مودی مدعی است که مالیات فعالیت رنگ فروشی را به استناد تبصره 1ماده 100 قانون مالیاتهای مستقیم به حوزه مالیاتی محل وقوع کارگاه پرداخت نموده، حق بر این بود که هیات های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر در جهت رسیدگی به اظهارات مودی درآمد حاصله از رنگهای تولیدی مودی را که در محل فروشگاه واقع در اصفهان به فروش رفته از درآمد مشمول مالیات فروشگاه مزبور کسر و نسبت به بقیه درآمد اگر وجود داشته و مربوط به فروشهائی غیر از رنگهای تولیدی مودی باشد مبادرت به صدور رای نمایند که به این نحوعمل نشده است علیهذا این شعبه رای مورد واخواهی را به علت نقص رسیدگی و نقض مقررات قانون نقض و پرونده امر را به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید تا با توجه به مراتب یاد شده مجددا رسیدگی و اقدام به صدور رای نماید. رضا سعیدی امجد علی اکبر نوربخش صدیقه کاتوزیان
معتبر
شماره: 7503/4/30 تاریخ: 1380/09/14 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 3462-1380/04/30 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: سال منتهی به 30/9/1998 میلادی شماره حوزه مالیاتی: 1422 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: کل مالیات بر شرکتها (تهران) تاریخ ابلاغ رأی: 1380/05/24 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5122-4/30-1380/06/24 خلاصه واخواهی: این شرکت اعتراضات خود را نسبت به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به شرح زیر اعلام وتقاضای نقض رأی مذکور را می نماید: - این شرکت بر اساس قرارداد منعقده با شرکت از بابت خدمات انجام شده برای شرکتهای گروه در ایران علاوه بر دریافت کلیه هزینه های انجام شده معادل 5% هزینه های مذکور به عنوان حق الزحمه دریافت نموده که درآمد مذکور عینا در دفاتر قانونی ثبت و در اظهارنامه مالیاتی منعکس ومالیات آن پرداخت گردیده است، اما حوزه مالیاتی بدون توجه به ضوابط قرارداد مذکور و واقعیتها و صرفا با فرض نداشتن اسناد و مدارک درآمد و قرارداد کمیسیون به صورت درصدی از معاملات شرکتهای گروه با ایران به استناد بخشنامه های معاونت درآمدهای مالیاتی دفاتر قانونی شرکت را مردود تلقی و معادل 5% ارزش معاملات فرضی به میزان 100 میلیون مارک را به عنوان درآمد کمیسیون قلمداد و سپس با اعمال ضریب 60% درآمد مشمول مالیات فرضی از طریق علی الرأس تعیین نموده است. - تشخیص درآمد مشمول مالیات به طریق علی الرأس خلاف حکم ماده 97 و بخشنامه 1380/05/10 وزیر محترم امور اقتصادی ودارائی و بخشنامه 1379/07/03 معاونت درآمدهای مالیاتی بوده است. - قلمداد نمودن این شرکت به عنوان دریافت کننده کمیسیون فرضی 5 درصد نسبت به معاملات صحیح و قانونی نمی باشد. - قلمداد نمودن 100 میلیون مارک به جای معاملات قطعی شده به میزان 6,286,572,62 مارک و 3,034,754 دلار مورد اعتراض است. - به جهت الزام به محاسبه سود شرکاء آلمانی به نرخ 15% به استناد جزء 1 بند 3 و حکم بند 4 ماده 2 و جزء "الف" بند 2 وحکم بند 4 ماده 10 موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیاتهای مضاعف و دادنامه شماره 1750 مورخ 1377/10/09 و دادنامه تجدید نظر شماره 64 مورخ 1387/01/30 دیوان عدالت اداری، 10% مالیات شرکت و 3% عوارض شهرداری به این شرکت تعلق نمی گیرد. - تعیین درآمد مشمول مالیات بابت فروش اموال به طریق علی الرأس خلاف حکم ماده 97 می باشد. - این شرکت در اجرای بند 1 ماده 97 اظهارنامه و ترازنامه وحساب سود و زیان خود را ظرف مهلت قانونی تسلیم و در اجرای بند 2 ماده 97 کلیه اسناد و مدارک مربوط را ارائه نموده .... لذابا توجه به احکام قانون و بخشنامه های صادره عمل ممیز در تشخیص علی الرأس اشتباه محض و مغایر با حکم ماده 237 و بند 1 ماده 13 آئین نامه سازمان تشخیص بوده است. - هیأت تجدید نظر با نادیده گرفتن مطالب مندرج در شکوائیه و با استناد به مطالب غیر واقعی تشخیص درآمد به طریق علی الرأس را تأیید نموده که خلاف احکام قانونی و ماده 248 می باشد. - برای این شرکت مشخص نمی باشد که حوزه مالیاتی بر اساس چه اسناد و مدارک و مفروضات و ضوابط شرکت را کمیسیونر قلمداد و نرخ 5% کمیسیون را تعیین کرده است. مضافا بسیاری از سازمانها و شرکتهای ایرانی با توجه به تخصص و تجربیات مکتسبه در سالهای متوالی، امکانات و تواناییهای شرکتهای گروه را به خوبی می شناسد، از این رو همواره رأسا و مستقیما و بدون واسطه با شرکتهای واسطه تماس حاصل نموده و مبادرت به خرید وثبت سفارش می نمایند. رأی اکثریت: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه تسلیمی مودی و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی اعلام رأی می نماید: ادعای مودی در حقیقت مشعر بر این است که شرکت عملا مجری امور خدماتی محوله از طرف شرکت (آلمان) در قبال دریافت وجه ناچیزی به میزان 5% مخارج پرداختی در ایران می باشد. لذا یادآور می شود که این ادعا با توجه به اساسنامه آن شرکت جای تأمل است، زیرا شرکت فوق الذکر وفق مندرجات اساسنامه مزبور به عنوان یک شرکت ایرانی برای فعالیتهای تجاری انتفاعی تأسیس گردیده نه صرفا به منظور انجام کارهای یکی از سهامداران مقیم آلمان آن هم در قبال دریافت 5% مخارج پرداختی در ایران. در نتیجه شرکت مکلف بوده است دفاتر خود را طوری تنظیم نماید که آن بخش از درآمدی که حاصل فعالیتهای سودآور انجام شده در ایران است، قابل شناسائی باشد و حوزه مالیاتی هم می بایستی در این راستا با بررسی ماهیت عملیات شرکت درآمد ایجاد شده در ایران را تعیین و بر آن اساس اقدام به تعیین درآمد مشمول مالیات بنماید. اما با وجود نکات یاد شده، اینکه حوزه مالیاتی بدون دستیابی به مدارک مستدل فرض را بر دریافت کمیسیون بابت معاملات انجام شده (یا تخمینی) بگذارد و آنگاه عدم ثبت این کمیسیون فرضی در دفاتر وعدم ارائه مدارک آن را به انطباق موضوع با بند 2 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم از مصادیق تشخیص علی الرأس بداند، صحیح و قانونی نبوده است. بنا به مراتب، از آنجا که حوزه مالیاتی ذیربط بر آن مبنا اقدام به تشخیص درآمد مشمول مالیات نموده و هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز آن را تأیید کرده است، رأی مورد واخواهی را به لحاظ عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده را به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید تا با رعایت توضیحات بالا مورد رسیدگی مجدد قرار گیرد. محمدرزاقی اسماعیل ملکان نظر اقلیت: به قرار محتویات پرونده، مودی در مراحل مختلف رسیدگی قرارداد ومدارک درآمد مربوط به اموری را که از سوی شرکت آلمان به وی محول گردیده، ارائه نکرده و حوزه مالیاتی در اجرای بند 2 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 درآمد مشمول مالیات را از طریق علی الرأس تعیین، و هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی در جهت رسیدگی به موارد اعتراض مطروحه در لایحه شرکت و به منظور احراز واقعیت نسبت به صحت یا سقم آن با صدور قرار کارشناسی و عنایت به گزارش اجرای آن و با تعدیل درآمد مشمول مالیات مبادرت به صدور رأی نموده و هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر که ذاتا صلاحیت رسیدگی در امور مالیاتی را دارد به کلیه موارد اعتراض شرکت رسیدگی وبه طور مستدل و با تأیید رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی اصدار رأی نموده است. بنا به مراتب و از آنجا که از جهت مندرجات شکوائیه واصله نسبت به رأی مورد واخواهی ایرادی که موجب نقض آن گردد مشهود نبوده، لذا معتقد به استواری رأی و رد شکایت شاکی هستم. علی اصغر زندی فائز
معتبر
شماره: 7460/4/30 تاریخ: 1380/09/13 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 3419 مورخ 1380/03/22 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377 شماره حوزه مالیاتی: 1152 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1380/04/04 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 2713-4/30-1380/04/09 و 4280-4/30-1380/05/23 خلاصه واخواهی: مودی به شرح دو فقره لایحه تسلیمی که در شش صفحه تنظیم و در پرونده شورای عالی مالیاتی ضبط شده است به شرح زیر می باشد: 1- شرکت دارای قرارداد نمایندگی معتبر وقانونی و تأیید شده توسط مقامات رسمی آلمان و ایران با شرکت است، استنباط غلط ممیز محترم در خصوص نامه معاونت درآمدهای مالیاتی و عدم توجه به قرارداد نمایندگی موجود، به ویژه در خصوص نرخ قرارداد کمیسیونری گیربکس های اتوماتیک برای اتوبوسهای شهری باعث شده که مأمور تشخیص بدون توجه به مدارک مستدل و تأییدات مستند کماکان با استناد به نامه 1826 مورخ 1377/01/24 که به هیچ روی استناد قانونی ندارد، کمیسیون نمایندگی شرکت را پور سانت ثابت تلقی نموده وبرهمین مبنا اقدام به محاسبه درآمد مشمول مالیات نماید، در حالیکه مبلغ حق الزحمه یا کمیسیون مندرج در قرارداد برخلاف نظر ممیز محترم ثابت نبوده بلکه با تعداد گیربکس های فروخته شده رابطه ای مستقیم داشته و در نتیجه معتبر است، متأسفانه هیأتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی وتجدید نظر نیز ظرافت موضوع را متوجه نشده و اصرار به قبولی نظرات غیرقانونی ممیز و مأمور اجرای قرار داشته اند. همانطور که اعلام شد درقرارداد این شرکت مبلغ حق الزحمه یا کمیسیون مبلغ ثابتی تعیین نشده بلکه برای هر واحد کالا مبلغ ثابتی تعیین شده که مبلغ کمیسیون بسته به تعداد گیربکس های فروخته شده متغیر می باشد. 2- این شرکت در موعد مقرر قانونی اظهارنامه مالیاتی خود را تسلیم نموده ودر اجرای بند 2 ماده 97 ق.م.م نیز دفاتر و اسناد ومدارک مربوطه را تحویل و صورتجلسه اجرای بند 2 ماده 97 مورخ 1378/07/25 در پرونده گویای رعایت مواد قانونی است، از طرفی چنانچه دفاتر و اسناد و مدارک ابرازی برای محاسبه درآمد مشمول مالیات غیرقابل رسیدگی تشخیص داده می شد پرونده مربوطه می بایست به هیأت سه نفره موضوع تبصره 3 ماده 97 ق.م.م ارجاع می شد که این کار صورت نپذیرفته بنابراین تأییدی بر قابل رسیدگی بودن دفاتر و اسناد و مدارک شرکت است متأسفانه اعضای محترم هیأتهای بدوی و تجدید نظر و کارشناسان مجری قرار به لوایح وارده تحت شماره های 4121/29-1379/03/16 و 15857/29 مورخ 1379/08/02 توجه مبذول نداشته اند. 3- با توجه به متن گزارش ممیز محترم مشخص می گردد که علیرغم اظهارات کارشناس مجری قرار، قرارداد و ضمیمه آن در زمان رسیدگی در اختیار ممیز مالیاتی قرار داشته است. 4- اظهارات کارشناس مبنی بر اینکه قرارداد در تاریخ ژانویه 1995 تنظیم گردیده ودر آن نرخ ثابت قید نگردیده است، مغایر با گزارش ممیز محترم است که اظهار نموده "شرکت مورد رسیدگی بر اساس قرارداد تنظیمی پورسانت از 2 الی 10% مبلغ کالا دریافت می نماید. 5- فقدان موضوع قیمت در قرارداد که کارشناس در گزارش خود قید نموده بی اساس و برخلاف گزارش حوزه مالیاتی می باشد. 6- به کار بردن واژه پورسانت ثابت توسط ممیز محترم در گزارش خود، صرفا محملی است برای سوءاستفاده از نامه شماره 1826 معاونت درآمدهای مالیاتی و ایجاد شبهه که چون رقم 260 مارک برای هر واحد گیربکس ثابت است، پس می توان به آن عنوان پورسانت ثابت اطلاق نمود، قرارداد تسلیمی از لحاظ قیمت وکمیسیون دریافتی ونوع جنس کاملا مشخص و دقیق می باشد که مورد تأیید مقامات رسمی نیز واقع گردیده است. بنا به مراتب تقاضای رسیدگی و نقض آراء صادره وتجدید رسیدگی را دارد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه های واصله و محتویات پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی انشاء رأی می نماید: با عنایت به پرونده مالیاتی امر در رسیدگی و تعیین مالیات توسط حوزه مالیاتی ایرادات زیر مشهود می باشد: الف- قسمت اخیر بند 2 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم در خصوص تعیین درآمد مشمول مالیات از طریق علی الرأس در مواقعی قابلیت اجرائی پیدا میکند که مودی از ارائه قسمتی از اسناد و مدارک مربوط به درآمد، خودداری نموده باشد حال آنکه به حکایت پرونده مالیاتی و گزارش ممیز مربوطه، کلیه دفاتر و اسناد و مدارک درآمد وهزینه و قرارداد کمیسیونری در اختیار حوزه مالیاتی قرار گرفته است. ب- گزارش کارشناس مجری قرار مبنی بر تأیید تشخیص درآمد ناشی از کمیسیون دریافتی حاصل از فروش گیربکسهای اتوماتیک اتوبوسهای شهری از طریق علی الرأس، با توجه به مقررات مالیاتی، از کفایت رسیدگی برخوردار نمی باشد. ج- مغایرت مبالغ ودرصدهای کمیسیون دریافتی مذکور در قرارداد تنظیمی شرکت مودی با شرکت آلمان با مندرجات نامه شماره 1826 مورخ 1377/01/24 مقامات مالیاتی نمی تواند محملی برای تشخیص مالیات از طریق علی الرأس باشد و از طرفی عدم ارسال پرونده به هیأت موضوع بند 3 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم نیز دال بر تأیید قابل رسیدگی بودن دفاتر و اسناد و مدارک شرکت بوده و ممیز مالیاتی و کارشناس مجری قرار نیز هیچگونه مستندات قانونی برای تشخیص درآمد فوق از طریق علی الرأس اقامه ننموده اند. بنا به مراتب از آنجائیکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون توجه به نقایص مشروحه فوق به استناد گزارش ناقص مجری قرار رأی بر تأیید عمل حوزه مالیاتی داده است، به لحاظ اشکالات فوق الذکر شکایت شاکی را وارد دانسته ضمن رأی مورد واخواهی پرونده صرفا جهت رسیدگی به موضوع کمیسیون دریافتی فوق الاشاره به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله میگردد. اسماعیل ملکان محمد رزاقی علی اصغر زندی فائز
معتبر
شماره: 7405/4/30 تاریخ: 1380/09/12 شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 129-1379/08/25 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1376 شماره حوزه مالیاتی: 923-28 شماره سر ممیزی مالیاتی: 93-28 اداره: امور اقتصادی و دارائی شهرستان فلاورجان تاریخ ابلاغ رأی: 1379/09/09 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 8879-4/30 مورخ 1379/10/13 خلاصه واخواهی: 1- به علت وابستگی کار این شرکت با ذوب آهن و کاهش سفارش ساخت سوله های سنگین و افزایش هزینه های حقوق و دستمزد بالغ بر 170 نفر پرسنل ناچار به اخذ تسهیلات بانکی شده ایم ودر حال حاضر شرکت وضعیت نگران کننده ای جهت اداره کارکنان خود دارد و شرکت طی دو سال گذشته و سال جاری دچار زیان دهی شدید شده است و لذا تقاضای رسیدگی و تشخیص مالیات بر اساس دفاتر قانونی را جهت رعایت عدالت و جلوگیری از تعطیلی شرکت و بیکاری کارکنان دارد. 2- متأسفانه مواردی را به عنوان رد دفاتر به شرکت ابلاغ نموده اند که 7 مورد از 12 مورد آن مربوط به بستانکار شدن حسابهای نقدی به مدت یک الی دو روز است که این امر ناشی از تقدم و تأخر ثبت اسناد مالی است که نمی تواند موجب رد دفاتر شود و ردیفهای 8 و 9 و 10و 12 با عنوان تقدم ثبت یک روزه مورد ایراد قرار گرفته که علت آن در لایحه مورخ 1378/05/28 تسلیمی توضیح داده شده و نمی تواند موجب رد دفاتر قرار گیرد. در مورد ردیف 11 همانطور که در لایحه تقدیمی به هیئت رسیدگی کننده اشاره شده است عملیات موضوع این سند با توجه به مدارک اقدام به ثبت شده است وبنابراین نبایستی دفاتر و مدارک شرکت تولیدی با حجم عملیات قابل توجه به دلایل قابل اغماض مورد ایراد قرار گیرد. لذا بدوا به رد دفاتر شرکت شدیدا معترض می باشد ودرخواست نقض رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر را که صلاحیت رسیدگی به اعتراض شرکت در مورد رد دفاتر را داشته می نمایم تا دفاتر مورد قبول و رسیدگی قرار گیرد. 3- تبصره ماده 98 قانون مالیاتهای مستقیم حوزه مالیاتی را مکلف نموده صرف نظر از آنکه دفاتر مورد قبول واقع شده یا نشده، با توجه به رسیدگی دفاتر تعیین درآمد مشمول مالیات نماید که با عنایت به اینکه فعالیت شرکت به طور شفاف در دفاتر ثبت بوده و هیچ یک از موارد ایراد برای رد دفاتر ربطی به حسابهای مربوط به سود و زیان نداشته ایرادی که موثر در تعیین درآمد با استفاده از دفاتر کاملا میسر و قرین به واقع بوده که علت عدم رعایت تکالیف قانونی مذکور در آراء صادره مشخص نمی باشد. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: نظر به اینکه هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون رسیدگی و اظهارنظر مدلل نسبت به اعتراض مودی در خصوص مردود بودن دفاتر که باید برابر تبصره 2 ماده 20 آئین نامه نحوه تنظیم و تحریر دفاتر با ملاحظه و چگونگی تنظیم و نگاهداری دفاتر و توضیحات مودی رعایت اطراف و جوانب و با توجه به اوضاع و احوال دفاتر و اسناد و مدارک مربوطه و عنایت به اصول کلی و متداول حسابداری و نیز درجه اهمیت اشکالات مطروحه از طرف حوزه مالیاتی و واقعیات امر مورد بررسی دقیق قرار گیرد، اعتراض را مردود و همچنین بدون هیچگونه اظهارنظری درباره درخواست مودی راجع به اینکه دلیل عدم اجرای تبصره ماده 98 قانون مالیاتهای مستقیم چه بوده و اصولا تبصره مذکور در مورد مودی قابل اجراء می باشد یا خیر، اعتراض وی را در این خصوص نیز نادیده گرفته و اقدام به صدور رأی نموده است. علیهذا این شعبه رأی مورد واخواهی را به علت نقص رسیدگی و نقض مقررات قانون نقض و پرونده امر را به هیئت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می نماید تا با توجه به مراتب یاد شده به اعتراضات مودی به شرحی که در هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مطرح و در شکوائیه تسلیمی به شورای عالی مالیاتی عنوان گردیده رسیدگی و اقدام به صدور رأی نماید. علی اکبر نوربخش رضا سعیدی امجد صدیقه کاتوزیان
معتبر
شماره: 7281/4/30 تاریخ: 1380/09/10 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 9756-1379/11/30 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 74و 75 شماره حوزه مالیاتی: 2022 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1379/12/23 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 90/4/30-1380/01/18 خلاصه واخواهی: در رسیدگی پرونده مالیات سال 74و 75 شرکت علیرغم اقامه دلائل وارائه مدارک واسناد مثبت، متأسفانه قوانین و مقررات موضوعه از طرف هیأت تجدید نظر مراعات نشده ونقص رسیدگی از جهات مختلف به وضوح درآن وجود دارد ورأی صادره متکی به موازین شرع و قانون نمی باشد، لذا بدین وسیله تقاضای صدور دستور تجدید رسیدگی و نقض رأی مزبور را دارد. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی پس از بررسی شکوائیه واصله و اوراق موجود در پرونده به شرح زیر اعلام رأی می نماید: هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی به منظور تحقیق پیرامون اعتراض شرکت مودی قرار رسیدگی صادر و پس از دریافت گزارش مجری قرار که از کفایت رسیدگی برخوردار بوده وبا مراجعه به شرکت دولتی (مستأجر) و بررسی دفاتر و اسناد و مدارک شرکت مذکور در خصوص مال الاجاره پرداختی تهیه گردیده، بدون توجه به گزارش مذکور و اعتراض شرکت مودی ومدارک موجود در پرونده راسا اقدام به تعیین میزان اجاره بها نموده است، هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز بدون توجه به اعتراض شرکت مودی و گزارش اجرای قرار صرفا با تعدیل درآمد مشمول مالیات اتخاذ تصمیم کرده است، بنابراین رأی مورد واخواهی به دلیل عدم کفایت رسیدگی از این جهت نقض و پرونده برای رسیدگی به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می گردد. محمدعلی بیگ پور علی عزیزی اسماعیل ملکان
معتبر
شماره: 7285/4/30 تاریخ: 1380/09/10 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 13/407- 1379/09/02 مربوط به مالیات املاک سال عملکرد یا تعلق مالیات: 76 و 77 شماره حوزه مالیاتی 1826 شماره سر ممیزی مالیاتی 182 اداره: کل مالیاتهای غرب تهران تاریخ ابلاغ رای: 1379/09/12 شماره و تاریخ ثبت شکایت 8109- 4/30- 1379/09/13 خلاصه واخواهی: آپارتمان خود را واقع در شهرک اکباتان بلوک 18 از تاریخ 1374/12/06 الی 1377/07/19 طبق سند رسمی شماره 124726 مورخ 1374/12/06 به یکی از دوستان اجاره داده ام. ممیز حوزه مالیاتی برای آپارتمان فوق اجاره به طور علی الراس محاسبه و مالیات تعیین و ابلاغ کرده است. چون به مدارک مستند و توضیحات شفاهی اینجانب توجه نکرده به هیات حل اختلاف مالیاتی رفتم، هیات محترم مالیات اجاره سال 75 را بر اساس اجاره نامه رسمی پذیرفت و سال 76 و بخشی از سال 77 را بدون در نظر گرفتن سند رسمی و با تفسیر به اینکه موجر و مستاجر از مراجعه مجدد در پایان هر سال به محضر مربوط و تجدید سند اجاره خودداری کرده اند، بدون توجه به ذکر جمله" اجرت المثل برابر اجرت المثنی است" مالیات 20 ماهه بقیه مدت اجاره را علی الراس محاسبه کرده اند با توجه به اینکه اینجانب کارمند بازنشسته هستم و درآمد دیگری ندارم تقاضای کمک و مساعدت دارم. رای: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح زیر مبادرت به انشاء رای می نماید: با عنایت به نامه شماره 5206 مورخ 1379/08/08 مدیرعامل مجتمع مسکونی بلوک 18 مستاجر مودی نامبرده تا تاریخ 1377/07/30 در ملک مسکونی مورد اجاره سکونت داشته است، نظر به اینکه ماده 54 قانون مالیاتهای مستقیم صراحت دارد که مال الاجاره از روی سند رسمی تعیین می شود و از طرفی در سند رسمی شماره 124726- 1374/12/06 قید گردیده که اجرت المثل تا روز تخلیه و تحویل برابر اجرت المسمی است که این موضوع در بررسی و رسیدگی هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مورد توجه قرار نگرفته است، لذا به رای مورد واخواهی به سبب عدم رعایت مقررات مذکور و مفاد بند یک بخشنامه شماره 28464- 1376/07/05 معاون محترم درآمدهای مالیاتی ایراد وارد است و این شعبه رای صادره را به علت عدم رعایت مقررات قانونی نقض و پرونده را جهت رسیدگی مجدد و صدور رای مقتضی به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگر ارجاع می نماید. عباس رضائیان روح اله باباسنگانی علی عزیزی
معتبر
شماره: 6458/ 4/30 تاریخ: 1380/08/07 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 241-1379/09/07 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 74 شماره حوزه مالیاتی 208532 شماره سر ممیزی مالیاتی 20853 اداره: امور اقتصادی و دارائی شهرستان لنجان (زرین شهر) تاریخ ابلاغ رای: 1379/09/23 شماره و تاریخ ثبت شکایت 8838-4/30- 1379/10/12 خلاصه واخواهی: اینجانب به فروشندگی داروهای دامی در شهرستان زرین شهر مشغول بوده و برای سال 74 مبلغ زیادی مالیات تعیین نموده اند که با توجه به مالیات سالهای قبل و سالهای بعد که تسویه حساب نموده ام به اینجانب اجحاف شده و اکنون به بیماری و ورشکستگی دچار شده ام. در مورد خرید سال 74 به موجب نامه شبکه دامپزشکی استان اصفهان مبنی بر اینکه بیش از یک سوم خرید در آن سال جهت امور داروئی شبکه برای توزیع به داروخانه ها بوده و کمتر از 3 درصد سود داشته است که میزان ضایعات و هزینه های دکتر دامپزشکی و غیره نیز داشته ام که از خرید کسر ننموده اند درخواست رسیدگی دارد. رای:شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله، مطالعه و بررسی اوراق و مدارک پرونده مالیاتی به شرح آتی انشاء رای می نماید: حسب محتویات پرونده یکی از موارد اعتراض مودی در مراحل رسیدگی و هیئت های حل اختلاف مالیاتی در خصوص توزیع و فروش قسمتی از خرید به صورت عمده فروشی به داروخانه ها با سود کمتر بوده است اگر چه هیئت های حل اختلاف مالیاتی پس از صدور قرار تحقیق و بررسی با تعدیل درآمد مشمول مالیات مبادرت به صدور رای نموده اند لکن در هیچ یک از گزارش های کارشناسی در مورد میزان فروش عمده و ضریب آن اظهارنظر مستندی نشده در حالیکه صحیح این بود نسبت به میزان داروئی که به صورت عمده بین داروخانه ها با سود کمتری توزیع شده تحقیق و بررسی بیشتری به عمل آمده و درآمد مشمول مالیات این قسمت از فروش را جداگانه محاسبه می نمودند. بنا به مراتب و از حیث مندرجات شکوائیه واصله و به جهت نقص رسیدگی رای مورد واخواهی را نقض و پرونده برای رسیدگی مجدد با در نظر گرفتن واقعیت به هیئت حل اختلاف مالیاتی دیگری ارجاع می شود. علی عزیزی محمد علی بیگ پور اسماعیل ملکان
معتبر
شماره: 6199/4/30 تاریخ: 1380/07/30 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 9926-1378/11/26 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: منتهی به 1376/10/10 شماره حوزه مالیاتی: 1421 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1378/12/18 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 14977-4/30-1378/12/28 خلاصه واخواهی: ممیزی محترم و کمیسیونهای مربوطه بر اساس فرض دریافت کمیسیون برای این شرکت بدون هیچ دلیل و مدرکی برحسب عرف و قانون تجارت درآمد اکتسابی در نظر و محاسبه مالیات نموده است، این شرکت نماینده فنی شرکت آلمان بوده و هر فقره فروش شرکت آلمانی موجب کسب درآمد این شرکت است، بدین ترتیب که فروش هر دیزل ژنراتور موجب درآمد نصب و راه اندازی و سرویس و فروش لوازم یدکی توسط این شرکت خواهد بود و از 6000 سهم این شرکت 5996 سهم متعلق به شرکت آلمانی است و در کجای قانون تجارت پرداخت کمیسیون به خود مسبوق به سابقه است لذا تقاضای رسیدگی می شود. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده به شرح زیر اعلام رأی می نماید: حسب محتویات پرونده درآمد مشمول مالیات کمیسیونری شرکت به استناد بند 2 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم به دلیل عدم ارائه اسناد و مدارک مربوط به درآمد مذکور و از طریق علی الرأس تعیین گردیده است شرکت مودی طی لوایح تسلیمی به هیأت های حل اختلاف مالیاتی اعلام نموده است که در سال مربوطه هیچگونه درآمد کمیسیونری نداشته است، هیأتهای یاد شده بدون بررسی و توجه به اعتراض شرکت مودی و صرفا به استناد گزارش بدون مأخذ حوزه مالیاتی و برگ تشخیص مالیات که بر خلاف ماده 237 قانون یاد شده صادر گردیده است اقدام به صدور رأی نموده اند، درحالیکه در صدور آراء مفاد ماده 248 قانون مالیاتها رعایت نگردیده است، بنا به مراتب رأی مورد واخواهی به دلیل عدم کفایت رسیدگی از این جهت نقض و پرونده برای رسیدگی به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می گردد. محمد علی بیگ پور علی عزیزی اسماعیل ملکان
معتبر
شماره: 6023/4/30 تاریخ: 1380/07/22 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 4169-1379/05/15 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1997 شماره حوزه مالیاتی: 1413 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1379/05/31 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5483-4/30-1379/06/13 خلاصه واخواهی: طبق تبصره ماده 111 قانون مالیاتهای مستقیم در مورد عملیات پیمانکاری که توسط اشخاص خارجی انجام می شود در صورتیکه کارفرما وزارتخانه، موسسات و شرکتهای دولتی یا شهرداریها باشد آن قسمت از مبلغ قرارداد که به مصرف خرید لوازم و تجهیزات از خارج کشور می رسد از پرداخت مالیات بر درآمد معاف است، با توجه به اینکه این شرکت پیمانکار شرکت می باشد و هیچگونه قرارداد با شرکت ملی نفت ایران منعقد ننموده است، و در تبصره ماده 111 قانون چه صراحتا ویا به صورت کنایه قیدی از پیمانکاری خارجی با واسطه نگردیده است، اعطای معافیت مذکور در فوق برای شرکت خارجی فاقد وجاهت قانونی می باشد، لذا در اجرای ماده 251 قانون مالیاتها تقاضای نقض رأی صادره را دارد. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده به شرح زیر اعلام رأی می نماید: حسب محتویات پرونده وقراردادهای منعقده، شرکت پیمانکار شرکت خارجی بوده وشرکت به نوبه خود پیمانکار شرکت ملی نفت ایران می باشد، نظر به اینکه شرکت ملی نفت ایران کارفرمای شرکت مودی ( ) نمی باشد وبین طرفین قراردادی منعقد نگردیده، لذا تجهیزات وارد شده از خارج منطبق با مفاد تبصره ماده 111 قانون مالیاتهای مستقیم نبوده و اعتراض ممیز کل مالیاتی در این خصوص وارد می باشد، بنابراین رأی مورد واخواهی به دلیل مغایرت با قانون یاد شده نقض و پرونده برای رسیدگی به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می گردد. محمد علی بیگ پور علی عزیزی اسماعیل ملکان
معتبر
شماره: 5412/ 4/30 تاریخ: 1380/06/31 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 11710- 1379/12/08 مربوط به مالیات املاک سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 و 78 شماره حوزه مالیاتی 0321 شماره سر ممیزی مالیاتی اداره: کل مالیاتهای شرق تهران تاریخ ابلاغ رای: 1380/01/21 شماره و تاریخ ثبت شکایت 256-4/30- 1380/01/26 خلاصه واخواهی: شهرداری ناحیه 4 گواهی نموده است 8 مترمربع از 122 متر مربع طبقه دوم که در ستون مسکونی پایان کار ذکر شده جهت بالکن می باشد لیکن هیات های حل اختلاف به این واقعیت توجه نکرده اند و هیات بدوی در انتهای رای اعلام نموده است نامه شهرداری فاقد ارزش قانونی است، هیات تجدید نظر متوجه بی اعتباری استدلال هیات بدوی شده ولی ادعا نموده است که گواهی صادره، از بنای مفید واحد مسکونی نمی کاهد، لذا تقاضای رسیدگی دارم. رای: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده به شرح زیر اعلام رای مینماید: حسب محتویات پرونده مودی در جلسات رسیدگی هیات های حل اختلاف مالیاتی اعلام نموده است که مساحت مفید زیر بنای ملک مورد اجاره کمتر از 120 متر مربع بوده و معاف از مالیات می باشد، و در این رابطه دو فقره گواهی شهرداری مربوط به پایان کار و متراژ بالکن ارائه نموده است (برگهای شماره 58 و 59 پرونده)، هیاتهای حل اختلاف مالیاتی بدون توجه به اعتراض مودی و عدم قبول گواهی های صادره به شرح فوق اقدام به صدور رای نموده اند، بنابراین رای مورد واخواهی به دلیل عدم کفایت رسیدگی از این جهت نقض و پرونده برای رسیدگی به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می گردد. محمدعلی بیگ پور علی عزیزی اسماعیل ملکان
معتبر
شماره: 5382/4/30 تاریخ: 1380/06/31 شماره و تایخ رای مورد واخواهی: 1412- 1379/10/24 مربوط به مالیات بر درآمد مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377 شماره حوزه مالیاتی 113 شماره سرممیزی مالیاتی 11 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان یزد تاریخ ابلاغ رأی: 1380/01/02 شماره و تاریخ ثبت شکایت 1189-4/30- 1380/02/23 خلاصه واخواهی: اینجانب کارگر کارخانجات و دارای بیش از 20 سال سابقه کار و از سال 75 کار خود را با روزی 2 ساعت انجام می دهم تا کمک هزینه زندگی شود، نمی دانستم این کار جزئی این همه مالیات دارد، طبق تحقیقات دارائی معلوم شده که بنده صاحب مغازه و انبار نیستم،در سال 77 به علت خرابی بازار و زیاد بودن رقبا کاری نداشته و کارکردی در پرونده نیست از شورای محترم استدعا دارم پرونده را بررسی تا حق خانواده کارگری پایمال نشود. دیگر قادر به پرداخت مالیات مورد مطالبه نیستم و باید اجناس منزل را بفروشم و یا حقوق ده ماهه کارخانه را به دارائی بدهم، امیدوارم قضاوت صحیح را اعمال نمایید. رای: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله و پس ازمطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رأی می نماید: حسب محتویات پرونده مودی اظهار نامه مالیاتی عملکرد 77 خود را به موقع تسلیم حوزه مالیاتی ذیربط نموده است اما علاوه بر اینکه نسخه ابلاغ شده دعوتنامه ارائه اسناد و مدارک شماره 2726 مورخ 1378/05/24 به مودی در پرونده مشهود نیست گزارش رسیدگی شماره 0133/ 5181 مورخ 1378/11/23 مامور تشخیص مربوطه نیز متکی به تحقیقات کافی و اسناد و مدارک مثبته لازم نمی باشد ضمن اینکه درآمد مشمول مالیات سال مورد بحث بدون رعایت مقررات قسمت ب بند 2 تبصره 5 ماده 100 قانون مالیاتهای مستقیم (بدون کسب نظر اتحادیه صنف مربوطه) تعیین و مبنای مطالبه مالیات قرار گرفته است، بنا به مراتب و نظربه اینکه هیاتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر بدون رسیدگی کافی و اظهارنظر موجه و مدلل نسبت به صحت و سقم ادعاهای مودی به شرح لوایح تسلیمی (مورخ 1379/04/29 و 1379/07/14و 1379/09/12) صرفا با تعدیل درآمد مشمول مالیات اقدام به صدور رأی نموده اند. لذا این شعبه رای مورد واخواهی را به دلیل نقص رسیدگی و نقض مقررات قانونی نقض و پرونده مالیاتی مربوطه را جهت رسیدگی مجدد با رعایت موازین قانونی و بر اساس واقعیت امر به هیات حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می نماید. روح ا... باباسنگانی عباس رضائیان علی عزیزی
