اجرای مفاد ماده 237 قانون مالیاتها- منبع مالیات: مشاغل- اداره کل مربوط: استان اصفهان

شماره: 10576/4/30
تاریخ: 1380/12/28
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 155/10- 1380/02/12
مربوط به مالیات مشاغل پیمانکاری
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1373
شماره حوزه مالیاتی 200634
شماره سرممیزی مالیاتی 20063
اداره: کل اموراقتصادی و دارائی استان اصفهان
تاریخ ابلاغ رأی:1380/04/23
شماره و تاریخ ثبت شکایت 3733- 4/30- 1380/05/03

خلاصه واخواهی:
اینجانب در سال 1373 هیچگونه فعالیتی نداشته و درآمدی نیز نداشته ام و مبلغی که در سال 1373 توسط سازمان میادین به عنوان 5% مالیات مکسوره به اداره دارائی پرداخت گردیده مربوط به درآمد دریافتی در سالهای 71 و 72 بوده که سازمان طرف قرارداد دیرتر از موعد قانونی در سال 1373 پرداخت نموده است بنابراین با توجه به اینکه مالیات متعلق به سالهای 71 و 72 طی برگهای تشخیص صادره مطالبه شده و پرداخت گردیده مطالبه مجدد مالیات درآمدهای مذکور تشخیص مضاعف می باشد. در هیئت های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر به اظهارات اینجانب رسیدگی نگردیده است لذا تقاضای رسیدگی و معافیت از پرداخت مالیات مورد مطالبه را دارد.
رأی:
شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید:
به حکایت پرونده امر، حوزه مالیاتی بر مبنای قبض پرداخت مالیات شماره 616677- 1373/1110 به مبلغ 925 707 14 ریال و دو فقره قبض پرداخت مالیات دیگر(برگهای ردیف 7و8و9 پرونده مالیاتی) مجموعا به مبلغ 350 318 15 ریال و مقداری فعالیت غیر دولتی نامشخص برخلاف ماده 237 قانون مالیاتهای مستقیم دریافتی مودی را در سال 1373 به مبلغ 000 000 480 ریال تعیین نمود و با اینکه اقدام حوزه مالیاتی مورد اعتراض مودی قرار گرفته و مودی اعلام نموده که در سال 1373 فعالیت و دریافتی نداشته است و طبق نامه های شماره 2540-1379/07/23 و 1131-3-1380/04/17 سازمان میادین و مشاغل (برگهای ردیف 6 و 34 و 35 پرونده مالیاتی) نیز به مبلغ 925 707 14 ریال مالیات پرداخت شده در سال 1373 بابت 5% مالیات مکسوره از مبلغ 500 158 294 ریال ناخالص دریافتی مودی در سالهای 71 و 72 میباشند مع الوصف کارشناس مجری قرار صادره از طرف هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر دریافتیهای مذکور را در دریافتی سال 1373 قلمداد و با توجیهات غیرموجه درآمد مشمول مالیات مورد رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی بدوی را تائید و هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیر مغایر مفاد ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم در مبنای گزارش مجری قرار مبادرت به صدور رأی نموده است.
بنا به مراتب فوق شکایت مودی وارد بوده و این شعبه رأی مورد واخواهی را به دلیل نقض مقررات قانون و نقص رسیدگی نقض و پرونده امر را به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید تا با توجه به مراتب یاد شده به اعتراض مودی رسیدگی و رأی قانونی صادر گردد.

رضا سعیدی امجد
علی اکبرنوربخش
صدیقه کاتوزیان