راوینکسدستیار هوشمند مالیاتی۰۹۲۰۸۵۲۱۱۸۵
مشاوره و پشتیبـانی
نامشخص
شماره: 4250/201 تاریخ: 1381/05/28 شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 1639-1379/09/30 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75 شماره حوزه مالیاتی: 6 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: امور اقتصادی و دارائی شهرستان داراب تاریخ ابلاغ رأی: 1379/12/18 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 367-4/30-1380/01/29 خلاصه واخواهی: طی سالهای 75 تا 77 اشخاص حقیقی یا حقوقی با سوء استفاده از کد اقتصادی این شرکت اقدام به خرید و فروش مبالغ هنگفتی نخ به نام این شرکت نموده اند که در نتیجه منجر به تشخیص مالیات سنگینی جهت این شرکت گردیده است طی مراحل مختلف پرونده مراتب به مسئولین رسیدگی کننده اعلام متأسفانه نسبت به این موضوع رسیدگی لازم به عمل نیامده و کمیسیونها بدون در نظر گرفتن این موضوع اقدام به انشاء رأی نموده اند. این شرکت اقدام به طرح دعوی از شرکتهای سوء استفاده کننده در دادگاه شعبه 215 مجتمع قضائی شهید بهشتی تهران نموده که پرونده در حال طی مراحل تکمیلی و در شرف صدور رأی می باشد. نظر به اینکه مالیات تشخیصی قطعیت یافته و بر اثر عدم توانائی در پرداخت قادر به انجام فعالیت اقتصادی نبوده، منجر به تعطیلی کار تولیدی گردیده است. خواستار رسیدگی به پرونده در آن شورای محترم می باشیم. رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله، مطالعه وبررسی اوراق و مدارک پرونده مالیاتی به شرح آتی انشاء رأی می نماید: حسب محتویات پرونده حوزه مالیاتی با مبنا قراردادن میزان خرید طبق اطلاعیه های واصله که با نام و نشانی وکد اقتصادی مودی بوده، اقدام به تعیین وت شخیص درآمد مشمول مالیات نموده است. پس از تعدیل درآمد توسط هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی و اعتراض مجدد پرونده در هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مطرح گردیده و هیأت مزبور به منظور روشن شدن موضوع و رسیدگی به موارد اعتراض قرار تحقیق و بررسی صادر و پس از اخذ گزارش کارشناس و از مأخذ درآمد مشمول مالیات تعیین شد توسط مجری قرار مبادرت به صدور رأی نموده است. بنا به مراتب واز حیث مندرجات شکوائیه واصله و با توجه به دستورالعمل اجرائی موضوع ماده 85 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 1373/12/28 مجلس شورای اسلامی (مقررات شماره اقتصادی) که تعلق مالیات را متوجه شخصی دانسته که شماره اقتصادی او مورد استفاده قرار گرفته، ایراد قانونی به رأی مورد واخواهی وارد نبوده، رد شکایت واصله اعلام می شود. علی عزیزی محمد علی بیگ پور اسماعیل ملکان
نامشخص
شماره: 4248/201 تاریخ: 1381/05/28 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 8699- 1380/07/25 مربوط به مالیات تکلیفی اشخاص حقوقی (حقوق) سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 شماره حوزه مالیاتی 1732 شماره سرممیزی مالیاتی 173 اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رای: 1380/08/21 شماره و تاریخ ثبت شکایت 7647-4/30- 1380/09/20 خلاصه واخواهی: احتراما ممیز محترم مالیاتی ضمن رسیدگی به دفاتر قانونی شرکت اقلامی را به عنوان حقوق و مزایای پرداخت شده مبنای مطالبه مالیات حقوق قرار دادند که مورد اعتراض واقع و پرونده به هیات حل اختلاف مالیاتی ارجاع و قرار کارشناسی صادر و رای هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی صادر شد که مورد اعتراض حوزه مالیاتی قرار گرفت و هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون توجه به اینکه مبلغ 000 000 60 ریال پاداش طی دو فقره سند به سازمان پرداخت شده، رقم پاداش مذکور را مشمول مالیات حقوق دانسته که با توجه به شخصیت حقوقی سازمان یاد شده رای هیات حل اختلاف تجدید نظر مغایر اعلام نظر شماره 20/982-1360/04/31 و 20/560- 1360/06/31 دفتر کل فنی مالیاتی بوده است، به همین دلیل نقص رسیدگی و نقض قانون صورت گرفته که در اجرای مفاد ماده 251 قانون استدعای رسیدگی و نقض رای صادره را دارد. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه طبق اسناد و مدارک موجود در پرونده مالیاتی مربوطه پاداش هیات مدیره در وجه سازمان که دارای شخصیت حقوقی است پرداخت گردیده و طبق تعریف ماده 82 قانون مالیاتهای مستقیم صرفا درآمد اشخاص حقیقی مشمول مالیات بر درآمد حقوق می باشد علیهذا به رای مورد واخواهی ایراد نقض مقررات قانونی مترتب می باشد و این شعبه رای مزبور را نقض می نماید تا صرفا از این حیث در هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مذکور مجددا مورد رسیدگی قرار گیرد. صدیقه کاتوزیان علی اکبرنوربخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 4166/201 تاریخ: 1381/05/26 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 74-1380/04/25 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377 شماره حوزه مالیاتی: 933 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: امور اقتصادی ودارائی شهرستان بناب تاریخ ابلاغ رأی: 1380/05/30 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4791-4/30-1380/06/11 خلاصه واخواهی: شرکت بنا به مرقومه شماره 8243 مورخ 1377/11/30 اداره ثبت شهرستان بناب در تاریخ 1377/09/23 منحل گردیده. لذا درآمد مربوط به آخرین دوره مالی می بایست مطابق ماده 115 و تبصره آن تشخیص گردد که این گونه نشده ومغایر مقررات عمل شده. علاوه بر این لازم بوده که نرخ رسمی ارز در تاریخهای ورود کالا برابر پروانه های ورودی مبنای محاسبه واقع شود که در این خصوص نیز از نرخ ارز آزاد استفاده شده وبا اضافه نمودن هزینه حمل و مخارج گمرکی مطابق فرمول به فروش تبدیل نموده اند که استناد قانونی ندارد. علیهذا به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض داشته، درخواست رسیدگی دارد. رأی: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت شاکی وملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رأی می نماید: چون به قرار نامه شماره 8243 مورخ 1377/11/30 اداره ثبت اسناد و املاک شهرستان بناب و آگهی انحلال ضمیمه آن (برگهای 1و 2 پرونده)، شرکت بازرگانی سهامی خاص، به موجب صورت جلسه مجمع عمومی فوق العاده مورخ 1377/09/23 شرکت مذکور، منحل گردیده، لذا به رأی مورد واخواهی به لحاظ عدم عنایت به مطلب فوق و اظهار نظر نسبت به آن، همچنین به جهت عدم اظهارنظر روشن و مدلل هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در قبول یا رد اعتراض مودی راجع به نرخ ارز و مخارج گمرکی و هزینه حمل ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض آن پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می نماید. حسن عباسی پناه علی اصغر زندی فائز غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 4136/201 تاریخ: 1381/05/26 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 10345-1380/01/19 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: متمم 1995 شماره حوزه مالیاتی: 1411 شماره سر ممیزی مالیاتی: 141 اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1380/02/22 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 1827-4/30-1380/03/13 خلاصه واخواهی: شعبه شرکت خارجی ، به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به شرح معترض بوده و تقاضای نقض رأی مزبور و ارجاع به هیأت همعرض را دارد: 1- فعالیت این شعبه منحصرا ایجاد ارتباط وهماهنگی بین شرکت اصلی و مشتریان ایرانی بوده و به هیچ وجه رأسا در معاملات و عملیات تجاری وارد نشده و دارای هیچگونه درآمدی در ایران نمی باشد وهزینه های جاری شعبه نیز توسط شرکت اصلی تأمین می گردد وبا توجه به نوع کالاهای مورد معامله هیچ گونه خدمات پس از فروش نیز ندارد و بنابراین مشمول ضوابط مندرج در رأی 1635-4/30 مورخ 1372/02/07 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی می باشد. 2- حوزه مالیاتی بدون توجه به واقعیتهای امر وفقط به استناد بخشنامه شماره 17236/3705-4/30 مورخ 1377/04/16 معاونت درآمدهای مالیاتی این شرکت را به عنوان کمیسیونری فرضی شرکت در ایران تلقی و با ادعای فرضی عدم ارائه اسناد و مدارک درآمد کمیسیونری اقدام به تعیین درآمد از طریق علی الرأس نموده است در حالی این شعبه هیچ گونه درآمدی نداشته و هزینه های آن همواره از طریق حواله های ارزی دریافتی از اداره مرکزی تأمین گردیده است. 3- ممیز محترم مالیاتی بدون اثبات اینکه این شعبه درآمدی در ایران کسب نموده با استفاده از لیست اعتبارات اسنادی گشایش شده به نفع اداره مرکزی توسط خریداران مختلف و احتساب 2% به عنوان کمیسیونری برگ تشخیص متمم صادر نموده است. 4- هیأت تجدید نظر بدون توجه به مطالب فوق خلاف احکام قانون ومقررات ذیربط به خصوص بند 5 بخشنامه مورخ 1379/07/03 وزارتی اقدام به صدور رأی نموده است. 5- با عنایت به کلیه مطالب فوق الاشعار و تأکید مجدد بر عدم دریافت کمیسیون از اداره مرکزی تقاضا دارد رأی قانونی بر نقض رأی هیأت تجدید نظر و ارجاع پرونده به هیأت همعرض صادر بفرمائید. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: گزارش رسیدگی ممیز مالیاتی مربوطه حاکی از آن است که درآمد تعیین شده فرضی برای شرکت مودی که شعبه شرکت سوئیس می باشد صرفا بر اساس آمار مربوطه به گشایش اعتبارات اسنادی توسط خریداران برای شرکت مادر بوده و متکی بر هیچ نوع مدرک و سند مثبته ای جهت احراز درآمد برای شرکت مودی از این لحاظ نمی باشد و هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی نیز بدون رسیدگی لازم به موارد مذکور در لایحه اعتراضیه تسلیمی شرکت رأی مبنی بر تأیید برگ تشخیص صادر نموده است. هر چند هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر جهت رسیدگی به دفاعیات شرکت مودی مبنی بر عدم هرگونه درآمدی از این بابت، مبادرت به صدور دو فقره قرار کارشناسی وبر اساس گزارش های کارشناسان مجری قرار ضمن تعدیل درآمد مشمول مالیات اصدار رأی نموده است، لیکن نظر به آنکه گزارش های مورد بحث نیز بدون اتکاء به اسناد و مدارک و خلاف قانون و دستورالعمل های صادره و فاقد کفایت رسیدگی می باشند علیهذا این شعبه رأی مورد واخواهی را به سبب نقض قانون و مقررات قانونی و عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده امر را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم ارجاع می نماید تا بر اساس دستورالعمل های صادره به خصوص بخشنامه های وزارتی شماره 16655 مورخ 1380/05/20 و شماره 38994/5482-4/30 مورخ 1380/07/07 مجددا مورد رسیدگی قرار گیرد. صدیقه کاتوزیان علی اکبر نور بخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 3820/4/30 تاریخ: 14/05/1381 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 883-7/7/80 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377 شماره حوزه مالیاتی: 2631 شماره سر ممیزی مالیاتی: 263 اداره: امور اقتصادی ودارائی شهرستان اقلید تاریخ ابلاغ رأی: 16/8/80 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 7483-4/30-14/9/80 (کلاسه پرونده شورا 48663-1) خلاصه واخواهی: 1- این شرکت به منظور توسعه وتکمیل طرح تصفیه پساب بخش قند گیری از ملاس موصوف به طرح وهمچنین طرح تصفیه بقیه فاضلابها وتکمیل 7 پروژه دیگر طی پیشنهادهای شماره 3913-24/10/77 و 1651-6/12/77 به اداره کل صنایع استان فارس واخذ موافقت اصولی طی شماره های 2854-3/12/77 و 14453-10/12/77 (پیوست) ودر اجرای تبصره 1 ماده 138 قانون مالیاتها از محل سود ویژه عملکرد سال مزبور مبلغ 300 899 205 5 ریال ذخیره نموده است. 2- به موجب تبصره 1 ماده 138 شرکت مجاز بوده ظرف پنج سال از تاریخ صدور مجوز ذخیره موصوف را به مصرف توسعه وتکمیل برساند (تا پایان سال 1382) معهذا با سعی وکوشش موفق گردیده قسمت اعظم طرحهای پیشنهادی را تکمیل نماید ودر اجرای ذیل تبصره مذکور گواهی سازمان صنایع ومعادن استان مبنی بر هزینه انجام شده به مبلغ 000 260 057 5 ریال را طی نامه شماره 16644/108-7/7/80 ضمیمه تحصیل نموده است. اما متأسفانه کمیسیون تجدید نظر بدون توجه به اسناد ومدارک مذکور عملیات طرح توسعه و تکمیل را منطبق با ماده 138 ندانسته است. 3- مفاد ماده 98 قانون مالیاتها هم توسط حوزه مالیاتی در مورد تشخیص علی الرأس درآمد مشمول مالیات رعایت نگردیده است. بنا به مراتب فوق تقاضای نقض رأی صادره ورسیدگی مجدد را دارد. شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از رسیدگی به شکوائیه واصله وپرونده مالیاتی ذیربط به شرح زیر اعلام رأی می نماید: رأی: هرچند هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون درخواست و اعتراض مودی معافیت تبصره 4 ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم را در حق وی منظور وپس از تعدیل درآمد مشمول مالیات از این بابت مبادرت به صدور رأی نموده است لکن چون در خصوص ذخیره طرح وتوسعه وتکمیل موضوع ماده 138 قانون یاد شده بدون توجه به اسناد ومدارک مربوطه (برگهای 40و276،41 الی 279 و 286) واحراز شرایط لازم، صرفا با اعلام اینکه سیستم تصفیه فاضلاب کارخانه منطبق با ماده 138 قانون مالیاتها نمی باشد تقاضای مودی را مردود ومنتفی دانسته در حالی که لزوم انجام طرح وهزینه های انجام شده به شرح مجوزهای صادره موضوع برگ های فوق مورد تأئید مرجع مربوطه قرار گرفته است بنا به مراتب مذکور وقطع نظر از اینکه برقراری واعمال معافیت ماده مزبور علیرغم نظر هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی لزوما محدود ومنحصر به رسیدگی و تشخیص مالیات بر اساس دفاتر قانونی مودی نبوده وفارغ از نحوه رسیدگی نتیجتا شامل موارد تشخیص علی الرأس نیز (با رعایت جمیع شرایط مقرر در ماده موصوف به همراه تسلیم اظهارنامه وترازنامه وحساب سود وزیان مصوبه مجمع عمومی ذیربط متضمن وضع اندوخته مزبور) می گردد، صرفا از این حیث به رأی مورد واخواهی ایراد نقض مقررات قانونی و نقص رسیدگی مترتب می باشد وبا نقض آن پرونده مالیاتی مربوطه به هیأت موضوع ماده 257 قانون مذکور احاله می شود. غلامرضا نوری اسداله مرتضوی صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 3622/4/30 تاریخ: 1381/05/06 پیوست: شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 01/199041620- 7/6/80 مربوط به مالیات حقوق سال عملکرد یا تعلق مالیات 1378 شماره حوزه مالیاتی 123 شماره سرممیزی مالیاتی 12 اداره: امور اقتصادی و دارائی همدان تاریخ ابلاغ رای: 1380/07/26 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6517-4/30- 8/8/80 خلاصه واخواهی: حوزه مالیاتی شماره 123 شهرستان همدان طی برگ مطالبه اعلام نموده بود که این شرکت مبلغ 7.104.975 ریال بابت مالیات تکلیفی سال 78 بدهکار می باشد. با مراجعه به اسناد و مدارک مشخص گردید که در دفاتر شرکت مبلغ 134.508.976 ریال حقوق و مزایای مستقیم ثبت گردیده که مالیات آن هم بدون تاخیر پرداخت شده و لیکن در اظهارنامه مبالغی از حقوق و مزایا که مالیات به آنها تعلق نمی گرفته، در ستون دستمزد مستقیم ثبت شده و در نتیجه مبلغ ثبت شده در اظهارنامه 225.795.430 ریال می باشد که با رقم دفتر مبلغ 91.286.454 ریال اختلاف دارد. ممیز محترم این رقم را مشمول مالیات دانسته و نسبت به آن برگ مطالبه صادر کرده است. این امر طی سه مرحله در هیاتهای حل اختلاف مالیاتی مورد اعتراض قرار گرفته و کارشناس مجری قرار گزارش کاملی از حسابهای معین شرکت استخراج و تمامی ارقام مورد اختلاف را مشخص نموده که از نظر ایشان فقط مبلغ پاداش غیر نقدی مشمول مالیات می گردیده ولی به نظر این شرکت اعضاء هیات حتی محتویات پرونده و گزارش کارشناس را نیز مطالبه ننموده و یا اصلا متوجه موضوع نشده اند و در نهایت مبلغ مشمول مالیات 52.400.000 ریال توسط هیات حل اختلاف مالیاتی اعلام گردیده است که مورد اعتراض است. توضیح: مودی در صفحه دوم شکوائیه اقلام تشکیل دهنده مابه التفاوت مورد نظر را قید و ادعا نموده است که نسبت به آن اقلام مالیاتی تعلق نمی گیرد. از جمله این اقلام مبلغ 15.634.393 ریال پاداش غیر نقدی پرداختی به پرسنل تولید (بابت بهره وری) و 4.116.655 ریال حقوق مرخصی استفاده نشده پرسنل و مبلغ 16.242.466 ریال هزینه سر بار که اشتباها در ردیف حقوق و مزایای مستقیم ثبت گردیده، می باشد. رای: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح زیر اعلام رأی می نماید: بدوا در پاسخ به سوالات و اظهارات مودی در شکوائیه و لوایح اعتراضیه یادآور می شود که اولا پرداخت پاداش به پرسنل بخش تولید به صورت غیر نقد حسب دلخواه کارفرما و بدون دلیل و اجبار قانونی، از مصادیق بند 8 ماده 91 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 نخواهد بود، ثانیا دریافتی حقوق بگیران در بخش غیر دولتی بابت مرخصی استفاده نشده در سال 1378 نیز مشمول مالیات بوده است، ثالثا به طور کلی مندرجات تمامی صورتها و اسناد و مدارک حسابداری بایستی حسب مورد با یکدیگر مطابقت داشته باشند و ادعای اشتباه حسابدار و نظایر آن موثر در مقام نیست، سایر اقلام مورد نظر مودی نیز بایستی به طور ماهوی مورد بررسی کارشناسی در محل قرار گیرند تا در صورت انطباق با مقررات قانون به عنوان معاف یا مشمول منظور گردند. ضمن لزوم توجه به موارد فوق الذکر، به طوریکه پرونده امر حاکی است، حوزه مالیاتی مابه التفاوت اقلام مندرج در لیستهای ارسالی و اظهارنامه تسلیمی را پس از کسر حق بیمه سهم کارفرما مشمول بند 13 ماده 91 قانون مالیاتهای مستقیم دانسته و بدون تعیین ماهیت اقلام تشکیل دهنده و مشخص نمودن افراد گیرنده وجوه، اقدام به محاسبه مالیات به شرح 10% (و کسر 25%) نموده و در مرحله رسیدگی هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی، کارشناس مجری قرار نیز گزارش روشن وجامعی که متضمن تعیین مبالغ مشمول مالیات و میزان مالیات باشد، ارائه نکرده است و در نهایت چه از مفاد گزارشهای حوزه و مجری قرار و چه از مندرجات آراء هیاتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر، مبانی و مستندات تشخیص درآمد مشمول مالیات و نرخ و میزان مالیات دقیقا مشخص نیست، علیهذا رای مورد شکایت به دلیل عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیات موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می شود. محمد رزاقی اسماعیل ملکان علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 3393/4/30 تاریخ: 31/4/1381 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 682-15/5/1380 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377،1376 و 1378 شماره حوزه مالیاتی: 6023 شماره سر ممیزی مالیاتی: 602 اداره: امور اقتصادی ودارائی شهرستان کرج تاریخ ابلاغ رأی: 21/5/1380 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 5111/4/30-21/6/1380 خلاصه واخواهی: شرکت برای عملکردهای 1376 و 1377 اظهارنامه مالیاتی تسلیم ننموده وبرای عملکرد 1378 اظهارنامه به صورت سفید ونانویس ارائه کرده، حوزه مالیاتی درآمد مشمول مالیات را با استفاده ازضریب مالیاتی تعیین وهیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون دلیل اعلام داشته که عوارض شهرداری و آموزش و پرورش از درآمد مشمول مالیات عملکردهای فوق الذکر کسر شود که این امر مورد اعتراض می باشد. به رأی شماره 682 مورخ 15/5/1380 اعتراض داشته، درخواست رسیدگی دارد. (مشروح مطالب در دو صفحه ضمیمه پرونده است) رأی: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه مشروح شکایت شاکی وملاحظه وبررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رأی می نماید: رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلیل عدم رعایت ماده 24 آئین نامه موضوع ماده 225 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند 1366 ونیز به جهت عدم اظهارنظر موجه ومدلل در ضرورت کسر عوارض شهرداری وعوارض آموزش وپرورش، در حالیکه درآمد مشمول مالیات به لحاظ عدم تسلیم اظهارنامه، ترازنامه وحساب سود وزیان سالهای 1376و 1377 وتسلیم اظهارنامه فاقد ترازنامه وحساب سود وزیان برای عملکرد 1378 وهمچنین عدم ارائه دفاتر قانونی واسناد ومدارک که مبین حجم ونوع فعالیت وبالمال سود یا زیان واقعی ناشی از آن باشد، از طریق علی الرأس وبا استفاده از ضریب مالیاتی تعیین گردیده، نقض می گردد تا پرونده در هیئت حل اختلاف مالیاتی دیگر مورد رسیدگی قرار گیرد. حسن عباسی پناه علی اصغر زندی فائز غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 3423/4/30 تاریخ: 31/04/1381 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 10945-5/3/80 مربوط به مالیات: دوره انحلال(اشخاص حقوقی) سال عملکرد یا تعلق مالیات: دوره انحلال (سال 76) شماره حوزه مالیاتی: 1521 شماره سر ممیزی مالیاتی: 152 اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 16/7/80 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 6035-4/30-22/7/80 خلاصه واخواهی: محترما در اجرای مقررات ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم وبه استناد عدم رعایت قوانین ومقررات و نقص رسیدگی اعتراض خود را به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به شرح زیر اعلام می دارد: این شرکت در اواخر سال 73 تأسیس وبه علت عدم توفیق در فعالیت ونداشتن سرمایه وبودجه لازم در اوایل سال 76 مجبور به انحلال گردیده است. حوزه مالیاتی خلاف مقررات قانونی ارقامی را تحت عنوان دارائی زمان انحلال منظور نموده که واقیعت نداشته ومنطبق مقررات قانونی نیز نمی باشد وهیأت های حل اختلاف مالیاتی به خصوص هیأت تجدید نظر هیچ گونه رسیدگی به عمل نیاورده که نقص رسیدگی در آن کاملا مشخص می باشد: 1- در خصوص محاسبه درآمد برای سال 76 ومنظور نمودن آن به عنوان دارائی زمان انحلال گرچه اصولا این عمل قانونی نبوده وسود محاسبه شده به عنوان دارائی زمان انحلال وجود خارجی ندارد، معهذا حوزه مالیاتی فعالیت برای سال 76 اعلام نموده که بدون هیچ گونه سند ومدرک وصرفا بر اساس سوابق بوده که کاملا خلاف قانون ومقررات می باشد. 2- اثاثیه وابزاری که به عنوان دارائی شرکت منظور شده مربوط به اشخاص ثالث است که این امر را نیز گواهی نموده اند وشرکت هیچ گونه دارائی در زمان انحلال نداشته لیکن هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون رسیدگی واظهار نظر مستند وقانونی وصرفا با اشاره به رأی هیأت بدوی وگزارش اجرای قرار که تماما مورد اعتراض شرکت منحله بوده انشاء رأی نموده اند. با توجه به مراتب فوق تقاضای نقض رأی مذکور وارجاع پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی جهت رسیدگی مجدد و رفع تعرض را دارد. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله ومطالعه وبررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با توجه به موارد اعتراضیه شرکت مودی مبادرت به صدور قرار تحقیق ورسیدگی نموده و بر اساس گزارش کارشناس مجری قرار ضمن تعدیل دارائی دوره انحلال شرکت اصدار رأی نموده ومدیر تصفیه شرکت مذکور طی لایحه دفاعیه تسلیمی به هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نسبت به گزارش کارشناس مجری قرار و رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی اعتراض کرده است. علاوه بر آنکه اصولا عمل حوزه مالیاتی ذیربط در تعیین مبلغی به عنوان درآمد فرضی حاصل از فعالیت اقتصادی شرکت در دوره انحلال واضافه نمودن آن به اقلام دارائی شرکت فاقد توجیه قانونی می باشد، چون هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون اظهارنظر مستدل وموجه نسبت به یک یک موارد مطروحه در لایحه اعتراضیه شرکت صرفا باتکاء گزارش کارشناس مجری قرار و رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی ومغایر مفاد ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم مبادرت به صدور رأی نموده علیهذا به رأی مورد واخواهی ایراد عدم کفایت رسیدگی و نقض قوانین ومقررات قانونی وارد می باشد واین شعبه ضمن نقض رأی مزبور پرونده امر را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مذکور احاله می نماید تا از حیث موارد مطروحه مجددا مورد رسیدگی قرار گیرد. صدیقه کاتوزیان علی اکبر نوربخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 2972/4/30 تاریخ: 18/04/1381 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 3/311-9/4/80 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75 شماره حوزه مالیاتی: 142 شماره سر ممیزی مالیاتی: 14 اداره: کل امور اقتصادی ودارائی استان خراسان (شهرستان مشهد) تاریخ ابلاغ رأی: 9/5/80 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 4819-4/30-11/6/80 خلاصه واخواهی: این شرکت از نیمه دوم سال 1375 شروع به فعالیت نموده ودر بدو شروع فقط به پخش ماکارونی در سطح شهر مشهد اشتغال داشته و هیچگونه کالای دیگری خرید وفروش نداشته حوزه مالیاتی سیزده نوع درآمد برای فعالیت یکساله شرکت در نظر گرفته که هیأت بدوی اجرای قرار نموده کارشناس مطالب شرکت را تأئید ولی هیأت آن را نپذیرفته هیأت تجدید نظر نیز کارشناس تعیین که کارشناس به جای رسیدگی به اعتراض شرکت در مورد درآمد حق العمل کاری وانبار داری پرداخته وفروش شرکت را اضافه نموده وبرای شرکت درآمد حاصل از فروش شکلات وبیسکویت منظور نموده وهیأت تجدید نظر هم بدون توجه به واقعیت امر اصدار رأی نموده بنا براین به استناد ماده 251 قانون مالیاتها به علت نقض رسیدگی به رأی هیأت تجدید نظر به شماره 3/311 مورخ 9/4/80 معترض تقاضای نقض رأی و تجدید رسیدگی را دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده وپس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی انشاء رأی می نماید: هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر که در اجرای مقررات بند 1و2 ماده 247 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی منعقد بوده رأی مورد واخواهی را با استناد به گزارش وارده به شماره 14435 مورخ 21/3/80 مجریان قرار صادر کرده که ایرادات زیر به گزارش مزبور وارد است. 1- بر اساس ردیف 2 گزارش حوزه مالیاتی که مبنای صدور برگ تشخیص واقع گردیده بابت فعالیت خواربار ومواد غذائی 000 000 600 ریال فروش تشخیص گردیده در حالیکه برابر گزارش مجریان قرار این مبلغ به 000 000 720 ریال افزایش یافته است که این امر خلاف مقررات می باشد. 2- مجریان قرار جهت تشخیص درآمد حاصل از حق العمل کاری و انبار داری موضوع ردیف 12و13 گزارش حوزه مالیاتی به برگ بازدید مشاغل به شماره 2309 مورخ 8/6/77 استناد کرده اند در حالیکه از مندرجات برگ یاد شده چنین استنباط نمی گردد که مودی در عملکرد 75 دارای درآمد حق العمل کاری وانبارداری بوده باشد واز این حیث نیز گزارش مجریان قرار کافی به مقصود نیست. بنا به مراتب به رأی مورد واخواهی به دلائل فوق ایراد وارد است و شعبه رأی مزبور را نقض و پرونده را به هیأت حل اختلاف موضوع ماده 257 قانون پیش گفته احاله می نماید. محمدعلی تراب زاده محمد علی سعیدزاده غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 2760/4/30 تاریخ: 1381/04/11 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 5/759-1379/12/14 مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78 شماره حوزه مالیاتی: 313 شماره سر ممیزی مالیاتی: 31 اداره: کل امور اقتصادی ودارائی استان خوزستان (شهرستان اهواز) تاریخ ابلاغ رأی: 1380/01/07 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 285-4/30-1380/01/27 خلاصه واخواهی: 1- بر اساس بندهای "ج" و "ی" تبصره 10 قانون بودجه سال 1379 و قانون برنامه سوم و تصمیم نمایندگان ویژه رئیس جمهور و تصویب نامه شماره 314/ت/22756 مورخ 1379/01/30، 51% سهام و سایر حقوق و امتیازات در شرکت وابسته به شرکت را به نسبت مساوی به صندوقهای بازنشستگی کشوری و سازمان تأمین اجتماعی واگذار نموده است و تصویب نامه شماره 10244/ت/22899 مورخ 1379/03/17 رد روزنامه رسمی آگهی گردیده است. 2- با توجه به واگذاری 51% سهام به شرح فوق، شرکت بر اساس جزء "ب" از بند "د" ماده 105 قانون مالیاتهای مستقیم مالیات عملکرد 1378 را محاسبه و در 1379/04/31 تماما تأدیه نموده است. 3- مجمع عمومی شرکت در تاریخ 1379/04/29 با حضور سهامداران جدید تشکیل و صورتهای مالی 1378 را تصویب نموده است. 4- ممیز محترم مالیاتی وهیأت محترم بدوی، اصل موضوع واگذاری و استناد به ماده 105 قانون مالیاتهای مستقیم را نپذیرفته و مالیات شرکت را در زمره شرکتهای دولتی محاسبه و انشاء رأی نموده است. هیأت تجدید نظر استان پس از استفسار این شرکت از دفتر فنی مالیاتی اصل موضوع را پذیرفته ولی مالیات ابرازی شرکت را به دلیل عدم ارائه دفتر نقل و انتقال سهام رد نموده است (دفتر مذکور در تاریخ 1379/04/29 توسط طرفین امضاء گردیده است). با توجه به مراتب و اینکه واگذاری خارج از اختیار و اراده شرکت و در چهارچوب خاصی انجام گرفته و قیمت گذاری سهام نیز طبق همان قانون باید توسط سازمان بورس و اوراق بهادار انجام گیرد، امور حقوقی شرکت ، ارائه دفتر نقل و انتقال سهام را که در تاریخ 1379/04/29 امضاء گردیده منوط به قیمت گذاری نهائی توسط سازمان بورس دانسته که پس از پیگیری اخیرا دفتر مذکور تحویل و کپی مربوطه جهت رویت آن شورا ارائه می گردد، بنابراین به منظور جلوگیری از تضییع حقوق سهامداران که در سازمان مردمی مرتبط به کارگران و کارمندان کشور می باشند، لطفا مقرر فرمائید موضوع رسیدگی و نتیجه را ابلاغ فرمایند. رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله و پس از مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه به شرح زیر انشاء رأی می نماید: رأی اکثریت: با توجه به تصویب نامه شماره 314/ت 22756ه مورخ 1379/01/30 هیئت وزیران و تصمیم نمایندگان ویژه رئیس جمهور مورخه 1379/03/07 در مورد نحوه اجرای بندهای "ج" و "ی" تبصره 10 قانون بودجه سال 1379، پنجاه و یک درصد از سهام شرکت در شرکت "سهامی خاص" به نسبت مساوی به صندوق بازنشستگی کشوری و سازمان تأمین اجتماعی واگذار شده است و اقدامات اجرائی در خصوص قیمت گذاری سهام توسط سازمان بورس اوراق بهادار تأثیری در اصل واگذاری سهام نداشته است، خصوصا اینکه طبق صورتجلسه مجمع عمومی مورخه 1379/04/29 سهامداران جدید در مجمع عمومی شرکت، ترازنامه وحساب سود وزیان عملکرد سال 1378 را تصویب و تأئید نموده اند. بنا به مراتب و طبق بند (ب) از جزء یک بند (د) ماده 105 قانون مالیاتهای مستقیم و رأی شماره 17330-4/30 مورخ 1369/12/27 هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی مبنای محاسبه مالیات سود سهام، میزان سهم هر یک از سهامداران در تاریخ تصویب صورتهای مالی توسط مجمع عمومی می باشد، نظر به اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در صدور رأی مورد واخواهی رعایت قوانین ومقررات را ننموده به رأی مذکور ایراد وارد است لذا رأی مورد واخواهی را به دلیل فوق نقض ومقرر می دارد پرونده در اجرای ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم جهت صدور رأی مقتضی به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله گردد. علی عزیزی عباس رضائیان نظر اقلیت: حسب محتویات پرونده مالیاتی مربوطه سهام شرکت در پایان سال 1378 صد در صد متعلق به شرکت بوده وشرکت مزبور صورتهای مالی مربوط به عملکرد سال 1378 را به عنوان یک شرکت دولتی طبق مقررات تبصره 1 ماده 110 قانون مالیاتهای مستقیم که توسط سازمان حسابرسی مورد رسیدگی قرار گرفته تسلیم نموده و گزارش آن سازمان مبتنی بر تعلق صد درصد سهام شرکت یاد شده به شرکت عینا مورد قبول مأمورین تشخیص مالیات واقع واز مأخذ سود مشمول مالیات اعلام شده در گزارش سازمان حسابرسی مالیات بر درآمد عملکرد سال 1378 شرکت برابر مقررات بند الف ماده 105 قانون یاد شده تعیین و مطالبه گردیده است، با توجه به اینکه واگذاری 51% از سهام شرکت مودی در اجرای مقررات تبصره 10 قانون بودجه سال 1379 و تصویب نامه های مربوطه انجام پذیرفته ودر تاریخ 1379/04/29در دفتر نقل وانتقال سهام شرکت به ثبت رسیده واین اقدام تأثیری در وضعیت حقوقی شرکت از حیث دولتی بودن آن در سال 1378 نداشته و از طرفی اسناد و مدارک مربوط به نقل و انتقال رسمی سهام و پرداخت یا تخصیص سود سهام عملکرد 1378 به سهامداران به موقع به حوزه مالیاتی ذیربط ارائه نشده و رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز حاکی از توجه آن هیأت به موضوع اعتراض مودی و رسیدگی لازم طبق مقررات قانونی یاد شده بوده که ضمن اظهار نظر صریح و مدلل با رد ادعای مودی و تأئید رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی صادر گردیده است، لذا از حیث شکوائیه واصله و روند رسیدگی ایرادی به رأی مورد واخواهی وارد نبوده و معتقد به رد شکایت مودی می باشد. روح اله باباسنگانی
نامشخص
شماره: 2633/4/30 تاریخ: 1381/04/08 پیوست: شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1268/4/1/37- 1380/05/01 مربوط به مالیات بردرآمد املاک سال عملکرد یا تعلق مالیات: 71 شماره حوزه مالیاتی 1615 شماره سرممیزی مالیاتی اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان تهران تاریخ ابلاغ رای: 1380/07/04 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6224- 4/30- 1380/07/30 خلاصه واخواهی: با دلالت مدارک تقدیمی موجود در پرونده مودی در آمریکا مستاجر می باشد و اجاره بها را به شخص حقیقی یا حقوقی آمریکائی می پردازد، ثانیا موضوع مواد 52 و 55 قانون مالیاتها این نیست که درآمد ناشی از واگذاری حقوق از املاک به جیب کسی می رود بلکه این امر است که اگر واگذارنده حقوق، خود مستاجر باشد و مال الاجاره دریافتی را درسته بلکه بیشتر از آن بابت سکونت هزینه کند، دیگر درآمدی از بابت این واگذاری موضوع ماده 52 حقوق متصور نیست که مشمول مالیات گردد، هیئت های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر مستاجر بودن نامبرده را قبول دارند لکن هیات تجدید نظر به لحاظ عدم وجود رابطه پایاپای مالیاتی بین آمریکا و ایران موضوع مورد اختلاف را نپذیرفته است. مودی تبعه ایران است (ماده 976 قانون مدنی) و به موجب ماده 958 همان قانون از تمام حقوق مدنی متمتع است لذا استدعای دقت نظر و نقض رای تجدید نظر را دارم. رای: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت واصله و بررسی محتویات پرونده به شرح زیر انشاء رای می نماید: با عنایت به محتویات پرونده نظر به اینکه حاکمیت قانون صرفا در محدوده جغرافیایی کشور لازم الاجراء است و به خارج از قلمرو جغرافیائی کشور تسری ندارد مگر به حکم صریح قانون، به این جهت از حیث مفاد واخواهی واصله موجبی برای نقض رای صادره فراهم نبوده، معطوفا به دادنامه شماره 977-1379/07/11 دیوان عدالت اداری رد شکایت اعلام می گردد. داریوش آل آقا غلامعلی آبائی روح ا... باباسنگانی
نامشخص
شماره: 2424/4/30 تاریخ: 1381/03/29 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1189/ 6- 1379/09/21 مربوط به مالیات بردرآمد مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75و 76 شماره حوزه مالیاتی 201232 شماره سرممیزی مالیاتی 20123 اداره: امور اقتصادی و دارائی اصفهان تاریخ ابلاغ رأی: 1379/10/25 شماره و تاریخ ثبت شکایت 9388- 4/30- 1379/11/03 خلاصه واخواهی: اینجانب طبق قرارداد تنظیمی از بدو فعالیت آژانس با خانم با توجه به اینکه منافع مالکیت محل دفتر را داشته با شراکت اینکه مجوز و کار از اینجانب و محل از شریک منافع با نسبت پنجاه درصد سود بعد از کسر هزینه ها بوده است و هیات های حل اختلاف بدوی و تجدید نظر توجهی ننموده اند. خواهشمند است نسبت به نقض رأی فوق دستور اقدام صادر فرمائید. ضمنا بنده جانباز 30% درصد جنگ تحمیلی هستم. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و معامله و بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می نماید: محتویات پرونده مالیاتی حاکی است که مودی در اعتراض به برگ تشخیص مالیاتی طی لایحه تسلیمی وارده به شماره 3288 مورخ 1378/04/14 با ارائه یک برگ تصویر شراکتنامه عادی اعلام داشته که با مالکین ملک محل دفتر به صورت پنجاه درصد در منافع شراکت دارد. و هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی به منظور رسیدن به واقعیت امر و صحت و یا سقم اظهارات مودی بدوا قرار تحقیق و رسیدگی در دو نوبت صادر و پس از اخذ گزارشات مجریان قرار وارده به شماره های 25427-7/9/78 و 13336 مورخ 1378/11/22 که متفقا بر اساس تحقیقات انجام شده شراکت مودی را مورد تائید قرار داده اند،با پذیرش نظر مجریان قرار به طور موجه و مدلل مبادرت به انشاء رای کرده، و هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با توجه به اعتراض مامورین تشخیص پس از صدور قرار رسیدگی مجدد و اخذ گزارش اجرای قرار به دلیل اینکه مجریان قرار هیات بدوی در گزارشات خود صرفا نام یک نفر از مالکین را قید نموده و همچنین سهوا سال عملکرد را 74 و 75 اعلام داشته اند، نظر آنها را مورد تردید قرارداده و با قبول نظر مجریان قرار مرحله تجدید نظر ضمن نقض رأی بدوی رای مورد واخواهی را صادر نموده، اینک چون وجود اشکال در گزارشات مجریان قرار در مرحله بدوی از لحاظ تعداد شرکاء و یا صدور برگ تشخیص مستغلات که ممکن است مبتنی بر اشتباه باشد، باعث نفی واقعیت امر راجع به وجود شراکت نمی شود. بنابراین به رأی مورد واخواهی به دلیل نقص در رسیدگی ایراد وارد است. و شعبه ضمن نقض رأی اخیرالذکر (مورد واخواهی) پرونده را جهت رسیدگی مجدد به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی احاله می نماید. غلامحسین مختاری محمدعلی سعیدزاده محمدعلی تراب زاده
نامشخص
شماره: 2435/4/30 تاریخ: 1381/03/29 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 434/5/39- 1380/02/22 مربوط به مالیات حق واگذاری محل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78 شماره حوزه مالیاتی 1744 شماره سرممیزی مالیاتی اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان تهران تاریخ ابلاغ رای: 1380/03/12 شماره و تاریخ ثبت شکایت 2532-4/30-1380/04/02 کلاسه شورا 47703 خلاصه واخواهی: نظر به اینکه رای هیئت حل اختلاف موضوع ماده 243 طبق موازین قانونی صادر نشده است لذا تقاضای رسیدگی و احقاق حق دارم. مشروح اعتراضات به شرح لایحه ارائه شده به هیئت حل اختلاف تجدید نظر قبلا ارائه شده است. که متاسفانه علیرغم احراز واقعیت امر، اضافه پرداختی را هیئت نپذیرفته در صورتیکه تقاضای استرداد در اجرای ماده 243 و در مهلت زمان مقرره مطرح شده و مبلغ پرداختی بانک تجارت بابت سر قفلی به مبلغ 1.370.769.400 ریال عینا در سند رسمی درج گردیده است. در صورتیکه حوزه مالیاتی رقم سرقفلی را 1.436.435.000 ریال طبق مبایعه نامه معین نموده لذا عدم استرداد با توجه به اینکه خریدار بانک می باشد و علت کاهش رقم کسرمساحت ملک بوده است، اصولا چون گواهی صدور انجام معامله جنبه علی الحساب داشته و طبق مفاد بخشنامه 57808/6172-4/30 مورخ 1377/12/05 درآمد تحقق نیافته و معامله ای انجام نشده و صدور برگ تشخیص هم ضرورتی نداشته اما این امر مانع صدور برگ تشخیص طبق ماده 236 و ابلاغ آن نمی باشد و طبق بند 5 رای مذکور مراجعه مودی به هیئت حل اختلاف قبل یا بعد از اخذ گواهی موضوع ماده 187 بسته به نظر مودی است و استناد هیئت صادر کننده رای به مفاد رای شماره 9992-4/30 مورخ 1376/09/26 بدون توجه به موارد فوق و ارتباط بخشنامه مذکور با معافیت موضوع ماده 70 قانون و صراحت ماده 242 وجاهت قانونی ندارد و مالیات بدون رعایت موازین قانونی مطالبه و هنوز به قطعیت نرسیده و مهلت مقرر در ماده 157 نیز خاتمه نیافته است. شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از رسیدگی به شکوائیه شاکی و محتویات پرونده مالیاتی به شرح آتی اقدام به صدور رای می نماید: رای: وقوع معامله حق واگذاری محل و تصرف آن به موجب مبایعه نامه قطعی در تاریخ 1378/12/11 انجام و مالیات آن هم به استناد مبلغ مندرج در مبایعه نامه و قبول مودی محاسبه و وصول گردیده است. بنابراین پرداخت مبلغی کمتر از مبلغ مندرج در مبایعه نامه توسط خریدار و پس از اخذ گواهی موضوع ماده 187 قانون مالیاتهای مستقیم به دلیل کسر مساحت ملک در تاریخ 1379/05/20 و هنگام تنظیم سند رسمی تاثیری در تا نحن فیه نداشته و نتیجتا تقاضای استرداد مابه التفاوت آن موضوع نامه شماره 161 مورخ 1379/06/26 مودی،بشرحی که هیئت حل اختلاف موضوع ماده 243 قانون مالیاتهای مستقیم بر اساس نظریه شماره 9992- 4/30 مورخ 1376/06/26 هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی اظهارنظر و به دلیل قطعی و مختومه بودن مالیات حق واگذاری محل اعتراض مودی را مردود دانسته ایرادی به رای صادره وارد نمی باشد و لذا با رد شکوائیه شاکی رای هیئت حل اختلاف موضوع ماده 243 ابرام می گردد. اسدالله مرتضوی غلامرضا نوری صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 2323/4/30 تاریخ: 27/03/1381 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 9927-19/11/1379 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1376 شماره حوزه مالیاتی: 0833 شماره سر ممیزی مالیاتی: اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 25/1/1380 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 1078-4/30-19/2/1380 خلاصه واخواهی: عطف به رأی شماره 9927 مورخ 19/11/1379 صادره از هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مربوط به عملکرد سال 1376، بدینوسیله اعتراض شرکت به رأی فوق اعلام میگردد. رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و پس از اخذ وبررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی اعلام رأی می نماید: پرونده امر مشعر بر آن است که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر راجع به اعتراض مودی در باب تعیین درآمد مشمول مالیات از طریق اعمال ضریب نسبت به دارائیها ومواد و کالاها وکار ساخته شده یا در جریان ساخت انتقالی به شرکتهای عضو (شرکت وغیره) رسیدگی قانونی به عمل نیاورده است، زیرا حوزه مالیاتی در این خصوص از فرمول موضوع بند یک بخش "تذکر" مجموعه ضرایب مالیاتی عملکرد سال 1376 با مأخذ قرار دادن ارزش دفتری یا قیمت تمام شده به عنوان خرید استفاده نمود وبا تبدیل آنها به "عنوان فروش" مبادرت به اعمال ضریب واحتساب درآمد مشمول مالیات کرده است، در حالی که بند مذکور صراحتا در مواردی کاربرد آن فرمول را تجویز نموده است که مبلغ فروش معلوم نباشد ودر مانحن فیه مبلغ فروش یا بهای واگذاری حسب اعلام واسناد ومدارک شرکت مشخص بوده است واگر مأموران تشخیص مالیات مدعی غیر واقعی بودن قیمتهای مزبور بوده اند، می بایستی رقم مورد ادعای خود را به صورت مستند تعیین نمایند. با توجه به مراتب فوق هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر علاوه بر آنکه این نقیضه را نادیده گرفته، از تحقیق و بررسی لازم در جهت احراز واقعیت وفق قسمت اخیر ماده 229 قانون مالیاتهای مستقیم خودداری نموده ودر نهایت روشن نشده است که از واگذاری اموال ودارائیهای یاد شده سودی عاید مودی موصوف گردیده است یا خیر. نظر به توضیحات فوق الاشعار شکایت شاکی را از جهات مذکور وارد دانسته با نقض رأی مورد واخواهی پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. محمد رزاقی اسماعیل ملکان علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 2317/4/30 تاریخ: 181/03/27 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1094-1380/08/12 مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377 شماره حوزه مالیاتی: 221 شماره سر ممیزی مالیاتی: 22 اداره: امور اقتصادی و دارائی شیراز تاریخ ابلاغ رأی: 1380/08/28 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7721-4/30-1380/09/21 خلاصه واخواهی: شرکت در سال 1373 به موجب پروانه بهره برداری شماره 08250 مورخ 1373/01/14 وزارت صنایع با ظرفیت تولید 800 تن در سال برای تولید سینک ظرفشوئی یک لنگه آغاز به کار نموده وپس از گذشت دو سال فعالیت به دلیل تقاضای بازار نسبت به خرید ماشین آلات وقالبهای تولیدی مناسب جهت تولید انواع سینکهای دو لنگه مبادرت نموده و در تاریخ 1374/06/07 موفق به اخذ پروانه برای خط تولید جدید به شماره 89149 گردیده است. از آنجا که این شرکت طبق ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم در ارتباط با پروانه اولیه تا پایان 76 از معافیت بهره مند بوده، با توجه به پروانه جدید نیز خود را محق به استفاده از معافیت قانونی می داند. که این موضوع مورد قبول حوزه مالیاتی و هیأتهای حل اختلاف مالیاتی قرار نگرفته است. نظر به اینکه در سال مالی 1377 معادل 17% ظرفیت واقعی کل سالانه عبارت است از تولید سینکهای دو لنگه بوده است، تقاضا دارد معافیت آن را در احتساب درآمد مشمول مالیات منظور و آن را اصلاح نمایند. رأی: شعبه اول عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله وپس از اخذ وبررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی اعلام رأی می نماید: نظر به اینکه افزایش ظرفیت به این ترتیب به منزله ایجاد واحد تولیدی جدید که به صورت جداگانه مشمول معافیت موضوع ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم شناخته شده، نمی باشد و پروانه مورد استناد مودی هم فی الواقع "پروانه بهره برداری" نبوده، بلکه به منزله موافقتنامه افزایش ظرفیت در قالب پروانه اولیه بوده است، علیهذا نسبت به رأی مورد واخواهی که ضمن آن هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با ذکر پاسخ قانونی نسبت به اعتراض شرکت اتخاذ تصمیم نموده است، از حیث شکایت عنوان شده ایرادی وارد نیست، بالنتیجه رد شکایت شاکی اعلام می شود. محمد رزاقی اسماعیل ملکان علی اصغر زندی فائز
نامشخص
شماره: 2241/4/30 تاریخ: 1381/03/26 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 9/145-1380/03/12 مربوط به مالیات: بر درآمد شخص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 76 شماره حوزه مالیاتی: 212 شماره سر ممیزی مالیاتی: 21 اداره: کل امور اقتصادی ودارائی خراسان تاریخ ابلاغ رأی: 1380/04/20 شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4063-4/30-1380/05/15 خلاصه واخواهی: این شرکت طبق پروانه بهره برداری شماره 374699 مورخ 1367/12/20 تولید خود را در کارخانه واقع در جاده مخصوص تهران- کرج کیلومتر 11 شروع نموده اما پس از مدتی به علت نزدیکی استحصال مواد اولیه به شهرستان مشهد، شرکت تصمیم به انتقال کارخانه از تهران به شهرستان مشهد گرفت که پس از موافقت وزارت صنایع شرکت از اواخر سال 74 شروع به انتقال تأسیسات و ماشین آلات خود از تهران به مشهد نمود و نهایتا تا پایان شهریور ماه 75 کلیه ماشین آلات و تأسیسات به شهرستان مشهد انتقال یافت و شرکت طبق نامه شماره 00902/75 مورخ 1375/06/29 مراتب را به اطلاع وزارت دارائی رساند وزارت صنایع نیز پس از حصول اطمینان از انتقال کلیه ماشین آلات از تهران به مشهد پروانه بهره برداری را طبق نامه شماره 39354 مورخ 1376/08/26 اصلاح و محل کارخانه کیلومتر 15 جاده مشهد-کلات تعیین گردید. بنابراین طبق تبصره 4 ماده 138 قانون مالیاتهای مستقیم تولیدات شرکت به مدت ده سال از تاریخ بهره برداری در محل جدید از مالیات معاف می باشد لیکن هیأت محترم حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به استناد عدم اجرای مقررات مواد 1 و 2 ضوابط اجرائی (عدم اطلاع به وزارت دارائی بعد از انتقال کارخانه) شرکت را مجاز به استفاده از معافیت موضوع تبصره 4 ماده 138 قانون ندانسته است. رأی: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت واصله وبررسی محتویات پرونده به شرح زیر اقدام به صدور رأی می نماید: رأی اکثریت: محتویات پرونده مشعر به آن است که قبلا در مرحله رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی به منظور رسیدگی بیشتر به اعتراض شاکی از طریق صدور قرار بررسی مجدد اقدام گردیده است. نهایتا هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر پس از بررسی محتویات پرونده و با توجه به مفاد گزارش مأمور اجرای قرار صادره اوراق 196 لغایت 198 مضبوط در پرونده مبنی بر عدم اجرای مواد 1 و 2 دستورالعمل اجرائی تبصره 4 ماده 138 قانون مالیاتهای مستقیم توسط مودی ضمن توجیه و اظهارنظر صریح نسبت به اعتراض وی، نحوه اقدام آن را در این زمینه کافی به مقصود ندانسته فلذا با تأئید رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی مبادرت به اصدار رأی کرده است به این جهت چون از حیث مفاد شکوائیه واصله موجبی برای نقض رأی مزبور مشهود نیست لذا رد شکایت اعلام می گردد. داریوش آل آقا غلامعلی آبائی نظر اقلیت: طبق ماده 4 ضوابط اجرائی تبصره 4 ماده 138 قانون مالیاتهای مستقیم و تبصره های ذیل آن، مقررات مربوط به تعیین تاریخ بهره برداری مجدد از کارخانه مورد انتقال، شروع دوره معافیت مالیاتی، فعالیت انجام شده در مدت آزمایشی و وصول مالیات از درآمد حاصل از فعالیت تولیدی کارخانه قبل از اعلام کتبی استقرار کامل آن در محل جدید به طور مشخص تعیین گردیده است لکن ضوابط اجرائی مذکور در خصوص عدم اعطای معافیت مالیاتی مقرر صرفا به دلیل عدم اطلاع کتبی مودی به وزارت امور اقتصادی و دارائی قبل از اقدام به انتقال کارخانه فاقد ضمانت اجرائی لازم و حکم خاص می باشد. از طرفی حسب محتویات پرونده صحت مدارک مربوط به انتقال کارخانه واقدامات انجام شده توسط مودی به شرح بند 1 گزارش مجری قرار صادره از هیأت حل اختلاف بدوی (برگ 196 تا 198 پرونده) مورد تأئید قرار گرفته، اما مجری قرار مذکور و نهایتا هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر صرفا به دلیل عدم اطلاع کتبی مودی به وزارت امور اقتصادی و دارائی و تأخیر ثبت نامه شرکت در دفتر حوزه مالیاتی، مودی را از شمول مالیات مورد بحث خارج دانسته اند، بنا به مراتب چون صرف عدم اطلاع کتبی مودی در موعد مقرر نمی تواند مانع برخورداری مودی از تسهیلات قانونی مورد بحث باشد لذا از این حیث به رأی مورد واخواهی ایراد وارد بوده و اقلیت نقص اعتقاد به نقض رأی مذکور پرونده مربوطه را قابل طرح و رسیدگی مجدد طبق موازین قانونی یاد شده در هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری می داند. روح ا... باباسنگانی
نامشخص
شماره: 2065/4/30 تاریخ: 20/03/1381 پیوست: شماره وتاریخ رأی مورد واخواهی: 3/966-18/10/80 مربوط به مالیات: بر درآمد شخص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: دوره انحلال 78 شماره حوزه مالیاتی: 1541 شماره سر ممیزی مالیاتی: 20154 اداره: کل امور اقتصادی ودارائی استان اصفهان- شهرستان اصفهان تاریخ ابلاغ رأی: 30/10/80 شماره وتاریخ ثبت شکایت: 9284-4/30-17/11/80 خلاصه واخواهی: شرکت در تاریخ 14/2/75 تحت شماره 11991 به ثبت رسیده ودر تاریخ 1/7/78 منحل گردیده است شرکت در موعد مقرر قانونی اظهارنامه خود را تسلیم وترازنامه منتهی به تاریخ انحلال را به حوزه مالیاتی تحویل نموده است. در رسیدگی به مالیات دوره انحلال بر خلاف صراحت ماده 115 که مأخذ محاسبه درآمد مشمول مالیات را تصریح نموده اقدام به تعیین درآمد شده است. از جمله مبلغ 1،960،215،457 ریال هزینه های قبل ازبهره برداری را به عنوان دارائی با ارزش در تاریخ انحلال محاسبه نموده اند که عنایت دارند هزینه قبل از بهره برداری وتأسیس فاقد ماهیت پولی وعینی بوده وتنها از طریق بند 4 ماده 149 قانون ودر زمان تعیین شده قابل بازیافت است که متأسفانه در مورد این شرکت به علت عدم توفیق در راه اندازی وانحلال شرکت قبل از رسیدن به بهره برداری بازیافت آن متصور نبوده وصد درصد تبدیل به هزینه غیر قابل بازیافت شده است. به شرح بند 2 لایحه شماره 37/م/ت-22/2/80 در خصوص موضوع اعتراض به عمل آمده است در مرحله هیأت بدوی طی گزارش کارشناسان اعلام گردیده که از مبلغ فوق الذکر در عملکرد سنوات 75 تا 77 مبلغ 891 654 996 ریال به عنوان هزینه غیر قابل قبول پذیرفته ونهایتا مبلغ 565 560 963 ریال هزینه قبل از بهره برداری پذیرفته شده است که مبلغ اخیر ماهیت دارائی کاهنده دارد وقابل کسر از درآمد دوره انحلال می باشد اما هیأت بدوی بدون توجه برگ تشخیص را تأئید نموده است. طی لایحه 155/م ت مورخ 29/7/80 پرونده در هیأت تجدید نظر مطرح گردید هیأت مزبور نیز بدون توضیحات لازم وکافی وتوجه به اعتراض مطروحه اقدام به صدور رأی نمود لذا درخواست رسیدگی ونقض رأی تجدید نظر را دارد. رأی: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت واصله و بررسی محتویات پرونده به شرح زیر انشاء رأی می نماید: اگر چه هیأت های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر به منظور رسیدگی به اعتراض مودی در رابطه با هزینه های قبل از بهره برداری از طریق صدور قرارهای بررسی مجدد اقدام نموده اند. اما چون مودی کرارا نسبت به محاسبه هزینه های قبل از بهره برداری که جزء دارائیهای شرکت منحله مورد رسیدگی محسوب گردیده است، به لحاظ آنکه ماهیت دارائی نداشته است اعتراض نموده ومجری قرار صادره از هیأت بدوی نیز به موجب بند 2 گزارش خود برگ شماره 104 پرونده در این زمینه بررسی واظهارنظر کرده است در حالیکه مفاد رأی مورد واخواهی در این خصوص فاقد توجیه واستدلال قانونی بوده کافی به مقصود نمی باشد. علیهذا به لحاظ عدم کفایت رسیدگی رأی مزبور نقض وپرونده به هیأت حل اختلاف دیگر احاله می گردد تا پس از رسیدگی کامل وجامع به جزءجزء هزینه های قبل از بهره برداری وفق مقررات ومعطوفا به بند 2 گزارش مجری قرار هیأت بدوی برگ شماره 104 پرونده اتخاذ تصمیم واقدام به اصدار رأی گردد. داریوش آل آقا غلامعلی آبائی روح ا... باباسنگانی
نامشخص
شماره: 1937/4/30 تاریخ: 1381/03/19 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 197- 1380/02/12 مربوط به مالیات بردرآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 شماره حوزه مالیاتی 234 شماره سرممیزی مالیاتی 23 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان فارس- شیراز تاریخ ابلاغ رای: 1380/02/29 شماره و تاریخ ثبت شکایت 2616- 4/30-1380/04/04 خلاصه واخواهی: 1- خرید لوله و لوازم بهداشتی، هزینه های اداری، هزینه های نگهداری و انبارداری پروژه فاز دو معالی آباد، تعمیرات خودروها، خرید کابل، کمک هزینه درمانی،خرید سنگ، هزینه های جاری، هزینه پروژه باغ انبار بوشهر و مبلغ 79.103.842 ریال پرداخت به موجب اسناد و مدارک نسبت به مبالغ هزینه شده ذخیره در هر سال برای حفظ حقوق کارکنان پرداخت گردیده که موردقبول حوزه مالیاتی قرار نگرفته است. 2- مبلغ 240 میلیون ریال سود تسهیلات دریافتی از شرکت سرمایه گذاری را حوزه مالیاتی قبول نکرده است، حسب توافق مقرر بوده از این مبلغ 800 میلیون ریال استقراض انجام شده سالانه با 30% سود پرداخت گردد، این شرکت به علت عدم امکان دریافت تسهیلات در آن مقطع از بانکها و در جهت تامین نقدینگی لازم اجبارا از تسهیلات فوق استفاده نموده است، با توجه به عدم قبول آن علاوه بر تحمل سود فوق هزینه های دیگری نیز بر شرکت تحصیل خواهد شد، علی ایحال استدعای عطف توجه به موارد معروضه و صدور حکم عادلانه را دارد. رای: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با مطالعه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده به شرح زیر اعلام رای می نماید: حسب محتویات پرونده شرکت مودی حساب عملکرد سود و زیان سال مورد رسیدگی خود را بدون نشان دادن درآمد و هزینه و ترازنامه را با نشان دادن مبلغ 857.204.443 ریال زیان سنواتی به حوزه مالیاتی تسلیم نموده است، ممیز مالیاتی با رسیدگی به دفاتر و اسناد و مدارک شرکت مودی مبلغ 414.364.382 ریال از هزینه ها را غیر قابل قبول تشخیص و به موجب برگ تشخیص مالیات به مودی ابلاغ نموده است، هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی به منظور تحقیق پیرامون اعتراض مودی قرار رسیدگی صادر و پس از دریافت گزارش مجری قرار و با تعدیل هزینه های برگشتی بدون تعیین ماخذ مشمول مالیات و بدون توجه به مواد 248 و 249 قانون مالیاتهای مستقیم اقدام به صدور رای نموده است که این رای عینا مورد تائید هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر قرار گرفته است، در صورتیکه ممیز مالیاتی می بایستی میزان هزینه های غیر قابل قبول را بدون صدور برگ تشخیص مالیات به مودی ابلاغ و در صورتی که مودی نسبت به هزینه های غیر قابل قبول معترض بود، پرونده تا زمانیکه شرکت مودی مبادرت به استهلاک زیان سنواتی برابر بند 12 ماده 148 قانون پیش گفته از درآمد سالهای بعد می نمود مفتوح و سپس برای رفع اختلاف مالیاتی به هیات حل اختلاف مالیاتی ارجاع می نمود، بنا به مراتب فوق رای مورد واخواهی به دلیل مغایرت با مقررات قانون نقض و پرونده برای اقدامات بعدی به حوزه مالیاتی اعاده می گردد. محمد علی بیگ پور علی عزیزی اسماعیل ملکان
نامشخص
شماره: 1961/4/30 تاریخ: 19/03/1381 پیوست: شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1962- 30/5/80 مربوط به مالیات اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: دوره انحلال شماره حوزه مالیاتی 2013 شماره سرممیزی مالیاتی اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رای: 8/7/80 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6446-4/30- 7/8/80 خلاصه واخواهی: در موعد مقرر قانونی اظهارنامه مالیاتی تسلیم حوزه مربوط گردیده و در پی دعوت ممیز مالیاتی کلیه دفاتر، اسناد و مدارک قانونی در اختیار وی قرار گرفته. در حالیکه دفاتر مورد قبول واقع و لازم بوده است که صرفا مبادرت به برگشت هزینه های غیر قابل قبول بشود، ممیز مالیاتی ضمن برگشت بخشی از هزینه های شرکت قیمت خرید 44 دستگاه کلر زن گازی را که برابر قرارداد مورخ 18/5/1375 معادل 000 000 250 ریال بوده، با محاسباتی به مبلغ 968 018 171 ریال کاهش و تفاوت را به سود دوره انحلال اضافه نموده که این عمل قانونی نبوده و رای هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر که فقط بر اساس نظر کارشناس مجری قرار صادره گردیده به دلیل اینکه نظر کارشناس غیر واقعی و خلاف موازین قانونی است نمی تواند مورد قبول باشد. به رای مزبور اعتراض داشته، درخواست رسیدگی دارد.(مشروح مطالب در سه صفحه ضمیمه پرونده است) رای: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه مشروح شکایت شاکی و ملاحظه و بررسی اوراق پرونده به شرح آتی انشاء رای می نماید: با وجود ابلاغ دعوتنامه شماره 0553/811 مورخ 17/8/1375(برگ 9 پرونده) در تاریخ 17/8/1375 و نامه شرکت مودی (برگ 12 پرونده) وارده به شماره0553/812 مورخ 17/8/1375 مبنی بر ارائه و کلیه فاکتورها و اسناد و مدارک خرید و فروش، ممیز مالیاتی متعاقب دعوتنامه فوق الذکر و در اجرای بند 2 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند 1366 اقدامی به عمل نیاورده و به مفاد نامه شرکت دایر بر ارائه فاکتورها و اسناد مربوط به خرید ایرادی ننموده، از طرفی به شرح بند 19 از قسمت چهارم فرم 38 گزارش رسیدگی خود اظهار می نماید که مودی فاکتورهای خرید را ارائه کرده و از سوی دیگر به شرح پیوست گزارش یاد شده(برگ 25 پرونده) بیان نموده که بابت خرید هیچگونه فاکتور یا سندی ارائه نشده و بر این اساس و بدون ذکر هر گونه دلیل دیگری مبنی بر بی اعتباری ارزش خرید مورد ادعای مودی،مبادرت به تعیین ارزش خرید44 دستگاه کلر زن می نماید. صرفنظر از بی ترتیبی فوق گزارش کارشناسی شماره45929 مورخ 18/10/1379 (برگهای 83و84 پرونده) که در اجرای قرار شماره 4701 مورخ 27/5/1377 هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر تنظیم گردیده نیز در رابطه با اعتراض مودی به اقدام حوزه مالیاتی در تعیین ارزش خرید 44 دستگاه کلرزن فاقد اظهارنظر موجه و مدلل می باشد. علیهذا رای مورد واخواهی که صرفا با استناد به گزارش کارشناسی مذکور و بدون عنایت به نکات پیش گفته تحریر گردیده، من حیث عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده به هیئت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می گردد. حسن عباسی پناه علی اصغرزندی فائز غلامحسین مختاری
نامشخص
شماره: 1927/4/30 تاریخ: 1381/03/18 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1741-1379/06/28 مربوط به مالیات اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1376 شماره حوزه مالیاتی 1631 شماره سرممیزی مالیاتی اداره: کل مالیات بر شرکتها-تهران تاریخ ابلاغ رای: 1380/05/21 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4908-4/30-1380/06/17 خلاصه واخواهی: به استناد ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم اعتراض خود را در فرجه قانونی اعلام و بنا به جهات ذیل تقاضای نقض و ابطال رای و برگ مالیات قطعی را می نماید: 1- علت تعیین مالیات هنگفتی معادل 88.845.000 ریال توسط ممیز مالیاتی اشکال مشهود در تصفیه مبلغ 96.800.000 ریال از حساب بستانکار موقت بوده که بدون رد و بدل کردن هر گونه وجهی صورت پذیرفته است. یک دستگاه اسکریپر در منطقه عملیاتی دزفول به سرقت رفته که البته جز یک لاشه فرسوده چیز دیگری از آن باقی نمانده بود و اجبارا هیات مدیره با صدور مصوبه ای موافقت نمود این دستگاه از حساب مدیر عامل که تنها فرد طلبکار شرکت می باشد، تصفیه گردد......... 2- یکی دیگر از مواردی که موجب گردیده ممیز محترم رقم هنگفتی را به عنوان مالیات به عهده شرکت ورشکسته بگذارد، موضوع یک دستگاه لندرور تصادف کرده و فرسوده بوده که این وسیله نقلیه در اثر تصادف به یک مشت آهن پاره تبدیل گردیده بود..... 3- ممیز حوزه قسمتی از دفاتر را تائید نموده و بابت قسمتی دیگر به طریق علی الراس مالیات محاسبه نموده که این امر مغایر با بخشنامه شماره 166-4/30 مورخ 1373/02/20 شورای عالی مالیاتی می باشد. 4- ............ طبق بخشنامه احتساب عین فروش و یا ما به التفاوت فروش و ارزش مستهلک نشده دارائی بر اساس تحقیقات معموله به عنوان سود و زیان صحیح نبوده بلکه طبق مادتین 128 و 129 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 45 و مادتین 152 و 153 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 66 بایستی با انتخاب قرینه و اعمال ضریب مناسب مبادرت به تعیین درآمد گردد که ممیز مالیاتی بدون رعایت موارد فوق و صرفا براساس سلیقه مبادرت به تعیین رقم هنگفت مالیاتی مذکور نموده است....... رای: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط به شرح آتی مبادرت به صدور رای می نماید: حوزه مالیاتی طبق مندرجات صفحه 9 گزارش رسیدگی شماره 206 مورخ 1378/03/05 با ذکر توضیحات کلی راجع به خارج نمودن دارائیها از حسابهای دفتر کل و تصادف یکی از اتومبیلها موضوع را فروش تلقی و ارزش آنها را در یک قلم مبلغ 200.000.000 ریال تعیین نموده که در نتیجه موضوع مهم بوده و فهرست دارائیها و فروش و یا عدم فروش و به طور کلی وضعیت و بهای هر یک در آن روشن نگردیده است که این مغایر با ترتیبات مقرر در ماده 237 قانون مالیاتهای مستقیم می باشد. از طرفی موارد اعتراض مودی هم دقیقا مشخص نبوده به طوریکه ضمن طرح موضوع تصادف اتومبیل مذکور و پرداختن به مقررات مالیاتی، در سایر موارد گاه مسئله سرقت و تکه و پاره شدن دستگاه (طبق نامه ثبت شده به شماره 13891/39 مورخ 1378/07/05) و گاه فرسوده و مستهلک و موجود بودن آن در محوطه شرکت (طبق نامه ثبت شده به شماره 1631/453 مورخ 1378/04/28) و نیز در جای دیگر تصفیه نمودن بهای دارائی از حساب مدیر عامل را عنوان کرده و وضعیت اقلام دارائیها را دقیقا ذکر ننموده و هیات حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر هم با همین احوال اقدام به صدور رای نموده است، حال آنکه هیات یاد شده (هر چند با تخفیف درآمد مشمول مالیات مبادرت به صدور رای نموده) اصولا می بایستی پس از رسیدگی دقیق و روشن نمودن قضایا به شرح فوق و در نهایت با احراز واقعیت اتخاد تصمیم نماید. بنا به مراتب رای مورد واخواهی به جهت نقص رسیدگی به ترتیب مذکور نقض و پرونده امر به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می گردد. محمد رزاقی اسماعیل ملکان علی اصغرزندی فائز
نامشخص
شماره: 1935/4/30 تاریخ: 18/03/1381 پیوست: شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 2908- 9/6/79 مربوط به مالیات تکلیفی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1376 شماره حوزه مالیاتی 0933 شماره سرممیزی مالیاتی 093 اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 10/7/79 شماره و تاریخ ثبت شکایت 7201- 4/30- 9/8/79 خلاصه واخواهی: با استناد به ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم به رأی تجدید نظر به دلیل عدم رعایت قوانین و مقررات معترض بوده و تقاضای رسیدگی دارد. و دلائل به شرح ذیل می باشد: 1- حوزه مالیاتی بدون رعایت مفاد تبصره یک ماده 208 قانون مالیاتهای مستقیم مبلغ................ ریال بابت مالیات موضوع ماده 104 قانون مربوط به پروژه های طرح توسعه میدان گازی و خط انتقال و همچنین جرائم مطالبه نموده است. هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی شکایت شرکت در خصوص پروژه انتقال گاز را پذیرفته ولی بدون عنایت به مدارک مالیات مورد مطالبه طرح توسعه میدان گازی را مورد تائید قرار داده است و هیات تجدید نظر هم بدون توجه به مستندات ضمن تعدیل رقم مبنای محاسبه مالیات مبادرت به صدور رأی نموده است. 2- در خصوص پروژه شرکت به عنوان یکی از شرکتهای فرعی و تابعه شرکت مسئول نظارت بوده، نه به عنوان پیمانکار پروژه و بر مبنای برگ تخصیص اعتبار و موافقت سازمان برنامه و بودجه از طریق این شرکت صورت می پذیرد. و هیچگونه ردیفی تحت سر فصل مالیات بر درآمد منظور نگردیده است و این شرکت مجاز به پرداخت هیچ گونه وجهی خارج از مفاد موافقتنامه مبادله از جمله مالیات تکلیفی مورد مطالبه نبوده است. اجرای طرحها و پروژه های ساختمانی و تاسیساتی به روش دخلی و خرجی توسط شرکت به نمایندگی از طرف شرکت و با انعقاد قرارداد با پیمانکاران در قبال دریافت بودجه جاری انجام پذیرفته است. هیأتهای حل اختلاف با نادیده گرفتن اظهارات شرکت در لوایح تسلیمی انشاء رای نموده اند از آنجائیکه شرکت یک شرکت دولتی ملزم به رعایت کلیه قوانین و مقررات بوده با عنایت به نکات مورد اشاره و مفاد کلیه لوایح تقدیمی و مدارک تسلیمی نسبت به موضوع رسیدگی و رای مقتضی و عادلانه صادر فرمایند. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با مطالعه محتویات پرونده امر و بررسی شکوائیه شاکی به شرح ذیل مبادرت به اعلام رأی می نماید: نظر اکثریت: به موجب اوراق مضبوط در پرونده عمده اعتراض شرکت در لوایح دفاعیه تسلیمی و درخواست کتبی نمایندگان شرکت در جلسات هیات های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر به عدم شمول مالیات به درآمد شرکت بوده ،که در این موارد گرچه هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی پس از رسیدگی به اسناد و مدارک با تعدیل مالیات تعیین شده اقدام به اصدار رای نموده است. معذلک هیات های حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر هم پس از رسیدگی مجدد به موارد اعتراض شرکت با وارد دانستن ایراد به نحوه قیمت تمام شده در پایان سال 1375 ضمن تعدیل درآمد مشمول مالیات مبادرت به اصدار رای کرده است، بنا به مراتب و با توجه به محتویات پرونده مالیالتی و مندرجات آراء صادره از سوی هیاتهای بدوی و تجدید نظر در خصوص مطالبه مالیات تکلیفی موضوع ماده 104 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه سال 1366 و اصلاحیه بعدی آن چون از جهت مندرجات شکوائیه واصله به رای مذکور ایرادی وارد نمی باشد و موجبی برای نقض آن مشهود نیست. رد شکایت شاکی اعلام می گردد. غلامحسین مختاری اسماعیل ملکان نظر اقلیت : به دلایل زیر: 1- مفاد ماده 182 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366،مکلفین به کسر و پرداخت مالیات دیگران را از نظر وصول بدهی طبق مقررات قانونی اجرای وصول مالیاتها، در حکم مودی محسوب داشته است و لاغیر. 2- قسمت اخیر ماده 76 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1345 حکم به مطالبه مالیات تکلیفی مربوط به پرداختیهای پیمانکاری ساختمانی و .... را از کارفرما داده بود و این امر در قانون مصوب سال 66 حذف گردیده است. 3- حکم ماده 90 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366 که مقرر داشته مالیات حقوق کارکنان در موارد عدم واریز توسط پرداخت کنندگان حقوق از پرداخت کنندگان مزبور مطالبه شود و در سایر موارد مالیاتهای تکلیفی از جمله در ماده 104 و تبصره 9 ماده 53 و ... قانون اخیرالذکر چنین حکمی وجود ندارد. بنده معتقدم که مالیاتهای تکلیفی به جز مالیات حقوق که حکم خاص( ماده90) وجود دارد قابل مطالبه از مکلفین به کسر نمی باشد و لذا نظر به نقض رأی مورد واخواهی دارد. محمد علی سعید زاده
نامشخص
شماره: 1498/4/30 تاریخ: 1381/03/01 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 1556- 1380/02/22 مربوط به مالیات بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1375 شماره حوزه مالیاتی 1812/37 شماره سرممیزی مالیاتی اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رای: 1380/05/06 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4622-4 /30- 1380/06/04 خلاصه واخواهی: کالاهای صادراتی این شرکت دارای صد درصد معافیت مالیاتی می باشد اما حوزه مالیاتی صادرات مذکور را مشمول 50% معافیت دانسته است و مبادرت به برگشت غیر قانونی هزینه نسبت به 50% که به تصور وی غیرمعاف است نموده هیات بدوی اعتراض مودی را در مورد استفاده از 100% معافیت صادرات پذیرفته ولی نسبت به هزینه های برگشتی بررسی به عمل نیاورده است. هیات تجدید نظر معافیت 100% صادرات کالاهای صادره را از تاریخ 1377/01/15 با توجه به مصوبه هیات محترم وزیران تشخیص داده در حالیکه مصوبه هیات وزیران مورخ 1371/12/23 این نوع کالاها را مشمول 100% معاف اعلام نموده است. همچنین هیات تجدید نظر مبلغ 956 473 577 ریال هزینه کارمزد و جرائم بانکی را علیرغم مقررات بند 18 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم و رای شماره 12356/4/30- 1371/10/29هیات عمومی شورای عالی مالیاتی نپذیرفته است و نیز هیات تجدید نظر هزینه تعمیر 2 دستگاه اتومبیل و هزینه های اختصاصی صادرات که جزو هزینه های شرکت بوده برخلاف مفاد حکم صدر ماده147و 148 قانون یاد شده نپذیرفته است درخواست رسیدگی دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی اعلام رای می نماید: محتویات پرونده امر حاکی است که اعتراضات مودی در مرحله رسیدگی هیاتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر از دو قسمت تشکیل گردیده است: عدم اعمال صد درصد معافیت صادراتی نسبت به فعالیت صادرات شرکت عدم قبول برخی از هزینه ها از سوی حوزه مالیاتی. اینک از آنجا که هیات تجدید نظر با رسیدگیها و بررسیهائی که راسا به عمل آورده و همچنین با در نظر گرفتن سوابق امر از جمله دو فقره گزارشهای وارده به شماره 21683/39- 1387/10/26 و 6307/39- 1379/06/08 که در اجرای قرار صادره در مرحله رسیدگی هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی تنظیم گردیده است و با عنایت به اینکه فهرست کالاهای مشمول معافیت صادراتی برابر ماده 141 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه 1371/02/07 توسط مصوبه هیات وزیران تعیین خواهد شد و صرفنظر از تغییراتی که در شماره تعرفه ها و مقررات صادرات و واردات در سال 1375 به عمل آمده است، اصولا نوع کالای صادره (سالامبور گوسفندی) برابر تصویب نامه شماره 54914/ت/552 ه مورخ 1371/12/23 هیات محترم وزیران برای سالهای برنامه اول که بعدا طی مصوبه شماره 6592/ت/ 15270 ه مورخ 1374/08/06 نسبت به سالهای 1373 و سالهای برنامه دوم از جمله سال 1375 تنفیذ گردیده است، جزء کالاهای مشمول معافیت صد درصد نمی باشد و لذا اعمال 50% معافیت نسبت به صادرات کالای فوق برای سال 1375 وفق مقررات قانون می باشد و از طرفی عدم قبول مواردی از هزینه ها (از طرف حوزه مالیاتی) که منطبق با مقررات قانونی نبوده از درآمد مشمول مالیات مشخصه کسر و نهایتا رای مورد واخواهی را صادر نموده است. بنابراین از جهت شکوائیه رسیده ایرادی به رای مورد واخواهی مترتب نبوده و رد شکایت شاکی اعلام می گردد. محمد علی سعیدزاده غلامحسین مختاری محمدعلی تراب زاده
نامشخص
شماره: 1307/4/30 تاریخ: 1381/02/28 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 643-1380/07/01 مربوط به مالیات حقوق سال عملکرد یا تعلق مالیات: 76-77- 78 شماره حوزه مالیاتی 123 شماره سرممیزی مالیاتی12 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان مرکزی تاریخ ابلاغ رأی: 1380/08/07 شماره و تاریخ ثبت شکایت 7049-4/30- 3/9/80 خلاصه واخواهی: به دلیل عدم کفایت رسیدگی هیات های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر و نقض قوانین و عدم رعایت مفاد ماده 247 قانون مالیاتهای مستقیم در صدور رای درخواست لغو رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر و رفع تعرض از مالیاتهای مطالبه شده از بانک صادرات را می نماید. لازم به یاد آوریست که وجوه پرداخت شده به کارکنان بانک به عنوان حق جذب بوده و طبق بند 6 ماده 91 قانون مالیاتهای مستقیم پرداخت حق جذب به کارکنان از مالیات معاف بوده است. و به طور کلی فوق العاده جذب پرسنل به دو طریق: ماهیانه (مستمر) و عمومی یا مقطعی (هر چند ماه یکبار)پرداخت گردیده که در ماهیت امر تغییری ایجاد نمی نماید و پرداختی به عنوان حق جذب پرسنل تلقی گردیده که با وجود صراحت قانون هیات های حل اختلاف مالیاتی به آنها توجهی ننموده اند. ضمنا هیات حل اختلاف مالیاتی به اعتراض این بانک مبنی بر شمول مرور زمان موضوع مواد 156و 157 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به برگهای مطالبه مالیات هیچگونه پاسخی نداده است. رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه طبق گزارش مجریان قرار صادره توسط هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر وجوه پرداختی که مالیات آن مورد مطالبه قرار گرفته در دفاتر مودی در سر فصل کارانه و به عنوان پاداش طرح تلاش 12 ماهه ثبت گردیده و همچنین مجریان قرار ضمن ارائه احکام حقوق و مزایای تعدادی از کارکنان بانک به همراه گزارش خود اعلام نموده اند که حق جذب کارکنان بانک جدای از وجوه پرداختی مذکور مطابق احکام صادره مزبور و مقررات استخدامی بانک پرداخت گردیده است و هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز با توجه به گزارش رسیدگی مجریان قرار اعتراض مودی را مبنی بر اینکه وجوه پرداختی مبنای مطالبه مالیات حق جذب موضوع بند 6 ماده 91 قانون مالیاتهای مستقیم بوده و از مالیات معاف می باشد وارد ندانسته و مبادرت به صدور رای نموده است و در مورد ادعای مودی راجع به اینکه مطالبه مالیات مربوطه به 6 ماه اول سال 1376 خارج از موعد قانونی صورت گرفته نیز هیات مذکور با توجه به زمان تخصیص و پرداخت ارقام مورد مطالبه مالیات که مستندات آنها توسط مجریان قرار ارائه شده اظهارات مودی را وارد ندانسته و از این حیث نیز رای صادره با توجه به ماده 157 قانون مالیاتهای مستقیم و بخشنامه شماره 64802/13043/4/30 مورخ 1374/11/06 معاون درآمدهای مالیاتی خالی از ایراد قانونی می باشد ، علیهذا این شعبه رد شکایت واصله و ابرام رای مورد واخواهی را اعلام می دارد. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 1354/ 4/30 تاریخ: 1381/02/28 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 454- 5 مورخ 1380/04/20 مربوط به مالیات مشاغل (بساز و بفروشی) سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1380 شماره حوزه مالیاتی 200143 شماره سرممیزی مالیاتی 20014 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان تاریخ ابلاغ رأی:1380/04/26 شماره و تاریخ ثبت شکایت 3936- 4/30- 1380/05/10 خلاصه واخواهی: احتراما با مشکلات فراوان خانه ای در زیر زمینی به مساحت 130 متر مربع در حدود 270 مترمربع بنا نمودم ولی به علت قرض و بدهی فراوان نتوانستم آن را نگه دارم و مجبور به فروش خانه به قیمت بسیار پایین تر از قیمت بازار شدم، زمانی که جهت تسویه حساب به اداره دارائی مراجعه نمودم علیرغم گذشت بیش از 2 سال از تاریخ خاتمه بنا و با توجه به اینکه تاکنون معامله و نقل و انتقالی انجام نداده ام مرا مشمول مالیات دانستند و کمیسیون حل اختلاف مرا مشمول مالیات ندانست و رای به معافیت داد ولی با اعتراض ممیز مجددا کمیسیون تشکیل و علیرغم مشاهده خاتمه ساختمان به دلائل واهی نظر ممیز تائید شد لذا به آن مرجع عالی شکایت آوردم تا احقاق حق نمایم اکنون با توجه به اینکه بیش از 2 سال از تاریخ پایان ساخت می گذرد و تاکنون نقل و انتقالی صورت نگرفته از طرفی بنده دبیر آموزش و پرورش هستم و به هیچ وجه خود را مشمول پرداخت مالیات بساز و بفروشی نمی دانم. رأی: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از ملاحظه شکوائیه رسیده و بررسی محتویات پرونده به شرح آتی مبادرت به انشاء رای می نماید: محتویات پرونده مشعر به آن است که هیاتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر به منظور بررسی بیشتر پیرامون موضوع مورد اختلاف به شرح لوایح تسلیمی و مندرجات صدر رأی مورد واخواهی اقدام به صدور قرار تحقیق مجدد نموده اند و نهایتا هیات صادر کننده رأی مورد واخواهی با استناد به گزارش مجری قرار وارده به شماره 4/43/1 مورخ 1380/04/20 برگهای 48 و 49 ضمن نقض رأی مرجع بدوی مبنی بر رفع تعرض از مودی با تائید درآمد مشمول مالیات مشخصه در برگ تشخیص مبادرت به انشاء رأی کرده است اما از آنجا که شاکی با توجه به مستندات و مدارک و سایر مضبوطات پرونده مدعی است از تاریخ خاتمه بنا بیش از 20 سال گذشته و نسبت به ملک نیز معامله ای صورت نگرفته است لذا با التفات به مفاد تبصره ذیل ماده 77 قانون مالیاتهای مستقیم و توجها به مدلول رای شماره 14347/4/30- 1372/12/16 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی از این حیث موضوع نیاز به بررسی بیشتری داشته، بنابراین رأی مورد واخواهی به علت عدم اظهارنظر صریح و توجیه مستدل، نقض و پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می گردد، تا پس از رسیدگی و احراز واقعیت نفیا یا اثباتا اظهارنظر و اقدام به اصدار رأی نماید. غلامعلی آبائی داریوش آل آقا با توجه به اینکه حسب محتویات پرونده انتقال قطعی ملک مورد بحث تا پایان سال 1380 صورت نگرفته و در حال حاضر مورد مطروحه مشمول مقررات ماده 77 اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم(مصوب 1380/11/27) می باشد و تاریخ صدور گواهی پایان کار در این رابطه معتبر و ملاک عمل خواهد بود، لذا با نقض رأی مورد واخواهی و رسیدگی مجدد طبق مقررات قانونی مذکور موافقت دارد. روح الله باباسنگانی
نامشخص
شماره: 1057/4/30 تاریخ: 1381/02/16 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 490- 1380/03/27 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77 شماره حوزه مالیاتی 223 شماره سرممیزی مالیاتی 220 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان گیلان تاریخ ابلاغ رأی: 1380/05/09 شماره و تاریخ ثبت شکایت 4512- 4/30-1380/05/31 خلاصه واخواهی: احتراما نسبت به رأی هیات حل اختلاف تجدید نظر به شرح زیر معترضم: مامورین تشخیص پس از کسب نظر اتحادیه مربوطه مبلغی درآمد مشمول مالیات تعیین نمودند که به علت اعتراض به آن پرونده به هیاتهای حل اختلاف بدوی و تجدید نظر ارجاع گردید. اعضاء هیات تجدید نظر قرار رسیدگی صادر نمودند که مامور مجری قرار با استعلام از مراجع مربوطه مبلغ 866 593 227 ریال خرید به هیات گزارش نمود لیکن هیات علیرغم آنکه حوزه مالیاتی اهم معاملات بنده را عمده فروشی لاستیک تشخیص داده اند بدون ارائه هر گونه دلیل و مدرک و مستندی شغل اینجانب را به جزء فروشی لاستیک تغییر داده و اعمال ضریب نموده و علاوه بر آن مجددا درآمد ناشی از فعالیت بند 2 گزارش تشخیص را که مربوط به معاملات جزء فروشی بوده به درآمد تعیین شده اضافه کرده است علیهذا بنا به مراتب مذکور و اینکه هیات حل اختلاف تجدید نظر بدون توجه به مفاد مواد 170و 244 و تبصره 3 ماده 247 قانون مالیاتهای مستقیم خارج از وظایف و صلاحیت قانونی خود انشاء رای نموده و رأی مذکور فاقد هر گونه اظهارنظر موجه و مستدل نسبت به اعتراض اینجانب می باشد تقاضای فسخ آن را به سبب عدم رعایت قانون مالیاتهای مستقیم دارم. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید: هر چند هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با توجه به لایحه اعتراضیه مودی قرار رسیدگی صادر نموده است لیکن چون علاوه بر آنکه علیرغم محاسبات مندرج در گزارش رسیدگی توسط حوزه مالیاتی که اهم معاملات مودی بر اساس عمده فروشی اعمال ضریب شده، برای محاسبه مالیات بر اساس مبلغ خرید اعلام شده توسط کارشناس مجری قرار، ضریب عمده فروشی را به ضریب خرده فروشی تغییر داده است مبالغ مندرج در گزارش رسیدگی بابت خرده فروشی را نیز به مبلغ مذکور اضافه نموده و هیچگونه استدلال موجه و مدللی جهت انجام این امور ارائه ننموده است علیهذا به رای مورد واخواهی ایراد عدم کفایت رسیدگی وارد می باشد و این شعبه رأی مزبور را نقص می نماید تا از این جهت مجددا در هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم مورد رسیدگی قرار گیرد. صدیقه کاتوزیان علی اکبرنوربخش رضا سعیدی امجد
نامشخص
شماره: 893/4/30 تاریخ: 1381/02/11 شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 581- 1380/1/29 مربوط به مالیات مشاغل سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75-76-77 شماره حوزه مالیاتی 1241/35 شماره سرممیزی مالیاتی 124/35 اداره: کل مالیاتهای شرق تهران تاریخ ابلاغ رأی: 1380/07/25 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6812-4/30- 1380/08/25 خلاصه واخواهی: چون هیئت محترم حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون رعایت مقررات اقدام به صدور رأی نموده نسبت به رأی مزبور اعتراض دارم زیرا مالیات سالهای قبل بسیار کمتر از مالیات مطالبه شده برای سالهای 75-76 و 77 بوده است، و اینجانب در هیئت حل اختلاف مالیاتی اظهار داشته ام که بنکدار و عمده فروش می باشم ولی حوزه مالیاتی برای محاسبه مالیات ضریب خرده فروشی را اعمال نموده است که هیئت های مزبور بدون توجه به اظهارات اینجانب و بدون صدور دستور رسیدگی مجدد و قرار کارشناسی که معمولا در چنین مواردی برای جلوگیری از اجحاف به مودیان انجام می شود اقدام به صدور رأی نموده اند لذا در اجرای مواد251 و 256 قانون مالیاتهای مستقیم تقاضای رسیدگی مجدد را دارم. رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی و مطالعه اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: نظر به اینکه مودی در هیئت های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر ادعا نموده که عمده فروش می باشد و سود کمی عایدش می شود و به اقدام حوزه مالیاتی در مورد اعمال ضریب خورده فروشی اعتراض نموده و از طرفی طبق گزارش های مبنای تشخیص مالیات، حوزه مالیاتی درآمد مشمول مالیات مربوطه به اقدام خرید مودی در سالهای 75 الی 76 از شرکت ایرانیت را یکبار با اعمال ضریب عمده فروشی و یکبار با اعمال ضریب خرده فروشی تعیین و جمع آنها را مبنای مطالبه مالیات قرار داده است و هیئت های حل اختلاف مالیاتی بدون توجه به اظهارات مودی و در نظر گرفتن ایراد مذکور موجود در تشخیص درآمد مشمول مالیات فروش ایرانیت صرفا با تعدیل درآمدهای مشخصه اقدام به صدور رأی نموده اند. لذا این شعبه رأی مورد واخواهی را به علت نقص رسیدگی و نقض مقررات قانون نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 848/4/30 تاریخ: 1381/02/10 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 507- 1380/04/25 مربوط به مالیات دوره انحلال سال عملکرد یا تعلق مالیات منتهی به 1376/06/25 شماره حوزه مالیاتی 131 شماره سرممیزی مالیاتی اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان مرکزی تاریخ ابلاغ رای: 1380/07/24 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6561-4/30-1380/08/13 خلاصه واخواهی: شرکت منحله اظهارنامه موضوع ماده 114و 116 را در مهلت مقرر تسلیم نموده است، حسب مفاد گزارش مضبوط در پرونده، رسیدگی صورت گرفته یا قبول دفاتر و برگشت هزینه و تعیین ارقام دارائی و فروش اموال به طور دلخواه ممیز صورت گرفته، در هیات بدوی اعتراض نسبت به اقدام حوزه مالیاتی تسلیم گردید اما هیات بدون توجه به استنادات ارائه شده و بدون توجه به مفاد ماده 148 مبادرت به صدور رای نمود که مورد اعتراض واقع و هیات تجدید نظر مانند هیات بدوی علی رغم تعلق سرمایه شرکت منحله به سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران و احراز دولتی بودن آن رسیدگی توسط سازمان حسابرسی و وجود دستور شماره 18471 مورخ 1378/05/18 وزیر وقت عنوان مدیر کل سازمان حسابرسی و بخشنامه شماره25176/5567-4/30 مورخ 1378/07/14 معاونت درآمدهای مالیاتی و نامه شماره 12212-279- 5/30 مورخ 1379/04/16 عنوان اداره کل مالیات بر شرکتها که همگی حاکی از این بوده است که پرونده جهت اظهارنظر به سازمان حسابرسی ارجاع گردد و نیز تاکید مکرر شرکت منحله به اینکه دارائی های فروخته شده به ارگانهای دولتی و به ارزش برابر با ثبت دفاتر بوده است و درخواست های مکرر اجرای ماده 23 آئین نامه سازمان تشخیص متاسفانه هیات تجدید نظر به جای اجرای مقررات و صدور رای وفق ماده 248 قانون اقدام به صدور رای نموده است لذا با عنایت به مطالب فوق استدعای رسیدگی و نقض آن را دارد. رای: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت واصله و بررسی محتویات پرونده به شرح زیر اقدام به صدور رای می نماید: محتویات پرونده مشعر به آن است که شاکی به شرح لایحه تسلیمی اوراق شماره 308 لغایت 312 به رای صادره از هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی اعتراض نموده و هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به منظور رسیدگی بیشتر به ادعای وی با صدور قرار شماره 1333- 1379/12/15 برگ شماره 315 پرونده اقدام نموده است متعاقبا هیات حل اختلاف اخیرالذکر پس از حصول گزارش مامور اجرای قرار صادره اوراق شماره 359 لغایت 362 که طی آن پیرامون کلیه مطالب مطروحه رسیدگی و نسبت به هر یک از آنها اظهارنظر به عمل آورده است و با استناد به آن همچنین استماع اظهارات مدیر تصفیه و بررسی های مجدد معموله نسبت به آنها، تا آنجا که توضیحات و مستندات ارائه شده موثر در مقام بوده با کاهش درآمد مشمول مالیات مشخصه علاوه بر تعدیل به عمل آمده توسط هیات بدوی اقدام و مبادرت به اصدار رای کرده است از طرفی در زمینه ادعای شاکی عنوان شورای عالی مالیاتی مبنی بر عدم ارسال پرونده به سازمان حسابرسی نیز به لحاظ آنکه مفاد تبصره یک ماده 110 قانون مالیاتهای مستقیم صرفا ناظر بر آن دسته از اشخاص حقوقی که درآمد مشمول مالیات آنها از طریق رسیدگی به دفاتر و ترازنامه و حساب سود و زیان توسط موسسات حسابرسی دولتی تعیین گردد بوده است لذا در زمینه تعیین ماخذ محاسبه مالیات آخرین دوره عملیات اشخاص حقوقی منحله موضوع مواد 114 لغایت 118 قانون مزبور تصریح ندارد به این جهت چون از حیث مفاد شکایت واصله خلاف ترتیبات رسیدگی قانونی یا نقص رسیدگی در صدور رای مورد واخواهی مشهود نیست لذا رد شکایت اعلام می گردد. داریوش آل آقا غلامعلی آبائی روح الله باباسنگانی
نامشخص
شماره: 567/4/30 تاریخ: 1381/02/01 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 7243- 1380/06/07 مربوط به مالیات بر درآمد حقوق سال عملکرد: 75 شماره حوزه مالیاتی 2222/ 37 شماره سرممیزی مالیاتی 222/37 سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اداره امور مالیاتی شهرستان اداره کل کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رأی: 1380/07/22 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6594-4/30- 1380/08/14 خلاصه واخواهی: به استناد ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم اعتراض خود را به رای هیات تجدید نظر در مورد مالیات حقوق سال 1375 اعلام می دارد: در پی اعتراض بانک نسبت به مطالبه مالیات حقوق از حق جذب و فوق العاده پول رسانی هیات بدوی پس از بررسی مدارک و مستندات مربوطه و استعلام از ریاست وقت شورای عالی مالیاتی هیات مزبور رای خود را برعدم تعلق مالیات به حق جذب و صرفا محاسبه مالیات به فوق العاده پول رسانی صادر نموده است. به دنبال اعتراض بانک به رای مذکور پرونده در هیات تجدید نظر مطرح گردیده و هیات اخیرالذکر ضمن نقض رای هیات بدوی عدم معافیت مالیاتی حق جذب نیروی انسانی را اعلام داشته با توجه به مراتب فوق نظر شورای عالی را به نکات ذیل معطوف میدارد: 1- مصوبه دویستمین جلسه مجمع عمومی بانکها به ریاست محترم وزیر وقت امور اقتصادی و دارائی (موضوع نامه 46557 مورخ 1371/12/24) صراحتا تغییر نام نظام برقراری فوق العاده پرداختی به "طرح جذب نیروی انسانی" به منظور فراهم شدن نیروی متخصص و کارآمد صورت پذیرفته است. 2- در سال 1375 فوق العاده جذب پرسنل به دو طریق به صورت جذب مدیران به طور ماهانه و جذب عمومی به طور مقطعی هر شش ماه یکبار به پرسنل پرداخت شده که هر دو مورد ماهیت جذب نیرو و بر اساس درصد از فوق العاده شغل محاسبه گردیده است. 3- عملکرد جذب نیروی انسانی در کلیه بانکها یک شکل و به طریق فوق انجام پذیرفته و عنایت به بند 6 ماده 91 قانون مالیاتها معاف از مالیات می باشد. 4- مستندات پرداخت مالیات فوق العاده پول رسانی که قبلا به ممیز و هیات بدوی ارائه شده دلایل مطالبه مجدد مالیات آن برای بانک مشخص نیست خواهشمند است موضوع بررسی و رای نهایی اعلام گردد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و مطالعه و بررسی پرونده امر به شرح ذیل مبادرت به انشاء رای می نماید: محتویات پرونده حاکی است هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با در نظر گرفتن اظهارات مودی در صورتجلسه مورخ 1380/06/07 (رای مورد واخواهی) و به منظور رسیدگی به اعتراضات ممیز مالیاتی ابتدا قرار رسیدگی مجدد توسط دو نفر کارشناس صادر و پس از اخذ گزارش کارشناسان مجری قرار وارده به شماره 1813/ 39- 1380/03/19 حاکی از اینکه طبق اسناد و مدارک موجود در لیستهای حقوق ارائه شده مبالغ مورد نظر بر اساس دستورالعمل های صادره از اداره برنامه ریزی و سازمان بانک به طور غیر مستمر و صرفا به تعدادی از پرسنل و خارج از فیش حقوقی و بر اساس امتیاز بندی کارکنان و به عنوان یک عامل انگیزش به آنان پرداخت می شود و جزو حقوق مستمر و متعارف پرسنل نمی باشد و به صرف تغییر نام نمی توان به عنوان فوق العاده جذب تلقی نمود، گزارش کارشناسان را کافی به مقصود دانسته و با صدور رای مورد واخواهی ضمن نقض رای هیات بدوی اعتراض ممیز مالیاتی را وارد تشخیص داده و بر این اساس رای مورد واخواهی را صادر کرده است. بنا به مراتب از آنجائیکه رای مذکور از کفایت رسیدگی برخوردار می باشد و از حیث مندرجات شکوائیه رسیده موجبی برای نقض آن مشهود نیست لذا رد شکایت شاکی اعلام می گردد. غلامحسین مختاری محمد علی سعید زاده محمد علی تراب زاده
نامشخص
شماره: 580/4/30 تاریخ: 1381/02/01 شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 307-1380/03/22 مربوط به مالیات اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377 شماره حوزه مالیاتی 201523 شماره سرممیزی مالیاتی 20152 اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان تاریخ ابلاغ رای: 1380/04/04 شماره و تاریخ ثبت شکایت 3679- 4/30- 1380/05/02 خلاصه واخواهی: 1- طبق بند 7 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم جرایم پرداختی به دولت و شهرداری جزء هزینه های قابل قبول محسوب نمی شود ولی جریمه دیر کرد پرداختی به سازمان تامین اجتماعی از مصادیق جرایم پرداختی به دولت تلقی نشده و لذا مبلغ 122 421 216 ریال جریمه پرداختی به سازمان مذکور بنا به مفهوم مخالف بند 7ماده 148 و رای شماره 12356/4/30 مورخ 1371/10/29 هیات عمومی شورای عالی مالیاتی قابل قبول در حساب مالیاتی می باشد. 2- کمبود نقدینگی به حدی است که شرکت از پرداخت حقوق ماهیانه کارگرانش عاجز می باشد در این شرایط الزاما مواد اولیه مورد نیاز را به طور نسیه و تحت شرایط خاصی خریداری می نمائیم و مبلغ 851 914 277 1 ریال که به نام جریمه دیر کرد بابت خرید مواد اولیه برگشت داده شده قیمت نسیه خرید مواد اولیه می باشد که مطابق بند یک ماده 148 قانون هزینه قابل قبول در حساب مالیاتی خواهد بود، در حالیکه مجریان قرار هزینه مزبور را با توجه به بند 18 ماده 148 قانون قابل قبول ندانسته اند در صورتیکه معاملات انجام شده به هیچ وجه نقدی نبوده که کارمزد یا جریمه ای داشته باشد بلکه دقیقا قیمت نسیه مواد اولیه بوده که در زمان بیع مشخص و قطعی گردیده است. 3- شرکت مبلغ 500 675 55 ریال پاداش بهره وری سال 1376 را در سال تحقق یعنی سال 1377 پرداخت نموده است زیرا تا سال مالی تمام نشود و راندمان تولید معین نگردد نمی توان پاداش افزایش تولید را مشخص نمود. پاداش مزبور طبق بندهای2 و27 ماده 148 قانون قابل قبول خواهد بود. 4- شرکت مبلغ 000 860 2 ریال در سال 1377 به عنوان بن کارگری پرداخت نموده که جزئی از حقوق پرسنل می باشد و بر اساس بند (2 الف)ماده 148 قانون قابل قبول خواهد بود. 5- در رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مقررات ماده 248 قانون رعایت نشده و رای صادره متضمن اظهارنظر موجه و مدلل نسبت به اعتراضات شرکت نمی باشد . رای: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رای می نماید: گرچه هیات های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر برای رسیدگی به اظهارات مودی قرار کارشناسی صادر نموده و با توجه به گزارش مجریان قرارهای صادره مبادرت به صدور رای نموده اند لیکن چون مطابق قانون فهرست نهادها و موسسات عمومی غیر دولتی مصوب 1373/04/19 مجلس شورای اسلامی سازمان تامین اجتماعی جزو نهادهای عمومی غیردولتی محسوب می شود و مجریان قرار در گزارش خود سازمان یاد شده را نهاد دولتی محسوب و مبلغ 122 421 216 ریال جریمه پرداختی به آن را به استناد قسمت اخیر بند 7 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم غیر قابل قبول دانسته اند و در مورد پرداخت مبلغ 000 755 556 ریال پاداش بهره وری سال 1376 که به ادعای مودی تا سال 77 مبلغ آن مشخص نبوده و به استناد بند 27 ماده 148 جزء هزینه های قابل قبول می باشد و همچنین پرداخت مبلغ 000 860 2ریال بن کارگری که جزء هزینه های استخدامی موضوع بند 2 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم می باشد گزارش کارشناسان مجری قرار از استدلال لازم و کفایت رسیدگی برخوردار نمی باشد. علیهذا این شعبه رای مورد واخواهی را که بر اساس گزارش مذکور صادر گردیده به دلیل آنکه متضمن اظهارنظر موجه و مدلل نسبت به اعتراضات مودی نبوده و مغایر مفاد ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم صادر گردیده نقض و پرونده امر را به هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله می نماید تا با توجه به مراتب یاد شده و رسیدگی لازم اقدام به صدور رای نماید. سایر موارد شکایت مودی با توجه به رسیدگی های به عمل آمده توسطه هیئت های حل اختلاف مالیاتی وارد نبوده و مردود اعلام می گردد. رضا سعیدی امجد علی اکبرنوربخش صدیقه کاتوزیان
نامشخص
شماره: 251/4/30 تاریخ: 21/01/1381 پیوست: شماره و تاریخ رای مورد واخواهی: 25/12/77/9412- 7/4/78 مربوط به مالیات بر درآمد اشخاص حقوقی سال عملکرد یا تعلق مالیات: متمم عملکرد منتهی به 31/6/73- متمم عملکرد نیمه دوم سال 1373 شماره حوزه مالیاتی: 2031 شماره سرممیزی مالیاتی اداره: کل مالیات بر شرکتها تاریخ ابلاغ رای: 31/4/78 شماره و تاریخ ثبت شکایت 6029-4/30- 31/5/78 خلاصه واخواهی: معلوم نیست هیئت مزبور به چه دلیل موسسه را از شمول معافیت موضوع تبصره 6 ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم خارج نموده است. در حالیکه این موسسه با مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به انتشار کتاب و یا مجله اشتغال دارد.ضمنا این موسسه وضعیت خود را به عنوان یک مرکز فرهنگی غیر انتفاعی، با ضوابط مربوطه در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تطبیق داده و دبیر هیئت رسیدگی به امور فرهنگی وزارت مزبور طی دو نامه جداگانه موضوع را به اداره ثبت شرکتها و موسسات غیر تجاری اعلام نموده است. مضاف بر آن چه ذکر شد این موسسه وابسته به جهاد دانشگاهی و یک موسسه غیر انتفاعی بوده و خود را مشمول معافیت مصوبه هیئت محترم وزیران که جهاد دانشگاهی را مشمول بند 2 ماده 2 قانون مالیاتهای مستقیم نموده است، می داند. درخواست رسیدگی دارد. شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی اعلام رای می نماید: هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در رای مورد واخواهی با این عبارت که" .... و فعالیت مورد استناد و محاسبه درآمد مشمول مالیات عملکرد های فوق الذکر را با توجه به اسناد و مدارک ماخوذه در اجرای ماده 181 وسیله حوزه مالیاتی را شامل نمی گردد" ادعای مودی را که طی لایحه تسلیمی وارده به شماره 6273/39- 7/4/78، با استناد به مفاد بخشنامه شماره 22052/4562-4/30 مورخ 7/5/77 درخواست استفاده از معافیت موضوع تبصره 6 ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه های بعدی را نسبت به فعالیت انتشاراتی خود داشته، غیر قابل قبول اعلام نموده، اینک از آنجا که هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی طی رای شماره 4462/4/30 مورخ 27/3/70 برای استفاده از معافیت در دوره معافیت، صرف تسلیم ترازنامه و حساب سود و زیان را کافی دانسته و عدم ارائه دفاتر و اسناد و مدارک از طرف مودیان ذیربط را موجب عدم استفاده از معافیت ندانسته است و به این ترتیب ترازنامه و حساب سود و زیان تسلیمی مودی در دوران معافیت نیازی به رسیدگی ندارد (برای درآمدهای معاف از پرداخت مالیات) و در نتیجه لغو معافیت به لحاظ کتمان درآمد موافق با حکم قانون نخواهد بود. با در نظر گرفتن مراتب فوق و همچنین از آنجا که هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در رای صادره صراحتا وفق مقررات قانون علت خاص برای عدم استفاده مودی ازمعافیت مالیاتی موضوع تبصره 6 ماده 132 قانون مذکور ذکر نکرده است در حالیکه حق این بود نفیا یا اثباتا نسبت به این قسمت از اعتراض مودی رسیدگی و برابر مقررات قانونی اظهارنظر صریح به عمل می آورد، رای مورد واخواهی به دلیل عدم کفایت رسیدگی قابل تنفیذ نبوده، نقص آن اعلام و پرونده به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون پیش گفته احاله می گردد. محمد علی سعید زاده غلامحسین مختاری محمدعلی تراب زاده
