عدم اجرای تبصره 1 ماده 138 قانون مالیاتها- منبع مالیات: اشخاص حقوقی- اداره کل مربوط: اقلید

خلاصه واخواهی: 1- این شرکت به منظور توسعه وتکمیل طرح تصفیه پساب بخش قند گیری از ملاس موصوف به طرح و همچنین طرح تصفیه بقیه فاضلاب ها و تکمیل 7 پروژه دیگر طی پیشنهادهای شماره 3913-24/10/77 و 1651-6/12/77 به اداره کل صنایع استان فارس واخذ موافقت اصولی طی شماره های 2854-3/12/77 و 14453-10/12/77 (پیوست) ودر اجرای تبصره 1 ماده 138 قانون مالیاتها از محل سود ویژه عملکرد سال مزبور مبلغ 300 899 205 5 ریال ذخیره نموده است.
2- به موجب تبصره 1 ماده 138 شرکت مجاز بوده ظرف پنج سال از تاریخ صدور مجوز ذخیره موصوف را به مصرف توسعه وتکمیل برساند (تا پایان سال 1382) معهذا با سعی وکوشش موفق گردیده قسمت اعظم طرحهای پیشنهادی را تکمیل نماید ودر اجرای ذیل تبصره مذکور گواهی سازمان صنایع ومعادن استان مبنی بر هزینه انجام شده به مبلغ 5.057.260.000 ریال را طی نامه شماره 16644/108-7/7/80 ضمیمه تحصیل نموده است. اما متأسفانه کمیسیون تجدید نظر بدون توجه به اسناد ومدارک مذکور عملیات طرح توسعه و تکمیل را منطبق با ماده 138 ندانسته است.
3- مفاد ماده 98 قانون مالیاتها هم توسط حوزه مالیاتی در مورد تشخیص علی الرأس درآمد مشمول مالیات رعایت نگردیده است. بنا به مراتب فوق تقاضای نقض رأی صادره ورسیدگی مجدد را دارد.
شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از رسیدگی به شکوائیه واصله وپرونده مالیاتی ذیربط به شرح زیر اعلام رأی می نماید:
رأی: هرچند هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون درخواست و اعتراض مودی معافیت تبصره 4 ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم را در حق وی منظور و پس از تعدیل درآمد مشمول مالیات از این بابت مبادرت به صدور رأی نموده است لکن چون در خصوص ذخیره طرح و توسعه و تکمیل موضوع ماده 138 قانون یاد شده بدون توجه به اسناد و مدارک مربوطه (برگهای  40و276 ،41 الی 279 و 286) و احراز شرایط لازم، صرفا با اعلام اینکه سیستم تصفیه فاضلاب کارخانه منطبق با ماده 138 قانون مالیاتها نمی باشد تقاضای مودی را مردود و منتفی دانسته در حالی که لزوم انجام طرح و هزینه های انجام شده به شرح مجوزهای صادره موضوع برگ های فوق مورد تأئید مرجع مربوطه قرار گرفته است بنا به مراتب مذکور و قطع نظر از اینکه برقراری و اعمال معافیت ماده مزبور علیرغم نظر هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی لزوما محدود و منحصر به رسیدگی و تشخیص مالیات بر اساس دفاتر قانونی مودی نبوده و فارغ از نحوه رسیدگی نتیجتا شامل موارد تشخیص علی الرأس نیز (با رعایت جمیع شرایط مقرر در ماده موصوف به همراه تسلیم اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان مصوبه مجمع عمومی ذیربط متضمن وضع اندوخته مزبور) می گردد، صرفا از این حیث به رأی مورد واخواهی ایراد نقض مقررات قانونی و نقص رسیدگی مترتب می باشد و با نقض آن پرونده مالیاتی مربوطه به هیأت موضوع ماده 257 قانون مذکور احاله می شود.

غلامرضا نوری
اسداله مرتضوی
صدیقه کاتوزیان