شماره: 4136/201
تاریخ: 1381/05/26
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 10345-1380/01/19
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: متمم 1995
شماره حوزه مالیاتی: 1411
شماره سر ممیزی مالیاتی: 141
اداره: کل مالیات بر شرکتها
تاریخ ابلاغ رأی: 1380/02/22
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 1827-4/30-1380/03/13
خلاصه واخواهی:
شعبه شرکت خارجی ، به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به شرح معترض بوده و تقاضای نقض رأی مزبور و ارجاع به هیأت همعرض را دارد:
1- فعالیت این شعبه منحصرا ایجاد ارتباط وهماهنگی بین شرکت اصلی و مشتریان ایرانی بوده و به هیچ وجه رأسا در معاملات و عملیات تجاری وارد نشده و دارای هیچگونه درآمدی در ایران نمی باشد وهزینه های جاری شعبه نیز توسط شرکت اصلی تأمین می گردد وبا توجه به نوع کالاهای مورد معامله هیچ گونه خدمات پس از فروش نیز ندارد و بنابراین مشمول ضوابط مندرج در رأی 1635-4/30 مورخ 1372/02/07 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی می باشد.
2- حوزه مالیاتی بدون توجه به واقعیتهای امر وفقط به استناد بخشنامه شماره 17236/3705-4/30 مورخ 1377/04/16 معاونت درآمدهای مالیاتی این شرکت را به عنوان کمیسیونری فرضی شرکت در ایران تلقی و با ادعای فرضی عدم ارائه اسناد و مدارک درآمد کمیسیونری اقدام به تعیین درآمد از طریق علی الرأس نموده است در حالی این شعبه هیچ گونه درآمدی نداشته و هزینه های آن همواره از طریق حواله های ارزی دریافتی از اداره مرکزی تأمین گردیده است.
3- ممیز محترم مالیاتی بدون اثبات اینکه این شعبه درآمدی در ایران کسب نموده با استفاده از لیست اعتبارات اسنادی گشایش شده به نفع اداره مرکزی توسط خریداران مختلف و احتساب 2% به عنوان کمیسیونری برگ تشخیص متمم صادر نموده است.
4- هیأت تجدید نظر بدون توجه به مطالب فوق خلاف احکام قانون ومقررات ذیربط به خصوص بند 5 بخشنامه مورخ 1379/07/03 وزارتی اقدام به صدور رأی نموده است.
5- با عنایت به کلیه مطالب فوق الاشعار و تأکید مجدد بر عدم دریافت کمیسیون از اداره مرکزی تقاضا دارد رأی قانونی بر نقض رأی هیأت تجدید نظر و ارجاع پرونده به هیأت همعرض صادر بفرمائید.
رأی:
شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می نماید:
گزارش رسیدگی ممیز مالیاتی مربوطه حاکی از آن است که درآمد تعیین شده فرضی برای شرکت مودی که شعبه شرکت سوئیس می باشد صرفا بر اساس آمار مربوطه به گشایش اعتبارات اسنادی توسط خریداران برای شرکت مادر بوده و متکی بر هیچ نوع مدرک و سند مثبته ای جهت احراز درآمد برای شرکت مودی از این لحاظ نمی باشد و هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی نیز بدون رسیدگی لازم به موارد مذکور در لایحه اعتراضیه تسلیمی شرکت رأی مبنی بر تأیید برگ تشخیص صادر نموده است.
هر چند هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر جهت رسیدگی به دفاعیات شرکت مودی مبنی بر عدم هرگونه درآمدی از این بابت، مبادرت به صدور دو فقره قرار کارشناسی وبر اساس گزارش های کارشناسان مجری قرار ضمن تعدیل درآمد مشمول مالیات اصدار رأی نموده است، لیکن نظر به آنکه گزارش های مورد بحث نیز بدون اتکاء به اسناد و مدارک و خلاف قانون و دستورالعمل های صادره و فاقد کفایت رسیدگی می باشند علیهذا این شعبه رأی مورد واخواهی را به سبب نقض قانون و مقررات قانونی و عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده امر را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم ارجاع می نماید تا بر اساس دستورالعمل های صادره به خصوص بخشنامه های وزارتی شماره 16655 مورخ 1380/05/20 و شماره 38994/5482-4/30 مورخ 1380/07/07 مجددا مورد رسیدگی قرار گیرد.
صدیقه کاتوزیان
علی اکبر نور بخش
رضا سعیدی امجد
