راوینکسدستیار هوشمند مالیاتی۰۹۲۰۸۵۲۱۱۸۵
مشاوره و پشتیبـانی
معتبر
بند ۴ هیئت وزیران در جلسه مورخ ۳۱ /۱ /۱۳۸۶ که در مرکز استان فارس تشکیل گردید، موافقت نمود: الف - وزارت امور اقتصادی و دارایی موظف است با هماهنگی سازمان مدیریت…
معتبر
بند ۳ هیأت وزیران در جلسه مورخ۱۳۸۶/۱/۳۱ که در مرکز استان فارس تشکیل گردید ، موافقت نمود : ۳ کارگروهی به مسؤولیت سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و با حضور وزار…
نامشخص
شماره: 15365/ت36005ه تاریخ: 1386/02/05 موضوع: آیین نامه کارهای سخت و زیان آور در جلسه مورخ 1385/12/26 بنا به پیشنهاد مشترک شماره 77197 مورخ 1385/06/28 وزارتخانه های کار وامور اجتماعی، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی وسازمان تأمین اجتماعی وبه استناد بند (5) جزء (ب) ماده واحده قانون اصلاح تبصره (2) الحاقی ماده (76) قانون اصلاح مواد (72) و (77) وتبصره ماده (76) قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 و الحاق دو تبصره به ماده (76) مصوب 1371 - مصوب 1380- آئین نامه اجرایی بند یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود: آئین نامه اجرایی بند (5) جزء (ب) ماده واحده قانون اصلاح تبصره (2) الحاقی ماده (76) قانون اصلاح مواد (72) و(77) وتبصره ماده (76) قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 و الحاق دو تبصره به ماده (76) مصوب 1371-مصوب 1380- ماده 1- کارهای سخت وزیان آور کارهایی است که درآنها عوامل فیزیکی، شیمیایی، مکانیکی، بیولوژیکی محیط کار غیر استاندارد بوده ودر اثر اشتغال بیمه شده تنشی به مراتب بالاتر از ظرفیت های طبیعی (جسمی وروانی) در وی ایجاد می شود که نتیجه آن بیماری شغلی وعوارض ناشی از آن باشد. مشاغل سخت و زیان آور موضوع این ماده به دو گروه تقسیم می شوند: الف – مشاغلی که صفت سخت وزیان آوری با ماهیت شغلی وابستگی دارد اما می توان با بکار گیری تمهیدات بهداشتی، ایمنی وتدابیر فنی مناسب توسط کارفرما سختی و زیان آوری آنها را حذف نمود. ب- مشاغلی که ماهیتا سخت و زیان آور بوده و با بکارگیری تمهیدات بهداشتی، ایمنی و تدابیر فنی توسط کارفرما، صفت سخت و زیان آوری آنها کاهش یافته ولی کماکان سخت و زیان آوری آنها حفظ می گردد. تبصره - مشمولین قانون "نحوه بازنشستگی جانبازان انقلاب اسلامی ایران وجنگ تحمیلی و معلولین عادی و شاغلین مشاغل سخت و زیان آور-مصوب 1367- و اصلاحات بعدی آن" و همچنین مشمولین قانون "حفاظت در برابر اشعه –مصوب 1368- " تابع قوانین و مقررات مربوط خواهند بود. ماده 2- تعیین سخت و زیان آور بودن مشاغل موضوع ماده (1) ونوع آن گروه "الف" و گروه "ب" حسب درخواست کارگر، کارفرما، تشکلها، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، وزارت کار و امور اجتماعی و سازمان تأمین اجتماعی در هر کارگاه با بررسی سوابق، انجام بازدید و بررسی شرایط کار توسط کارشناس بهداشت حرفه ای وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و بازرسان کار وزارت کار و امور اجتماعی و با تأیید توسط کمیته های بدوی وتجدید نظر استانی موضوع این آئین نامه انجام می گیرد. تبصره- در موارد مشمول بند "الف" ماده (1) این آئین نامه که استاندارد حدود تماس شغلی عوامل بیماریزا وسخت و زیان آور وجود دارد اتخاذ تصمیم قطعی در کمیته ها مستلزم اندازه گیری و اظهار نظر کارشناسان بهداشت حرفه ای وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و یا سایر مراکز اداری مجوز از وزارتخانه یاد شده است. ماده 3- کارفرمایان کارگاه های دایر که از تاریخ تصویب این آئین نامه تمام یا برخی از مشاغل آنها در کمیته های بدوی و تجدید نظر استانی یا شورای عالی حفاظت فنی، سخت و زیان آور شناخته شده یا می شود مکلفند ظرف دو سال از تاریخ ابلاغ تصمیم قطعی کمیته یا شورا حسب مورد نسبت به ایمن سازی عوامل و شرایط محیط کار مطابق حد مجازی و استانداردهای مشخص شده در قانون کار و آئین نامه های مربوط (مصوب شورای عالی حفاظت فنی) و سایر قوانین موضوعه در این زمینه اقدام و صفت سخت و زیان آوری مشاغل موضوع بند (الف) ماده (1) را حذف و نتیجه را کتبا به کمیته بدوی موضوع ماده (8) این آئین نامه برای بررسی وتأیید گزارش نمایند. تبصره – وزارتخانه های کار وامور اجتماعی وبهداشت، درمان وآموزش پزشکی مکلفند کارگاه هایی که مشاغل آنها سخت و زیان آور شناخته شده است و یا طبق این آئین نامه سخت و زیان آور تعیین می گردد پس از گذشت مهلت مقرر در این ماده بازدید و نتیجه را کتبا به کمیته بدوی استان گزارش نمایند. ماده 4- کارفرمایان مکلفند شاغلین در کارهای سخت و زیان آور را حداقل سالی یکبار به منظور آگاهی از روند سلامتی و تشخیص بهنگام بیماری و پیشگیری از فرسایش جسمی و روحی آنان توسط مراکز بهداشتی و درمانی مورد معاینه قرار داده و نتیجه را در پرونده های مربوط ضبط و یک نسخه از آن را به سازمان تأمین اجتماعی ارائه نمایند. تبصره 1- تغییر شغل بیمه شده که در معرض فرسایش جسمی وروحی ناشی از اشتغال در کارهای سخت وزیان آور باشد بر اساس مقررات پیش بینی شده در قانون کار صورت می گیرد. تبصره 2- معاینات قبل از استخدام طبق ماده (90) قانون تأمین اجتماعی – مصوب 1354- انجام می گیرد. تبصره 3- در صورت عدم انجام تکالیف مقرر در بند (2) جزء "الف" ماده واحده اصلاح قانون تبصره (2) الحاقی ماده (76) قانون اصلاح مواد (72) و (77) وتبصره ماده (76) قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 و الحاق دو تبصره به ماده (76)، مصوب 1371 – مصوب 1380- سازمان تأمین اجتماعی ضمن انجام تعهدات قانونی نسبت به بیمه شده هزینه های وارده را مطابق ماده (90) قانون تأمین اجتماعی از کارفرمای مربوطه وصول خواهد نمود. ماده 5- به استناد تبصره (1) ماده (96) قانون کار مقررات وضوابط انجام معاینات پزشکی موضوع ماده (4) این آئین نامه اعم از قبل از استخدام و ادواری اختصاصی و هرگونه معاینه پزشکی دیگر در این ارتباط مطابق با دستورالعمل و آئین نامه های جاری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خواهد بود. تبصره – وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی موظف است تمهیدات لازم برای اعلام نتایج معاینات موضوع این ماده را متناسب با شرح وظایف سازمانهای ذی ربط بعمل آورد. ماده 6- کمیته بدوی استان موظف است حسب گزارش کارشناسان موضوع ماده (2) بررسی و در صورت تأیید، حذف یا کاهش صفت سخت و زیان آور به ترتیب در مشاغل بند "الف" و"ب" ماده یک مراتب را برای خروج کارگاه از شمول این آئین نامه به مراجع ذی ربط ابلاغ نماید و در صورت عدم حذف صفت سخت و زیان آوری محیط کار در مشاغل بند "الف" ظرف مهلت مقرر، مطابق قانون کار از سوی وزارتخانه های کار و امور اجتماعی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از طریق مراجع ذی صلاح اقدام لازم بعمل می آید. تبصره – در صورتی که گزارش کارشناسان موضوع این ماده پس از تأیید کمیته های بدوی و تجدید نظر استانی حسب مورد حاکی از عدم کاهش یا حذف عوامل زیان آور و بیماری زای محیط کار ظرف مهلت مقرر در قانون باشد اقدامات لازم بر حسب مورد مطابق قانون کار از سوی وزارتخانه های کار و امور اجتماعی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بعمل خواهد آمد. ماده 7- سیاستگذاری کشوری کارهای سخت و زیان آور موضوع این آئین نامه و رسیدگی به درخواست کمیته های بدوی و تجدید نظر استانی موضوع ماده (8) و همچنین نظارت وهماهنگی بر فعالیت کمیته های مذکور در این آئین نامه به عهده شورای عالی حفاظت فنی است. دستورالعمل اجرایی نحوه فعالیت کمیته های مذکور و نظارت بر آنها به پیشنهاد وزارتخانه های بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و کار و امور اجتماعی و سازمان تأمین اجتماعی به تصویب شورای عالی حفاظت فنی خواهد رسید. تبصره- مدیر عامل سازمان تأمین اجتماعی یا معاون وی یا معاون وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با حق رأی در زمینه کارهای سخت وزیان آور موضوع این آئین نامه عضو شورای عالی حفاظت فنی خواهند بود. ماده 8- به منظور تطبیق وتشخیص مشاغل سخت و زیان آور بر اساس ضوابط وسیاست گذاری های شورای عالی حفاظت فنی و مقررات مربوط، کمیته های بدوی و تجدید نظر استانی هرکدام با پنج عضو اصلی و پنج عضو علی البدل به شرح زیر برای مدت سه سال منصوب می شوند و انتصاب مجدد آنان بلا مانع است. الف- کمیته بدوی مرکب از اعضای زیر می باشد: 1- معاون روابط کار و امور اجتماعی استان و یا نماینده وی به عنوان رئیس جلسه. 2- معاون امور بیمه ای اداره کل تأمین اجتماعی استان و یا نماینده وی. 3- کارشناس مسئول بهداشت حرفه ای معاونت بهداشتی دانشگاه / دانشکده علوم پزشکی ذی ربط. 4- نماینده کارگران حسب معرفی تشکل حائز اکثریت استان بنا به تشخیص سازمان کار و امور اجتماعی استان. 5- نماینده کارفرمایان حسب معرفی کانون انجمنهای صنفی کارفرمایی استان. تبصره 1- جلسات کمیته های بدوی و تجدید نظر استانی در سازمان کار و امور اجتماعی استان تشکیل و با حضور چهار نفر از اعضای اصلی یا علی البدل رسمیت می یابد و تصمیمات جلسه با اکثریت آراء حاضرین معتبر و لازم الاجراء می باشد. تبصره 2- در استانهایی که دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مستقل وجود دارد در صورت طرح پرونده های مرتبط با منطقه تحت پوشش، کارشناس مسئول بهداشت حرفه ای معاونت بهداشتی دانشکده مزبور، جایگزین کارشناس مسئول بهداشت حرفه ای معاونت بهداشتی دانشگاه خواهد بود. تبصره 3- با تصویب کمیته استانی دعوت از افراد صاحب نظر و اساتید مربوط جهت شرکت در جلسات بدوی حق رأی بلا مانع می باشد. تبصره 4- در صورتی که مجمع و کانونهای استانی تشکل های کارگری و کارفرمایی موضوع بند های (4) و (5) ایجاد نشده باشند، نمایندگان مزبور از بین اعضای تشکلهای حائز اکثریت به تشخیص سازمان کار وامور اجتماعی استان و با انتخاب تشکل ذی ربط استان معرفی می شوند. تبصره 5- رأی کمیته بدوی ظرف پانزده روز اداری از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی است و در صورتی که هر یک از طرفین (کارگر و کارفرما) به رأی بدوی اعتراض داشته باشند درخواست تجدید نظر خود را کتبا به سازمان کار و امور اجتماعی محل تسلیم می نماید. تبصره 6- هیچ یک از اعضای کمیته های بدوی همزمان نمی توانند عضو کمیته تجدید نظر باشند. همچنین اعضای مذکور نمی توانند در جلسه تجدید نظر پرونده هایی که در هنگام رسیدگی بدوی به آن رأی داده اند با حق رأی شرکت نمایند. ب- کمیته تجدید نظر استان مرکب از اعضای زیر می باشد. 1- رئیس سازمان کار و امور اجتماعی استان به عنوان رئیس کمیته. 2- مدیر کل تأمین اجتماعی استان. 3- معاونت بهداشتی دانشگاه / دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ذی ربط. 4- نماینده کارگران حسب معرفی تشکل حائز اکثریت استان بنا به تشخیص سازمان کار و امور اجتماعی استان. 5- نماینده کارفرمایان با معرفی کانون انجمنهای صنفی کارفرمایی استان. تبصره 1- رأی کمیته تجدید نظر استان از تاریخ ابلاغ قطعی ولازم الاجرا می باشد. تبصره 2- در صورتی که مجمع و کانونهای استانی تشکل های کارگری و کارفرمایی موضوع بندهای (4) و (5) ایجاد نشده باشند، نمایندگان مزبور از بین اعضای تشکلهای حائز اکثریت به تشخیص سازمان کار و امور اجتماعی استان و با انتخاب تشکل ذی ربط استان معرفی می شوند. تبصره 3- در صورت تساوی آراء (موافق ومخالف) اعم از بدوی و تجدید نظر، جلسه بعدی با حضور همه اعضا تشکیل خواهد شد. تبصره 4- کمیته های استانی موظفند در آراء صادره نوع سخت و زیان آوری مشاغل را که در زمره مشاغل بند "الف" یا "ب" ماده (1) این آئین نامه می باشد تعیین نمایند. تبصره 5- در استانهایی که دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی مستقل وجود دارد در صورت طرح پرونده های مرتبط با منطقه تحت پوشش، معاونت بهداشتی دانشکده علوم پزشکی جایگزین معاونت بهداشتی دانشگاه می شود. ج- با تصویب کمیته استانی دعوت از افراد صاحب نظر، اساتید وکارشناسان مربوطه جهت شرکت در جلسات بدوی حق رأی بلا مانع می باشد. د- کارفرمایان کارگاهها مکلفند با کارشناسان موضوع ماده (2) و کمیته های موضوع ماده (8) این آئین نامه همکاری و مدارک مورد نیاز را در اختیار آنان قرار دهند. ماده 9- وظایف کمیته های بدوی و جدید نظر استانی به شرح زیر تعیین می شود: الف- وظایف کمیته های بدوی استانی به شرح زیر می باشد: 1- بررسی، تطبیق و تشخیص مشاغل سخت و زیان آور با مواد این آئین نامه که توسط بیمه شده، کارفرما، وزارتخانه های بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، کار و امور اجتماعی و سازمان تأمین اجتماعی و تشکل ها به عنوان مشاغل سخت و زیان آور معرفی شده و اعلام نتیجه به متقاضی وسازمانهای ذی ربط از سوی رئیس کمیته بدوی. 2- رسیدگی مواردی که با اتخاذ تدابیر لازم حالت سخت و زیان آوری شغل یا مشاغل از بین رفته و در زمره مشاغل عادی درآمده اند و اعلام آن به مراجع ذی ربط به منظور حذف امتیازاتی که به کار سخت و زیان آور تعلق گرفته است. 3- اجرای سیاستها و مصوبات شورای عالی حفاظت فنی. ب- وظایف کمیته های تجدید نظر استانی عبارت است از رسیدگی، اظهارنظر و تصمیم گیری در خصوص اعتراض به آراء کمیته های بدوی استانی موضوع ماده (8) این آئین نامه که توسط بیمه شده یا کارفرما درخواست گردیده است و اعلام نتیجه به متقاضی و سازمانهای ذیربط از سوی رئیس کمیته تجدید نظر. ماده 10- وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تغییرات حدود تماس شعلی آلاینده های محیط کار و عوامل بیماری زا را به شورای عالی حفاظت فنی اعلام و شورای عالی مذکور مراتب را به کمیته های استانی، کارهای سخت و زیان آور برای اجرا ابلاغ می نماید. ماده 11- علاوه بر کارهای سخت و زیان آور مشخص شده طبق مصوبات شورای عالی حفاظت فنی و موارد تأیید شده توسط کمیته های استانی، موارد زیر نیز سخت وزیان آور شناخته می شوند. 1- مشاغلی که در ندامتگاه ها و زندان ها مستقیما با زندانی ارتباط دارند. 2- مشاغلی که مستقیما در کراکز روان درمانی با بیماران روانی مرتبط هستند. 3- خبرنگاری. تبصره – مصادیق خبرنگاری با تأیید کمیته بدوی موضوع ماده (8) تعیین می شود. ماده 12- نحوه توالی و تناوب در مشاغل سخت و زیان آور به شرح زیر تعیین می گردد: 1- ایام زیر چنانچه در فواصل اشتغال به کارهای سخت و زیان آور واقع شود، به عنوان سابقه اشتغال در کارهای سخت و زیان آور محسوب می گردد. الف- تعطیلات هفتگی ب- تعطیلات رسمی ج- ایام استفاده از مرخصی استحقاقی د- ایام استفاده از مرخصی بابت ازدواج یا فوت همسر، پدر، مادر وفرزندان به مدت 3 روز با دریافت دستمزد در مورد مشمولان قانون کار. ه- ایام استفاده از مرخصی استعلاجی یا استراحت پزشکی اعم از اینکه حقوق ایام مزبور توسط کارفرما پرداخت شود ویا اینکه بیمه شده از غرامت دستمزد ایام بیماری استفاده کرده باشد. و- تمام یا قسمتی از خدمت نظام وظیفه در جبهه های نبرد حق علیه باطل یا حضور داوطلبانه در جبهه. ز- دوران اسارت یا محکومیت سیاسی که بیمه شده بر اساس آن به عنوان آزاده شناخته شده باشد حسب تقاضای وی. 2- ایام وموارد زیر چنانچه در فواصل اشتغال بیمه شده به کارهای سخت و زیان آور واقع شود، موجب زایل شدن توالی اشتغال در کارهای سخت وزیان آور نمی گردد. الف- ایام خدمت سربازی (دوران ضرورت و احتیاط) مشروط بر اینکه بیمه شده حداکثر تا دو ماه پس از پایان خدمت به کار سابق خود برگشته ویا اینکه در کار دیگری که سخت و زیان آور شناخته شده مشغول به کار شده باشد. ب- دوران توقیف بیمه شده در صورتی که منتهی به محکومیت وی نگردد و یا اینکه کارفرما بر اساس تکلیف قانونی حقوق دوران مزبور را به بیمه شده پرداخت نماید. ج- ایام حالت تعلیق که به واسطه عوامل قهریه طبیعی و یا حوادث ومخاطرات اجتماعی (مانند سیل، زلزله، جنگ وآتش سوزی) که خارج از اراده کارفرما وبیمه شده بوده ودر نتیجه آن کارگاه به طور موقت تعطیل می گردد. د- ایام استفاده از مقرری بیمه بیکاری مشروط بر اینکه بیمه شده قبل از برقراری بیمه بیکاری در مشاغل سخت و زیان آور اشتغال به کار داشته و در حین مقرری بگیری و یا حداکثر تا دو ماه پس از اتمام دوره مزبور در مشاغلی که سخت وزیان آور شناخته شده مشغول به کار شده یا طبق این آئین نامه بتواند بازنشسته شود. ه- ایام خدمت در جبهه که به تأیید مراجع ذیصلاح رسیده باشد. و- دوران اسارت یا محکومیت سیاسی که بیمه شده بر اساس آن به موجب قانون آزاده شناخته شده باشد. ز- ایام بلاتکلیفی بیمه شده که مستند به آرای صادره از سوی مراجع حق اختلاف و یا سایر مراجع قانونی منجر به صدور رأی بازگشت به کار یا پرداخت حقوق ایام مزبور شده باشد. ح- ایام استفاده از غرامت دستمزد ایام بیماری که در فاصله زمانی 1354/05//10 تا 1359/01/14 واقع شده باشد. ط- غیبت غیر موجه حداکثر به مدت ده (10) روز در سال در مورد کارگاههای مشمول قانون کار یا بر اساس مقررات انظباطی، تخلفاتی و یا استخدامی مربوط در کارگاههای غیر مشمول قانون کار که منجر به اخراج، انفصال موقت و یا دایم نشده باشد. ی- مدت یک ماه استفاده از مرخصی بدون حقوق موضوع ماده (67) قانون کار 3- ایام و موارد زیر چنانچه در فواصل اشتغال بیمه شده به کارهای سخت و زیان آور واقع شود توالی اشتغال او را از بین برده و موجب تناوب اشتغال وی می گردد. الف- استفاده از مرخصی بدون حقوق به مدت بیش از دو ماه به هر منظور و تحت هر عنوان علاوه بر مرخصی مندرج در بند (ی) ردیف (2) این ماده. ب- اخراج، استعفا، انفصال و بازخریدی مشروط بر اینکه حداکثر تا دو ماه در مجموع پس از تاریخ موارد مزبور در مشاغلی که سخت و زیان آور شناخته شده مشغول به کار نشده یا طبق این آئین نامه نتواند بازنشسته شود. ج- اشتغال در کارها و مشاغل عادی به مدت یک ماه. د- اشتغال در حرف و مشاغل آزاد به مدت یک ماه. ه- بیمه اختیاری به مدت یک ماه. و- بیکاری بدون دریافت مقرری بیکاری بیش از دو ماه. ز- سایر موارد مشابه. ماده 13- شرایط بازنشستگی در کارهای سخت و زیان آور به شرح زیر می باشد: 1- بیمه شدگانی که حداقل (20) سال کار متوالی یا بیست و پنج (25) سال سابقه کار متناوب و پرداخت حق بیمه در کارهای سخت و زیان آور را داشته باشند، بدون شرط سنی می توانند درخواست بازنشستگی از سازمان تأمین اجتماعی نمایند. 2- چنانچه کمیسیون های پزشکی موضوع ماده (91) قانون تأمین اجتماعی قبل از رسیدن بیمه شده شاغل در کارهای سخت و زیان آور به سابقه مقرر در بند (1) فوق، فرسایش جسمی و روحی وی را ناشی از اشتغال به کارهای سخت و زیان آور تشخیص و تأیید نمایند. 3- این قبیل بیمه شدگان به صرف ارائه درخواست بازنشستگی مجاز به ترک کار نبوده و می باید احراز شرایط و استحقاق آنها جهت بازنشستگی پیش از موعد در کارهای سخت و زیان آور رسما از سوی سازمان تأمین اجتماعی به آنها ابلاغ و سپس ترک کار نمایند. 4- چنانچه بیمه شده شرایط استفاده از بازنشستگی پیش از موعد در کارهای سخت و زیان آور را طبق این آئیین نامه احراز کند سازمان تأمین اجتماعی مکلف است نسبت به برقراری مستمری وی از تاریخ ترک کار اقدام نماید. 5- افرادی که حداقل بیست (20) سال متوالی یا بیست و پنج (25) سال متناوب سابقه پرداخت حق بیمه در مشاغل سخت و زیان آور مربوط به قبل از تاریخ تصویب قانون را داشته باشند و یا در آینده شرایط مذکور را احراز نمایند می توانند درخواست بازنشستگی خود را با رعایت بند (1) این ماده به سازمان تأمین اجتماعی تسلیم نمایند. ماده 14- کارفرما مکلف است پس از احراز شرایط بازنشستگی بیمه شده شاغل در کارگاه وی، طبق این آئین نامه معادل چهاردرصد (4%) میزان مستمری برقراری بیمه شده نسبت به سنوات اشتغال او در مشاغل سخت و زیان آور را که توسط سازمان تأمین اجتماعی محاسبه و مطالبه می گردد به طور یکجا به سازمان یاد شده پرداخت نماید. ماده 15- آثار محدودیتها و مزایای مندرج در قانون برای مواردی که بازنشستگی به موجب این آئین نامه ایجاد می شود منحصر به همان شغل در همان کارگاه خاص بوده و قابل تسری وتعمیم در دیگر شغل های مشابه در سایر کارگاه ها نمی گردد. ماده 16- اجرای این آئین نامه در مورد آن دسته از مشمولین قانون تأمین اجتماعی که در مشاغل سخت و زیان آور وزارت دفاع و پشتیبانی و نیروهای مسلح و شرکتها و سازمانهای تابعه آن به صورت خرید خدمت مشغول خدمت میباشند با رعایت مقررات و ضوابط نیروهای مسلح و با هماهنگی سازمان تأمین اجتماعی خواهد بود. پرویز داودی معاون اول رئیس جمهور
معتبر
هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۶ /۱۲ /۱۳۸۵ بنا به پیشنهاد شماره ۱۲۷۶۳۶۶۰ مورخ ۲۳ /۸ /۱۳۸۵ وزارت صنایع و معادن و به استناد ماده ( ۲۲ ) قانون تنظیم بخشی از مقررات تسه…
نامشخص
شماره: 175168/ت36718ه تاریخ: 1385/12/28 پیوست: دارد وزارت امور اقتصادی و دارایی- وزارت بازرگانی- وزارت صنایع و معادن وزارت کشور- سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور هیئت وزیران در جلسه مورخ 1385/12/16 بنا به پیشنهاد مشترک وزارتخانه های امور اقتصادی و دارایی،صنایع و معادن، بازرگانی،کشور و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور، موضوع نامه شماره 49109/1719-213 مورخ 1385/11/07 وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد بند (ه) ماده (3) قانون اصلاح موادی از قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و چگونگی برقراری و وصول عوارض و سایر وجوه از تولیدکنندگان کالا، ارائه دهندگان خدمات و کالاهای وارداتی- مصوب 1381- تصویب نمود: 1- فهرست کالاهای تولید که امکان استفاده از آنها به عنوان محصول نهایی وجود دارد برای سال 1386 به شرح جدول پیوست که تأیید شده به مهر دفتر هیئت دولت می باشد تعیین می شود. 2- در مواردی که کالاهای یاد شده به صورت بسته بندی شده و یا مظروف به فروش می رسند، از مأخذ قیمت فروش، مشمول مالیات و عوارض مقرر خواهند بود و بنابراین حاصل فروش آنها قابل تفکیک به اجزا نیست. 3-در مواردی که کالاهای یاد شده به صورت کارمزدی تولید می شوند از حیث تعریف و تطبیق با مقررات در رابطه با نحوه وصول مالیات و عوارض مزبور از طریق صاحب کالا (سفارش دهنده) به موجب دستورالعملی خواهد بود که توسط سازمان امور مالیاتی کشور تهیه و اجرا خواهد شد. تبصره- مفاد این بند به مواردی که کالاهای موضوع بند (الف) ماده (3) قانون اصلاح موادی از قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و چگونگی برقراری و وصل عوارض و سایر وجوه از تولید کنندگان کالا، ارائه دهندگان خدمات و کالاهای وارداتی مصوب 1381 به صورت کارمزدی تولید می شوند، قابل تسری خواهد بود. 4- اقلام زیر مجموعه هر یک از گروه کالاهای فهرست بند (1) این تصویب نامه طبق نظر اکثریت نمایندگان اعضای کارگروه موضوع بند (ه) ماده (3) قانون یاد شده تعیین می گردد و توسط سازمان امور مالیاتی کشور به واحدهای تابعه ابلاغ می شود. پرویز داودی معاون اول رئیس جمهور
نامشخص
شماره: 160837/ت582ه تاریخ: 1385/12/05 سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور- وزارت امور اقتصادی و دارایی هیئت وزیران در جلسه مورخ 1385/11/04 بنا به پیشنهاد سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و به استناد اصل یکصدو سی هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب نمود: 1- کلیه دستگاههای موضوع ماده واحده قانون نحوه پرداخت عیدی به کارکنان دولت - مصوب 1374- مکلفند فقط مبلغ پاداش موضوع تصویب نامه شماره 146709/ت36619ه مورخ 1385/11/11 را پرداخت نمایند و پرداخت هر گونه وجه دیگری ممنوع است. سازمان حسابرسی یا حسابرسان قانونی شرکتها مکلفند نظارت لازم را اعمال و موارد خلاف را گزارش نمایند. 2- مجامع عمومی شرکتهای دولتی موظفند از پرداخت هر گونه مبلغی تحت عنوان پاداش، عیدی و غیره به غیر از مبلغ مندرج در تصویب نامه یاد شده به مدیران شرکت خودداری نمایند. پرویز داودی معاون اول رییس جمهور
معتبر
مقدمه و بند ۴ هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۵/۱۱/۴، بنا به پیشنهاد سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ای…
معتبر
هیئت وزیران در جلسه مورخ ۴ /۱۱ /۱۳۸۵ با توجه به نظر رییس مجلس شورای اسلامی ، موضوع نامه شماره ۱۰۷۵۷۷ /۹۶۶۷ ه /ب مورخ ۱۱ /۷ /۱۳۸۵ تصویب نمود : در ماده ( ۶ ) آیی…
معتبر
بندهای ب و د هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۵ /۱۰ /۱۳۸۵ که در مرکز استان خوزستان تشکیل گردید، موافقت نمود: ب – ایجاد منطقه ای خاص در استان برای استفاده از معافیتهای…
نامشخص
شماره: 129735/ت35652ه تاریخ: 1385/10/11 هیأت وزیران در جلسه مورخ 1385/10/06 بنا به پیشنهاد شماره 31/3/63220 مورخ 1385/05/11 وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد ماده (165) قانون مالیاتهای مستقیم – مصوب 1371- تصویب نمود: 1- ماده (8) اصلاحی آئین نامه اجرایی ماده (165) قانون مالیاتهای مستقیم، موضوع تصویب نامه شماره 32480/ت27258ه مورخ 1381/07/07 به شرح زیر اصلاحی می گردد: "ماده 8- در مواردی که به تأئید کمیسیون موضوع ماده (3) یا (4) این آئین نامه (حسب مورد) بیش از پنجاه درصد (50%) اموال مودی (اموالی که دچار حادثه شده) از بین برود و مودی با ارائه دلایل مورد قبول اداره امور مالیاتی ذیربط قادر به پرداخت بدهیهای مالیاتی خود نباشد، علاوه بر کسر معادل خسارت از درآمدهای مشمول مالیات سال وقوع حادثه و سنوات بعد، به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور و تصویب هیأت وزیران تمام یا قسمتی از بدهی مالیاتی مودی نیز بخشوده یا تقسیط طولانی خواهد شد." 2- در مورد خسارت دیدگان زلزله بم صدر ماده (165) مبنی بر کسر معادل خسارت از درآمد مشمول مالیاتی سال 1381 به بعد نیز اعمال می گردد. پرویز داودی معاون اول رئیس جمهور
معتبر
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۵/۰۸/۲۴ بنا به پیشنهاد شماره ۲۲۵۲۵/۱ مورخ ۱۳۸۵/۷/۲۴ وزارت بازرگانی و به استناد تبصره (۱) ماده واحده قانون مستثنی شدن ماشین آلات، خ…
نامشخص
شماره: 101873/ت35209ه تاریخ: 1385/08/22 هیئت وزیران در جلسه مورخ 1385/08/17 بنا به پیشنهاد شماره 9312/1011/56 مورخ 1385/03/07 وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد تبصره (1) ماده(3) قانون برگزاری مناقصات – مصوب 1383- تصویب نمود: الف- نصاب معاملات موضوع ماده (3) قانون برگزاری مناقصات در سال 1385 به شرح زیر افزایش می یابد: 1- معاملات کوچک: معاملاتی که کمتر از بیست و پنج میلیون و هشتصد و سی هزار (25،830،000) ریال باشد. 2- معاملات متوسط: معاملاتی که مبلغ مورد معامله بیش از سقف مبلغ معاملات کوچک بوده و از دویست و پنجاه و هشت میلیون و سیصد هزار (258،300،000) ریال تجاوز نکند. 3- معاملات بزرگ: معاملاتی که مبلغ برآورد اولیه آنها دویست و پنجاه و هشت میلیون و سیصد هزار (258،300،000) ریال و بیشتر باشد. ب- تا زمان دریافت گزارش سالیانه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران در شروع هر سال از شاخص های سال قبل استفاده می شود. پرویز داودی معاون اول رئیس جمهور
نامشخص
شماره: 80752/ت36026ه تاریخ: 1385/07/22 وزارت صنایع و معادن هیئت وزیران در جلسه مورخ 185/07/19 بنا به پیشنهاد شماره 108435- 60 مورخ 1385/07/09 و به استناد بند(8) اصلاحی ماده واحده قانون راجع به تأسیس شرکت شهرکهای صنعتی ایران- مصوب 1376- تصویب نمود: ایجاد بیست و نه شهرک صنعتی در یازده استان کشور و یک مجتمع فناوری اطلاعات IT در استان قم به شرح جدول پیوست که تأیید شده به مهر دفتر هیئت دولت است،مجاز است. پرویز داودی معاون اول رئیس جمهور
معتبر
آیین نامه بند «ه» ماده (۲۹) قانون برگزاری مناقصات بند ب ماده ۵ هیئت وزیران در جلسه مورخ ۰۵/۰۷ /۱۳۸۵ بنا به پیشنهاد شماره ۱۴۹۹۶۶ /۱۰۱ مورخ ۲۸ /۰۸ /۱۳۸۴ سازمان م…
معتبر
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۵/۷/۱۳۸۵ بنا به پیشنهاد شماره ۲۳۵۱۶/۷۴۰- ۲۱۴ مورخ ۲۹/۵/۱۳۸۵ وزارت امور اقتصادی و دارایی و در اجرای ماده (۲) آیین نامه چگونگی تنظیم و ا…
معتبر
آییننامه اجرایی بند (ه) تبصره (۱۱) قانون بودجه سال ۱۳۸۵ کل کشور ماده ۲ هیئت وزیران در جلسه مورخ ۸/۵/۱۳۸۵ بنا به پیشنهاد مشترک وزارتخانه های نفت و اموراقتصادی …
نامشخص
شماره: 52185/ت35635ه تاریخ: 1385/06/05 سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور هیئت وزیران در جلسه مورخ 1385/05/29 بنا به پیشنهاد شماره 17200 مورخ 1385/05/08 سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و به استناد اصل یکصدو سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب نمود: بند"الف" تصویب نامه شماره 8133/ت32927ه مورخ 1384/02/20 به شرح زیر اصلاح می گردد: "الف- میزان اضافه کار ساعتی کارکنان بر مبنای هر ساعت (160/1) حقوق و تفاوت تطبیق حقوق و فوق العاده شغل و فوق العاده جذب کارکنان یا فوق العاده خاص موضوع تصویب نامه شماره 60309/ت18360ه مورخ 1376/05/08 و حداکثر ساعت در ماه خواهد بود." پرویز داودی معاون اول رئیس جمهور
معتبر
هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۶/۴/۳بنا به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد ماده (۷) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلا…
معتبر
وزرای عضو کمیسیون منتخب دولت مأمور رسیدگی به مشکلات واحدهای تولیدی در جلسه مورخ ۱۲ /۲ /۱۳۸۵ به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و با…
معتبر
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۲۴/۲/۱۳۸۵ بنا به پیشنهاد شماره ۳۲۴۴۰ مورخ ۵/۲/۱۳۸۵ وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به استناد تبصره (۱) ماده واحده قانون مستثنی شدن…
نامشخص
شماره: 17492/ ت 34916 ه تاریخ: 1385/02/24 وزارت مسکن و شهرسازی- بنیاد مسکن انقلاب اسلامی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور- بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران هیئت وزیران در جلسه مورخ 1385/01/16 بنا به پیشنهاد مشترک وزارت مسکن و شهرسازی، وزارت امور اقتصادی و دارایی، سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و به اسنتاد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و بند (20) تبصره (2) قانون بودجه سال 1385 کل کشور، آیین نامه اعطای تسهیلات مسکن و نوسازی و بهسازی مسکن روستایی را به شرح ذیل تصویب نمود: " آیین نامه اعطای تسهیلات مسکن و نوسازی و بهسازی مسکن روستایی" فصل اول- تسهیلات خرید مسکن کوچک به کارگران و کارمندان کم درآمد ماده1- به منظور تسهیل در تأمین مسکن کارگران و کارمندان کم درآمد شاغل و بازنشسته تحت پوشش صندوقهای تأمین اجتماعی و بازنشستگی کشوری و لشگری و صندوقهای خاص، اعطای تسهیلات خرید توسط بانک مسکن در محدوده جغرافیایی شهرهای کشور تا پایان برنامه چهارم توسعه با رعایت این فصل انجام می گیرد. ماده2- مسکن مشمول این فصل، مسکن نوساز و دست اولی است که مساحت زیر بنای مفید آن با تعارف موضوع الگوی مصرف مسکن که از سوی وزارت مسکن و شهرسازی انجام می گیرد، منطبق باشد. ماده3- کارگران و کارمندان مشمول این فصل باید حائز شرایط ذیل باشند: الف- متأهل یا سرپرست خانواده بوده و تاکنون زمین یا مسکن دولتی دریافت نکرده باشند. ب- حقوق و مزایای آنان از دو برابر حداقل حقوق و مزایای موضوع قانون کار و قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت بیشتر نباشند. ج- نسبت به افتتاح حساب پس انداز ویژه با حداقل موجودی سه میلیون ریال نزد بانک مسکن اقدام کنند. تبصره- ایثارگران واجد شرایط با معرفی بنیاد شهید و امور ایثارگران با اولویت از تسهیلات این فصل برخوردار می شوند. ماده4- تسهیلات پرداختی معادل پنجاه برابر حقوق و دستمزد متقاضی و حداکثر معادل یکصد میلیون ریال برای هر واحد مسکونی در مرحله نخست بوده و در سالهای بعد متناسب با نرخ تورم افزایش می یابد. ماده 5- دارندگان حسابهای صندوق پس انداز مسکن نزد بانک مسکن در شرایط مساوی و نیز متقاضیان خرید واحدهای مسکونی واقع در بافتهای فرسوده شهری و شهرهای جدید نسبت به سایر متقاضیان از اولویت برخوردار خواهند بود. ماده6- مدت زمان بازپرداخت این تسهیلات پانزده سال و به روش تقسیط پلکانی خواهد بود. ماده 7- یارانه سود تسهیلات پرداختی در شهرهای کوچک معادل شش درصد و در شهرهای متوسط معادل چهار درصد است. ماده8- سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور موظف است اعتبار لازم را جهت تأمین مابه التفاوت نرخ سود تسهیلات در شهرهای کوچک و متوسط در بودجه های سالانه منظور کند. ماده9- در مرحله نخست اجرای این فصل که تا پایان خرداد 1385 است. سی هزار واحد مسکونی و در سالهای بعد سالانه پنجاه هزار واحد مسکونی مشمول استفاده از تسهیلات خرید موضوع این فصل خواهند شد. ماده10- طبق تعریف سطوح سه گانه شهری در دستورالعمل اجرایی این فصل، هفتاد درصد از تسهیلات موضوع این فصل به شهرهای کوچک و متوسط اختصاص می یابد. ماده11- به منظور کمک به تأمین منابع مورد نیاز برای اجرای این فصل در سال 1384 مبلغ هزار میلیارد ریال از منابع سایر بانکها در اختیار بانک مسکن قرار گیرد. ماده 12- به منظور کمک به تأمین منابع لازم برای تداوم اجرای این فصل تا پایان برنامه چهارم توسعه، تمهیدهای لازم از محل انتشار اوراق مشارکت و استفاده از حساب ذخیره ارزی اتخاذ خواهد شد. ماده13- دستورالعمل اجرایی این فصل ظرف پانزده روز پس از ابلاغ این آیین نامه، توسط وزارت مسکن و شهرسازی صادر خواهد شد. ماده14- بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مکلف است اقدامهای لازم را برای ایجاد زمینه اجرای مفاد این فصل تا زمان ابلاغ دستورالعمل یاد شده معمول و مراتب را به سیستم بانکی ابلاغ کند. فصل دوم- نحوه پرداخت تسهیلات قرض الحسنه به مستأجران کم درآمد ماده 15- در سال 1384، معادل چهارصد میلیارد ریال از منابع قرض الحسنه بانک مسکن و طی سالهای 1385 تا 1388، همه ساله مبلغ هشتصد میلیارد ریال از منابع قرض الحسنه کلیه بانکهای کشور در اختیار بانک مسکن قرار گیرد تا توسط بانک مذکور و با رعایت مفاد این فصل به مستأجران کم درآمد شهری پرداخت شود. ماده 16- متقاضیان واجد شرایط عبارتند از ایثارگران تحت پوشش بنیاد شهید و امور ایثارگران، خانوارهای تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی، سازمان بهزیستی و مستمری بگیران و بازنشستگان تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی و صندوقهای بازنشستگی کشوری و لشگری و نیز خانوارهای شاغل جوان و زنان شاغل سرپرست خانوار که مستمری و یا حقوق و مزایای دریافتی آنها از 5/1 برابر حداقل حقوق و دستمزد موضوع قانون کار بیشتر نباشد. ماده17- مبلغ قرض الحسنه متناسب با مساحت و نوع مسکن و حداکثر سی میلیون ریال است که با معرفی و تضمین سازمانها و نهادهای مذکور در ماده (16) جهت پرداخت ودیعه به متقاضیان اعطا می شود. متقاضیان دریافت قرض الحسنه اجاره در شهرهای بزرگ باید در زمان معرفی و به تأیید نهاد معرف، از حداقل ده سال سابقه سکونت در شهر محل تقاضا برخوردار باشند. ماده18- نرخ کارمزد تسهیلات موضوع این فصل معادل چهار درصد و مدت بازپرداخت آن پنج سال و به روش تقسیط پلکانی خواهد بود. ماده19- بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران موظف است اقدامهای لازم را به منظور افزایش سقف تسهیلات قرض الحسنه به مبلغ سی میلیون ریال فراهم کند. ماده20- دستورالعمل اجرایی این فصل ظرف پانزده روز پس از ابلاغ این آیین نامه، توسط وزارت مسکن و شهرسازی صادر خواهد شد. ماده21- بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مکلف است اقدامهای لازم را برای ایجاد زمینه اجرای مفاد این فصل تا زمان ابلاغ دستورالعمل یاد شده معمول و مراتب را به سیستم بانکی ابلاغ کند. فصل سوم- احداث و عرضه مسکن اجاره ای ماده 22- به استناد ماده (6) قانون تشویق احداث و عرضه واحدهای مسکونی استیجاری – مصوب 1377- سالانه پنجاه هزار واحد مسکونی اجاره ای توسط بخش غیر دولتی و با استفاده از تسهیلات و حمایتهای دولت و سیستم بانکی احداث خواهد شد. ماده23- واحدهای یاد شده باید حداقل به مدت پنج سال به طور اجاره ای بهره برداری شوند. ماده 24- واگذاری زمین از طرف دولت با شرایط تخفیف و تقسیط صورت می گیرد و در طول پنج سال دوره اجاره، بهای زمین دریافت نمی شود. بعد از اتمام این دوره در صورتی که سازنده بخواهد واحدهای خود را بفروشد، پول زمین به صورت یکجا دریافت و در صورت ادامه اجاره بهای زمین تقسیط خواهد شد. ماده 25- تسهیلات به ازای هر واحد در سال اول یکصد و بیست میلیون ریال بوده و از سال دوم متناسب با نرخ تورم افزایش خواهد یافت . دوره باز پرداخت تسهیلات مذکور پانزده سال و روش تقسیط پلکانی می باشد. به این تسهیلات سالانه چهار درصد یارانه سود تسهیلات بانکی تعلق می گیرد. ماده26- بانکها موظفند در اجرای ماده (9) قانون یاد شده و ماده (10) آیین نامه اجرایی آن، نسبت به فروش اقساطی کل تسهیلات پرداختی به سازنده اقدام کنند. ماده27- هزینه خدمات انشعاب آب ، برق، تلفن، گاز، فاضلاب و صدور پروانه ساخت شامل عوارض احداث و تراکم ساختمان واحدهای مسکونی موضوع این فصل در بافتهای فرسوده شهری و شهرهای جدید با اعمال پنجاه درصد تخفیف محاسبه و دریافت خواهد شد. ماده 28- سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور موظف است اعتبار لازم را جهت تأمین مابه التفاوت نرخ سود تسهیلات در بودجه های سالانه منظور کند. ماده29- دستورالعمل اجرایی این فصل ظرف پانزده روز پس از ابلاغ این آیین نامه، توسط وزارت مسکن و شهرسازی صادر خواهد شد. ماده30- بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مکلف است اقدامهای لازم را برای ایجاد زمینه اجرای مفاد این فصل تا زمان ابلاغ دستورالعمل یاد شده معمول و مراتب را به سیستم بانکی ابلاغ کند. فصل چهارم- نوسازی و بهسازی مسکن روستایی ماده31- سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور مکلف است مطابق ماده (30) قانون برنامه چهارم توسعه اعتبار لازم را جهت پرداخت کمک سود تسهیلات بانکی برای نوسازی و بهسازی سالانه دویست هزار واحد مسکونی روستایی طی سالهای برنامه چهارم توسعه پیش بینی و در بودجه های سالیانه تأمین کند. یارانه فوق طوری محاسبه خواهد شد که دریافت کننده تسهیلات همواره پنج درصد از کارمزد را خود پرداخت کند. تبصره1- سقف فردی تسهیلات برای سال اول برنامه پنجاه میلیون ریال تعیین و در طول برنامه سالانه پانزده درصد به سقف فردی اضافه می شود. تبصره2- به منظور تشویق انبوه سازی، کمک سود متعلقه به سازندگان انبوه( سه واحد به بالا) یک درصد افزایش می یابد. ماده32- بنیاد مسکن انقلاب اسلامی مکلف است با عقد قرارداد با بانکها و سایر منابع مالی نسبت به توزیع استانی تسهیلات با اولویت مناطق حادثه خیز، شناسایی متقاضیان واجد شرایط و معرفی آنان جهت دریافت تسهیلات و همچنین نظارت بر ساخت و ساز اقدام کند. ماده33- بنیاد مسکن انقلاب اسلامی موظف است با همکاری سازمان فنی و حرفه ای در جهت ارتقای سطح دانش و مهارت فنی عوامل ساخت و ساز مسکن روستایی و همچنین اعمال ویژگیهای معماری بومی با توجه به تنوع اقلیمی در کلیه مراحل طراحی و ساخت نسبت به آموزشهای لازم برنامه ریزی و اقدام کند. ماده34- نظارت عالی بر کلیه مراحل طراحی و اجرای مسکن روستایی به عهده وزارت مسکن و شهرسازی خواهد بود. ماده35- کلیه دستگاهها و سازمانهای ذی ربط موظفند همکاریهای لازم را جهت افزایش تولید مصالح مناسب مورد نیاز در مناطق روستایی انجام دهند. ماده36- دولت موظف است اعتبارات مورد نیاز را جهت مقاوم سازی و نوسازی مدارس و ساختمانهای دولتی در روستاهای مشمول طرح در بودجه سالانه در طی برنامه چهارم توسعه پیش بینی کند. فصل پنجم- پرداخت مابه التفاوت نرخ سود پنج درصد تا نرخ سود مصوب شورای پول و اعتبار از سود تسهیلات مسکن روستائیان و عشایر داوطلب اسکان در روستا ماده37- روستائیانی که نسبت به نوسازی واحدهای مسکونی فرسوده واقع در طرحهای مصوب هادی، کالبدی یا بهسازی و نوسازی مسکن روستایی با رعایت الگوی مصوب مسکن اقدام کنند، با معرفی بنیاد مسکن انقلاب اسلامی می توانند از کمک سود تسهیلات به میزان مابه التفاوت نرخ سود پنج درصد تا نرخ سود مصوب شورای پول و اعتبار استفاده کنند. تبصره1- عشایر داوطلب اسکان در روستاها ( با رعایت طرح هادی یا کالبدی مصوب) و همچنین کانونهای اسکان عشایر برای احداث واحدهای مسکونی با معرفی بنیاد مسکن انقلاب اسلامی می توانند از یارانه سود تسهیلات موضوع این فصل استفاده کنند. تبصره2- سقف فردی تسهیلات برای مسکن روستایی در سال 1385 معادل پنجاه و هفت میلیون ریال به ازای هر واحد مسکونی خواهد بود. ماده 38- اقشار مشمول تسهیلات خرید مسکن کوچک به کارگران و کارمندان کم درآمد ( موضع فصل اول) شاغل و بازنشسته تحت پوشش صندوقهای تأمین اجتماعی و بازنشستگی کشوری و لشگری و صندوقهای خاص که شرایط مندرج در فصل مذکور و دستورالعملهای اجرایی آن را داشته باشند، می توانند از کمک سود تسهیلات اعطایی موضوع این ماده برخوردار شوند. تبصره1- سقف فردی تسهیلات خرید مسکن جهت خریداران فوق الذکر در سال 1385 معادل یکصد و پانزده میلیون ریال و کمک سود تسهیلات بانکی برای خریداران در شهرهای متوسط تا چهار (4) واحد درصد و در شهرهای کوچک تا شش (6) واحد درصد خواهد بود. تبصره2- کلان شهرها و شهرهای بزرگ بر اساس تعریفی که در متن فصل مذکور آمده است، مشمول پرداخت کمک سود نمی شوند. ماده 39- به سازندگان خصوصی واحدهای مسکونی اجاره ای موضوع فصل سوم ( احداث و عرضه مسکن اجاره ای) به میزان چهار (4) واحد درصد از سود تسهیلات بانکی تأمین و پرداخت می شود. تبصره1- مبلغ تسهیلات بانکی در سال 1385 به ازای هر واحد مسکونی اجاره ای احداثی معادل یکصد و سی و پنج میلیون ریال خواهد بود. تبصره2- تدوین و توزیع استانی واحدهای مزبور و همچنین دستورالعمل شرایط واگذاری زمین به سازندگان غیر دولتی پس از تأیید سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور توسط وزارت مسکن و شهرسازی صورت خواهد گرفت. تبصره3- میزان اجاره بهای زمین در طول مدت اجاره ای معادل سی درصد قیمت منطقه ای سال واگذاری تعیین می شود. تبصره4- به منظور حمایت از فناوریهای نوین در ساخت سریع، سبک ، مقاوم و مناسب مسکن و تشویق مقاوم سازی و بهینه سازی مصرف انرژی و رعایت مقررات ملی ساختمان حداکثر چهار (4) واحد درصد از سود تسهیلات دریافتی توسط فناوران و سازندگان علاوه بر درصدهای فوق تأمین و پرداخت می شود. شرایط و نحوه پرداخت مطابق دستورالعملی خواهد بودکه از سوی وزارت مسکن و شهرسازی پس از تأیید سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور صادر خواهد شد. ماده40- کمک سود تسهیلات اعطایی موضوع این فصل به صورت یکجا در ابتدای دوره در وجه بانک عامل پرداخت خواهد شد. بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران موظف است ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ این آیین نامه دستورالعملهای مربوط را به بانکهای عامل ابلاغ کند. ماده41- وزارت مسکن و شهرسازی موظف است پس از تأیید سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ این آیین نامه نسبت به اعلام دستورالعمل شرایط و نحوه اعطای کمک سود تسهیلات در دوره های مشارکت مدنی و فروش اقساطی اقدام کند. ماده42- وزارت مسکن و شهرسازی موظف است گزارش عملکرد این فصل را هر سه ماه یک بار به سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ارسال کند. ماده43- اعتبارات فوق از محل ردیف 601104 توسط وزارت مسکن و شهرسازی از طریق انعقاد قرارداد با بانکهای عامل تأمین و پرداخت خواهد شد. ماده44- از تاریخ لازم الاجرا شدن این آیین نامه، تصویب نامه های شماره 1522/ ت 30846 ه مورخ 1384/02/03، شماره 69598/ ت 34183 ه مورخ 1384/11/17، شماره 75302/ ت 34183 ه مورخ 1384/11/17، شماره 77622/ ت 34183 ه مورخ1384/11/25 لغو می گردد. پرویز داودی معاون اول رئیس جمهور
نامشخص
شماره: 15467/ت28916ه تاریخ: 1385/02/18 وزارت امور اقتصادی و دارایی- سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور هیئت محترم وزیران در جلسه مورخ 1384/10/25 بنا به پیشنهاد سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و به استناد اصل یکصد و سی هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب نمود: 1- کلیه وزارتخانه ها، سازمانها و موسسات دولتی و سازمانهایی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است، نهادهای انقلاب اسلامی، اعضای هیئت علمی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی و پژوهشی، بانکها، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران و سایر موسسات وابسته به دولت که به نحوی از بودجه عمومی یا کمک دولت استفاده می نمایند، موظفند کلیه بازنشستگان و مستخدمات رسمی (ثابت) خود را اعم از لشکری و کشوری مشروط بر آنکه قانونا در قبال حوادث تحت پوشش بیمه دیگری نباشد به شرط مشارکت بیمه شده در سود حاصل از قرارداد با رعایت موارد ذیل بیمه حادثه و فوت به هر علت نمایند. 2- سرمایه بیمه برای هر نفر بابت فوت به هر علت و نقص عضو یا از کارافتادگی دایم(کلی یا جزیی) در اثر حوادث حداکثر مبلغ بیست میلیو(2،000،000) ریال برای یک دوره پنج ساله از سال 1384 تا پایان سال 1388 و با حق بیمه ماهانه به مبلغ دوازده هزار (12،000) ریال برای هر نفر بدون در نظر گرفتن سقف سنی خواهد بود. تبصره- در پایان دوره برنامه چهارم توسعه، سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور می توانددر صورت لزوم نسبت به پیشنهاد تغییر مبلغ سرمایه بیمه و حق بیمه ماهانه به هیئت وزیران اقدام نماید. 3- در صورت نقص عضو یا از کارافتادگی جزیی دایم در اثر حوادث طبیعی از مبلغ بیست میلیون (20،000،000) ریال طبق جدول نقص عضو مورد عمل سازمان بازنشستگی کشوری به بیمه شده پرداخت خواهد گردید. تبصره1- چنانچه تمام سرمایه بیمه به دلیل نقص عضو و یا از کارافتادگی دائم پرداخت شود، در صورت استمرار پرداخت حق بیمه، صرفا پوشش بیمه عمر ادامه خواهد یافت. تبصره2- چنانچه بخشی از سرمایه بیمه به علت نقص عضو و یا از کارافتادگی دائم به بیمه شده پرداخت شود، در صورت استمرار پرداخت حق بیمه، بیمه خطر فوت به هر علت برای کل سرمایه بیمه و بیمه نقص عضو و از کارافتادگی برای باقیمانده سرمایه بیمه حادثه ادامه خواهد یافت. 4- حق بیمه سالانه توسط افراد بیمه شده و بقیه آن از محل اعتبارات دستگاه مربوط پرداخت خواهد شد. تبصره- یک دوم حق بیمه سالانه بازنشستگان توسط دولت و از مبلغ مابقی، دو سوم توسط بازنشستگان و یک سوم توسط صندوقهای بازنشستگی مربوط پرداخت می شود و حق بیمه سهم مستخدم بازنشسته توسط صندوق بازنشستگی ذیربط از حقوق بازنشستگی وی کسر و به حسابی که سازمان مذکور اعلام می نماید به صورت مرتب و هر ماه واریز می گردد. 5- دستگاههای اجرایی موظفند حق بیمه سهم مستخدم را هر ماه از حقوق و مزایای دریافتی مستخدمین و حق بیمه سهم کارفرما را از محل منابع داخلی کسر و به حسابی که سازمان بازنشستگی کشوری یا صندوق بازنشستگی ذیربط اعلام می نماید واریز نمایند. تبصره- سازمان بازنشستگی کشوری موظف است ترتیبی اتخاذ نماید که پرداخت سرمایه بیمه به آن دسته از بیمه شدگانی که مشمول دریافت بخشی از سرمایه بیمه یا تمام آن می گردند، حداکثر در مدت یک ماه صورت پذیرد و گزارش عملکرد خود را هر سه ماه یکبار به سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ارایه نماید. 6- مفاد قراردادهای بیمه دستگاههای دولتی که قبلا بر حسب مجوزهای قانونی تنظیم و به مورد اجرا گذاشته شده همچنان معتبر خواهد بود. 7- استفاده افراد خرید خدمت یا عناوین مشابه از این تصویب نامه مشروط بر آن است که حداقل یک سال سابقه خدمت در دستگاه مربوط داشته باشند و از محل اعتبارات جاری دستمزد دریافت نمایند. 8- دستگاههای مشمول این تصویب نامه موظفند تا زمان برقراری حقوق بازنشستگی و وظیفه کارکنان که بازنشسته و از کار افتاده می شوند،حق بیمه سهم کارمند را از محل وجوه علی الحساب یا تنخواه در اختیار بیمه گذار پرداخت و پس از برقراری حقوق بازنشستگی حق بیمه سهم بیمه شدگان را از حقوق آنان کسر نمایند. 9- پوشش بیمه ای کارکنانی که از مرخصی بدون حقوق استفاده می نمایند مشروط بر آنکه حق بیمه مربوط(سهم مستخدم و دستگاه) در طول دوره مرخصی بدون حقوق، به طور مستمر و در موعد زمانی مقرر رأسا توسط کارکنان مذکور به سازمان بازنشستگی کشور پرداخت گردد، کماکان به قوت خود باقی خواهد بود. 10- سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور موظف است ظرف دو ماه از تاریخ ابلاغ این تصویب نامه، با هماهنگی سازمان بازنشستگی کشوری، دستورالعمل اجرایی آن را تهیه و به دستگاههای ذیربط اعلام نماید. بدیهی است تا ابلاغ دستورالعمل جدید، ضوابط قبلی در مورد بیمه عمر و حادثه کارکنان دولت به قوت خود باقی خواهد بود. 11- دستگاههای موضوع بند(1) می توانند به تشخیص خود،کارکنان مشمول این تصویب نامه را با رعایت ضوابط مقرر نزد کلیه شرکتهای بیمه، بیمه حادثه و فوت به هر علت نمایند. 12- این تصویب نامه جایگزین تصویب نامه های شماره 5024/ت253ه مورخ 1367/04/11، شماره 94742/ت 522ه مورخ 1369/12/26، شماره 60094/ت16361 ه مورخ 1367/04/22 و شماره 56516/ت22809ه مورخ 1379/12/09 می شود. پرویز داودی معاون اول رئیس جمهور
معتبر
آییننامه اجرایی تبصره (۱۳) قانون بودجه سال ۱۳۸۵ کل کشور تبصره ۳ ماده ۶ ماده ۶ - به سود بازرگانی واردات خودروها و قطعات منفصله برای خودروهای ساخت داخل با مصرف …
معتبر
وزرای عضوی کمیسیون منتخب دولت مامور رسیدگی به مشکلات واحدهای تولیدی در جلسه مورخ ۱۳۸۴/۹/۲۸ به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و با …
نامشخص
شماره:88828/ت34472ه تاریخ:27/12/1384 پیوست:دارد وزارت امور اقتصادی و دارایی- وزارت بازرگانی- وزارت صنایع و معادن وزارت کشور- سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور هیئت وزیران در جلسه مورخ 26/11/1384 بنا به پیشنهاد مشترک وزارتخانه های امور اقتصادی و دارایی،صنایع و معادن،بازرگانی،کشور و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور موضوع نامه شماره 45752 مورخ 5/11/1384 وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد بند (ه) ماده (3) قانون اصلاح موادی از قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و چگونگی برقراری و وصول عوارض و سایر وجوه از تولیدکنندگان کالا ، ارائه دهندگان خدمات و کالاهای وارداتی - مصوب 1381- تصویب نمود: 1- فهرست کالاهای تولیدی که امکان استفاده از آنها به عنوان محصول نهایی وجود دارد برای سال 1385 به شرح جدول پیوست که تأیید شده به مهر دفتر هیئت دولت می باشد تعیین می گردد. 2- در مواردی که کالاهای یاد شده به صورت بسته بندی شده و یا مظروف به فروش می رسند از مأخذ قیمت فروش مشمول مالیات و عوارض مقرر خواهند بود و حاصل فروش آنها قابل تفکیک به اجزا نمی باشد. 3- در مواردی که کالاهای فهرست یاد شده به صورت کارمزدی تولید می شوند از حیث تعریف و تطبیق با مقررات در رابطه با نحوه وصول مالیات و عوارض مزبور از طریق صاحب کالا(سفارش دهنده)به موجب دستورالعملی خواهد بود که توسط سازمان امور مالیاتی کشور تهیه و اجرا خواهد شد. تبصره- مفاد این بند به مواردی که کالاهای موضوع بند (الف) ماده(3) قانون اصلاح موادی از قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و چگونگی برقراری و وصول عوارض و سایر وجوه از تولید کنندگان کالا،ارائه دهندگان خدمات و کالاهای وارداتی مصوب 1381 به صورت کامزدی تولید می شود قابل تسری خواهد بود. 4- اقلام زیر مجموعه هر یک از گروه کالای فهرست بند(1) این تصویب نامه طبق نظر اکثریت نمایندگان اعضای کارگروه موضوع بند (ه) ماده (3) قانون یاد شده تعیین می گردد و توسط سازمان امور مالیاتی کشور به واحدهای تابعه ابلاغ خواهد شد. پرویز داودی معاون اول رئیس جمهور فهرست کالاهای تولیدی موضوع بند (ه) ماده (3)قانون اصلاح موادی ازقانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی وفرهنگی جمهوری اسلامی ایران و چگونگی برقراری و وصول عوارض وسایر وجوه از تولیدکنندگان کالا، ارائه دهندگان خدمات و کالاهای وارداتی برای سال 1385 ردیف شرح محصول 1 انواع فرآورده های لبنی و فرآورده های سویا به استثنای شیر، شیر خشک،پنیر، پودر پنیر، پودر آب پنیر، آب پنیر، کازئین و لاکتوز 2 روغن زیتون،روغن کنجد،روغن کرچک،روغن بادام،روغن بادام زمینی،روغن زیره،روغن پسته،روغن سیر،روغن از سبوس،روغن نارگیل،کره گیاهی و مارگارین 3 انواع ماکارونی، رشته غذائی، خمیر پیتزا(نان پیتزا)،پنیر پیتزا و پاستا 4 انواع بستنی وفرآورده های یخی خوراکی ویخ 5 انواع کاکائو، شکلات، کارامل، نبات، آبنبات، نقل ودراژه، پاستیل، راحت الحلقوم، سوهان، گز، شکرپنیر، نوقا، پولکی، اریس، باسلق، حلوا، ارده، پشمک وآدامس 6 انواع نان سوخاری،پودر(آرد) سوخاری،نان بستنی، کیک، بیسکویت، ویفر، کراکر، توک و کلوچه 7 انواع پفک، اسنک، برنجک، ذرت بوداده، هانی اسمک، کورن فلکس، چیپس، لواشک، ترشک، پودر ژله، پودر سبزیجات ومیوه جات، پودر جهت تهیه غذا وسوپ،سوپ آماده طبخ، گندم و جو پوست کنده و پرک شده، غذای کودک وسایر فرآورده های سیب زمینی 8 انواع کمپوت، کنسرو، ترشیجات، شورجات ومربا جات 9 انواع رب وسس به استثنای رب فله(رب گوجه فرنگی در بسته بندی اسپتیک) 10 انواع محصولات گوشتی آماده از قبیل کالباس، سوسیس، همبرگر، کباب لقمه، پیتزا وخوراک از آبزیان 11 انواع سفال و آجر به استثنای آجر نسوز مورد استفاده در صنعت 12 انواع سرامیک وچینی بهداشتی 13 انواع کاشی وسرامیک ساختمانی(این ردیف بر اساس بخشنامه شماره 27012/210 مورخ 10/03/1388 حذف می گردد.) 14 انواع شیشه تخت، خم، ایمنی،آینه های شیشه ای و اشیاء تزئینی شیشه ای به استثنای شیشه مورد مصرف در عایق های چند جداره ای شیشه ای(این ردیف بر اساس بخشنامه شماره 27012/210 مورخ 10/03/1388 حذف می گردد.) 15 انواع بلور جات وظروف شیشه ای به استثنای ظروف بسته بندی مورد مصرف در تولید(این ردیف بر اساس بخشنامه شماره 27012/210 مورخ 10/03/1388 حذف می گردد.) 16 انواع ظروف سرامیکی، چینی، اشیاء تزئینی سرامیکی و چینی و مقره های سبک و سنگین مورد مصرف در صنعت برق (این ردیف بر اساس بخشنامه شماره 27012/210 مورخ 10/03/1388 حذف می گردد.) 17 انواع گچ، سیمان، آهک، سنگهای ساختمانی و تزئینی،پوکه های معدنی،پودر سنگ ساختمانی و باریت و بنتونیت به استثنای کلینر وملات سیمان نسوز(این ردیف بر اساس بخشنامه شماره 27012/210 مورخ 10/03/1388 حذف می گردد.) 18 انواع لوله، اتصالات و ورق های آزبستی 19 انواع شربت به استثنای شربت های دارویی وشربت غلیظ نوشابه سازی و کنسانتره انواع میوه 20 انواع آب میوه، آبغوره، سرکه، عرقیات گیاهی، آب معدنی وآب آشامیدنی بسته بندی شده 21 انواع قیر، آسفالت،محصولات ایزوگام، ایزولاسیون وعایق های حرارتی، برودتی، رطوبتی و صوتی 22 انواع محصولات، لوازم واشیاء، ظروف و مخازن پلاستیکی و ظروف ملامین به استثنای ظروف بسته بندی مورد مصرف در تولید 23 انواع ظروف فلزی، تفلون، نسوز و نشکن به استثنای ظروف بسته بندی مورد مصرف در تولید 24 انواع رسوب گیر و جرم گیر غیر صنعتی و انواع محصولات نرم کننده، شوینده، پاک کننده، براق کننده، فر دهنده و زایل کننده وانواع صابون وشامپو به استثنای صابون و شامپوی داروئی مندرج در فهرست دارو نامه رسمی کشور و صابون صنعتی 25 انواع لوازم و محصولات آرایشی وبهداشتی و مواد سفیدکننده و جلادهنده 26 انواع رنگ و آستری رنگ (به استثنای رنگ وآستری صنعتی ورنگ نساجی)، روغن جلا و پوششهای مشابه 27 انواع محصولات و سموم دفع آفات خانگی و ضدعفونی کننده ها به استثنای نفتالین و ضد عفونی کننده های داروئی مندرج در فهرست دارو نامه رسمی کشور 28 انواع روغن پایه نفتی، گریس، ضد یخ، روغن و مایع ترمز به استثنای روغن هیدرولیک و اروماتیک 29 انواع چسب و نوار چسب به استثنای چسب نئوپان (چسب اوره فرمالوئید) 30 انواع کبریت، فندک ومحصولات مخصوص آتش بازی به استثنای فندک مورد مصرف در کارخانجات تولیدی 31 انواع لوازم و محصولات لاستیکی 32 انواع لاستیک روئی وتوئی (تایر وتیوپ) ولاستیک های روکش شده 33 انواع محصولات بهداشتی کاغذی 34 انواع فرش ماشینی، موکت و سایر زیر اندازهای ماشینی 35 انواع پرده، نوار پرده، حاشیه پرده، ریل ومیله پرده، رومیزی، روتختی، روبالشی، ملحفه، روبان، سرویس پارچه ای وحوله آماده 36 انواه چتایی،گونی،طناب و ریسمان به استثنای چتایی مورد مصرف در کارخانجات تولید گونی 37 انواع پتو، لحاف، متکا، بالش، کوسن، جلیقه نجات وانواع پرچم 38 انواع تشک و کیسه خواب 39 انواع کلاه و کمربند ایمنی به استثنای کمربند ایمنی خودرو 40 انواع محصولات چرمی، جیر و نبوک به استثنای پوشاک و کفش 41 انواع کیف، ساک و چمدان 42 انواع مصنوعات چوبی ساختمانی، پارکت، پانل، ساختمان های پیش ساخته چوبی وتخته لمبه (به استثنای نئوپان، ام دی اف، تخته سه لا، روکش چوبی و فیبر کار نشده) 43 انواع ورقهای آهنی و فولادی شش(6) میلیمتری و بالاتر 44 انواع تیرآهن، ستون فلزی، نبشی، تسمه، سپری، ناودانی، قوطی، پروفیل ،چهارچوب، مفتول پر کربن و میلگرد آهنی و فولادی به استثنای ستون،ناودانی،قوطی،پروفیل و چهارچوب تولیدی از ورق های خریداری شده شش میلیمتری و بالاتر تولید داخل 45 انواع لوله های آهنی، فولادی وچدنی به استثنای لوله های آهنی و فولادی تولیدی از ورق های شش میلیمتری وبالاتر تولید داخل 46 انواع مته و الکترود جوشکاری 47 انواع شیر آلات فلزی واتصالات آهنی، فولادی وچدنی به استثنای شیر کنترل گازی وشیر اجاق گاز 48 انواع قفل، یراق آلات، سنجاق، سوزن،دکمه، میخ،پرچ، میخ پرچ وگیره پرده به استثنای قفل،لولا و دستگیره قابل نصب بر روی خودرو 49 انواع آچار و ابزار دستی و برقی دستی 50 انواع تقویم، سررسید، آلبوم عکس، آلبوم تمبر وانواع کاغذ کادوئی، استنسیل، کاربن، حساس، فاکس، لیتوگرافی، فتوکپی، چسب دار، برچسب، دیواری وفرم های کامپیوتری به هم پیوسته وبه صورت ورقه وساک، کیف، کلاسور، زونکن، پوشه کاغذی ومقوائی وانواع پاکت پستی، مراسلاتی، جاروبرقی و زباله هواپیما 51 انواع بویلر های با ظرفیت یک تن در ساعت وکمتر از انواع تأسیسا ت حرارت مرکزی و مخازن 52 انواع نبشی، پروفیل وقوطی های غیر آهنی 53 انواع رادیاتورهای حرارت مرکزی و شبکه رادیاتور 54 انواع محصولات ساخته شده از سیم وتورهای فلزی و انواع قفسه فلزی 55 انواع سیلندر، کپسول، رگلاتور و پودر و کف آتش نشانی 56 انواع قاشق، کارد، چاقو، چنگال ،رنده و سایر مصنوعات مورد استفاده در آشپزخانه 57 انواع محصولات بهداشتی فلزی 58 انواع صندوق های ایمنی ونسوز 59 انواع بالابر و قطعات آسانسور 60 انواع جک وجرثقیل 61 انواع ترانسفورماتور، باطری، شارژر، ترانس وتنظیم وتقویت کننده برق لوازم خانگی واداری وآداپتور تبدیل برق 220 ولت به ولتاژ پائین تر 62 انواع لوازم آشپزخانه وخانگی برقی 63 انواع آنتن 64 انواع ترازو وباسکول 65 انواع سیم وکابل از هر قبیل به استثنای سیم لاکی ودرخت سیم 66 انواع لامپ روشنایی 67 انواع یخچال وفریزر 68 انوا ع سرد کن ویخ ساز 69 انواع کولر آبی،گازی و دریچه کولر به استثنای کولر خودرو 70 انواع آبگرمکن، اجاق، سماور وبخاری به استثنای بخاری خودرو 71 انواع دستگاه های تهویه، چیلر، هواساز، پکیج، فن کوئل، پنکه، بادبزن وهود 72 انواع مشعل 73 انواع ماشین های محاسب، حسابداری و صندوق واداری 74 انواع دستگاه تصفیه آب خانگی 75 انواع تلفن، پیجر، مراکز تلفن و دستگاه ها و ملحقات مخابراتی 76 انواع کنتور(آب، گاز و برق) 77 انواع کلید، پریز، دوشاخه، سرپیچ، سیستم های حفاظتی و فیوز، رله اتصال، ترمینال الکتریکی و دایمر 78 انواع نوار کاست، ویدئو و سی دی، فلاپی ودی وی دی 79 انواع خودرو، کانتینر، تریلر وکاروان 80 انواع ماشین آلات راهسازی، ساختمانی وحفاری 81 انواع لیفتراک، دامپر و یدک کش 82 انواع واگن و لوکوموتیو و قطعات ترمز واگن و لکوموتیو و کمک فنر واگن 83 انواع دوچرخه، سه چرخه، کالسکه وموتور سیکلت 84 انواع وسایل وتجهیزات ورزشی 85 انواع رایانه، تجهیزات جانبی وکمکی آن 86 انواع فیلتر روغن، هوا، سوخت وتصفیه گاز به استثنای کاتالیست تصفیه دود اگزوز 87 انواع سیم گاز، کلاج وترمز به استثنای آن بخش که در کارخانجات تولید خودرو مورد مصرف قرا ر می گیرد وانواع لنت ترمز وکلاج 88 انواع لوستر وچراغ های روشنایی 89 انواع لوازم و مبلمان چوبی و فلزی خانگی، اداری،آموزشی،تفریحی و ورزشی 90 انواع محصولات فایبر گلاس ومحصولات پلاستیکی تقویت شده با فایبر گلاس به استثنای ورق فایبر گلاس وقطعات فایبر گلاس خودرو مورد مصرف در کارخانجات خودروسازی 91 انواع ژنرانراتورهای برق و دستگاه جوشکاری و دستگاههای لحیم کاری به استثنای ژنراتورهای برق بالای 500 کیلو وات 92 انواع موتور پمپ وکمپرسور پیستونی به استثنای پمپ آب کولر مورد مصرف در کارخانجات کولر سازی و پمپ هیدرولیک فرمان خودرو 93 انواع چرخ خیاطی 94 انواع شمع، پلاتین وبلبرینگ 95 انواع چراغ خودرو 96 انواع دستگاه ها ولوازم صوتی وتصویری به استثنای رادیو ورادیو پخش خودرو 97 انواع وسایل بازی وتفریحی واسباب بازی 98 انواع وسایل، ابزار آلات وتجهیزات پزشکی، دندانپزشکی، دامپزشکی، آزمایشگاهی وارتوپدی 99 انواع شناورهای آبی (قایق، کشتی، لنج وامثالهم) 100 انواع آلات موسیقی 101 انواع ساعت وتایمر 102 انواع دزدگیر، وسایل هشدار دهنده، گاردریلها و راهبند کنترل ورود وخروج 103 انواع مشمع، سلفون، نایلون ونایلکس به استثنای شرینگ (فیلم پلاستیک) 104 انواع زینت آلات ساخته شده از فلزات، جواهرات وسنگ ها 105 انواع چادر و چتر و انواع محصولات برزنتی 106 انواع نمک تصفیه شده خوراکی وادویه جات فرآوری شده 107 انواع فلاسک وجایخی 108 انواع کانکس و خانه ها و اتاق های پیش ساخته فلزی، پارتیشن وتیر وتیرچه فلزی 109 انواع پمپ سوخت جایگاهی 110 انواع میکروسکوپ وتلسکوپ 111 انواع دستگاه ها و وسایل اندازه گیری وسنجش زمان 112 انواع اطاق، قطعات بدنه،کمک فنر، سپر و قالپاق خودرو به استثنای آن بخش که در کارخانجات خودرو سازی مورد مصرف قرار می گیرد وانواع لوازم جلوبندی، اگزوز و واشر اگزوز 113 انواع ماشین های سوراخ کاری از قبیل مته سوزنی ورومیزی 114 انواع ماشین های ابزار تیز کن 115 انواع الکل صنعتی و داروهای ظهور فیلم و ثبوت فیلمهای عکاسی،رادیولوژی و لیتوگرافی 116 انواع ماشین آلات خبازی، خشک شوئی، خشک کن البسه ، نجاری،تولید موزائیک و چمن زنی 117 انواع دستگاه های بالانس چرخ، میزان فرمان، تنظیم موتور وپنچر گیری 118 انواع ماشین تراش به استثنای ماشین CNC با دستگاه هوشمند رایانه ای 119 انواع دستگاه کالباس بر و انواع ماشین های برقی آبلیموگیری، آبغوره گیری وسبزی خردکنی وغیر صنعتی 120 انواع تلمبه تنظیم باد 121 انواع وسایل سمعی وبصری علمی، ابزارهای اپتیکی، تجهیزات عکاسی، فریم وشیشه عینک 122 انواع سوخت ناوگان هوایی (هواپیما، هلیکوپترو...) 123 انواع شن و ماسه
معتبر
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۲ / ۱۱ / ۱۳۸۴ بنا به پیشنهاد شماره ۱۰۱۴۷- ۱ / ۸۴۲ مورخ ۲ / ۱۱ / ۱۳۸۴ سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و به استناد تبصره (۱) ماده واحده قا…
معتبر
آییننامه اجرایی بند (4) ماده (133) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران نوع: تصویب نامه شماره: 7667/ت31906ه تاریخ صدور: 1384…
معتبر
آیینآییننامه اجرایی بند (4) ماده (133) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران نوع: تصویب نامه شماره: 7667/ت31906ه تاریخ صدور: …
معتبر
هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۶ / ۹ / ۱۳۸۴ بنا به پیشنهاد شماره ۳۷۰۰۴ / ۳۹۴۴ / ۵۲ مورخ ۱۵ / ۹ / ۱۳۸۴ وزارت امور ا قتصادی و دارایی و به استناد اصل یکصد وسی وهشتم قا…
نامشخص
شماره: 57089/ت 34178ه تاریخ: 1384/09/20 هیأت وزیران در جلسه مورخ 1384/09/10 که در مرکز استان ایلام تشکیل گردید، به استناد تبصره (1) ماده (132) اصلاحی قانون مالیات های مستقیم – مصوب 1380 – تصویب نمود: کلیه مناطق استان ایلام به عنوان مناطق کمتر توسعه یافته موضوع تبصره (1) ماده (132) اصلاحی قانون مالیات های مستقیم –مصوب 1380 – تعیین می شوند. پرویز داوودی معاون اول رئیس جمهور توجه: تصویب نامه فوق الذکر طی بخشنامه شماره 18309/3867-211 مورخ 1384/10/17 ابلاغ گردیده است.
