ماده ۲۱۳ قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴ (منسوخ)

ماده ۲۱۳ (منسوخ ۱۳۱۲/۰۶/۲۹)– هر کس بکارت دختری را عنفاً زایل نماید بحداکثر مجازاتی که در هر مورد برای هتک ناموس مقرر است محکوم خواهد شد. و اگر‌ازاله بکارت به عنف نبوده و مورد مشمول ماده ۲۰۹ نباشد مرتکب به حبس تادیبی از شش ماه الی یک سال محکوم خواهد شد و اگر ازاله بکارت به طریقی غیر از مواقعه بوده است مجازات مرتکب حبس تادیبی از یک الی سه سال خواهد بود و به علاوه در هر صورت مرتکب به تادیه پنجاه الی دو‌هزار تومان در وجه مجنی‌علیها محکوم می‌شود.

الف (منسوخ ۱۳۱۳/۱۲/۲۸)– اشخاص ذیل به حبس تادیبی از ۶ ماه تا دو سال محکوم خواهند شد:

۱- هر کس عایدات حاصله از فحشاء زنی را وسیله تمام یا قسمتی از معیشت خود قرار دهد.

۲- هر کس فاحشه را در شغل فاحشه گی حمایت کند.

ب (منسوخ ۱۳۱۳/۱۲/۲۸)– هر کس زنی را با علم به اینکه آن زن در خارجه به شغل فاحشه گی مشغول خواهد شد برای رفتن به خارجه تشویق کند و یا مسافرت او را به خارجه تسهیل نماید. و یا او را ولو با رضایت خودش به خارجه ببرد و یا برای رفتن به آن‌جا اجیر کند به حبس تادیبی از یک سال تا سه سال محکوم می‌شود اگرچه اعمال مختلفه که مبانی جرم محسوب می‌شود در ممالک مختلفه صورت گرفته باشد. در موارد ذیل مرتکب به حداکثر مجازات مزبور محکوم خواهد شد.

۱- در صورتی که زن کمتر از۱۸ سال تمام داشته باشد.

۲- در صورتی که مرتکب برای انجام مقصود خود به عنف یا تهدید متوسل شده باشد- هر گاه مرتکب یکی از اشخاص مذکور در قسمت اخیر بند الف ماده ۲۰۷ باشد مجازات از حبس با کار اجباری از دو تا ۵ سال خواهد بود. در مورد بند ‹‹ب›› این ماده شروع به ارتکاب نیز قابل مجازات است.