ماده ۱۹۸ قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴ (منسوخ)

هر کس شخصاً یا به توسط دیگری طفلی را که به سن هفت سال نرسیده است یا شخصی را که عاجز بوده و برای محافظت خود قادر‌ نمی‌باشد در جائیکه خالی از سکنه است رها کند به حبس تادیبی از شش ماه تا دو سال محکوم خواهد شد.