ماده ۵۲ قانون برنامه چهارم توسعه جمهوری اسلامی ایران
معتبر
: دولت موظف است، به منظور تضمین دسترسی به فرصتهای برابر آموزشی بویژه در مناطق کمتر توسعه یافته گسترش دانش، مهارت و ارتقای بهرهوری سرمایههای انسانی به ویژه برای دختران و توسعه کمی و کیفی نظام آموزش عمومی آن دسته، اقدامهای ذیل که جنبه قانونگذاری ندارد را به انجام برساند:
الف) توسعه زمینههای لازم، برای اجرای برنامه آموزش برای همه.
ب) اجباری کردن آموزش تا پایان دوره راهنمایی، به تناسب تأمین امکانات و به تدریج در مناطقی که آموزش و پرورش اعلام میکند، به طوری که در پایان برنامه چهارم این امر محقق گردد.
ج) علاوه بر تأمین اعتبارات عمومی بخش آموزش، نسبت به اتخاذ تدابیر لازم به منظور توسعه استقلال مالی، مدیریتی و اجرایی واحدهای آموزشی (مدارس)، در جهت استفاده هر چه بیشتر از سرمایه و توان اجرایی بخش غیردولتی، در توسعه ظرفیتها و ارتقای بهرهوری آنها اقدام نماید.
د) اصلاحات لازم را در زمینه برنامههای آموزشی و درسی و تعمیق و بهبود آموزش ریاضی، علوم و زبان انگلیسی انجام دهد.
ه- ) ارتقای توانایی و مهارت حرفهای معلمان، با تدوین استانداردهای حرفهای معلم، از جهت دانش، رفتار و عملکرد، با استفاده از تجارب بینالمللی و شرایط بومی کشور.
و) افزایش انگیزه شغلی معلمان، با تأمین جایگاه و منزلت حرفهای مناسب و اصلاح نظام پرداخت متناسب با میزان بهرهوری و کیفیت خدمات آنها.
ز) در صورتیکه خروجی نیروی انسانی وزارت آموزش و پرورش در طول سالهای برنامه چهارم توسعه، بیش از میزان پیشبینی شده در جدول شماره (۹) این قانون برای دستگاه فوق باشد، آموزش و پرورش مجاز است پس از تاًیید سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور نسبت به بکارگیری حداکثر نیمی از میزان مازاد بر سهمیه خروجی پیشبینی نشده، با اولویت در مناطق کمتر توسعه یافته و منحصراً برای امر آموزش اقدام نماید.
ح) تدوین و اجرای نظام سنجش صلاحیت علمی و رتبهبندی معلمان و ارتقای سطح آموزشی و تحصیلی آنان.
ط) برنامهریزی برای تدوین برنامه آموزشی ارتقای سلامت و شیوههای زندگی سالم.
ی) تدوین و اجرای طرح راهبردی سوادآموزی کشور، با در نظر گرفتن شرایط جغرافیایی، زیستی، اجتماعی و فرهنگی مناطق مختلف کشور، با رویکرد جلب مشارکتهای مردمی و سازمانهای غیردولتی به طوری که تا پایان برنامه چهارم، باسوادی افراد حداقل زیر سی سال، به طور کامل تحقق یابد.
ک) بهرهگیری از فنآوری اطلاعات، در تدوین و اجرای برنامههای آموزشی و درسی کلیه سطوح و تجهیز مدارس کشور، به امکانات رایانهای و شبکه اطلاعرسانی.
ل) روزآمد نگهداشتن دانش و مهارتهای کارکنان آموزش و پرورش، در زمینه فنآوری اطلاعات و ارتباطات.
م) پیشبینی تسهیلات و امکانات لازم، برای نوسازی، مقاومسازی و استاندارد و متناسب نمودن فضاهای آموزشی، به ویژه مدارس دخترانه و تنظیم سازوکارهای حمایتی از خیّرین مدرسهساز.
ن) وضع و اجرای مقررات لازم برای تأمین جذب و نگهداشت نیروی انسانی مورد نیاز مناطق کمتر توسعه یافته کشور از قبیل صدور مجوزهای استخدامی در قالب جدول شماره (۹) این قانون خرید خدمات آموزشی و اقدامهای رفاهی.
س) فراهم کردن امکانات مناسب برای رفع محرومیت آموزشی از طریق گسترش مدارس شبانهروزی، روستا مرکزی و خوابگاههای مرکزی، آموزش از راه دور و رسانهای و تأمین تغذیه، آمد و شد و بهداشت دانش آموزان و سایر هزینههای مربوط به مدارس شبانه روزی و نیز ایجاد و گسترش اماکن و فضاهای آموزشی، پرورشی و ورزشی به تناسب جنسیت و تهیه و اجرای برنامههای لازم برای گسترش آموزش پیش دبستانی و آمادگی بویژه در مناطق دو زبانه.
ع) آییننامه اجرایی بندهای «و»، «ح»، «ی»، «م» و «ن» این ماده به پیشنهاد وزارت آموزش و پرورش و سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
الف) توسعه زمینههای لازم، برای اجرای برنامه آموزش برای همه.
ب) اجباری کردن آموزش تا پایان دوره راهنمایی، به تناسب تأمین امکانات و به تدریج در مناطقی که آموزش و پرورش اعلام میکند، به طوری که در پایان برنامه چهارم این امر محقق گردد.
ج) علاوه بر تأمین اعتبارات عمومی بخش آموزش، نسبت به اتخاذ تدابیر لازم به منظور توسعه استقلال مالی، مدیریتی و اجرایی واحدهای آموزشی (مدارس)، در جهت استفاده هر چه بیشتر از سرمایه و توان اجرایی بخش غیردولتی، در توسعه ظرفیتها و ارتقای بهرهوری آنها اقدام نماید.
د) اصلاحات لازم را در زمینه برنامههای آموزشی و درسی و تعمیق و بهبود آموزش ریاضی، علوم و زبان انگلیسی انجام دهد.
ه- ) ارتقای توانایی و مهارت حرفهای معلمان، با تدوین استانداردهای حرفهای معلم، از جهت دانش، رفتار و عملکرد، با استفاده از تجارب بینالمللی و شرایط بومی کشور.
و) افزایش انگیزه شغلی معلمان، با تأمین جایگاه و منزلت حرفهای مناسب و اصلاح نظام پرداخت متناسب با میزان بهرهوری و کیفیت خدمات آنها.
ز) در صورتیکه خروجی نیروی انسانی وزارت آموزش و پرورش در طول سالهای برنامه چهارم توسعه، بیش از میزان پیشبینی شده در جدول شماره (۹) این قانون برای دستگاه فوق باشد، آموزش و پرورش مجاز است پس از تاًیید سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور نسبت به بکارگیری حداکثر نیمی از میزان مازاد بر سهمیه خروجی پیشبینی نشده، با اولویت در مناطق کمتر توسعه یافته و منحصراً برای امر آموزش اقدام نماید.
ح) تدوین و اجرای نظام سنجش صلاحیت علمی و رتبهبندی معلمان و ارتقای سطح آموزشی و تحصیلی آنان.
ط) برنامهریزی برای تدوین برنامه آموزشی ارتقای سلامت و شیوههای زندگی سالم.
ی) تدوین و اجرای طرح راهبردی سوادآموزی کشور، با در نظر گرفتن شرایط جغرافیایی، زیستی، اجتماعی و فرهنگی مناطق مختلف کشور، با رویکرد جلب مشارکتهای مردمی و سازمانهای غیردولتی به طوری که تا پایان برنامه چهارم، باسوادی افراد حداقل زیر سی سال، به طور کامل تحقق یابد.
ک) بهرهگیری از فنآوری اطلاعات، در تدوین و اجرای برنامههای آموزشی و درسی کلیه سطوح و تجهیز مدارس کشور، به امکانات رایانهای و شبکه اطلاعرسانی.
ل) روزآمد نگهداشتن دانش و مهارتهای کارکنان آموزش و پرورش، در زمینه فنآوری اطلاعات و ارتباطات.
م) پیشبینی تسهیلات و امکانات لازم، برای نوسازی، مقاومسازی و استاندارد و متناسب نمودن فضاهای آموزشی، به ویژه مدارس دخترانه و تنظیم سازوکارهای حمایتی از خیّرین مدرسهساز.
ن) وضع و اجرای مقررات لازم برای تأمین جذب و نگهداشت نیروی انسانی مورد نیاز مناطق کمتر توسعه یافته کشور از قبیل صدور مجوزهای استخدامی در قالب جدول شماره (۹) این قانون خرید خدمات آموزشی و اقدامهای رفاهی.
س) فراهم کردن امکانات مناسب برای رفع محرومیت آموزشی از طریق گسترش مدارس شبانهروزی، روستا مرکزی و خوابگاههای مرکزی، آموزش از راه دور و رسانهای و تأمین تغذیه، آمد و شد و بهداشت دانش آموزان و سایر هزینههای مربوط به مدارس شبانه روزی و نیز ایجاد و گسترش اماکن و فضاهای آموزشی، پرورشی و ورزشی به تناسب جنسیت و تهیه و اجرای برنامههای لازم برای گسترش آموزش پیش دبستانی و آمادگی بویژه در مناطق دو زبانه.
ع) آییننامه اجرایی بندهای «و»، «ح»، «ی»، «م» و «ن» این ماده به پیشنهاد وزارت آموزش و پرورش و سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.