ماده ۳ مکرر قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو

چنانچه نزاع مسلحانه جنبه بین‌المللی نداشته باشد و در خاک یکی از دول معظمه متعاهد روی دهد هر یک از دول داخل در جنگ مکلفند که‌لااقل مقررات زیر را اجرا نمایند:

۱- با کسانی‌که مستقیماً در جنگ شرکت ندارند به انضمام افراد نیروهای مسلحی که اسلحه به زمین گذاشته باشند یا کسانی‌که به‌علت بیماری یا زخم‌یا بازداشت و یا بهر علت دیگری قادر بجنگ نباشند باید در همه احوال بدون هیچ‌گونه تبعیض نامساعد ناشیه از نژاد- رنگ- مذهب- عقیده-‌جنس- اصل و نسب یا ثروت یا هر علت مشابه آن با اصول انسانیت رفتار شود. ‌اعمال ذیل در مورد اشخاص بالا در هر زمان و در هر مکان ممنوع است و خواهد بود:

الف- لطمه به حیات و تمامیت بدنی من‌جمله قتل به‌تمام اشکال آن- زخم زدن- رفتار بیرحمانه- شکنجه و آزار.

ب- اخذ گروگان.

ج- لطمه بحیثیت اشخاص من‌جمله تحقیر و تخفیف.

د- محکومیت و اعدام بدون حکم قبلی دادگاهی که صحیحاً تشکیل شده و جامع تضمینات قضایی که ملل متمدن ضروری می‌دانند باشد.

۲- زخم‌داران و بیماران جمع‌آوری و تحت معالجه قرار خواهند گرفت.

یکدستگاه نوع‌پروری بی‌طرف مانند کمیته بین‌المللی صلیب سرخ می‌تواند خدمات خود را به‌دولت‌های داخل در جنگ عرضه دارد.

دولت‌های داخل در جنگ نیز در سهم خود سعی خواهند کرد تمام یا قسمتی از سایر مقررات این قرارداد را به‌موجب موافقت‌نامه‌های اختصاصی به‌موقع‌اجرا گذارند.

اجرای مقررات فوق اثری در وضع حقوقی متخاصمین نخواهد داشت.