ماده ۶۸ مکرر قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو

چنانچه بک شخص مورد حمایت مرتب تخلفی منحصراً به منظور اصرار به‌دولت اشغال‌کننده شود و تخلف مزبور بجان یا تمامیت جسمانی اعضای نیرو یا اداره اشغال‌کننده لطمه وارد نیاورد و خطر دسته‌جمعی مهمی نباشد و باموال نیرو یا اداره اشغال‌کننده و تأسیسات مورد‌استفاده آن‌ها صدمه مهمی نزند شخص مزبور مشمول توقیف یا زندان است و مدت توقیف یا زندان او متناسب با تخلف ارتکابی خواهد بود. از این‌گذشته توقیف یا زندان برای این قبیل تخلف یگانه اقدام محرومیت از آزادی خواهد بود که ممکن است درباره اشخاص مورد حمایت اتخاذ گردد.‌دادگاههای مذکور در ماده ۶۶ این قرارداد می‌توانند مجازات زندان را آزادانه به توفیقی که به‌همان مدت باشد تبدیل نمایند.

مقررات جزایی که توسط دولت اشغال‌کننده به‌موجب مواد ۶۴ و ۶۵ وضع می‌شود نمی‌توانند مشتمل بر مجازات اعدام درباره اشخاص مورد حمایت‌ باشد مگر در صورتی‌که جرم اشخاص مذکور جاسوسی و عملیات مهم خرابکاری در تأسیسات نظامی دولت اشغال‌کننده یا تخلفات عمدی باشد که‌ موجب مرگ یک یا چند نفر شده باشد آنهم مشروط به‌این‌که قوانینی که در اراضی اشغال شده قبل از شروع اشغال جاری بوده برای این قبیل موارد‌ مجازات اعدام پیش‌بینی کرده باشد.

حکم مجازات اعدام درباره یک شخص مورد حمایت قابل صدور نیست مگر در صورتی‌که توجه دادگاه مخصوصاً به‌این نکته جلب شده باشد که چون ‌متهم تبعه دولت اشغال‌کننده نیست هیچ‌گونه وظیفه وفاداری نسبت به‌دولت مزبور ندارد.

در هیچ حالی درباره شخص مورد حمایتی که سنش دو[در] موقع ارتکاب جرم کمتر از هیجده سال باشد حکم اعدام نمی‌توان صادر کرد.