ماده ۱۰۷ مکرر قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو

بازداشتیان اجازه خواهند داشت که نامه و کارت ارسال و دریافت دارند چنانچه دولت بازداشت‌کننده لازم بداند که عده نامه‌ها و کارتهای‌ارسالی هر بازداشتی را محدود سازد عده مزبور نباید از ماهی دو نامه و چهار کارت که حتی‌الامکان طبق نمونه ضمیمه این قرارداد تنظیم خواهد شد‌کمتر باشد. در صورتی‌که لازم باشد درباره مکاتبات ارسالی به‌عنوان بازداشتیان محدودیتهایی برقرار شود دستور آن فقط باید توسط کشور مبدأ احیاناً بر‌حسب تقاضای دولت بازداشت‌کننده داده شود. نامه‌ها و کارتهای مزبور باید در ظرف مدت معتدلی حمل شود و نمی‌توان آن‌ها را بجهات انضباطی بتأخیر انداخت یا نگاه‌داشت.

بازداشتیانی که مدتی از خانواده خود بی خبر مانده یا قادر نباشند از طریق عادی خبری از خانواده خود کسب کنند یا بفرستند مجاز خواهند شد که‌تلگرافاتی مخابره نمایند و باید نرخ تلگرافات را بپولی که در اختیار خود دارند بپردازند.

به‌طور کلی مکاتبات بازداشتیان به زبان مادری خودشان تحریر خواهد شد. ‌دولت‌های متخاصم می‌توانند مکاتبه بسایر زبانها را اجازه دهند.