ماده ۳ مکرر قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو

چنانچه نزاع مسلحانه جنبه بین‌المللی نداشته باشد و در خاک یکی از دول معظمه متعاهد روی دهد هر یک از دول داخل در جنگ مکلفند که‌ لااقل مقرّرات زیر را اجرا نمایند:

۱- با کسانی‌که مستقیماً در جنگ شرکت ندارند به انضمام افراد نیروهای مسلحی که اسلحه به زمین گذاشته باشند یا کسانی‌که به‌علت بیماری یا زخم‌ یا بازداشت یا هر علت دیگری قادر به جنگ نباشند باید در همه احوال بدون هیچ‌گونه تبعیض ناشیه از نژاد رنگ، مذهب، عقیده، جنس، اصل و نسب‌یا ثروت یا هر علت مشابه آن با اصول انسانیت رفتار شود.

اعمال ذیل در مورد اشخاص مذکور بالا در هر زمان و در هر مکان ممنوع است و خواهد بود:

الف- لطمه به حیات یا تمامیت بدنی من‌جمله قتل به‌تمام اشکال آن. زخم زدن، رفتار بیرحمانه، شکنجه و آزاد.

ب- اخذ گروگان.

ج- لطمه بحیثیت اشخاص من‌جمله تحقیر و تخفیف.

د- محکومیت و اعدام بدون حکم قبلی دادگاهی که صحیحاً تشکیل شده و جامع تضمینات قضایی که ملل متمدن ضروری می‌دانند باشد.

۲- بیماران و زخم‌داران جمع‌آوری و تحت معالجه قرار خواهند گرفت.

یک دستگاه نوع‌پروری بی‌طرف مانند کمیته بین‌المللی صلیب سرخ می‌تواند خدمات خود را به متخاصمین عرضه دارد.

گذشته از مراتب فوق دول متخاصم سعی خواهند کرد تمام یا قسمتی از سایر مقررات این قرارداد را نیز از طریق موافقت‌نامه‌های اختصاصی به‌موقع اجرا‌ گذارند.

اجرای مقررات فوق اثری در وضع حقوقی متخاصمین نخواهد داشت.