ماده ۳۰ مکرر قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو

هر بازداشتگاه یک درمانگاه متناسب خواهد داشت که اسیران جنگی در آنجا پرستاری شوند همچنین دارای یک رژیم غذایی متناسب‌خواهد بود. در صورت لزوم باید اماکن مجزا برای بیماران مبتلا به بیماری‌های واگیردار و اختلالات دماغی تخصیص داده شود.

اسیران جنگی که مبتلا به بیماری شدید باشند و یا کسانی‌که وضع مزاجی آن‌ها معالجات مخصوص یا عمل جراحی یا بستری شدن در بیمارستان را‌ایجاب کند باید در هر دستگاه نظامی یا کشوری که برای معالجه آن‌ها صلاحیت دارد پذیرفته شوند ولو آن‌که بنا باشد در آتیه نزدیکی بمیهن خود اعاده‌گردند.

برای پرستاری معلولین دائمی و مخصوصاً برای نابینایان و تجدید تعلیم آنان تا زمانی که بمیهن خودشان اعاده نشده‌اند تسهیلات خاصی فراهم‌خواهد گردید.

اسیران جنگی مرجحاً توسط کارکنان بهداری دولت متبوع خود و در صورت امکان توسط کارکنان بهداری هم‌میهن خود تحت معالجه قرار خواهند‌گرفت.

اسیران جنگی را نمی‌توان از مراجعه بمقامات بهداری به‌منظور معاینه ممنوع ساخت مقامات بازداشت‌کننده باید بهر اسیر جنگی که مورد معالجه‌قرار گرفته در صورت تقاضای او گواهینامه رسمی حاوی نوع جراحات یا بیماری و مدت معالجه و معالجاتی که شده تسلیم نمایند.

المثنای گواهی نامه مزبور به آژانس مرکزی اسیران جنگی ارسال خواهد شد. ‌هزینه معالجه به انضمام هزینه کلیه اشیا لازمه جهت حفظ سلامت اسیران جنگی من‌جمله اعضا مصنوعی (‌ دندان و غیره) و عینک به‌عهده دولت ‌بازداشت ‌کننده خواهد بود.