ماده ۳ مکرر قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو

در صورت بروز نزاع مسلحانه که جنبه بین‌المللی نداشته باشد و در خاک یکی از دول معظمه روی دهد هر یک از متخاصمین مکلفند که لااقل‌مراتب زیر را رعایت نمایند:

۱- با کسانی‌که مستقیماً در جنگ شرکت ندارند به انضمام افراد نیروهای مسلحی که اسلحه به زمین گذاشته باشند یا کسانی که به‌علت بیماری یا زخم‌ یا اسارت یا هر علت دیگری قادر بجنگ نباشند باید در همه احوال بدون هیچ‌گونه تبعیض نامطلوب ناشیه از نژاد، رنگ، مذهب، عقیده، جنس، اصل و‌ نسب یا ثروت یا هر علت مشابه آن با اصول انسانیت رفتار شود.

اعمال ذیل در مورد اشخاص بالا در هر زمان و در هر مکان ممنوع است و خواهد بود:

الف- لطمه به حیات یا تمامیت بدنی من‌جمله قتل به‌تمام اشکال آن، زخم زدن، رفتار بیرحمانه، شکنجه و آزاد.

ب- اخذ گروگان.

ج- لطمه به حیثیت اشخاص من‌جمله تحقیر و تخفیف.

د- محکومیت و اعدام بدون حکم دادگاهی که صحیحاً تشکیل شده و جامع تضمینات قضایی که ملل متمدن ضروری می‌دانند باشد.

۲- زخم‌داران و بیماری جمع‌آوری و پرستاری خواهند شد.

یک دستگاه نوع‌پروری بی‌طرف مانند کمیته بین‌المللی صلیب سرخ می‌تواند خدمات خود را به‌متخاصمین عرضه دارد.

گذشته از مراتب فوق دول متخاصم سعی خواهند کرد تمام یا قسمتی از سایر مقررات این قرارداد را نیز از طریق موافقت‌نامه‌های اختصاصی به‌موقع اجرا‌ گذارند.

اجرای مقررات فوق اثری در وضع حقوقی متخاصم نخواهد داشت.