ماده ۶ قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو

علاوه بر موافقت‌نامه‌هایی که صریحاً در مواد ۱۰- ۱۵- ۲۳- ۲۸- ۳۱- ۳۶- ۳۷ پیش‌بینی شده دولت‌های معظمه متعاهد می‌توانند ‌موافقت‌نامه‌های اختصاصی دیگری نیز در باب هر مسئله که حل آن‌را اختصاصاً مقتضی بدانند منعقد سازند. هیچ موافقت‌نامه اختصاصی نمی‌تواند به وضع زخم‌داران و بیماران و همچنین به وضع افراد و کارکنان بهداری و مذهبی به‌نحوی که به‌موجب این قرارداد معلوم گردیده لطمه وارد آورده و یا‌حقوقی را که این قرارداد به آنان اعطا کرده تقلیل دهد.

زخم‌داران و بیماران و همچنین افراد کارکنان بهداری و مذهبی در تمام مدتی که این قرارداد شامل آنان می‌باشد از مزایای آن موافقت‌نامه‌ها برخوردار‌خواهند بود مگر آن‌که در موافقت‌نامه‌های مزبور یا در موافقت‌نامه‌های بعدی صریحاً مقرراتی مغایر آن منظور شده باشد و یا اقدامات مساعدتری درباره ‌آنان به توسط یکی از دول متخاصم اتخاذ گردیده باشد.