ماده ۱۱۰ قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو
معتبر
اشخاص ذیل مستقیماً به میهن خود بازگشت داده خواهند شد:
۱- بیماران و زخمداران غیر قابل علاج که استعداد فکری یا جسمانی آنان تقلیل کلی یافته باشد.
۲- بیماران و زخمدارانی که بهموجب پیشبینیهای طبی در ظرف مدت یکسال قابل علاج نبوده و وضع مزاجی آنها مستلزم معالجه باشد و استعدادفکری یا جسمانی آنان تقلیل کلی یافته باشد.
۳- زخمداران و بیمارانی که معالجه شدهاند ولی استعداد فکری یا جسمانی آنان تقلیل کلی و دائمی یافته باشد.
اشخاص ذیل را ممکن است در کشور بیطرف در بیمارستان بستری کرد:
۱- زخمداران و بیمارانی که علاج آنان در ظرف یکسال از تاریخ وقوع جراحت یا شروع بیماری تصور میشود مشروط بهاینکه با معالجه در کشوربیطرف علاج سریعتر و مطمئنتری پیشبینی شود.
۲- اسیران جنگی که سلامت فکری یا جسمانی آنان طبق پیشبینیهای طبی با ادامه اسارت در معرض مخاطره جدی است ولی بستری شدن دربیمارستان کشور بیطرف ممکن باشد آنها را از این خطر برکنار سازد.
دول ذیربط بهموجب موافقتنامههای مخصوص بین خود تعیین خواهند کرد که برای بستری شدن در بیمارستان در دولت بیطرف چه شرایطی باید دراسیر جنگی جمع باشد و همچنین طرز اقدام را بین خود معلوم خواهند کرد. بهطور کلی اسیران جنگی که در کشور بیطرف بستری شدهاند در صورتیکه جزو یکی از تقسیمات ذیل باشند به کشور خودشان اعاده خواهند شد:
۱- کسانی که وضع مزاجشان شدت یافته بهطوری که جامع شرایط بازگشت مستقیم به میهن شدهاند.
۲- کسانی که استعداد جسمانی یا فکری آنان بعد از معالجه کماکان در حال نقصان فوقالعاده باقی مانده باشد.
چنانچه بین دول متخاصم موافقتنامههای خاصی در باب تعیین موارد معلولیت یا بیماری که مستلزم بازگشت مستقیم یا بستری شدن در کشور بیطرف است منعقد نشده باشد موارد مذکور بر طبق اصول مندرج در موافقتنامه نمونه مربوط به بازگشت مستقیم اسیران جنگی زخمدار و بیمار و بستری شدن آنها در کشور بیطرف و اصول مندرج در آییننامه کمیسیونهای پزشگی[پزشکی] مختلط که هر دو پیوست این قرارداد است معین خواهد گردید.
۱- بیماران و زخمداران غیر قابل علاج که استعداد فکری یا جسمانی آنان تقلیل کلی یافته باشد.
۲- بیماران و زخمدارانی که بهموجب پیشبینیهای طبی در ظرف مدت یکسال قابل علاج نبوده و وضع مزاجی آنها مستلزم معالجه باشد و استعدادفکری یا جسمانی آنان تقلیل کلی یافته باشد.
۳- زخمداران و بیمارانی که معالجه شدهاند ولی استعداد فکری یا جسمانی آنان تقلیل کلی و دائمی یافته باشد.
اشخاص ذیل را ممکن است در کشور بیطرف در بیمارستان بستری کرد:
۱- زخمداران و بیمارانی که علاج آنان در ظرف یکسال از تاریخ وقوع جراحت یا شروع بیماری تصور میشود مشروط بهاینکه با معالجه در کشوربیطرف علاج سریعتر و مطمئنتری پیشبینی شود.
۲- اسیران جنگی که سلامت فکری یا جسمانی آنان طبق پیشبینیهای طبی با ادامه اسارت در معرض مخاطره جدی است ولی بستری شدن دربیمارستان کشور بیطرف ممکن باشد آنها را از این خطر برکنار سازد.
دول ذیربط بهموجب موافقتنامههای مخصوص بین خود تعیین خواهند کرد که برای بستری شدن در بیمارستان در دولت بیطرف چه شرایطی باید دراسیر جنگی جمع باشد و همچنین طرز اقدام را بین خود معلوم خواهند کرد. بهطور کلی اسیران جنگی که در کشور بیطرف بستری شدهاند در صورتیکه جزو یکی از تقسیمات ذیل باشند به کشور خودشان اعاده خواهند شد:
۱- کسانی که وضع مزاجشان شدت یافته بهطوری که جامع شرایط بازگشت مستقیم به میهن شدهاند.
۲- کسانی که استعداد جسمانی یا فکری آنان بعد از معالجه کماکان در حال نقصان فوقالعاده باقی مانده باشد.
چنانچه بین دول متخاصم موافقتنامههای خاصی در باب تعیین موارد معلولیت یا بیماری که مستلزم بازگشت مستقیم یا بستری شدن در کشور بیطرف است منعقد نشده باشد موارد مذکور بر طبق اصول مندرج در موافقتنامه نمونه مربوط به بازگشت مستقیم اسیران جنگی زخمدار و بیمار و بستری شدن آنها در کشور بیطرف و اصول مندرج در آییننامه کمیسیونهای پزشگی[پزشکی] مختلط که هر دو پیوست این قرارداد است معین خواهد گردید.