ماده ۵۱ مکرر قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو

دولت اشغال‌کننده نمی‌تواند اشخاص مورد حمایت را مجبور بخدمت در نیروهای مسلح یا نیروهای کمکی خود کند. هر فشار یا تبلیغی به‌منظور استخدام داوطلب ممنوع است. ‌دولت اشغال‌کننده نمی‌تواند اشخاص مورد حمایت را مجبور بکار کند مگر آن‌که سن آن‌ها متجاوز از ۱۸ سال باشد آنهم فقط در کارهایی که خواه برای ‌احتیاجات نیروی اشغال‌کننده یا برای خدمات مربوط به منافع عامه و تغذیه و مسکن و پوشاک و حمل و نقل یا سلامت نفوس کشور اشغال شده لازم‌ باشد. اشخاص مورد حمایت را نمی‌توان به‌هیچ کاری که مستلزم شرکت در عملیات جنگی باشد وادار ساخت.

دولت اشغال‌کننده نمی‌تواند اشخاص مورد حمایت را مجبور نماید که امنیت تأسیساتی را که در آنجا کار تحمیلی انجام می‌دهند به‌وسیله نیروی قهریه ‌تأمین نمایند.

کار فقط در داخل اراضی اشغال شده‌ای که محل اشخاص است اجرا خواهد شد. ‌هر شخصی که بکار وارد می‌شود باید حتی‌الامکان در محل عادی کارش نگاه‌داشته شود. ‌مزد کار عادلانه پرداخته خواهد شد و نوع کار متناسب با استعداد فکری و بدنی کارگران خواهد بود. قوانینی که در کشور اشغال شده راجع بشرایط کار‌و اقدامات حفاظی من‌جمله از حیث مزد و مدت کار و وسائل و تعلیم مقدماتی و جبران حوادث کار و بیماری‌های حرفه‌ای مجری است درباره اشخاص‌مورد حمایت که بکارهای مذکور در این ماده گماشته می‌شوند نیز اجرا خواهد گردید. ‌علی ای نحو کان مصادره کارگر نباید هرگز منجر به بسیج کارگران تحت اصول نظامی یا نیمه نظامی گردد.