ماده ۹ قانون موافقتنامه تجارت آزاد بین جمهوری اسلامی ایران و اتحادیه اقتصادی اوراسیا و کشورهای عضو آن
معتبر
۱- استثنائات عمومی
۱- هیچ یک از مفاد این موافقتنامه به گونهای تفسیر نخواهد شد که از اعمال تدابیر زیر توسط هر طرف جلوگیری کند، مشروط بر این که تدابیر مزبور به گونهای اعمال نگردد که تبعیضی خودسرانه یا غیرقابل توجیه را بین کشورها در شرایط یکسان، یا محدودیتی پنهان را در تجارت بینالملل، به وجود آورد:
الف- تدابیر ضروری برای حفظ اخلاق عمومی.
ب- تدابیر ضروری برای حفظ حیات یا سلامت انسان، حیوان یا گیاه.
پ- تدابیر مربوط به ورود یا صدور طلا یا نقره.
ت- تدابیر ضروری برای تضمین رعایت قوانین یا مقرراتی که با مفاد این موافقتنامه مغایرت ندارد، از جمله قوانین و مقررات مربوط به اجرای امور گمرکی، عملکرد بنگاههای تجاری به موجب ماده (۲-۱۱) این موافقتنامه، حمایت از حق اختراع، علامت تجاری و حق نسخه برداری و جلوگیری از رویههای گمراه کننده.
ث- تدابیر مربوط به محصول کار زندانیان.
ج- تدابیر مربوط به حفظ گنجینههای ملی دارای ارزش هنری، تاریخی یا باستان شناختی.
چ- تدابیر مربوط به حفظ منابع طبیعی تمام شدنی، به شرط این که چنین تدابیری با اعمال محدودیت برای تولید یا مصرف داخلی همراه باشد.
ح- تدابیر مربوط به تحدید صادرات مواد داخلی لازم برای تضمین مقدار ضروری مواد مذکور برای صنعت فرآوری داخلی در طول دورههایی که قیمت داخلی مواد مذکور، به عنوان بخشی از طرح ثبات بخشی دولتی، کمتر از قیمت بازار جهانی نگه داشته میشود، مشروط بر عدم اعمال محدودیتهای مذکور برای افزایش صادرات یا حمایت از صنعت داخلی مذکور یا عدم عدول از مفاد این موافقتنامه یا مقررات مربوط به عدم تبعیض.
خ- تدابیر لازم برای تهیه یا توزیع محصولاتی که عرضه آنها در سطح عمومی یا محلی با کمبود مواجه است، مشروط بر این که چنین تدابیری با اصل حق برخورداری طرفها از سهم منصفانهای از عرضه بینالمللی محصولات مذکور سازگار باشد و تدابیری که با سایر مفاد این موافقتنامه مغایرت دارد، به محض برطرف شدن شرایط به وجود آورنده آنها متوقف گردد.
۱- هیچ یک از مفاد این موافقتنامه به گونهای تفسیر نخواهد شد که از اعمال تدابیر زیر توسط هر طرف جلوگیری کند، مشروط بر این که تدابیر مزبور به گونهای اعمال نگردد که تبعیضی خودسرانه یا غیرقابل توجیه را بین کشورها در شرایط یکسان، یا محدودیتی پنهان را در تجارت بینالملل، به وجود آورد:
الف- تدابیر ضروری برای حفظ اخلاق عمومی.
ب- تدابیر ضروری برای حفظ حیات یا سلامت انسان، حیوان یا گیاه.
پ- تدابیر مربوط به ورود یا صدور طلا یا نقره.
ت- تدابیر ضروری برای تضمین رعایت قوانین یا مقرراتی که با مفاد این موافقتنامه مغایرت ندارد، از جمله قوانین و مقررات مربوط به اجرای امور گمرکی، عملکرد بنگاههای تجاری به موجب ماده (۲-۱۱) این موافقتنامه، حمایت از حق اختراع، علامت تجاری و حق نسخه برداری و جلوگیری از رویههای گمراه کننده.
ث- تدابیر مربوط به محصول کار زندانیان.
ج- تدابیر مربوط به حفظ گنجینههای ملی دارای ارزش هنری، تاریخی یا باستان شناختی.
چ- تدابیر مربوط به حفظ منابع طبیعی تمام شدنی، به شرط این که چنین تدابیری با اعمال محدودیت برای تولید یا مصرف داخلی همراه باشد.
ح- تدابیر مربوط به تحدید صادرات مواد داخلی لازم برای تضمین مقدار ضروری مواد مذکور برای صنعت فرآوری داخلی در طول دورههایی که قیمت داخلی مواد مذکور، به عنوان بخشی از طرح ثبات بخشی دولتی، کمتر از قیمت بازار جهانی نگه داشته میشود، مشروط بر عدم اعمال محدودیتهای مذکور برای افزایش صادرات یا حمایت از صنعت داخلی مذکور یا عدم عدول از مفاد این موافقتنامه یا مقررات مربوط به عدم تبعیض.
خ- تدابیر لازم برای تهیه یا توزیع محصولاتی که عرضه آنها در سطح عمومی یا محلی با کمبود مواجه است، مشروط بر این که چنین تدابیری با اصل حق برخورداری طرفها از سهم منصفانهای از عرضه بینالمللی محصولات مذکور سازگار باشد و تدابیری که با سایر مفاد این موافقتنامه مغایرت دارد، به محض برطرف شدن شرایط به وجود آورنده آنها متوقف گردد.