ماده ۳ مکرر قانون موافقتنامه تجارت آزاد بین جمهوری اسلامی ایران و اتحادیه اقتصادی اوراسیا و کشورهای عضو آن
معتبر
۴- تعاریف
۱- اصطلاحات عمومی معیار (استاندارد)سازی و رویههای ارزیابی انطباق معمولاً همان معنایی را خواهند داشت که در تعاریف پذیرفته شده در نظام ملل متحد و نهادهای بینالمللی معیار (استاندارد)گذاری برای آنها ذکر شده است و با توجه به فحوای آنها و در پرتو هدف و منظور این فصل به کار خواهند رفت.
۲- از نظر این فصل:
الف- «مقرره فنی» به معنی سندی است که مشخصات محصول یا فرایندها و روشهای تولید مربوط به آنها، از جمله مقررات اداری حاکم، را که رعایت آنها اجباری است، معین میکند. این سند همچنین ممکن است الزامات مربوط به واژگان، نمادها، بستهبندی، علامت گذاری یا برچسبزنی را که در مورد محصول، فرایند یا روش تولید قابل اعمال هستند دربرگیرد یا منحصراً به آنها بپردازد.
یادداشت توضیحی:
تعریف موجود در راهنمای شماره (۲) سازمان بینالمللی استاندارد – کمیسیون الکتروتکنیکی بینالمللی (ایزو – آیایسی) شامل تمامی موارد نیست و مبتنی بر نظام به اصطلاح «بلوک ساختمانی» است.
ب- «معیار فنی (استاندارد)» به معنی سند مصوب یک نهاد مورد تأیید است که قواعد، رهنمودها یا مشخصات محصولات یا فرایندها و روشهای تولید مربوط به آنها را که رعایت آنها اجباری نیست، برای استفاده مکرر و عمومی، مقرر می دارد. این سند همچنین ممکن است الزامات مربوط به واژگان، نمادها، بستهبندی، علامت گذاری یا برچسبزنی را که در مورد محصول، فرایند یا روش تولید قابل اعمال هستند دربرگیرد یا منحصراً به آنها بپردازد.
یادداشت توضیحی:
اصطلاحات بدان گونه که در راهنمای شماره (۲) سازمان بینالمللی استاندارد – کمیسیون الکتروتکنیکی بینالمللی (ایزو – آیایسی) تعریف شدهاند، محصولات، فرایندها و خدمات را تحت پوشش قرار میدهند. این فصل فقط به مقررات فنی، معیارها – ضوابط (استانداردها) و رویههای ارزیابی انطباق مرتبط با محصولات یا فرایندها و روشهای تولید میپردازد. معیارهای – ضوابط (استانداردهای) مصرح در راهنمای شماره (۲) سازمان بینالمللی استاندارد – کمیسیون الکتروتکنیکی بینالمللی (ایزو – آیایسی) ممکن است اجباری یا اختیاری باشند. از نظر این فصل، معیارها – ضوابط (استانداردها) به عنوان اسناد اختیاری و مقررات فنی به عنوان اسناد اجباری تعریف شدهاند. معیارهای – ضوابط (استانداردهای) تهیه شده توسط جامعه بینالمللی معیار (استاندارد) سازی مبتنی بر اجماع هستند. این فصل، اسنادی را هم که مبتنی بر اجماع نیستند، دربرمیگیرد.
پ- «رویههای ارزیابی انطباق» به معنی هر رویهای است که به صورت مستقیم یا غیرمستقیم برای تشخیص رعایت الزامات مربوط در مقررات فنی یا معیارها – ضوابط (استانداردها) به کار رود.
یادداشت توضیحی:
رویههای ارزیابی انطباق از جمله شامل رویههای نمونهگیری، آزمایش و بازرسی. ارزیابی، بررسی و اطمینان از انطباق. ثبت، تأیید اعتبار و تصویب. و همچنین ترکیبات آنها میشود.
ت- «نهاد حکومت مرکزی» به معنی حکومت مرکزی، وزارتخانهها و ادارات آن یا هر نهاد تحت نظارت حکومت مرکزی در زمینه فعالیت مورد نظر است.
۱- اصطلاحات عمومی معیار (استاندارد)سازی و رویههای ارزیابی انطباق معمولاً همان معنایی را خواهند داشت که در تعاریف پذیرفته شده در نظام ملل متحد و نهادهای بینالمللی معیار (استاندارد)گذاری برای آنها ذکر شده است و با توجه به فحوای آنها و در پرتو هدف و منظور این فصل به کار خواهند رفت.
۲- از نظر این فصل:
الف- «مقرره فنی» به معنی سندی است که مشخصات محصول یا فرایندها و روشهای تولید مربوط به آنها، از جمله مقررات اداری حاکم، را که رعایت آنها اجباری است، معین میکند. این سند همچنین ممکن است الزامات مربوط به واژگان، نمادها، بستهبندی، علامت گذاری یا برچسبزنی را که در مورد محصول، فرایند یا روش تولید قابل اعمال هستند دربرگیرد یا منحصراً به آنها بپردازد.
یادداشت توضیحی:
تعریف موجود در راهنمای شماره (۲) سازمان بینالمللی استاندارد – کمیسیون الکتروتکنیکی بینالمللی (ایزو – آیایسی) شامل تمامی موارد نیست و مبتنی بر نظام به اصطلاح «بلوک ساختمانی» است.
ب- «معیار فنی (استاندارد)» به معنی سند مصوب یک نهاد مورد تأیید است که قواعد، رهنمودها یا مشخصات محصولات یا فرایندها و روشهای تولید مربوط به آنها را که رعایت آنها اجباری نیست، برای استفاده مکرر و عمومی، مقرر می دارد. این سند همچنین ممکن است الزامات مربوط به واژگان، نمادها، بستهبندی، علامت گذاری یا برچسبزنی را که در مورد محصول، فرایند یا روش تولید قابل اعمال هستند دربرگیرد یا منحصراً به آنها بپردازد.
یادداشت توضیحی:
اصطلاحات بدان گونه که در راهنمای شماره (۲) سازمان بینالمللی استاندارد – کمیسیون الکتروتکنیکی بینالمللی (ایزو – آیایسی) تعریف شدهاند، محصولات، فرایندها و خدمات را تحت پوشش قرار میدهند. این فصل فقط به مقررات فنی، معیارها – ضوابط (استانداردها) و رویههای ارزیابی انطباق مرتبط با محصولات یا فرایندها و روشهای تولید میپردازد. معیارهای – ضوابط (استانداردهای) مصرح در راهنمای شماره (۲) سازمان بینالمللی استاندارد – کمیسیون الکتروتکنیکی بینالمللی (ایزو – آیایسی) ممکن است اجباری یا اختیاری باشند. از نظر این فصل، معیارها – ضوابط (استانداردها) به عنوان اسناد اختیاری و مقررات فنی به عنوان اسناد اجباری تعریف شدهاند. معیارهای – ضوابط (استانداردهای) تهیه شده توسط جامعه بینالمللی معیار (استاندارد) سازی مبتنی بر اجماع هستند. این فصل، اسنادی را هم که مبتنی بر اجماع نیستند، دربرمیگیرد.
پ- «رویههای ارزیابی انطباق» به معنی هر رویهای است که به صورت مستقیم یا غیرمستقیم برای تشخیص رعایت الزامات مربوط در مقررات فنی یا معیارها – ضوابط (استانداردها) به کار رود.
یادداشت توضیحی:
رویههای ارزیابی انطباق از جمله شامل رویههای نمونهگیری، آزمایش و بازرسی. ارزیابی، بررسی و اطمینان از انطباق. ثبت، تأیید اعتبار و تصویب. و همچنین ترکیبات آنها میشود.
ت- «نهاد حکومت مرکزی» به معنی حکومت مرکزی، وزارتخانهها و ادارات آن یا هر نهاد تحت نظارت حکومت مرکزی در زمینه فعالیت مورد نظر است.