ماده ۸ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تنوع زیستی
معتبر
حفاظت درونی
هر یک از کشورهای عضو، تا حد امکان و به گونهای مناسب، باید:
الف- نظامی از مناطق حفاظت شده، یا مناطقی را که اقدامات ویژهای برای حفاظت از تنوع زیستی باید در آنها انجام شود، ایجاد نماید،
ب- در صورت لزوم، رهنمودهایی را جهت انتخاب، ایجاد و اداره مناطق حفاظت شده یا مناطقی که اقدامات خاصی برای حفظ تنوع زیستی باید در آنها اتخاذ شود تدوین کند.
پ- منابع زیستی را که برای حفاظت از تنوع زیستی، چه در داخل و چه در خارج از مناطق حفاظت شده، اهمیت دارند با هدف تأمین حفاظت و استفاده پایدار از آنها تنظیم و مدیریت نماید،
ت- با حمایت از اکوسیستمها، زیستگاههای طبیعی و حفظ جمعیتهای مانای گونهها را در محیطهای طبیعیشان توسعه بخشند،
ث- توسعه پایدار و سازگار با محیط زیست مناطق نزدیک به مناطق حفاظت شده، را با هدف حفاظت بیشتر از این مناطق، ارتقاء بخشند،
ج- اکوسیستمهای آسیبدیده و تخریب شده را احیاء و بازسازی کند و احیای گونههای در معرض تهدید و خطر را از راههای مختلف مانند تنظیم و اجرای طرحها یا با استراتژیهای دیگر مدیریتی تشویق کند.
چ- ابزار لازم را برای تنظیم، اداره یا کنترل خطرهای نهفته در استفاده از ارگانیسمهای زنده تغییر شکل یافته ناشی از بیوتکنولوژی و رها نمودن آنها کهاحتمالا اثرات سوء زیستمحیط را در بردارد و میتواند بر حفظ و استفاده پایدار از تنوع زیستی تأثیر بگذار را نیز با توجه به خطرات تهدیدکننده سلامت انسان، ایجاد کرده یا به استفاده از آن تداوم بخشد.
ح- از ورود گونههای بیگانه ای که اکوسیستمها، زیستگاههای گونههای دیگر را به خطر میاندازند، جلوگیری کند و آنها را تحت کنترل درآورده یا نابود سازد.
خ- برای فراهم ساختن شرایط لازم برای سازگاری بین کاربردهای فعلی و حفاظت از تنوع زیستی و استفاده پایدار از اجزای تشکیلدهنده آن تلاشکند.
د- با عنایت به قوانین داخلی خود، به دانش، ابتکار و آداب و رسوم جوامع بومی و محلی که در برگیرنده شیوههای زندگی سنتی مناسب برای حفاظت و استفاده صحیح از تنوع زیستی میباشد، احترام گذاشته و آن را حفظ کند و با تایید و شرکت دادن دارندگان این دانش، ابتکار و آداب و رسوم، کاربرد وسیعتر آن را توسعه بخشند و سهیم شدن عادلانه در مزایای حاصل از بهرهوری از این دانش، ابتکار و آداب و رسوم را تشویق نمایند،
ذ- قوانین و یا مقررات لازم برای حفاظت از گونهها و جمعیتهای در معرض خطر نابودی را تنظیم یا حفظ نماید.
ر- هر جا وجود تأثیرات زیانبار مهمی بر تنوع زیستی، مطابق با ماده (۷) اشکار شد، فرآیندها یا انواع فعالیتهای مربوط را قانونمند کرده یا مدیریت نماید،
ز- در زمینه همکاری برای تأمین منابع مالی و یا سایر حمایتها برای حفاظت درونی که در بندهای (الف) تا (ر) بالا مطرح شده، به ویژه در مورد کشورهای در حال توسعه، مشارکت جوید.
هر یک از کشورهای عضو، تا حد امکان و به گونهای مناسب، باید:
الف- نظامی از مناطق حفاظت شده، یا مناطقی را که اقدامات ویژهای برای حفاظت از تنوع زیستی باید در آنها انجام شود، ایجاد نماید،
ب- در صورت لزوم، رهنمودهایی را جهت انتخاب، ایجاد و اداره مناطق حفاظت شده یا مناطقی که اقدامات خاصی برای حفظ تنوع زیستی باید در آنها اتخاذ شود تدوین کند.
پ- منابع زیستی را که برای حفاظت از تنوع زیستی، چه در داخل و چه در خارج از مناطق حفاظت شده، اهمیت دارند با هدف تأمین حفاظت و استفاده پایدار از آنها تنظیم و مدیریت نماید،
ت- با حمایت از اکوسیستمها، زیستگاههای طبیعی و حفظ جمعیتهای مانای گونهها را در محیطهای طبیعیشان توسعه بخشند،
ث- توسعه پایدار و سازگار با محیط زیست مناطق نزدیک به مناطق حفاظت شده، را با هدف حفاظت بیشتر از این مناطق، ارتقاء بخشند،
ج- اکوسیستمهای آسیبدیده و تخریب شده را احیاء و بازسازی کند و احیای گونههای در معرض تهدید و خطر را از راههای مختلف مانند تنظیم و اجرای طرحها یا با استراتژیهای دیگر مدیریتی تشویق کند.
چ- ابزار لازم را برای تنظیم، اداره یا کنترل خطرهای نهفته در استفاده از ارگانیسمهای زنده تغییر شکل یافته ناشی از بیوتکنولوژی و رها نمودن آنها کهاحتمالا اثرات سوء زیستمحیط را در بردارد و میتواند بر حفظ و استفاده پایدار از تنوع زیستی تأثیر بگذار را نیز با توجه به خطرات تهدیدکننده سلامت انسان، ایجاد کرده یا به استفاده از آن تداوم بخشد.
ح- از ورود گونههای بیگانه ای که اکوسیستمها، زیستگاههای گونههای دیگر را به خطر میاندازند، جلوگیری کند و آنها را تحت کنترل درآورده یا نابود سازد.
خ- برای فراهم ساختن شرایط لازم برای سازگاری بین کاربردهای فعلی و حفاظت از تنوع زیستی و استفاده پایدار از اجزای تشکیلدهنده آن تلاشکند.
د- با عنایت به قوانین داخلی خود، به دانش، ابتکار و آداب و رسوم جوامع بومی و محلی که در برگیرنده شیوههای زندگی سنتی مناسب برای حفاظت و استفاده صحیح از تنوع زیستی میباشد، احترام گذاشته و آن را حفظ کند و با تایید و شرکت دادن دارندگان این دانش، ابتکار و آداب و رسوم، کاربرد وسیعتر آن را توسعه بخشند و سهیم شدن عادلانه در مزایای حاصل از بهرهوری از این دانش، ابتکار و آداب و رسوم را تشویق نمایند،
ذ- قوانین و یا مقررات لازم برای حفاظت از گونهها و جمعیتهای در معرض خطر نابودی را تنظیم یا حفظ نماید.
ر- هر جا وجود تأثیرات زیانبار مهمی بر تنوع زیستی، مطابق با ماده (۷) اشکار شد، فرآیندها یا انواع فعالیتهای مربوط را قانونمند کرده یا مدیریت نماید،
ز- در زمینه همکاری برای تأمین منابع مالی و یا سایر حمایتها برای حفاظت درونی که در بندهای (الف) تا (ر) بالا مطرح شده، به ویژه در مورد کشورهای در حال توسعه، مشارکت جوید.