ماده ۱۰ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تنوع زیستی

استفاده پایدار از اجزای تشکیل‌دهنده تنوع زیستی ‌هر یک از کشورهای عضو، تا حد امکان و به نحو مقتضی باید:

الف- ملاحظات مربوط به حفاظت و استفاده پایدار از منابع زیستی را در سیاست‌گزارهای داخلی خود مد نظر قرار دهند.

ب- برای جلوگیری از تأثیرات زیانبار بر تنوع زیستی یا به حداقل رساندن آن‌ها اقدامات مقتضی انجام دهد،

پ- استفاده مرسوم از منابع زیستی موافق آداب و رسوم فرهنگی سنتی را که با شرایط حفاظت یا استفاده پایدار از آن‌ها سازگار باشند، حمایت و‌ تشویق کند،

ت- از جمعیت‌های محلی برای توسعه و انجام اقدامات بهینه‌سازی در مناطق آسیب‌دیده‌ای که تنوع زیستی‌شان کاهش یافته، حمایت کند.

ح- همکاری بین مقام‌های دولتی و بخش خصوصی خود را به منظور توسعه شیوه‌هایی برای استفاده پایدار از منابع زیستی تشویق کنند.