ماده ۲۷ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تنوع زیستی
معتبر
حل اختلافات
۱ در صورت بروز اختلاف بین کشورهای عضو در مورد تفسیر یا اجرای این کنوانسیون، کشورهای مربوط باید از راه مذاکره به حل اختلاف بپردازند.
۲ اگر کشورهای مربوط نتوانند از راه مذاکره به توافق برسند، میتوانند به طور مشترک خواستار مشورت یا میانجیگری شخص ثالث شوند.
۳ هنگام تأیید، پذیرش، تصویب یا الحاق به این کنوانسیون یا در هر زمان دیگر پس از آن، یک کشور یا سازمان وحدت اقتصادی منطقهای میتواند بهطور کتبی به امین اسناد اعلام نماید که در مورد اختلافی که برابر بند (۱) یا (۲) بالا حل و فصل نشده است، به طور اجباری یکی از راههای زیر و یا هردو راه را برای حل اختلاف میپذیرد:
الف- داوری برابر مقررات تعیین شده در بخش (۱) پیوست (۲)،
ب- ارجاع اختلاف به دیوان بینالمللی دادگستری،
۴– در صورتی که طرفهای اختلاف برابر بند (۳) بالا روش یکسان یا هر گونه روشی را نپذیرفتند، اختلاف بر اساس بخش (۲) پیوست (۲) مصالحه خواهد شد مگر این که دو طرف به ترتیب دیگری توافق نمایند.
۵ مفاد این ماده ناظر بر تمامی پروتکلها خواهد بود، مگر اینکه در پروتکل مربوط به گونه دیگری شرط شود.
۱ در صورت بروز اختلاف بین کشورهای عضو در مورد تفسیر یا اجرای این کنوانسیون، کشورهای مربوط باید از راه مذاکره به حل اختلاف بپردازند.
۲ اگر کشورهای مربوط نتوانند از راه مذاکره به توافق برسند، میتوانند به طور مشترک خواستار مشورت یا میانجیگری شخص ثالث شوند.
۳ هنگام تأیید، پذیرش، تصویب یا الحاق به این کنوانسیون یا در هر زمان دیگر پس از آن، یک کشور یا سازمان وحدت اقتصادی منطقهای میتواند بهطور کتبی به امین اسناد اعلام نماید که در مورد اختلافی که برابر بند (۱) یا (۲) بالا حل و فصل نشده است، به طور اجباری یکی از راههای زیر و یا هردو راه را برای حل اختلاف میپذیرد:
الف- داوری برابر مقررات تعیین شده در بخش (۱) پیوست (۲)،
ب- ارجاع اختلاف به دیوان بینالمللی دادگستری،
۴– در صورتی که طرفهای اختلاف برابر بند (۳) بالا روش یکسان یا هر گونه روشی را نپذیرفتند، اختلاف بر اساس بخش (۲) پیوست (۲) مصالحه خواهد شد مگر این که دو طرف به ترتیب دیگری توافق نمایند.
۵ مفاد این ماده ناظر بر تمامی پروتکلها خواهد بود، مگر اینکه در پروتکل مربوط به گونه دیگری شرط شود.