ماده ۱۸ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تنوع زیستی
معتبر
همکاری فنی و علمی
۱– کشورهای عضو باید همکاری فنی و علمی بینالمللی در زمینه حفاظت و استفاده پایدار از تنوع زیستی را در صورت لزوم از طریق مؤسسات ملی و بینالمللی مناسب تشویق کنند.
۲– هر یک از کشورهای عضو باید در اجرای این کنوانسیون همکاری فنی و علمی با سایر کشورهای عضو، به ویژه کشورهای در حال توسعه را، از راههای مختلف از جمله تدوین و اجرای سیاستهای ملی ترغیب کند. در این همکاری با استفاده از توسعه منابع انسانی و ایجاد نهادها باید به توسعه و تقویت تواناییهای ملی توجه خاصی مبذول شود.
۳– کنفرانس اعضاء در نخستین اجلاس خود، باید چگونگی ایجاد ترتیبات مرکز تهاتر را برای تشویق و تسهیل همکاری فنی و علمی مشخص کند.
۴– کشورهای عضو باید برابر قوانین و سیاستهای ملی، شیوههای همکاری برای توسعه و استفاده از تکنولوژیها، از جمله تکنولوژیهای بومی وسنتی را برابر اهداف این کنوانسیون ترغیب کرده و توسعه دهند. همچنین بدین منظور، کشورهای عضو باید همکاری در زمینه آموزش نیروی انسانی و تبادل متخصصان را تشویق نمایند.
۵– کشورهای عضو، به موجب توافقهای دو جانبه باید ایجاد برنامههای پژوهشی مشترک و مشارکتهایی برای توسعه تکنولوژیهای مربوط بهاهداف این کنوانسیون را تشویق کنند.
۱– کشورهای عضو باید همکاری فنی و علمی بینالمللی در زمینه حفاظت و استفاده پایدار از تنوع زیستی را در صورت لزوم از طریق مؤسسات ملی و بینالمللی مناسب تشویق کنند.
۲– هر یک از کشورهای عضو باید در اجرای این کنوانسیون همکاری فنی و علمی با سایر کشورهای عضو، به ویژه کشورهای در حال توسعه را، از راههای مختلف از جمله تدوین و اجرای سیاستهای ملی ترغیب کند. در این همکاری با استفاده از توسعه منابع انسانی و ایجاد نهادها باید به توسعه و تقویت تواناییهای ملی توجه خاصی مبذول شود.
۳– کنفرانس اعضاء در نخستین اجلاس خود، باید چگونگی ایجاد ترتیبات مرکز تهاتر را برای تشویق و تسهیل همکاری فنی و علمی مشخص کند.
۴– کشورهای عضو باید برابر قوانین و سیاستهای ملی، شیوههای همکاری برای توسعه و استفاده از تکنولوژیها، از جمله تکنولوژیهای بومی وسنتی را برابر اهداف این کنوانسیون ترغیب کرده و توسعه دهند. همچنین بدین منظور، کشورهای عضو باید همکاری در زمینه آموزش نیروی انسانی و تبادل متخصصان را تشویق نمایند.
۵– کشورهای عضو، به موجب توافقهای دو جانبه باید ایجاد برنامههای پژوهشی مشترک و مشارکتهایی برای توسعه تکنولوژیهای مربوط بهاهداف این کنوانسیون را تشویق کنند.