ماده ۲۰ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تنوع زیستی
معتبر
منابع مالی
۱– هر یک از کشورهای عضو، بر اساس تواناییها و طبق طرحها، اولویتها و برنامههای ملی خود، موظف به تأمین حمایت مالی و ایجاد انگیزه درمورد آن دسته از فعالیتهای ملی است که هدف از آنها نیل به اهداف این کنوانسیون میباشد.
۲– کشورهای توسعهیافته عضو باید منابع مالی جدی و اضافی را فراهم کنند تا کشورهای در حال توسعه بتوانند کل هزینههای افزوده مورد توافق، مربوط به انجام اقدامات لازم که ایفاگر تعهدات این کنوانسیون میباشد را برآورده سازند و از مفاد آن منتفع شوند و هر گونه هزینههایی که مطابق سیاست، استراتژی و اولویتهای برنامهای و معیارهای مطلوبیت و فهرست راهنمای هزینههای افزوده تعیین شده توسط کنفرانس کشورهای عضو میان یک کشور در حال توسعه و ساختار سازمانی مذکور در ماده (۲۱) مورد توافق قرار خواهد گرفت بپذیرند. سایر کشورهای عضو از جمله کشورهایی که روند انتقال به اقتصاد بازار را طی میکنند، میتوانند به طور داوطلبانه وظایف کشورهای پیشرفته را متقبل شوند. در راستای اجرای این ماده، کنفرانس اعضاء باید در نخستین اجلاس خویش فهرستی از کشورهای پیشرفته و سایر کشورهای عضو را که مایلند تعهدات کشورهای پیشرفته را بر عهده بگیرند، تهیه کند. کنفرانس کشورهای عضو باید به طور مرتب این فهرست را بررسی کرده و در صورت لزوم اصلاحاتی در آن به عمل آورد. در این زمینه کمک داوطلبانه سایر کشورها و منابع تشویق میشود. در انجام این تعهدات باید نیاز به پیشبینی صحیح تأمین کافی و به موقع وجوه مالی و اهمیت اینکه کشورهای عضو موضوع فهرست بالا باید بار تأمین این وجوه را به طور مشترک بر عهده بگیرند در نظر گرفته شود.
۳– کشورهای پیشرفته عضو همچنین میتوانند منابع مالی مربوط به اجرای این کنوانسیون را از طریق مجاری دو جانبه، منطقهای و چند جانبه تأمین نموده و کشورهای در حال توسعه از این منابع مالی استفاده نمایند.
۴– میزان اقدام مؤثر کشورهای در حال توسعه عضو در ایفای تعهدات خود برابر این کنوانسیون، بستگی به ایفای مؤثر تعهدات مالی کشورهای پیشرفته عضو و نیز انتقال تکنولوژی از سوی ایشان و توجه به این واقعیت دارد که توسعه اقتصادی و اجتماعی و فقرزدایی، نخستین و مهمترین اولویت کشورهای در حال توسعه عضو است.
۵– کشورهای عضو در اقدامات خود در مورد تأمین مالی و انتقال تکنولوژی، باید نیازهای خاص و شرایط ویژه کشورهایی را که از کمترین توسعه برخوردارند در نظر بگیرند.
۶– همچنین کشورهای عضو باید شرایط ویژه ناشی از میزان وابستگی به تنوع زیستی و پراکندگی و مکان تنوع زیستی در داخل کشورهای در حال توسعه عضو، به خصوص جزایر کوچک را در نظر بگیرند.
۷– در عین حال باید شرایط ویژه کشورهای در حال توسعه، از جمله آنهایی که از لحاظ محیط زیست از همه ضربهپذیرترند، نظیر کشورهای خشک و نیمه خشک، ساحلی و کوهستانی مورد توجه قرار گیرد.
۱– هر یک از کشورهای عضو، بر اساس تواناییها و طبق طرحها، اولویتها و برنامههای ملی خود، موظف به تأمین حمایت مالی و ایجاد انگیزه درمورد آن دسته از فعالیتهای ملی است که هدف از آنها نیل به اهداف این کنوانسیون میباشد.
۲– کشورهای توسعهیافته عضو باید منابع مالی جدی و اضافی را فراهم کنند تا کشورهای در حال توسعه بتوانند کل هزینههای افزوده مورد توافق، مربوط به انجام اقدامات لازم که ایفاگر تعهدات این کنوانسیون میباشد را برآورده سازند و از مفاد آن منتفع شوند و هر گونه هزینههایی که مطابق سیاست، استراتژی و اولویتهای برنامهای و معیارهای مطلوبیت و فهرست راهنمای هزینههای افزوده تعیین شده توسط کنفرانس کشورهای عضو میان یک کشور در حال توسعه و ساختار سازمانی مذکور در ماده (۲۱) مورد توافق قرار خواهد گرفت بپذیرند. سایر کشورهای عضو از جمله کشورهایی که روند انتقال به اقتصاد بازار را طی میکنند، میتوانند به طور داوطلبانه وظایف کشورهای پیشرفته را متقبل شوند. در راستای اجرای این ماده، کنفرانس اعضاء باید در نخستین اجلاس خویش فهرستی از کشورهای پیشرفته و سایر کشورهای عضو را که مایلند تعهدات کشورهای پیشرفته را بر عهده بگیرند، تهیه کند. کنفرانس کشورهای عضو باید به طور مرتب این فهرست را بررسی کرده و در صورت لزوم اصلاحاتی در آن به عمل آورد. در این زمینه کمک داوطلبانه سایر کشورها و منابع تشویق میشود. در انجام این تعهدات باید نیاز به پیشبینی صحیح تأمین کافی و به موقع وجوه مالی و اهمیت اینکه کشورهای عضو موضوع فهرست بالا باید بار تأمین این وجوه را به طور مشترک بر عهده بگیرند در نظر گرفته شود.
۳– کشورهای پیشرفته عضو همچنین میتوانند منابع مالی مربوط به اجرای این کنوانسیون را از طریق مجاری دو جانبه، منطقهای و چند جانبه تأمین نموده و کشورهای در حال توسعه از این منابع مالی استفاده نمایند.
۴– میزان اقدام مؤثر کشورهای در حال توسعه عضو در ایفای تعهدات خود برابر این کنوانسیون، بستگی به ایفای مؤثر تعهدات مالی کشورهای پیشرفته عضو و نیز انتقال تکنولوژی از سوی ایشان و توجه به این واقعیت دارد که توسعه اقتصادی و اجتماعی و فقرزدایی، نخستین و مهمترین اولویت کشورهای در حال توسعه عضو است.
۵– کشورهای عضو در اقدامات خود در مورد تأمین مالی و انتقال تکنولوژی، باید نیازهای خاص و شرایط ویژه کشورهایی را که از کمترین توسعه برخوردارند در نظر بگیرند.
۶– همچنین کشورهای عضو باید شرایط ویژه ناشی از میزان وابستگی به تنوع زیستی و پراکندگی و مکان تنوع زیستی در داخل کشورهای در حال توسعه عضو، به خصوص جزایر کوچک را در نظر بگیرند.
۷– در عین حال باید شرایط ویژه کشورهای در حال توسعه، از جمله آنهایی که از لحاظ محیط زیست از همه ضربهپذیرترند، نظیر کشورهای خشک و نیمه خشک، ساحلی و کوهستانی مورد توجه قرار گیرد.