ماده ۲ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تنوع زیستی
معتبر
کاربرد اصطلاحات
در این کنوانسیون:
«تنوع زیستی» به معنای قابلیت تمایز بین ارگانیسمهای زنده از هر منبع که شامل اکوسیستمهای زمینی، دریایی و دیگر اکوسیستمهای آبزی، همچنین شامل ترکیبات اکولوژی که بخشی از اکوسیستمها را تشکیل میدهند، میباشد. این مفهوم شامل تنوع در درون گونهها، بین گونهها و تنوع اکوسیستمها میباشد.
«منابع زیستی» مشتمل است بر منابع ژنتیکی، ارگانیسمها یا بخشهایی از آن جمعیتها یا هر بخش زیستی دیگر اکوسیستمها که دارای استفاده یاارزش بالفعل یا بالقوه برای نوع بشر باشد.
«بیوتکنولوژی» به معنی هر کاربرد تکنولوژیکی است که از سیستمهای زیستی، ارگانیسمهای زنده یا مشتقات آنها استفاده میکند تا محصولات یا فرآیندهایی را برای استفادههای ویژه به وجود بیاورد یا اصلاح کند.
«کشور مبدأ منابع ژنتیکی» به معنی کشوری است که آن منابع ژنتیکی را به صورت منابع درونی در اختیار دارد.
«کشور تأمینکننده منابع ژنتیکی» به معنای کشوری است که منابع ژنتیکی را از منابع درونی خود، مشتمل بر گونههای وحشی یا اهلی، و نیز منابع بیرونی، اعم از آن که مبدا آن در آن کشور باشد یا خارج از آن، تأمین میکند.
«گونه اهلی یا اصلاح شده» به معنی گونهای است که روند تکاملی آن تحت تأثیر اقدامات انسانها برای رفع نیازهایشان تغییر کرده است.
«اکوسیستم» به معنی مجموعه پویایی از گیاه، حیوان و موجودات ذرهبینی و محیط پیرامون آنها است که به عنوان یک واحد کارکردی بر یکدیگر اثر میگذارند.
«حفاظت بیرونی» به معنی حفاظت از اجزای تشکیلدهنده تنوع زیستی خارج از محیط زندگی طبیعیشان میباشد.
«مواد ژنتیکی» به معنی هر مادهای است که دارای منشأ گیاهی، حیوانی، میکربی یا غیر آن بوده و دارای واحدهایی با کارکرد توارثی باشد.
«منابع ژنتیکی» به معنی مواد ژنتیکی است که از ارزش واقعی یا بالقوه برخوردار باشد.
«زیستگاه» به معنی مکان یا نوعی محل است که یک ارگانیسم یا جمعیت به طور طبیعی در آن پدید میآید.
«شرایط درونی» به معنی شرایطی است که منابع ژنتیکی در اکوسیستمها و زیستگاههای طبیعی میزیند، و در مورد گونههای اهلی یا اصلاح شده،منظور شرایطی است که منابع ژنتیکی در محیطهایی که خصوصیات ویژه خود را در آن توسعه بخشیدهاند، زیست میکنند.
«حفاظت درونی» به معنی حفاظت از اکوسیستمها و زیستگاههای طبیعی و نگهداری و احیای جمعیتهای مانای گونهها در محیط طبیعیشان، و درمورد گونههای اهلی یا اصلاح شده، در محیطهایی است که خصوصیات ویژه خود را در آن توسعه بخشیدهاند.
«منطقه حفاظت شده» به معنی یک منطقه تعریف شده جغرافیایی است که برای حصول اهداف خاص حفاظت گونهها تعیین، سازماندهی و اداره میشود.
«سازمان وحدت اقتصادی منطقهای» به معنی سازمانی است که دول مستقل یک منطقه معین تأسیس کرده و اعضای آن در رابطه با موضوعات این کنوانسیون اختیاراتی را به آن تفویض کنند و مجاز باشد که برابر آییننامه داخلی خود کنوانسیون را امضاء، تایید، پذیرش یا تصویب کرده و یا به آنملحق شود.
«استفاده پایدار» به معنی استفاده از اجزای تشکیلدهنده زیستی به اندازه و به گونهای است که در درازمدت باعث کاهش تنوع زیستی نشده و لذا توانایی آن را برای رفع نیازها و آمال نسلهای کنونی و آینده حفظ نماید.
«تکنولوژی» شامل بیوتکنولوژی میشود.
در این کنوانسیون:
«تنوع زیستی» به معنای قابلیت تمایز بین ارگانیسمهای زنده از هر منبع که شامل اکوسیستمهای زمینی، دریایی و دیگر اکوسیستمهای آبزی، همچنین شامل ترکیبات اکولوژی که بخشی از اکوسیستمها را تشکیل میدهند، میباشد. این مفهوم شامل تنوع در درون گونهها، بین گونهها و تنوع اکوسیستمها میباشد.
«منابع زیستی» مشتمل است بر منابع ژنتیکی، ارگانیسمها یا بخشهایی از آن جمعیتها یا هر بخش زیستی دیگر اکوسیستمها که دارای استفاده یاارزش بالفعل یا بالقوه برای نوع بشر باشد.
«بیوتکنولوژی» به معنی هر کاربرد تکنولوژیکی است که از سیستمهای زیستی، ارگانیسمهای زنده یا مشتقات آنها استفاده میکند تا محصولات یا فرآیندهایی را برای استفادههای ویژه به وجود بیاورد یا اصلاح کند.
«کشور مبدأ منابع ژنتیکی» به معنی کشوری است که آن منابع ژنتیکی را به صورت منابع درونی در اختیار دارد.
«کشور تأمینکننده منابع ژنتیکی» به معنای کشوری است که منابع ژنتیکی را از منابع درونی خود، مشتمل بر گونههای وحشی یا اهلی، و نیز منابع بیرونی، اعم از آن که مبدا آن در آن کشور باشد یا خارج از آن، تأمین میکند.
«گونه اهلی یا اصلاح شده» به معنی گونهای است که روند تکاملی آن تحت تأثیر اقدامات انسانها برای رفع نیازهایشان تغییر کرده است.
«اکوسیستم» به معنی مجموعه پویایی از گیاه، حیوان و موجودات ذرهبینی و محیط پیرامون آنها است که به عنوان یک واحد کارکردی بر یکدیگر اثر میگذارند.
«حفاظت بیرونی» به معنی حفاظت از اجزای تشکیلدهنده تنوع زیستی خارج از محیط زندگی طبیعیشان میباشد.
«مواد ژنتیکی» به معنی هر مادهای است که دارای منشأ گیاهی، حیوانی، میکربی یا غیر آن بوده و دارای واحدهایی با کارکرد توارثی باشد.
«منابع ژنتیکی» به معنی مواد ژنتیکی است که از ارزش واقعی یا بالقوه برخوردار باشد.
«زیستگاه» به معنی مکان یا نوعی محل است که یک ارگانیسم یا جمعیت به طور طبیعی در آن پدید میآید.
«شرایط درونی» به معنی شرایطی است که منابع ژنتیکی در اکوسیستمها و زیستگاههای طبیعی میزیند، و در مورد گونههای اهلی یا اصلاح شده،منظور شرایطی است که منابع ژنتیکی در محیطهایی که خصوصیات ویژه خود را در آن توسعه بخشیدهاند، زیست میکنند.
«حفاظت درونی» به معنی حفاظت از اکوسیستمها و زیستگاههای طبیعی و نگهداری و احیای جمعیتهای مانای گونهها در محیط طبیعیشان، و درمورد گونههای اهلی یا اصلاح شده، در محیطهایی است که خصوصیات ویژه خود را در آن توسعه بخشیدهاند.
«منطقه حفاظت شده» به معنی یک منطقه تعریف شده جغرافیایی است که برای حصول اهداف خاص حفاظت گونهها تعیین، سازماندهی و اداره میشود.
«سازمان وحدت اقتصادی منطقهای» به معنی سازمانی است که دول مستقل یک منطقه معین تأسیس کرده و اعضای آن در رابطه با موضوعات این کنوانسیون اختیاراتی را به آن تفویض کنند و مجاز باشد که برابر آییننامه داخلی خود کنوانسیون را امضاء، تایید، پذیرش یا تصویب کرده و یا به آنملحق شود.
«استفاده پایدار» به معنی استفاده از اجزای تشکیلدهنده زیستی به اندازه و به گونهای است که در درازمدت باعث کاهش تنوع زیستی نشده و لذا توانایی آن را برای رفع نیازها و آمال نسلهای کنونی و آینده حفظ نماید.
«تکنولوژی» شامل بیوتکنولوژی میشود.