ماده ۴۰ قانون اجازه الحاق دولت شاهنشاهی ایران به کنوانسیون ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ ورشو و پروتکل ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۱ گوادالارخارا و پروتکل ۸ مارس ۱۹۷۱ گواتمالا

۱- هر یک از طرف‌های معظم متعاهد می‌تواند در موقع امضاء یا تسلیم سند تصویب یا اطلاعیه الحاق اعلام دارد که قبول کنوانسیون شامل‌ کلیه یا هر یک از مستعمرات، تحت‌الحمایه‌ها، سرزمین‌های تحت قیمومت یا هر سرزمین دیگری که تحت سلطه و حاکمیت یا اقتدار آن باشد یا هر سرزمین که تحت سیادت (‌سوزرنته) او است نخواهد بود.

۲- بنابراین هر یک از طرف‌های معظم متعاهد می‌تواند جداگانه به نام کلیه یا قسمتی از مستعمرات، تحت‌ الحمایه‌ها، سرزمین‌های تحت قیمومت و یا هر سرزمین دیگری که تحت سلطه و حاکمیت یا اقتدار اوست و یا سرزمین‌های تحت سیادت (‌سوزرنته) خود که طبق نخستین اطلاعیه وی مشمول این کنوانسیون نمی‌شوند، متعاقباً به آن ملحق گردند.

۳- هر یک از طرف‌های معظم متعاهد می‌تواند با توجه به مفاد کنوانسیون حاضر جداگانه از طرف کلیه یا قسمتی از مستعمرات، تحت‌الحمایه‌ها، سرزمین‌های تحت قیمومت و یا هر سرزمین دیگری که تحت سلطه و حاکمیت یا اقتدار اوست و یا سرزمین‌های تحت سیادت (‌سوزرنته) خود، کنوانسیون حاضر را فسخ نماید.