ماده ۳۰ قانون اجازه الحاق دولت شاهنشاهی ایران به کنوانسیون ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ ورشو و پروتکل ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۱ گوادالارخارا و پروتکل ۸ مارس ۱۹۷۱ گواتمالا
معتبر
۱- در مورد حمل و نقلی که مشمول بند سوم ماده ۱ بوده و متوالیاً توسط چند متصدی حمل و نقل انجام گیرد هر متصدی حمل و نقل که مسافر یا لوازم شخصی یا بار قبول کند تابع مقررات این کنوانسیون خواهد بود و در آن قسمت از قرارداد حمل و نقل که تحت نظارت او انجام میشود یکی از طرفهای قرارداد حمل و نقل تلقی خواهد شد.
۲- در مورد حمل و نقلی که به این ترتیب صورت گرفته باشد مسافر یا نماینده او فقط میتواند علیه متصدی حمل و نقل که هنگام بروز حادثه یا تأخیر عهدهدار حمل و نقل بوده است اقامه دعوی نماید. مگر آنکه متصدی حمل و نقل اول طبق توافق صریح، مسئولیت تمام مسیر مسافرت را به عهده گرفته باشد.
۳- در مورد لوازم شخصی یا کالا، فرستنده یا مسافر میتواند علیه نخستین متصدی حمل و نقل، و مسافر با گیرنده که حق دریافت کالا از متصدی حمل و نقل را دارند میتوانند علیه آخرین متصدی حمل و نقل اقامه دعوی نمایند و مضافاً هر یک از نامبردگان میتوانند علیه متصدی حمل و نقلی که در زمان انهدام یا فقدان یا حدوث خسارات یا تأخیر عهدهدار حمل و نقل بوده است اقامه دعوی نماید. متصدیان حمل و نقل مزبور بالا تفاق یا به طور جداگانه در قبال مسافر یا فرستنده یا گیرنده کالا مسئول خواهند بود.
۲- در مورد حمل و نقلی که به این ترتیب صورت گرفته باشد مسافر یا نماینده او فقط میتواند علیه متصدی حمل و نقل که هنگام بروز حادثه یا تأخیر عهدهدار حمل و نقل بوده است اقامه دعوی نماید. مگر آنکه متصدی حمل و نقل اول طبق توافق صریح، مسئولیت تمام مسیر مسافرت را به عهده گرفته باشد.
۳- در مورد لوازم شخصی یا کالا، فرستنده یا مسافر میتواند علیه نخستین متصدی حمل و نقل، و مسافر با گیرنده که حق دریافت کالا از متصدی حمل و نقل را دارند میتوانند علیه آخرین متصدی حمل و نقل اقامه دعوی نمایند و مضافاً هر یک از نامبردگان میتوانند علیه متصدی حمل و نقلی که در زمان انهدام یا فقدان یا حدوث خسارات یا تأخیر عهدهدار حمل و نقل بوده است اقامه دعوی نماید. متصدیان حمل و نقل مزبور بالا تفاق یا به طور جداگانه در قبال مسافر یا فرستنده یا گیرنده کالا مسئول خواهند بود.