ماده ۲۰ مکرر قانون اجازه الحاق دولت شاهنشاهی ایران به کنوانسیون ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ ورشو و پروتکل ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۱ گوادالارخارا و پروتکل ۸ مارس ۱۹۷۱ گواتمالا
معتبر
این پروتکل تا زمانی که طبق مقررات بند یک از ماده بیست و دوم آن لازمالاجرا گردد برای امضاء دولتهایی که تا آن زمان کنوانسیون را تصویب نموده و یا به آن ملحق شدهاند و یا در کنفرانسی که این پروتکل در آن مورد قبول قرار گرفته شرکت نموده باشند، مفتوح خواهد ماند.
ماده بیست و یکم-
۱- این پروتکل به تصویب دول امضاءکننده خواهد رسید.
۲- تصویب این پروتکل توسط دولتی که طرف متعاهد کنوانسیون نیست به منزله الحاق به متن کنوانسیون که به موجب این پروتکل اصلاح شده تلقی خواهد گردید.
۳- اسناد تصویب به حکومت جمهوری خلق لهستان سپرده خواهد شد.
ماده بیست و دوم-
۱- این پروتکل هنگامیکه سی دولت امضاءکننده آن را تصویب نموده باشند، نود روز پس از تاریخ سپرده شدن سیامین سند تصویب بین این دولتها به مرحله اجرا در خواهد آمد و برای هر دولت دیگر که از آن پس آن را تصویب نماید، نود روز پس از سپردن سند تصویب به مرحله اجرا در خواهد آمد.
۲- این پروتکل به محض اینکه به مرحله اجرا درآید توسط حکومت جمهوری خلق لهستان در سازمان ملل متحد به ثبت خواهد رسید.
ماده بیست و سوم-
۱- این پروتکل پس از اینکه به مرحله اجرا در آمد برای الحاق دولی که آن را امضاء نکردهاند مفتوح خواهد ماند.
۲- برای دولی که کنوانسیون را امضاء نکردهاند الحاق به این پروتکل به منزله الحاق به متنی از کنوانسیون تلقی خواهد شد که توسط این پروتکل اصلاح گردیده است.
۳- الحاق با سپردن سند الحاق به حکومت جمهوری خلق لهستان انجام و نود روز پس از سپردن سند مزبور قابل اجرا خواهد بود.
ماده بیست و چهارم-
۱- هر طرف متعاهد این پروتکل میتواند با ارسال اطلاعیهای به عنوان حکومت جمهوری خلق لهستان آن را فسخ نماید.
۲- فسخ شش ماه پس از تاریخ دریافت اطلاعیه فسخ توسط حکومت جمهوری خلق لهستان نافذ خواهد گردید.
۳- اعلام فسخ کنوانسیون توسط هر یک از طرفهای پروتکل حاضر که بر طبق ماده ۳۹ کنوانسیون صورت میگیرد به هیچ وجه نباید به عنوان فسخ متنی از کنوانسیون که توسط پروتکل حاضر اصلاح شده تلقی گردد.
ماده بیست و پنجم-
۱- به استثناء سرزمینهاییکه در مورد آنها طبق بند ۲ این ماده اعلامیه صادر گردیده است این پروتکل شامل تمام سرزمینهایی میگردد که دولت طرف متعاهد پروتکل حاضر مسئول روابط خارجی آنها ست.
۲- هر دولت میتواند هنگام سپردن اسناد تصویب یا الحاق اعلام نماید که پذیرش این پروتکل از طرف آن دولت شامل یک یا چند سرزمین که وی مسئول روابط خارجی آنها است نخواهد شد.
۳- هر دولت میتواند بعداً به وسیله ارسال اطلاعیه ای به حکومت جمهوری خلق لهستان، پروتکل را در مورد یک یا چند سرزمین که در مورد آنها طبق بند ۲ این ماده اطلاعیه صادر نموده است تسری دهد. این اعلامیه نود روز پس از دریافت آن توسط حکومت مذکور نافذ خواهد بود.
۴- هر دولت طرف متعاهد این پروتکل میتواند طبق مفاد بند یک از ماده ۲۴ به طور جداگانه از طرف هر یک یا تمام سرزمینهایی که مسئول روابط خارجی آنها میباشد اعلام فسخ نماید.
ماده بیست و ششم-
در مورد این پروتکل هیچ روز روی (قید و شرط) پذیرفته نیست معهذا یک دولت در هر موقع میتواند با ارسال اطلاعیه ای به عنوان حکومت جمهوری خلق لهستان اعلام نماید که کنوانسیون اصلاح شده به وسیله این پروتکل شامل حمل و نقل اشخاص یا کالا و لوازم شخصی که برای مقامات نظامی دولت مزبور در هواپیمایی که در کشور مذکور ثبت گردیده و تمام ظرفیت آن توسط و یا برای این مقامات ذخیره گردیده است انجام میپذیرد نخواهد شد.
ماده بیست و هفتم-
حکومت جمهوری خلق لهستان بلافاصله یادداشتی حاوی کلیه نکات زیر به حکومتهای کلیه دول امضاءکننده کنوانسیون یا امضاءکننده این پروتکل و تمام دول طرف متعاهد کنوانسیون یا طرف متعاهد این پروتکل و تمام دول عضو سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری و یا سازمان ملل متحد و نیز به سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری ارسال خواهد داشت.
الف- هر یک از امضاهای این پروتکل و تاریخ آن.
ب- سپردن هر یک از اسناد تصویب یا الحاق مربوط به این پروتکل و تاریخ آن.
ج- تاریخی که این پروتکل طبق بند یک ماده ۲۲ به مرحله اجرا در میآید.
د- وصول هر یک از اطلاعیههای فسخ و تاریخ آن.
ه- وصول هر اصلاحیه یا اطلاعیه که طبق ماده ۲۵ ارسال گردیده و تاریخ آن.
و- وصول هر اصلاحیهای که طبق ماده ۲۶ ارسال گردیده و تاریخ آن.
بنا به مراتب امضاءکنندگان زیر نمایندگان تامالاختیار دولتهای متبوعه خود این پروتکل را امضاء نمودند. به تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۵ در سه متن یکسان به زبانهای انگلیسی، فرانسه و اسپانیایی در لاهه تهیه گردیده و در صورت وجود اختلاف متن فرانسه که کنوانسیون به آن زبان تنظیم گردیده حاکم خواهد بود.
این پروتکل به حکومت جمهوری خلق لهستان سپرده خواهد شد و طبق ماده ۲۰ برای امضاء مفتوح خواهد ماند. دولت لهستان رونوشت مصدق آن را به کلیه دولتهای امضاءکننده کنوانسیون یا این پروتکل و تمام دول طرف متعاهد کنوانسیون یا این پروتکل و تمام دول عضو سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری و یا اعضای سازمان ملل متحد و به سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری ارسال خواهد داشت. پروتکل فوق مشتمل بر یک مقدمه و بیست و هفت ماده منضم به قانون اجازه الحاق دولت شاهنشاهی ایران به کنوانسیون ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ ورشو و پروتکل ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۵ لاهه و کنوانسیون ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱ گوادالاخارا و پروتکل ۸ مارس ۱۹۷۱ گواتمالا میباشد.
نایب رییس مجلس سنا – دکتر سید محمد سجادی
کنوانسیون کوادالاخارا- ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱
متمم کنوانسیون ورشو در مورد یکسان کردن برخی از مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بینالمللی که توسط شخص دیگری غیر از متصدی حمل و نقل طرف قرارداد انجام گردیده است.
دول امضاء کننده این کنوانسیون:
نظر به اینکه کنوانسیون ورشو مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بینالمللی توسط شخصی غیر از طرف متعاهد قرارداد حمل و نقل را فاقد میباشد و نظر به اینکه تدوین مقرراتی که شامل اینگونه موارد باشد مطلوب به نظر میرسد.
نسبت به موارد زیر موافقت نمودند:
ماده ۱- در این کنوانسیون:
الف- «منظور از کنوانسیون ورشو» کنوانسیون مربوط به یکسان کردن پارهای از مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بینالمللی که در تاریخ ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ در ورشو به امضاء رسیده یا کنوانسیون ورشو که در سال ۱۹۵۵ در لاهه اصلاح گردیده است، حسب این که حمل و نقل موضوع بند (ب) مشمول کدام یک از این دو کنوانسیون باشد.
ب- منظور از «متصدی حمل و نقل طرف قرارداد» شخصی است که طرف قرارداد حمل و نقلی میباشد که طبق مقررات کنوانسیون ورشو بین او و یک مسافر یا فرستنده یا شخصی که از طرف یک مسافر و یا فرستنده اقدام میکند انعقاد یافته است.
ج- منظور از «عامل حمل و نقل» شخصی است غیر از متصدی حمل و نقل قرارداد که طبق اختیاراتی که از طرف متصدی حمل و نقل طرف قرارداد به او اعطاء گردیده عهدهدار انجام تمام یا قسمتی از حمل و نقل مذکور در بند (ب) میگردد، ولی از لحاظ مقررات مندرج در کنوانسیون ورشو در مورد این قسمت متصدی حمل و نقل متوالی محسوب نمیشود. این اختیارات تا زمانی که مدرکی مبنی بر لغو آن ارائه نشده به قوت خود باقی خواهد ماند.
ماده ۲- هر گاه عامل حمل و نقل عهدهدار انجام تمام یا قسمتی از حمل و نقل گردد که طبق قرارداد مذکور در بند (ب) از ماده ۱ تابع مقررات کنوانسیون ورشو باشد مادام که دراین کنوانسیون به نحو دیگری مقرر نگردیده متصدی حمل و نقل طرف قرارداد و عامل حمل و نقل تابع مقررات کنوانسیون ورشو خواهند بود. بدین معنی که شخص اول نسبت به تمام حمل و نقلی که در قرارداد در نظر گرفته شده و شخص دوم تنها در مورد قسمتی که انجام آن را به عهده دارد.
ماده ۳-
۱- اعمال و قصور عامل حمل و نقل و مستخدمین و عاملین او ضمن انجام وظایف مربوط به حمل و نقلی که توسط عامل حمل و نقل انجام میگیرد به عنوان اعمال و قصور متصدی حمل و نقل طرف قرارداد تلقی خواهد شد.
۲- اعمال و قصور متصدی حمل و نقل طرف قرارداد و مستخدمین و عاملین او ضمن انجام وظایف مربوط به حمل و نقلی که توسط عامل حمل ونقل انجام میگیرد وقوع یافته به عنوان اعمال و قصور عامل حمل و نقل محسوب میگردد. معذالک این اعمال و قصور عامل حمل و نقل را مشمول مسئولیتی خارج از حدود و مقررات در ماده ۲۲ کنوانسیون ورشو نخواهد کرد. هر نوع موافقتنامه مخصوصی که طبق آن متصدی حمل و نقل طرف قرارداد عهدهدار وظایفی گردد که در کنوانسیون ورشو مقرر نشده باشد و هر نوع انصراف ازحقوق مقرر در کنوانسیون مذکور یا هر نوع اظهارنامه خاصی در مورد ارزش کالا در مقصد مندرج در ماده ۲۲ کنوانسیون مزبور، در مورد عامل حمل و نقل نافذ نخواهد بود مگر آنکه با آن موافقت کرده باشد.
ماده ۴- شکایات و یا دستوراتی که طبق مقررات کنوانسیون ورشو باید به متصدی حمل و نقل ابلاغ شود اعم از آن که به متصدی حمل و نقل طرف قرارداد یا عامل حمل و نقل خطاب شده باشد، دارای اثر یکسان خواهد بود. معذلک دستورات مذکور در ماده ۱۲ کنوانسیون ورشو فقط هنگامی نافذ خواهد بود که به متصدی حمل و نقل طرف قرارداد خطاب شده باشد.
ماده ۵- در مورد حمل و نقلی که توسط عامل حمل و نقل انجام میگیرد هر یک از مستخدمین یا عاملین او یا هر یک از مستخدمین یا عاملین متصدی حمل و نقل طرف قرارداد چنانکه ثابت نماید که در حدود وظایف خود عمل کرده است حق دارد از حدود مسئولیتی که طبق این کنوانسیون شامل متصدی حمل و نقل میگردد که او مأمور آنست بهرهمند گردد، مگر اینکه ثابت شود عمل وی به نحوی بوده است که طبق مقررات کنوانسیون ورشو نمیتوان به حدود مسئولیت استناد نمود.
ماده ۶- در مورد حمل و نقلی که به وسیله عامل حمل و نقل انجام گردیده است مبلغ کل غرامت قابل وصول از عامل مزبور و متصدی حمل و نقل طرف قرارداد و مستخدمین یا عاملین آنها که در حد وظایف خود عمل نمودهاند نباید از حداکثر مبلغ غرامتی که ممکن است طبق این کنوانسیون پرداخت آن به عهده متصدی حمل و نقل طرف قرارداد یا عامل حمل و نقل گذاشته شود تجاوز نماید ولی هیچیک ازاشخاص مذکور دراین ماده مسئول پرداخت مبلغی بیش از میزانی که شامل وی میشود نخواهد بود.
ماده ۷- در مورد حمل و نقلی که به وسیله عامل حمل و نقل انجام گرفته است شاکی مختار است علیه عامل مزبور یا متصدی حمل و نقل طرف قرارداد یا هر دو یا هر یک جداگانه ادعای خسارت بنماید. چنانچه ادعای خسارت فقط علیه یکی از متصدیان حمل و نقل باشد این شخص محق خواهد بود که خواستار ملحق شدن متصدی دیگر حمل و نقل در جریان محاکمات گردد. نحوه عمل و نتایج آن تابع قانون دادگاهی خواهد بود که به دعوی رسیدگی مینماید.
ماده ۸- هر گونه ادعای خسارت مذکور در ماده ۷ این کنوانسیون باید به انتخاب شاکی یا دردادگاهی که طبق مقررات ماده ۲۸ کنوانسیون ورشو میتوان در آن علیه متصدی حمل و نقل طرف قرارداد اقامه دعوی کرد و یا در دادگاهی که محل اقامت عامل حمل و نقل یا مقر اصلی شغلی او در حوزه قضایی آن واقع است به عمل آید.
ماده ۹-
۱- هر قید و شرط قراردادی که متصدی حمل و نقل طرف قرارداد با عامل حمل و نقل را از مسئولیتی که در این کنوانسیون مقرر گردیده مبری سازد و با برای او محدودیتی کمتر از آنچه طبق طبق این کنوانسیون تعیین گردیده مقرر نماید باطل و بیاثر خواهد بود ولی بطلان یک چنین شرط موجب بطلان قرارداد که تابع مفاد و مقررات این کنوانسیون باقی خواهد ماند نمیگردد.
۲- در مورد حمل و نقلی که توسط عامل حمل و نقل انجام گیرد بند فوق شامل مقررات مربوط به ازبین رفتن یا خسارت ناشی از نقص ذاتی یا کیفی و معایب کالای حمل شده نخواهد شد.
۳- شروط مذکور در یک قرارداد حمل و نقل و تمام توافقهای مخصوص که قبل از بروز خسارت منعقد شده باشد که به موجب آن طرفین بخواهند خواه با تعیین قوانین قابل اجرا و خواه با تغییر مقررات مربوط به صلاحیت دادگاه، از مقررات این کنوانسیون تخلف نمایند، باطل و بی اثر است. معذلک در مورد حمل و نقل کالا شرط حکمیت در حدود کنوانسیون مجاز میباشد و این در صورتی است که حکمیت در حوزههای قضایی دادگاههای مذکور در ماده ۸ صورت پذیرد.
ماده ۱۰- با رعایت ماده ۷، هیچیک از مندرجات این کنوانسیون را نمیتوان طوری تعبیر نمود که به حقوق و تعهدات موجود بین دو حملکننده لطمه وارد سازد.
ماده ۱۱- این کنوانسیون تا تاریخی که طبق مفاد پیشبینی شده در ماده ۱۳ به مورد اجرا گذارده شود، جهت امضای دولی که در این تاریخ عضو سازمان ملل متحد و یا هر یک از سازمانهای تخصصی باشند، مفتوح خواهد ماند.
ماده ۱۲-
۱- این کنوانسیون به تصویب دول امضاءکننده خواهد رسید.
۲- اسناد تصویب به حکومت ممالک متحده مکزیک سپرده خواهد شد.
ماده ۱۳-
۱- هنگامی که پنج دولت امضاءکننده کنوانسیون حاضر را تصویب نمودند نود روز پس از تاریخ تسلیم پنجمین سند تصویب بین دول مزبور به مورد اجرا گذارده خواهد شد. این کنوانسیون در مورد دولتی که بعداً آن را تصویب نمایند در نودمین روز، پس از تسلیم سند تصویب آن به مورد اجرا گذاشته خواهد شد.
۲- به محض لازمالاجرا شدن کنوانسیون حاضر، حکومت ممالکت متحده مکزیک آن را نزد سازمان ملل متحد و سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری ثبت خواهد رسانید.
ماده ۱۴-
۱- این کنوانسیون پس از آنکه به مورد اجرا گذارده شد جهت الحاق هر یک از دول عضو سازمان ملل متحد و یا هر یک از سازمانهای تخصصی مفتوح خواهد ماند.
۲- الحاق یک دولت یا تسلیم سند الحاق به حکومت ممالک متحده مکزیک انجام گرفته و از نودمین روز پس از تاریخ تسلیم سند مزبور نافذ خواهد بود.
ماده ۱۵-
۱ هر دولت طرف متعاهد این کنوانسیون میتواند با تسلیم اطلاعیهای به عنوان حکومت ممالک متحده مکزیک این کنوانسیون را فسخ نماید.
۲- فسخ کنوانسیون شش ماه پس ازتاریخ دریافت اطلاعیه فسخ توسط حکومت ممالک متحده مکزیک، نافذ خواهد بود.
ماده ۱۶-
۱- هر یک از دول متعاهد میتواند هنگام تصویب این کنوانسیون یا الحاق به آن و یا در هر زمان پس از آن تاریخ با تسلیم اعلامیهای به حکومت ممالک متحده مکزیک اعلام نماید که این کنوانسیون در مورد هر یک از سرزمینهایی که آن دولت مسئول روابط خارجی آن است تسری داده شود.
۲- نود روز پس از تاریخ دریافت چنین اعلامیهای توسط حکومت ایالات متحده مکزیک این کنوانسیون در مورد سرزمینهای مذکور تسری مییابد.
۳- هر یک از دول متعاهد میتواند فسخ این کنوانسیون را طبق مفاد ماده ۱۵ در مورد یک یا کلیه سرزمینهایی که آن دولت مسئول روابط خارجی آناست اعلام نماید.
ماده ۱۷- هیچگونه رزرو (قید و شرطی) در مورد این کنوانسیون جایز نمیباشد.
ماده ۱۸- حکومت ممالک متحده مکزیک مواد ذیل را به سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری و کلیه دول عضو سازمان ملل متحد و یا عضو سازمانهای تخصصی اعلام خواهد نمود:
الف- کلیه امضاهای این کنوانسیون و تاریخ آنها.
ب- تسلیم اسناد تصویب و یا الحاق و تاریخ آنها.
ج- تاریخی که این کنوانسیون طبق بند (الف) ماده ۱۳ به مورد اجرا گذارده خواهد شد.
د- دریافت هر اطلاعیه فسخ و تاریخ آن.
ه- دریافت هر اعلامیه یا اطلاعیه که طبق ماده ۱۶ به عمل آید و تاریخ دریافت آنها.
بنا به مراتب فوق امضاءکنندگان ذیل با داشتن اختیارات قانونی این کنوانسیون را امضاء نمودند.
این کنوانسیون در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱ بزبانهای انگلیسی و فرانسه و اسپانیایی در گوادالاخارا تنظیم گردیده و کلیه متون آن دارای اعتبار یکسان میباشد. در صورت بروز اختلاف متن فرانسه که کنوانسیون ورشو مورخ ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ به آن زبان نوشته شده معتبر خواهد بود. حکومت ممالک متحده مکزیک ترجمه رسمی از کنوانسیون را به زبان روسی تهیه خواهد کرد. این کنوانسیون به حکومت ممالک متحده مکزیک سپرده خواهد شد و طبق ماده ۱۱ جهت امضاء مفتوح خواهد ماند و حکومت مزبور رونوشتهای برابر با اصل آن را برای سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری و کلیه دول عضو سازمان ملل متحد یا عضو هر یک از سازمانهای تخصصی ارسال خواهد داشت.
کنوانسیون فوق مشتمل بر یک مقدمه و هجده ماده منضم به قانون اجازه الحاق دولت شاهنشاهی ایران به کنوانسیون ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ ورشو و پروتکل۲۸ سپتامبر ۱۹۵۵ لاهه و کنوانسیون ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱ گوادالاخارا و پروتکل ۸ مارس ۱۹۷۱ گواتمالا میباشد.
نایب رییس مجلس سنا – دکتر سید محمد سجادی
پروتکل برای اصلاح کنوانسیون مربوط بیکسان کردن برخی از مقررات حمل و نقل هوایی بینالمللی امضاء شده در ورشو
به تاریخ ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ و اصلاح شده به موجب پروتکل منعقده در شهر لاهه به تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۵ گواتمالا- ۸ مارس ۱۹۷۱.
حکومتهای امضاء کننده زیر:
نظر به اینکه اصلاح کنوانسیون مربوط بیکسان کردن بعضی از مقررات ناظربه حمل و نقل هوایی بینالمللی امضاء شده در ورشو به تاریخ ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ و اصلاح شده به موجب پروتکل منعقده در شهر لاهه به تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۵ مطلوب به نظر میرسد.
به شرح زیر توافق نمودند:
ماده بیست و یکم-
۱- این پروتکل به تصویب دول امضاءکننده خواهد رسید.
۲- تصویب این پروتکل توسط دولتی که طرف متعاهد کنوانسیون نیست به منزله الحاق به متن کنوانسیون که به موجب این پروتکل اصلاح شده تلقی خواهد گردید.
۳- اسناد تصویب به حکومت جمهوری خلق لهستان سپرده خواهد شد.
ماده بیست و دوم-
۱- این پروتکل هنگامیکه سی دولت امضاءکننده آن را تصویب نموده باشند، نود روز پس از تاریخ سپرده شدن سیامین سند تصویب بین این دولتها به مرحله اجرا در خواهد آمد و برای هر دولت دیگر که از آن پس آن را تصویب نماید، نود روز پس از سپردن سند تصویب به مرحله اجرا در خواهد آمد.
۲- این پروتکل به محض اینکه به مرحله اجرا درآید توسط حکومت جمهوری خلق لهستان در سازمان ملل متحد به ثبت خواهد رسید.
ماده بیست و سوم-
۱- این پروتکل پس از اینکه به مرحله اجرا در آمد برای الحاق دولی که آن را امضاء نکردهاند مفتوح خواهد ماند.
۲- برای دولی که کنوانسیون را امضاء نکردهاند الحاق به این پروتکل به منزله الحاق به متنی از کنوانسیون تلقی خواهد شد که توسط این پروتکل اصلاح گردیده است.
۳- الحاق با سپردن سند الحاق به حکومت جمهوری خلق لهستان انجام و نود روز پس از سپردن سند مزبور قابل اجرا خواهد بود.
ماده بیست و چهارم-
۱- هر طرف متعاهد این پروتکل میتواند با ارسال اطلاعیهای به عنوان حکومت جمهوری خلق لهستان آن را فسخ نماید.
۲- فسخ شش ماه پس از تاریخ دریافت اطلاعیه فسخ توسط حکومت جمهوری خلق لهستان نافذ خواهد گردید.
۳- اعلام فسخ کنوانسیون توسط هر یک از طرفهای پروتکل حاضر که بر طبق ماده ۳۹ کنوانسیون صورت میگیرد به هیچ وجه نباید به عنوان فسخ متنی از کنوانسیون که توسط پروتکل حاضر اصلاح شده تلقی گردد.
ماده بیست و پنجم-
۱- به استثناء سرزمینهاییکه در مورد آنها طبق بند ۲ این ماده اعلامیه صادر گردیده است این پروتکل شامل تمام سرزمینهایی میگردد که دولت طرف متعاهد پروتکل حاضر مسئول روابط خارجی آنها ست.
۲- هر دولت میتواند هنگام سپردن اسناد تصویب یا الحاق اعلام نماید که پذیرش این پروتکل از طرف آن دولت شامل یک یا چند سرزمین که وی مسئول روابط خارجی آنها است نخواهد شد.
۳- هر دولت میتواند بعداً به وسیله ارسال اطلاعیه ای به حکومت جمهوری خلق لهستان، پروتکل را در مورد یک یا چند سرزمین که در مورد آنها طبق بند ۲ این ماده اطلاعیه صادر نموده است تسری دهد. این اعلامیه نود روز پس از دریافت آن توسط حکومت مذکور نافذ خواهد بود.
۴- هر دولت طرف متعاهد این پروتکل میتواند طبق مفاد بند یک از ماده ۲۴ به طور جداگانه از طرف هر یک یا تمام سرزمینهایی که مسئول روابط خارجی آنها میباشد اعلام فسخ نماید.
ماده بیست و ششم-
در مورد این پروتکل هیچ روز روی (قید و شرط) پذیرفته نیست معهذا یک دولت در هر موقع میتواند با ارسال اطلاعیه ای به عنوان حکومت جمهوری خلق لهستان اعلام نماید که کنوانسیون اصلاح شده به وسیله این پروتکل شامل حمل و نقل اشخاص یا کالا و لوازم شخصی که برای مقامات نظامی دولت مزبور در هواپیمایی که در کشور مذکور ثبت گردیده و تمام ظرفیت آن توسط و یا برای این مقامات ذخیره گردیده است انجام میپذیرد نخواهد شد.
ماده بیست و هفتم-
حکومت جمهوری خلق لهستان بلافاصله یادداشتی حاوی کلیه نکات زیر به حکومتهای کلیه دول امضاءکننده کنوانسیون یا امضاءکننده این پروتکل و تمام دول طرف متعاهد کنوانسیون یا طرف متعاهد این پروتکل و تمام دول عضو سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری و یا سازمان ملل متحد و نیز به سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری ارسال خواهد داشت.
الف- هر یک از امضاهای این پروتکل و تاریخ آن.
ب- سپردن هر یک از اسناد تصویب یا الحاق مربوط به این پروتکل و تاریخ آن.
ج- تاریخی که این پروتکل طبق بند یک ماده ۲۲ به مرحله اجرا در میآید.
د- وصول هر یک از اطلاعیههای فسخ و تاریخ آن.
ه- وصول هر اصلاحیه یا اطلاعیه که طبق ماده ۲۵ ارسال گردیده و تاریخ آن.
و- وصول هر اصلاحیهای که طبق ماده ۲۶ ارسال گردیده و تاریخ آن.
بنا به مراتب امضاءکنندگان زیر نمایندگان تامالاختیار دولتهای متبوعه خود این پروتکل را امضاء نمودند. به تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۵ در سه متن یکسان به زبانهای انگلیسی، فرانسه و اسپانیایی در لاهه تهیه گردیده و در صورت وجود اختلاف متن فرانسه که کنوانسیون به آن زبان تنظیم گردیده حاکم خواهد بود.
این پروتکل به حکومت جمهوری خلق لهستان سپرده خواهد شد و طبق ماده ۲۰ برای امضاء مفتوح خواهد ماند. دولت لهستان رونوشت مصدق آن را به کلیه دولتهای امضاءکننده کنوانسیون یا این پروتکل و تمام دول طرف متعاهد کنوانسیون یا این پروتکل و تمام دول عضو سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری و یا اعضای سازمان ملل متحد و به سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری ارسال خواهد داشت. پروتکل فوق مشتمل بر یک مقدمه و بیست و هفت ماده منضم به قانون اجازه الحاق دولت شاهنشاهی ایران به کنوانسیون ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ ورشو و پروتکل ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۵ لاهه و کنوانسیون ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱ گوادالاخارا و پروتکل ۸ مارس ۱۹۷۱ گواتمالا میباشد.
نایب رییس مجلس سنا – دکتر سید محمد سجادی
کنوانسیون کوادالاخارا- ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱
متمم کنوانسیون ورشو در مورد یکسان کردن برخی از مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بینالمللی که توسط شخص دیگری غیر از متصدی حمل و نقل طرف قرارداد انجام گردیده است.
دول امضاء کننده این کنوانسیون:
نظر به اینکه کنوانسیون ورشو مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بینالمللی توسط شخصی غیر از طرف متعاهد قرارداد حمل و نقل را فاقد میباشد و نظر به اینکه تدوین مقرراتی که شامل اینگونه موارد باشد مطلوب به نظر میرسد.
نسبت به موارد زیر موافقت نمودند:
ماده ۱- در این کنوانسیون:
الف- «منظور از کنوانسیون ورشو» کنوانسیون مربوط به یکسان کردن پارهای از مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بینالمللی که در تاریخ ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ در ورشو به امضاء رسیده یا کنوانسیون ورشو که در سال ۱۹۵۵ در لاهه اصلاح گردیده است، حسب این که حمل و نقل موضوع بند (ب) مشمول کدام یک از این دو کنوانسیون باشد.
ب- منظور از «متصدی حمل و نقل طرف قرارداد» شخصی است که طرف قرارداد حمل و نقلی میباشد که طبق مقررات کنوانسیون ورشو بین او و یک مسافر یا فرستنده یا شخصی که از طرف یک مسافر و یا فرستنده اقدام میکند انعقاد یافته است.
ج- منظور از «عامل حمل و نقل» شخصی است غیر از متصدی حمل و نقل قرارداد که طبق اختیاراتی که از طرف متصدی حمل و نقل طرف قرارداد به او اعطاء گردیده عهدهدار انجام تمام یا قسمتی از حمل و نقل مذکور در بند (ب) میگردد، ولی از لحاظ مقررات مندرج در کنوانسیون ورشو در مورد این قسمت متصدی حمل و نقل متوالی محسوب نمیشود. این اختیارات تا زمانی که مدرکی مبنی بر لغو آن ارائه نشده به قوت خود باقی خواهد ماند.
ماده ۲- هر گاه عامل حمل و نقل عهدهدار انجام تمام یا قسمتی از حمل و نقل گردد که طبق قرارداد مذکور در بند (ب) از ماده ۱ تابع مقررات کنوانسیون ورشو باشد مادام که دراین کنوانسیون به نحو دیگری مقرر نگردیده متصدی حمل و نقل طرف قرارداد و عامل حمل و نقل تابع مقررات کنوانسیون ورشو خواهند بود. بدین معنی که شخص اول نسبت به تمام حمل و نقلی که در قرارداد در نظر گرفته شده و شخص دوم تنها در مورد قسمتی که انجام آن را به عهده دارد.
ماده ۳-
۱- اعمال و قصور عامل حمل و نقل و مستخدمین و عاملین او ضمن انجام وظایف مربوط به حمل و نقلی که توسط عامل حمل و نقل انجام میگیرد به عنوان اعمال و قصور متصدی حمل و نقل طرف قرارداد تلقی خواهد شد.
۲- اعمال و قصور متصدی حمل و نقل طرف قرارداد و مستخدمین و عاملین او ضمن انجام وظایف مربوط به حمل و نقلی که توسط عامل حمل ونقل انجام میگیرد وقوع یافته به عنوان اعمال و قصور عامل حمل و نقل محسوب میگردد. معذالک این اعمال و قصور عامل حمل و نقل را مشمول مسئولیتی خارج از حدود و مقررات در ماده ۲۲ کنوانسیون ورشو نخواهد کرد. هر نوع موافقتنامه مخصوصی که طبق آن متصدی حمل و نقل طرف قرارداد عهدهدار وظایفی گردد که در کنوانسیون ورشو مقرر نشده باشد و هر نوع انصراف ازحقوق مقرر در کنوانسیون مذکور یا هر نوع اظهارنامه خاصی در مورد ارزش کالا در مقصد مندرج در ماده ۲۲ کنوانسیون مزبور، در مورد عامل حمل و نقل نافذ نخواهد بود مگر آنکه با آن موافقت کرده باشد.
ماده ۴- شکایات و یا دستوراتی که طبق مقررات کنوانسیون ورشو باید به متصدی حمل و نقل ابلاغ شود اعم از آن که به متصدی حمل و نقل طرف قرارداد یا عامل حمل و نقل خطاب شده باشد، دارای اثر یکسان خواهد بود. معذلک دستورات مذکور در ماده ۱۲ کنوانسیون ورشو فقط هنگامی نافذ خواهد بود که به متصدی حمل و نقل طرف قرارداد خطاب شده باشد.
ماده ۵- در مورد حمل و نقلی که توسط عامل حمل و نقل انجام میگیرد هر یک از مستخدمین یا عاملین او یا هر یک از مستخدمین یا عاملین متصدی حمل و نقل طرف قرارداد چنانکه ثابت نماید که در حدود وظایف خود عمل کرده است حق دارد از حدود مسئولیتی که طبق این کنوانسیون شامل متصدی حمل و نقل میگردد که او مأمور آنست بهرهمند گردد، مگر اینکه ثابت شود عمل وی به نحوی بوده است که طبق مقررات کنوانسیون ورشو نمیتوان به حدود مسئولیت استناد نمود.
ماده ۶- در مورد حمل و نقلی که به وسیله عامل حمل و نقل انجام گردیده است مبلغ کل غرامت قابل وصول از عامل مزبور و متصدی حمل و نقل طرف قرارداد و مستخدمین یا عاملین آنها که در حد وظایف خود عمل نمودهاند نباید از حداکثر مبلغ غرامتی که ممکن است طبق این کنوانسیون پرداخت آن به عهده متصدی حمل و نقل طرف قرارداد یا عامل حمل و نقل گذاشته شود تجاوز نماید ولی هیچیک ازاشخاص مذکور دراین ماده مسئول پرداخت مبلغی بیش از میزانی که شامل وی میشود نخواهد بود.
ماده ۷- در مورد حمل و نقلی که به وسیله عامل حمل و نقل انجام گرفته است شاکی مختار است علیه عامل مزبور یا متصدی حمل و نقل طرف قرارداد یا هر دو یا هر یک جداگانه ادعای خسارت بنماید. چنانچه ادعای خسارت فقط علیه یکی از متصدیان حمل و نقل باشد این شخص محق خواهد بود که خواستار ملحق شدن متصدی دیگر حمل و نقل در جریان محاکمات گردد. نحوه عمل و نتایج آن تابع قانون دادگاهی خواهد بود که به دعوی رسیدگی مینماید.
ماده ۸- هر گونه ادعای خسارت مذکور در ماده ۷ این کنوانسیون باید به انتخاب شاکی یا دردادگاهی که طبق مقررات ماده ۲۸ کنوانسیون ورشو میتوان در آن علیه متصدی حمل و نقل طرف قرارداد اقامه دعوی کرد و یا در دادگاهی که محل اقامت عامل حمل و نقل یا مقر اصلی شغلی او در حوزه قضایی آن واقع است به عمل آید.
ماده ۹-
۱- هر قید و شرط قراردادی که متصدی حمل و نقل طرف قرارداد با عامل حمل و نقل را از مسئولیتی که در این کنوانسیون مقرر گردیده مبری سازد و با برای او محدودیتی کمتر از آنچه طبق طبق این کنوانسیون تعیین گردیده مقرر نماید باطل و بیاثر خواهد بود ولی بطلان یک چنین شرط موجب بطلان قرارداد که تابع مفاد و مقررات این کنوانسیون باقی خواهد ماند نمیگردد.
۲- در مورد حمل و نقلی که توسط عامل حمل و نقل انجام گیرد بند فوق شامل مقررات مربوط به ازبین رفتن یا خسارت ناشی از نقص ذاتی یا کیفی و معایب کالای حمل شده نخواهد شد.
۳- شروط مذکور در یک قرارداد حمل و نقل و تمام توافقهای مخصوص که قبل از بروز خسارت منعقد شده باشد که به موجب آن طرفین بخواهند خواه با تعیین قوانین قابل اجرا و خواه با تغییر مقررات مربوط به صلاحیت دادگاه، از مقررات این کنوانسیون تخلف نمایند، باطل و بی اثر است. معذلک در مورد حمل و نقل کالا شرط حکمیت در حدود کنوانسیون مجاز میباشد و این در صورتی است که حکمیت در حوزههای قضایی دادگاههای مذکور در ماده ۸ صورت پذیرد.
ماده ۱۰- با رعایت ماده ۷، هیچیک از مندرجات این کنوانسیون را نمیتوان طوری تعبیر نمود که به حقوق و تعهدات موجود بین دو حملکننده لطمه وارد سازد.
ماده ۱۱- این کنوانسیون تا تاریخی که طبق مفاد پیشبینی شده در ماده ۱۳ به مورد اجرا گذارده شود، جهت امضای دولی که در این تاریخ عضو سازمان ملل متحد و یا هر یک از سازمانهای تخصصی باشند، مفتوح خواهد ماند.
ماده ۱۲-
۱- این کنوانسیون به تصویب دول امضاءکننده خواهد رسید.
۲- اسناد تصویب به حکومت ممالک متحده مکزیک سپرده خواهد شد.
ماده ۱۳-
۱- هنگامی که پنج دولت امضاءکننده کنوانسیون حاضر را تصویب نمودند نود روز پس از تاریخ تسلیم پنجمین سند تصویب بین دول مزبور به مورد اجرا گذارده خواهد شد. این کنوانسیون در مورد دولتی که بعداً آن را تصویب نمایند در نودمین روز، پس از تسلیم سند تصویب آن به مورد اجرا گذاشته خواهد شد.
۲- به محض لازمالاجرا شدن کنوانسیون حاضر، حکومت ممالکت متحده مکزیک آن را نزد سازمان ملل متحد و سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری ثبت خواهد رسانید.
ماده ۱۴-
۱- این کنوانسیون پس از آنکه به مورد اجرا گذارده شد جهت الحاق هر یک از دول عضو سازمان ملل متحد و یا هر یک از سازمانهای تخصصی مفتوح خواهد ماند.
۲- الحاق یک دولت یا تسلیم سند الحاق به حکومت ممالک متحده مکزیک انجام گرفته و از نودمین روز پس از تاریخ تسلیم سند مزبور نافذ خواهد بود.
ماده ۱۵-
۱ هر دولت طرف متعاهد این کنوانسیون میتواند با تسلیم اطلاعیهای به عنوان حکومت ممالک متحده مکزیک این کنوانسیون را فسخ نماید.
۲- فسخ کنوانسیون شش ماه پس ازتاریخ دریافت اطلاعیه فسخ توسط حکومت ممالک متحده مکزیک، نافذ خواهد بود.
ماده ۱۶-
۱- هر یک از دول متعاهد میتواند هنگام تصویب این کنوانسیون یا الحاق به آن و یا در هر زمان پس از آن تاریخ با تسلیم اعلامیهای به حکومت ممالک متحده مکزیک اعلام نماید که این کنوانسیون در مورد هر یک از سرزمینهایی که آن دولت مسئول روابط خارجی آن است تسری داده شود.
۲- نود روز پس از تاریخ دریافت چنین اعلامیهای توسط حکومت ایالات متحده مکزیک این کنوانسیون در مورد سرزمینهای مذکور تسری مییابد.
۳- هر یک از دول متعاهد میتواند فسخ این کنوانسیون را طبق مفاد ماده ۱۵ در مورد یک یا کلیه سرزمینهایی که آن دولت مسئول روابط خارجی آناست اعلام نماید.
ماده ۱۷- هیچگونه رزرو (قید و شرطی) در مورد این کنوانسیون جایز نمیباشد.
ماده ۱۸- حکومت ممالک متحده مکزیک مواد ذیل را به سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری و کلیه دول عضو سازمان ملل متحد و یا عضو سازمانهای تخصصی اعلام خواهد نمود:
الف- کلیه امضاهای این کنوانسیون و تاریخ آنها.
ب- تسلیم اسناد تصویب و یا الحاق و تاریخ آنها.
ج- تاریخی که این کنوانسیون طبق بند (الف) ماده ۱۳ به مورد اجرا گذارده خواهد شد.
د- دریافت هر اطلاعیه فسخ و تاریخ آن.
ه- دریافت هر اعلامیه یا اطلاعیه که طبق ماده ۱۶ به عمل آید و تاریخ دریافت آنها.
بنا به مراتب فوق امضاءکنندگان ذیل با داشتن اختیارات قانونی این کنوانسیون را امضاء نمودند.
این کنوانسیون در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱ بزبانهای انگلیسی و فرانسه و اسپانیایی در گوادالاخارا تنظیم گردیده و کلیه متون آن دارای اعتبار یکسان میباشد. در صورت بروز اختلاف متن فرانسه که کنوانسیون ورشو مورخ ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ به آن زبان نوشته شده معتبر خواهد بود. حکومت ممالک متحده مکزیک ترجمه رسمی از کنوانسیون را به زبان روسی تهیه خواهد کرد. این کنوانسیون به حکومت ممالک متحده مکزیک سپرده خواهد شد و طبق ماده ۱۱ جهت امضاء مفتوح خواهد ماند و حکومت مزبور رونوشتهای برابر با اصل آن را برای سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری و کلیه دول عضو سازمان ملل متحد یا عضو هر یک از سازمانهای تخصصی ارسال خواهد داشت.
کنوانسیون فوق مشتمل بر یک مقدمه و هجده ماده منضم به قانون اجازه الحاق دولت شاهنشاهی ایران به کنوانسیون ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ ورشو و پروتکل۲۸ سپتامبر ۱۹۵۵ لاهه و کنوانسیون ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱ گوادالاخارا و پروتکل ۸ مارس ۱۹۷۱ گواتمالا میباشد.
نایب رییس مجلس سنا – دکتر سید محمد سجادی
پروتکل برای اصلاح کنوانسیون مربوط بیکسان کردن برخی از مقررات حمل و نقل هوایی بینالمللی امضاء شده در ورشو
به تاریخ ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ و اصلاح شده به موجب پروتکل منعقده در شهر لاهه به تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۵ گواتمالا- ۸ مارس ۱۹۷۱.
حکومتهای امضاء کننده زیر:
نظر به اینکه اصلاح کنوانسیون مربوط بیکسان کردن بعضی از مقررات ناظربه حمل و نقل هوایی بینالمللی امضاء شده در ورشو به تاریخ ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ و اصلاح شده به موجب پروتکل منعقده در شهر لاهه به تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۵ مطلوب به نظر میرسد.
به شرح زیر توافق نمودند: