ماده ۲۵ مکرر قانون اجازه الحاق دولت شاهنشاهی ایران به کنوانسیون ۱۲ اکتبر ۱۹۲۹ ورشو و پروتکل ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۱ گوادالارخارا و پروتکل ۸ مارس ۱۹۷۱ گواتمالا
معتبر
در صورتی که ثابت شود خسارت در نتیجه عمل یا قصور متصدی حمل و نقل یا مستخدمین و عاملین او به قصد وارد ساختن خسارت و یا در اثر بیاحتیاطی و با علم به احتمال وقوع خسارت رخ داده است حدود مسئولیت پیشبینی شده در بند ۲ ماده ۲۲ قابل اجرا نخواهد بود مشروط بر اینکه در مورد عمل یا قصور یکی از مستخدمین و عاملین متصدی حمل و نقل، ثابت شود که آنها در حدود وظایف خود عمل کردهاند».
ماده ۱۱- در ماده ۲۵ (الف) کنوانسیون بندهای ۱ و ۳ حذف و متن ذیل جایگزین آن میگردد.
۱- چنانچه علیه یکی از مستخدمین و عاملین متصدی حمل و نقل در مورد خساراتی که در کنوانسیون منظور است اقامه دعوی گردد در صورتی که مستخدم و عامل مذکور ثابت نماید که در حدود وظایف خویش عمل نموده است مجاز خواهد بود از حدود مسئولیتی که خود متصدی حمل و نقل به موجب مقررات این کنوانسیون حق دارد به آن استناد نماید بهرهمند گردد.
۳- اگر ثابت شود که خسارت حاصله در مورد حمل و نقل کالا از یک عمل یا قصور یکی از مستخدمین یا عاملین متصدی حمل و نقل خواه به قصد وارد ساختن خسارت و خواه از روی بیاحتیاطی و با علم به اینکه این امر احتمالاً موجب خسارت خواهد شد، ناشی گردیده در آن صورت مقررات بندهای ۱ و ۲ این ماده قابل اجرا نخواهد بود.
ماده ۱۲- در ماده ۲۸ کنوانسیون بند ۲ کنونی به بند ۳ تبدیل میگردد و بند ۲ جدید به شرح ذیل افزوده میشود.
۲- در مورد خسارت ناشیه از فوت، آسیب بدنی یا تأخیر حرکت یک مسافر و همچنین خسارت ناشی از انهدام، فقدان و یا تأخیر حمل لوازم شخصی دعوی مربوطه را میتوان در یکی از محاکم مندرج در بند ۱ این ماده و یا در سرزمین یکی از طرفهای معظم متعاهد، نزد دادگاهی که متصدی حمل و نقل در حوزه قضایی آن دارای مؤسسه بوده و نیز مسافر در سرزمین همان طرف معظم متعاهد سکنی یا اقامت دائم داشته باشد، طرح نمود.
ماده ۱۳- پس از ماده ۳۰ کنوانسیون ماده زیر درج میگردد:
ماده ۱۱- در ماده ۲۵ (الف) کنوانسیون بندهای ۱ و ۳ حذف و متن ذیل جایگزین آن میگردد.
۱- چنانچه علیه یکی از مستخدمین و عاملین متصدی حمل و نقل در مورد خساراتی که در کنوانسیون منظور است اقامه دعوی گردد در صورتی که مستخدم و عامل مذکور ثابت نماید که در حدود وظایف خویش عمل نموده است مجاز خواهد بود از حدود مسئولیتی که خود متصدی حمل و نقل به موجب مقررات این کنوانسیون حق دارد به آن استناد نماید بهرهمند گردد.
۳- اگر ثابت شود که خسارت حاصله در مورد حمل و نقل کالا از یک عمل یا قصور یکی از مستخدمین یا عاملین متصدی حمل و نقل خواه به قصد وارد ساختن خسارت و خواه از روی بیاحتیاطی و با علم به اینکه این امر احتمالاً موجب خسارت خواهد شد، ناشی گردیده در آن صورت مقررات بندهای ۱ و ۲ این ماده قابل اجرا نخواهد بود.
ماده ۱۲- در ماده ۲۸ کنوانسیون بند ۲ کنونی به بند ۳ تبدیل میگردد و بند ۲ جدید به شرح ذیل افزوده میشود.
۲- در مورد خسارت ناشیه از فوت، آسیب بدنی یا تأخیر حرکت یک مسافر و همچنین خسارت ناشی از انهدام، فقدان و یا تأخیر حمل لوازم شخصی دعوی مربوطه را میتوان در یکی از محاکم مندرج در بند ۱ این ماده و یا در سرزمین یکی از طرفهای معظم متعاهد، نزد دادگاهی که متصدی حمل و نقل در حوزه قضایی آن دارای مؤسسه بوده و نیز مسافر در سرزمین همان طرف معظم متعاهد سکنی یا اقامت دائم داشته باشد، طرح نمود.
ماده ۱۳- پس از ماده ۳۰ کنوانسیون ماده زیر درج میگردد: