ماده ۵۷ مکرر قوانین محاکمات جزایی (آیین دادرسی کیفری)

هنگامی که مستنطق دستور استنطاق متهم را به مستنطق دیگری می‌دهد می‌تواند تامینی معین کرده و مقرر دارد تامین مزبور از متهم ‌گرفته شود یا اینکه گرفتن تامین یا اختیار یکی از تامینات مذکور در ماده ۱۲۹ را بنظر مستنطق مزبور واگذار نماید.

در صورت اول مستنطق مرجوع ‌الیه مکلف است تامینی بگیرد که مستنطق تقاضاکننده معین نموده و در صورت ثانی یا در صورتی که مستنطق ‌تقاضاکننده به هیچ وجه نظری راجع به تامین اظهار نکرده گرفتن تامین بسته بنظر مستنطق مرجوع‌ الیه است و اگر تامینی نگرفته مستنطق تقاضاکننده‌ می‌تواند پس از مراجعه به اوراق استنطاق تامینی معین کرده و دستور اخذ آن را به مستنطق متصدی تحقیق بدهد.