ماده ۲۳۲ قوانین محاکمات جزایی (آیین دادرسی کیفری)
(منسوخ ۱۳۳۷/۵/۱)
معتبر
هرگاه بعد از انقضای مدت یکی از طرفین حاضر نشد طرف دیگر میتواند در صورتی که حضور او را غائب تقاضا کرده باشد تأدیه مخارج حاضر شدن خود را از غائب مطالبه نماید و در صورتی که غیبت شخص غائب موجه نبوده محکمه صلحیه حکم تأدیه آن را میدهد.