این قانون منسوخ شده است و اعتبار اجرایی ندارد؛ برای استناد از نسخه جایگزین و بهروز استفاده کنید.
ماده ۱۹ قانون امور گمرکی (منسوخ)
کالای وارده به کشور را میتوان برای یکی از منظورهای زیر اظهار کرد:
۱- ورود قطعی.
۲- ورود موقت.
۳- اعاده به خارج از کشور (مرجوعی).
۴- ترانزیت خارجی.
۵- ترانزیت داخلی.
۱- ورود قطعی.
۲- ورود موقت.
۳- اعاده به خارج از کشور (مرجوعی).
۴- ترانزیت خارجی.
۵- ترانزیت داخلی.
تبصره ۱:عملیاتی که از طرف گمرک نسبت به اظهارنامه و کالای مربوط به آن انجام و منتهی به صدور پروانه گمرکی در موارد بندهای یک تا چهار این ماده میگردد تشریفات قطعی گمرکی و در مورد بند پنجم تشریفات غیر قطعی گمرکی نامیده میشود.
تبصره ۲:مقررات مربوط به بستههای پیک سیاسی و محمولات و مرسولات پست بینالمللی در آییننامه گمرکی تعیین خواهد شد.
تبصره ۳:طرز عمل نسبت به ورود کالائی که منحصراً در فروشگاه آزاد فرودگاهها به مسافرین خروجی فروخته میشود در آییننامه گمرکی تعیین میگردد.