این قانون منسوخ شده است و اعتبار اجرایی ندارد؛ برای استناد از نسخه جایگزین و بهروز استفاده کنید.
ماده ۲۹ قانون مجازات اسلامی (منسوخ)
دادگاه با توجه به اوضاع واحوال محکومعلیه و محتویات پرونده میتواند اجرای دستور یا دستورهای ذیل را در مدت تعلیق از محکومعلیه بخواهد و محکومعلیه مکلف به اجرای دستور دادگاه میباشد.
۱- مراجعه به بیمارستان یا درمانگاه برای درمان بیماری یا اعتیاد خود.
۲- خودداری از اشتغال به کار یا حرفه معین.
۳- اشتغال به تحصیل در یک موسسه فرهنگی.
۴- خودداری از تجاهر به ارتکاب محرمات و ترک واجبات یا معاشرت با اشخاصی که دادگاه معاشرت با آنها را برای محکومعلیه مضر تشخیص میدهد.
۵- خودداری از رفتوآمد به محلهای معین.
۶- معرفی خود در مدتهای معین به شخص یا مقامی که دادستان تعیین میکند.
۱- مراجعه به بیمارستان یا درمانگاه برای درمان بیماری یا اعتیاد خود.
۲- خودداری از اشتغال به کار یا حرفه معین.
۳- اشتغال به تحصیل در یک موسسه فرهنگی.
۴- خودداری از تجاهر به ارتکاب محرمات و ترک واجبات یا معاشرت با اشخاصی که دادگاه معاشرت با آنها را برای محکومعلیه مضر تشخیص میدهد.
۵- خودداری از رفتوآمد به محلهای معین.
۶- معرفی خود در مدتهای معین به شخص یا مقامی که دادستان تعیین میکند.
تبصره ۱:اگر مجرمی که مجازات او معلق شدهاست در مدت تعلیق بدون عذر موجه از دستور دادگاه موضوع این ماده تبعیت ننماید برحسب درخواست دادستان پس از ثبوت مورد در دادگاه صادرکننده حکم تعلیق، برای بار اول به مدت تعلیق مجازات او یکسال تا دوسال افزوده میشود و برای بار دوم حکم تعلیق لغو و مجازات معلق به موقع اجراء گذاشته خواهد شد.