ماده ۹ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل اختیاری کنوانسیون حقوق کودک در خصوص فروش، فحشاء و هرزه نگاری کودکان (مصوب ۱۳۷۹/۳/۴ برابر با ۲۵ مه ۲۰۰۰ مجمع عمومی سازمان ملل متحد )

.

۱ – کشورهای عضو انتشار و اجراء قوانین‌، اقدامات اداری‌، برنامه‌ها و سیاست‌های اجتماعی را به‌ منظور پیشگیری از جرایم موضوع این پروتکل تقویت یا تصویب خواهند نمود. توجه خاصی به حمایت از کودکانی که به‌طور ویژه نسبت به این اعمال آسیب ‌پذیرند نیز مبذول خواهد گردید.

۲ – کشورهای عضو با بهره‌گیری از اطلاعات ازطریق تمامی ابزار مناسب‌، آموزش و کارآموزی درخصوص اقدامات پیشگیرانه و اثرات مخرب جرایم موضوع این پروتکل‌، سطح آگاهی عمومی عموم از جمله کودکان را ارتقاء خواهند بخشید. کشورهای عضو در راستای انجام تعهدات خود به موجب این ماده‌، مشارکت بخشهای مختلف جامعه و به‌ ویژه کودکان و کودکان قربانی را دراین‌ گونه اطلاعات و برنامه‌های کارآموزی و آموزشی ازجمله در سطح بین‌المللی تشویق خواهند نمود.

۳ – کشورهای عضو تمام اقدامات ممکن را با هدف حصول اطمینان از ارایه تمامی مساعدت‌های مقتضی به قربانیان این‌گونه جرایم ازجمله سازگاری مجدد و کامل اجتماعی و بهبود جسمی و روحی کامل ایشان‌، به عمل خواهند آورد.

۴ – کشورهای عضو تضمین خواهند کرد که تمامی کودکان قربانی جرایم تشریح شده در این پروتکل بدون تبعیض به رویه‌های مناسب برای درخواست غرامت بابت خسارات وارده از جانب کسانی که قانوناً مسؤول هستند، دسترسی داشته باشند.

۵ – کشورهای عضو اقدامات مقتضی را با هدف ممنوعیت مؤثر تولید و توزیع مواد و لوازم تبلیغ کننده جرایم تشریح شده در این پروتکل‌، به عمل خواهند آورد.