ماده ۲ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل اختیاری کنوانسیون حقوق کودک در خصوص فروش، فحشاء و هرزه نگاری کودکان (مصوب ۱۳۷۹/۳/۴ برابر با ۲۵ مه ۲۰۰۰ مجمع عمومی سازمان ملل متحد )
معتبر
. از نظر این پروتکل:
الف – فروش کودکان به هرگونه عمل یا معاملهای اطلاق میشود که بهوسیله آن، کودک توسط شخص یا گروهی از اشخاص بهمنظور سودجویی یا هرمنظوری به دیگری انتقال داده شود.
ب – فحشاء کودک به استفاده از کودک در فعالیتهای جنسی بهمنظور سود جویی یا هرمنظور دیگری اطلاق می شود.
پ – هرزه نگاری کودک به هرگونه نمایش کودک درگیر در فعالیتهای واقعی یا مشابه سازی شده آشکار جنسی، با هر وسیله یا هرگونه نمایش اندام جنسی کودک برای اهداف عمدتاً جنسی اطلاق میشود.
الف – فروش کودکان به هرگونه عمل یا معاملهای اطلاق میشود که بهوسیله آن، کودک توسط شخص یا گروهی از اشخاص بهمنظور سودجویی یا هرمنظوری به دیگری انتقال داده شود.
ب – فحشاء کودک به استفاده از کودک در فعالیتهای جنسی بهمنظور سود جویی یا هرمنظور دیگری اطلاق می شود.
پ – هرزه نگاری کودک به هرگونه نمایش کودک درگیر در فعالیتهای واقعی یا مشابه سازی شده آشکار جنسی، با هر وسیله یا هرگونه نمایش اندام جنسی کودک برای اهداف عمدتاً جنسی اطلاق میشود.