این قانون منسوخ شده است و اعتبار اجرایی ندارد؛ برای استناد از نسخه جایگزین و بهروز استفاده کنید.
ماده ۴ قانون مالیات بر درآمد (منسوخ)
درآمد نقدی و مزایای غیر نقدی حاصله از حقوق و یا دستمزد طبق نرخهای مقرر در ماده ۱۶ مشمول مالیات خواهد بود.
تبصره ۱:شرکتها و بنگاههای دولتی که کارمندان آنها مشمول مالیات بر حقوق میباشند نمیتوانند این مالیات را از درآمد خود بپردازند. در بنگاههای خصوصی مالیات پرداختی جزء هزینه مورد قبول در مورد محاسبه مالیات پذیرفته نخواهد شد.
تبصره ۲:مزایای غیر نقدی طبق آئیننامه مربوطه تقویم خواهد گردید.
تبصره ۳:کسانی که در ایران از شرکتها و بنگاههای مقیم خارجه که در ایران شعبه یا نماینده یا اداره ندارند حقوق یا حق العمل دریافت مینمایند مکلفند از تاریخ دریافت منتهی در ظرف سی روز مالیات متعلقه را به اداره دارائی محل اقامت خود به ضمیمه سیاهه ریز وجوه دریافتی تسلیم دارند مگر اینکه گیرنده به عمل بازرگانی مشغول و این قبیل درآمدها را در دفاتر خود ثبت و به حساب درآمد بازرگانی خود مطابق مقررات مربوطه منظور نموده باشند.
تبصره ۴:پرداخت کنندگان حقوق مکلفند به محض تخصیص یا پرداخت حقوق و اجرت و دستمزد و امثال آن مالیات متعلقه را از حقوق و مزایای نقدی و غیر نقدی (سوای مزایای غیر نقدی کارگران) کسر و منتها در ظرف سه ماه با صورتی که حاوی نام مستخدم و کارگر و حقوق و مزایا و مالیات کسر شده باشد به دارائی محل تسلیم و رسید دریافت دارند.
در هر حال پرداختکننده و دریافت کننده وجه متضامناً مسئول پرداخت مالیات میباشند.
در هر حال پرداختکننده و دریافت کننده وجه متضامناً مسئول پرداخت مالیات میباشند.