این قانون منسوخ شده است و اعتبار اجرایی ندارد؛ برای استناد از نسخه جایگزین و بهروز استفاده کنید.
ماده ۲۱۳ قانون حدود و قصاص و مقررات آن (منسوخ)
سرقت در صورتی موجب حد میشود که سارق دارای شرایط زیر باشد:
۱- به حد بلوغ شرعی رسیده باشد.
۲- در حال سرقت عاقل باشد.
۳- از روی تهدید وادار به سرقت نشده باشد.
۴- از روی اضطرار و ناچاری دست به سرقت نزده باشد.
۵- پدر صاحب مال نباشد.
۶- بداند و ملتفت باشد که مال غیر است.
۷- بداند و ملتفت باشد که برداشتنش حرام است.
۸- بهعنوان دزدی مال را بردارد.
۹- صاحب مال، مال را در حرز قرار داده باشد.
۱۰- سارق به تنهایی یا به کمک دیگری هتک حرز کند.
۱- به حد بلوغ شرعی رسیده باشد.
۲- در حال سرقت عاقل باشد.
۳- از روی تهدید وادار به سرقت نشده باشد.
۴- از روی اضطرار و ناچاری دست به سرقت نزده باشد.
۵- پدر صاحب مال نباشد.
۶- بداند و ملتفت باشد که مال غیر است.
۷- بداند و ملتفت باشد که برداشتنش حرام است.
۸- بهعنوان دزدی مال را بردارد.
۹- صاحب مال، مال را در حرز قرار داده باشد.
۱۰- سارق به تنهایی یا به کمک دیگری هتک حرز کند.
تبصره ۱:حرز عبارتست از محلی که مال در آن به منظور دور بودن از انظار و دستبرد نگهداری میشود.
۱۱- خود سارق به تنهایی و یا با شرکت دیگری مال را از حرز بیرون آورد.
۱۱- خود سارق به تنهایی و یا با شرکت دیگری مال را از حرز بیرون آورد.
تبصره ۱:بیرون آوردن مال از حرز توسط دیوانه و یا طفل غیرممیز در حکم مباشرت است.
تبصره ۲:هرگاه سارق قبل از بیرون آوردن مال از حرز دستگیر شود حد بر او جاری نمیشود.
تبصره ۳:هرگاه پس از سرقت مال را تحت ید مالک قرار دهند این سرقت موجب حد نمیشود.