ماده ۲۷ قانون تصویب کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت
معتبر
کار و استخدام
۱- دولتهای عضو، حق افراد دارای معلولیت را جهت کار کردن بر مبنای برابر با سایرین به رسمیت خواهند شناخت و این امر شامل حق برخورداری از فرصت امرار معاش از طریق کار آزادانه انتخاب شده و پذیرفته شده در بازار کار و محیط کاری میگردد که برای افراد دارای معلولیت باز، فراگیر و قابل دسترس باشد. دولتهای عضو از تحقق حق کار از جمله برای آن دسته از افرادی که طی دوران اشتغال دچار معلولیت میگردند از طریق اتخاذ اقدامات مناسب از جمله قانونگذاری برای موارد زیر صیانت نموده و آن را ارتقا خواهند بخشید:
الف- ممنوعیت تبعیض بر مبنای معلولیت با توجه به تمامی موارد مرتبط با تمامی اشکال استخدام، از جمله شرایط جذب، استخدام و اشتغال، تداوم اشتغال، پیشبرد حرفهای و شرایط کاری بهداشتی و ایمنی.
ب- حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت بر مبنای برابر با سایرین برای برخورداری از شرایط کاری مناسب و عادلانه از جمله فرصتهای برابر و دستمزد برابر برای کارهای دارای ارزش، شرایط کاری بهداشتی و ایمنی برابر از جمله محافظت از آزار و اذیت و فریادرسی از آلام.
پ- تضمین توانایی افراد دارای معلولیت برای اعمال حقوق اتحادیه تجاری و کارگری خود بر مبنای برابر با سایرین.
ت- توانمند ساختن افراد دارای معلولیت برای دسترسی مؤثر به برنامههای عمومی آشنایی فنی و حرفهای، خدمات کاریابی و آموزشهای حرفه ای و مستمر.
ث- ترغیب فرصت های شغلی و پیشرفتهای حرفهای افراد دارای معلولیت در بازار کار و همچنین یاری در یافتن، کسب، حفظ و بازگشت به اشتغال.
ج- ترغیب فرصتهای مربوط به خود اشتغالی، کارآفرینی، توسعه تعاونیها و شروع خودپیشهگی.
چ- استخدام افراد دارای معلولیت در بخش دولتی.
ح- ترغیب استخدام افراد دارای معلولیت در بخش خصوصی از طریق تدابیر و سیاستهای مناسب که میتواند در برگیرنده برنامههای اقدام ترجیحی، تشویقی و سایر تدابیر گردد.
خ- تضمین ارائه جا ومکان متعارف به افراد دارای معلولیت درمحیط کاری.
د- ترغیب کسب تجربه در بازار کار آزاد توسط افراد دارای معلولیت.
ذ- ترغیب توانبخشی حرفهای و تخصصی، ابقاء شغلی و برنامههای بازگشت به کار برای افراد دارای معلولیت.
۲- دولتهای عضو تضمین خواهند نمود که افراد دارای معلولیت به بردگی یا بندگی کشیده نمیشوند و بر مبنای برابر با سایرین در مقابل کار با اجبار و اکراه مورد حمایت واقع میگردند.
۱- دولتهای عضو، حق افراد دارای معلولیت را جهت کار کردن بر مبنای برابر با سایرین به رسمیت خواهند شناخت و این امر شامل حق برخورداری از فرصت امرار معاش از طریق کار آزادانه انتخاب شده و پذیرفته شده در بازار کار و محیط کاری میگردد که برای افراد دارای معلولیت باز، فراگیر و قابل دسترس باشد. دولتهای عضو از تحقق حق کار از جمله برای آن دسته از افرادی که طی دوران اشتغال دچار معلولیت میگردند از طریق اتخاذ اقدامات مناسب از جمله قانونگذاری برای موارد زیر صیانت نموده و آن را ارتقا خواهند بخشید:
الف- ممنوعیت تبعیض بر مبنای معلولیت با توجه به تمامی موارد مرتبط با تمامی اشکال استخدام، از جمله شرایط جذب، استخدام و اشتغال، تداوم اشتغال، پیشبرد حرفهای و شرایط کاری بهداشتی و ایمنی.
ب- حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت بر مبنای برابر با سایرین برای برخورداری از شرایط کاری مناسب و عادلانه از جمله فرصتهای برابر و دستمزد برابر برای کارهای دارای ارزش، شرایط کاری بهداشتی و ایمنی برابر از جمله محافظت از آزار و اذیت و فریادرسی از آلام.
پ- تضمین توانایی افراد دارای معلولیت برای اعمال حقوق اتحادیه تجاری و کارگری خود بر مبنای برابر با سایرین.
ت- توانمند ساختن افراد دارای معلولیت برای دسترسی مؤثر به برنامههای عمومی آشنایی فنی و حرفهای، خدمات کاریابی و آموزشهای حرفه ای و مستمر.
ث- ترغیب فرصت های شغلی و پیشرفتهای حرفهای افراد دارای معلولیت در بازار کار و همچنین یاری در یافتن، کسب، حفظ و بازگشت به اشتغال.
ج- ترغیب فرصتهای مربوط به خود اشتغالی، کارآفرینی، توسعه تعاونیها و شروع خودپیشهگی.
چ- استخدام افراد دارای معلولیت در بخش دولتی.
ح- ترغیب استخدام افراد دارای معلولیت در بخش خصوصی از طریق تدابیر و سیاستهای مناسب که میتواند در برگیرنده برنامههای اقدام ترجیحی، تشویقی و سایر تدابیر گردد.
خ- تضمین ارائه جا ومکان متعارف به افراد دارای معلولیت درمحیط کاری.
د- ترغیب کسب تجربه در بازار کار آزاد توسط افراد دارای معلولیت.
ذ- ترغیب توانبخشی حرفهای و تخصصی، ابقاء شغلی و برنامههای بازگشت به کار برای افراد دارای معلولیت.
۲- دولتهای عضو تضمین خواهند نمود که افراد دارای معلولیت به بردگی یا بندگی کشیده نمیشوند و بر مبنای برابر با سایرین در مقابل کار با اجبار و اکراه مورد حمایت واقع میگردند.