ماده ۲۵ قانون تصویب کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت

بهداشت

دولت­‌های عضو، برای افراد دارای معلولیت، حق برخورداری از بالاترین معیارهای نایل شدنی بهداشتی را بدون تبعیض بر مبنای معلولیت، به رسمیت می‌شناسند. دولت­‌های عضو تمامی تدابیر مناسب را برای تضمین دسترسی افراد دارای معلولیت به خدمات بهداشتی که دارای حساسیت‌های جنسیتی می­‌باشند، از جمله توانبخشی مرتبط با بهداشت را اتخاذ خواهند نمود. به­‌ویژه دولت‌های عضو موارد زیر را انجام خواهند داد:

الف- برای افراد دارای معلولیت همان حد، کیفیت و معیارهای رایگان یا قابل پرداخت در مورد مراقبت‌ها و برنامه‌­های بهداشتی را همان‌گونه که برای سایرین ارائه می‌­گردد از جمله در زمینه بهداشت جنسی و باروری و برنامه‌­های بهداشت عمومی مبتنی بر جمعیت، فراهم خواهند نمود.

ب- خدمات بهداشتی مورد نیاز برای افراد دارای معلولیت به ویژه بواسطه معلولیت آن‌ها از جمله شناسایی و مداخله زودهنگام در صورت اقتضا و خدمات طراحی گردیده برای به حداقل رساندن و جلوگیری از ناتوانایی‌های بیشتر از جمله در میان کودکان و افراد سالخورده را فراهم خواهند نمود.

پ- این گونه خدمات بهداشتی را در صورت امکان در نزدیکترین محل به جوامع آن‌ها از جمله در مناطق روستایی فراهم خواهند نمود.

ت- متخصصان بهداشت حرفه‌­ای را ملزم به ارائه مراقبت با همان کیفیت برای سایرین به افراد دارای معلولیت از طریق آموزش و ترویج معیارهای اخلاقی برای مراقبت‌های بهداشتی فردی و عمومی از جمله بر مبنای رضایت آگاهانه و آزادانه نظیر ارتقا آگاهی حقوق بشری، منزلت، استقلال و احتیاجات افراد دارای معلولیت خواهند کرد.

ث- تبعیض علیه افراد دارای معلولیت در تأمین بیمه درمانی و بیمه عمر را در صورتی که این‌گونه بیمه‌­ها در قانون ملی مجاز شناخته شده باشد ممنوع خواهند نمود تا آنکه به روشی عادلانه و منطقی ارائه گردند.

ج- از اعمال تبعیض‌آمیز مراقبت‌های بهداشتی یا خدمات بهداشتی یا غذا و مایعات بر مبنای معلولیت جلوگیری خواهند نمود.