ماده ۲۴ قانون تصویب کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت
معتبر
آموزش
۱- دولتهای عضو، حق آموزش را برای افراد دارای معلولیت به رسمیت میشناسند. دولتهای عضو از نظر تحقق این حق، بدون تبعیض و بر مبنای فرصت برابر، نظام آموزشی فراگیری را در تمامی سطوح و به صورت آموزش مادامالعمر در موارد زیر تضمین خواهند نمود:
الف- توسعه کامل تواناییهای انسانی و حس منزلت و خود ارزشی و تحکیم احترام به حقوق بشر، آزادیهای بنیادین و تنوع انسانی.
ب- توسعه شخصیت، استعداد و خلاقیت توأم با تواناییهای جسمی و ذهنی افراد دارای معلولیت تا نهایت توانمندیهای آنها.
پ- توانمند ساختن افراد دارای معلولیت جهت مشارکت مؤثر آنان در جامعه آزاد.
۲- در تحقق این حق، دولتهای عضو تضمین خواهند نمود که:
الف- افراد دارای معلولیت از نظام آموزش همگانی بر مبنای معلولیت مستثنی نمیگردند، و این که کودکان دارای معلولیت نیز از آموزش اجباری و رایگان ابتدایی یا متوسطه بر مبنای معلولیت مستثنی نمیگردند.
ب- افراد دارای معلولیت میتوانند به آموزش ابتدایی و متوسطه رایگان با کیفیت و فراگیر بر مبنای برابر با سایرین درجوامعی که در آن زندگی مینمایند، دسترسی داشته باشند.
پ- همسانسازی متعارف در مورد نیازهای فردی ارائه میگردد.
ت- افراد دارای معلولیت حمایت لازم در حوزه نظام آموزش همگانی را به منظور تسهیل در آموزش مؤثر آنها دریافت مینمایند.
ث- تدابیر حمایتی فردی مؤثر در محیطهایی ارائه میگردد که حداکثر توسعه اجتماعی و دانشگاهی متناسب با اهداف حضور کامل را سبب گردد.
۳- دولتهای عضو، افراد دارای معلولیت را قادر خواهند ساخت که مهارتهای توسعه اجتماعی و زندگی جهت تسهیل در مشارکت کامل و برابر آنها در امر آموزش را به عنوان اعضای جامعه فرا گیرند. بدین منظور دولتهای عضو تدابیر مناسبی را از جمله در موارد زیر اتخاذ خواهند نمود:
الف- تسهیل آموزش خط بریل و خطهای جایگزین، شیوههای تقویتی و جایگزین، روشها و قالبهای ارتباطاتی و مهارتهای ترددی و جهتیابی، و تسهیل حمایت و راهنمایی همسان.
ب- تسهیل در یادگیری زبان ایما و اشاره و ارتقا هویت زبانی جامعه ناشنوایان.
پ- تضمین ارائه آموزش به افراد و بویژه کودکانی که نابینا، ناشنوانا یا نابینا – ناشنوا هستند به مناسبترین زبانها، شیوهها و روشهای ارتباطاتی برای افراد و در محیطهایی که توسعه اجتماعی و دانشگاهی را به بالاترین میزان افزایش میدهد.
۴- دولتهای عضو به منظور کمک به تضمین تحقق این حق، تدابیر مناسبی را به منظور استخدام معلمین، از جمله معلمین دارای معلولیت که از شایستگی در زبان ایما و اشاره و یا خط بریل برخوردارند و آموزش افراد حرفهای و کارکنانی که در تمامی سطوح آموزشی کار میکنند اتخاذ خواهند نمود. چنین آموزشهایی مشتمل بر آگاهی از معلولیت و استفاده از شیوههای جایگزین و تقویتی و روشها و قالبهای ارتباطاتی، فنون آموزشی و مواد مورد نیاز جهت حمایت از افراد دارای معلولیت خواهد بود.
۵- دولتهای عضو تضمین خواهند نمود که افراد دارای معلولیت قادر هستند به آموزشهای عالی عمومی، آموزشهای فنیوحرفهای، آموزش ویژه بزرگسالان و آموزشهای مادامالعمر بدون تبعیض و بر مبنای برابر با سایرین دسترسی پیدا نمایند. بدین منظور، دولتهای عضو، تأمین همسانسازی متعارف برای افراد دارای معلولیت را تضمین خواهند نمود.
۱- دولتهای عضو، حق آموزش را برای افراد دارای معلولیت به رسمیت میشناسند. دولتهای عضو از نظر تحقق این حق، بدون تبعیض و بر مبنای فرصت برابر، نظام آموزشی فراگیری را در تمامی سطوح و به صورت آموزش مادامالعمر در موارد زیر تضمین خواهند نمود:
الف- توسعه کامل تواناییهای انسانی و حس منزلت و خود ارزشی و تحکیم احترام به حقوق بشر، آزادیهای بنیادین و تنوع انسانی.
ب- توسعه شخصیت، استعداد و خلاقیت توأم با تواناییهای جسمی و ذهنی افراد دارای معلولیت تا نهایت توانمندیهای آنها.
پ- توانمند ساختن افراد دارای معلولیت جهت مشارکت مؤثر آنان در جامعه آزاد.
۲- در تحقق این حق، دولتهای عضو تضمین خواهند نمود که:
الف- افراد دارای معلولیت از نظام آموزش همگانی بر مبنای معلولیت مستثنی نمیگردند، و این که کودکان دارای معلولیت نیز از آموزش اجباری و رایگان ابتدایی یا متوسطه بر مبنای معلولیت مستثنی نمیگردند.
ب- افراد دارای معلولیت میتوانند به آموزش ابتدایی و متوسطه رایگان با کیفیت و فراگیر بر مبنای برابر با سایرین درجوامعی که در آن زندگی مینمایند، دسترسی داشته باشند.
پ- همسانسازی متعارف در مورد نیازهای فردی ارائه میگردد.
ت- افراد دارای معلولیت حمایت لازم در حوزه نظام آموزش همگانی را به منظور تسهیل در آموزش مؤثر آنها دریافت مینمایند.
ث- تدابیر حمایتی فردی مؤثر در محیطهایی ارائه میگردد که حداکثر توسعه اجتماعی و دانشگاهی متناسب با اهداف حضور کامل را سبب گردد.
۳- دولتهای عضو، افراد دارای معلولیت را قادر خواهند ساخت که مهارتهای توسعه اجتماعی و زندگی جهت تسهیل در مشارکت کامل و برابر آنها در امر آموزش را به عنوان اعضای جامعه فرا گیرند. بدین منظور دولتهای عضو تدابیر مناسبی را از جمله در موارد زیر اتخاذ خواهند نمود:
الف- تسهیل آموزش خط بریل و خطهای جایگزین، شیوههای تقویتی و جایگزین، روشها و قالبهای ارتباطاتی و مهارتهای ترددی و جهتیابی، و تسهیل حمایت و راهنمایی همسان.
ب- تسهیل در یادگیری زبان ایما و اشاره و ارتقا هویت زبانی جامعه ناشنوایان.
پ- تضمین ارائه آموزش به افراد و بویژه کودکانی که نابینا، ناشنوانا یا نابینا – ناشنوا هستند به مناسبترین زبانها، شیوهها و روشهای ارتباطاتی برای افراد و در محیطهایی که توسعه اجتماعی و دانشگاهی را به بالاترین میزان افزایش میدهد.
۴- دولتهای عضو به منظور کمک به تضمین تحقق این حق، تدابیر مناسبی را به منظور استخدام معلمین، از جمله معلمین دارای معلولیت که از شایستگی در زبان ایما و اشاره و یا خط بریل برخوردارند و آموزش افراد حرفهای و کارکنانی که در تمامی سطوح آموزشی کار میکنند اتخاذ خواهند نمود. چنین آموزشهایی مشتمل بر آگاهی از معلولیت و استفاده از شیوههای جایگزین و تقویتی و روشها و قالبهای ارتباطاتی، فنون آموزشی و مواد مورد نیاز جهت حمایت از افراد دارای معلولیت خواهد بود.
۵- دولتهای عضو تضمین خواهند نمود که افراد دارای معلولیت قادر هستند به آموزشهای عالی عمومی، آموزشهای فنیوحرفهای، آموزش ویژه بزرگسالان و آموزشهای مادامالعمر بدون تبعیض و بر مبنای برابر با سایرین دسترسی پیدا نمایند. بدین منظور، دولتهای عضو، تأمین همسانسازی متعارف برای افراد دارای معلولیت را تضمین خواهند نمود.