ماده ۴ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون لغو ضرورت تصدیق رسمی اسناد دولتی بیگانه مصوب ۱۹۶۱ میلادی برابر با ۱۳۴۰ هجری شمسی

گواهینامه موضوع پاراگراف اول ماده (۳) باید به خود سند یا به برگ اضافی الصاق شده، به آن سند پیوست شود. گواهینامه باید به شکل نمونه ای باشد که پیوست این کنوانسیون است.

با وجود این، گواهینامه می تواند به زبان رسمی مرجعی که آن را صادر می کند، تنظیم شود. همچنین اصطلاحات استانداردی که در آن به کار می رود نیز می تواند به زبان دوم باشد. عنوان «تأییدیه (کنوانسیون لاهه مورخ ۵ اکتبر ۱۹۶۱ میلادی برابر با ۱۳۴۰/۷/۱۳ هجری شمسی)» باید به زبان فرانسوی باشد.