نامشخص
تاریخ بخشنامه
۱۴۰۰/۰۶/۰۲
دستهبندی
دیوان عدالت اداری
وضعیت سند
نامشخص
آخرین بروزرسانی
۱۴۰۳/۱۲/۱۲ ۱۱:۴۵
راوینکس این بخشنامه را برایت تحلیل میکند
نکات اجرایی، تکالیف، ریسکها و خلاصهی کاربردی این بخشنامه را با هوش مصنوعی بگیر.
برای استفاده وارد شو؛ با اعتبار رایگان روزانه میتوانی امتحان کنی.
این پرونده به اعتراض علیه یک تذکر در بخشنامه سازمان امور مالیاتی درباره کسر حق بیمه عمر و زندگی از درآمد مشمول مالیات حقوق مربوط است. طبق این تذکر، فقط حق بیمه پرداختی بابت «پوشش خطر اصلی» بیمههای عمر و زندگی از درآمد مشمول مالیات قابل کسر است و حق بیمههای اضافی که برای پوششهای تکمیلی (مانند غرامت نقص عضو یا بیماری خاص) پرداخت میشود، قابل کسر نیست؛ حق بیمه عمر افراد تحت تکفل هم مشمول این معافیت نمیشود. شاکی معتقد بود ماده ۱۳۷ قانون مالیاتهای مستقیم بهطور مطلق «انواع بیمههای عمر و زندگی» را قابل کسر دانسته و سازمان امور مالیاتی حق ندارد با افزودن این محدودیت، دایره شمول قانون را باریکتر کند.
براساس ماده ۱۳۷ قانون مالیاتهای مستقیم: «هزینههای درمانی پرداختی هر مؤدی بابت معالجه خود یا همسر و اولاد و پدر و مادر و برادر و خواهر تحت تکفل در یک سال مالیاتی به شرط اینکه اگر دریافتکننده مؤسسه درمانی یا پزشک مقیم ایران باشد دریافت وجه را گواهی نماید و چنانچه به تأیید وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به علت فقدان امکانات لازم معالجه در خارج از ایران صورت گرفته است پرداخت هزینه مزبور به گواهی مقامات رسمی دولت جمهوری اسلامی ایران در کشور محل معالجه یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی رسیده باشد، همچنین حق بیمه پرداختی هر شخص حقیقی به مؤسسات بیمه ایرانی بابت انواع بیمههای عمر و زندگی و بیمههای درمانی از درآمد مشمول مالیات مؤدی کسر میگردد.» نظر به اینکه برخلاف عموم حکم مقرر در ماده مذکور، به موجب تذکر شماره ۱ بخشنامه شماره ۴۴/۹۸/۲۰۰-۱۳۹۸/۵/۱۴ سازمان امور مالیاتی کشور مقرر شده است که : «... صرفا حق بیمه پرداختی بابت پوشش خطر اصلی انواع بیمههای عمر و زندگی موضوع بندهای (الف، ب، ج، د) ماده ۲ آییننامه پیوست قابل کسر از درآمد مشمول مالیات است و حق بیمههای پرداختی مازاد جهت پوشش تکمیلی خطرات اضافی یا پوشش تکمیلی بیمههای مزبور موضوع تبصرههای اصلاحی موضوع آییننامه شماره ۳/۶۸ پیوست قابل کسر نمیباشد» و این در حالی است که در تبصرههای اصلاحی ماده ۲ آییننامه بیمههای زندگی و مستمری (موضوع آییننامه مکمل بیمههای زندگی و مستمری مصوب ۱۳۹۶/۵/۲۹ شورای عالی بیمه) به تعهد پرداخت سرمایه یا مستمری اضافی در صورت فوت یا نقص عضو ناشی از حادثه، پرداخت سرمایه و یا معافیت از پرداخت حق بیمه در صورت از کارافتادگی دایم (اعم از کلی و جزیی) به هر علت و پرداخت بخشی از سرمایه فوت در صورت ابتلا به بیماریهای خاص و جبران هزینه پزشکی ناشی از حادثه به عنوان تعهدات قابل اجرا توسط مؤسسات بیمه زندگی و مستمری تصریح شده است و این موارد هم از مصادیق بیمههای عمر و زندگی هستند، لذا مقرره مورد شکایت به دلیل خارج کردن این موارد از شمول حکم مقرر در ماده ۱۳۷ قانون مالیاتهای مستقیم مبنی بر کسر حق بیمه پرداختی بابت بیمههای عمر و زندگی از درآمد مشمول مالیات مؤدی، خلاف قانون و خارج از حدود اختیار بوده و مستند به بند ۱ ماده ۱۲ و ماده ۸۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ ابطال میشود.
حکمتعلی مظفری- رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری
این تحلیل براساس متن بخشنامه و بوسیله هوش مصنوعی راوی حساب انجام میشود.
| نام قانون | شرح ماده |
|---|---|
| قانون مالیات های مستقیم | ماده 137 قانون مالیات های مستقیم ماده 137- هزینههای درمانی پرداختی هر مؤدی بابت معالجه خود یا همسر و اولاد و پدر و مادر و برادر و... |
*اضافه کاری به جمع حقوق اضافه شود
کسر هزینه ها و انواع بیمه های عمر و زندگی و درمانی از درآمد مشمول مالی...
| شماره بخشنامه | تاریخ انتشار | عنوان بخشنامه |
|---|---|---|
| 30-5-624 | ۱۳۶۸/۰۳/۱۳ | *اضافه کاری به جمع حقوق اضافه شود |
| 200-98-44 | ۱۳۹۸/۰۵/۱۴ | کسر هزینه ها و انواع بیمه های عمر و زندگی و درمانی از درآمد مشمول مالی... |