ارسال دادنامه شماره 1403مورخ 1393/09/10 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص بخشنامه شماره 70793 مورخ 1388/10/29
شماره بخشنامه:۲۰۰-۹۳-۱۳۱
تاریخ بخشنامه:۱۳۹۳/۱۱/۲۸
ارسال دادنامه شماره 1403مورخ 1393/09/10 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص بخشنامه شماره 70793 مورخ 1388/10/29
تاریخ بخشنامه:۱۳۹۳/۱۱/۲۸
آخرین بروزرسانی:۱۴۰۴/۰۳/۱۸ ۰۵:۴۷
نام دستهبندی:بخشنامههای مالیاتی
وضعیت سند:
معتبر
تاریخ بخشنامه
۱۳۹۳/۱۱/۲۸
دستهبندی
بخشنامههای مالیاتی
وضعیت سند
معتبر
آخرین بروزرسانی
۱۴۰۴/۰۳/۱۸ ۰۵:۴۷
متن بخشنامه
شماره: 200/93/131 تاریخ: ۱۳۹۳/۱۱/۲۸
موضوع: ارسال دادنامه شماره 1403مورخ 10/9/1393 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص بخشنامه شماره 70793 مورخ 1388/1029 به پیوست رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری موضوع دادنامه شماره 1403 مورخ 1393/09/10 مبنی بر اینکه، " به موجب رأی شماره 513 الی 517-1389/11/18 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، بند10 بخشنامه شماره30545/393/232-1388/03/18 سازمان امور مالیاتی کشور ابطال شده است، بنابراین بخشنامه شماره 70793-1388/10/29 سازمان امور مالیاتی کشور که در مقام رفع ابهام از بند10 بخشنامه پیش گفته صادر شده است نیز به تبع ابطال بند10 بخشنامه و مستند به بند1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392، ابطال می شود." جهت اطلاع و بهره برداری لازم ارسال می گردد.
علی عسکری
رییس کل سازمان امور مالیاتی کشور
توضیحات تکمیلی:
تاریخ: 10 آذر 1393
کلاسه پرونده: 90/1374
شماره دادنامه: 1403
موضوع رأی: ابطال بخشنامه شماره70793-29/10/1388 سازمان امور مالیاتی کشور
خلاصه شکایت و دادنامه مربوط به دستورالعملهای سازمان امور مالیاتی
موضوع شکایت:
شرکت دیبا نگار آریا خواستار ابطال دستورالعملهای شماره 511-147 و 148-88-م (ابلاغ شده به شماره 30545/393/232 مورخ 18/3/1388) و 533-147 و 148-88-م (ابلاغ شده به شماره 70793-29/10/1388) سازمان امور مالیاتی کشور شده است. دلیل شکایت این است که اداره امور مالیاتی شهرستان دلیجان دفاتر قانونی این شرکت را به دلیل عدم ثبت پیشفاکتورهای ارائهشده به بانکها در حسابهای عملکرد مالی رد کرده است.
دلایل شکایت:
پیشفاکتورها صرفا برای دریافت تسهیلات بانکی بوده و معاملهای بر اساس آنها انجام نشده است.
قراردادهای مشارکت مدنی و فروش اقساطی بانکها بر مبنای این پیشفاکتورها منعقد شدهاند، اما هیچ دارایی واقعی بر این اساس منتقل نشده است.
تسهیلات دریافتی عمدتا تمدید تسهیلات قبلی بوده و نه دریافت وجه جدید.
استانداردهای حسابداری اجازه ثبت پیشفاکتورهای بانکی در سرفصل داراییها را نمیدهند.
مفاد دستورالعملهای مورد اعتراض:
دستورالعمل شماره 30545/393/232 مورخ 18/3/1388 که به منظور ایجاد وحدت رویه در رسیدگی به حساب تسهیلات مالی دریافتی صادر شده، موارد زیر را شامل میشود:
اخذ فهرست کامل تسهیلات مالی دریافتی از اشخاص، بانکها و مؤسسات مالی و اعتباری.
بررسی رعایت تبصره 1 ماده 186 قانون مالیاتهای مستقیم در خصوص گواهیهای مالیاتی.
مطابقت میزان تسهیلات دریافتی با قراردادهای بانکی.
بررسی مصرف تسهیلات در عملیات مؤسسه، در غیر این صورت، هزینههای مرتبط غیرقابل قبول مالیاتی خواهند بود.
تسهیلاتی که در فعالیتهای معاف از مالیات یا مشمول مالیات مقطوع به کار رفته باشند، از هزینههای قابل قبول مالیاتی مستثنا هستند.
سود و کارمزد پرداختی به بانکها و مؤسسات اعتباری مجاز به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی پذیرفته میشود، اما پرداختیهای مشابه به سایر اشخاص قابل قبول نیست.
تسهیلات دریافتی که به شرکا، سهامداران یا مدیران پرداخت شود، به عنوان هزینه مالیاتی قابل قبول نخواهد بود.
بخشی از مخارج تأمین مالی که برای تحصیل یا ساخت دارایی خاص مصرف شده، باید به عنوان بخشی از بهای تمامشده دارایی در نظر گرفته شود.
سود و کارمزد پرداختی به اشخاص غیربانکی مشمول مالیات تکلیفی ماده 104 قانون مالیاتهای مستقیم است.
نتیجه:
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، با بررسی شکایت، دستورالعملهای مورد اعتراض را به دلیل مغایرت با قوانین مالیاتی و حسابداری بررسی کرده و تصمیمگیری در مورد ابطال آنها را در دستور کار قرار داده است. این دستورالعملها به دلیل سختگیری غیرمنطقی در ثبت و بررسی تسهیلات بانکی و مغایرت با اصول حسابداری، مورد اعتراض مودیان مالیاتی قرار گرفتهاند.
