ماده ۲۲
استاندارد حسابداری بخش عمومی ۱۸
صورتهای مالی جداگانه
| ردیف | فهرست مندرجات | شماره بند |
|---|---|---|
| 0 | هدف | ۱ |
| 1 | دامنه کاربرد | ۲ |
| 2 | تعاریف | ۳ -۶ |
| 3 | تهیه صورتهای مالی جداگانه | ۹-۷ |
| 4 | افشا | ۱۲-۱۰ |
| 5 | تاریخ اجرا | ۱۳ |
هدف
۱ . هدف این استاندارد، تجویز الزامات حسابداری و افشا در ارتباط با سرمایهگذاری در واحدهای تحت کنترل، مشارکتهای خاص و واحدهای وابسته، هنگام تهیه صورتهای مالی جداگانه توسط واحد گزارشگر است.
دامنه کاربرد
۲. این استاندارد باید در مورد نحوه حسابداری سرمایهگذاری در واحدهای تحت کنترل، مشارکت های خاص و واحدهای وابسته در صورتهای مالی جداگانه بکار گرفته شود.
تعاریف
۳. اصطلاحات ذیل در این استاندارد با معانی مشخص زیر بکار رفته است:
صورتهای مالی جداگانه: صورت های مالی ارائه شده توسط واحد گزارشگر است که به موجب الزامات این استاندارد،
واحد گزارشگر باید سرمایه گذاری در واحدهای تحت کنترل، واحدهای وابسته و مشارکت های خاص را به روشهای مطرح شده در بند ۸ این استاندارد گزارش کند.
صورت های مالی مجموعه: صورت های مالی سرمایه گذار فاقد سرمایه گذاری در واحدهای تحت کنترل اما دارای سرمایهگذاری در واحدهای وابسته و مشارکتهای خاص است.
اصطلاحات تعریف شده در سایر استانداردهای حسابداری بخش عمومی در این استاندارد نیز با معانی مشخصشده بکار رفتهاند. اصطلاحات زیر با همان معانی که در استاندارد حسابداری بخش عمومی ۱۵ با عنوان صورت های مالی تلفیقی و استاندارد حسابداری بخش عمومی ۱۶ با عنوان سرمایهگذاری در واحدهای وابسته و مشارکتهای خاص تعریف شده است، در این استاندارد نیز بکار میرود:
واحد وابسته، کنترل، واحد تحت کنترل، واحد کنترلکننده، گروه، صورت های مالی تلفیقی، روش ارزش ویژه، کنترل مشترک، مشارکت خاص، شریک خاص و نفوذ قابل ملاحظه.
۴. صورت های مالی جداگانه، افزون بر صورت های مالی تلفیقی یا صورت های مالی مجموعه ارائه میشود. در صورت تهیه صورت های مالی جداگانه به روش ارزش ویژه، صورت های مالی مجموعه تهیه نمیشود. روش حسابداری مورد استفاده در خصوص صورتهای مالی مجموعه در استاندارد حسابداری بخش عمومی شماره ۱۶ با عنوان سرمایهگذاری در واحدهای وابسته و مشارکتهای خاص مشخص شده است.
۵. صورت های مالی واحد گزارشگر فاقد واحد تحت کنترل، واحد وابسته یا منافع شریک خاص در مشارکت خاص، صورتهای مالی جداگانه محسوب نمیشود.
۶. یک واحد گزارشگر که طبق بند ۵ استاندارد حسابداری بخش عمومی ۱۵ با عنوان صورتهای مالی تلفیقی از تلفیق یا طبق بند ۱۹ استاندارد حسابداری بخش عمومی ۱۶ با عنوان سرمایه گذاری در واحدهای وابسته و مشارکتهای خاص از بکارگیری روش ارزش ویژه معاف شده است، میتواند صورتهای مالی جداگانه را به عنوان تنها صورتهای مالی خود ارائه کند.
تهیه صورتهای مالی جداگانه
۷. صورت های مالی جداگانه باید با رعایت استانداردهای حسابداری بخش عمومی مربوط و با در نظرگرفتن موارد مندرج در بند ۸ تهیه شود.
۸. در صورتی که واحد گزارشگر صورت های مالی جداگانه تهیه کند، باید سرمایهگذاری در واحدهای تحت کنترل،مشارکتهای خاص و واحدهای وابسته را به یکی از روشهای زیر به حساب منظور کند:
۱. بهای تمام شده پس از کسر هر گونه کاهش ارزش انباشته طبق استاندارد حسابداری ۱۵ بخش تجاری با عنوان ”حسابداری سرمایهگذاریها“،
۲. تجدید ارزیابی به عنوان یک نحوه عمل مجاز جایگزین طبق استاندارد حسابداری ۱۵ بخش تجاری با عنوان ”حسابداری سرمایهگذاریها“، یا
۳. ارزش ویژه طبق استاندارد حسابداری بخش عمومی شماره ۱۶ با عنوان ”سرمایه گذاری در واحدهای وابسته و مشارکتهای خاص.“
۹. سود تقسیمی یا توزیعهای مشابه توسط واحد تحت کنترل، مشارکت خاص یا واحد وابسته زمانی در صورت های مالی جداگانه شناسایی می شود که حق دریافت آن احراز شود. سود تقسیمی در مازاد یا کسری دوره شناسایی میشود، مگر این که آن واحد از روش ارزش ویژه استفاده کند که در این صورت، سود تقسیمی یا توزیع های مشابه به عنوان کاهش مبلغ دفتری سرمایهگذاری شناسایی میشود.
افشا
۱۰. واحد گزارشگر هنگام افشای اطلاعات در صورت های مالی جداگانه، باید تمام استانداردهای حسابداری بخش عمومی مربوط، شامل الزامات بندهای ۱۱ و ۱۲ را بکار بگیرد.
۱۱. هنگامی که واحد کنترل کننده، طبق بند ۵ استاندارد حسابداری بخش عمومی ۱۵، تصمیم بگیرد صورتهای مالی تلفیقی تهیه نکند و صورت های مالی جداگانه را به عنوان تنها صورت های مالی خود تهیه نماید، موارد زیر را باید در صورت های مالی جداگانه افشا کند:
الف. این که صورت های مالی تهیهشده، صورتهای مالی جداگانه است؛ از معافیت از تلفیق استفاده شده است؛ نام واحد گزارشگری که صورت های مالی تلفیقی آن، طبق استاندارهای حسابداری بخش عمومی به منظور استفاده عموم تهیه شده است؛ و آدرس دستیابی به صورتهای مالی تلفیقی مزبور.
ب. فهرستی از سرمایهگذاریهای بااهمیت در واحدهای تحت کنترل، مشارکتهای خاص و واحدهای وابسته، شامل:
۱ . نام واحدهای تحت کنترل، مشارکتهای خاص و واحدهای وابسته.
۲. محل اصلی فعالیت واحدهای تحت کنترل، مشارکت های خاص و واحدهای وابسته (در صورت متفاوت بودن با محل فعالیت واحد کنترل کننده).
۳. نسبت منافع مالکیت (و در صورت متفاوت بودن، درصد حق رأی) در آن واحدها.
پ .رویه حسابداری مورد استفاده برای سرمایهگذاریهای موضوع بند (ب).
۱۲. هنگامی که واحد کنترل کننده (به غیر از واحد کنترل کننده موضوع بند ۱۱) یا سرمایه گذار دارای کنترل مشترک یا نفوذ قابل ملاحظه بر سرمایه پذیر، صورت های مالی جداگانه تهیه میکند، واحد کنترل کننده یا سرمایه گذار باید مشخص کند که صورت های مالی (تلفیقی یا مجموعه ) طبق کدام یک از استانداردهای حسابداری بخش عمومی ۱۵ یا ۱۶، حسب مورد، تهیه شده است. واحد کنترل کننده یا سرمایه گذار، همچنین در صورت های مالی جداگانه خود باید موارد زیر را افشا کند:
الف. این که صورتهای مالی تهیهشده، صورتهای مالی جداگانه است.
ب. فهرستی از سرمایهگذاریهای بااهمیت در واحدهای تحت کنترل، مشارکتهای خاص و واحدهای وابسته، شامل:
۱ . نام واحدهای تحت کنترل، مشارکتهای خاص و واحدهای وابسته.
۲. محل اصلی فعالیت واحدهای تحت کنترل، مشارکت های خاص و واحدهای وابسته (در صورت متفاوت بودن با محل فعالیت واحد کنترل کننده).
۳. نسبت منافع مالکیت (و در صورت متفاوت بودن، درصد حق رأی) در آن واحدها.
پ. رویه حسابداری مورد استفاده برای سرمایهگذاریهای موضوع بند (ب).
تاریخ اجرا
۱۳. الزامات این استاندارد در مورد کلیه صورتهای مالی که دوره مالی آنها از اول فروردین ۱۴۰۱ و پس از آن شروع میشود، لازمالاجراست.