تمام تغییرات و بروزرسانی‌های فنی، محتوایی و توسعه‌ای سایت رو میتونید از این صفحه بصورت لحظه‌ای مشاهده کنید

مشاهده
راوی حساب
راوینکس
بخشنامه‌ها
بخشنامه در خصوص دادنامه هیات عمومی دیوان عدالت اداری مبنی بر تائید بخشنامه شماره 71433/8714-4/30 مورخ 1380/11/28 وزارتی

بخشنامه در خصوص دادنامه هیات عمومی دیوان عدالت اداری مبنی بر تائید بخشنامه شماره 71433/8714-4/30 مورخ 1380/11/28 وزارتی

تاریخ بخشنامه:۱۳۸۲/۰۴/۰۸
آخرین بروزرسانی:۱۴۰۳/۱۰/۱۲ ۱۲:۴۲
نام دسته‌بندی:بخشنامه‌های مالیاتی
وضعیت سند:

نامشخص

تاریخ بخشنامه

۱۳۸۲/۰۴/۰۸

دسته‌بندی

بخشنامه‌های مالیاتی

وضعیت سند

نامشخص

آخرین بروزرسانی

۱۴۰۳/۱۰/۱۲ ۱۲:۴۲

خلاصه کاربردی راوینکس

این بخشنامه، دادنامه شماره ۶۱ دیوان عدالت اداری را که بخشنامه پیشین شماره ۷۱۴۳۳ مورخ ۱۳۸۰/۱۱/۲۸ درباره هزینه‌های قابل قبول مالیاتی موضوع ماده ۱۴۸ قانون مالیات‌های مستقیم را تأیید کرده، جهت اطلاع ادارات مالیاتی ارسال می‌کند. بر این اساس هزینه‌هایی مانند خرید کالا و مواد، حقوق و مزایای کارکنان، اجاره، آب و برق و ارتباطات، هزینه‌های آموزشی و تبلیغاتی، ذخیره مطالبات مشکوک‌الوصول و حق‌الزحمه خدمات حرفه‌ای، در صورت رعایت اصول قانونی و داشتن مستندات معتبر، در محاسبه درآمد مشمول مالیات مؤسسات و شرکت‌ها قابل پذیرش هستند.

متن کامل بخشنامه

شماره: 2142/1694/211
تاریخ: 1382/04/08
پیوست: دارد

 تصویر دادنامه شماره 61 مورخ 1382/02/14 صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری مبنی بر تایید بخشنامه شماره 71433/8714-4/30 مورخ 1380/11/28 وزارتی جهت اطلاع ارسال میگردد.
 
محمد قاسم پناهی
معاون فنی و حقوقی
توضیحات تکمیلی:
خلاصه ماده ۱۴۸ قانون مالیات‌های مستقیم (اصلاحی ۱۳۸۰/۱۱/۲۷):
ماده ۱۴۸ قانون مالیات‌های مستقیم به تفصیل شرایط و انواع هزینه‌های قابل‌قبول مالیاتی موسسات و شرکت‌ها را تشریح می‌کند. این هزینه‌ها مشروط به رعایت اصول قانونی و مستندات معتبر، در حساب‌های مالیاتی موسسات مورد قبول قرار می‌گیرند. موارد اصلی این ماده عبارتند از:
هزینه‌های خرید کالا و مواد: شامل قیمت خرید کالای فروخته‌شده و مواد مصرفی مورد استفاده در تولید کالا و خدمات.
هزینه‌های استخدامی: شامل حقوق و مزایا (نقدی و غیرنقدی)، هزینه‌های سفر، فوق‌العاده مسافرت، بیمه، مزایای بازنشستگی، و ذخیره‌هایی برای خسارات و تعدیل حقوق.
اجاره و کرایه: شامل اجاره محل موسسه، ماشین‌آلات و ادوات مورد استفاده.
هزینه‌های خدمات عمومی: نظیر سوخت، برق، آب، ارتباطات، و بیمه‌های مرتبط با فعالیت‌های موسسه.
مالیات‌ها و عوارض: شامل حقوق و عوارض پرداختی به شهرداری‌ها و سایر نهادهای دولتی (به جز مالیات بر درآمد).
هزینه‌های آموزشی و تبلیغاتی: شامل مخارج تحقیقاتی، آزمایشی، تبلیغاتی، نمایشگاهی، و خرید کتاب و نشریات مرتبط با فعالیت موسسه.
هزینه‌های جبران خسارات: در صورتی که خسارات محقق شده باشند و مستندات قانونی برای جبران آنها موجود باشد.
هزینه‌های رفاهی کارکنان: نظیر هزینه‌های فرهنگی و ورزشی و پرداخت‌های مرتبط با رفاه کارکنان.
ذخایر مطالبات مشکوک‌الوصول: در صورتی که شرایط مشخصی از جمله احتمال غالب لاوصول‌بودن طلب و ثبت در حساب‌ها رعایت شده باشد.
زیان‌های ناشی از فعالیت‌های مالی: شامل زیان تسعیر ارز و ضایعات متعارف تولید.
حق‌الزحمه‌ها: شامل هزینه‌هایی مانند حق‌العمل، حق‌المشاوره، خدمات حسابرسی، طراحی سیستم‌ها، و خدمات مالی مرتبط با فعالیت موسسه.
مخارج تعمیر و نگهداری: شامل تعمیر ماشین‌آلات و هزینه‌های مرتبط با حفظ و نگهداری اموال موسسه.
سایر هزینه‌ها: شامل مواردی مانند هزینه حمل و نقل، پذیرایی، ایاب و ذهاب، و خرید ملزومات اداری.
تبصره‌ها:
هزینه‌های مرتبط با تحصیل درآمد موسسه که در این ماده پیش‌بینی نشده‌اند، به شرط تصویب سازمان امور مالیاتی و وزیر اقتصاد، قابل‌قبول خواهند بود.
در موسسات غیرحقوقی، حقوق و مزایای صاحب موسسه و افراد تحت تکفل او (به‌جز هزینه سفر و فوق‌العاده مرتبط با شغل) جزو هزینه‌های قابل‌قبول محسوب نمی‌شود.
ذخایر مربوط به شرکت‌های تعاونی نیز در چارچوب مقررات مربوطه به‌عنوان هزینه قابل‌قبول پذیرفته می‌شوند.
نتیجه‌گیری:
ماده ۱۴۸ چارچوب جامعی برای تعیین هزینه‌های قابل‌قبول مالیاتی موسسات ارائه می‌دهد و به ایجاد شفافیت در فرآیندهای مالیاتی کمک می‌کند. این ماده با شناسایی انواع هزینه‌ها، از جمله هزینه‌های عملیاتی، استخدامی، و رفاهی، به موسسات امکان می‌دهد هزینه‌های واقعی خود را در محاسبات مالیاتی منظور کنند.

مواد قانونی مرتبط

بخشنامه‌های مرتبط

نظرات

0
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید!